Page 22

22

KIERUNKI ZMIAN

Nr 1/2015 (5) ISSN 2083-9847

Ekonomia resocjalizacji, czyli jaki sens mają spółdzielnie przy poprawczakach Celina Chełkowska Z pewnością dziś trudno jeszcze mówić o sensowności działania spółdzielni socjalnych przy zakładach poprawczych w Polsce, kiedy po otwarciu pierwszej takiej inicjatywy w kraju w Poznaniu w 2011 roku w placówce półotwartej dla chłopców, w czasie późniejszym powstała tylko jedna podobna inicjatywa w Zakładzie Poprawczym w Studzieńcu. Celina Chełkowska - pedagog resocjalizacyjny, wychowawca, doradca ds. podmiotów ekonomii społecznej w zakresie marketingu, st. specjalista w MSW, bloger społeczny prowadzący stronę poświęconą idei spółdzielni socjalnych przy zakładach poprawczych oraz promocji podmiotów ekonomii społecznej - www. celinachelkowska.wordpress. com.

Na dodatek obecnie działa tylko jedna, ponieważ spółdzielnię „Herakles" przeniesiono w roku 2014 pod działania zupełnie innych podmiotów. Jako autor pomysłu i jego współtwórca, a także wychowawca z kilkuletnim stażem uważam jednak, że zarówno w dziedzinie ekonomii społecznej jak i resocjalizacji zwłaszcza osób nieletnich nie należy liczyć na ilość, ale skuteczność tych działań. Co najważniejsze, warta jest wykorzystania możliwość implementowania tego typu rozwiązań w podobnych placówkach w czasie późniejszym w formie działań systemowych, przy wykorzystaniu doświadczenia prekursorów jakimi są „Herakles” oraz „Perspektywa” – przekładając ich porażki i sukcesy na sprawną receptę działania tych tworów. Oba wspomniane obszary badawcze – ekonomię społeczną i resocjalizację - poddano w ciągu ostatnich 10 lat procesom dynamicznych zmian, zarówno w kwestii samego ich funkcjonowania jak i w kwestiach legislacyjnych, co może stanowić pozytywne rokowania na nadchodzące lata dla placówek jak i podmiotów ES.

Pomysł powstania spółdzielni socjalnej przy zakładzie poprawczym również można ocenić jako wynik wspomnianych przemian. Do roku 2010 bowiem przy warsztatach szkolnych zakładów poprawczych lub w ich ramach działały gospodarstwa pomocnicze typu 03. Nowa ustawa finansowa wprowadzona w roku 2009 nakazywała zamknięcie tych tworów do końca 2010 roku. Zmiany, jakie nastąpiły w związku z powyższym, wymusiły na pracownikach warsztatów szkolnych zmniejszenie produkcji różnorodnych przedmiotów czy wykonywanych usług w ramach praktycznej nauki zawodu. Pieniądze na ten cel po 2010 roku musiały być zabezpieczane i pobierane ze ściśle określonego budżetu zakładu – na przykład pozyskiwane z tej samej puli, co finanse na remonty konkretnej placówki, a nie, jak to bywało w latach poprzednich, z dochodów gospodarstwa pomocniczego. Przypuszczalnie zamknięcie gospodarstw zaczerpnięto z idei, iż w większości z nich przy różnych tworach – nie tylko zakładach poprawczych ale i aresztach śledczych czy instytucjach samorządowych - nie przynosiło oczekiwanych dochodów, więc nie warto było łożyć na ich utrzymanie. Nie przynosiły one jednak w większości też strat, a pozyskiwane fundusze w odniesieniu do placówek resocjalizacji nieletnich stwarzały możliwość systematycznej pracy z nimi. Gospodarstwa pomocnicze dzięki realizowanym zamówieniom, przez które miały wyznaczane terminy, wydatki, koszty itp. narzucały wychowankom dyscyplinę, jak panuje w przyszłych rzeczywistych miejscach pracy. Zamykając gospodarstwa zamknięto również możliwość praktyki w warunkach zbliżonych do rzeczywistych.

Profile for Kaiser Boys

Kierunki Zmian 1/2015 (5)  

Gazeta "Kierunki Zmian"

Kierunki Zmian 1/2015 (5)  

Gazeta "Kierunki Zmian"

Advertisement