Issuu on Google+

ADIÓS RÍOS, ADIOS FONTES Adiós, ríos; adiós fontes;

Deixo amigos por estraños,

adiós, regatos pequenos;

deixo a veiga polo mar,

adiós, vista dos meus ollos,

deixo, en fin, canto ben quero...

non sei cando nos veremos.

¡Quén pudera non deixar...! Adiós, adiós, que me vou,

Miña terra, miña terra,

herbiñas do camposanto,

terra donde me eu criei,

donde meu pay se enterróu,

hortiña que quero tanto

herbiñas que biquey tanto,

figueiriñas que prantei,

terriña que nos crióu.

prados, ríos, arboredas,

Xa se oyen lonxe, moy lonxe,

pinares que move o vento,

as campanas do Pomar ;

paxariños piadores,

para min, ¡ay !, coitadiño,

casiña do meu contento,

nunca máis han de tocar.

muíño dos castañares,

Xa se oyen lonxe, máis lonxe...

noites craras de luar,

Cada balada é un dolor ;

campaniñas trimbadoras

voume soyo, sin arrimo...

da igrexiña do lugar,

Miña terra, ¡adiós!, ¡adiós!.

amoriñas das silveiras

¡Adiós tamén, queridiña...!

que eu lle daba ó meu amor,

¡Adiós por sempre quizáis...!

camiñiños antre o millo,

Dígoche este adiós chorando

¡adiós, para sempre adiós!

dende a beiriña do mar.

¡Adiós groria! ¡adiós contento!

Non me olvides, queridiña,

¡Deixo a casa onde nacín,

si morro de soidás...

deixo a aldea que conozo

Tantas légoas mar adentro...

por un mundo que non vin!

¡Miña casiña! ¡meu lar!


Adios rios