Page 1

Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana


mula sa mga patnugot Tsokolate. Rosas. Harana. Mga tradisyunal na Simbolo ng pag-ibig na sumasalamin sa mga saloobin. Para sa isang henerasyong hiyang na sa iba’t ibang anyo ng teknolohiyang nagdulot na rin ng isang bagong kultura at pananaw sa buhay, ano na kaya ang nananaig na uri ng pag- ibig na inilalarawan ng mga bagay na ito? Ahh... Pebrero nga naman—ang sinasabing buwan ng pag- ibig, ng mga pusong ang bawat pintig ay bumubuo ng isang awiting sintamis ng huni ng mga ibon. Subalit ang pag- ibig ay hindi lamang isang harding puno ng mahahalimuyak na bulaklak. Wika nga nila, “Kung nais mong mapasaiyo ang rosas, dapat maghanda ka munang masaktan sa mga tinik nito.” Ang pag-ibig ay hindi rin lang nakasentro sa pag-ibig sa pagitan ng isang lalaki at babae, bagama’t ito marahil ang pinakakaraniwang pumapasok sa ating isipan kapag naisip natin ang Pebrero. Nagkakaiba- iba man tayo ng pagbibigay- kahulugan sa pag- ibig, ang mahalaga ay naniniwala pa rin tayong may pag- ibig nga sa kabila ng maraming pagsubok na ating kinahaharap.

ang pag- ibig ay kawangis nito: Sa simula’y mga maliliit na siklab mula sa dalawang may tamang komposiyong bagay na pinagtagpo, at pagkatapos ng minsa’y isa at minsan nama’y sandaang ulit ay magliliyab at magbibigay ng napakalaking halaga ng init at liwanag di lamang sa sarili nito kundi maging sa mga nakapaligid dito. At habang lalo itong nagliliyab, ay untiunti ring nanghihina—ang kanyang sariling pagkabuhay ang dahan- dahan ding nagdudulot ng kanyang sariling pagkamatay, sapagkat sinasabi nga natin na ang pag- ibig ay ibinibigay nang walang pag- iimbot at walang hinihinging kapalit. At matapos ang dakilang pakikibaka, lahat ay mawawala. Ang tanging matitira lamang ay ang mga abo, mga bakas ng isang pag- ibig na unti- unting nanlamig at nawalan ng liwanag. Sa gitna ng mga ito’y ang kapanganakan ng isang bagong pag- asang ang apoy ay muling magniningas at mabubuhay, sa pagkakataong ito’y sana’y hanggang magpakailanman na... Muli, heto po ang Bulong II: Pag- igpaw sa Tsokolate, Rosas, at Harana.

Michael Dupio Mario Soriano Literary Editors

Sa tinaguriang buwan ng pag- ibig, buong- puso pong handog ng mga manunulat ng Kalayaan Residence Hall ang ikalawang isyu ng Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw. Sa pagkakataong ito, itinatampok namin ang iba’t ibang pananaw ng mga bagong Iskolar ng Bayan ukol sa pag- ibig, sa hiwagang bumabalot dito, at sa lahat- lahat pa ng mga bagay sa gitna at higit pa. Ang folio ay sumusunod sa buhay ng isang apoy, sa ilalim ng analohiyang

4

Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw | Kalayaan Residence Hall

“Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana”

5


paglamlam ng liwanag

mulaa sa mga patnugot mul

3

siklab nitong puso

7

012708 012708 2007-56988 fitness love love

7 p.m. p.m. Bottled Talks quiet hear heartt 2007-40925 a short love poem poem Eugene Carmelo C. Pedro

lagablab ng damdamin across and down down Mikee ningass ninga Mary Ann Jelli E. Gaza to the princ prince e Krystel Ilagan pag-ibig ni isko isko Dong ama am a Junior

6

Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw | Kalayaan Residence Hall

8 9 10 10 11 11 1 12 2

113 3 1 14 4 1 15 5 1 16 6 1 17 7

19 19

a bright night night -soul matescarss scar Mikee bigo big o

2 20 0 2 21 1 22

i have because of yo you u Mikee the-one-that-got-away the-one-that-got-awa y by: El Extremadamente Romantico rain rai n ash_gbp lamatt lama Mary Anne Jelli E. Gaza

mga abo sa sa simoy ng hangin contemplation contemplation Jovel O. Nabia ugnayang pag-ibig pag-ibig Mikhaila Juev Signapan mulii mul Mikhaila Juev Signapan deceptive heart hear t Wennah Sadorra

litrato mga patnugot

2 23 3 2 24 4 2 26 6 2 27 7

28 28 2 29 9 3 30 0 3 31 1 3 32 2

34 37

1 18 8 “Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana�

7


012708

2007-56988

Been alone these past few days, Eternity must have been full, yet Nothing must stop me from saying this. Love, it keeps me on my knees. Over and above this foolishness I have for you. Violating every single logical reason, Entangled in fallacies and words so irrational, Separated by pauses and heavy breathing. Nothing could feel more natural, As I feel the warmth of your hand in mine. Give me this moment, those three words I long for, I’ll give you forever, my life and my all. Eternity must have space for us now.

siklab nitong puso Dalawang damdamin ng mga estrangherong naglalakbay ‘Di inaasahang magtagpo Pero, tila ba lahat ay itinadhana Lahat ay nagsasabing ito na nga ang simula…

“Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana”

9


fitness love For those who are in shape, in love, the healthy and the cheesy Here are 29 lines for the 29 days of February Off the bed and on your toes Attraction rots with indolence Warm up endearing Stretch your I Love You. Not so much. A thing is bound to tear for sure. Stay in that position. Hold. Now hold the rants and nags. You will certainly prevent some serious injury. Push up for strength and pull up your confidence. The chase intensifies with esteem. Jump rope. Reach up. Raise legs, but not the voice. Feelings are sprained with provoking. Built- up fatigue entitles a break Refresh. Replenish. Lie down if you must. LIE. You don’t. You never. For if you can’t take the strain, say it. For if you can’t put up any longer, show it. You will be saved from a great deal of pain. Desired results don’t always happen. You can’t stop failure. Sit and reach for a book, a friend, a cup of coffee No time pressure on this one. Recovering ends. The damage repairs. It always does. You will be okay. You will be ready. You will go at it all over again. They say honesty is the best policy. I say it’s the best trainer. They say health is wealth. I say to the fans of this game romance… Love is Fitness. Fitness, Love. That’s all there is to it.

10

Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw | Kalayaan Residence Hall

-

7 p.m.

BOTTLED TALKS

I just got home from school all day Tired, exhausted, nothing to say Eyes are red from smokes on the way Straight to my room and sleep, I may. But it’s just 7 p.m. tonight Bright lights are on, noise at its height People busy, a few did fight, Dogs are hungry, a few did bite.

Admire your beauty, lovely and fair. With this in mind, strength returns, My heart is filled with joy; in fire, it burns, Again, inspired to write a poem, Smilin’ ‘coz I know I’m home.

So I just retire to my chair And deeply inhale some fresh air And get a pen and paper, too And start to write a poem for you. The problem is what poem to write My brain is drained, squeezed so tight, My hands fatigued, devoid of life, My eyes crimson, scarlet type. Then I imagine, I’m with you, Your voice as cool as morning dew, Your face as warm as noontime hue, Your eyes, dazzling, as sapphire blue. Shyly, I ask, let’s walk together I hold your hands with care so tender Under the moonlight, I touch your hair “Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana”

11


quiet heart

2007-40925

Let me sing my silent song Ever resonating in my soul May the music I make reach your heart And warm you in the cold Dance with me all through the eve And don’t wake me from this dream Ignite the passions I’ve been concealed Let the embers glow and gleam

a short love poem

EUGENE CARMELO C. PEDRO

Love like the sun, Shines forever; In a sunny day, In a cloudy day, In a rainy day, Even in the darkness Of a long cold night.

Allow the rhythm to move and lead To where the music takes our feet Immerse in the beauty of the music Go listen and follow the beat Inside my heart a silent song rings Ode and ballads in continuous play Dances and duets in my imagination Trilling and taunting night and day It’s but a dream, but indulge me in my frustration Let me sing my silent song

12

Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw | Kalayaan Residence Hall

“Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana”

13


across and down

lagablab ng damdamin

Stay with me and don’t let go I don’t want to lose you Please stay close

MIKEE

forever we will soar into the skies you and I will be together you mean everything to me just hold on

Sa paglipas ng panahon, Unti- unting nawala si “Ikaw” at “Ako” At dahan- dahan nating binigyang- kulay ang larawan ni “Tayo”. Binigyan mo ako ng bagong dahilan para ngumiti Para gumising sa umaga--- para lang mahanap ang aking sarili na lalo lamang umiibig sa’yo…

“Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana”

15


ningas

MARY ANN JELLI E. GAZA

Hindi ba’t nakamamangha ang dulot na hiwaga Pag kislap ng mga mata ang s’yang napagtama Sa ritmo ng pintig a mga panakaw na titig Walang makahahadlang sa pusong umiibig Walang sinasambit kundi kanyang ngalan Laging nananabik na siya’y masulyapan Ngiti’y gumuguhit, saglit man ang usapan ‘Di bale’t sa paghimbing, panaginip ang tagpuan Kay sarap pagmasdan ang tunay na pag-ibig Damdamin ay sagana, sa duda’y walang bahid Sa piling ng isa’t isa kapara ang langit Hindi kayang pigilan ng anumang balakid

to the prince

KRYSTEL ILAGAN

The harshest word became The sweetest term of endearment Every second was eternity Of ardor so violent What a twisted web we weave So full of deceit and lies But in this maelstrom of hatred You’re the only one I can’t despise We found comfort in each other’s arms We built castles in the air Traversed in the shadows together And shared moments of despair This inconceivable union Will forever make our lives relevant Outcasts we may be, Whom everyone finds peccant The world will condemn us But what the heck? ‘Cause we’re made for each other Like a guillotine for a neck

16

Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw | Kalayaan Residence Hall

“Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana”

17


pag-ibig ni isko

DONG

Buhay Iskolar: Plano kong makuha ang timyas na titulo Ang pag-aaral ko aking isinasapuso Walang bahid ng kamalian aking itatago Sapagkt ako’y nag-aaral dahil sa iyo Bayang nasadlak sa kahirapan Aking isusugpo at ilalaban Utang sayo, edukasyong yaman Igaganti ika’y paglilingkuran Buhay Pag-ibig: Hindi nga kumpleto ang buhay kung wala ka Ikaw ang nagpapasaya at nagpapaligaya Nagbibigay-kulay sa lantay kong hininga Iaalay sayo kahit wala nang ibubuga Ako’y kumpleto na nang ika’y makilala Nasa iyo na ang lahat at wala nang mahihiling pa Pagmamahal sa iyo ay hindi bigyan ng puna Sapagkat ako’y naririto sa tuwi-tuwina Buhay Iskolar at Buhay Pag-ibig: Kung pagsasamahin, ang dalawa ay walang pinagkaiba Parehas na mahalaga sa buhay natin na puno ng dusa Inspirasyon sa araw-araw, mula gabi hanggang umaga Binigyan ng linaw ang lahat ng problema

18

Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw | Kalayaan Residence Hall

ama

JUNIOR

Sa aking paghahalungkat sa mga lumang gamit Larawan mo’y aking natagpuan Kawangis ng bawat kahapong lumipas Litratong hawak ko’y sa agos ng panahon kumukupas. Hanap- hanap pa rin kita hanggang ngayon Bakit ba sadyang kay damot ng tadhana? Ang haplos mong humulma sa aking mga pangarap Binawi sa loob ng isang iglap.

Subalit— Ito’y dalumat lamang Mga guniguni ng isang nangungulilang damdamin Sa isang amang alam kong dapat ay sa’kin. Saan? Sabihin mo, nasaan ka ngayon? Nasaan na ang pangako mong ako’y laging babantayan, Gagabayan sa aking paglaki? Habang- panahon na lang ba akong maghihintay sa mga pangakong hungkag?

Nagdaan ang mga taon Ako ngayo’y binata na… Di na ang musmos na marahil ay sariwa pa sa iyong alaala Di na ang makulit at malikot na “junior”… Sa bawat pagharap ko sa salamin Ikaw ang aking nakikita Sa isip ko, ika’y nakangiti at nagyayabang “Aba’y kanino pa ba nagmana yan?” “Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana”

19


a bright night

-SOUL MATE-

a bright night just the perfect timing so sublime for one word to escape from the thumping of the pressurized heart for one note to complete the majestic piece for one beat to create such vestige of happiness for one action to signal the rolling of the drums for one moon to bless the starry sky for one night to stay within memory that night, lit for midnight solemnity throughout the night his spirit seeking for an answer for a 3-letter word to signify mirthful love the greatest reply of all yes twas just the excitement for the heart to speak the same night for one hopeful soul to stop dreaming it could’ve been the best moments of his life but how melancholy it had become I remember

paglamlam ng liwanag Mga sandaling nagdaan, mga pangakong binitiwan… Bawat haplos… tila unti- unting nanlalamig Nasaan na ang dating pagpapahalaga sa isa’t isa Kamay mo’y pilit kong inaabot, pero Sa bawat hakbang ko’y tila lalo ka lamang lumalayo sa akin… “Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana”

21


scars Footprints… The more you take, The more you leave behind. That you take as many as you want, Step once, step twice Endless steps taken further and further, Yet nothing changes. Though erased, Marks are left forever Deep Filling the emptiness within…

22

Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw | Kalayaan Residence Hall

MIKEE

bigo isang saglit lamang ang iyong kinailangan para mabitawan ang isang kasalanan. bitaw ng bibig nung tulog ang kamalayan ang pangako kung sa’n tutol si Kapalaran. sa himpapawid nabubuo ang aking mga pangarap. tumingala ka lang maaari nang mahagilap kasama ng mga bituin, buwan, araw at ulap ang iyong pangakong pilit ko pang tinatanggap. sa tuwing ang mga ulap ay lumuluha ako’y nilalamig at napupuno ng pangamba. tinatanong sa langit kung ano ang halaga ng salitang binitawan mo at ako’y naniwala. “pati buhay ko po, handa kong isuko at hihintayin kita hanggang ang mundo’y maglaho.” ‘yun ang pinakamatamis na sinungaling na narinig ko at pinaniwalaan kita ngunit ako’y iyong binigo. hindi ko inasahang hahayaan mo lang ako’ng ganito. “malayo ka nga pero lalakarin ko para sa iyo.” talagang kapani-paniwala, tunay at totoo ang napakagandang himig ng dakilang boses mo. mas matagal pang maabot kaysa sa sandaang taon ang pangarap kong makasama ka sa isang dapithapon. minamahal kita nang tahimik, “mahal kita” --ika’y tutugon. ngunit ang pangarap na ito’y sa lupa na ay nakabaon. yumuko ka, giliw, at iyong kagisnan ang aking kaluluwang minahal mong miminsan. ngayon ay pagala-gala na lamang kung saan-saan dahil sa pangako mo sa magpakailanman ..na lumipad na lamang sa kawalang-hanggan.

“Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana”

23


the-one-that-got-away

BY: EL EXTREMADAMENTE ROMANTICO

i have because of you I have smiled To the tears of angels Laughed To the dying white dove I have caused pain And reveled in the darkness I have found consolation In a wilting rose I have heard music In the sound of misery All because I have love someone, Someone who didn’t love me.

MIKEE

Pwedeng dati mong nakarelasyon. O fling. Pwedeng naging kaklase mo nung high school ka. O kaya dating officemate. O kaya kapitbahay. Siya yung taong ngayong mas mature na ang iyong outlook sa buhay, ngayong kahit nasa relasyon ka na at maligaya ka, siya yung isang taong naaalala mo pa rin. At higit sa lahat, pinanghihinayangan. The one that got away, sabi nga sa blog ng isa kong kaibigan. Tungkol sa isang lalaking minahal niya pero dahil straight yung guy, ni minsan hindi siya nagkalakas-loob na sabihin dito ang nararamdaman niya. Kahit daw nung time na super close na sila, at halos sa bahay na niya tumira yung lalaki dahil sa arawaraw nitong pagbisita, kahit noong magbitaw ito ng dialogue na “kung papatol lang ako sa bakla, sa yo na lang”, ni minsan hindi pa rin nakuhang magtapat ng friend ko dun sa lalaki.

24

Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw | Kalayaan Residence Hall

Kaya akala nung straight guy, hindi siya interesado. Hanggang magkahiwalay sila ng landas. Ngayon pag naaalala niya yung straight guy, nanghihinayang talaga siya. Pwedeng wala rin namang pinuntahan ang relasyon kung sakaling naging sila, lalo na kung babae talaga ang hanap nung lalaki. Pero sana, sana daw nasabi man lang niya ditong “I love you.” Palagay ko, karamihan sa atin, merong the-one-that-got-away sa buhay niya. At lahat tayo, gusto nating magkaroon ng second chance. Yung second chance na masabi man lang yung matagal nating kinimkim sa dibdib natin. Gaya ng kaibigan ko: “I love you.” Pwede rin namang kabaligtaran. “Hayup ka, demonyo, bottom!” Kasi hindi lahat ng the-one-that-gotaway, matinong tao. O nagpaalam man lang ng maayos.

“Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana”

25


May ilan sa atin, raise your hands kung kayo nga ito: tayo yung theone-that-got-away. Tayo yung iniyakan.

Dahil hindi naman lahat ng iniiwan, kawawa. Ako siguro, at ito talaga ang matagal ko nang kinikimkim, gusto ko lang mag-‘thank you.”

Tayo yung pinanghinayangan. Parang ang haba ng bigote (or hair) di ba?

Ewan ko ba. Bata pa ako eto na ata ang bagahe ko. Eh ang dali-dali namang mag thank you di ba?

Pero sa totoo lang, hindi dahil ikaw yung the-one-that-got-away ibig sabihin ikaw yung mas lamang.

Dalawang salita lang, kahit galing sa ilong, kahit ngongong “Wenk yu”, sapat na yun.

Kasi nung lumayo ka, nasaktan ka rin naman di ba?

Pero sa buhay na to, well so far sa buhay ko, ewan ko sa inyo, eto ang nadiskubre ko: Madalas, yung napakasimpleng bagay pa ang ipinagkakait natin sa mga taong mahal natin. Lalo na kung gusto natin silang saktan.

At minsan nga, mas malalim pa ang sugat mo kesa dun sa iniwan mo. Minsan, ikaw pa yung may sugat na hanggang ngayon hindi naghihilom. At ‘sing dalas mo ring naiisip yung iniwan mo. Gusto mo ring magkaroon ng second chance.

rain

ASH_GBP

Tears that flow from above ease my burdened heart As they cascade in every leaf, I feel my own pains little by little fade. You uplift me when no one else feels That I’m shrinking In the river of tears With you I know I’m not alone So please do not go Stay with me. Now, that I’m in sorrow.

“Thank you” lang, at maisasara ko na nang buong-buo ang kabanatang yun sa buhay ko. Kaya thank you. Thank you.

Para mag-“I love you.” Thank you. O mag-“hayup ka, demonyo, bottom!”

26

Kung nababasa mo man ito. Thank you.

Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw | Kalayaan Residence Hall

“Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana”

27


lamat

MARY ANNE JELLI E. GAZA

Walang mapagtaguan Lahat ng sulok at panig Ay sumisigaw ng iyong mga alaala Hindi makahulagpos, hindi makatakas Nakasasakal ang sakit ng pagkawala Bawat patak ng luha Ay tila mga karayom na tumutusok sa laman Dinggin ang pagsusumamo, dinggin ang taghoy Asan ba ang tarangkahan? Alisin ang pag-asang nakapiring at lumalason Nang matukoy na sa wakas ang landas palabas Tama na ang pagtitiis, tama na ang pagdurusa Nakabitin sa bangin, hapung-hapo Nakaabang ang matatalas na bato Naglalaway na pinaghalong luha’t dugo Walang anu-ano, binitawan mo ako Ang umibig ay masasaktan Saglit lang ang makukulay na paruparo’t bahaghari At ang buhos ng ulan ay habambuhay Tagos sa laman ang pitak, lamat kailanman

mga abo sa simoy ng hangin Nag- iisa… Ako ngayo’y nag- iisa… Walang Makita, marinig, maamoy, malasahan--- walang maramdaman Bakit? Tanong ko, bakit… Heto na naman ang ulan Dahan- dahang pumapatak kawangis nitong aking mga luha Marahang pinapawi ang pagkauhaw ng aking tigang na puso Tahimik na nagsasabing magliliwanag din ang aking kalangitan.

28

Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw | Kalayaan Residence Hall


contemplation

JOVEL O. NABIA

The sky was a vast field of emptiness. A solitary star was all I could see. A speck of diamond, it gleamed with gleaming memories. The night’s solemnity turned into bliss with the warmth of your hands, with the loud laughter, that pierced through my ears. Every sound was a gentle touch on my heart. But suddenly my eyes were filled with tears That blurred the mental trace. our hands were slithering apart as the melodious voice became a vanishing music The night was shattered. Memories quenched. I breathed out, gazed above and deemed, We’re under the same sky, Hopefully, watching the same star.

30

Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw | Kalayaan Residence Hall

ugnayang pag-ibigMIKHAILA JUEV SIGNAPAN Mga kwentong may malayang paksa: Laman at Dugo Hinubad ni tatay ang aking salawal. Loner Unan ang kasiping ko sa hatinggabi. Saudi/OFW “Tay size 10 na rubber shoes!” Home for the Aged/Bilanggo Araw-araw ako ay naghihintay ng dalaw. Socialite “Yuck! So kadiri that dirty beggar.” Mga kwentong base sa napanood: Delivery Boy Pudpod na pala ang tsinelas ko. Rebelde “Anak, naghihintay kami sa pagbabalik mo.” Aktibista “Naibagsak na nila si Ka Romy!” Ang Pamamalakad Kung ano ang puno, siyang bunga. Robot Binulag ang mata’t pinutol ang dila.

“Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana”

31


muli Kung sasakay ako sa magic time machine, hinaharap ay di ko nais marating. Ang aking hiling ay magbalik sa piling ng lola kong siniil ng langit sa’kin. Nang ang mundo ay una kong masilayan, ang lola ko ang aking nasa harapan. Sa aking pag-iyak, ako’y pinatahan ng haplos niyang di ko malilimutan. Nang sa paarala’y una ‘kong pumasok, si lola ang umakay sa ‘kin sa loob. Sa kanya’y mahigpit akong nakayapos. Isang ngiti n’ya lang, kaba ay naubos. Nang ako ay sumapit ng labing-isa, si lola’y sa ibang bahay na tumira. Dahil ako ay nasa hustong gulang na iba naman daw ang aalagaan n’ya. Sa paglipas ng oras at ng panahon alaala ay itinago sa kahon. Tuwing aking magugunita ang kahapon,

32

MIKHAILA JUEV SIGNAPAN

deceptive heart

WENNAH SADORRA

masasayang sandali ang baun-baon. Ngunit isang araw langit ko’y nagdilim dahil sa kanser na mahirap masupil. Si lola’y unti-unti n’yang kinakain. Ang lakas ng matanda’y kanyang inangkin. Di na nagawang makapagpasalamat pati na rin ang makahingi ng tawad. Sa oras kami ay salat na salat. Siya’y binawi ng Poon sa isang iglap. Labis ang pagsisising aking nadama, sapagkat wala na akong magagawa. Ngayon ay sa isang bagay umaasa. Sana naman ang makina ay gumana. Ako ay sasakay sa magic time machine. Hinaharap ay hindi ko babaybayin. Tanging gagawin ay magbalik sa piling ng lola kong siniil ng langit sa’kin.

Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw | Kalayaan Residence Hall

The heart is very deceiving The flesh irrepressible Emotions going wild within The mind left powerless Why is it so hard to resist an embrace? Why is it so comforting to stay? Talk, laugh, listen, stare Every inch captured The core an absolute prisoner Every fiber cringe At every dream, every word, every image Painted in the canvas of the psyche The being swayed by a voice The affection seized by a whisper The senses couldn’t refuse Such very warm hands And at the end of the day There at the subterranean of this heart Cries a longing for more Gazing at the sky I begin to wonder, Why do I have to keep on seeing

His face drawn by the twinkles? Why do I keep on believing That someday I can own those stars? I forget that they belong to Someone else And may never really be mine I fall short in enduring the long wait And so suffer the forecasted pain Heart, listen, for the stars speak The whole galaxy craves for your eyes Heart, listen, there is more to a face There’s more beyond a smile, beyond a stare Far more than a gentle touch, far beyond a fond embrace Heart, listen for there is a call for a pure, endless love There is a hand offering consistent warmth There behind the twinkle- drawn face is a Love That sinks through every pore then satisfies There is a Lover who prepared a gift

“Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana”

33


That would fulfill the yearning soul That will bring to life a cadaver That will comfort a tired spirit And secure the shivering side And the Lover calls you, Heart Allow yourself to be wrapped in His arms The Lover whispers, my Heart: “You are worth the very long wait You are far valuable than the stars themselves Do not be deceived, do not be blinded The glimmer may be bright, the sparkle alluring But you will never know when that part of the Milky Way Goes to your very hands Until the Master reveals

litrato

the way, the truth and the life LEYA SUMBELING

Listen, listen very well My own heart longs for you My special GIFT is waiting Carry on, yield to the journey Until you come face to face At the end of the horizon From an expedition he is coming Your face in his being Get ready to be cuddled forever For in his eyes, My Child, No one else is captivating.”

text

JUAN CARLO DEOFERIO

teddy

LEYA SUMBELING

34

Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw | Kalayaan Residence Hall

“Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana”

35


palobo

darno, lipad

LEYA SUMBELING

LEYA SUMBELING

tampisaw

a whole new world

LEYA SUMBELING

LEYA SUMBELING

emo

pagod hingal LEYA SUMBELING

LEYA SUMBELING

36

Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw | Kalayaan Residence Hall

“Pag-igpaw sa Tsokolate, Rosas at Harana”

37


mga patnugot ang mga nag handog sa inyo ng sigaw, bulong at sigaw magazine

M ‘n M

Michael Giles Dupio Mario Soriano Jr. Literary Editors Juan Carlo Deoferio Layout Artist Elfermin Mallari Jr. Editor-in-Chief Frederick Manipol Associate Editor-English Jeffrey Umotoy Associate Editor-Filipino Kenneth Mark Almanzor Danica Mae Estavillo News Editors Carla Therese Moreno Ben Adrian Sarmiento Features Editor Krystel Arianne Illigan Sports Editor

38

Andrie Karl Cortez Illustrator Stephanie Tudtud Layout Artist Leah Sumbeling Pantas Diwa Sacopla Photojournalists Minette Riza Novilla Mikee Angela Estorga Katrina Mae Pernato Jucine Vernalyn Bruno Daniel Estayan James Robert Autor Ralph Andrew Adviento Peter Khallil Ferrer Coordinating Contributors

Bulong: Ang Literary Folio ng Sigaw | Kalayaan Residence Hall

Bulong Vol 1 Issue 2  

Sigaw Publications AY 2007-2008 Kalayaan Residence Hall UP Diliman

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you