Page 1

ΣΧΟΛΙΚΟ ΕΤΟΣ 2009 - 2010

αριθμός φύλλου 11

Μια επίσκεψη στο Μουσείο της Ακρόπολης Στα πλαίσια της εκπαιδευτικής μας εκδρομής σε Ζάκυνθο - Αθήνα επισκεφθήκαμε και το Μουσείο της Ακρόπολης. Η ξεναγός μας έδωσε πολλές ενδιαφέρουσες πληροφορίες. Το Μουσείο της Ακρόπολης βρίσκεται στην αρχή του πεζόδρoμου του Διονυσίου Αεροπαγίτου. Με εκθεσιακούς χώρους σχεδόν 15.000 τ.μ. είναι ένα μοντέρνο ασύμμετρο κτίριο από γυαλί, μπετόν και μάρμαρο. Χτίστηκε για να αναδείξει περισσότερες από 4.000 αρχαιότητες που χρονολογούνται από τη Νεολιθική Εποχή έως το Μεσαίωνα. Το κτίριο αιωρείται πάνω από τον αρχαιολογικό χώρο που ανακαλύφθηκε κατά τις εργασίες θεμελίωσης του και εντάχθηκε σε αυτό ως επιτόπιο έκθεμα. Στο ισόγειο: Υπάρχει ο χώρος υποδοχής, τα εκδοτήρια εισιτηρίων, το αναψυκτήριο και ο πρώτος εκθεσιακός χώρος του Μουσείου με τα ευρήματα των Κλιτύων της Ακρόπολης. Το δάπεδο έχει ανηφορική κλίση και παραπέμπει στην ανάβαση στον Ιερό Βράχο. Παρουσιάζονται αντικείμενα από τον αρχαίο οικισμό (τα αγγεία για το νυφικό λουτρό, ειδώλια, πήλινα αναθηματικά προσωπεία κ.α.) και από τα ιερά του Διονύ-

σου, του Ασκληπιού και της Νύμφης. Στο 1ο επίπεδο: Μια περιοχή είναι αφιερωμένη στην παλαιότερη ιστορία του βράχου της ακρόπολης. Ακολουθεί η έκθεση των αρχαϊκών έργων όπου τα γλυπτά είναι τοποθετημένα με τέτοιο τρόπο που ο επισκέπτης μπορεί να τα περιεργάζεται από όλες τις όψεις. Ξεχωριστή θέση έχουν στην ενότητα του Ερεχθείου οι Καρυάτιδες. Στο 2ο επίπεδο: Υπάρχει το εστιατόριο, το βιβλιοπωλείο, οι εξώστες και η αίθουσα για ψηφιακά πολυμέσα. Στο 3ο επίπεδο: Η Αίθουσα του Παρθενώνα βρίσκεται σε σχέση παραλληλίας με το ναό στο βράχο της Ακρόπολης. Παρέχει τη δυνατότητα θέασης και των τριών ενοτήτων του γλυπτού διάκοσμου του Παρθενώνα: της ζωφόρου, των μετόπων και των αετομάτων. Τα πρωτότυπα έργα του Μουσείου εκτίθεται μαζί με τα αντίγραφα αυτών που σήμερα βρίσκονται σε άλλα μουσεία. Στην αίθουσα αυτή έχει ολοκληρωθεί η ξενάγησή μας. Η εμπειρία ήταν μοναδική. Αισθάνθηκα περηφάνια για τα σπουδαία έργα των προγόνων μας. Εύα Νικολάου, Στ.1

Εκδρομή στη Ζάκυνθο Από τις 27 έως τις 30 Μαϊου η ΣΤ τάξη επισκέφθηκε τη Ζάκυνθο για τρεις ημέρες. Το απόγευμα επισκεφθήκαμε το κέντρο περιβαλλοντικής εκπαίδευσης Λιθακίας Ζακύνθου. Εκεί ένας πολύ καλός κύριος μας έδειξε για τους σεισμούς της Ζακύνθου και μας έκανε διάφορα πειράματα σε σχέση με τους σεισμούς. Η παρουσίαση αυτή ήταν πολύ εντυπωσιακή. Η επόμενη μέρα ήταν λίγο κουραστική. Πήγαμε σε πολλά χωριά, στο μοναστήρι της Αναφωνήτριας και είδαμε αμέτρητα δέντρα. Αλλά το πιο εντυπωσιακό ήταν το ναυάγιο που υπήρχε σε μία παραλία. Ήταν συναρπαστικό. Όλοι προσπαθούσαν με χαρά να βγάλουν φωτογραφία. Στην πόλη της Ζα-

κύνθου επισκεφθήκαμε το Μουσείο Σολωμού και Κάλβου που ήταν πολύ εντυπωσιακό. Λίγο αργότερα πήγαμε στην τοποθεσία Μπόχαλη με φοβερή θέα. Έβλεπες όλο το λιμάνι που είναι αρκε-

τά μεγάλο, πιο μεγάλο από της Χίου και καθίσαμε σε μια καφετέρια για να πιούμε καμιά πορτοκαλάδα ή να φάμε κανένα λαχταριστό παγωτό. Το πρωί αφού είχαμε ξεκουραστεί, ετοιμαστήκαμε για να πάμε σε μια μεγάλη εκκλησία του Αγίου Διονυσίου. Όλοι ανάψαμε ένα κεράκι και φιλήσαμε τα πόδια του Αγίου. Αργότερα, πήγαμε σε μία παιδική χαρά με περίεργα παιχνίδια, όχι τόσο μωρουδίστικα για να χαλαρώσουμε. Όμως κάποια στιγμή έπρεπε να φύγουμε. Προλάβαμε το πλοίο και φύγαμε όλοι ευχαριστημένοι. Όλοι φυσικά θα θέλαμε να την ξαναεπισκεφθούμε. Μανόλης Βασιλάκης Στ'2


2

ΒΟΥΛΗ Στις 31 Μαϊου η Στ΄ τάξη του σχολείου μας επισκέφτηκε τη Βουλή των Ελλήνων. Ήταν μοναδική εμπειρία. Μόλις φτάσαμε μπροστά στο κτίριο αντικρίσαμε τους δυο ευζώνους που φρουρούν το μνημείο του άγνωστου στρατιώτη. Απ’ την πλαϊνή είσοδο μπήκαμε στο Κοινοβούλιο. Η ξεναγός μας αφού μας μίλησε για την ιστορία του κτιρίου που σήμερα στεγάζει τη Βουλή, μας οδήγησε στην αίθουσα της Ολομέλειας. Καθίσαμε στα έδρανα των Βουλευτών. Μας εξήγησε ότι κάθε κόμμα κάθεται σε ξεχωριστή μεριά και οι βουλευτές, οι υπουργοί, ο πρωθυπουργός έχουν συγκεκριμένη θέση. Στη συνέχεια μας επέτρεψε να φωτογραφίσουμε τον πανέμορφο αυτό χώρο. Ανεβήκαμε μια μαρμάρινη φαρδιά σκάλα που οδηγούσε στην αίθουσα των εκθέσεων. Εκεί είδαμε πίνακες και φωτογραφίες καθώς και προσωπικά αντικείμενα προηγούμενων προέδρων και πρωθυπουργών. Από την επίσκεψη στη Βουλή όλα τα παιδιά έμειναν ενθουσιασμένα.

Eπισκέψεις ΠΛΑΝΗΤΑΡΙΟ Στο τέλος του Μάη η Στ΄ τάξη του σχολείου μας επισκέφτηκε τη Ζάκυνθο και την Αθήνα. Εκτός από τη Βουλή των Ελλήνων επισκεφτήκαμε και το Πλανητάριο. Εκεί είδαμε ένα ντοκιμαντέρ το οποίο μας ξεναγούσε αρχικά στα θαύματα του σύγχρονου κόσμου και στη συνέχεια στα εφτά θαύματα του αρχαίου κόσμου. Ένα από τα θαύματα του σύγχρονου κόσμου είναι η γέφυρα του Ρίου –Αντίριου στην Ελλάδα, την οποία είδαμε καθώς πηγαίναμε για Ζάκυνθο, ενώ ένα από τα επτά θαύματα του αρχαίου κόσμου είναι οι Πυραμίδες της Αιγύπτου. Όταν τελείωσε η περιήγησή μας στα θαύματα της γης, αρχαία ή σύγχρονα , τότε ξεκίνησε το ταξίδι μας στα επτά θαύματα του σύμπαντος. Μας παρουσίασε τα έξι αλλά το καταπληκτικότερο όλων είναι το έβδομο «η ΓΗ» γιατί είναι ο μόνος πλανήτης του σύμπαντος που έχει το προνόμιο να χαρίζει το πολυτιμότερο αγαθό τη ΖΩΗ!!! ΓΕΩΡΓΙΟΣ ΑΠΟΣΤΟΛΙΔΗΣ, Στ1

ΖΑΚΥΝΘΟ Η Ζάκυνθος βρίσκεται στο Ιόνιο πέλαγος και σ’ αυτήν γίνονται πάρα πολλοί σεισμοί. Στις 12 Αυγούστου 1953 ένας καταστροφικός σεισμός σχεδόν την ισοπέδωσε. Έχει οπωροφόρα δέντρα και πλούσια πανίδα. Τα κύρια προϊόντα που παράγει είναι ελιές, ελαιόλαδο και σταφίδα. Η δυτική ακτή είναι βραχώδης ενώ η πόλη είναι κτισμένη στα ανατολικά του νησιο.

ΑΝΤΩΝΗΣ ΜΑΧΑΛΙΑΣ, Στ1

ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΒΥΡΑ, Στ2

Η ΔΕΝΤΡΟΦΥΤΕΥΣΗ Στις 20 Φεβρουαρίου η δασκάλα μας είπε ότι σε δυο μέρες θα πάμε για δεντροφύτευση και να φέρουμε φτυάρια και τσάπες. Περιμέναμε πώς και πώς αυτή τη μέρα. Στις 22 του Φλεβάρη ξεκινήσαμε από το σχολείο εφοδιασμένοι με τα εργαλεία μας, άλλοι είχαν μικρά και άλλοι μεγάλα. Έτσι φορτωμένοι με τα σκαφτικά και πολύ κέφι για δουλειά μπήκαμε στο λεωφορείο που μας μετέφερε στην τοποθεσία Αγ. Δημητρίου Τσαγκάρη, όπου μας είχε υποδείξει η Δ/νση Δασών. Φτάνοντας εκεί περιμέναμε λίγο, ήρθαν οι υπάλληλοι της δασικής υπηρεσίας οι οποίοι μας έφεραν 150 δεντράκια μέσα σε μικρές σακούλες. Τα περισσότερα παιδιά δεν είχαν ξαναφυτέψει δέντρα. Εμείς της Στ΄ τάξης είχαμε πάει και άλλη φορά σε δεντροφύτευση και κάτι γνωρίζαμε. Όλοι με προσοχή ακούσαμε τις οδηγίες των υπαλλήλων. Μας είπαν: «Παιδιά με προσοχή

θα σκίσετε λίγο το πλαστικό και αφού σκάψετε ένα μικρό λάκο θα βγάλετε το σακουλάκι και θα το βάλετε μέσα, θα το σκεπάσετε με χώμα, θα το πατήσετε για να στερεωθεί καλά». Όλα τα παιδιά έσκαβαν, φύτευαν, κουράζονταν, όμως συνέχιζαν χωρίς να διαμαρτύρονται. Οι μαθητές της Ε' και Στ΄ τάξης σαν πιο μεγάλοι φύτεψαν τα περισσότερα. Εγώ με τη φίλη μου φυτέψαμε 10 δεντράκια και βοηθήσαμε και τα μικρότερα παιδιά. ΄Οταν τελειώσαμε μας είπαν ότι τα πήγαμε πολύ καλά. Κουρασμένοι μα ευχαριστημένοι πήγαμε στο ξωκλήσι του Αγ. Δημητρίου όπου καθίσαμε να ξεκουραστούμε και να φάμε. Χαρήκαμε πολύ που συμμετείχαμε σ’ αυτή τη δραστηριότητα. Εύα Κιόρι, Στ1


3

ΕΠΙΣΚΕΨΗ ΣΤΟ ΝΑΥΤΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΧΙΟΥ Επίσκεψη στο Λαογραφικό Μουσείο Καλλιμασιάς

Όταν η δασκάλα μας ανακοίνωσε πως τα δύο τμήματα της έκτης θα επισκεφτούμε το Ναυτικό Μουσείο της Χίου, όλοι ενθουσιαστήκαμε. Το Ναυτικό Μουσείο Χίου στεγάζεται σε ένα πρόσφατα επισκευασμένο κτίριο με όμορφα χαρακτηριστικά της παλιάς εποχής. Μόλις μπήκαμε μέσα μας υποδέχτηκε ο υπεύθυνος του μουσείου. Έπειτα άρχισε την ξενάγηση. Δίπλα στην πόρτα της εισόδου βρισκόταν μια μεγάλη ξύλινη πλώρη καραβιού που τη στόλιζε μια πανέμορφη γοργόνα. Παραδίπλα υπήρχε ένα ξύλινο, παλιό τιμόνι καραβιού και ένας τηλέγραφος. Τηλέγραφος είναι ένα μηχάνημα με το οποίο επικοινωνούσε η γέφυρα του πλοίου με τις μηχανές. Προχωρήσαμε στο επόμενο δωμάτιο. Ο χώρος ήταν γεμάτος από γυάλινα, ορθογώνια κουτιά που στο εσωτερικό τους υπήρχαν πότε ξύλινα και πότε μεταλλικά καράβια. Μας τράβηξαν αμέσως το ενδιαφέρον και τρέξαμε να τα δούμε από κοντά. Παρατηρούσαμε προσεκτικά τα καράβια. Οι κατασκευές τους ήταν τέλειες ακόμα και στην παραμικρή λεπτομέρεια. Οι σωσίβιες λέμβοι, τα σχοινιά, τα παράθυρα, τα φουγάρα ήταν τόσο προσεγμένα, σωστά τοποθετημένα και αρμονικά χρωματισμένα που έμοιαζαν αληθινά. Όταν βγήκαμε από εκεί ανεβήκαμε μια μεγάλη σκάλα και φτάσαμε στον πάνω όροφο του μουσείου. Το πρώτο πράγμα που είδαμε ήταν μια αντρική κούκλα βιτρίνας που φορούσε μια παλιά, σκούρα μπλε στολή αξιωματικού. Προχωρήσαμε σ’ ένα στενό διάδρομο κι εκεί είδαμε μερικούς φθαρμένους χάρτες και βιβλία με θαλασσινά ποιήματα και τραγούδια. Μετά, μπήκαμε σ’ ένα ακόμα δωμάτιο με πολλά καράβια. Εκεί ο υπεύθυνος του μουσείου μας μίλησε για την εξέλιξη της ναυπηγικής, κάτι που μπορέσαμε εύκολα να διαπιστώσουμε παρατηρώντας τα καράβια και τον τρόπο κατασκευής τους. Τα καράβια που βλέπαμε εκεί ήταν πολύ πιο εξελιγμένα από αυτά του ισογείου. Σ’ έναν τοίχο μάλιστα υπήρχε κάτι σαν πίνακας που μέσα του εκτίθονταν πολλοί και διαφορετικοί ναυτικοί κόμποι. Μετά από λίγη ώρα βγήκαμε έξω και είδαμε άλλα μνημεία, αγάλματα και μάθαμε ονόματα σπουδαίων ανθρώπων που είχαν σχέση με τη ναυτιλία της Χίου. Μάθαμε πολλά από την επίσκεψή μας σε ένα τέτοιο μουσείο μια και το νησί μας φημίζεται για τη ναυτιλία του. Ελένη Θεριουδάκη Στ1

Στις 27 Απριλίου 2010 η τάξη μας επισκέφθηκε το Λαογραφικό Μουσείο Καλλιμασιάς, για να παρακολουθήσουμε το πρόγραμμα: «Τα Αλωνίσματα». Φτάνοντας, μία κυρία που ήταν υπεύθυνη του προγράμματος μάς οδήγησε στην αίθουσα του Μουσείου και τακτοποιηθήκαμε σε κατάλληλες θέσεις ώστε να είμαστε όλοι ευχαριστημένοι. Είδαμε εικόνες που έδειχναν πώς γινόταν η σπορά, το όργωμα, το θέρισμα, το αλώνισμα, το λίχνισμα και το άλεσμα του σιταριού παλιότερα. Επίσης μάθαμε για διάφορα εργαλεία που χρησιμοποιούσαν, άγνωστα σε μας, όπως αλέτρι, δρεπάνι, διχερόνι, τριχερόνι, λουκάνη, θρινάκι και δρομόνι. Μετά η κυρία μάς έδωσε ψεύτικα δρεπάνια και σ’ έναν μεγάλο χώρο κάναμε σε παντομίμα ότι θερίζαμε. Αφού τελειώσαμε, αρχίσαμε να δεματιάζουμε. Μεταφέραμε τα δεμάτια στην άκρη. Ύστερα τα πήραμε και τα κουβαλήσαμε, υποτίθεται, στο αλώνι. Παριστάναμε ότι αλωνίζουμε. Όταν τελειώσαμε, καθίσαμε πάλι στις θέσεις μας. Τότε η κυρία μάς έδωσε ένα χαρτί που περιείχε σταυρόλεξο, κρυπτόλεξο και δύο ασκήσεις. Μόλις το συμπληρώσαμε, είχε έρθει η ώρα να φύγουμε. Αποχαιρετήσαμε κι ευχαριστήσαμε την υπεύθυνη που μας έμαθε τόσα πολλά καινούρια πράγματα. Ήταν μια καταπληκτική εκπαιδευτική εκδρομή. Κωνσταντίνος Κλεισσάς Τάξη Γ2


4

Λίμνη Στυμφαλία

Λίμνες

Η λίμνη Στυμφαλία βρίσκεται κοντά στα σύνορα της Κορινθίας και της Αργολίδας, ανάμεσα στο μεγάλο βουνό της Κυλλήνης. Η επιφάνειά της μεγαλώνει το χειμώνα και το καλοκαίρι μικραίνει και μοιάζει με έλος. Πήρε τ’ όνομά της από τη γύρω περιοχή που λεγόταν Στύμφαλος. Η Στυμφαλία είναι στενά δεμένη με τη μυθολογία. Σ’ αυτό το χώρο ζούσαν οι Στυμφαλίδες όρνιθες, που ήταν αρπακτικά πουλιά μεγάλου μεγέθους με σιδερένια νύχια. Φώλιαζαν στα νερά της κι από κει έκαναν επιθέσεις, κατέστρεφαν τις σοδειές των ανθρώπων και σκότωναν ζώα και παιδιά. Ο Ηρακλής ύστερα από διαταγή του Ευρυσθέα πήγε να τις σκοτώσει. Χτύπησε τα σιδερένια κρόταλα, να τις αναγκάσει να πετάξουν και τις χτύπησε με τα δηλητηριασμένα βέλη του. Έτσι ανακούφισε τους κατοίκους από τις καταστροφές. Βαλάντω Βλυσίδου, Χρήστος Ζυγλάκης Ε1

Λίμνη Παμβώτιδα (Ιωαννίνων) Βρίσκεται στο νομό Ιωαννίνων. Βρίσκεται σε υψόμετρο 470μ. με επιφάνεια 22,8 τ.χμ. Περιβάλλεται από το όρος Μιτσικέλι. Στο μέσον της υπάρχει ένα νησάκι. Η λίμνη Παμβώτιδα είναι για τους κατοίκους της περιοχής ένας πνεύμονας οξυγόνου. Εκτός από το να στολίζει και να ομορφαίνει την περιοχή, τους δίνει τα ψάρια και τα χέλια της. Το όνομα της είναι συνδεδεμένο με την ιστορία της κυρα-Φροσύνης. Η κυρα-Φροσύνη φημιζόταν για την ομορφιά, τη μόρφωση και το γένος της. Στα χρόνια της Τουρκοκρατίας η κυρά-Φροσύνη αγάπησε το γιο του Αλή Πασά, τον Μουχτάρ. Εκείνος την ήθελε για τον εαυτό του , έτσι όταν το έμαθε αποφάσισε να την πνίξει στην λίμνη μαζί με δεκαεφτά άλλες γυναίκες. Από τον θρήνο και τον οδυρμό για τον άδικο χαμό τους η λίμνη Παμβώτιδα είναι γνωστή και ως η «Λίμνη των Στεναγμών». Η Παμβώτιδα είναι το διαμάντι των Ιωαννίνων. Δώρα Σωτηριανού E2

Αχερουσία Λίμνη Η Αχερουσία λίμνη βρισκόταν στην Ήπειρο, στο νομό Θεσπρωτίας, στην περιοχή της Παραμυθίας. Το 1950 η λίμνη αποξηράνθηκε για την καλλιέργεια βαμβακιού και ρυζιού και η περιοχή ονομάζεται Φανάρι. Το σημερινό Φανάρι αποτελούσε τη χώρα του Άδη στη μυθολογία. Εδώ πίστευαν ότι υπάρχει μια από τις εισόδους για τον Άδη. Ο Χάρων έπαιρνε τον οβολό (κέρμα) που έβαζαν στα χείλη οι συγγενείς του νεκρού και μετέφερε τις ψυχές από το πορθμείο στην είσοδο του Άδη. Στο βάραθρο της Στύγας στεκόταν ο φύλακας Κέρβερος, που ήταν τρικέφαλος σκύλος με ουρά λιονταριού που κατέληγε σε φίδι και τα μαλλιά του και το σώμα του ήταν γεμάτα φίδια. Οι ψυχές παρουσιάζονταν στο δικαστήριο του Άδη που έκρινε τις πράξεις του νεκρού στη ζωή. Γιακούμα Λουκία, Μπίμπα Κλεβιστ, Μυλωναδάκη Μαρία Ε1

ΠΛΑΝΗΤΗΣ ΑΡΗΣ Ο Άρης είναι ο τέταρτος κατά σειρά πλανήτης που περιστρέφεται γύρω από τον Ήλιο. Η μέση απόστασή του από τον Ήλιο είναι περίπου 228.000 εκατομμύρια χιλιόμετρα. Ο Άρης φαίνεται ως κοκκινωπός αστέρας, γι’ αυτό αποκαλείται κόκκινος πλανήτης. Μοιάζει με τη γη περισσότερο από οποιονδήποτε άλλο πλανήτη. Η ατμόσφαιρά του έχει περίπου 100 φορές μικρότερη πυκνότητα από της γης. Η μεγάλη απόστασή του από τον Ήλιο έχει ως αποτέλεσμα να είναι ψυχρότερος από τη γη. Η μέση θερμοκρασία του κυμαίνεται γύρω στους -15°C. Ο Άρης περιστρέφεται γύρω από τον άξονά του σε 24 ώρες, 37 λεπτά και 23 δευτερόλεπτα. Ο Άρης έχει δύο δορυφόρους, το Φόβο και το Δείμο. Το έδαφός του έχει κοκκινωπό χρώμα εξαιτίας της αφθονίας σιδήρου στην επιφάνειά του. Υπάρχουν λεκάνες που πιθανόν να ήταν γεμάτες με νερό σχηματίζοντας λίμνες ή ωκεανούς. Στην επιφάνειά του σχηματίζονται κοιλάδες και στρογγυλοί βράχοι. Ο Άρης έχει στην επιφάνειά του σβησμένα ηφαίστεια ένα από τα οποία είναι το βουνό Όλυμπος που είναι το ψηλότερο ηφαίστειο του ηλιακού μας συστήματος.

Ένα από τα ανεξερεύνητα μυστικά του Άρη είναι το κατά πόσο υπάρχει ζωή στον πλανήτη. Τους επιστήμονες τους απασχολεί η μη ύπαρξη νερού στον πλανήτη. Κώστας Τσακίρης & Γιώργος – Μάριος Σγούτας, Ε2


5

ΔΕΝΤΡΟΦΥΤΕΥΣΗ

Η ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ

ΣΟΦΙΑ ΔΗΜΟΥ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ ΜΑΣ

Όλοι πρέπει να αγαπάμε τα δέντρα, γιατί μας προσφέρουν οξυγόνο, για να αναπνέουμε. Όλοι πρέπει να αγαπάμε τη φύση. Μ’ αυτές τις σκέψεις οι τέσσερις μεγαλύτερες τάξεις του σχολείου μας συμμετείχαν σε δεντροφύτευση που έγινε στον Άγιο Δημήτρη των Τσαγκαράδων τη Δευτέρα, 22 Φεβρουαρίου 2010. Ξεκινήσαμε από το πρωί με τις τσάπες, τα φτυάρια και το φαγητό μας. Πήγαμε με λεωφορεία. Όταν φτάσαμε, περιμέναμε με ανυπομονησία να έρθει το φορτηγό της Δασικής Υπηρεσίας για να μας δώσει τα καινούρια δεντράκια. Οι δασολόγοι μάς έδωσαν οδηγίες για το πώς θα γίνει η δεντροφύτευση κι έπειτα μάς μοίρασαν τα δεντράκια. Συνεργαστήκαμε όλα τα παιδιά και οι δάσκαλοι και σύντομα φυτέψαμε όλα τα δεντράκια σε μια καμένη πλαγιά του βουνού. Τα μεγαλύτερα παιδιά έσκαβαν λάκκους, ενώ τα μικρότερα κουβαλούσαν τα δεντράκια. Όταν τελειώσαμε, ξεκουραστήκαμε, φάγαμε και παίξαμε μέχρι να έρθουν τα λεωφορεία για την επιστροφή στο σχολείο μας. Ήταν μια καταπληκτική μέρα. Νιώσαμε ότι κάναμε κάτι πολύ σημαντικό. Ήταν μια ωραία εμπειρία και μας άρεσε που περάσαμε μια μέρα κοντά στη φύση. Ευχόμαστε να επαναληφθεί αυτή η προσπάθεια. Ελπίζουμε ότι τα δεντράκια θα μεγαλώσουν. Έτσι θα μπορέσουν να προσφέρουν το οξυγόνο και τη δροσιά τους σε εμάς. Πρέπει όλοι να βοηθήσουμε τον πλανήτη μας να μην καταστραφεί και να έχει αρκετό οξυγόνο. Να προστατεύουμε τα δάση απ’ τις φωτιές, να μη μολύνουμε τη φύση με σκουπίδια και καυσαέρια, για να μπορούμε να ζούμε ευτυχισμένοι όλοι οι άνθρωποι και τα ζώα της γης. Η συγγραφική ομάδα της τάξης Γ2: Γλύκα Σοφία, Ζουμή Αικατερίνη, Καμίνης Μιχάλης, Λικουρίνας Μιχαήλ - Σωτήριος, Κούτης Σταμάτιος, Μαυρέλος Ιωάννης, Νικολάου Νικόλαος, Σκόρδου Δήμητρα

Την Τρίτη 2 Μαρτίου 2010 ήρθε στο σχολείο μας η συγγραφέας Σοφία Δήμου. Τη γνωρίσαμε από κοντά και μας μίλησε για το βιβλίο της: «Το ταξίδι της μαγικής μαργαρίτας». Προσπάθησε να εξηγήσει σ’ όλους την ιστορία με τη βοήθεια του θεατρικού παιχνιδιού. Ήταν πολύ ωραία, γιατί όλοι καταλάβαμε την ιστορία μέσα από το θέατρο. Μια μπλε μαργαρίτα απελευθερώθηκε από τις ρίζες της με τη δύναμη της φιλίας του κιθαριστή τζίτζικα κι άρχισε να ταξιδεύει ασταμάτητα, ακούραστα, κεφάτα σε χώρες και κήπους. Γνώρισε λουλούδια, πουλιά, ανθρώπους και ήρωες παραμυθιών, χωρίς βέβαια να ξεχάσει ποτέ τον τζίτζικα κιθαριστή. Μεταμορφώθηκε σε πράσινη με τη δύναμη της αγάπης της κίτρινης μαργαρίτας της γης. Συνέχισε το ταξίδι της με τελικό προορισμό τον πλανήτη Όνειρο. Το παραμύθι μάς δείχνει τη δύναμη της φιλίας και της αγάπης. Περάσαμε πολύ ευχάριστα και φτιάξαμε στην τάξη μας αρκετές ζωγραφιές που είχαν σχέση με το παραμύθι της μαγικής μαργαρίτας. Θα θέλαμε να συστήσουμε στα παιδιά να διαβάζουν παιδικά βιβλία, γιατί είναι κάτι πολύ ευχάριστο. Καλαμάκη Κλεοπάτρα, Καλαμπάκας Πέτρος, Καρύδα Αγγελική, Τάξη Γ2

Αμυγδαλιά – Μυγδαλιά Η ελληνική μυθολογία μας μιλά για μια όμορφη πριγκίπισσα που ονομαζόταν Φυλλίς και που ήταν θυγατέρα ενός βασιλιά της Θράκης. Αυτή ερωτεύτηκε το γιο του Θησέα, τον Δημοφώντα. Ο νέος αυτός βρέθηκε στα μέρη της καθώς επέστρεφε με το καράβι από την Τροία και ο βασιλιάς του έδωσε ένα μέρος του βασιλείου του και τη θυγατέρα του για γυναίκα. Μετά από κάποιο διάστημα ο Δημοφών νοστάλγησε την πατρίδα του την Αθήνα τόσο πολύ που ζήτησε να πάει εκεί για λίγο διάστημα. Η Φυλλίς συμφώνησε αφού της υποσχέθηκε ότι θα γύριζε πίσω σύντομα κι έτσι εκείνος μπήκε στο καράβι του και απέπλευσε. Η Φυλλίς έμεινε εγκαταλειμμένη περιμένοντας τον εκλεκτό της καρδιάς της, στον τόπο της τελετής του γάμου της. Η Φυλλίς περίμενε για χρόνια την επιστροφή του, αλλά τελικά πέθανε από μαρασμό. Οι Θεοί από οίκτο, μεταμόρφωσαν τη Φυλλίδα σε δέντρο, σε αμυγδαλιά, η οποία έγινε σύμβολο ελπίδας. Όταν ο περιπλανώμενος, γεμάτος τύψεις Δημοφών, επέστρεψε, βρήκε τη Φυλλίδα σαν ένα γυμνό δέντρο χωρίς φύλλα και άνθη. Απελπισμένος αγκάλιασε το δέντρο, το οποίο ξαφνικά πλημμύρισε από λουλούδια, δείχνοντας ότι η αγάπη δεν μπορεί να νικηθεί από το θάνατο. Μιχάλης Καμίνης, Γ2


­

6

HANDBALL ΦΩΤΟ ALBUM

Συνεντεύξεις Συνέντευξη με ένα μετανάστη Μαρκέλλα: Γεια σας. Μετανάστης: Γεια σας. Μαρκέλλα: Θα ήθελα να σας κάνω μερικές ερωτήσεις. Μετανάστης: Ευχαρίστως. Μαρκέλλα: Θα μας πείτε μερικά προσωπικά σας στοιχεία; Μετανάστης: Βεβαίως. Λέγομαι Σάιτ, είμαι 28 ετών και κατάγομαι από το Ντέσε της Αιθιοπίας. Είμαι στην Ελλάδα εδώ και 5 χρόνια και βρίσκομαι στη Χίο εδώ και 4 μήνες. Η υπόλοιπη οικογένειά μου βρίσκεται στη Αιθιοπία. Μαρκέλλα: Ποιοι ήταν οι λόγοι που σας έκαναν να εγκαταλείψετε την πατρίδα σας και να κάνετε ένα τόσο μεγάλο ταξίδι; Μετανάστης: Οι λόγοι ήταν πολλοί. Η ζωή στην Αιθιοπία είναι δύσκολη. Δεν υπάρχει βλάστηση, ούτε νερό. Δεν υπάρχουν δουλείες και ο κόσμος είναι τόσο φτωχός που πεθαίνει από την πείνα και τις αρρώστιες. Το ταξίδι ήταν μακρινό και οι δυσκολίες πολλές. Πίστευα όμως ότι όταν ερχόμουν στην Ελλάδα θα είχα ένα καλύτερο μέλλον . Μαρκέλλα: Αντιμετωπίσατε πολλές δυσκολίες στην πατρίδα μας;

ΤΟ ΘΑΛΑΣΣΙΟ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝ Η θαλάσσια χελώνα και η πλαστική σακούλα Μια θαλάσσια χελώνα κολυμπάει κάπου στη Μεσόγειο. Βλέπει τον αγαπημένο της μεζέ, μια λαχταριστή τσούχτρα, να επιπλέει στην επιφάνεια. Δυστυχώς, η «τσούχτρα» είναι μια πλαστική σακούλα σαν αυτές που πολλές φορές βλέπουμε πεταμένες στις παραλίες. Η χελώνα όμως δεν μπορεί να καταλάβει τη διαφορά και αν την καταπιεί κινδυνεύει η ζωή της. Αθηνά Στεφανία Δ2

Μετανάστης: Ναι, η κυριότερη ήταν λόγο του χρώματός μου. Πιστεύω ότι δεν παίζει ρόλο το χρώμα ή η εθνικότητα κάποιου και ότι σε κάθε φυλή υπάρχουν οι καλοί και οι κακοί . Ένα άλλο πρόβλημα ήταν η θρησκεία μου. Η κοινωνία όμως δε δέχεται εύκολα κάποιον που διαφέρει. Σε γενικές γραμμές όμως ευχαριστώ αυτόν τον τόπο για τη δουλειά και τη στέγη που μου πρόσφερε και περισσότερο που καλυτέρεψε τη ζωή μου . Μαρκέλλα: Σας ευχαριστώ πολύ . Μετανάστης: Παρακαλώ . Αυτή ήταν μία συνέντευξη από ένα μετανάστη. Πρέπει όλοι να προσπαθήσουμε να καταλάβουμε αυτούς τους ανθρώπους οι οποίοι άφησαν την πατρίδα τους για μια καλύτερη ζωή και ήρθαν στη χώρα μας και εμείς τους φερθήκαμε σαν να ήταν διαφορετικοί. Πρέπει να σκεφτούμε ότι όλοι οι άνθρωποι έχουν ίσα δικαιώματα και να τους βοηθήσουμε να βελτιώσουν τη ζωή τους . Μαρκέλλα Πικούνη, Στ’2


7

­

ΓΗ ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ ΣΕΙΣΜΟΙ ΓΗ

Γειά σας είμαι ο καλός πλανήτης Γη, χάρη σε μένα έχετε τροφή, άφθονο νεράκι για τα ζεστά καλοκαίρια σας, τη μαγευτική θάλασσα που κάνετε τα μπάνια σας, τα καρπερά χωράφια όπου εσείς οι άνθρωποι καλλιεργείτε διάφορα λαχανικά και φρούτα, τα καταπράσινα δάση , τις λίμνες, τα ποτάμια την πανέμορφη Φύση. Μέχρι τώρα σας είπα ορισμένα απ’ τα καλά μου. Στεναχωριέμαι όμως που πολλές φορές κάνω κακό στους ανθρώπους χωρίς να το θέλω. Ξέρετε τα σωθικά μου βράζουν και είμαι έτοιμη να εκραγώ. Αχ αυτά τα ηφαίστεια και οι δώδεκα άτακτες λιθοσφαιρικές πλάκες που συνέχεια θέλουν να παίζουν κουτουλώντας η μια την άλλη κι έτσι οι ανόητες προκαλούν τους σεισμούς.

ΜΕΤΑΣΕΙΣΜΟΣ

Γειά σας είμαι η λιθοσφαιρική πλάκα της Ευρασίας που στο άκρο μου σχηματίζονται οι μικροπλάκες του Αιγαίου, της Ανατολίας και της Απουλίας. Είμαι μια λιθοσφαιρική πλάκα που ζω μαζί με τις άλλες έντεκα αδελφές μου και αν κουνηθώ έστω και λίγο τραντάζω και τρομάζω το μέρος όπου βρίσκομαι. Η πιο αγαπημένη μου αδελφή είναι η λιθοσφαιρική πλάκα της Αφρικής. Γειά σου αδελφούλα , μήπως θέλεις να παίξουμε λίγο;

Τρομάξατε από τον ξάδερφό μου το σεισμό; Ε, τότε δεν ξέρετε τι μπορείτε να πάθετε από μένα. Μετά από αυτόν μπορώ να κάνω 30 μετασεισμικές δονήσεις και να προκαλέσω μεγάλο πανικό. Όμως άμα θέλω μπορώ να μείνω τόσο ήσυχος, ώστε να σας έχω σε διαρκή ανησυχία και να συζητάτε συνεχώς για μένα: Θα γίνει μετασεισμός δε θα γίνει μετασεισμός. Σεισμολόγοι με όρθιο το μαλλί από τη διαφωνία να χτυπιούνται και ο καθένας να επιμένει για τη γνώμη του. Και όταν όλα έχουν ηρεμήσει και πίνετε ήρεμα το τσάι ή το καφεδάκι σας εγώ να χτυπώ.Και τότε να δεις πανικό. Οι άνθρωποι τσαντηρώνουν στις πλατείες. Τα σχολεία κλείνουν (όχι και τόσο κακό αυτό). Όλοι με αγωνία περιμένουν το επόμενο χτύπημά μου. Αν όμως είστε καλά παιδιά σας κουνώ απαλά, έτσι για να μη με ξεχνάτε και η σεισμική μου δραστηριότητα να εκτονώνεται αργά και σταθερά. Απ’ ό,τι όμως παρατηρώ εσείς οι άνθρωποι είστε ασεβείς και κακομαθημένοι και δε σέβεστε καθόλου το περιβάλλον γι αυτό μπορώ να διεγερθώ άλλοτε συχνά και να μη σας αφήνω σε ησυχία και άλλοτε μετά από αιώνες. Το ξέρετε ότι ορισμένοι από τους ισχυρούς σεισμούς που καταγράφονται σήμερα είναι στην πραγματικότητα μετασεισμοί δονήσεων που εκδηλώθηκαν παλιότερα; Προσέξτε τη δική σας συμπεριφορά για να ξέρω και εγώ με ποιον τρόπο θα χτυπήσω!!!

ΛΙΘΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΠΛΑΚΑ ΑΦΡΙΚΗΣ

ΤΣΟΥΝΑΜΙ

Μ. ΛΑΓΟΥ

ΛΙΘΟΣΦΑΙΡΙΚΗ ΠΛΑΚΑ ΕΥΡΑΣΙΑΣ

Ε. ΜΠΟΥΡΝΙΑ

Μα και βέβαια , ναι. Είμαι η λιθοσφαιρική πλάκα της Αφρικής και κολλητή με την πλάκα της Ευρασίας. Εγώ κινούμαι βορειοανατολικά και έχω στ’ ανατολικά μου την πλάκα της Αραβίας. Πότε μόνη μου και πότε παρέα με τις άλλες κάνουμε τρελίτσες κουνιόμαστε, χτυπιόμαστε και κάνουμε τη γη να τρέμει. Ε. ΑΡΓΥΡΟΥΔΗ

Λ. ΚΑΡΔΑΜΥΛΑ

Εγώ είμαι το φοβερό τσουνάμι ή αν προτιμάτε το Παλιρροϊκό κύμα. Όταν γίνεται σεισμός φοβάμαι και πετάγομαι πολύ ψηλά. Όμως πετάγομαι τόσο ψηλά που ξεχνάω ότι υπάρχει και ο νόμος της βαρύτητας και μετά σκάω κάτω σαν καρπούζι. Αλλα άθελά μου καμιά φορά έτσι απότομα που σκάω φέρνω την καταστροφή και ζητώ συγγνώμη σ’ αυτούς που κάνω κακό. Ν. ΓΕΝΤΗ

ΗΦΑΙΣΤΕΙΟ

ΕΓΚΕΛΑΔΟΣ

Είμαι ο κύριος εγκελαδούλης σ’ όλους σας γνωστός ως ο εγκέλαδος ο φοβερός. Στη μυθολογία ήμουν ο δράκος ο κακός. Στην παλιά την ιστορία όλοι με λέγαν τρομερό θεριό, μα τώρα στα καινούρια χρόνια σ’ όλους είμαι πια γνωστός με το όνομα σεισμός. Δ. ΚΑΨΥΛΗΣ

ΣΕΙΣΜΟΣ

Είμαι ο κύριος Σεισμούλης ένα από τα πιο καταστροφικά φυσικά φαινόμενα που κάνω τη Γη να τρέμει όταν οι λιθοσφαιρικές πλάκες αποφασίζουν να παίξουν και να κινηθούν λίγο οι καημενούλες για να ξεμουδιάσουν έτσι όπως είναι στριμωγμένες μέσα στη γη ή όταν τα συμπαθητικά Ηφαίστεια θελήσουν να βγάλουν τα πυρωμένα υλικά από τα σωθικά τους γιατί δεν αντέχουν άλλο τόσο μεγάλη πίεση. Προκαλώ τρόμο στους ανθρώπους και καταστρέφω τη ζωή τους γιατί είμαι απρόβλεπτος και κανείς δε μπορεί να με σταματήσει.

Να ‘μαι και εγώ το ηφαίστειο το τρομερό. Γενικά αυτόν τον καιρό, άνοιξη θα μου πεις, μ’ έπιασαν οι αλλεργίες μου. Α! Έχω και δυο καλές φίλες, να σας τις συστήσω. Από δω η κυρία Λάβα και εδώ η δεσποινίς ηφαιστειακή τέφρα. Η λάβα βγαίνει αγριεμένη και βιαστική από τη συσώρευση ενέργειας στο εσωτερικό της γης. Με την ηφαιστειακή τέφρα, το ξέρω τον τελευταίο καιρό θυμώσατε λίγο, πολύ λίγο. Όμως εγώ δε θέλω μούτρα, δε θέλω μούτρα. Ας ακούσουμε την ίδια τι έχει να μας πει. Α. ΤΑΟΥΣΑΝΙΔΗΣ

ΗΦΑΙΣΤΕΙΑΚΗ ΤΕΦΡΑ

Γειά σας και χαρά σας. Πιστεύω πως τον τελευταίο καιρό έχετε ακούσει πολλά για την αφεντιά μου την ηφαιστειακή τέφρα. Είμαι κολλητή φίλη με το ηφαίστειο το οποίο όταν έχει τα νευράκια του φταρνίζεται και με εκτοξεύει στην ατμόσφαιρα.

Α. ΜΠΙΜΠΑ

συνέχεια στη σελ. 8


­

10

Το καλάμι και η ελιά

Μια φορά η ελιά και το καλάμι γειτόνευαν. Η ελιά ήταν ένα μεγάλο και δυνατό δέντρο, με πολλά κλαδιά, που κρατούσαν τα φύλλα τους όλη τη χρονιά και κάθε δύο χρόνια έγερναν από το βάρος του καρπού. Το καλάμι πάλι ήταν ψιλόλιγνο με καταπράσινα στενόμακρα φύλλα, με ωραιότατα παράξενα λουλούδια που έμοιαζαν με τσαμπιά κι είχαν το σχήμα του αδραχτιού. Η ελιά καυχιόταν ολοένα: - Τι είσαι εσύ μπροστά μου; έλεγε στο καλάμι. Εγώ είμαι ένα δέντρο μεγάλο, δυνατό, ευλογημένο. Οι άνθρωποι με λατρεύουν, γιατί τους δίνω τις ελιές, το λάδι μου και τα ξερόκλαδά μου για να ζεσταίνονται. Τους δίνω και τα ξύλα μου για να φτιάχνουν ακριβά έπιπλα. Είμαι μεγάλη, ψηλή, γερή ενώ εσύ είσαι ένα αδύναμο πραγματάκι, που λυγίζεις μπροστά σε όλους τους ανέμους και τους προσκυνάς. Δεν μπορώ να καταλάβω πώς έχεις την τόλμη να φυτρώνεις δίπλα μου. Το καημένο το καλάμι, που ήταν από φυσικού του ντροπαλό, τ’ άκουγε όλα αυτά και δεν έλεγε τίποτα. Ούτε θύμωνε, γιατί αυτό δεν είχε καυχηθεί για τίποτα. Ήρθε ένας χειμώνας, όμως, βαρύς κι άρχισε να φυσάει ένας δαιμονισμένος αέρας, που χτυπούσε με μανία την ελιά, ώσπου στο τέλος την ξερίζωσε. Το καλάμι, με το πρώτο φύσημα του ανέμου, έγειρε προς το νερό, λυγερό όπως ήταν κι έτσι ο άνεμος περνούσε από πάνω του χωρίς να το πειράξει. Όταν η καταιγίδα σταμάτησε κι ο άνεμος έπαψε να φυσάει, η ελιά απόμεινε στο χώμα ενώ το καλάμι σηκώθηκε πάλι όρθιο και λυγερό, όπως ήταν πριν. Βλέπετε το καλάμι ήξερε να υποχωρεί εκεί που ένιωθε ότι δεν είχε δύναμη ν’ αντισταθεί, ενώ η ελιά πλήρωσε με τη ζωή της την υπερηφάνεια της. Κωνσταντίνος Κλεισσάς, Γ2

Ελιά

Ξεφόρτωσε τη την ελιά, να σε φορτώσει λάδι Της ελιάς το φύλλο κι αν χαθεί, πάλι θε να ξαναβρεθεί Βάλε ελιά για τα παιδιά σου και μηλιά για την κοιλιά σου Αν δεν δώσεις την ελιά, πώς θα πάρεις λάδι; Το λάδι κι η αλήθεια πάντα βγαίνουν από πάνω Άνθρωπος χωρίς υπομονή, λυχνάρι δίχως λάδι Θεός να φυλάει τα λιόδεντρα απ’ το νερό τ' Αυγούστου Η μια ελιά κι η άλλη, το βγάνουνε το λάδι Τράβηξε της ελιάς τα βάσανα Λάδια πολλά και τηγανητά τίποτα Από το θέρος ως τις ελιές δεν απολείπουν οι δουλειές Εχύθηκε το λάδι μας κι εμπήκε στο πιθάρι μας Πρώτα θεμέλια του σπιτιού, ψωμί, κρασί και λάδι Φαει κουμπάρε ελιές, καλό είν’ και το χαβιάρι Παλιό κρασί, φρέσκο λάδι

Αμπέλια Κρασί

Το αμπέλι θέλει αμπελουργό και το καράβι ναύτες Έλα παππού να σου δείξω τ’ αμπελοχώραφά σου! Το τζιτζίκι λάλησε, άσπρη ρόγα γυάλισε Μάζευε κι ας είν’ και ρώγες Τον Σεπτέμβρη τα σταφύλια, τον Οκτώβρη τα κουδούνια Μήνας που δεν έχει ρο, ρίξε στο κρασί νερό Αν βρέξει ο Απρίλης δυο νερά κι ο Μάης άλλο ένα τότε τ’ αμπελοχώραφα χαίρονται τα καημένα Ο Αύγουστος και ο τρύγος δεν είναι κάθε μέρα Χορτοθέρη Αλωνιστή, ρόγα - ρόγα γυαλιστή Όποιος έχει αμπέλι, ας βρει δραγάτη Πήγε σαν το σκυλί στ’ αμπέλι Τ’ αμπέλι θέλει αμπελουργό, το σπίτι νοικοκύρη Αύγουστος άβρεχτος, μούστος άμετρος Το μαγκούφι το κρασί, την καρδούλα μου τη σείει Όπου’ χει αμπέλια, ας βάνει εργάτες

Αγγελική Καρύδα, Γ2

Τον Μάη κρασί μην πίνετε κι ύπνο μην αγαπάτε Περσινά ξινά σταφύλια Φρου φρου και τ’ αμπέλι ξέφραγο Γενάρη πίνουν το κρασί, το Θεριστή το ξύδι Αμπέλι του χεριού σου, συκιά του κυριού σου κι ελιά του παππού σου. Γ' τάξη


11

­

ΥΓΕΙΑ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ ΚΑΙ ΑΝΑΨΥΚΤΙΚΑ Τα αεριούχα αναψυκτικά με ή χωρίς ζάχαρη προκαλούν τη διάβρωση των δοντιών. Καταστρέφεται η αδαμαντίνη και έτσι γίνονται πιο αδύναμα, πιο λεπτά και προκαλείται η τερηδόνα.

ΠΡΟΣΤΑΣΙΑ ΤΩΝ ΔΟΝΤΙΩΝ 1. Να πίνετε τα αναψυκτικά με καλαμάκι έτσι ώστε να μην έρχονται σε επαφή με τα δόντια. 2. Να ξεπλένετε το στόμα σας με άφθονο νερό μετά την κατανάλωσή τους. 3. Εάν καταναλώνετε αναψυκτικά προτιμήστε αυτά που είναι σε τενεκεδάκια και όχι σε μπουκάλια, γιατί πίνετε λιγότερο. 4. Να ενημερωθείτε εσείς και οι γονείς σας για τις συνέπειες των αναψυκτικών στην υγεία σας. Άννα Λυκουρίνα – Αλέσια Λότση Ε1

Η ΚΟΚΚΙΝΟΣΚΟΥΦΙΤΣΑ ΚΑΙ Ο ΚΑΛΟΣ ΛΥΚΟΣ Μια φορά και έναν καιρό , Η Κοκκινοσκουφίτσα , ένα γλυκό και ευγενικό κοριτσάκι, ξεκίνησε για να πάει εφημερίδες στη γιαγιά της . Η μαμά της, της είπε να πάει από τον δεξιό δρόμο, γιατί στον αριστερό υπήρχε ένας κακός λύκος . Η Κοκκινοσκουφίτσα όμως δεν άκουσε τη συμβουλή της μαμάς της και πήγε από τον αριστερό δρόμο. Καθώς προχωρούσε μέσα στο δάσος, συνάντησε ένα λαγό, τον κύριο Ασπρούλη, που ήταν αρκετά μεγάλος και σοφός, οπότε τη συμβούλεψε να προσέχει τον ξεροκέφαλο λύκο. Αργότερα, είδε ένα βάτραχο, τον κύριο Κουάξ, ο οποίος χόρευε τον «Κουάξ Ντανς» κοντά στην όμορφη και λαμπερή «Κουάξ Λέικ». Και ο κύριος Κουάξ τη συμβούλεψε να προσέχει τον πονηρό λύκο που τριγυρίζει στο δάσος «Κουάξ Φόρεστ». Λίγο πιο πέρα συνάντησε μια κατσίκα , την κυρία Μπέε, που βοσκούσε στο χωράφι. Όταν η Κοκκινοσκουφίτσα την πλησίασε είδε ότι ήταν πολύ στενοχωρημένη , οπότε αποφάσισε να τη ρωτήσει τι είχε. Εκείνη απάντησε ότι ο λύκος του δάσους, είχε πάρει τα 4 παιδιά της και τα είχε πνίξει στη λίμνη «Κουάξ Λέικ». Η Κοκκινοσκουφίτσα προχωρώντας για να φτάσει στη γιαγιά της, φοβόταν πάρα πολύ μην της επιτεθεί ο λύκος. Όταν σταμάτησε σε ένα μεγάλο καταπράσινο χωράφι για να μαζέψει σαλιγκάρια, είδε πίσω από ένα ψηλό, γέρικο δέντρο το λύκο. Ο λύκος δεν ήταν ούτε κακός, ούτε ξεροκέφαλος, ούτε πονηρός όπως της είχαν πει. Ήταν πανέμορφος, ψηλός, με μεγάλα πράσινα μάτια και φαίνονταν πολύ καλός. Η Κοκκινοσκουφίτσα αμέσως τον ερωτεύτηκε . Ο λύκος την πλησίασε και μόλις γνωρίστηκαν, η Κοκκινοσκουφίτσα δεν φοβόταν καθόλου πια . Τελικά όλοι οι άλλοι είχαν κάνει λάθος. Όλοι νόμιζαν ότι ο λύκος ήταν ο κακός ενώ η κυρία Φόξ η αλεπού τους ενοχλούσε . Μετά από ένα μήνα η Κοκκινοσκουφίτσα και ο λύκος παντρεύτηκαν και έκαναν δύο πανέμορφα παιδάκια. Ένα ανθρωπάκι και ένα λυκάκι. Το λυκάκι το έλεγαν «Γούλφ» και το ανθρωπάκι «Κιτρινοσκουφίτσα». Και έζησαν αυτοί καλά … και εμείς καλύτερα …. ΤΕΛΟΣ Μαρκέλλα Πικούνη Στ’2

Για τη Μαμά Η μαμά η γλυκιά που μ’ αγαπά μ’ όλη της την καρδιά, είναι πάντα στο πλευρό μου, φύλακας και άγγελός μου. Πόσο θα ‘θελα να τη φιλήσω. Στην αγκαλιά μου να τη σφίξω. Να της δώσω δυο φιλιά, με αγάπη και χαρά. Μαρλίντ Σπάτα Δ2

Σήμερα γιορτάζει η μαμά μου τι δώρο να της πάρω; Να της πάρω δαχτυλίδια δε μου φτάνουν τα λεφτά. Να της πάρω σοκολάτες; Δεν τα τρώει τα γλυκά. ΑΑΑ!!! Το βρήκα. Θα της δώσω δυο φιλάκια και θα της πω Χρόνια Πολλά!!!! Άννα – Μαρία Ξενάκη Δ2


Profile for ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΣΙΡΟΠΙΝΑΣ

O ΜΑΘΗΤΟΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ 7ου  

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΕΥΧΟΣ 11

O ΜΑΘΗΤΟΚΟΣΜΟΣ ΤΟΥ 7ου  

ΜΑΘΗΤΙΚΗ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΕΥΧΟΣ 11

Profile for jtsirop
Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded