Page 1

er 2013 Decemb

COPY ROOD Ledenblad van de JS-afd eling Groningen


2

ONZE GEGEVENS

Adres secretariaat: Haddingestraat 10 9711 KD Groningen Website: www.jsgroningen.nl E-mail: info@jsgroningen.nl Kopij: copyrood@jsgroningen.nl BESTUUR Voorzitter: Janneke Holman 06-26956672 voorzitter@jsgroningen.nl Secretaris: Rianne Bartol 06-50472527 secretaris@jsgroningen.nl Penningmeester: Annette de Vries 06-57766568 penningmeester@jsgroningen.nl Algemeen Bestuursleden: Jan Douwe Oegema 06-15867685 jandouwe@jsgroningen.nl Anna van den Assem 06-46595158 anna@jsgroningen.nl Redactie: Wessel van Dommelen Maarten van der Laan Roos Lechner Robert van de Vijver Annette de Vries Rixt Zuidema

(Tekening voorkant: Roos Lechner)

Kameraden!

Het is december en hoog tijd voor een nieuwe CopyRood. Ditmaal is het thema ‘kritiek’. Wij zijn van mening dat een kritische blik belangrijk is voor een gezonde partij. Het belang van kritiek werd ook door Winston Churchill begrepen. Hij stelde: “Kritiek is misschien ongemakkelijk, maar het is nodig. Het vervult dezelfde functie als pijn in het lichaam. Het richt onze aandacht op een ongezonde toestand van zaken.” Maar net als pijn is kritiek niet onder alle omstandigheden goed. Aan welke eisen kritiek moet voldoen zal deze editie zeker aan bod komen. Daarnaast zullen we zelf kritiek uiten: kritiek op de manier waarop we met ‘illegalen’ omgaan, kritiek op hoe we met onze idealen omgaan en kritiek op hoe we met studenten omgaan. Er zijn natuurlijk ook een hoop dingen gebeurd binnen JS Groningen sinds de vorige editie uitkwam in juni. Zo hebben we bijvoorbeeld veel nieuwe leden geworven tijdens de KEI-week en was er een zeer gezellig congres over duurzaamheid. Tot slot is er ook een bijvoorbeeld een nieuw bestuur en die moet zich natuurlijk even voorstellen. Genoeg te lezen dus. Maar hou het niet bij lezen alleen! Kom ook eens langs! Bijna elke week is ereen activiteit, check pagina 15 voor de agenda voor de komende tijd. Met rode groet,

Annette, Maarten, Rixt, Robert, Roos en Wessel


Samsom,

doe eens wat met die kritiek Wessel van Dommelen

Het wil wat zeggen als je je ledenblaadje het thema ‘kritiek’ geeft. Er bestaat de nodige onvrede over het kabinetsbeleid, en daarmee gaat ook wantrouwen ten opzichte van de PvdA zelf gepaard. Nu hoeft dit niet zo nodig een probleem te zijn, de PvdA ‘moet’ regeren in crisistijd en daar maak je zelden vrienden mee, tenzij het economische getij wonder boven wonder de positieve kant op gaat ten tijde van je bestuursjaren. De rechtvaardigingen die het kabinet en de PvdA-top leveren voor de draconische bezuinigingen zijn vaak niet begrijpelijk genoeg om mee te kunnen leven. Dat zorgt voor onvrede-plus, wat wij zien als reden genoeg om een CopyROOD aan kritiek te wijden. Nou kan men de leden van de PvdA niet verwijten te weinig kritisch te zijn op de eigen partij. Een ander verwijt is wel mogelijk: veel kritiek is niet erg constructief. ‘Hoe dan wel?’ Is vaak een redelijke wedervraag. Alhoewel, dat het makkelijker is om te bekritiseren dan om constructief te zijn, betekent niet dat onze mensen niet ook hun uiterste best moeten doen om het beleid te perfectioneren. Kritiek kan daar ook bij helpen. Niettemin willen wij in dit nummer redelijk zijn door constructief te blijven. Er is wel een markant detail aan het begrip constructief dat niet vergeten mag worden: om iets te maken (construeren), moet men eerst iets kapot maken (deconstrueren/bekritiseren). Een simpel voorbeeld moet voldoende zijn om dit duidelijk te maken. Als ik een vogelhuisje wil maken, zal ik eerst planken stuk moeten zagen, zodat ik daarmee het vogelhuisje kan maken. Als ik het vogelhuisje

gemaakt heb, betekent dat dat ik die planken niet meer heb. Als we nu dus een nieuw voorstel maken voor beleid, betekent dat meteen een kritische noot naar de PvdA toe. Het lijkt me op een punt (nu in september 10 zetels in de peilingen) te zijn gekomen dat we rustig het beleid van het kabinet kapot mogen bekritiseren om daar iets nieuws voor in de plaats te suggereren. Constructieve kritiek kan tot beter beleid leiden, maar daarvoor is wel de voorwaarde dat die constructieve kritiek geleverd mag worden. Laat ik dit thema dan ook maar meteen goed inleiden met de eerste kritische noot: De PvdA top moet ophouden met collectief het kabinetsbeleid naar de partij te rechtvaardigen met daaraan gepaard de nodige kritiek op de partij zelf, zonder daarbij kritiek van de partij op het kabinetsbeleid toe te laten. Het kabinetsbeleid kan de nodige verbeteringen gebruiken die de partij, het land en het individu ten goede kunnen komen, maar helaas staat onze trotse patriarch Samson dit proces in de weg. Althans, die indruk wekt hij zeker door zijn betweterige houding. Constructief geformuleerd: Samson, doe eens wat aan dat ogenschijnlijk enorme ego! Sta in plaats van alles te formuleren in termen van ‘moeten,’ meer open voor suggesties zonder ze te torpederen voor ze enige levensvatbaarheid hebben! Op die manier zou mijn inziens de PvdA grote stappen vooruit maken.

3


4

Het illegaliteits probleem Rixt Zuidema

Op het moment dat ik dit artikel voor de CopyRood schrijf, is er veel commotie over Zwarte Piet. De Facebookpagina “Pietitie” werd meer dan twee miljoen keer ‘geliked’ en op het Malieveld in Den Haag kwamen zo’n 500 mensen demonstreren voor het behoud van Zwate Piet. Ik zie Zwarte Piet ook niet als racisme en ik vind het prima dat veel mensen het voor hem opnemen. Maar ergens is het wel wrang dat men massaal opkomt voor een fictieve persoon, terwijl we ons beter sterk zouden kunnen maken voor échte mensen. Het gaat mij namelijk aan het hart dat in Nederland veel illegalen aan hun lot worden overgelaten en inhumaan worden behandeld. Ik teken persoonlijk veel liever een petitie om de situatie van illegalen te verbeteren. Aan het woord “illegaal” hangt een zeer negatieve connotatie. “Illegaal” klinkt als iets slechts, iets dat niet mag, verboden en ongewenst is. In werkelijkheid betekent het alleen dat iemand hier niet hoort te verblijven. Als illegaal heb je geen rechten, je mag niet werken, je mag geen aanspraak doen op een uitkering, je mag niet gebruik maken van de gezondheidszorg en sinds kort is illegaal zijn zelfs strafbaar. Binnen de PvdA kwam hierover veel discussie, en Samsom ging het land door om uitleg te geven. Volgens de VVD en staatssecretaris Teeven moeten het vreemdelingenbeleid en de strafbaarstelling afschrikkend werken, maar ik vind het beleid rondom illegaliteit vooral

onmenselijk. Naar verluid, worden er jaarlijks ongeveer 6000 illegalen opgepakt; ook bijvoorbeeld wanneer deze personen fietsen zonder licht en zich niet kunnen legitimeren. Van het ene op het andere moment kan een “ongedocumenteerde” opgepakt worden en in een detentiecentrum worden geplaatst. In Nederland zijn momenteel vier centra: in Alphen aan den Rijn, op Schiphol, in Rotterdam en in Zeist. De verhalen uit de detentiecentra zijn schrijnend, want illegalen worden veelal als criminelen behandeld. Men moet volledige bodychecks ondergaan, wat psychisch schade kan opleveren. Zelfs kinderen worden opgesloten! Dit is beschamend. Het is toch onlogisch dat het ontbreken van een geldig paspoort je tot crimineel maakt? De scherpste randjes lijken inmiddels van deze strafbaarstelling af te gaan; er is in ieder geval geen quotum dat gehaald moet worden, maar schrijnend blijft het beleid zeer zeker. Door de zaak Dolmatov is Teeven stevig op zijn vingers getikt, maar ik ben sceptisch of zijn ogen echt zijn geopend en hij een omslag in het beleid zou willen maken. De PvdA spreekt, wanneer het gaat om illegaliteitsproblematiek, over de menselijke maat en ik weet ook zeker dat wanneer het kabinet volledig links was geweest, er werkelijk hervormingen zouden plaatsvinden, maar nu lees ik nog teveel over schrijnende verhalen. Annemarie Busser, project officer migratie


5

bij Amnesty International, geeft in een artikel in de Groene Amsterdammer ook aan dat het beleid anders moet, en zij stelt dat vreemdelingendetentie als uiterste middel moet worden ingezet, maar in Nederland is het bijna een standaardprocedure. Ik denk dat we ons beter zouden moeten bezinnen op dit illegaliteitsprobleem, want de misstanden in de centra zijn te groot. Er moeten alternatieven zijn, zoals een betere begeleiding wanneer terugkeer gewenst is.

Het is simpelweg onmenselijk om mensen die niets verkeerds hebben gedaan, vast worden gezet. Ik begrijp wel dat Nederland niet iedere buitenlander kan opnemen, maar we mogen mensen niet als criminelen behandelen als hier geen sprake van is. Het is tijd om het vreemdelingenbeleid te hervormen naar een humaner beleid, en de PvdA zou zich hier actiever voor in moeten zetten en druk uitoefenen op de VVD.


6

Onze onttoverde idealen Maarten van der Laan

De Partij van de Arbeid werkt vanuit haar idealen. althans zo stelt Hans Spekman. Hans benadrukte in een lange update van zijn Facebookpagina verder nog dat wij ons niet neerleggen bij de wereld zoals die nu eenmaal is. Wat mij betreft zijn dit mooie woorden van onze partijleider. Toch lijkt het alsof deze begrippen hun kracht verloren hebben. Over de Partij van de Arbeid hoor je op dit gebied dan ook vooral over het inleveren van deze idealen. Er is schijnbaar sprake van een uitruil tussen idealen en verantwoordelijkheid. Je kunt wel idealen hebben, maar deze verdwijnen bij het uitoefenen van politieke macht. Althans: dat is wat de media ons doen geloven. Naar mijn inzicht wordt ons hier een rad voor de ogen gedraaid. De geschetste tegenstelling is vals: een combinatie van beide is wel mogelijk. Het echte probleem zit namelijk juist in ons: wij geloven niet meer in onze idealen. Max Weber signaleerde in 1917 een ander verlies van geloof. Met zijn rede ‘Wissenschaft als Beruf‘ introduceerde Weber wat hij de onttovering van de wereld noemt. In dit artikel zal ik de parallellen tussen Webers’ onttovering en de huidige staat van onze idealen aanwijzen. Toch zal ik bij het zoeken van een oplossing voor ons probleem tegen Weber ingaan. Door de verregaande rationalisering verklaren wij de wereld enkel nog naturalistisch.. Niet door middel van het magische, zoals geloof, maar via de wetenschap. Door deze ontwikkeling raakt de wereld onttovert: er is geen ruimte meer voor mystiek. De voortschrijdende wetenschap

zorgt er hiermee voor dat het steeds moeilijker wordt om nog in een hogere macht te geloven. Met betrekking tot onze idealen lijkt het nu net zo te gaan: steeds weer menen wij geconfronteerd te worden met het feit dat we onze idealen niet hard kunnen maken. Wanneer we keer op keer hopen het ideaal in de praktijk te ontdekken, blijven we gedesillusioneerd achter. Naarmate we het landschap van de politiek verder verkennen, blijkt er voor ideologie weinig ruimte te zijn. De affaire rondom de strafbaarstelling van illegaliteit vormt hierbij een tekenend voorbeeld. De leden zien zich geconfronteerd met het falen van de partij met betrekking tot een fundamenteel ideaal: het garanderen van een menswaardig bestaan voor iedereen. De weg van de ideologie wordt weer zoals vanouds bewandeld. Eerst is er het ideaal: een respectvolle behandeling voor iedereen, dus ook voor wie hier niet legaal kan verblijven. De ondergang van dit ideaal wordt vervolgens breed uitgemeten. Aandacht is er namelijk alleen voor het gegeven dat de PvdA niet kan bereiken wat zij eigenlijk had willen bereiken. Hier lijkt onze achterban, vooral naar Webers standaarden, niet zwak te willen zijn: “Want wat is zwakte? Dat is als je het lot van je eigen tijdsgewricht niet in zijn ernstige ogen kunt kijken.” Juist doordat wij menen het tijdsgewricht in zijn ogen te kijken, verliezen wij alle hoop. Waar er voor Weber geen ontkomen mogelijk lijkt te zijn, ben ik van mening dat ons probleem om een andere oplossing vraagt.


7

Waar wetenschap van de mystiek niets heel laat, lijken wij aangaande de politiek vooral over een selectieve blik te beschikken. Waarom is er zo veel aandacht voor het sneuvelen van het ideaal en zo weinig voor wat we wel bereikt hebben? Wanneer ik de touwtjes bij de PvdA in handen zou hebben, mogen onze partijbijeenkomsten optimistisch zijn. Waarom rouwen we enkel over wat we niet bereikt hebben, om zo onze successen over het hoofd te zien? Ik begrijp

dat dit in de politiek over het algemeen zo werkt: leden maken zich boos over wat er volgens hen aan schort. Dit is gezond, en ook belangrijk voor het functioneren van de partij. Toch moeten we ook ruimte maken voor onze successen. Hoop doet namelijk leven. Ik hoop dat hierdoor onze partijleider weer met kracht en inhoud kan spreken over onze idealen.


8

Er zijn nooit te veel studenten Robert van de Vijver

Studenten leren in het eerste jaar dat er van hen een kritische blik verwacht wordt. Niet alleen ten opzichte van de inhoud van de studie, maar ook richting de vorm van de studie. Toch verwachten we niet snel dat studenten ook kritisch richting zichzelf zijn. Vandaar ook de opschudding die ontstond naar aanleiding van het stuk van Maartje ter Horst in de Volkskrant van 2 november. Volgens haar zijn veel van de problemen in het hoger onderwijs te wijten aan het feit dat er veel en veel te veel studenten zijn. Gaat deze kritiek niet te ver? Kan er in een kenniseconomie eigenlijk wel zoiets zijn als te veel studenten? Maartjes kritiek komt niet uit de lucht vallen. Het aantal studenten is in de laatste twaalf jaar verdubbeld, terwijl het aantal docenten gelijk gebleven is, met als gevolg minder intensief onderwijs en gigantische collegezalen. Deze groei aan studenten, gecombineerd met het feit dat onderwijsinstellingen worden betaald

naar het aantal studenten en naar het aantal geslaagden, leidt tot een uitholling van het onderwijs, aldus Maartje. Om de slagingscijfers zo hoog mogelijk te krijgen, worden vakken sterk versimpeld en wordt het onderwijs verschoolst door de invoering van verplichte aanwezigheid en huiswerkcontroles. Dit heeft er volgens haar toe geleid dat Nederlandse onderwijsinstellingen van een lager niveau zijn dan die in de rest van Europa. Haar oplossing is even eenvoudig als bot: “Beperk de toestroom van het aantal studenten.� Maar willen we niet allemaal in een kenniseconomie leven? Van links tot rechts, vanuit verheffingsideaal of economisch motief, over het hele politieke spectrum bestaat het ideaalbeeld van Nederland als een land vol hoogopgeleiden. Maar zou dan niet iedereen moeten kunnen studeren? Waarom zouden we dat dan inperken? Toch is dat precies waar we de laatste jaren mee bezig zijn. Door middel


9

van instellingscollegegeld, waardoor je tweede studie al snel het vijfvoudige van je eerste kost. Of denk aan de maximale duur van de studiefinanciering om van plannen als langstudeerboetes en sociale leenstelsels nog maar te zwijgen. We willen een kenniseconomie, zolang het maar niets kost. Hierdoor vallen een aantal mensen buiten de boot die we in de kenniseconomie goed hadden kunnen gebruiken. Wie op haar zeventiende beslist, een studie als HBO-illustratie te doen, of vanuit een diepe passie een studie finoegristiek, zit haar leven lang aan die beslissing vast. Als je daar dan geen werk mee kan vinden, heb je in het huidige systeem dus gewoon pech. Je krijgt namelijk maar een keer studiefinanciering, en wie al een diploma heeft, moet instellingscollegegeld betalen. Het is ontzettend onverstandig dat wij het deze mensen onmogelijk maken, zich om te scholen. Het leidt ertoe dat een hoop mensen

werk vinden dat beneden hun niveau is. Dit is onprettig voor deze mensen zelf, maar betekent ook dat ze een baan bezetten die voor iemand anders wel op niveau is. Daarnaast kost het de staat een hoop geld. De investering die de staat zou moeten doen om iemand een tweede studie te laten doen, is een schijntje vergeleken met de gemiste belastingopbrengsten die ze misloopt doordat iemand een slechter betaalde baan aanneemt. Hoe je het ook bekijkt, het beperken van studentenaantallen is voor niemand gunstig. Er is dus niet zoiets als teveel studenten. Maartje’s kritiek getuigt van lef, maar ook van kortzichtigheid. Wie wil studeren, moet dat kunnen. Ook als je er lang over doet, en ook als het je tweede studie is. Wanneer we die mogelijk beperken, is dat niet alleen nadelig voor de studenten zelf, maar voor ons allemaal.


10

Gewoon idealen Annette de Vries

Cofinanciering, co-creatie, eigen verantwoordelijkheid en buurtinitiatieven, dat zijn een beetje de trendbegrippen momenteel. Met die begrippen wordt aangeduid dat burgers zelf dingen moeten regelen en samen moeten werken om problemen in hun leefomgeving op te lossen. Het idee van de participatiesamenleving is hiermee opnieuw uitgevonden. We moeten geloven dat met deze ‘nieuwe’ uitvinding al onze problemen kunnen worden opgelost. Het is in mijn optiek vooral één probleem waarvoor de participatiesamenleving een oplossing is. Het creëert een mooie verpakking voor het verkopen van het bezuinigen op de sociale zekerheid en de overheid. De conclusie is getrokken dat we in Nederland tegen de grenzen van de verzorgingsstaat zijn aangelopen. Het kost teveel en brengt niet waarop we hadden gehoopt. Of ik deze conclusie geloof, is niet iets waar het in dit artikel om gaat. Wel wil ik meegaan in de gedachte dat met het verkrijgen van de sociale rechten vanuit de verzorgingsstaat burgers zijn vergeten dat de overheid er niet is om van elk individueel probleem een publiek probleem te maken. Collectief is namelijk niet meer te betalen wat we individueel willen. Dat de Nederlandse verzorgingsstaat niet in onze behoefte voorziet, is duidelijk. In de stad Groningen leeft één op de zeven kinderen in armoede, 17.000 huishoudens krijgen een bijstandsuitkering of inkomensondersteuning, en er maken 600 gezinnen gebruik van de voedselbank. Armoede is niet alleen een financieel verhaal. Het gaat ook in het lijf en het hoofd zitten. Kinderen gaan naar school

zonder een boterham. Mensen hebben grote financiële zorgen, zijn eenzaam, ervaren enorme stress, en hebben het idee dat dit uitzichtloos is. Armoede en de gevolgen van armoede overbelasten deze mensen. Ze kunnen niet volledig meedoen in de samenleving en trekken zich vervolgens verder terug omdat ze het participeren in de samenleving niet kunnen betalen en zich daar voor schamen. Wat al met al een zorgelijke situatie is. Het gaat hier niet alleen om mensen in een bijstandsuitkering of mensen bij de voedselbank; er bestaat ook zoiets als werkende armen. Mensen die hard werken maar nog steeds niet of nauwelijks rond kunnen komen. Wat mij betreft een schande. Dat moet de PvdA Groningen zich aantrekken; in de stad zijn al ongeveer tachtig jaar de sociaal-democraten aan de macht, en toch is er nog steeds armoede in de stad! Maar de oplossing voor dit probleem zit hem niet in een terugtrekkende overheid en mensen op hun eigen verantwoordelijkheid wijzen. We moeten voor deze mensen blijven staan en het bestaan van de sociale rechten en plichten garanderen. Dat neemt niet weg dat we de kracht van de overheid niet moeten overschatten, de overheid kan niet alles doen. Maar de wonderen die een participatiesamenleving creëert, moeten ook niet worden overschat. Begrijp me niet verkeerd, ik geloof helemaal in het idee dat mensen samen zonder de overheid innovatiever kunnen omgaan met problemen, dat er goedkopere en betere oplossingen ontstaan uit de kracht van de mens ,en samen het redden veel voordelen heeft voor de sociale cohesie. Ik vind niet dat


11

deze kracht alles oplost. De nadruk leggen op de eigen kracht van individuele burgers en het bezuinigen op de sociale zekerheid biedt geen oplossing voor bijvoorbeeld mensen die in armoede leven. Met zulke ideeĂŤn en het schrappen van rechten wordt een Amerikaanse samenleving gecreĂŤerd. Dit is niet de manier waarop we onze samenleving moeten inrichten. Want ergens tussen het hebben van rechten, het gebruik maken van rechten en de verantwoordelijkheid nemen voor je eigen bestaan ligt het antwoord voor het bereiken van ons streven.Het streven naar het ideale beeld dat iedereen volwaardig en als gelijke mee kan doen in de hele samenleving en daarbij niet afhankelijk moet zijn van de gunsten van anderen. Vanuit onze sociaal-democratische idealen vinden we daarom ook dat armoede bestreden moet

worden, omdat armoede in de weg zou staan bij het bereiken van emancipatie. We behoren solidair te zijn met anderen, en de zwakkeren in de samenleving moeten geholpen worden. Armoede bestrijden en mensen emanciperen, mensen beschermen tegen de risico’s van het bestaan, is ons doel. En dat kost geld, zoals bijna alles geld kost.


12

Rubriek voor en tegen – thema duurzaamheid Maarten en Annette

Zaterdag 9 november vertrok een groep Groningse JS’ers naar het JS congres in Leeuwarden. Het thema van het congres was duurzaamheid. De Partij van de Arbeid en de Jonge Socialisten in de PvdA menen duurzaamheid een belangrijk thema te vinden, maar in de praktijk geeft zij vaak prioriteit aan economische motieven. Het standpunt van de PvdA over duurzaamheid is heel leuk: zolang er ook geld mee te verdienen valt. Het standpunt van de PvdA over duurzaamheid is : “Het prikkelt tot innovatie en ondernemerschap en het draagt bij aan onze welvaart.” Hiermee is de lading voor keuze in het thema duurzaamheid niet gedekt. Tijdens het JS congres kwam een discussie over de kosten die duurzaamheid mag hebben. Mag bijvoorbeeld de huur verder stijgen dan de inflatie als de woning geïsoleerd wordt? De JS werkgroep duurzaamheid had de stelling ingenomen dat voor een duurzamere woning de huur best omhoog mocht om isoleren te stimuleren. De afdeling Groningen was het hier niet mee eens. Twee JS’ers gaan hierover in de CopyROOD in gesprek: Maarten van der Laan en Annette de Vries.

Maarten, filosofiestudent, ziet er misschien uit als een milieuhippie met zijn lange haar, maar vind dat duurzaamheid niet ten koste mag gaan van de kwaliteit van het bestaan. Annette de Vries rechtenstudente zit helemaal in het groene wensdenken, als lid van de JS werkgroep duurzaamheid en als vegetariër. De stelling: mag duurzaam duur zijn? Annette: “Duurzaamheid is op zichzelf een belangrijk thema waar de PvdA zich op moet richten, los van de economische voordelen die te behalen zijn. De wereld lijdt onder de invloed van de mens. We hebben de aarde te lang uitgebuit, en elk moment dat we wachten met echte maatregelen wordt het moeilijker om nog iets te bereiken. Het moment van ingrijpen ligt eigenlijk al ver achter ons, daarom is het nu belangrijk om koste wat het kost het schip te keren. Duurzaamheid mag duur zijn omdat het nodig is, nu echt actie te ondernemen.” Maarten: “Ik ben van mening dat de PvdA trouw moet blijven aan haar beginselen. De partij streeft naar een fatsoenlijk bestaan


13

voor iedereen. Hieruit volgt dat het streven naar duurzaamheid geen substantiële schade mag toebrengen aan de kwaliteit van het bestaan. Mijn opponent lijkt hiertoe wel bereid te zijn. Dure duurzaamheid betekent bijvoorbeeld hogere huren omwille van een groen huis. Dit gaat mij veel te ver: groen wensdenken betekent dat een gezin straks geen fatsoenlijke woning meer kan betalen. Een onacceptabele uitkomst, wat mij betreft.” Annette: “Om de kwaliteit van het bestaan te kunnen garanderen, ook voor toekomstige generaties zijn nu opofferingen nodig. Dat woningen duurder worden, is daarbij een acceptabele opoffering. Aan goedkope huizen die onder water staan, heeft niemand wat.” Maarten: “We kunnen ook goedkoop wonen en het hoofd boven water houden: duurzame huizen hoeven namelijk helemaal niet duur te zijn. Door huizen te isoleren, gaan de energiekosten namelijk omlaag. Zo kunnen we het beste van beide werelden combineren.”

Annette: “Onze kernwaarde van solidariteit vraagt om actie nu, voor toekomstige generaties, voor mensen elders op deze wereld en voor de zwakkeren. De hoge externe kosten blijven bestaan als we op deze voet blijven doorgaan. Deze kosten zijn niet te dragen voor de zwakkeren op deze wereld, en ook niet voor toekomstige generaties. De PvdA en de JS dienen daarom duurzaamheid serieus te nemen, en niet alleen als franje voor onze welvaart.”


14

Verenigings zaken

Vele leden van de PvdA en de JS schreeuwden Sinds het uitbrengen van de vorige CopyROOD heeft de JS Groningen verre van stil gezeten! Om nog een beetje het overzicht te kunnen houden, geven we bij deze een klein verslag van de afgelopen maanden en wat ons nog te wachten staat. De JS-Groningen was weer van de partij tijdens de KEI-week dit jaar. De KEI-commissie had deze goed voorbereid en leuke activiteiten gepland. Een grote groep enthousiaste JS’ers heeft zich tijdens de KEIweek tot diep in de nacht ingezet om leuke activiteiten neer te zetten en de vereniging goed te promoten onder de Groningse studenten! Daarnaast heeft de redactie van de CopyROOD een KEIrood - een speciale editie van de CopyROOD - voor de KEIweek gemaakt, om aan nieuwe leden en geïnteresseerden te geven. Na de KEIweek zijn we meteen aan de slag gegaan met het verkiezingsprogramma voor de PvdA Groningen. Een groep JS’ers heeft het debat over het verkiezingsprogramma bijgewoond. We hebben voor de zomer al eerder een Groninger Politiek Café over het verkiezingsprogramma gehad, en in september hebben we dit vervolgd met het schrijven van een aantal amendementen. Deze amendementen zijn allemaal aangenomen tijdens de ALV van de PvdA! Toen was het de tijd voor leerzame ontspanning met een filmavond over YES minister en uitleg over de politieke trucs die zichtbaar zijn in deze serie. We zijn gezellig gaan bowlen met nieuwe leden en met iets minder nieuwe leden om vervolgens te borrelen met een deel van de PvdA Groningen fractie. Met een excursie naar twee varkenshouderijen en een avond over duurzame landbouw, hebben we in Groningen onze duurzaamheid-antennes weer aangezet! Dat was wel even nodig voor het

Bestuur

najaarscongres van de Jonge Socialisten, dat dit jaar over duurzaamheid ging. We hebben voor dit congres moties en amendementen geschreven. Alle amendementen en acht van de negen moties zijn aangenomen op het congres. Op 2 oktober 2013 is er tijdens een algemene ledenvergadering afscheid genomen van oudsecretaris Coen Veerman en oud-algemeen bestuurslid Anne Fokkema en een nieuw bestuur gekozen, maar gelukkig hebben we ook drie nieuwe bestuursleden welkom kunnen heten. Het nieuwe bestuur (Homan II) ziet er dan als volgt uit: Janneke Holman – Voorzitter Rianne Bartol – Secretaris Annette de Vries – Penningmeester Jan Douwe Oegema – Algemeen bestuurslid Anna van den Assem – Algemeen bestuurslid Meteen na de eerste bestuursvergadering van het nieuwe bestuur raakten we verzeild in de ‘Rehwinkelgate’. De JS Groningen was van mening dat Rehwinkel geen gebruik mocht maken van zijn recht op wachtgeld, omdat dit naar onze mening in strijd was met de erecode van de Partij van de Arbeid. Dit leidde tot veel media-aandacht en commotie, waar we natuurlijk graag voor zorgen. We hebben een basiscursus gehad over de jeugdzorg en decentralisatie van de jeugdzorg met PvdAStatenlid Grietje Uuldriks, en gegeten met Bernard Naron, PvdA kandidaat-lijsttrekker voor de Europese verkiezingen. Janneke heeft daarnaast namens de JS Groningen in de jury gezeten van Stiel Jong Goud voor het kiezen van onder ander de beste jonge vrijwilliger. Annette heeft namens de JS Groningen zitting genomen in de commissie van de PvdA Oldambt voor het helpen bij schrijven van hun


15

verkiezingsprogramma. Dit allemaal terwijl er bij de PvdA Groningen de open voorverkiezing was. We hebben ons als JS Groningen volledig ingezet voor de ‘Kies Carine campagne’. Jammer genoeg is Carine Bloemhoff net niet de Groningse lijsttrekker geworden voor de PvdA. De huidige wethouder Roeland van de Schaaf heeft de verkiezing gewonnen. Wel is er een duidelijk signaal afgegeven dat de stad en de PvdA leden willen dat de PvdA een socialer beleid moet voeren. Hopelijk gebeurt dat ook. Wij feliciteren Roeland met zijn overwinning, en als JS Groningen zullen we hem in ieder geval helpen deze stad sterker en socialer te maken! Na de open voorverkiezing is een groep JS’ers naar het JS congres geweest in Leeuwaren en naar het debat voor de PvdA kandidaat-lijsttrekkers voor de Europese verkiezingen in de Puddingfabriek. De JS Groningen heeft zich verdiept in het feminisme en vrouwenrechten aan de hand van een lezing over Aletta Jacobs, en is de eerste activiteit van de Europa-reeks geweest. Er is dus genoeg te doen geweest bij de JS Groningen. Wat kun je de komende tijd van de JS Groningen verwachten? Voordat deze CopyROOD bij jou thuis is, heeft een groep Groningse JS’ers op zaterdag 30 november meegedaan aan een FNV demonstratie tegen jeugdwerkloosheid in Utrecht. Als JS Groningen hebben we ons de afgelopen tijd hard gemaakt voor onze idealen, en dat blijven we ook doen! Zo zullen we de

kandidaat-raadsleden van onze eigen JSafdeling actief steunen tijdens de campagne en op de algemene ledenvergadering. In de PvdA afdeling Groningen is deze vergadering op 12 december 2013 om 20:00. We gaan de komende tijd verschillende reeksen aanbieden, onder andere voor vaardighedentrainingen en over Europa. De activiteiten van deze reeksen worden afgewisseld met Groninger Politieke Cafés over lokale politiek, gezelligheidsactiviteiten zoals Sinterkerst en andere inhoudelijke activiteiten.

Agenda december: Woensdag 04 december / vervolgactiviteit Jeugdzorg / 20:00uur / PvdA pand Vrijdag 6 december t/m zondag 8 december/ Ledenwiekent / Brussel Donderdag 12 december / Afdelingsvergadering PvdA Groningen / 20:00uur Vrijdag 13 december / Sinterkerst / 17:30uur / PvdA Pand Dinsdag 17 december / Loesje workshop/ 20:00 uur / PvdA Pand


16

De nieuwe bestuurleden!

In dit stuk stellen de drie nieuwe bestuursleden Rianne, Anna en Jan Douwe zich aan je voor. Lieve JS’ers, Ik ben Rianne Bartol, 24 jaar jong en zit in de laatste fase van de bachelor Rechtsgeleerdheid. Naast mijn studie werk ik in de geel/blauwe blokkendoos, oftewel IKEA. In de uurtjes die overblijven, ga ik graag naar concerten en festivals. Het afgelopen jaar ben ik bestuurslid geweest bij dé studievereniging voor Staatsen Bestuursrecht Frederik van de Marck. Dit is mij zo goed bevallen dat ik graag actief wilde blijven binnen een vereniging. De JS Groningen is voor mij de juiste plek om dat te doen. Het sociaal-democratische ideaal is me van huis uit met de paplepel ingegoten. Ik ben dan ook al een aantal jaren lid van de JS Groningen, en heb afgelopen zomer deel uitgemaakt van de Kei-Commissie van de JS. Tijdens de maanden van voorbereiding met de commissie en in de Keiweek zelf leerde ik de vereniging en de leden kennen. Ik werd zo enthousiast door de getoonde inzet van iedereen dat ik mezelf ook wilde blijven inzetten voor de JS. Dit probeer ik nu te doen als secretaris in het bestuur. Vanzelfsprekend wil ik als bestuurslid mijn taken zo goed mogelijk uitvoeren. Waar ik extra nadruk op wil leggen, is het bevorderen van de zichtbaarheid van JS Groningen. We hebben ons tijdens de afgelopen Primaries al goed laten zien. Mijn streven is om dit, samen met jullie, de komende tijd tijdens de gemeenteraadsverkiezingen en de verkiezingen voor het Europees Parlement nog meer te doen. Hopelijk gaat dit ons ook meer actieve leden opleveren. Want zonder actieve leden kunnen wij dit doel niet bereiken. Het zou toch prachtig zijn als we niet alleen een dubbele overwinning voor de PvdA kunnen

boeken, maar ook nog eens alle drie de JS’ers de gemeenteraad in krijgen! Liefs Rianne

Over Rianne: Lievelingskleur: Datgene wat het allerhardste bij rood vloekt, mjah i love pink Lievelingseten: Lasagne di mamma (daar kan zelfs een echte Italiaanse lasagne niet aan tippen ) Zegt vaak: ‘Alles voor Freddie’. Maar dat moet dit jaar maar een andere slogan worden! Heey, Ik ben Anna van den Assem, 19 jaar oud en ik zit in het tweede jaar van Geneeskunde. Ik kom uit Bedum, dat ligt net boven Groningen. Ik hou van theater en muziek, zowel het zelf spelen als naar voorstellingen gaan. Vlak voor de verkiezingen in 2012 ben ik bij de JS gegaan, wat voor mij de eerste keer was dat ik mocht stemmen. Ik weet nog goed dat ik zo ontzettend blij was dat ik eindelijk mijn democratisch recht als 18-jarige mocht


17

gebruiken, ik hoopte daarom ook al stiekem dat het kabinet zou vallen. Dat jaar heb ik verder niet heel veel bij de JS gedaan, tot ik afgelopen maand mei besloot dat het toch wel tijd werd om een keertje langs te komen. Ik weet nog dat ik het zo gezellig en leuk vond en daarom besloot ik, bij de KEI-commissie te gaan. Dit vond ik echt ontzettend leuk om te doen, en dan bedoel ik zowel het organiseren ervan als de KEI-week zelf. Dit was voor mij ook de reden om bij het bestuur te gaan. Ik hoop er veel van te leren en meer organisatorische ervaring op te doen. Mijn doel is om er dit jaar een leuk jaar van te maken en om allemaal supermooie activiteiten te organiseren. Ik hoop dat ik met mijn nuchtere en praktische bèta kijk op de wereld iets kan toevoegen aan de JS Groningen. Ik heb er in ieder geval ontzettend veel zin!! Liefs Anna Over Anna: Lievelingskleur: Turkoois Lievelingseten:Maaltijdsalade met geitenkaas Zegt vaak: Love it en uh Beste JS’er, Nu ik dit schrijf, ben ik onderweg van Schijndel naar Groningen. Van mijn ouders onderweg naar mijn thuis. Want dat is Groningen nu na drie maanden geworden. Voor mijn studie Rechten heb ik begin dit collegejaar Brabant achter me gelaten. In mijn KEI-week liep ik tegen de Jonge Socialisten Groningen aan. Ik was al jaren actief in Schijndel bij mijn partij, de PvdA. Ik benoem nu telkens mijn thuis, mijn stad, mijn studie, mijn KEI-week, mijn partij. Alles wat van mij zou zijn, maar al die dingen zijn niet van mij. Deze dingen vorm ik samen met anderen. Het enige dat van mij is, zijn mijn idealen. Volgens

mijn idealen mag je afkomst niet je toekomst bepalen, zijn er gelijke kansen voor iedereen en los je samen problemen op. Mijn idealen passen binnen de sociaaldemocratie, daarom ben ik lid van de Partij van de Arbeid en de Jonge Socialisten. Als je deelt met anderen, krijg je zelf zoveel terug. Juist daarom voel ik me na drie maanden thuis in deze prachtige studentenstad. Door open te staan voor anderen en te delen, heb ik een geweldig studentenleven terug gekregen. De afgelopen weken heb ik verschillende JSleden leren kennen, een aantal lokale PvdAcoryfeeën ontmoet en heb ik mijn eerste JScongres achter de rug. Voor de komende gemeenteraadsverkiezingen ben ik campagnecoördinator. In aanloop naar deze verkiezingen ga ik een vaardighedenreeks opzetten met verschillende trainingen voor onze leden, van bijvoorbeeld posters schrijven met Loesje tot speechen als Obama, en van een training nonverbale indrukken tot ‘guerrilla campaigning’. Er komt een tijd aan waarin we ons hard gaan maken voor onze idealen. Ik kijk er naar uit om dit samen met jullie te doen! Wobbit,Jan Douwe


18

Luizen, olifanten

en andere kritische dieren Janneke Holman

Ik was nog maar net lid geworden van de PvdA en de Jonge Socialisten toen ik werd uitgenodigd voor een koffiegesprekje om te praten over wat de JS allemaal doet: lezingen, debatten, weekenden, borrels, feesten, congressen, commissies, KEI-week, het hield niet op. Maar het belangrijkste kwam aan het einde: “Daarnaast zijn wij natuurlijk de luis in de pels van de PvdA”. Luizen, daar had ik niet meer over nagedacht sinds de basisschool, als de jassen weer eens ver van elkaar opgehangen moesten worden en er een brigade luizenmoeders tevoorschijn kwam met pijnlijke metalen kammetjes om je haar mee door te spitten. Het gaat spontaan weer kriebelen op mijn hoofd. Ik vond het dus maar een vreemde uitdrukking: Luizen zijn negatief, ze jeuken, ze zuigen. Ze bezorgen last: precies de definitie van het speekwoordenboek voor deze zinsnede. Luizen zijn dus klein en irritant. Maar wij zijn niet klein. We roepen Politieke Ledenraden bijeen. Cruciale moties van de hand van de JS worden aangenomen op PvdA congressen. We schrijven mee aan verkiezingsprogramma’s. We halen regelmatig de NOS headlines. Laatst haalden we als afdeling zelfs nog deze headlines met het wachtgeld van Rehwinkel. Op dat moment waren we misschien geen luis in de pels, maar eerder een olifant in een porseleinkast. Maar toch, terecht was onze kritiek wel, getuigt ook de vele positieve reacties van zowel binnen als buiten de partij. En ja, kritiek is soms irritant. Maar het houdt de partij ook scherp, juist een positieve eigenschap. Daarom vind ik het tijd voor een herformulering van de luis in de pels. Waarom niet

het rode schaap in de soms paarse kudde? De jonge idealistische uil op de schouder van de partij? Het lieveheersbeestje op de gebalde vuist van de PvdA: heel schattig en leuk, maar kan soms wel kritische gele stinkende drolletjes leggen? Creatievere suggesties kunnen ingestuurd worden naar voorzitter@jsgroningen.nl, zodat we bij de volgende koffiegesprekjes iets kunnen noemen wat de lading meer dekt.


PuzzelRoos Lechner

19

1 Zwarte Piet is een ... 2 17.000 Groningse huishoudens leven hier van 3 Anna hoopte er stiekem al op 4 Thema van het congres in Leeuwarden 5 Rianne: “...!� 6 Voordat je dit kunt maken moet je eerst planken zagen 7 Zoveel illegalen worden er jaarlijks in Nederland opgepakt 8 Samsom zou hier wel wat meer voor open mogen staan 9 Verpakking om de bezuinigingen in te verkopen? 10 De JS zou het rode schaap in de ... kunnen zijn 11 Dit levert de PvdA in voor regeringsverantwoordelijkheid 12 Jan Douwe heeft het hier straks druk mee 13 Zij vindt dat er veel te veel studenten zijn 14 Dit doet hoop


COPY ROOD


Copyrood 2013 december  

Hier de nieuwe editie van de CopyROOD. Het thema gaat dit keer over kritiek. Veel leesplezier.

Advertisement
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you