Issuu on Google+


Inhoud 1. De geschiedenis

Blz. 4

2. Het wapen

Blz. 6

3. Het stadion

Blz. 10

Dit is een uitgave van www.cambuur-archief.nl Deze site is volledig door vrijwilgers gemaakt en hier kunt u ook de foto’s maar ook vele video’s terug vinden. Met grote dan aan :

In de loop der tijd is er veel hulp aangeboden door vele supporters en daarom wil ik onderstaande personen hartelijk bedanken voor hun moeite en inzet voor deze site: -Meindert voor het beschikbaar stellen van vele statistieken -Gerrit Wolthoff voor het beschikbaar stellen van zijn ruime archief in statistieken -nightmare voor het beschikbaar stellen van zijn plakboeken -Mi-chello voor het beschikbaar stellen van zijn plakboeken -Agy voor het beschikbaar stellen van informatie van zijn site en de mooie banner -clint voor het artikel over het logo en het meedenken -Bugs en roepieh voor het meedenken en adviseren -Jeffrey voor het beschikbaar stellen van recente goede beelden -rupppert voor het beschikbaar stellen van recente goede beelden -Minkie en Clint voor het beschikbaar stellen van recente goede beelden -Familie Knobbe voor het afstaan van hun uitgebreide archief. -NOS, SBS6 en RTL voor het beschikbaar stellen van beelden -Leeuwarder Courant voor het gebruik van het enorme krantenarchief -Hiatt, Bugs, nightmare en clint voor het testen van de nieuwe site -De bezoekers voor jullie interesse en leuke reacties overal. Zonder jullie hulp was de opbouw van deze site niet mogelijk geweest.


De geschiedenis van Cambuur De geschiedenis van Cambuur begint in 1964. Voor die tijd was er wel betaald voetbal in Leeuwarden, onder de voetbalnaam 'vv Leeuwarden', maar dat eindigde in dat jaar toen de club terug wilde gaan naar de amateurs. Het was Sietse Westra die het betaalde voetbal in Leeuwarden wilde waarborgen en op 19 juni 1964 was de Stichting SC Cambuur een feit met toen nog een jaarlijkse gemeentelijke subsidie van 110.000,-- gulden, welke in 1992 geheel gestopt werd. Diezelfde Westra was overigens manager van de club in de jaren 1964 tot en met 1969. En bij een nieuwe club hoort ook een nieuw wapen. Daar het Cambuurstadion bijna op de plaats stond van het kasteel van de adellijke familie Van Cammingha, alsmede het feit dat dat kasteel vroeger 'Cambuur' heette, de wijk ook zo heette, kwam daar dus de naam van deze nieuwe voetbalploeg vandaan. Er werd besloten om het familiewapen van de Van Cammingha's enigszins te restaureren en 'om te bouwen' naar de toenmalige moderne tijd. Meer over de geschiedenis van dit bijna 1000jarige wapen is overigens ook te lezen op deze site. Cambuur begon in 1964 in de toen nog bestaande Tweede Divisie. De clubkleuren werden blauw en geel, tevens de kleuren van de stad Leeuwarden. Na één jaar, onder leiding van oud-bokser Jan Bens, promoveerde Cambuur al naar de Eerste Divisie waar het, met uitzondering van twee periodes van twee seizoenen, waarin het in de Eredivisie uitkwam, al die tijd in heeft gespeeld. Toch was Cambuur in de jaren 60 enkele keren een paar punten verwijderd van promotie naar de Eredivisie. In die jaren 60 van de vorige eeuw speelden bij Cambuur een aantal zeer goede voetballers, zoals onder andere Johan Zuidema, Frans de Munck (De zwarte panter), Koko Hoekstra, Pier Alma en de, tot dat Jan Bruin hem eindelijk voorbij ging in deze eeuw, de tot dat

moment topscorer van Cambuur, Dirk 'Stukkene Stoel' Roelfsema. Maar ook in latere tijden hebben vele bekende voetballers gespeeld bij SC Cambuur, zoals Jaap Stam, Michael Mols, Frank Berghuis, Fred Grim, Bert Konterman en Harry van der Laan die zelfs in één seizoen tot 29 treffers kwam. Een aantal die bij Cambuur hun oefenstof op de spelers hebben overgebracht waren o.a. Leo Beenhakker, Rob Baan, Han Berger en Fritz Korbach. Al die tijd speelde Cambuur in de Eerste Divisie tot het jaar 1992 toen de club eindelijk, onder trainer Rob Baan, kampioen werd van de Eerste Divisie en promoveerde naar de Eredivisie. Die belevenis mocht echter maar twee seizoenen duren en in 1994 degradeerde de club weer om in 1998, via de nacompetitie, weer te mogen promoveren. Ook dat avontuur duurde wederom slechts twee seizoenen. Inmiddels was het stadion, ook hier staat op deze site een geschiedenisverslag van, inmiddels omgetoverd tot een prachtig mooi stadion, op dit moment één van de grootste in de Eerste Divisie, in echt nog Engelse stijl in een oude woonwijk. En bij een echte club hoort uiteraard ook een echte supporterskern, de in 1979 opgerichte MISide. De MI-side ontleent zijn naam aan vroegere tijden toen het nog mogelijk was om in de rust van de ene kant van het stadion naar de andere kant te lopen om de club te steunen achter het vijandelijke doel. De M staat voor de Marathonstraat en de I voor de Insulindestraat waar de tribunes achter het doel zich bevonden. In de nu 44-jarige geschiedenis van de club is er ook al verscheidene malen van clubnaam gewisseld, van Stichting SC Cambuur naar SC Cambuur, toen naar Cambuur Leeuwarden, naar Cambuur Leeuwarden BVO, naar Stichting Cambuur Leeuwarden en weer terug naar SC Cambuur, zoals het hoort te zijn.


Uiteraard zijn er ook historische wedstrijden met historische uitslagen gespeeld in het Cambuurstadion. Al in het eerste seizoen 1964/1965 de derby tegen SC Heerenveen (4-1) voor 12.000 toeschouwers en de kampioenswedstrijd daar die met 0-4 werd gewonnen, de beslissingskampioenwedstrijd van 9 mei 1965 in Apeldoorn waar, voor 15.000 Leeuwarders, DFC geklopt werd met 6-2, in het seizoen 1972/1973 de wedstrijd tegen SC Heracles (5-5), in het seizoen 1983/1984 de 2-2 (na een 0-2 achterstand) in de bekerwedstrijd tegen PSV, in het seizoen 1986/1987 de wedstrijd tegen DS '79 van 6-5 (na een 2-4 achterstand), de bekerwedstrijden in het seizoen 1995/1996 tegen Heerenveen (1-0) en Ajax (2-0), de competitiewedstrijd tegen Ajax (4-1) in het seizoen 1998/1999, in 1999/2000 de 4-3 (na een 1-3 achterstand) op FC Utrecht en onlangs (2006/2007) nog de bekerwinst op AZ (1-0). De beelden en verslagen van deze wedstrijden zijn uiteraard via deze site te bekijken en te lezen. Op dit moment staat de club, na een bijna faillissement in 2005, waarbij de grote redders Jan Riedstra, Dirk Hoekstra, Klaas Buwalda en Wim Sleijfer, de zogenaamde 'Old Boys', Cambuur een noodzakelijke financiĂŤle injectie hadden gegeven, er 'aardig' voor om weer binnenkort eens, want drie keer is scheepsrecht, die sprong naar de Eredivisie te maken. Het is dan zaak om dan niet weer na twee seizoenen te degraderen. Met de plannen voor een nieuw te bouwen stadion, de enorme achterban die de club heeft in de stad en de rest van de provincie, moet die 'Sleeping Giant' eindelijk uit zijn coma ontwaken en zorgen dat ie wakker blijft.


Het Wapen van Cambuur Dit verhaal gaat niet over Jan Bruin. Het gaat ook niet over het schot in Johan Abma's linkerbeen. Dit verhaal gaat over het Cambuurembleem: Het Wapen. Cambuur heeft als enig betaald voetbalorganisatie in Nederland een familiewapen als 'handelsmerk'. Een familiewapen heeft iets geheimzinnigs. Het ademt een stukje geschiedenis uit. Het is iets om trots op te zijn, omdat dit wapen toch al honderden jaren oud is. De naam Cambuur, en daarbij ook de namen Cambuursterpad, Camminghaburen, Camminghastraat komen voort uit de geslachtsnaam Van Cammingha. De Cammingha's zouden in rechte lijn afstammen van Hayo, die een zoon was van Friso, de in het jaar 313 voor Christus uit India in Friesland aangekomen stamvader van de Friezen. De door Tacitus (klassieke schrijver) genoemde Friese gezant Malorix zou een Cammingha zijn geweest en voor zijn familie van de heidense Friese koning het voorrecht hebben gekregen christen te zijn, nadat hij zich ten tijde van Nero in Rome in het geheim had laten dopen. Latere Cammingha's zouden in 834 de eerste begunstigers van de Sint Bonifatiusabdij in Dokkum zijn geweest en in 866 stichters van een klooster op Ameland, welk eiland ze al v贸贸r het begin van de jaartelling zouden hebben verworven. Dit klooster werd in 1109 door Anna Cammingha naar Ferwerd verplaatst, uit angst voor de Noormannen. In de 8ste, 9de en 10de eeuw zouden verschillende Cammingha's zijn getrouwd met dochters uit het van Friso en Redbad afstammende Friese Koningshuis.

Cammingha aan omdat hij trouwt met een weduwe Van Cammingha. Dit gebeurde in die tijd wel vaker dat de man de naam van de vrouw overnam als daarbij enig bezit kon worden verkregen. Al de nazaten blijven de naam Van Cammingha houden. De Cammingha's die op Ameland leefden zijn eigenlijk Eminga's, daar hun stamvader Wijtse van Eminga genaamd Van Cammingha sproot uit het huwelijk van Rienck Idses van Eminga (overleden 1513) met Sjoeck Van Cammingha (overleden 1515). Rienck Eminga brengt de titel Van Cammingha over op zijn enige zoon Wijtse Van Cammingha. Deze Wijtse Van Cammingha heeft het huis te Cambuur, even buiten het toenmalige Leeuwarden, en ook het Amelandhuis binnen Leeuwarden gebouwd. Sindsdien heet het geslacht Van Cammingha. De Cammingha's die Ameland regeerden deden dat vanaf 1430 tot 1681. Ze voerden een streng regime in die ruim 200 jaar om rebellie de kop in te drukken. Het lukte de eilandbewindvoerders zelfs om buiten de in 1568 uitgebroken 80-jarige geloofsoorlog te blijven. Tegenwoordig is het oosten van Ameland nog steeds katholiek en het westen gereformeerd. Na de oorlog met Spanje, kwam de oorlog met Engeland. Watse Frans van Cammingha (regeerperiode 1641-1668) wist de neutraliteit te waarborgen voor Ameland en terwijl in heel Nederland oorlog gevoerd werd wist Ameland, zonder oorlog, in het midden van de 17e eeuw gouden jaren te bereiken. Het einde hiervan werd bereikt door de Franse Revolutie en aansluitend Napoleon. Op Ameland zijn nog steeds herinneringen aan de Cammingha's te vinden. Gebruiksvoorwerpen Het Amelander geslacht Van Cammingha. uit het slot, wat vroeger in Ballum stond en is De eerstbekende Heer van Ameland was Rienck afgebroken in 1828, zijn thans nog te Donia. Het nageslacht daarvan nam de namen bezichtigen in een vitrine van het raadhuis van Donia van Jelmera aan. Op een gegeven moment Ameland wat op dezelfde plek staat waar neemt ene Hayo van Jelmera de naam Van vroeger het slot stond. Op de huidige


begraafplaats bevond zich vroeger de slotkapel, die als dorpskerk dienst deed. In 1832 werd de kapel afgebroken en de huidige gereformeerde kerk opgericht, die opgesierd werd met de kansel uit de kapel van de Cammingha's. Deze kansel is de oudste van Nederland. Het graf van Wytse van Cammingha (regeerperiode 1638-1641) in Ballum laat nog iets van de macht zien die de Cammingha's vroeger op Ameland hadden: Een drie meter hoge ridderfiguur siert de laatste rustplaats van deze edelman, na 400 jaar nog steeds een imposante aanblik. In 1681 stierf de laatste Cammingha en het eiland ging over in handen van de familie Thoe Schwartsenberg Hohenlandsberg die het in 1704 verkochten voor f. 170.000,-- (euro 77.142,-naar huidige currency) aan Johan Willem Friso, erfstadhouder van Friesland. Ameland was voor het eerst in de handen van de oranjes.

Burmania's niet veel te vertellen in Leeuwarden. De Cammingha's bleven vanaf de 13de eeuw alsook in de latere middeleeuwen het aanzienlijkste geslacht van Leeuwarden. In 1396 wilde de Hollandse graaf Albrecht van Beieren Friesland binnen vallen met behulp van Gerrit Cammingha. De stad keerde zich tegen de Cammingha's maar toen dit beleg voorbij was in 1401 waren de Cammingha's nog steeds de belangrijkste edellieden van Leeuwarden. Tot in de 16de eeuw werd het gebied ten oosten van de Voorstreek als Camminghaburen aangeduid. Op dit land gaven de Cammingha's huissteden in erfpacht uit. De Cammingha's hadden een kasteel "Camminghaburg" in Cambuur, welk kasteel in 1810 is afgebroken. Ook van hen was het Amelandhuis, wat een stins was en door hen werd gesticht in de wijk Hoek aan de Voorstreek. Rond en in de stad hadden de Het Leeuwarder geslacht Van Cammingha. Cammingha's een uitgebreid grondbezit. Ze De Cammingha's waren de machtigste en het waren de stichters van de Dominicanenklooster, meest aanzienlijke geslacht van het waarvan nu de Grote Kerk nog rest. middeleeuwse Leeuwarden. Volgens 13deVanaf het einde van de 14de eeuw vinden we de eeuwse bronnen worden in Leeuwarden Cammingha's in verschillende rechterlijke (Leovaerdia) drie adellijke families genoemd: functies in Leeuwarden en Leeuwarderadeel. Cammingha, Jelgera en Burmania (Daar kwamen Dat gold ook voor de kerk waar belangrijke nog de Minnema's bij in de 15e eeuw). De functies werden bekleed. In de 16de eeuw was Cammingha's hadden hun huis op aan hun machtpositie een einde gekomen. De Camminghaburen of Cambuur; De Jelgera's op Cammingha's namen met hun deelname aan het Jelgeraburen of Jelgerhuis bij Achter de Hoven; stadsbestuur een belangrijke plaats in in de De Burmania's in een voorloper van het thans samenleving. Economisch konden ze daarbij nog bestaande Burmaniahuis bij de Oldehove. slechts gewin hebben en politiek was het hen Dit Burmaniahuis is heden ten dage ingebouwd daardoor mogelijk ook in de uit het platteland in het postkantoor bij die Oldehove. De losgemaakte steden een bestuurlijke rol te Oldehove zou oorspronkelijk een heidense spelen. In die tijd was het zo: had je geld en tempel zijn geweest die in de tijd van Karel de bezittingen, en dus een naam, dan kwam je Grote in een kerk was veranderd. De familie eigenlijk overal 'binnen' door het aanzien wat je Burmania woonde ernaast. had. Het aanzien van de Cammingha's is mede De Cammingha's stammen al uit de tijd van de tot stand gekomen door juiste huwelijken. Ze Noormannen. Ze hebben, volgens de geschriften, waren zeer nauwkeurig in het sluiten van zelfs aan de kruistochten deelgenomen. Vanaf huwelijkscompromissen. De Cammingha's 1245 vestigden de Cammingha's zich ook in waren katholiek. Ze speelden rond 1600 een Leeuwarden. Zij stichtten in dat jaar een klooster zeer prominente rol in de provincie Friesland. bij Nijehove. De hegemonie van de Na de hervorming werden ze steeds verder uit Cammingha's, hun betrokkenheid bij het politiek en samenleving verwijderd. Ze bezaten parochie- en kloosterwezen maakten het veel sloten en kasteeltjes die echter zo goed als mogelijk de bescheiden positie van de allemaal zijn afgebroken in de 19e eeuw. Zo Burmania's voor te stellen: de Cammingha's hadden ze sloten op Ameland, in Stiens en waren en bleven dominant. Omdat de Goutum. Met de afbraak van deze huizen Cammingha's en de Jelgera's gemengde verloor de familie de banden met de dorpen en huwelijken met elkaar hadden, hadden de met Friesland. De Cammingha's komen in het


verhaal naar voren als de dominante hoofdstedelingenfamilie in en rond de stad. Bij vele ontwikkelingen waren zij nauw betrokken. Pas in de late 15de eeuw vallen tegenstellingen tussen de stad en haar belangrijkste familie waar te nemen. De relatie van de Cammingha's met kerken en kloosters en landschappelijke omstandigheden zoals de nabijheid van Camminghaburen en de stad, stimuleerden nog in de 16de eeuw de herinnering aan hun vroegere hegemonie en waren toen tevens aanleiding tot een omvangrijke mythevorming rond hun geschiedenis. In die tijd hadden de meeste vooraanstaande families een familiewapen. De Burmania's hadden een rode leeuw, de Cammingha's een rood hert met 3 kammen wat bij iedereen wel bekend is.

In een brief van 7 juni 1964 geeft jonkheer Ruurd Carel van Cammingha toestemming aan de BVO Cambuur om het familiewapen te gebruiken. Hij geeft de volgende omschrijving van het wapen (zie hieronder): "In goud een liggend rood hert, de voorpoten uitgestrekt, vergezeld van drie zwarte kammen met twee rijen tanden, twee van boven en een van onderen. Gekroonde helm met goudroode dekkleeden. Helmteken: een uitkomende zilveren leeuw (hetgeen een rood hert is volgens de afbeelding uit het Rijksarchief en de uitleg van de Hoge Raad der Adel). Schildhouders: twee roodgetongde zilveren leeuwen. Het wapengeheel staande op een gouden arabesk". Cambuur heeft dit originele wapen dus in gebruik gekregen van de Cammingha's en heeft het een eigen 'tintje' gegeven zoals het er nu dus uitziet.

In een brief van 19 december 1969 vond de jonkheer de uitvoering bijzonder smaakvol en sierlijk. Op 10 november 1985 is jonkheer Van Cammingha overleden te Wilhelminaoord. Uit zijn huwelijk met Louise Jacqueline van Swieten (17 juni 1919) komen drie kinderen: 1. Jonkvrouw Louisa Julia van Cammingha, geboren op 14 november 1920, thans wonende in Virginia, USA. 2. Jonkheer Vitus Valerius van Cammingha, geboren op 9 augustus 1922, thans wonende in Arizona, USA.3. Jonkvrouw Christina Maria Catharina van Cammingha, geboren 11 september 1935. Wie nog wat van de Cammingha's wil zien moet vandaag de dag naar de 'Bristol' op de Voorstreek, waar een aantal wapenstenen zijn bewaard gebleven van het slot op Ameland. In het in 1992 uitgekomen boek van Yme Kuiper, De Friese Adel, zegt Kuiper dat de oude Friese adel thans nog met 6 geslachten is vertegenwoordigd binnen de Nederlandse adel: Van Eysinga, Sirtema van Grovestins, Van Harinxma thoe Slooten, Van Heemstra, Van Sytzama en, op het punt van uitsterven, Van Cammingha. De Cammingha's bestaan al meer dan 1000 jaar. Het wapen zal altijd blijven bestaan. Tegenwoordig hangt het schitterende originele familiewapen van de


Cammingha's in supportershome 'het Hertje', vergezeld, in haast elke hoek, van het logo wat iedereen kent als het symbool van onze fantastische club. Een club derhalve met een embleem met een zeer lange geschiedenis. Voetnoot van de webmaster: In 2008 werd besloten om het wapen een kleine "pimp" te geven, een gele en blauwe baan aan weerszijden van het wapen geven dit een modernere uitstraling. Dit overigens tot ergernis van vele supporters die de clubcultuur trachten te bewaken.

In 2012 is er enige tijd sprake geweest van een complete "pimp" van het al sinds 1964 in gebruik zijnde wapen. Na het uitlekken van enkele voorbeelden en de storm aan kritiek van de achterban is besloten het wapen te laten zoals het is. Tijdens het overleg tussen de BVO en KVC van augustus 2013 is bij monde van Algemeen Directeur Gerald v.d. Belt toegezegd dat ingaande het komende seizoen (2014-2015) en mede door het 50 jarig bestaan van de club het clubwapen definitief in oude glorie zal worden herzien. Dit wapen met "SC Cambuur" bovenop het wapen zal binnen alle geledingen van de club ĂŠn de merchandise gebruikt gaan worden


Sportpark Cambuur Cambuurstadion Al in de jaren '20 van de vorige eeuw gingen er stemmen op om een sportpark aan te leggen op de plek die we nu kennen als het Cambuurstadion. In 1930 kwamen enkele bouwtekeningen in omloop, waarvan onderstaande de meest duidelijke is. Zoals je kunt zien is de situatie dezelfde zoals die daadwerkelijk geworden is. Alle afbeeldingen zijn in groter formaat te zien op de website http://cambuur-archief.nl

1932: In september wordt een begin gemaakt met de ophoging van de terreinen om tot een fraai sportcomplex te komen. De terreinen zijn voor f 117.000,- aangekocht en maarliefst 145.000 m3 grond wordt aangevoerd

De aanvoer van de grond

1934: Het terrein is op hoogte. De drainage en de beplanting rond de velden worden aangebracht.


Het braakliggende terrein wordt heel langzaam omgevormd tot sportpark

De grond in met die hap! 1935: Het gras is ingezaaid en in dat jaar grazen schapen op de velden. 1936: De hoofdtribune en de toegangspoort worden gebouwd. Op 12 september 1936 wordt het sportpark officieel in gebruik genomen door burgemeester jonkheer JM van Beijma Een combinatie van Leeuwarden en Frisia speelt een dag later de eerste wedstrijd tegen het fameuze Stormvogels.

In 1936 was het sportpark dan eindelijk klaar, zo zien we ook de tribune die tot 1994 is blijven staan.


De tribune vanaf de Insulinestraat en een overzicht van het sportpark. Op 11 september 1936 verscheen er in de LC een artikel over het Sportpark Cambuur, wat je hieronder na kunt lezen.

Zoals je ziet moet het Cambuurplein nog aangelegd worden. 1945: Na de bevrijding van Leeuwarden speelt een Leeuwarder team tegen een militair elftal van Canadese bevrijders. 1948: De uitbreding van het Cambuurstadion komt in de gemeenteraad aan de orde. Achter beide doelen moeten staantribunes komen, aan de oostzijde een onoverdekte zittribune. 1949: Op 12 maart wordt de nieuwe accomodatie in gebruik genomen. Een combinatie van Leeuwarden en Frisia versterkt met AndrĂŠ Roosenburg verslaat het nationale elftal van Oostenrijk met 5-1. Na afronding van de tweede bouwfase biedt het stadion plaats aan 14.000 toeschouwers.


De opening verricht door burgermeester vd Meulen

Een luchtfoto, gemaakt in 1950

Een vol Cambuurplein met een vol Stadion tijdens een wedstrijd van Leeuwarden in 1950


Een overzicht van het stadion en de tribune in 1952 1953: Het stadion puilt uit. 16.000 toeschouwers zijn getuige van de derby tussen Leeuwarden en Heerenveen, wat op het kampioenschap van de Noordelijke Eerste Klasse. Leeuwarden wint met 6-0. 1961: Op 18 oktober besluit de gemeenteraad tot de aanleg van een lichtinstallatie. Vier masten van 42 meter hoog met elk 35 lampen van 1000 Watt worden geplaatst. Op 19 december worden de masten in gebruik genomen tijdens een lichtwedstrijd tussen Leeuwarden en PSV

1964: Leeuwarden trekt zich wegens een schuld van f 150.000,- terug uit het betaald voetbal. Stichting Sportclub Cambuur neemt de licentie over en wordt hoofdbespeler van het stadion. 1974: Voor het eerst wordt er gesproken over een verbetering van de accomodatie. Cambuur heeft immers maar 600 overdekte zitplaatsen. 1980: Er wordt begonnen aan een ingrijpende renovatie. De onoverdekte zittribune op Oost en de staantribune op Zuid worden vervangen door overdekte tribunes. De lichtinstallatie wordt vernieuwd en met een wedstrijd tegen AZ wordt het stadion feestelijk in gebruik genomen.


Hier zijn de tekeningen goed te bekijken en het bouwplan te lezen. Het stadion bleef in deze staat tot 1980. Toen bleek dat deze accomodatie niet meer aan de eisen van deze tijd voldeed en werd er begonnen met de afbraak van de oude tribunes.

Op 25 juni 1980 resteerde er slechts een bult puin op de plek waar eerst de Oost en Zuid tribune waren. Al vrij snel verrees er op de kant van de Insulindestraat een prachtige nieuwe tribune, de Zuid tribune waar zich de fanatieke MI-Side vestigde.

Al binnen twee dagen tekenden zich de contouren van de nieuwe Zuidtribune zich af.


De aftrap in het gerenoveerde stadion door wethouder de Vries. AZ speler Hovenkamp kijkt toe. 1987: Het stadion barst op zaterdag 23 juni weer eens uit zijn voegen. 15.000 toeschouwers hopen Cambuur te zien promoveren naar de Eredivisie. Helaas weet tegenstander DS'79 met een 0-2 overwinning de promotie veilig te stellen en het publiek in diepe rouw achter te laten. De plannen van Ballast Nedam voor een sterk verbeterde accomodatie belanden weer onder in een bureaula. 1993: Bouwbedrijf Jorritsma presenteert een nieuw stadionplan. Cambuur is het vorige jaar kampioen geworden van de Eerste Divisie en daarmee dus eindelijk gepromoveerd naar de Eredivisie. De noodzaak om het stadion ingrijpend te verbouwen is sterker dan ooit tevoren. Na twee bezuinigingsronden blijft een f 15.6 miljoen kostend plan over. 1994: De puinhoop is enorm. Tribunes worden gesloopt en herbouwd. Cambuur voetbalt tussen de puinhopen. Langzaam maar zeker verrijst het nieuwe stadion.


De eerste paal van Noord werd op 23 december geslagen, op de achtergrond zie je de oude hoofdtribune met de noodtribunes. 1995: Donderdag 1 augustus. Met een oefenwedstrijd tegen het fermaarde FC Barcelona onder leiding van Johan Cruijff wordt het nieuwe staidon in gebruik genomen. Het stadion kwam in 1995 eindelijk gereed en tot op heden is er op het vervangen van stoeltjes op West en Noord en het plaatsen van stoeltjes op Zuid niets noemens waardig veranderd

Het aanzicht op het stadion vanuit de Insulindestraat en een overzicht van het gerenoveerde stadion. OP 25 juli bracht de LC een speciale krant omtrent de heropening van het stadion. Op de achterzijde van deze editie kon je een aantal bladzijden over de nieuwbouw lezen.

De officiele opening van het Cambuurstadion vond plaats op 1 augustus 1995 met een oefenwedstrijd tegen Spaans grootmacht FC Barcelona Barcelona werd keurig op 1-1 gehouden.


Sc Cambuur 50 Jaar