Page 1

Kunstschrift

Mei 2012


Ieder mens kent wel ergens een plek om met

belangstelling om deze weg in te slaan. Met

plezier aan (terug) te denken en waar bijzondere

het internationale Leaderproject A Lovely Place

herinneringen aan worden bewaard. Een plek

wordt hieraan concreet invulling gegeven. Er

waar je gewoond hebt of vertoeft hebt en die

wordt gewerkt aan de totstandkoming van

gevoelens van genegenheid oproept. Kortom,

kunstmanifestaties die zijn geĂŤnt op de unieke

een plek om te koesteren.

situatie van elk gebied.

Twekkelo is zo’n plaats. Bewoners, recreanten

Zes stellen zijn geĂŻnterviewd over hun band met

en passanten dragen herinneringen bij zich

Twekkelo, hun liefdesrelaties en die van anderen,

over plezierig tijdverdrijf, over liefdesrelaties

gekoesterde plekken en de schoonheid van het gebied. Deze informatie vormt de inspiratiebron voor kunstenaars, vormgevers en dichters voor kunstuitingen; werken voor drie grootschalige manifestaties in drie opeenvolgende jaren. In maart 2012 heeft de eerste manifestatie plaatsgevonden, waarvan dit kunstschrift een neerslag is. Stad en buitengebied. Zeven kunstenaars uit de omgeving van SART zijn uitgenodigd (intendant Jan Wierda) om deel te nemen aan

Europees Landbouwfonds voor Plattelandsontwikkeling: Europa investeert in zijn platteland.

de SART EXPO12. De opening van SART EXPO12 met de titel Sanding Realities (schurende werkelijkheden) was op 15 maart. Het was

en over de schoonheid van het landschap.

tegelijk het startmoment voor drie kunstenaars

Herinneringen die opgediept worden en

voor het construeren van werken in Twekkelo.

vastgelegd om te dienen als inspiratiebron voor een serie kunstuitingen.

Het buitengebied legt met kunst de loper uit naar de stad en nodigt de stedelingen uit kennis te

Kunst en cultuur, de creatieve economie, als

maken met het de schoonheid van het platteland

motor voor ontwikkeling van het platteland. In

door middel van een kunstmanifestatie, die is

Twekkelo zijn de eerste veelbelovende stappen

gebaseerd op het originele bronmateriaal over

gezet. Ook in de andere gebieden bestaat grote

land en liefde in Twekkelo. A Lovely Place.


Wilgenvrouw De Wilgenvrouw is een kunstwerk dat Laurens Morsink in opdracht van SART heeft gemaakt onder grote publieke belangstelling. Het beeld staat in Twekkelo langs de verbindingsweg tussen Enschede en Hengelo. De Wilgenvrouw is bedoeld als een smaakmaker voor de latere kunstmanifestatie A Lovely Place. Inmiddels is het beeld geschonken aan Twence en verplaatst naar zichtlocatie van de Boeldershoek.

Laurens Morsink


SART EXPO 12

‘SANDING REALITIES’


Oet de tied ekomn “Dan ga je er formeel naartoe en vertelt dus dat die en die is overleden. Dan wordt je binnengehaald… kopje koffie drinken, een borrel. En dan ga je weer naar de volgende. Dat is noaberschap. Maar dat is ook… wij hebben toen het hele erf schoongemaakt. Helemaal klaarmaken voor… dan komt dus de condoleance… dan help je ook weer. Je helpt ze met parkeren, begeleidt ze naar de ingang en weer naar buiten. Met de noabers zorg je

Rob van Piekartz

ervoor dat alles geregeld wordt. Degene die het aangaat hoeft zelf niets te doen, dat doen de noabers. En vroeger was het zo… als er gehooid moest worden… dan kwamen de noabers met

Dit land Als het donker is, is het hier donker. En ruimte is gewoon

de paarden en oude wagens en gingen ze hooi

dit land

binnenhalen. Een vorm van sociale verzekering

en de lucht daarboven.

onder elkaar.” Uit interviews met Twekkeloërs

Wat verandert, verandert hier onder de oude sterren: op een dag ga je de jongens zien als jongens. Er is een ritme dat ons kent en vormt. De zwarte aarde wacht intussen rustig op onze komst. Frank Wijering


Boom der herinneringen “Weet je wel, die leven veel gemoedelijker en wij worden de hele dag... ik noem het maar wij burgers zeg maar, je word de hele dag geleefd. Door je werkgever, door jouw verplichtingen bij de vereniging en noem het allemaal maar op. En als er een om half vijf komt: ‘is het al tied voor een borrel?’ Dan wordt de borrel op tafel gezet, ja, een beetje Bourgondisch zeg maar.”

Landritme onder de langzaam verschuivende hemel ligt het langzaam veranderende land het door bladeren gebroken zonlicht blaast

Uit interviews met Twekkeloërs

voorzichtig leven in de veelbelovende akker de wind kleurt met vrij spel de bomen rood en verspreidt kinderen over deze wereld met de maan kruipen de herinneringen uit de aarde en dwarrelen als nachtvlinders tegen onze dromen onder de langzaam verschoven hemel ligt het langzaam veranderde land Frank Wijering

“Hoe wij elkaar hebben ontmoet? Tja, bij het verenigingsleven volgens mij. In het uitgaansleven, daar kom je elkaar tegen. (..) En één keer in de maand was hier in de Assinkhof dansen voor de plattelandsjongeren. En die kwamen van ver rondom Enschede, Almelo, Delden die kanten. En die kwamen een keer in de maand naar Assinkhof, dansen. En dan was natuurlijk ook een ontmoetingsplek. En zo is het gekomen. Ja, zo is het gekomen.” Hedy Hempe

Elsbeth Cochius

Uit interviews met Twekkeloërs


Hoortoren ‘Voor het Lovely Place project heb ik een idee dat gebaseerd is op eigen ervaring binnen Twekkelo. Waar ik zit met mijn werkplaats is heel erg duidelijk hoe Twekkelo is ingesloten en opgeslokt door verschillende factoren van buiten de gemeenschap. Zo ligt daar de snelweg die er voor gezorgd heeft dat sommige mensen hun oude buren niet meer zo maar kunnen bezoeken zonder om te moeten rijden via een viaduct. Dan is de vuilverbranding over een oude weg gelegd waardoor wij aan een weg wonen waar officieel 1 huis aan ligt maar dat wel het nummer 201 heeft. En dan heb je de industrie, die steeds verder het landelijke gebied in is getrokken. En al deze bedreigingen zijn op het erf bij ons te horen. Het bijzondere hieraan is dat dit heel erg sterk afhankelijk is Wessel Westerveld

van wat voor soort weer het is en waar de wind vandaan komt. De ene keer dan hoor je de continue ruis van de

Wessel Westerveld is een van de vier kunstenaars

snelweg en de andere keer dan kun je het personeel van

die door SART is uitgenodigd een kunstwerk te

Wagenborg bijna letterlijk verstaan en schrik je iedere

creëren van natuurlijke materialen, het liefst uit de

keer op als ze stalen rijplaten aan het verplaatsen zijn. Ga

directe omgeving, en met de houdbaarheid van tenminste één jaar. Aan zijn plan hangt een prijs die het beschikbare budget overstijgt. Maar het blijft

trouwens maar eens luisteren in de ligboxenstal, die lijkt het geluid van de snelweg heel erg op te vangen en te versterken. Hier is mijn idee ook mede op gebaseerd. Wat ik graag

een mooi plan, met een bijzondere onderbouwing,

voor Twekkelo zou willen maken is een soort van

waarvan hiernaast de weergave.

uitkijktoren geïnspireerd op de ‘Hochsitz’ in de jacht en de oude zouttorens van AkzoNobel. Aan deze toren zou ik hoorns (toeters) willen monteren, die gericht zijn naar de bedreigingen die het Twekkelose landschap mogelijk kunnen gaan innemen. Op deze manier kunnen de Twekkeloërs in de gaten houden en luisteren of de


vijanden van het landelijke gebied er al aankomen. En de toeters kunnen ook een omgekeerde functie hebben. Degene die in de toren zit kan via de toeters naar de vijand schreeuwen of met een dreigement duidelijk maken dat ze het gebied moeten gaan verlaten. En voor mensen die niet uit Twekkelo komen en niet met dit onderwerp bezighouden daar kan de uitkijk- i.c. hoortoren een mooi beeld geven van hoe dit gebied is samengesteld aan de hand van het geluid dat te horen is. In het verleden is er in het leger ook geëxperimenteerd met het traceren van vijanden, en dan in het luchtruim

Stiewelpad Drassig slingerend dwars door weilanden, over smalle bruggetjes, langs sloten en beeklopen, kikkerpoelen, houtwallen, tussen het vee, door boerengewassen schiet ik in en uit de coulissen, en op elke hoek, elke plek waar je stilhoudt, om je heen kijkt, is het weer anders.

doormiddel van een soort grote schelpen, die het geluid opvangen. Ze wilden hiermee de richting bepalen van

Ik houd even in voor het verse trekkerrijbewijs

waaruit de vliegtuigen kwamen. Informatie hierover is

dat op de tractor naar de disco scheurt,

hier te vinden www.museumwaalsdorp.nl/akoestiek.

het meaken op weg naar een deelfeest,

Zeker de moeite waard om even de site te bekijken, het

de keender dansend naar het badhuis, de zwemvijver

zijn prachtige plaatjes.

en trek rechte voren tussen houtwal en kikkerpoel verberg sporen in beekdalen, wentel me

Wat betreft de interviews en de gedichten, die zou ik

in geurgolven van kuilvoer.

willen gebruiken door ze aan de binnenkant van de Hoortoren aan te brengen als een soort van graffiti. Grote kans dat als de Hoortoren gebruikt gaat worden, dat deze teksten uitgebreid worden met teksten/afbeeldingen van bezoekers. Op deze manier is de tekst niet dominant maar kan het een verassende invloed hebben op de luisteraar. Het kan invloed hebben op hoe er geluisterd wordt. Ik denk dat het ook een mooi absurd baken kan zijn in het Twekkelose landschap.’

Noaberschap slaat z’n warme armen om me heen, neemt me mee tot in de eeuwigheid over de oale groond van kampen, maten en boerderijen van Twekkelo, mijn Twekkelo, woar de dure ait los is: “Kom d’r in, ku’j d’r oet kiek’n”. “Is ‘t al tied veur ‘n borrel?” “He’j al etn had?” BoBBoswinkel


Hommage aan Twekkelo (en de Armenstaat) “Dat kan ik me nog wel goed herinneren, dat ik bij een vriendinnetje van de middelbare school was. Die woonde op in gewoon zo’n arbeiderswoning,

Bert Otter

en dat ik dacht: “waar is de rest van het huis”? Echt heel klein, terwijl het een standaard huis was. Misschien in de huidige tijd dat het wel een klein huis was, maar jeetje, meer is er niet. Echt heel raar. Al die boerderijen hier hebben veel tuinen. Ook in verhouding nu hebben wij een belachelijk groot huis. Ik weet

Twekkelo

nog wel dat ik bij mezelf dacht: “Jee, wat een klein huis”. Maar toen kwam ik bij een andere vriendin en die had net zo’n huis en dat ik dacht: oh, in de stad woon

Boven mij vliegt vederlicht

je zo, dat is een stads huis.”

de noaberschap op vleugels

Uit interviews met Twekkeloërs

en met een hele diepe zucht viert Graads doodmoe zijn teugels. De waterjuffer danst in ’t rond, op weidegrond de koeien, de stille ree in de houtwal kijkt niet op door hun zacht loeien. De beek stroomt langs het stiewelpad, laat mij daar dromend lopen, poel, beek, brug, erven, ‘t paradijs voor altijd, mag ik hopen.

BoBBoswinkel


I

eder mens kent wel ergens een plek om met

Kunst en cultuur, de creatieve economie, als

plezier aan (terug) te denken en waar

motor voor ontwikkeling van het platteland. In

bijzondere herinneringen aan worden bewaard.

Twekkelo zijn de eerste veelbelovende stappen

Een plek waar je gewoond hebt of vertoeft hebt

gezet en bij internationale partners bestaat grote

en die gevoelens van genegenheid oproept.

belangstelling om mee te gaan in deze aanpak. In

Kortom, a lovely place.

alle deelnemende gebieden wordt gewerkt aan

Twekkelo is zo’n plek. Bewoners en passanten

de totstandkoming van kunstmanifestaties, die

dragen herinneringen bij zich over liefdesrelaties

geënt zijn op de unieke situatie van elk gebied.

en over de schoonheid van het landschap.

A Lovely Place vormt een ideale basis om te leren

Herinneringen die in het kader van het

van elkaars praktijk, om ervaringen te delen en

internationale Leaderproject ‘A Lovely Place’

om een plan tot uitvoering te brengen dat het

worden opgediept en vastgelegd om te dienen

gebied versterkt.

als inspiratiebron voor een serie kunstuitingen.

Colofon Kunstschrift A Lovely Place is een uitgave van Stichting ARTwekkelo. Voor informatie kunt u contact opnemen met de uitgever. Samenstelling Vormgeving Huisstijl Fotografie

Henk Vosmer Danieck Meere Ludo Klink Mariette Vosmer

© Copyright 2012 Stichting ARTwekkelo. Informatie uit deze uitgave mag verveelvoudigd worden door middel van druk, foto­­ kopie of op elke andere wijze, uitsluitend met voor­ af­ gaande toestemming van Stichting ARTwekkelo.

sart.tv


El Tabaco  

Dile No Al tabaco

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you