Issuu on Google+


เรื่อง หมาป่ ากับหนังแกะ ณ ท้ องทุ่งอันเขียวขจีแห่ งหนึ่ง จะเต็มไปด้ วยฝูงแกะทีเ่ จ้ าของพามากินหญ้ าในช่ วงเช้ าของแต่ ละวัน เจ้าหมาป่ าตัวหนึ่งอยากได้แกะมาเป็ นอาหารจึงมาคอยดักซุ่มดูอยูเ่ ป็ นประจา ว่าจะหาวิธีใดจับแกะเหล่านี้กิน ได้ "อืม ข้ าจะทายังไงดีนะ ถึงจะได้ พวกแกะเหล่ านีเ้ ป็ นอาหารอันโอชะ" เจ้าหมาป่ าบ่นกับตัวเอง ในที่สุดมันก็คิดแผนการออกว่า มันจะต้องปลอมตัวเองเป็ นแกะ แล้วปะปนเข้าไปในฝูงแกะ เพียงเท่านี้กไ็ ม่ มีใครสงสัยแล้ว ทันใดนั้นมันก็ไปขโมยหนังแกะของชาวบ้านละแวกนั้นมาคลุมตัว แล้วเข้าไปแฝงตัวในฝูง แกะได้อย่างแนบเนียน เจ้าของแกะไม่รู้เลยมีเจ้าหมาป่ าคอยแอบแฝง คิดจะกินแกะของเขาเป็ นอาหาร วันหนึ่งเจ้าของแกะ ไม่มีอาหารกินเลย จึงตัดสิ นใจจับแกะในฟาร์มของเขามากินเป็ นอาหาร แต่ยงั ตัดสิ นใจ ไม่ถูกว่าจะนาแกะตัวใดมาทาเป็ นอาหาร เมื่อมองไปมองมา จึงตัดสิ นใจจับหมาป่ าที่แฝงเป็ นแกะมาฆ่ากิน เป็ นอาหาร เพราะเห็นว่าตัวใหญ่ อ้วนท้วน สมบูรณ์กว่าแกะตัวอื่นๆ นิทานเรื่องนีส้ อนให้ ร้ ูว่า คนปองร้ายกับผูอ้ ื่น ย่อมจะได้ผลร้ายกลับสนอง


เรื่อง สิ งโตป่ วย สิ งโตเฒ่ าตัวหนึ่งล้ มป่ วย วันๆก็ได้ แต่ นอนอยู่ในถา้ ของมันเท่ านั้น ด้วยความที่สิงโตเฒ่าตัวนี้ถือเป็ นอดีตเจ้าป่ า จึงมีบรรดาสัตว์นอ้ ยใหญ่มาเยีย่ มอยูเ่ สมอๆ บรรดาสัตว์ต่างๆ ที่เข้าถ้ าของเจ้าสิ งโตตัวนี้ ล้วนตกเป็ นอาหารของมันทั้งสิ้ น เมื่อได้กินอาหาร สิ งโตเฒ่าก็อาการดีข้ ึน ภายหลังสิ งโตเจ้าเล่ห์กค็ ิดอุบาย วางแผนแกล้งป่ วย เพื่อได้อาหารกินโดยง่าย "ท่ านเป็ นยังไงบ้ าง หายดีหรื อยังท่ านสิ งโต" หมาป่ าตัวหนึ่งตะโกนอยูท่ ี่ปากทางเข้าถ้ า "เจ้ าเข้ ามาช่ วยข้ าหน่ อยนะ ข้ าจะตายอยู่แล้ ว" สิ งโตแกล้งทาเป็ นป่ วย หวังว่าเจ้าหมาป่ าจะเข้ามา แต่หมาป่ าก็ไม่ได้เข้าใจ เพราะมันสังเกตเห็นรอยเท้าของสัตว์นอ้ ยใหญ่ที่มาเยีย่ มก่อนหน้านี้ ไม่มีใครเคยได้ ออกมาอีกเลย นิทานเรื่องนีส้ อนให้ รู้ ว่า อย่าไว้วางใจคนพาล แม้ในยามที่เขาดูเป็ นคนที่ดูเหมือนไม่มีอนั ตราย


เรื่อง แม่ ไก่ โชคร้ าย ทีฟ่ าร์ มไก่ หน้ าบ้ านของชาวนายากจนคน หนึ่ง แม่ ไก่ กกไข่ ได้ วนั ละฟอง และดูแลฟูมฟักทะนุ ถนอม ไม่ ยอมให้ อนั ตรายใดๆเข้ าใกล้ ลูกไก่ ของมันแม้ แต่ น้อย วัน หนึ่งเจ้าแม่ไก่กไ็ ด้ฟักไข่ลกู เจี๊ยบออกมาลืมตาดูโลก แต่ดว้ ยความอยากรู ้อยากเห็นของเจ้า ลูกเจี๊ยบ ทาให้มนั ชอบเดินแยกตัวออกจากกลุ่มครอบครัวไก่ ไปสารวจเส้นทางอื่นเสมอ "เจ้ าจะไปไหนน่ ะ เจ้ าลูกไก่ " แมว ตะโกนร้องถาม ลูกไก่รู้สึกตกใจกลัวมาก จึงพยายามวิง่ หนี สุ ดชีวติ แต่ทว่า มันก็ไม่สามารถหนีพน้ เงื้อมมือของเจ้าแมวเหมียวได้ ถูกตะครุ บจับกินทันที แม่ ไก่ยงั ไม่รู้ตวั เลยว่า ลูกไก่ของมันหายไป เมื่อมันกลับมาที่ฟาร์ มไก่แล้ว ลองนับสมาชิกใน ครอบครัวดู พบว่า มีลกู เจี๊ยบที่เพิ่งฟักออกมาหายไป จึงสันนิษฐานว่า ถูกเจ้าแมวตัวแสบของ เจ้าของฟาร์ มกินเป็ นแน่แท้ มันจึงโมโห วางแผนบุกเข้าไปเพื่อชาระแค้นเจ้าแมว แต่ระหว่าง ทางนัน่ เอง แม่ไก่ไม่รู้เลยว่า แมวตัวแสบกาลังดักรอให้แม่ไก่เดินออกไป แล้วจับกินลูกไก่ ทั้งหมด เมื่อแม่ไก่กลับมา ก็พบแต่เพียงความว่างเปล่า นิทานเรื่องนีส้ อนให้ ร้ ู ว่า เมื่อที่บา้ นกาลังจะมีภยั ก็ควรจะเฝ้ าระวังอยูท่ ี่บา้ น


เรื่อง งูพษิ กับนกอินทรี กลางทุ่งหญ้ าใหญ่ แห่ งหนึ่ง มีงูพษิ ตัวหนึ่งกาลังเลือ้ ยวนไปวนมาอยู่ ทันใดนั้นเองก็มพี ญาอินทรีบนิ โฉบเฉี่ยวลงมาจากฟากฟ้ า หวังว่ าจะคาบงูตัวนีก้ นิ เป็ นอาหาร แต่ งูพษิ ตัวนั้นฉลาดหลักแหลม รู้ทนั ว่ า กาลังจะมีภัยมาถึงตัว มันจึงรัดรอบตัวนกอินทรีไว้ ได้ ก่อน ในขณะที่ท้งั สองตัวต่อสู้กนั อย่างดุเดือดอยูน่ ้ นั เอง ก็มีชาวนาคนหนึ่งได้เห็นเหตุการณ์จึงตรงเข้าไปช่วย เจ้าหญาอินทรี ให้พน้ จากความตาย "เจ้ านกอินทรี เจ้ าบาดเจ็บมากไหม หากเจ้ าบินหนีไปได้ เจ้ าจงไปเถอะนะ" ชาวนาพูดกับเจ้าอินทรี สิ้ นเสี ยงของชาวนา พญาอินทรี กบ็ ินหนีหายไป แต่ดว้ ยความแค้นของเจ้างูพิษ ที่ฝังใจว่า หากชาวนาไม่เข้ามายุง่ ตนก็จะได้จบั กินพญานกอินทรี แล้ว จึง จงใจคายพิษลงในแก้วน้ าของชาวนา ขณะที่ชาวนากาลังจะยกแก้วน้ าที่งูพิษคายพิษไว้ข้ ึนดื่มนั้น พญานกอินทรี ตวั เดิมก็ได้บินถลาลงมาชน แก้วน้ าให้หล่นลงมา ชาวนาจึงรอดพ้นจากพิษร้ายจากงูตวั นั้น นิทานเรื่องนีส้ อนให้ ร้ ูว่า ทาคุณกับใครไว้ สักวันย่อมได้ผลแห่งการทาดีตอบแทนแน่นอน


เรื่อง หมาป่ ากับลูกแกะ เจ้ าหมาป่ าตัวหนึ่ง มันเดินผ่ านหนองนา้ เล็กๆใกล้ ทอี่ ยู่อาศัยของมัน มันเหลือบไปเห็นเจ้ า ลูกแกะตัวหนึ่งกาลังกินนา้ อย่ างมีความสุ ข ในขณะนั้นมันรู้สึกหิวพอดี จึงคิดวางแผนจับ กินลูกแกะเป็ นอาหาร แต่ ว่ามันไม่ อยากจะถูกตราหน้ าว่ าเป็ นหมาป่ าทีอ่ นั ธพาล ดุร้าย จึง ยังไม่ ฆ่าลูกแกะตัวนั้นทันที จากนั้น มันจึงเดินเข้าไปหาเจ้าลูกแกะที่กาลังกินน้ าอยู่ แล้วพูดว่า "เจ้ าเคยแอบด่ าข้ า ข้ าบังเอิญไปได้ ยินเข้ า" ลูกแกะตอบกลับมาอย่างใสซื่อว่า "ข้ าจะไปด่ าได้ อย่ างไร ข้ ายังไม่ เคยพบท่ านมาก่ อนเลย" เจ้าหมาป่ าก็อา้ งต่ออีกว่า "เจ้ าน่ ะ เคยแย่ งนา้ ในเขตที่ข้าอยู่กิน จริ งๆนะ" "ไม่ จริ งอีกนั่นแหละ เพราะนี่คือครั้ งแรกที่ข้าได้ ออกมากินนา้ โดยลาพัง และไม่ ได้ แย่ งใคร กินด้ วย" ลูกแกะตอบ "ข้าไม่สนใจอะไรแล้ว" หมาป่ าพูดอย่างโมโห พอสิ้ นคาพูดของหมาป่ า มันก็กระโจนเข้าใส่ แกะ แล้วฉี กเนื้อกินโดยทันที นิทานเรื่องนีส้ อนให้ รู้ ว่า คนพาลมักมีเหตุผลนานาประการ ที่จะทาชัว่ โดยไม่ให้ผอู้ ื่นกล่าวหาว่าตนเองชัว่


เรื่อง สิ งโตกับลา ณ.ถา้ ในป่ าลึกแห่ งหนึ่ง สิ งโตและลาผู้เป็ นสหายตกลงกันว่ าจะไปล่ าเหยือ่ ด้ วยกัน "นี่เจ้ าลาในถา้ นีม้ ีแพะอาศัยอยู่เยอะทีเดียว เราไปล่ าพวกมันกันเถอะ" เจ้าสิ งโตเอ่ยปากชวนลา เจ้าลาไม่รอช้า รี บวิง่ เข้าไปในถ้ า แล้วบอกสิ งโตว่า "เจ้ ารอจับแพะตรงนีท้ ี่ปากถา้ นะสหาย" จากนั้นเจ้าลาเข้าในไปถ้ าด้วยความฮึกเหิ ม ทั้งส่ งเสี ยงร้อง กระทืบเท้าอย่างเต็มกาลัง ทาให้เหล่าแพะหนีมาที่หน้าถ้ า เจ้าสิ งโตมิรอช้า เมื่อแพะวิง่ มาที่หน้าถ้ า ก็จบั ตะครุ บได้หลายตัวอย่างง่ายดาย "ข้ าไม่ อยากจะเชื่ อจริ งๆ ว่ าเจ้ าจะมีฝีมือขนาดนี "้ สิ งโตเอ่ยชมเจ้าล่าที่ทาท่าภาคภูมิใจมาก นิทานเรื่องนีส้ อนให้ ร้ ูว่า คนโง่เขลาเบาปัญญา มักเข้าใจว่าตนเองเก่งและฉลาดอยูเ่ สมอ


เรื่อง ดวงอาทิตย์ แต่ งงาน กาลครั้งหนึ่ง นานมาแล้ ว มีข่าวลือมาถึงหูของเหล่ าสั ตว์ น้อยใหญ่ ว่า ดวงอาทิตย์ กาลังจะแต่ งงาน บรรดาสั ตว์ ต่างๆพากันดีใจ และอยากได้ รับเกียรติในการร่ วมงาน แต่ งครั้งนี้ เจ้ ากบหนุ่มเสนอว่ า “พวกเราน่ าจะจัดงานฉลองให้ กบั ดวงอาทิตย์ กนั นะ” “เจ้ าแน่ ใจแล้ วหรือ ?” เจ้ าคางคกอาวุโสพูดขึน้ “เจ้ า ลองคิดดีๆนะ หนองน้าทีเ่ คยเปี่ ยมล้ นไปด้ วยน้าใสบริ สุทธิ์ แค่ พระอาทิตย์ ดวง เดียวยังทาให้ หนองน้าขอดแห้ งได้ หากดวงอาทิตย์ แต่ งงาน แล้ วมีลูกมีหลาน ออกมา ทีนี้เราจะอยู่กนั อย่ างไรล่ ะ ? ” นิทานเรื่องนีส้ อนให้ รู้ ว่า อย่ ามัวแต่ ตื่นเต้ นกับเรื่องของคนอืน่ เพราะมันอาจจะ เป็ นภัยต่ อเราเองได้


เรื่อง ใหญ่ เฉพาะขนาด ชายผู้หนึ่งตั้งใจจะปลูกบ้ านหลังใหม่ แต่ เขาก็ยงั ไม่ อาจหาไม้ ทดี่ ที สี่ ุ ดมาทาเป็ นเสาเอกได้ "วันนีข้ ้ าจะไปหาไม้ ขนาดใหญ่ มาทาเสาเอกให้ ได้ " ชายคนหนึ่งพูดกับภรรยาก่อนที่จะออกเดินทางเข้าไป ตามหาท่อนไม้ดงั กล่าวภายในป่ าลึก เขา เดินเข้าไปเรื่ อยๆ จนลึกเข้าป่ า จนเริ่ มเหนื่อย แต่เขาก็ยงั ไม่พบว่ามีตน้ ไม้ที่ใหญ่พอตามที่เขาปรารถนา ไว้ จนเขารู้สึกหมดแรง จึงตัดสิ นใจว่าถ้าเดินต่อไปอีก 300 เมตร แล้วยังไม่พบ เขาจะยอมแพ้ กลับบ้านมือ เปล่าแล้ว "โอ้ ต้ นไม้ อะไรกันนี่ ขนาดใหญ่ จริ งๆ" เขาพูดอย่างดีใจและตกใจเมื่อเขาพบกับต้นไม้ตน้ หนึ่งที่ เพียบพร้อมไปด้วย คุณสมบัติ เรื่ องขนาดความใหญ่ ตามที่เขาต้องการ ขนาดคนโอบเป็ นสิ บก็ไม่มิด เขา ตั้งใจจะขึ้นไปตัดกิ่งก้านของต้นไม้น้ ี เพื่อนามาทาเป็ นเสาบ้าน แต่พอเงยหน้าขึ้นไปดู กลับพบว่า ต้นไม้ ต้นนี้มีแต่กิ่งที่ดูไม่สมประกบ โค้งคดงอ คงไม่เหมาะแก่การนามาทาเป็ นเสาเป็ นแน่ เมื่อเขาลองใช้ขวานฟัน เพื่อดูเนื้อไม้ ก็พบว่า ค่อนข้างเปราะบาง นามาใช้ประโยชน์อะไรไม่ได้เลย "ดีแต่ ใหญ่ อย่ างเดียว แต่ หามีประโยชน์ อันใดไม่ " ชายผูน้ ้ ีได้แต่บ่นพึมพาด้วยความเสี ยดาย นิทานเรื่องนีส้ อนให้ รู้ ว่า สิ่ งที่มีขนาดใหญ่โตมโหฬารหาใช่สิ่งที่มีคุณค่าที่สุดไม่


เรื่อง หนูกบั กบตัวแสบ หนูตัวหนึ่งมีสหายรักเป็ นเจ้ ากบ วันหนึ่งเพือ่ นกบได้ มาเอ่ ยปากชวนหนูไปเทีย่ ว "นี่เจ้ าหนู .. พรุ่งนีข้ ้ าเห็นว่ าเจ้ าว่ าง สนใจไปเที่ยวกับข้ าไหม" "ไปไหนล่ ะ" เจ้าหนูถาม "เดี๋ยวก็ร้ ู บอกไปก่ อนก็ไม่ ตื่นเต้ นน่ ะสิ " เจ้ากบตอบ "นี่ไง ข้ าพาเจ้ ามาเที่ยวบ้ านที่ข้าอยู่" เจ้ากบหมายถึงบ่อน้ าแห่งหนึ่ง ที่อยูไ่ ม่ไกล จากบ้านของเจ้าหนู จากนั้นเจ้ากบก็ได้ชวนหนูลงไปเล่นน้ าในบ่อด้วยกันอีกด้วย "ไม่ ไหวหรอก ข้ าว่ ายนา้ ไม่ เป็ น" เจ้าหนูบอกกบเพื่อนรัก "ไม่ เป็ นอันตรายอะไรหรอก มีข้าอยู่ ไม่ ยอมปล่ อยให้ เจ้ าเป็ นอะไรแน่ นอน" เจ้ากบตอบ เจ้า หนูไว้ใจกบจึงลงไปเล่นน้ าอย่างสบายใจ โดยเกาะหลังเจ้ากบเล่นอยูใ่ นสระ แต่แล้ว เจ้ากบก็คิดสนุก อยากหักหลังเพื่อนหนูข้ ึนมา จึงทาทีดึงเจ้าหนูจมลงไปในน้ า จนสุ ดท้ายเจ้าหนูเพื่อนของมันก็ตาย ตก เป็ นอาหารของเจ้ากบจอมแสบ นิทานเรื่องนีส้ อนใจรู้ว่า ควรรู ้จกั ประมาณตนก่อนที่จะทาอะไรลงไป


เรื่อง สุ นัขจิง้ จอกในดงหนาม ในเช้ าวันทีอ่ ากาศแจ่ มใส นายพรานคนหนึ่งออกล่ าสุ นัขจิง้ จอกจอมเกเรในป่ าใหญ่ แห่ ง หนึ่ง เจ้าสุ นขั จิ้งจอกวิง่ หนีอย่างไม่คิดชีวติ จนไปถึงพุม่ ไม้หนึ่ง มันกระโดดเข้าไปหลบจน พ้นจากสายตาของนายพรานได้ "โอ๊ ย.....โอ๊ ย เจ็บเหลือเกิน " เจ้าสุ นขั จิ้งจอกร้องด้วยความเจ็บ เพราะในพุม่ ไม้ที่มนั กระโดดเข้าไปหลบภัยเมื่อครู่ น้ ี เต็มไปด้วยหนามแหลมคมทั้งนั้น ทาให้เจ้าสุ นขั จิ้งจอก เกิดรอยแผลหลายแห่งเลยทีเดียว "หยุดร้ องครวญครางสักทีเถอะ อย่ างน้ อยเจ้ าก็คิดเสี ยว่ าเป็ นแผล เดี๋ยวก็หาย ซึ่ งดีกว่ าที่ เจ้ าจะต้ องเสี ยชี วิตไปน่ ะ " พุม่ ไม้หนามบอกสุ นขั เจ้าจิ้งจอก นิทานเรื่องนีส้ อนให้ รู้ ว่า ไม่ควรครวญครางในปัญหาเล็กๆน้อยๆ ที่จะได้มาซึ่ งประโยชน์มหาศาล


ผู้จัดทา นายมงคล ม่ วงคุ้ม 54501320066


Story