Issuu on Google+

Redakcja i korekta tekstu za pomocą znaków korektorskich i w trybie śledzenia zmian Zprzepisarrti językowymi jest po trosze tak, jak z normami prawa: nie sposób objąć nimi wszelkich możlilvych sytuacji. Życie jestzbyt bogate , zbytróżnorodne , żeby do każdej sytuacji dało się stworzyć specjalny parasaf. Podobnie z językl,em: w tekście spotykamy tak wiele form i problemów, że nie jest mozliwe uregulowanie ich wszystkich w osobnych przepisach. Prawnicy zprcyporz$kowaniem paragrafów i sytuacji ratzą sobie m.in. przęz wykładnię prawa: w specjalnych wydawnictwach wybitri specjaliściwskazują jaknaleĘ rozumieć wolę prawodawcy i odnosić ją do konkretnyęhzdaneń. Gdy nie arajdujemy zasńy, którą należy posłuzyć się przy rczvłtęańu problemu językowego, najlepiej jest zastanowió się, jak roawiązywane ą problemy podobne - zalecane jest postępowanie per analogiam. Gdy zŃ już zdecydujemy się na określonerozłłiązanie,naleĘpamiętać, ńy być konsekwentnym,zawsze stosowac je w dalszym tekście. Konsekwencja jest tez żelaznązasadą edytorstwa w tych przypadkach, gdy nofina pozostawia piszącemu swobodę. Przy niektórych formach językowych nię wydaje się zasadne narzucanie określonegorozńązania: zakarywatne, nakazywanie itd. W tej sytuacji jednak wolnośćautora czy redaktorutakże nie jest absolutna: jest on zobligowany swym własnym wyborem.

praca z tekstem

-

Prueczytaj uwaźrrie zamięszczony niżej tekst, a następnie na podanej Liśęiezaanapztę złńązarc z brakiem konsekwencji - niedoskonałościredakcyjne, które moma mu przypisaó:

Rgłwói fe|ietonisty.K na świecie

bOLD

l

B€Z mDKR€SL€NlA

.

Historia felietonistyki liczy prawie trzy wieki. Pierwsze teksty, noszące ślady

jednak jeszcze nienazwane felietonami, znalaĄ, się w #stylu felietonowegop, "._. periodyku ich autorami byli*ff$$|iE9g.i.T§§dd 1711-1714w htach Ppectatorf Termin felieton zaczął być uzywany w 1803 roku, kiedy Julien Louis Geoffroy we

łi,'# ",

francuskim czasopiśmie$Journal des dóbats$ przeprowadził eksperyment, który polegał na pzedłużeniu o dodatkową kańkę kolumny gazeĘ, na której zamieścił

Trlorro Nazwa ma anviązek ryw H u

dodatek literacko-rozrywkowf. Termin felieton pochodzi od francuskiegffeu//e, co oznacza §§, feuillefon natomiast to z faktem, iż ów dodatek był oddzielony od górnej częścitekstu typograficzną kreską funkcjonował jako odrębna graficznie i redakcyjnie całość3.Nazwa

i

§U9§! doĘczyła *

zatem pewnego fragmentu czasopisma, w którym znaleźć się mogły określonetreści. t MożdżonekA., Mistrzowiefelietonu,Warszawa 1999, s. 5. 2lbidem. 3

Por. ChudzńskiE., Felieton. Geneza i ałolucja gatunku,|w:f Dziennikarstwo i światmediów, red. Bauer Z.o

Chudzński E., Kraków 2000, s. l97.

lt


korekta tekstu