Page 1

MARTA I SPINO

tekst Joanna Wiecińska ilustracje Daria Grad


Cześć, mam na imię Marta, a Ty? Mam na imię . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . . Pokoloruj swoją książeczkę, znajdź i wstaw brakujące słowa :)


A L A L A R T

Ma żyrafa, ma i jeż, ma skowronek kręgi też. Ten , jak maszt statku, wspiera głowy moc w dodatku.

KRĘGOSŁUP


.

KARUZELE

Po drabinie, gdy się wspinam, mój kręgosłup się wygina. A jak skręci się zbyt wiele? Tak jak często


? Jak planować? Co się zdarzy? Kto odnajdzie do marzeń?

KLUCZ

POGOTOWIA

I co wtedy? Kto go wspiera? W jaką drogę się wybiera? Aby stać na straży zdrowia wzywać pomoc


On odkrywa moc , co pomogą się odważyć. Na tablecie sprawnie śmiga, jest dyżurnym w tych wyścigach.

LEKARZY

O! A kto to? Stwór ogromny? To jest w łapce z tranem! Przyjacielsko uczesany. Czy chce zostać moim fanem?

SPINO


Pakuj torbę, dokumenty, szlafrok, klapki i piżamę, , ręcznik dobrze sprany. Nie zapomnij kubka z chmurką, co przypomni ci podwórko. Książka też uwolni chwile, każdy dzień upłynie milej.

GRZEBIEŃ


Przyjmij dzielnie znieczulenie - ból ucieknie do . Błękit, zieleń cię otoczy, Ty spokojnie zmrużysz .

OCZY

KIESZENI


Jutro zabieg? Nie jedz dużo! Tak jest lepiej przed podróżą. Zoperują. Wyprostują. Mocne też wmontują. I wnet znika co wygięte! Czas nie martwić się wykrętem.

ŚRUBKI


Gdy obudzisz się na sali, wszyscy będą cali biali. A , co na dłoni, prześle morskiej toni. Łatwo całkiem w łóżku siku wszystko mieści się w cewniku. Kilka rurek wokół gości, oddech trwa jej wysokości.

KROPLE

MOTYLEK


A na skórze, na pamiątkę, autografik z zawiniątkiem. Pierwsze kroki z mycie głowy - niezłym trikiem!

BALKONIKIEM


Zasługujesz na , oczy patrzą w każdą stronę. Doktor, bliscy, pielęgniarka, trzymaj mocno się . Bo przyjaźni więź zawarła, ta przygoda Spinozaura!

KORONĘ

ZEGARKA


Tak naszej Marty, w skrzydłach działań rozpostarty.

Książeczka Marta i Spino autorstwa Joanny Wiecińskiej, z ilustracjami Darii Grad, to jeszcze jeden przykład z kategorii „balsam dla duszy”, tym razem dziecięcej, hospitalizowanej. Autorka, z wyczuwalną troską, prowadzi małego czytelnika przez kolejne etapy postępowania lekarskiego na oddziale ortopedycznym, snując opowieść o tym, co się wydarzy. Narracji towarzyszą pomysłowe ilustracje do pokolorowania oraz oryginalne zagadki, które uruchamiają twórczość i aktywność dziecka. Zadania do wykonania czynią dziecko aktywnym podmiotem całej opowieści. Książki pozwalają na uwolnienie różnego rodzaju emocji oraz przeżyć. Umiejętnie dobrana lektura, uwzględniająca sytuację, zachowania i zainteresowania małego odbiorcy, wzmocni w nim to, co najlepsze, a także może stać się bardzo ważnym elementem jego samorozwoju.

W podróż pora. Na mnie czas. Prostsza droga czeka Was!

Marta i Spino posiada walory terapeutyczne – ma na celu wprowadzenie pozytywnych zmian w zachowaniu dziecka. Bajkowa bohaterka przeżywa problem podobny do tego, z którym spoty­ ka się chore dziecko. Mały pacjent dzięki tej lekturze, w tym przypadku z elementami arteterapii, utożsamia się z bohaterką, poznając określone wzory radzenia sobie z trudną sytuacją, jaką jest perspektywa operacji ortopedycznej. Omawiana książeczka jest typem lektury, która pomimo prostoty, posiada ogromne wa­lory psychoedukacyjne. Może być wykorzystywana po to, aby dziecku przekazać informacje o otaczającym je świecie, czy różnego typu sytuacjach, z jakimi może spotkać się w przyszłości. W oparciu o treść zawartą w książeczce, przepracowany i omówiony zostaje konkretny problem, który pomaga oswoić lęk przed operacją, co powoduje wzmocnienie poczucia bezpieczeństwa. Dziecko, wiedząc co się wydarzy, nie uruchamia wyobraźni w kierunku strasznej niewiadomej. Autorka, niejako prowadząc je za rękę, przedstawia kolejne etapy procedury medycznej, co po­maga pacjentowi odzyskiwać kontrolę nad emocjami, wyobrażeniami i, w pewnym sensie, także nad własnym ciałem. Od dawna wiadomo jest, że dzieci przygotowane do pobytu w szpitalu są mniej zestresowane i szybciej zdrowieją. Książeczka Marta i Spino może być stosowana zarówno przez rodziców, jak i personel medycz­ny. Świetna opowieść pozwalająca przygotować dziecko do operacji ortopedycznej. mgr Grażyna Hennel - wieloletni praktyk pedagogiki opiekuńczo-wychowawczej i terapii pedagogicznej.

KRĘGOSŁUP


C o r o d z i c e p o w i n n i w i e d z i e ć n a t e m a t s k o l i o z y, ż e b y n i e p r z e g a p i ć choroby u swojego dziecka? Skolioza to po prostu skrzywienie kręgosłupa, kiedyś była nazywana bocznym skrzywieniem kręgosłupa. Z tamtego okresu pozostała aktualna jedynie definicja skoliozy, bo sama deformacja kręgosłupa ma bardziej złożony charakter. Schorzenie to, może rozwinąć się w każdym wieku i u każdego dziecka. Rozwija się w sposób utajony. Niejednokrotnie jest niezauważana przez rodziców, lekarzy, nauczycieli. Postęp skrzywienia, wiąże się z okresami przyspieszonego wzrostu dziecka oraz brakiem właściwego leczenia. Rozpoznanie skoliozy stawia lekarz na podstawie badania dziecka i dalszej diagnostyki. Ocena tzw. na oko nie jest wystarczająca, żeby potwierdzić obecność skoliozy, a co ważniejsze, ustalić wielkość skrzywienia, konieczne jest wykonanie zdjęcia rentgenowskiego i dokonanie właściwych pomiarów. Klasycznie rozpoznajemy skoliozę jako zniekształcenie przekraczające 10° w płaszczyźnie czołowej, mierzone na zdjęciu rentgenowskim. Pomimo wielu hipotez, próbujących wyjaśnić przyczynę powstawania skoliozy, nadal 85% stanowią skoliozy idiopatyczne, czyli nieznanego pochodzenia. Schorzenie to może rozwinąć się w każdym wieku i u każdego dziecka. Uważa się, że występuje u 2 do 4% społeczeństwa. Co powinno zwrócić uwagę rodziców w wyglądzie dziecka i kiedy można podejrzewać skoliozę? Najłatwiej zauważyć: • nierówno ustawione barki, • brak symetrii talii, • odstającą łopatkę, • krzywo przebiegający kręgosłup, • nierówno ustawione biodra, • przechylenie dziecka na jedną stronę. Skolioza jest schorzeniem, które w okresie dziecięcym nie boli. Może postępować niezauważona, szczególnie, że najczęściej dotyka dojrzewających dziewcząt, które wstydzą się w tym czasie nawet rodziców. Wystąpieniu skoliozy nie można zapobiec, ale jej wczesne wykrycie i właściwe leczenie pozwalają zapobiec późniejszym następstwom narastania deformacji.

Kto zajmuje się leczeniem skolioz? Ortopeda, jest specjalistą który zajmuje się problemami zniekształceń i schorzeń kręgosłupa. Nie każdy pacjent musi od razu odwiedzić ortopedę. Zawsze, należy z dzieckiem zgłosić się najpierw do swojego pediatry lub lekarza rodzinnego. To on, po zbadaniu dziecka i potwierdzeniu podejrzeń rodziców, powinien pokierować dalszą diagnostyką i skierować dziecko do specjalisty ortopedy, w celu dalszego leczenia. Kiedy i jak należy leczyć pacjenta ze skoliozą? Skoliozy, te poniżej 25° wymagają jedynie systematycznej obserwacji przez lekarza i kontroli radiologicznej. Leczenia wymagają skoliozy przekraczające 25°-29° i wykazujące cechy postępu. Zniekształcenia w przedziale (25°-29°) do (40°-45°) wymagają systematycznego i profesjonalnego leczenia zachowawczego z wykorzystaniem gorsetu ortopedycznego. Celem leczenia zachowawczego jest wprowadzenie pacjenta w okres zakończenia wzrostu, zwykle 16-17 rok życia, z deformacją nie przekraczającą 40°-45°. Na początku lat 90. udowodniono jednocześnie brak wpływu, na zahamowanie postępu skoliozy, innych metod, takich jak: rehabilitacja, wszelkie ćwiczenia, elektrostymulacje, manipulacje na kręgosłupie. Rozwiany został więc mit o skuteczności tzw. „gorsetu mięśniowego” w leczeniu deformacji. Nadal jednak należy zalecać chorym kontynuację ćwiczeń ogólnorozwojowych, w celu poprawy ogólnej wydolności organizmu. Nadal jedynym skutecznym sposobem leczenia postępujących skolioz przekraczających 40°-45° pozostaje operacja. Opracowanie: dr n. med. Paweł Jerzy Michalski specjalista ortopeda-traumatolog


O c z ym pami ętać po ope ra c ji k rę gosłupa ? 1.Kontrola po operacji Po zabiegu operacyjnym ze stabilizacją, konieczne jest systematyczne kontrolowanie kręgosłupa. Zwykle pierwsza wizyta kontrolna ma miejsce przy zdjęciu szwów, tj. 2-3 tygodnie po operacji. Czas liczy się od momentu zabiegu operacyjnego. Kolejne kontrole zwykle mają miejsce po 3, 6 i 12 miesiącach. W literaturze medycznej wskazuje się również na konieczność systematycznych kontroli po operacji ‒ maksymalnie w odstępach 2-letnich, w celu wychwycenia wszelkich nieprawidłowości we wczesnym okresie ich zaistnienia. Wizyta kontrolna u specjalisty nie zawsze wymaga wykonania RTG. Zadaniem leczenia operacyjnego w deformacjach kręgosłupa jest usztywnienie chorego, zdeformowanego odcinka kręgosłupa. Wykorzystanie implantów kręgosłupowych ma na celu stworzenie komfortu życia pacjenta po operacji kręgosłupa bez konieczności noszenia gorsetu, ma też zapewnić „ciszę biomechaniczną” w obszarze usztywnionym, po to by powstał zrost kostny. W związku z koniecznością doprowadzenia do usztywniania kręgosłupa poprzez zrost kostny i zapewnienia „ciszy biomechanicznej” w okresie od 6-12 miesięcy po operacji przeciwwskazane są: • rehabilitacja (poza ćwiczeniami oddechowymi), • uprawianie sportów. Wskazane jest również unikanie przeciążania kręgosłupa, jak: pochylanie się, dźwiganie. Warto ograniczyć również siedzenie, co jest szczególnie istotne u młodzieży spędzającej dużo czasu przy komputerze. Akceptowana w tym okresie „dawka”, to 1 godzina dziennie. Po uzyskaniu zrostu kostnego można powrócić do aktywności sportowej, ale o charakterze rekreacyjnym. W wybranych przypadkach zalecana jest kontynuacja rehabilitacji. Pacjenci, u których operacja kręgosłupa nie miała na celu jego usztywnienia, jak to ma miejsce przy klasycznej dyscektomii lub po implantacji sztucznego dysku, mogą wrócić do rekreacyjnej aktywności fizycznej we wczesnym okresie pooperacyjnym, tzn. 6-12 tygodni, podobnie wygląda u nich rozpoczęcie ewentualnej rehabilitacji. Natomiast w przypadku tych pacjentów ograniczenie przeciążeń kręgosłupa (tj. pochylanie się, dźwiganie, długotrwałe siedzenie) powinno być stałą zasadą przyszłego życia.

2. Higiena Ze względu na obecność ciała obcego, jakim po zabiegu operacyjnym są implanty, wskazane jest zapobieganie wszelkim infekcjom. Dotyczy to zarówno przeziębień, infekcji dróg moczowych, problemów stomatologicznych i ginekologicznych. Po konsultacji z lekarzem prowadzącym w większości przypadków zapada decyzja o wdrożeniu leczenia antybiotykiem. Zarówno przed, jak i po zabiegu operacyjnym, ważne jest przestrzeganie higieny osobistej. Zmniejsza to ryzyko infekcji wkoło ciała obcego. 3. Blizna Po zabiegu operacyjnym pozostaje blizna. Blizna w miejscu operacji powstaje zawsze, bez względu na sposób szycia skóry. Zwykle szwy skórne, po zabiegu na kręgosłupie, zdejmuje się po 2-3 tygodniach od operacji. W wybranych przypadkach można szwy zdjąć wcześniej lub odroczyć ich zdejmowanie do 4 tygodni. Część chirurgów stosuje tzw. szwy wchłanialne, nie wymagające zdejmowania – bardziej wskazane przy krótkich cięciach skórnych, tj. przy małych zabiegach plastycznych. Prawidłowo gojąca się blizna nie wymaga, poza utrzymaniem normalnej higieny i natłuszczaniem, podejmowania innych działań. Stosowanie tzw. maści na blizny wskazane jest jedynie w sytuacjach, kiedy powstaje blizna przerastająca (tzw. bliznowiec). Decyzję o zastosowaniu tego typu środków podejmuje lekarz prowadzący. Część chirurgów wykorzystuje specjalne plasterki, w celu zabezpieczenia przed rozejściem się blizny. 4. Ochrona przed słońcem Przez okres kilku miesięcy od zabiegu warto bliznę chronić przed działaniem promieni UV (słońce, solarium) poprzez stosowanie fotoprotektorów, noszenie ubrania, w celu ochrony przed ekspozycją.


Tekst: Joanna Wiecińska Ilustracje: Daria Grad Opieka literacka: Marta Więch Opieka merytoryczna: dr dn. med. Pawel Jerzy Michalski

Patronat: Fundacja Instytut Innowacji www.ii.org.pl Publikacja powstała w ramach projektu „Liderzy Przedsiębiorczości Społecznej” realizowanego przez Fundację Instytut Innowacji w partnerstwie z Fundacją Inkubator Technologiczny i Ośrodkiem Pomocy Społecznej Dzielnicy Wola m.st. Stołecznego Warszawy Projekt współfinansowany ze środków Unii Europejskiej w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.

Wszelkie prawa zastrzeżone All rights reserved Warszawa, 2013


Książeczka Marta i Spino autorstwa Joanny Wiecińskiej, z ilustracjami Darii Grad, to jeszcze jeden przykład z kategorii „balsam dla duszy”, tym razem dziecięcej, hospitalizowanej. Autorka z wyczuwalną troską, prowadzi małego czytelnika przez kolejne etapy postępowania lekarskiego na oddziale ortopedycznym, snując opowieść o tym, co się wydarzy. Narracji towarzyszą pomysłowe ilustracje do pokolorowania oraz oryginalne zagadki, które uruchamiają twórczość i aktywność dziecka. Zadania do wykonania czynią dziecko aktywnym podmiotem całej opowieści.

Misją Fundacji Kręgosłup w Działaniu jest edukacja w zakresie świadomej profilaktyki i leczenia kręgosłupa. Podstawowym celem fundacji jest przygotowywanie, motywowanie i angażowanie ludzi do pełnego i profesjonalnego rozumienia i nabywania nawyków służących zdrowiu. Założycielka fundacji i zarazem autorka zawartego tu tekstu dla dzieci, wiedzę czerpie z własnego doświadczenia. Więcej informacji o kręgosłupie na www.skolioza.org

Marta i Spino. Pomysł i realizacja: Joanna Wiecinska. Ilustracje: Daria Grad  

Książeczka Marta i Spino autorstwa Joanny Wiecińskiej, z ilustracjami Darii Grad, to jeszcze jeden przykład z kategorii „balsam dla duszy”,...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you