__MAIN_TEXT__

Page 1

NOTA BENE Zomer nummer 37 juli 2014 jaargang 21

R


Link up. Vind je het een spannende uitdaging om hechte relaties op te bouwen met gerenommeerde, internationale cliënten? Wil je de grenzen van je praktijkgebied verleggen naar een breed spectrum van sectoren? Heb je het talent, inzicht én de energie om de meest complexe transacties succesvol af te ronden? Link dan met Linklaters! Wij zijn een wereldwijd, toonaangevend kantoor met advocaten, notarissen en fiscalisten. We zijn altijd op zoek naar jong toptalent. Dus als jij carrière wilt maken in een open en toegankelijke omgeving, waarin pragmatisme en vernieuwend denken centraal staan, bekijk dan onze stagemogelijkheden en vacatures op www.linklatersgraduates.nl

319081_Holland_A4_[+3mm].indd 1

17/09/2013 19:01


HOOFDREDACTIONEEL

H

ooggeachte lezer,

Het jaar is ten einde. Het was een bijzonder jaar, waarin wij als redactie veel veranderingen hebben doorgevoerd. Zo werd het verenigingsblad, ons aller Nota Bene, het boegbeeld van een alsmaar vernieuwende JFAS. Want ook buiten dit blad is een hoop veranderd. Nieuwe activiteiten, betere samenwerkingen en dit alles met enthousiaste professionaliteit. Daarnaast is dit voor mij persoonlijk overigens niet alleen een terugblik maar ook een afscheid. Na drie jaar trouwe dienst klim ik uit de digitale pen en geef ik het stokje over aan een nieuwe generatie. Want met mij stoppen er velen. De redactie die het blad gaat voortzetten zal nog meer dan wij te maken krijgen met de digitalisering. Overal, en vooral in een vooruitstrevend land als het onze, schakelt men over op het beeldscherm en laat het tastbare voor wat het is. Gelukkig heeft ons verblijf in Singapore (in het kader van de masterreis) bevestigd dat vroegtijdige vernieuwing op de termijn het meest oplevert. Wij verwachten dan ook dat wij met onder andere de introductie van de tabloidapplicatie een goed begin hebben gemaakt, dat de komende jaren mooi vervolgd gaat worden. Namens de gehele redactie wens ik u een prachtige zomer toe. Het was mij een eer en een waar genoegen, Rogier van der Wolk Commissaris Media 2013-2014

3


Colofon

De Nota Bene is een uitgave van de Juridische Faculteit der Amsterdamsche Studenten, verbonden aan de Universiteit van Amsterdam en verschijnt vier maal per jaar. Hoofdredactie Rogier van der Wolk Eindredactie Laura Aalders Jacqueline de Vries Redactie Bastiaan Loopstra Alban Mik Jacqueline de Vries Salima Guettache Tahmina Faez Tarek Hiemstra

Susanna Nijsten Roie Nieboer Vincent de Haan Hannah van Kolfschooten René Lieshout Sascha van Gerrevink

Fotografie Nadine van der Wolk Overige bijdragen Robin Cozijnsen – hof Amsterdam Liesbeth A Campo – ministerie van Buitenlandse Zaken Femke Nieuwenhuis Astrid van Roermund Adverteerders Linklaters Pels Rijcken & Drooglever Fortuijn Boekel De Nerée Sponsorexploitatie Daan van Schaik & Rogier van der Wolk Vormgeving Willem Don, willemdon.nl

Het 103e bestuur van de JFAS wenst je een fijne zomer!

Drukkerij Grafiplan Nederland B.V. te Grootebroek JFAS Bestuur Daan van Schaik – Voorzitter voorzitter@jfas.com Djariah van Gijen – Vice-voorzitter vvz@jfas.com David de Groot – Penningmeester penningmeester@jfas.com Rebecca Vermeulen - Secretaris secretaris@jfas.com Rozemarijn Claessen – Commissaris intern intern@jfas.com Sam van Zwam – Commissaris extern extern@jfas.com Rogier van der Wolk – Commissaris media media@jfas.com Juridische Faculteit der Amsterdamsche Studenten Oudemanhuispoort 4 Kamer A2.04 1012 CN Amsterdam Tel: 020-5253441 Email: voorzitter@jfas.com Internet: www.jfas.com Met dank aan Alle bestuursleden en sponsoren die deze Nota Bene hebben gemaakt. De gepubliceerde artikelen in de Nota Bene vertegenwoordigen niet noodzakelijkerwijs de mening van de voltallige redactie. Reacties op artikelen worden met belangstelling tegemoet gezien op media@jfas.com. Wil je schrijven voor de Nota Bene? Mail dan naar media@jfas. com. Heb je de Nota Bene niet ontvangen of zijn je adresgegevens gewijzigd? Mail dan naar secretaris@jfas.com.

Volg de Nota Bene ook via Facebook: Like onze pagina ‘Studievereniging JFAS’ Wil je de Nota Bene digitaal lezen? Houd Google Play en iTunes in de gaten, want binnenkort verschijnt hierop de Nota Bene App. (alleen geschikt voor tablets, geen smartphones)


INHOUD

7 14 24

Speelgoedzaken

Reisverslag masterreis

29

Gedupeerde Tijdreizen vliegreiziger

PRELUDIUM

ACTUALITEIT

OPINIE

6 Toastable

7 Speelgoedzaak: Het Cobexberoep tegen de beoordeling van een tentamen

18 Vakantie, het fundament van mijn hoop in bange dagen.

9 Het ideale souvenir of kleine misdaad? 10 Arbeidsomstandigheden voorbereiding WK voetbal Qatar

CARRIĂˆRE NA(AST) JE STUDIE 32 De Wetwinkel 34 Papermate: hulp bij paperassen 36 Afscheid 42 The City: Ministerie van Buitenlandse Zaken 46 The City: Het gerechtshof

19 Zomervakantie voor skere studenten 20 Dit blad is leeg. 21 Rokjesdag

VERDIEPING

& VERDER

24 De Europese rechten van een gedupeerde vliegreiziger

14 Reisverslag masterreis 2014

26 Het paspoort bedreigt onze privacy 29 Tijdreizen

40 Fotopagina JFASborrels 47 Juridische quiz

5


Toastable

A

6

(Singel 441)

lweer de laatste redactievergadering van dit academisch jaar, en eindelijk echt goed weer. Geheel in stijl gezien het thema van deze editie. Toch was het voor iedereen een aangename verrassing, anders hadden we het terras wel gereserveerd! Geen man overboord want het laaggelegen binnengedeelte van lunchroom Toastable bood de nodige verkoeling. Daar werd een lange tafel voor ons gedekt, van waar we door de hoge ramen prima zicht hadden op de Singel. Ja, want hoewel in een oase van rust, zaten wij hartje centrum, schuin tegenover het Koningsplein! Toen iedereen present was en we net wilden beginnen, werden we positief overrompeld door het vriendelijke personeel. Naast de verwachte drankjes kwamen ook de nodige schalen met sandwiches en taartjes op tafel. En zo werd onze redactievergadering eigenlijk een geweldige high tea. Zo is deze plek, gelegen op een paar passen bij de UB vandaan, een prima uitvalsbasis voor studenten gebleken. Bekend dankzij de lekkere tosti’s, maar ook ervaren wat lekkere gebakjes en sapjes betreft. Prima spot om te studeren, of juist voor een gezellige studiebreak om de hoek. Zelfs in de vroege uren - want tegenwoordig kun je zelf uitgebreid een vers ontbijt samenstellen. Dagelijks, al vanaf 08:00! Goed idee voor de hertentamenperiode eind juni? Meer informatie: www.toastable.nl

nb

nummer 37

|

jaargang 21


ACTUALITEIT

p e o r e b x e b o C t e H e d n tege rdeling van o o e n b e m a t n e t n e e

en: k a z d e o Speelg

Tekst: Vincent de Haan

“Indien u zich met de beoordeling niet kunt verenigen, kan beroep worden ingesteld bij het College van Beroep voor de Examens,” luidt het opschrift van menig tentamen. Deze uitdagende woorden zouden toch elk zichzelf respecterend rechtenstudent moeten uitnodigen om ten minste één keer in zijn studie een beroep bij dit college (het Cobex) aanhangig te maken. Voor mij kwam dat punt een jaar geleden, toen ik het cijfer 5 had behaald voor het vak Financieel Recht.

I

k wist dat een Cobexberoep eigenlijk altijd kansloos was, en het vak in kwestie was voor mijn afstuderen ook niet van levensbelang, maar gezien het feitencomplex leek dit mij een uitgelezen moment om toch eens de uitdaging aan te gaan. Ik had namelijk een antwoord gegeven

dat inderdaad in strijd was met het antwoordmodel, maar mijns inziens bevatte het antwoordmodel niet het enige juiste antwoord. Dit meende ik aan te kunnen tonen aan de hand van aanvullende literatuur. Het ging hier om de uitleg van de artt. 1:74 en 1:75 Wet financieel toezicht en art. 5:20 Algemene wet bestuursrecht (Awb). Voor ik dit echter aan het Cobex kon uitleggen, moesten eerst de nodige juridische hordes genomen worden. Art. 8:4 lid 3 sub b Awb Art. 8:4 lid 3 sub b Awb (vroeger art. 8:4 sub e) bepaalt: ‘Geen beroep kan worden ingesteld tegen een besluit inhoudende een beoordeling van het kennen of kunnen van een kandidaat of leerling die ter zake is geëxamineerd [...].’ Door dit artikel is bij velen de indruk ontstaan dat het Cobex in het geheel de beoordeling niet kan toetsen, en zich slechts met allerlei vormvereisten kan bezighouden. Dit is echter niet juist. Art. 7.61 lid 1 sub e Wet op het hoger onderwijs en wetenschappelijk onderzoek (WHW) bepaalt namelijk dat het Cobex bevoegd is ten aanzien van beslissingen van examinatoren. Dit artikel vormt een lex specialis op de bevoegdheidsregeling die in de Awb is opgenomen, en stelt dus administratief beroep open tegen dergelijke beslissingen. Overigens speelt dit probleem wel bij een eventueel hoger beroep. Tegen een beslissing van het Cobex is hoger beroep

mogelijk bij het College van Beroep voor het Hoger Onderwijs te Den Haag. Dit college is wel gebonden aan de beperking van art. 8:4 lid 3 sub b. Dat betekent dat dit college alleen de motivering van het Cobex kan toetsen aan art. 3:46 Awb. De vraag die het college dus moet beantwoorden is of het Cobex voldoende gemotiveerd heeft waarom de beoordeling van het tentamen de marginale toets kon doorstaan. Deze maatstaf is zo indirect dat het zeer moeilijk is om succesvol hoger beroep in te stellen tegen een beslissing van het Cobex over de beoordeling van een tentamen. Algemene beginselen van behoorlijke tentaminering Formeel is het Cobex dus bevoegd de beoordeling te toetsen. Deze toetsing zal echter wel zeer marginaal moeten plaatsvinden. In mijn zeven kantjes tellende beroepschrift heb ik aan de hand van de wetsgeschiedenis van de voorloper van de WHW – kamerstukken uit vergaderjaar 1979-1980 – uitgelegd dat er iets zou moeten bestaan als ‘algemene beginselen van behoorlijke tentaminering’: ongeschreven regels over hoe een goed tentamen eruit ziet die los staan van het specifieke vakgebied. Maar wat zijn deze beginselen dan? Een voor de hand liggend voorbeeld is het volgende: het Cobex zou zich mogen uitlaten over de leesbaarheid van het handschrift van een student. Met uitzondering van wiskundige symbolen of tekens uit vreemde schriften zoals die bij sommige talenstudies gehanteerd worden, zijn de

7


Vakantieplannen Vincent: Ik ga een dagje naar Staphorst om daar het vloekverbod te overtreden. Ik zoek nog een sexy meisje dat in hotpants met me mee wil.

8

nb

leden van het Cobex uitstekend toegerust om de door een student haastig neergepende pennenstreken te ontcijferen. Dit ontcijferen staat geheel los van enig specifiek vakgebied en valt om die reden binnen de grenzen van de marginale toetsing. Ook de kwaliteit van de vraagstelling is in enige mate geabstraheerd van het vakgebied waarover de betreffende vraag gesteld wordt, te beoordelen. Hierover vertelt de onvolprezen Ben Olivier desgevraagd een mooie anekdote. Een student kreeg een vraag van de vorm ‘Kunt u [...] opschrijven?’ De blijkbaar niet al te goed voorbereide student beantwoordde de vraag met het – waarschijnlijk correcte – antwoord ‘Neen.’. In beroep voerde de student aan dat hij het correcte antwoord had gegeven en hem desondanks geen punten waren toegekend. In dit geval achtte het Cobex zich bevoegd om de kwaliteit van deze tentamenvraag te beoordelen. Het oordeel luidde dat de student had moeten begrijpen dat de interpretatie die hij aan de vraag gegeven had, niet de juiste was. Weliswaar had de student niet gekregen wat hij wilde, maar hij kreeg wel een inhoudelijk oordeel, aan de hand van een algemeen beginsel van behoorlijke tentaminering. Het beginsel hier was dat een vraag soms niet de letterlijke betekenis heeft, maar de betekenis die daar door een redelijk denkende student aan mag worden toegekend – het tentamenequivalent van de Haviltexnorm. Ook dit oordeel kon gegeven worden zonder specifiek in te gaan op de eigenaardigheden van het vakgebied – dit blijkt alleen al uit het feit dat ik deze anekdote met elan kan vertellen, zonder dat ook maar een verwijzing te maken naar het vakgebied waar de vraag betrekking op had. Op grond van dit beginsel kan het Cobex ook oordelen dat de student wel in het gelijk gesteld moet worden. In de uitspraak van het Cobex van de Universiteit Utrecht van 9 april 2009 brengt de student naar voren dat ‘bij vraag 3a [...], zoals blijkt uit het modelantwoord, meer in het antwoord verwacht [wordt] dan in de vraagstelling is te lezen.’ Het Cobex oordeelt hier dat ‘deze vraag niet duidelijk genoeg geformuleerd [is] om het door verweerder verwachte antwoord te krijgen’ en ziet hierin aanleiding tot een heroverweging van het aantal gegeven punten.

Het tentamen in kwestie Bij mijn tentamen meende ik dat een ander algemeen beginsel een rol had te spelen: als het antwoord van een student redelijkerwijs bepleitbaar is, moet het goed gerekend worden. Ik had dus uitvoerig de bepleitbaarheid van mijn antwoord onderbouwd in het beroepschrift. In het verweerschrift was duidelijk te merken dat de examinator part-time docent en voor het overige advocaat was. Er werd een vijf kantjes tellende schriftuur ingediend, waar nog net niet de naam van zijn kantoor op prijkte, maar die er alleszins weloverwogen uitzag. Bij het lezen van het verweerschrift verscheen een tevreden glimlach op mijn gezicht bij het lezen van de opmerking: “Aan de heer De Haan kan worden toegegeven dat dat standpunt pleitbaar is.” Wekenlange e-mailcorrespondentie had de examinator hier eerder niet toe kunnen brengen, dus deze beroepsprocedure had in elk geval wetenschappelijke consensus tussen mij en de examinator teweeg gebracht. Een morele overwinning. Voor mijn cijfer zag het er echter minder rooskleurig uit, want de examinator vervolgde: “Maar dan wel met vermelding van juridische gronden. Die ontbreken.”

Verplichte kost Het Cobex heeft het beroep – geheel in lijn met de verwachtingen – ongegrond verklaard. Les één in het onderwijsrecht: een beroep tegen de beoordeling van een tentamen is altijd kansloos; op deze regel zijn overigens enkele uitzonderingen. Toch zou elke rechtenstudent een dergelijk beroep ten minste één keer in zijn studietijd aanhangig moeten maken. Het is een uitstekende manier om eens het procederen te oefenen en volstrekt ongevaarlijk. Bovendien dwingt het nauwe toetsingskader van het Cobex ertoe om op een heel abstracte manier naar het tentamen en de aldaar gegeven antwoorden te kijken – een goede oefening van de geest. Wie zich dit advies zeer ter harte heeft genomen, is ‘De proceslustige Groninger rechtenstudent’, die optreedt in de gelijknamige annotatie die Leo Damen in Ars Aequi jaargang 2002 (pp. 626 e.v.) schreef. Hij procedeerde eindeloos – tot aan de Raad van State – over enkele tentamens. Uiteraard vergeefs, maar zeker vermakelijk. Wie van mijn artikel genoten heeft, wordt ten zeerste aangeraden deze annotatie er ook eens bij te pakken.

nummer 37

|

jaargang 21


ACTUALITEIT

Het ideale souvenir of kleine misdaad?

Vakantieplannen René: Als een blonde god in Frankrijk helemaal niets doen.

Tekst: René Lieshout

Elk jaar in september loopt een groot deel van de Amsterdamse studenten er net iets decadenter bij dan normaal. Guccitassen, zonnebrillen van Prada, portemonnees van Louis Vuitton, voor de echte wijsneuzen zelfs Montblancpennen: ze worden als trofeeën getoond.

E

en enkel verwend kind heeft in zijn vakantie aankopen gedaan in de mooie warenhuizen van Milaan, maar het overgrote deel heeft gewinkeld uit de kartonnen uitklapvitrines daar tegenover. Er is veel voor te zeggen, een ‘real Armani, sir!’ voor 5 euro, terwijl de onderhandelingen bij 80 waren gestart. Maar moet deze straatverkoop wel worden gestimuleerd? Met de grote toestroom van vluchtelingen uit Afrika wordt het onderwerp van de illegale straatverkoop in Itali� weer relevant, aangezien vele van de overlevende immigranten geen andere mogelijkheid rest dan het zwarte werkcircuit te betreden. Ook deze zomer zullen de Italiaanse steden weer vol zijn met ‘vucumpràs’, de populaire benaming afgeleid van het verbasterde Italiaans ‘vuoi comprare?’, vertaald: ‘wil je kopen?’. Je ziet ze constant op de vlucht voor de carabinieri, met een knapzak vol koopwaar, in de hoop een toerist te verblijden met hun ‘luxeartikelen’. Alhoewel de aanschaf van nepspullen heel direct werkgelegenheid cre�ert voor deze mensen, wordt hiermee indirect ook een groot illegaal circuit in �stand gehouden. Zo worden, zoals Roberto Saviano aantoonde met zijn bestseller Gomorra, bijna alle namaakkproducten door de maffia geïmporteerd uit China en vervolgens via de haven van Napels door Europa verspreid. Als de goederen uit Itali� zelf afkomstig

zijn, dan worden ze in ieder geval wél door Chinezen gemaakt: in stadjes als het Toscaanse Prato, waar de voertaal inmiddels bijna het Mandarijn is, stikt het van de Chinese arbeiders. Het werk wordt ook verricht onder ‘Chinese’ omstandigheden, maar op het labeltje staat toch ‘Made in Italy, dat wel… Zelfs als je geen wereldverbeteraar bent is de aankoop van namaak sterk af te raden, puur uit eigenbelang. De Nederlandse douane heeft geen strenge authenticiteitscontrole, maar de Italiaanse aanpak heeft soms nare gevolgen: wie in Florence wordt betrapt, riskeert een boete tussen de 100 en de 7000 euro. Doe het dus niet! Iedere beginnende rechtenstudent wordt doodgegooid met de zin ‘’een fiets kopen van een zwerver is óók heling’’ en een gelijke redenering gaat hier op. Met elke aangeschafte namaakriem wordt de kas van een of andere crimineel gespekt. Het ergste: de verkoper zelf wordt er helaas niet eens veel beter van.

9


10

Arbeidsomstandigheden voorbereiding WK voetbal Qatar Tekst: Tarek Hiemstra

Het duurt nog even, maar in 2022 zal het WK voetbal in Qatar worden gehouden (red., op het moment van schrijven is Qatar nog steeds beoogd gastheer van het WK 2022). Daar is niet iedereen even blij mee. Mensenrechtenorganisatie Amnesty International zegt dat mensenrechten massaal worden geschonden bij de voorbereiding.

M

ensen uit arme delen van Azië komen in grote getalen naar Qatar toe voor een beter leven en omdat ze denken dat ze daar meer kunnen verdienen dan in hun eigen land. Maar zodra ze aankomen en willen beginnen met werken, wordt hun paspoort in beslag genomen en moeten ze onder erbarmelijke omstandigheden in de brandende zon werken. Regelmatig tot de dood er op volgt. Is het echt zo slecht gesteld met de arbeidsmigranten in Qatar, of valt het allemaal wel mee? Amnesty International Amnesty international kwam eind vorig jaar met een rapport waarin werd gesteld dat migrantenarbeiders als vee worden behandeld en systematisch en ernstig worden uitgebuit. 200 arbeidsmigranten werden in oktober 2012 en maart 2013 ondervraagd door Amnesty en er werden 22 bedrijven in het onderzoek meegenomen. Uit het onderzoek bleek dat veel arbeiders zeven dagen per week twaalf uur lang moesten werken. Kwamen ze niet opdagen, dan werd er met boetes gedreigd of kregen ze gewoon helemaal geen salaris meer. De werkomstandigheden zijn ook zeer gevaarlijk: in 2012 werden er 1000 werknemers behandeld die tijdens werk een val hadden gemaakt. 10% van hen raakte invalide. Amnesty vindt het onacceptabel dat bedrijven zo omgaan met hun werknemers en vindt dat de regering van Qatar hiertegen moet optreden. En ook de FIFA moet duidelijk zijn door te stellen dat het schenden van mensenrechten niet geaccepteerd wordt.1

nb

De vakbonden De internationale vakbeweging ITUC is in 2012 een campagne begonnen toen ze hoorden hoe erg de arbeidsomstandigheden in Qatar zijn. Momenteel werken er 1,2 miljoen mensen in Qatar aan het WK, maar dat kunnen er wel ruim 2 miljoen worden. Volgens Annie van Wezel, internationaal adviseur FNV, hebben ze zelf niet het recht een vakbond op te zetten. ‘Ze zijn heel afhankelijk van hun werkgever, heel kwetsbaar. Als ze hun mond open doen worden ze ontslagen en zijn ze helemaal rechteloos. Daarom heeft de Internationale vakbeweging dit opgepakt, en de FNV doet daaraan mee’. De ITUC roept op om toch in verzet te komen. De voorzitter van de ITUC, Sharan Burrow noemt Qatar zelfs een slavenstaat. Burrow heeft een brief geschreven aan de voorzitter van de FIFA, Sepp Blatter, waarin ze aandacht vraagt voor het lot van de arbeidsmigranten. ‘Mensen zouden niet met hun leven moeten betalen om het wereldkampioenschap tot een sportief en commercieel succes te maken.’ De FIFA liet daarop weten erg bezorgd te zijn, maar tot op heden zijn de problemen nog niet opgelost. 2 Doden De Britse krant The Guardian berichtte in september over de miststanden in Qatar. Vooral Nepalese werknemers blijken hard te worden getroffen en veel mensen krijgen helemaal niet betaald of veel minder dan afgesproken. Maar wat nog veel schokkender is, is dat mensen zich letterlijk dood

nummer 37

|

jaargang 21


ACTUALITEIT Vakantieplannen Tarek: Ik ga een last minute vakantie boeken en werken deze zomervakantie

11

werken, onder andere vanwege de extreme temperaturen, die soms oplopen tot soms meer dan 50 °C. Uit eigen onderzoek van de krant bleek dat van 4 juni 2013 tot 8 augustus 2013 44 Nepalese werknemers zouden zijn omgekomen. De krant spreekt van moderne slavernij3 Eind februari dit jaar kwam The Guardian opnieuw met cijfers: in twee jaar tijd zouden er alleen al uit Nepal 382 werknemers zijn omgekomen.4 Als er niet wordt ingegrepen, hebben er naar verwachting zo’n 4000 mensen zich letterlijk dood gewerkt als het WK nog niet eens is begonnen.. Op 2 mei 2014 stond de teller op meer dan 430 Nepalese en 567 Indische doden.5 Gemiddeld komt daar dagelijks één dode bij.6 Online petitie Kun je zelf misschien wat bijdragen aan een oplossing voor deze ernstige schendingen? Jazeker! Op internet kun je een online petitie tekenen en dat kost maar één minuut van je tijd. De initiatiefnemers van de petitie willen van de FIFA eisen om zich actief te bemoeien met de mensenrechten van de migrantenarbeiders, want dat gebeurt nu nog onvoldoende. De FIFA zou tevens het respect van de werknemersrechten als voorwaarde moeten stellen indien Qatar gastland van het WK 2022 wil zijn. De petitie is te vinden op http://www. rerunthevote.org

‘Gemiddeld komt daar dagelijks één dode bij.’ Noten 1 http://www.amnesty.org/en/library/info/MDE22/010/2013/ en 2 http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2698/Sport/article/ detail/3525080/2013/10/10/Qatar-is-een-slavenstaat.dhtml 3 http://www.theguardian.com/global-development/2013/ sep/26/qatar-world-cup-migrant-workers-dead 4 http://www.theguardian.com/world/2014/jan/24/qatar2022-world-cup-185-nepalese-workers-died-2013 5 http://www.breitbart.com/Big-Peace/2014/05/02/ Amnesty-International-Qatar-s-World-Cup-Worker-System-aBlatant-Human-Rights-Violation 6 http://nos.nl/audio/555843-dagelijks-dode-in-qatar-bijvoorbereiding-wk-voetbal.html


Fotograaf: Marie CĂŠcile Thijs

Als advocaat bij Pels Rijcken sta je regelmatig in de rechtszaal. Procederen, pleiten... het echte werk. Dat vraagt om passie, overtuiging en vooral vakmanschap. En als je ergens het juridische vak tot in je vingertoppen leert beheersen, dan is het bij Pels Rijcken. Dat zeggen wij, dat zegt de branche. Maar natuurlijk moet je dit zelf ervaren. Laten we snel kennismaken. Tijdens een zitting, masterclass of student-stage. Ga naar www.pelsrijcken.nl/jongemeesters of scan de QR-code. Tot zo. Pels Rijcken Bron van inzicht


Pels Rijcken. Midden in de maatschappij Werken bij Pels Rijcken betekent dat je regelmatig de voorpagina haalt. Want we doen zaken die grote impact hebben op het dagelijks leven. Bijvoorbeeld op het gebied van milieu, gezondheidszorg, infrastructuur, ondernemen of cassatie. Niet vreemd, want Pels Rijcken werkt veel voor de publieke sector. De Staat is een belangrijke cliënt en één van onze partners is landsadvocaat. Kortom, we staan als kantoor echt middenin de maatschappij.

Passie voor inhoud

Je carrière bij ons kantoor begint

één van onze advocaten mee te

Passie voor juridische inhoud en

met een stage. Als aanvulling op

gaan en hem of haar in actie te zien.

vakmanschap, dat is wat ons drijft.

je beroepsopleiding volg je onze

Alleen dan kun je meesterlijke

interne opleiding, De Verrijcking.

kwaliteit leveren. De praktijk van

Daarna kun je rekenen op perma-

~ En natuurlijk is er Mr. Z., onze jaarlijkse masterclass. Samen met

Pels Rijcken omvat vrijwel alle

nente educatie, want uitgeleerd

je team moet jij de overwinning

deelgebieden van het privaatrecht,

ben je als jurist natuurlijk nooit.

behalen voor je cliënt. Uitdagend,

bestuursrecht, strafrecht, Europees

spannend en heel leerzaam.

recht en notarieel recht. We inves-

Ervaar het zelf

teren voortdurend in het verdiepen

Maak persoonlijk kennis met Pels

Op werkenbijpelsrijcken.nl vind je

van onze kennis. Dat moet ook,

Rijcken. Dat kan op verschillende

alle informatie over deze activiteiten

want onze advocaten en notarissen

manieren:

en kun je jezelf aanmelden. Wil je

adviseren en onderhandelen op het hoogste niveau. Bovendien staan we

meer weten, bel of mail dan met:

regelmatig in de rechtszaal. Procede-

~ Loop binnen tijdens een inhousedag of volg een studentstage.

Anne van Busselen

ren, pleiten... het echte werk. Vanaf

Je draait dan twee maanden mee

070 515 38 25

de kantonrechter tot aan de Hoge

op ons kantoor. Een ideale manier

at.vanbusselen@pelsrijcken.nl

Raad.

om te onderzoeken welke stap je

Robin Funnekotter

gaat nemen na je studie.

070 515 38 43

Jouw carrière Als je ergens het juridische vak tot in

r.funnekotter@pelsrijcken.nl

je vingertoppen leert beheersen, dan

~ Een zitting bijwonen kan ook. Als Pels Rijcken-advocaat sta je ten-

is het bij ons. Pels Rijcken op je cv

slotte regelmatig in de rechtszaal.

betekent een echte meerwaarde.

Hoe dit is, kun je ervaren door met


Reisverslag masterreis 2014 14

Tekst: Jacqueline de Vries

Op zaterdag 19 april was het dan zo ver: om 18.30 uur dromden 25 mensen samen bij de rood en witte blokken op Schiphol Plaza, het ‘Meeting Point’. Iedereen uiteraard strak op tijd. Zodra alle hoofden geteld waren, verplaatste de groep zich naar incheckbalie 19 in Vertrek 3.

H

et inchecken was voor mij een heikel puntje. Ik was in het bezit van in totaal drie stukken bagage: een grote rode (JFAS-) Samsonite, een grote shopper en nog een trolley voor erbij. Op het moment dat de mevrouw bij de balie wantrouwend naar die twee stuks ‘handbagage’ keek, kon ik mijzelf, terwijl ik mijn trolley omhoog hield, met een ‘Nee hoor, deze is helemaal leeg’ voor extra kosten behoeden. Thank God. Waar moet je anders al je schoenen laten?! Ik weet zeker dat dit ook de gedachte van Nadine de Boer en Marise Eckhart is geweest. Gelukkig is Emirates de beroerdste niet. Dit bleek ook in het vliegtuig: ongeveer 10 minuten na het opstijgen, op het moment dat de lampjes ‘Seat belts on’ uitgingen, werd de eerste Bacardi-cola besteld. Een lekker slaapmutsje, zeker als je het feit dat ik een rij van drie stoelen tot mijn beschikking had meerekent. De reis verliep ‘lekker’, maar bleef lang: twee vluchten van zeven uur – we hadden een overstap op Dubai – zijn een hele opgave. Om 20.55 uur – op zondag 20 april! – landde vlucht EK404 op Changi Airport te Singapore. Gelukkig geen in Dubai achtergebleven koffers, dus iedereen kon met een

nb

gerust hart de heerlijk koele bus naar het hostel in. Mijn geheugen laat mij hier alleen heel even in de steek. Ik geloof dat we rond 22.00 uur – misschien iets later – bij het hostel arriveerden. Opgave nummer zoveel diende zich op dat moment aan: tig koffers een, twee of soms wel drie trappen omhoog slepen. Ook dat bleek – met enige hulp van de hostelmensen – voor onze groep geen enkel probleem. Voor sommigen volgde daarna een snelle douche of kledingwissel om daarna de stad in te gaan. Een lekker Singaporees drankje na een lange reis slaat natuurlijk niemand af. De eerste ‘inhoudelijke’ activiteit van de reis stond gelijk op maandagochtend om 11.00 uur op de planning: een bezoek aan het parlementsgebouw. Nette kleding – inclusief een panty – aan in Singapore was zeker even wennen. Na het bezoek de nette kleding daarom snel weer uitgedaan, om vervolgens een bezoek te brengen aan het beroemde BaBa House1 en China Town. De rest van de middag konden we vrij besteden, wat souvenirshoppen of gewoon lekker relaxen in de stad betekende. De avond stond in het teken van een gezamenlijk etentje, bij restaurant Blue Ginger, inclusief

nummer 37

|

jaargang 21


ACTUALITEIT een papje gemaakt van doerian dat je bij je toetje diende te eten.2 Voor velen bleef het niet bij eten: ‘De Brug’ bij Clarke Quay en verschillende rooftop bars, ik noem hier KUDÉTA en 1-Altitude, werden bezocht. Dit zorgde voor velen voor een korte nacht, die werd afgesloten met – heel typisch – prachtige karaoke. Op dinsdag opnieuw enerverende activiteiten. Een heerlijke lunch samen met De Brauw op Level 33: wat een eten en wat een uitzicht! Voor velen hebben de ervaringen van Dieter Wolff en Lennard Keijzer de ogen voor het werken in het buitenland geopend. Na de lunch door naar de Nederlandse ambassade: vergezeld van wat heerlijk koele drankjes zijn we door Jacques Werner helemaal bijgepraat over het reilen en zeilen van dit ‘stukje Nederland’ in het verre Azië. Op woensdagochtend hadden we lekker de hele ochtend vrij en voor velen betekende dit een bezoek aan het prachtige eiland Sentosa, dat bekendstaat om zijn prachtige stranden. Na een ochtendje flink ‘fikken’ stond een bezoek aan Norton Rose Fulbright op het programma. Bekend terrein voor degenen die ook zijn meegegaan naar Kaapstad: Vicky Jones, vorig jaar nog gestationeerd in Amsterdam, heette ons in de Singapore office opnieuw van harte welkom. Onder het genot van heerlijk verkoelende drankjes zijn we door Vicky helemaal bijgepraat over – onder meer – de fusie die Norton Rose – inmiddels Norton Rose Fulbright – heeft ‘ondergaan’ en de werkzaamheden en organisatie die achter deze naam schuilgaan. Dan KUDÉTA. Op woensdagavond heeft deze club – op het dak van het bekende hotel Marina Bay Sands – echt kennis gemaakt met JFAS. Ladies’ night, dus dat betekende een gratis drankje voor de vrouwen. Onze groep volgde verschillende wegen: velen bleven in KUDÉTA, anderen – waaronder ikzelf – bezochten na KUDÉTA Club Kyo, dat het begrip ‘Ladies’ night’ naar een nieuw niveau bracht. Vanaf 23.00 uur kon hier door de vrouwen gratis worden gedronken – ook iets waar de aanwezige mannen gretig gebruik van wisten te maken. Gevolgd op een korte nacht stond een bezoek aan de Singapore Zoo op donderdagochtend op het programma. Een heerlijk uitgebreid ontbijt wachtte hier op ons: zeer welkom voor degenen die hun bed de afgelopen nacht

eigenlijk niet hadden gevoeld. Er zijn tijdens het ontbijt menige kiekjes met de orang-oetans en natuurlijk de slang geschoten. Na de welverdiende overdaad aan vers fruit, eieren en gekoeld sap een rondje door de prachtige Zoo: de bijzondere en prachtige witte tijgers en natuurlijk ijsberen3 staan inmiddels op ons lijstje van ‘gezien’. Na te zijn bijgekomen van het bezoek aan de Zoo stond een tripje naar de State Courts op het programma. Interessant was dit zeker: het rechtssysteem in Singapore werkt eigenlijk toch wel heel anders dan in Nederland. Zware straffen zijn hier aan de orde van de dag: wist je dat je in Singapore geen kauwgom mag kauwen en zelfs voor het ‘alleen’ gebruiken van drugs een levenslange gevangenisstraf krijgt? Ondanks dat we ons eigenlijk aan de andere kant van de wereld bevonden, hebben we de eerste Koningsdag niet ongemerkt voorbij laten gaan. Op donderdagavond 24(!) april werd voor iedereen die in oranje gekleed was vanaf 18.00 uur gratis Heineken geschonken in The Bank. Van dit gegeven hebben wij – Nederlanders dat we waren en zijn – uiteraard gretig gebruik gemaakt. Er stonden zelfs bitterballen op het menu! Helaas luidde onze conclusie ten aanzien hiervan wel dat ze in Singapore van het maken van bitterballen weinig kaas hebben gegeten. Ach, het was het proberen waard. Na voor velen opnieuw een korte nacht – met een bezoek aan The Bank was de avond immers slechts begonnen – stond een bezoek aan het befaamde Voskamp Lawyers op het programma. En dat was wat! Een echt Nederlands kantoor in hartje Singapore. Bij aankomst werden we meteen hard aan het werk gezet: er stond een Moot Court, gebaseerd op een (deel van) een echte case op het programma. Vier teams: twee eisers en twee verdedigers. Alles in het Engels, want ja: zo gaat het er daar in de praktijk ook aan toe. Iets meer dan een uur om de zaak voor te bereiden om vervolgens zelf de weg te vinden naar Maxwell Chambers waar vier arbiters – de Voskampadvocaten – klaar zaten om onze pleidooien aan te horen. Na felle woorden was daar de winnaar: team vier – dat de eiser bijstond – won en de beste pleiter – Salima Guettache – ging er vandoor met een studentstage bij Voskamp. Terug op kantoor werden we verwelkomd met koude drankjes – een Tiger-biertje ging er na een middag hard

15


werken zeker in – en overheerlijke pizza’s. Een bodem was nodig, want mevrouw Voskamp had meer voor ons in petto: Koningsnacht in Club Street! En waar zouden we zijn zonder oranje t-shirts en dito kroontjes? Voorzien van een prachtige oranje Voskamp-outfit hebben we geheel in stijl, midden op straat en samen met onze bijna-collega’s, de nodige ijskoude biertjes genuttigd. Wat een feest!

16

Koningsdag zelf was warm, zelfs voor Singaporese begrippen. Een flinke regenbui was de boosdoener. Een boottocht heeft ons gelukkig wat verkoeling gebracht en heeft ons uiteraard de nodige kiekjes van de Singapore skyline opgeleverd. Ook na de boottocht was er tijd voor kiekjes: een bezoek aan het Raffles hotel heeft bij velen de mond laten openstaan. Wat een prachtig hotel! We hebben ons zelfs laten vertellen dat baby George – ja, die van Kate en William – hier zou zijn verwekt. Ik heb me er maar niet aan gewaagd om op het bewuste bed te gaan liggen. En wat is het Raffles Hotel zonder Singapore Sling?4 Het bekende drankje werd ons geserveerd in de Long bar van het Raffles. Om Koningsdag maar even in stijl voort te zetten! Na de Sling volgde iedereen zijn eigen weg: een borrel, wat eten of gewoon lekker relaxen. En natuurlijk inpakken: op zondag 27 april stond namelijk de transfer naar Batam, Indonesië, op het programma. De tocht met de ferry was kort maar krachtig. Op Batam was het net zo warm als in Singapore, maar hadden we gelukkig een prachtig zwembad – en een heerlijke zee – tot onze beschikking. Daarvan werd, uiteraard onder het genot van een ijskoude Bintang, gretig gebruik van gemaakt. De dagen op Batam zijn voornamelijk besteed aan bijkomen van alle ervaringen en indrukken die in Singapore waren opgedaan. Rogier had een extra kamergenootje: zijn tweelingzus, Nadine, had ons pad gekruist tijdens haar rondreis door Azië. Broer en zus hadden elkaar een maand of vier niet gezien, dus de rust van Batam gaf genoeg quality time om weer enigszins bij te praten. En natuurlijk was er nog de verjaardag van Kimo: hij had het geluk dat hij zijn verjaardag – met een enigszins zwaar hoofd, te wijten aan onder meer een in de fik gestoken shotje op de avond ervoor – mocht doorbrengen aan het strand en zwembad met negentien vrouwen. Op dinsdag 29 april was het tijd om terug te keren naar Singapore, voor de laatste twee dagen stad. Dat klinkt heel zwaar, maar daar hadden een aantal mensen van de groep wat

nb

op bedacht: hoe zou het zijn om de laatste nacht van de reis door te brengen in het meest bekende hotel van Singapore, Marina Bay Sands? Een splitsing van wegen: een deel van de groep besloot er niet te slapen, een ander deel wel. Het aandoen van de befaamde Infinity Pool, op het dak van het 59 verdiepingen tellende hotel, is een ervaring welke eigenlijk niet mag ontbreken bij een bezoek aan Singapore. Om over het met rokende Chinezen gevulde casino, dat zich juist onder het hotel bevindt, maar niet te spreken. Daar kunnen ze in Vegas nog wat van leren. De eennalaatste avond werd gevuld met – heel toepasselijk – een bezoek aan KUDÉTA, om met de eigenlijk laatste avond de reis in stijl5 af te sluiten.

‘van het met rokende Chinezen gevulde casino kan Las Vegas nog wat leren’ Een laatste diner hadden we op woensdag 30 april in een eigenlijk heel westers restaurant, genaamd Ann Sing Hill. Omdat iedereen de rijst uit de neus kwam6 heeft Rozemarijn, samen met haar reiscommissie, er denk ik goed aan gedaan hier te reserveren. Uiteraard was er Aziatisch eten verkrijgbaar, maar verreweg de meeste borden waren gevuld met lasagne, een grote hamburger of fish ’n chips. Een afsluiter van het eten vormde voor enkelen een bom aan chocolade(-taart) en noten: iets waaraan ik mij na het bord lasagne niet meer heb durven wagen. Een klein biertje als afsluiter dan nog wel, om vervolgens de allerlaatste dingen in te pakken – en nog maar eens van kleding te wisselen – voordat de transfer naar het vliegveld voor de deur stond. De transfer ging gepaard met een enkele traan: de zus van Rogier, Nadine, bleef achter in Singapore en heeft ons zo hard als ze kon uitgezwaaid. De vliegreis terug was – vanzelfsprekend – lang maar verliep voorspoedig. We waren een half uur eerder in Amsterdam dan gepland en gelukkig waren er na de douane de ouders en vrienden die een aantal van ons konden voorzien van vervoer naar huis, een wasmachine en een lekker bed. Ik sluit af met de woorden: Sling, Rooftop bars en Tiger bier. Wat een reis.

nummer 36

|

jaargang 21


ACTUALITEIT

Noten 1 Een bezienswaardigheid in de vorm van een naar traditie van Chinese immigranten ingericht huis, als gift van de familie Tan – die in het huis woonde – aan de Universiteit van Singapore. 2 Voor nadere inlichtingen en bevindingen verwijs ik u naar Kimo Smits. 3 Voor een (zeer) gedetailleerd en uitgebreid verslag van het bezoek aan de ijsberen verwijs ik u naar Sam van Zwam. 4 Een cocktail op basis van gin, kersenlikeur en limoen, bedacht door Ngiam Tong Boon. 5 Jurkjes, hakken en overhemden waren een must. 6 Als het aan Daan, Sam en David had gelegen hadden we overigens gewoon bij het BK eating house, een Aziatisch georiënteerde food court, om de hoek van het hostel gegeten.

17


Vakantie,

het fundament van mijn hoop in bange dagen. 18 Tekst: Alban Mik

Het eten is lekkerder, het weer is beter en de vrouwen zijn aantrekkelijker en flirteriger. Bovendien zijn de mensen warmer en meer ontspannen. Dit is de conclusie die ik elk jaar weer denk te moeten trekken zodra ik in een bij voorkeur mediterraan land vertoef.

V

ol bewondering kijk ik naar de groepen oude mannetjes die ik druk met de handen gebarend zie discussiëren onder de bescherming van grote parasols, naar de goudbruin gekleurde meisjes die in prachtige korte jurkjes over de boulevard flaneren en de jongens die deze meisjes gadeslaan en zonder gêne toeschreeuwen waarop de meisjes verlegen doch toegefelijk giechelen. Althans, zo interpreteer ik het. Ontspannen, bijzonder gelukkig en toch licht weemoedig bekijk ik dit schouwspel en vraag ik me af of ik niet in het verkeerde land geboren ben. Of er niet ergens in mij toch ook niet die machoman schuilt. Of mijn warmbloedigheid niet onderdrukt wordt door het cynische Nederland. Of ik wellicht tot volle bloei zou komen, ver weg van de meisjes die een te lange blik, plagerige opmerking of wat gefluit als halve aanranding beschouwen. Waar de vrouw vaak dominanter is dan de man en waar afzeiken als het summum van humor wordt gezien. Bovendien kan ik de gedachte moeilijk onderdrukken dat een warm, fijn leefklimaat mijn geluksniveau sowieso ten goede zou komen. Bij lekker weer vrolijk ik immers helemaal op. En met mij overigens heel Nederland. Stijgt het kwik boven de 16 graden en schijnt er een waterig zonnetje dan lopen de eerste idioten al met korte broek en slippers en

nb

zit het Vondelpark vol met mensen die barbecueën. Als het lekker weer is hoef ik even niets te worden en is het leven an sich fijn. Altijd als ik dit gemijmer voorleg aan vrienden krijg ik een enkele keer bijval maar voornamelijk veel gehoon. ‘De mensen zijn daar heus niet gelukkiger hoor. Aan het fijne weer wen je ook en dan zijn de dagelijkse beslommeringen hetzelfde. Denk daarnaast eens aan de crisis. Het leven is voor de mensen daar nu veel zwaarder dan hier, zij zouden graag in Nederland wonen! Bovendien flirten mediterrane meisjes wel meer maar je moet veel harder werken om ze in bed te krijgen.’ En zo kan ik nog wel even doorgaan. Ik sluit me op die momenten helemaal

af van hun gezwets. Ik wil het allemaal niet horen. Ik ben ook niet helemaal gek. In hun argumenten zit natuurlijk heus wel wat. Maar ik wil me daar niet voor openstellen. Vakantie is voor mij namelijk niet alleen ontspanning. Het is ook de illusie dat het ergens anders beter is. En die illusie koester ik maar al te graag. Op een druilerige dag in Nederland, na een onvoldoende voor een tentamen, wil ik mij graag troosten met het idee dat ik, als ik het op een dag niet meer trek, altijd nog mijn mediterrane droom kan najagen: terwijl de rustige slag van de zee en het gezoem van krekels op de achtergrond klinkt zet ik een glas wijn aan de lippen. Mijn woest aantrekkelijke Italiaanse vrouw hoor ik op die heerlijk herkenbare en melodieuze wijze tegen onze prachtige kinderen murmelen terwijl ze tegelijkertijd een heus Italiaans feestmaal aan het prepareren is. Ondertussen kijk ik volmaakt tevreden naar de ondergaande zon terwijl ik een kruimel van een zojuist verorberde bruschetta van mijn fraaie Italiaanse maatpak veeg. Deze droom laat ik me niet afpakken. Deze illusie laat ik niet doorprikken. Basta!

nummer 37

|

jaargang 21


OPINIE

Zomervakantie voor skere studenten

Vakantieplannen Salima: Ik ga deze vakantie werken en sparen zodat ik me vanaf september twee maanden in Singapore kan vermaken!

Tekst: Salima Guettache

De zomervakantie komt eraan en dat betekent maar één ding: koffers pakken en wegwezen! Helaas zijn de meeste studenten best skeer (red., slang taalgebruik betekenend ‘blut’) en is een verre buitenlandse reis niet zo vanzelfsprekend.

V

eel tijd maar weinig geld, lijkt het motto van de studenten te zijn. Het elk jaar oplopende collegegeld, de studieboeken en feestjes kosten de studenten maar al te veel geld. Gelukkig zijn er mensen die aan het geluk van studenten denken. Dankzij WeFlyCheap en Paperflies kun jij deze zomer voor een goede prijs vakantie vieren. WeFlyCheap1 WeFlyCheap is bedacht door twee jongemannen die tijdens hun studententijd hun passie voor reizen ontdekten. Toen zij beseften dat vakanties helemaal niet zo duur hoeven te zijn en op zoek gingen naar goedkope manieren om vakantie te vieren, besloten zij dit met de wereld te delen. Zo ontstond WeFlyCheap. Voor georganiseerde vakanties of stedentrips is dit bedrijf een echte must. Wilde jij altijd al een full moon party in Thailand ervaren, dan kun je voor maar 799 euro een vakantie boeken. Op het eerste gezicht lijkt dit een normale prijs voor een dergelijke reis, maar wanneer je ontdekt dat dit inclusief vlucht, een 13-daagse rondreis, hotels, ontbijt en reisleiding is, dan begint je hart toch wat sneller te kloppen. En voor la gente que habla español is een superluxe all inclusive 9-daagse reis naar Mexico voor 549 euro een super deal. Oefen daar je Spaans en je train je maag met het pittige Mexicaanse voedsel. Voor de studenten die liever chillen en luisteren naar Bob Marley’s ‘No Woman No Cry’ biedt WeFlyCheap een 9-daagse Jamaicaanse vakantie inclusief viersterrenhotel aan voor maar liefst 669 euro. Wanneer al dat relaxen je iets te veel wordt, dan kun je een rondje

gaan hardlopen à la Usain Bolt. Wie weet kom je nog met het perfecte strandlijf terug naar Nederland. Heb je vanwege het collegegeld momenteel echter niet zoveel te besteden? Geen stress. WeFlyCheap biedt ook reisjes aan die je makkelijk met je studiefinanciering kunt dekken. Zo kun je bijvoorbeeld voor 133 euro een vijfdaagse vakantie inclusief vlucht en hotel boeken naar Marrakech. Dit is minder dan de helft van je uitwonende stufi! Met je maandelijkse stufi-bedrag kun je ook kiezen voor een strandvakantie inclusief appartement en vlucht op het eiland Ρόδος (dat is Grieks voor Rhodos). Deze natuurlijke zonnebank kost je maar 199 euro. Paperflies 2 Wil jij liever geen geplande vakantie? Ben jij die avonturier die graag ter plekke zijn slaapplek regelt? Dan is Paperflies vast iets voor jou. Paperflies zoekt voor jou de goedkoopste tickets uit vanaf Amsterdam, Brussel of Düsseldorf. Wil jij net als Carrie, Samantha, Charlotte en Miranda een echte ‘Sex and the City’ vakantie beleven in het mooie Abu Dhabi, dan kost dit je maar 375 euro. Ben je niet zo een luxepoes en wil je liever écht gaan reizen door bijvoorbeeld Zuidoost Azië? Voor maar 555 euro kun je naar Ho Chi Minh (Vietnam) toe. Voor de romantische studenten biedt Paperflies voor 95 euro een reis aan naar de stad van de liefde, Parijs. Daar heeft de thuiswonende student vast wel zijn maandelijkse stufi voor over. En voor de rijkere studenten onder ons zijn er ook vakanties te vinden voor 850 euro naar Australië. De celebrity spotters gaan natuurlijk naar Ibiza voor maar 151 euro. Met de dure clubs en drankjes die daar te vinden zijn, is zo’n goedkoop ticket ook wel nodig. Kortom, skeer zijn is tegenwoordig geen probleem. Met WeFlyCheap en Paperflies zijn er voor vele bestemmingen stufi-vriendelijke deals te vinden. Waar wacht je nog op? Ik zeg: koffers inpakken en wegwezen!

Noten 1 www.weflycheap.nl 2 www.paperflies.com

19


Dit blad is leeg. Tekst: Roie Nieboer

20

B

ij een thema als vakantie denk je al snel aan vakantie. Als je nota bene hebt toegezegd een stuk te schrijven, dan kom je al gauw op het idee om een leeg vel in te leveren. De leegte zou namelijk een goede afwisseling zijn bij de andere spraakmakende stukken, zodat juist deze leegte een specifieke plek van zelfreflectie zou worden. ‘Dit blad is leeg,’ door Roie Nieboer. Neem vooral uw tijd. Toch kan ‘niets’ op zichzelf geen boodschap uitdragen. Er moet een gebrek zijn aan of een suggestie van een niets, voordat het niets kan overbrengen. Toch verzet ik me tegen de suggestie van niets ‘door vervroegd op vakantie’ over te gaan. Dat zou een feitelijke leugen en metaforische overdrijving zijn. Ook kwam de gedachte op om alleen een inleiding te schrijven. Die inleiding zou dan een inleiding zijn van een gevoel van vrijheid en onbezorgdheid. Dan zou ik dus vooral het middenstuk leeg laten. De conclusie zou een ultieme relativering behelzen, hoewel dat valt te relativeren. Veel liever wil ik dus iets meegeven: Het woord vakantie komt van het Latijnse vacare en dat betekent gewoon (zoiets als) vrij hebben. Het lijkt op het Latijnse vacantia, dat is ppa (red., participium praesentis activi = tegenwoordig deelwoord) en dat is best wel een vervelende Latijnse constructie. Belangrijker nog is dat vakantie of ‘vrije tijd hebben’ juist betekenis krijgt doordat het zich afzet tegen een tijd van drukte en bezigheid. Toch merk ik steeds meer dat de studie Rechten mijn inzicht in situaties versterkt. Dat er dus weldegelijk een overloop is tussen studie en vrije tijd c.q. mijn recreatie. Ik ben na het tentamen Strafprocesrecht elke keer dat ik staande ben gehouden, nagelopen. Ik vermijd nu voortaan dus feiten en omstandigheden waaruit een redelijk vermoeden van schuld aan een strafbaar feit kan voortvloeien. Ik mag dus niet schrikken in stormsteegjes, maar me wel als de hollende kleurling gedragen. Ik heb ook Europa beter leren begrijpen. Het gekke vind ik, dat ik met overtuiging kan zeggen dat ik Europa heb leren omarmen. Misschien niet met een onvoorwaardelijke strekking, maar ik vind het echt een mooi systeem dat toch een consequente uitvoering van rechtsbeginselen bestendigt. Ik denk niet dat ik zo bewust

Vakantieplannen Roie: ik ga werk zoeken, werken, slapen, lezen

nb

had kunnen stemmen voor het Europees Parlement als ik het unie- en verwerkingsverdrag niet zo vreselijk irritant had moeten bestuderen. Contractenrecht vond ik echt leuk, maar misschien is dat ook omdat ik het vak enigszins personificeerde naar het beeld van mijn werkgroepdocente. Zelfs als ik sigaretten wil kopen en er soms nog om mijn ID wordt gevraagd en dat mij vreselijk ergert, ga ik gewoon een overeenkomst aan. Ik haat zo iemand, maar omdat ik het alleen maar denk, is het ook niet strafbaar. Althans, ik denk van niet. Ook ga ik de boeken van vakken die ik opnieuw zal moeten volgen, proberen te lezen. Er is toch altijd iets moois aan zo’n idealistisch en oprecht streven dat me nu nog voor ogen staat. Beter nog: straks heb ik een hele vakantie om het uit te stellen. Dat is echt vakantie.

‘Straks heb ik een hele vakantie om het uit te stellen. Dat is echt vakantie.’

Ik heb geleerd dat onze constitutie klassieke rechten en sociale rechten aan ons toebedeelt, maar dat ze allen vooral gediend zijn bij méér slaap. Ik had hier ook kunnen schrijven over nudisten op Machu Picchu die een gevaar vormen voor het cultureel erfgoed van Peru. Er is kennelijk een rage waarbij mensen naakt over Machu Picchu rennen. Er is best wel een leuk filmpje, dat wel grappig is om te zien. Ik had het over spermatoerisme vanuit Italië kunnen hebben dat overbodig is geworden, omdat het niet-constitutioneel is geoordeeld. Ik had over een spookvliegveld in Spanje kunnen schrijven, dat werd geveild. Met het einde van het jaar in zicht, kan ik mijn plichten eindelijk achter me laten en me op vakantie richten. Ik ben blij dat ik Rechten ben gaan studeren. Dat is voor mij vakantie.

nummer 37

|

jaargang 21


OPINIE

Rokjesdag

De dag waarop vrouwen bij toverslag een rokje dragen en het gefluit en geroep kan beginnen. Tekst: Tahmina Faez

Z

omer! Wat een heerlijk woord is dat toch. Mensen worden een stuk vrolijker, de wereld een stuk mooier en eindelijk kan je weer lekkere gelati eten. Het seizoen waar iedereen met smart op wacht, staat eindelijk voor de deur en de mooie zomerse jurken en rokjes kunnen uit de kast worden getrokken. Eerst even goed zonnen in je eigen tuin – je wil natuurlijk niet met melkflessen de straat op – maar daarna is het een zomer lang puur genieten. Rokjesdag is inmiddels ook een feit en op de radio en televisie wordt er veelvuldig over gepraat als het zover is. Het prachtige vrouwelijk schoon geeft aan klaar te zijn met de koude winterdagen en massaal trekken ze de rok aan. Het ironische is echter dat rokjesdag een term is bedacht door de man. De heer Martin Bril schreef erover in een artikel voor het Parool in 1996. Een leuk en grappig artikel is het wel, maar toch vind ik het typisch dat erover geschreven moet worden

21 en dat het als iets bijzonders wordt gezien dat vrouwen massaal een rok aantrekken. Het wordt warm, een broek is een te warm kledingstuk dus je doet een rok of korte broek aan. Zo simpel is het. Mannen doen toch ook een korte broek aan en daar is geen speciale dag van gemaakt. Het heeft naar mijn idee te maken met de oermens in ons. Het krijgt een erotische lading en dat zit mij dwars. Waarom hebben we in de 21e eeuw nog steeds een bepaald idee bij vrouwen als lustobject? Zelfs in het moderne Europa blijkt maar weer dat we helemaal niet zo zijn geëmancipeerd, als blijkt dat de vrouw niet eens normaal een rok kan aantrekken zonder dat daar een dag van gemaakt wordt. Het aantal aanrandingen, verkrachtingen en lichamelijk geweld jegens vrouwen in Europa is daar een goed bewijs van. Twee maanden geleden tikte ik in de zoekbalk van google.com ‘Europa’ in en vond als één van de eerste hits een nieuwsartikel op nos.nl dat er in Europa 9 miljoen verkrachte vrouwen zijn.1 Dit trok natuurlijk meteen de aandacht

‘Maar liefst één op de twintig vrouwen is verkracht.’

en na het lezen van het artikel was ik verbijsterd over de cijfers die ik net had gezien. Veel nieuwssites hebben na het onderzoek van het EU-agentschap voor grondrechten hetzelfde gemeld. Maar liefst één op de twintig vrouwen is verkracht. Daarmee wordt in alle lidstaten van de EU grootschalige schending van de mensenrechten vastgesteld.2 Men maakt zich druk over het feit dat in andere werelddelen geweld jegens vrouwen op grote schaal voorkomt, maar laten we allereerst onze eigen problemen aanpakken. Hoe is het mogelijk dat in Europa, een van de welvarendste werelddelen, zo’n groot probleem heerst en dat tot nu toe niet de kern van het probleem wordt aangepakt? Na het beluisteren van het interview van NOS Nieuws met Friso Roscam Abbing, behorende tot het agentschap, is mij enigzins duidelijk geworden hoe het komt dat in Europa op zo’n grote schaal geweld en seksuele intimidatie jegens vrouwen aan de orde is.3 Anders dan


22

ik had verwacht zijn vrouwen in landen als Denemarken, Finland, het Verenigdkoninkrijk en Nederland veel vaker slachtoffer dan bijvoorbeeld vrouwen in Oost-Europa. Men zou juist denken dat in de meer welvarende landen, waar gelijke rechten voor mannen en vrouwen gelden, vrouwen ook minder vaak slachtoffer zijn. Helaas is niets minder waar. Een verklaring hiervoor is dat vrouwen in West-Europa veel buitenshuis werken en ook zijn ze vaker op stap zonder het gezelschap van een man. Hierdoor lopen zij meer kans om slachtoffer te worden van seksuele intimidatie of geweld.4 Maar wordt het niet eens tijd om dit probleem aan te pakken? Moeten vrouwen, om maar niet verkracht of geslagen te worden, weer huisvrouw worden? In Nederland is 45 procent van de vrouwen vanaf 15 jaar weleens slachtoffer geweest van seksueel of lichamelijk geweld. Onder seksueel of lichamelijk geweld wordt verstaan verkrachting en zwaar lichamelijk geweld. Het gemiddelde op het niveau van de EU ligt op 33 procent. Seksuele intimidatie komt nog vaker voor. In Nederland is 75 procent van de vrouwen weleens het slachtoffer van seksuele intimidatie en in de EU als geheel 55 procent van de vrouwen.5 Een verklaring voor de hoge percentages in Nederland kan zijn dat vrouwen veel meer buitenshuis zijn. Bovendien zijn Nederlandse vrouwen mondiger en heerst er een minder groot taboe op verkrachting in vergelijking met andere delen van Europa. Hierdoor stappen vrouwen eerder naar de politie om aangifte te doen. Het klinkt vreemd dat juist de vrouw zich door bepaalde opvattingen in de samenleving zou moeten schamen bij een verkrachting of aanranding, maar toch is dit in grote delen van de wereld het geval. Na verder onderzoek over dit onderwerp ben ik geschokt door te lezen dat tot 1991 verkrachting binnen het huwelijk niet strafbaar was in Nederland.6

nb

Vakantieplannen Tahmina: Heel veel ijs eten in Budapest en KroatiĂŤ en lekker bruin terugkomen, wat heb ik er toch zin in!!

nummer 36

|

jaargang 21


OPINIE

Gemeenschap binnen het huwelijk hoort bij het huwelijkscontract, is wat werd gedacht in veel Europese landen tot enkele decennia geleden.7 De kern van het probleem is volgens mij de mentaliteit waarmee men tegenwoordig nog steeds tegen seksualiteit en vrouwen aankijkt. En die mentaliteit geven wij door aan de volgende generaties waardoor er eeuwenlang seksueel en lichamelijk geweld tegen vrouwen op grote schaal plaats blijft vinden. Natuurlijk besef ik heel goed dat niet alleen vrouwen slachtoffer zijn, maar ook dat mannen het slachtoffer zijn van deze delicten. Maar wat wel als paal boven water staat is dat seksueel en lichamelijk geweld in de meeste gevallen door mannen wordt verricht. Het wordt dan ook tijd om de doelgroep af te bakenen en effectief proberen dit probleem te bestrijden. Als het de mensheid is gelukt om andere wreedheden de wereld uit te helpen zoals slavernij, dan moeten we ook een goede poging wagen dit probleem aan te pakken. Wellicht dat we nog niet zo ver zijn ontwikkeld als mens en dat de oermens de overhand neemt, wanneer zulke wreedheden plaatsvinden. Het is overduidelijk dat het in de natuur ligt van de man om zich veelvuldig te willen voortplanten, maar zijn we in de 21ste eeuw niet zover dat men zich kan leren beheersen? Als we onze samenleving een beschaafde samenleving willen noemen, moet er nog veel gebeuren, maar dit is naar mijn mening zeker haalbaar. Natuurlijk zal verkrachting en geweld nooit helemaal te voorkomen zijn, maar het moet een minder geaccepteerd concept worden. Je hoort vaak dat mensen zeggen dat het meisje vast te provocerende kleding aanhad of het wel wilde en dat idee moet de wereld uit. Een meisje vraagt er NIET om verkracht te worden als ze een jurkje of rokje aanheeft. Als op jonge leeftijd kinderen wordt geleerd hoe ze moeten omgaan met het andere geslacht dan zal in de toekomst hopelijk minder sprake zijn van aanranding en verkrachting van vrouwen.

Rokjesdag is wel leuk en aardig, maar het is wel het bewijs voor het feit dat vrouwen nog steeds onder de loep worden genomen. Doordat vrouwen gemakkelijk worden overmeesterd en worden aangerand, ontstaat er een beeld van de vrouw als het lichamelijk zwakkere geslacht in een groot deel van de wereld. Daarom moeten overheden en internationale organisaties dit probleem echt aanpakken. Het idee van de vrouw als lustobject moet verdwijnen, zodat ook vrouwen de straat op kunnen zonder het idee aangestaard en nagefloten te worden. Het zit in de natuur van de man om opgewonden te raken van vrouwelijk schoon, maar wij leven nu in de 21e eeuw dus de man moet zich leren beheersen naar mijn idee. Dan kunnen ook vrouwen goed genieten van het mooie weer en kunnen de beentjes lekker bruin worden door de zon!

Noten 1 http://nos.nl/artikel/619094-veelgeweld-tegen-vrouwen-in-eu.html 2 Geweld tegen vrouwen http://fra. europa.eu/sites/default/files/pressrelease-violence-against-women_nl_1. pdf 3 http://nos.nl/artikel/619094-veelgeweld-tegen-vrouwen-in-eu.html 4 http://fra.europa.eu/sites/default/files/ press-release-violence-against-women_ nl_1.pdf 5 http://nos.nl/op3/artikel/619171-1op-de-20-europese-vrouwen-ooitverkracht.html 6 J. Frenken. 2002, http://www. tijdschriftvoorseksuologie.nl/archief/ tvs2002-01/frenken.htm 7 NJ 1997, 1: 7 EVRM / veranderende opvatting in rechtspraak over verkrachting binnen huwelijk

23


De Europese rechten van een gedupeerde vliegreiziger

24

Tekst: Susanna Nijsten

Op 17 februari 2005 is de Verordening passagiersrechten in werking getreden.1 Deze verordening geeft reizigers recht op compensatie indien hun vlucht wordt geannuleerd of langdurig vertraagd is. Ook bestaat er een mogelijkheid tot compensatie bij instapweigering. Werkingssfeer en doorwerking van de verordening Omdat het een Europese verordening betreft, strekt de werking van de verordening in beginsel slechts uit tot passagiers die vanaf een luchthaven gelegen in een van de lidstaten vertrekken. De Commissie heeft echter besloten deze reikwijdte uit te breiden in artikel 3 lid 1 sub b van de verordening tot vertrek van luchthavens van derde landen. Voorwaarde hierbij is wel dat de plaats van bestemming een lidstaat is en dat de vlucht wordt uitgevoerd door een communautaire luchtvaartmaatschappij.2 Op grond van art. 288 van het Verdrag betreffende de werking van de EU zijn verordeningen rechtstreeks toepasselijk in de interne rechtsorde van de lidstaten. Dit betekent dat de overtreding van een verordening de nietigheid van een rechtshandeling of de onrechtmatigheid van een feitelijke gedraging mee kan brengen. Annulering en vertraging Het Hof van Justitie van de Europese Unie (HvJEU) heeft in haar rechtspraak deze reikwijdte echter uitgebreid tot vertraagde vluchten. In het arrest Sturgeon3 bepaalde zij dat het onredelijk is om onderscheid te maken tussen geannuleerde en vertraagde vluchten nu passagiers in beide gevallen ongemak en overlast ondervinden. Het moet dan wel gaan om een vertraging van minimaal drie uur.

nb

Op grond van artikel 5 van de verordening zijn luchtvaartmaatschappijen verplicht de overlast van annulering voor hun passagiers zoveel mogelijk te beperken. Dit houdt in dat zij de passagiers zo tijdig mogelijk op de hoogte moeten stellen van de annulering en hen een passend alternatief vervoer moet aanbieden. Indien luchtvaartmaatschappijen dit nalaten hebben de benadeelde passagiers recht op compensatie. Een uitzondering op het recht op compensatie is het geval waarin annulering het resultaat was van buitengewone omstandigheden die zelfs door het treffen van alle redelijke maatregelen niet voorkomen hadden kunnen worden. Een voorbeeld van buitengewone omstandigheden vindt men in het arrest McDonagh.4 Iedereen herinnert zich nog wel de vulkaanuitbarsting in IJsland op 15 april 2010. Als gevolg van deze uitbarsting werd het Europese luchtruim gesloten waardoor alle geplande vluchten kwamen te vervallen. Mevrouw McDonagh was hierdoor gestrand in Faro en was genoodzaakt haar verblijf daar te verlengen. De luchtvaartmaatschappij verzuimde hier om aan haar verzorgingsplicht uit artikel 9 van de verordening te voldoen. Toen Mevrouw McDonagh terugkwam in Ierland eiste zij compensatie van de extra gemaakte kosten door de luchtvaarmaatschappij. Het HvJEU besliste hier dat het recht op compensatie kwam te vervallen door de buitengewone omstandigheden van de vulkaanuitbarsting. De luchtvaartmaatschappij had echter wel aan haar verzorgingsplicht moeten voldoen, ook al was er sprake van overmacht. Artikel 9 van de verordening geeft passagiers het recht op verzorging in het geval van lange vertraging. Op grond van dit artikel moet de luchtvaartmaatschappij de passagiers voorzien van gratis maaltijden, in redelijke verhouding tot de wachttijd. Daarnaast moeten zij hotelaccommodatie voor de passagiers regelen indien een verblijf van een of meer nachten noodzakelijk is of indien een langer verblijf noodzakelijk wordt dan het door de passagier geplande verblijf. In dit geval moet zij ook voor gratis vervoer tussen de accommodatie en het vliegveld verzorgen.

nummer 37

|

jaargang 21


OPINIE In het geval van vertraging die meer dan 5 uur bedraagt hebben passagiers ook recht op volledige terugbetaling van het ticket en een retourvlucht naar het eerste vertrekpunt bij de eerste gelegenheid. Wie moet er betalen? De verplichtingen die voortvloeien uit de verordening rusten op de luchtvaartmaatschappij die de vlucht heeft uitgevoerd of voornemens was dit te doen. Het maakt hierbij niet uit of de luchtvaartmaatschappij hierbij gebruik heeft gemaakt van haar eigen bemanning en vliegtuigen of van met of zonder bemanning geleasete vliegtuigen.5 Wanneer je als benadeelde passagier compensatie wilt moet je je met je klacht dus melden bij de betreffende luchtvaartmaatschappij. De luchtvaartmaatschappij krijgt een redelijke termijn van 6 weken toegeschreven waarin zij moet reageren op de klacht.6 De hoogte van de compensatie zal afhankelijk zijn van de afstand van de vlucht. Hoe verder uw reis was of zou zijn geweest, hoe hoger de compensatie. Bij bepaling van de afstand wordt gekeken naar de laatste bestemming waar de passagier als gevolg van de instapweigering of annulering na de geplande tijd zal aankomen. Daarnaast kun je een klacht indienen bij de Inspectie Leefomgeving en Transport (ILT) door middel van het invullen van een klachtenformulier. Indien ILT de klacht gegrond acht legt zij een boete op aan de luchtvaartmaatschappij, mits de luchtvaartmaatschappij niet alsnog aan de wensen van de passagier tegemoet komt.7

‘In het geval van vertraging die meer dan 5 uur bedraagt hebben passagiers ook recht op volledige terugbetaling’

De Europese Commissie gaat daarbij ook met haar tijd mee en heeft een app gelanceerd waarmee passagiers die gestrand zijn op een luchthaven of wachten op vermiste bagage gelijk hun rechten kunnen bekijken.

Noten 1 Verordening (EG) nr. 261/2004 (Pb L 046, 17 februari 2004) 2 Zie ook Considerans Verordening, punt 6. 3 Gevoegde zaken C-402/07 en C-432/07, Christopher Sturgeon e.a. / Condor Flugdienst GmbH en Stefan Böck en Cornelia Lepuschitz / Air France SA, 19 november 2009 4 Zaak C-12/11, Denise McDonagh / Ryanair Ltd, 31 januari 2013 5 Zie punt 7 in de Considerans van de Richtlijn 6 Handhavingskader passagiersrechten luchtvaart – II, p. 1 7 Handhavingskader passagiersrechten luchtvaart – II, p. 1

Vakantieplannen Susanna: ik ga deze zomer ook werken, sparen en tussendoor van allemaal mooie festivals genieten

25


Het paspoort bedreigt onze privacy Tekst: Hannah van Kolfschooten

26

Voor Nederlandse jongeren is het inmiddels een automatisme: als je een flesje Sauvignon Blanc bij de Albert Heijn koopt leg je samen met de vijf euro en bonuskaart meteen je IDkaart neer, voordat het zestienjarige meisje achter de kassa er stamelend om moet vragen.

H

etzelfde geldt voor vakanties: zonder je boardingpass en paspoort kun je je vliegreis wel vergeten, en mag je blij zijn als je de Starbucks voor de gate bereikt. Toch komen er meer en meer klachten omtrent de Nederlandse, en met name Europese, identificatieplicht.

Geschiedenis van de Nederlandse legitimatie Met de inlijving van de Nederlanden bij Frankrijk in 1811 werd registratie in de registers van de burgerlijke stand in heel Nederland verplicht. Het ging dan om geboorteaktes, huwelijksaktes en aktes van overlijden.1 Kort daarna, in 1813, werd de Paspoortwet ingevoerd. Deze wet verplichtte reizigers naar het buitenland een paspoort aan te vragen, waar een naam en een beschrijving van het uiterlijk van de eigenaar op stonden. Met de uitvinding van de fotografie werden deze uiterlijke beschrijvingen vervangen door een pasfoto. Ondanks deze wet hadden toch maar weinig mensen een paspoort – veel mensen reisden toch nooit, en bij de grenzen werd amper gecontroleerd. Dit veranderde met het uitbreken van de Eerste Wereldoorlog in 1914: alle landgrenzen werden streng bewaakt en een paspoort werd noodzakelijk om het land uit te komen. Toen de Duitsers Nederland in 1940 bezetten, kregen alle Nederlanders een identiteitsbewijs dat ze verplicht bij zich moesten dragen. In dit document stond behalve een uitgebreide beschrijving van persoonsgegevens ook een vingerafdruk.2 De kleur van de “Kennkarte” was afhankelijk van de etniciteit van de eigenaar. Joden hadden bijvoorbeeld een gele kaart.3 Na de oorlog is er veel gediscussieerd over de noodzaak van een paspoort. De bezetters hadden het paspoort immers als een middel van overheersing en onderdrukking gebruikt. Toch

nb

werd het persoonsbewijs in de jaren vijftig opnieuw verplicht voor elke Nederlander, maar de onmiddellijke identificatieplicht werd afgeschaft. Het model is door de jaren heen steeds een beetje veranderd. Bij de wederinvoering in de jaren vijftig bevatte het document behalve een pasfoto en personalia ook het beroep en uiterlijke omschrijvingen van de betreffende persoon. In het ontwerp van de jaren tachtig werden het beroep en uiterlijkheden weggelaten, maar werd het geslacht toegevoegd. In 2003, na “het drama van 9/11”, drongen de Verenigde Staten bij de Europese Unie aan op strengere identificatiemaatregelen. De EU bepaalde toen dat elk Europees paspoort twee vingerafdrukken moest bevatten.4 Ook geldt er sinds 2005 in Nederland een identificatieplicht.5 Verplicht, maar niet gratis Het voelt onrechtvaardig: het hebben van een persoonsbewijs is verplicht, maar de kosten van een paspoort en identiteitskaart bedragen respectievelijk €66,90 en €52,90 – geen klein bedrag en daarom reden voor veel klachten. Een niet-gering percentage ouderen schijnt om deze reden geen persoonsbewijs te hebben; ze hebben het vaak niet breed en gaan toch niet op reis. 6 Aanvraag van persoonsbewijzen gebeurt bij de gemeente. In de wet staat dat gemeentes alleen een vergoeding mogen vragen voor diensten die in overheersende mate een belang van een individuele burger dienen. Een Limburgse burger stapte hierop in 2004 naar de rechter: hij vond dat persoonsbewijzen niet het belang van de burger, maar dat van de overheid dienen, en weigerde dan ook de heffing te betalen. De Hoge Raad gaf hem 2011 gelijk wat betreft de identiteitskaart: een rijbewijs is immers vereist om een rijtuig te mogen besturen en een paspoort om de grens over te kunnen, maar over het algemeen

nummer 37

|

jaargang 21


VERDIEPING

Vakantieplannen Hannah: Ik ga van Parijs naar Istanbul interrailen: 25 dagen genieten van snikhete stoffige gangpaden, een gigantische backpack, en veel stops in fijne communistische Oostblok-oorden.

‘er was een stormloop op de gemeentekantoren, wat de overheid al ruim zes miljoen euro had gekost’ vraagt men enkel een identiteitskaart aan vanwege de Nederlandse identificatieplicht. Dit dient dus inderdaad slechts het belang van de overheid. Om die reden bepaalde de Hoge Raad dat de identiteitskaart gratis moest zijn. 7 De toenmalige minister Donner reageerde echter twee weken later al met een spoedwet, waardoor er weer betaald moest worden voor de ID-kaart. 8 Volgens hem waren de aanvragen in de gratis periode vertienvoudigd – er was een stormloop op de gemeentekantoren, wat de overheid al ruim zes miljoen euro had gekost. 9 10 Hij maakte met zijn wet van de bijdrage voor de kaart, de zogeheten leges, een belasting, waardoor de uitspraak van de Hoge Raad omzeild werd. Tegenwoordig moeten we dus weer gewoon betalen voor de identiteitskaart. Voor veel mensen is dit echter slechts een principieel punt van bezwaar: je kunt je immers ook legitimeren met je paspoort of rijbewijs, die je waarschijnlijk sowieso nodig hebt. Vingerafdrukken en Privacy First Voor anderen is niet het legitimeren zelf het probleem, maar de verplichte afgifte van vingerafdrukken voor in het identiteitsbewijs. Zo zijn er door de jaren heen verschillende verhalen in de media verschenen van mensen die weigerden hun vingerafdruk af te geven voor persoonsdocumenten. Ze vonden dit schending van hun privacy, waren bang dat hun meest vertrouwelijke gegevens in verkeerde handen zouden vallen, en daarnaast volstrekt onnodig. Begin 2011 bundelde belangenorganisatie Privacy First deze klachten, en stapte naar

de rechter. Zij achtte de centrale opslag van vingerafdrukken, zo bepaald in de Paspoortwet van 2009 (bedoeld om identiteitsfraude te voorkomen), onrechtmatig. De opslag van gegevens werd in de loop van het proces al stopgezet. Na meerdere niet-ontvankelijkheidsverklaringen bepaalde de Hoge Raad begin dit jaar dat deze bepaling inderdaad in strijd was met het recht op privacy, waardoor de opslag van vingerafdrukken voorgoed van de baan is. 11 12 Dit betekent echter niet dat de afname van vingerafdrukken voor persoonsbewijzen geheel afgeschaft wordt: ze worden alleen niet meer opgeslagen. Bovendien zijn de eisen omtrent vingerafdrukken sinds januari 2014 versoepeld. Voor het paspoort hoeven nu nog slechts twee, in plaats van vier, vingerafdrukken afgegeven te worden. Voor de Nederlandse identiteitskaart hoeven ze helemaal niet meer afgegeven te worden. Dit lijkt een kleine overwinning in de strijd om het behoud van privacy: met uitsluitend een identiteitskaart kun je immers aan de identificatieplicht voldoen, en ook naar de meeste landen in Europa reizen, zonder al te veel van je persoonlijkheid bloot te geven. 13 Bescherm je persoonlijkheid Om alcohol te kopen hoef je alleen te bewijzen dat je meerderjarig bent. Maar als je het meisje achter de kassa je identiteitsbewijs toont, weet ze ook meteen je volledige naam, burgerservicenummer en geboorteplaats. Hetzelfde geldt voor de uitsmijter bij Paradiso op donderdagavond, die ook enkel hoeft te weten of je oud genoeg bent. Op andere plekken moet

27


28

je soms naast je ledenkaart ook je identiteitskaart laten zien, terwijl het alleen noodzakelijk is te weten of je wel of niet lid bent. De andere informatie is volstrekt overbodig voor de receptioniste achter de balie. Je toont fundamentele kenmerken van je persoon, alle kenmerken die jou tot jezelf maken, aan iemand die je niet kent en die dit soort informatie ook niet over jou zou behoren te weten. De overheid weet al na het aanvragen van een identiteitsbewijs alles over jouw persoon, keurig opgeslagen in een elektronisch datadossier. Misschien denk je nu dat de informatie ook niet interessant is voor het kassameisje, de uitsmijter, en de receptioniste, en dat de overheid toch niks kan met jouw personalia, maar dat is niet het punt. Ruim vierhonderd jaar geleden, toen Nederland haar eerste stappen naar onafhankelijkheid zette, was het ondenkbaar om zoveel macht over het volk in handen van de overheid te leggen. De macht moest bij het autonome volk liggen - waarom zou je erop vertrouwen dat de overheid het beste voor had met de burger? Ook de huidige rechtsstaat is gebaseerd op deze opvatting: de scheiding der machten is immers ingevoerd om machtsmisbruik door de overheid te voorkomen.

‘West-Europa beleeft momenteel de langste periode van vrede sinds tijden, maar de ervaring leert ons dat dit niet eeuwig zo hoeft te blijven’

nb

Tegenwoordig doen we het tegenovergestelde: we vertrouwen de overheid niet alleen om dit machtsmisbruik niet te plegen, maar leggen haar ook alle middelen in handen om dit wél te doen. Misschien met het idee dat we vandaag de dag in een moderne democratie leven met een overheid die goed voor ons zorgt, maar wie zegt ons dat de situatie zo blijft? WestEuropa beleeft momenteel de langste periode van vrede sinds tijden, maar de ervaring leert ons dat dit niet eeuwig zo hoeft te blijven. Als onze persoonlijke informatie in handen van een buitenlandse overheerser zou komen, is het wachten op een terugkeer naar de Duitse “Kennkarte” en alle gruwelen die Hitler daarmee kon verrichten. Met de ontwikkeling van de technologie, en vooral de komst van het internet, is dit gevaar nog groter geworden. Zelfs als de overheid wél te vertrouwen is, en niemand ons land ooit nog overneemt, wie verzekert ons dan dat de online databases ook te vertrouwen zijn? Klokkenluiders met een ICT-diploma hebben we immers overal, net als toegang tot Google, dus binnen no time heeft iederéén toegang tot jouw privégegevens. Privacy is ons grootste goed, geeft ons het recht op bescherming van de eigen identiteit: geef deze niet zomaar af – niet aan de overheid door middel van vingerafdrukken in paspoorten, en niet aan het meisje achter de kassa. Blijf altijd alert.

Noten 1 https://www.wiewaswie.nl/stambomen-bouwen/wegwijzerbrongebruik/burgerlijke-stand/ 2 http://www.isgeschiedenis.nl/nieuws/geschiedenis_van_het_ paspoort_in_nederland/ 3 http://tiergartenstrasse4.org/Jewish_Kennkarte.html 4 http://mens-en-samenleving.infonu.nl/regelingen/30268vingerafdrukken-verplicht-op-paspoort-en-tot-2013-id-kaart. html 5 https://www.privacyfirst.nl/privacy-first/columns/item/515ophef-over-identificatieplicht.html 6 http://www.at5.nl/artikelen/115835/veel-arme-ouderenhebben-geen-id 7 http://www.rechtspraak.nl/organisatie/hoge-raad/nieuws/ pages/hoge-raad-doet-op-9-september-uitspraak-over-legesid-kaart.aspx 8 http://nos.nl/video/275112-idkaart-toch-niet-gratis.html 9 http://www.nieuws.nl/binnenland/20110929/Kamer-stemtvoor-spoedwet-id-kaart 10http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2844/Archief/archief/article/ detail/2934364/2011/09/29/Getouwtrek-om-gratis-ID-kaart. dhtml 11 https://privacyfirst.nl/acties/proces-tegen-de-paspoortwet/ item/724-hof-den-haag-centrale-opslag-vingerafdrukkenonrechtmatig.html 12 http://www.nrc.nl/nieuws/2014/02/18/hof-centrale-opslagvingerafdrukken-in-strijd-met-recht-op-privacy/ 13 http://www.volkskrant.nl/vk/nl/2686/Binnenland/article/ detail/3575361/2014/01/10/Geen-vingerafdrukken-meernodig-voor-ID-kaart.dhtml

nummer 37

|

jaargang 21


VERDIEPING

Tijdreizen Tekst: Bastiaan Loopstra

Altijd opletten als je intercontinentaal vliegt, want: andere tijdzones. Trek maar een dag van je vakantietijd af als je een zware jetlag hebt, want dan moet je toch echt bijslapen. Maar een vakantiedagje in bed doorbrengen lijkt nog betrekkelijk onschuldig als je weet dat ‘tijdreizen’ veel serieuzere gevolgen kan hebben. Zo hebben Amerikaanse wetenschappers bij onderzoek in een ziekenhuis in Michigan aangetoond dat er op de maandag nadat de zomertijd ingaat een kwart meer mensen een hartaanval krijgt dan normaal.

E

en Duitse onderzoeker heeft op zijn beurt geklaagd dat de zomertijd mensen uit hun natuurlijke slaapritme haalt. Duik mee in de verrassende wereld van het tijdreizen.

Tijdzones Het internationale systeem van tijdzones lijkt een logisch gevolg van het opkomende rationalisme sinds de Verlichting, maar zo eenvoudig is het allemaal niet. Als je kijkt naar de kaart hieronder1 zie je dat de maatgevende verdeling van 15° breedte per tijdzone totaal niet wordt nageleefd. Landen als China en India bestrijken rijkelijk meerdere tijdzones, maar hanteren één

enkele klok. De Verenigde Staten daarentegen heeft er maar liefst 11. Ook rekenen sommige landen niet in hele uren vanaf de tijd in Greenwich, Londen (waar de 0°-meridiaan het London Royal Observatory doorklieft en het oriëntatietijdstip begint), maar in halve uren (bijv. India, Iran) of zelfs kwartieren (Nepal). De redenen voor deze chaos zijn met name economisch van aard, en komen veelal uit de recente geschiedenis.2 In 1900 gebruikten de meeste landen nog steeds een standaardtijd voor het hele land, gebaseerd op lokale meetstations, zonder acht te slaan op Greenwich Mean Time (GMT, maar tegenwoordig wordt meestal Coordinated Universal Time (UTC) gebruikt). In

29


1929 hadden echter vrijwel alle landen ter wereld een tijdzone geaccepteerd. Sommige landen zijn ondertussen wel weer van tijdzone veranderd. Zo had China vóór 1949 maar liefst 5 tijdzones, nu nog maar één. In Westelijke delen van China, zoals Tibet, kan het dan ook voorkomen dat zonsondergang al om 15.00 uur is.

‘De maatgevende verdeling van 15° breedte per tijdzone wordt totaal niet nageleefd.’

30

De echte fans van het mondiale tijdsysteem moeten een keer de 180°-meridiaan aandoen, precies aan de andere kant van de aardbol dan de 0°-meridiaan dus. Daar is het mogelijk om een complete dag twee maal te beleven of juist een dag helemaal over te slaan. Dit is de zogenaamde ‘International Date Line’, dat het hele systeem mogelijk maakt. Steek je de 180°-grens oostwaarts over, dan begint de dag voor jou opnieuw na middernacht. Maak je de oversteek westwaarts, dan moet je 24 uur bij je leefdatum optellen en heb je een dag uit je leven geamputeerd. Dit laatste overkwam ook de bevolking van de eilandengroep Samoa.3 Sinds 1892 had hun klok drie uur achtergelopen op Californië, op verzoek van Amerikaanse handelaren. In 2011 was het zwaartepunt van de handel echter verlegd naar Australië en Nieuw-Zeeland. De regering besloot toen vrijdag 30 december 2011 over te slaan, zodat de dagentelling op die van deze landen aansloot. Het was vervelend om slechts 4 werkdagen te delen met de grootste handelspartners. Samoa ging van UTC-11 naar UTC+13. Zomertijd Wat ook aan nationale regeringen wordt overgelaten is het systeem van de zomertijd: het zogenaamde Daylight Savings Time. Waar Benjamin Franklin dit idee in 1784 nog schertsend introduceerde in een satirisch artikel, werd het aan het begin van de twintigste eeuw heel serieus genomen. De eersten die het echt invoerden waren de Duitsers in de Eerste Wereldoorlog.4 De oorlog was duur en het vroege zonlicht kon effectiever gebruikt worden dan slapend, vond de regering. In bezette delen van België en Frankrijk werd het tegelijkertijd ingevoerd en Nederland volgde een jaar later. Na een aantal in- en uitvoeringen werden in 1977 zomer- en wintertijd vanwege de oliecrisis weer in Nederland ingevoerd. Momenteel geldt er in

nb

ongeveer 70 landen een zomertijd-regeling. Deze landen liggen logischerwijs tussen de keerkringen en de poolcirkels, omdat daar de grootste wijzigingen in zonuren per halfjaar voorkomen. … een goed idee? Kostenbesparing op energie wordt gezien als het grote voordeel van de zomertijd. Omdat de dag in de winter pas begint als de zon op is, hoeven onze huizen en kantoorpanden immers minder lang verlicht en verwarmd te worden. Tegenstanders hebben echter wel beweerd dat dit de hogere airconditioningskosten in de zomer niet kan compenseren. In de Amerikaanse staat Arizona is om deze reden de zomertijd in 1967 zelfs afgeschaft.5 Till Roenneberg, hoogleraar medische psychologie aan de Ludwig-Maximilians-Universität in München, heeft wetenschappelijk onderbouwde kritiek op de zomertijd met betrekking tot het effect ervan op de mens.6 Volgens hem bewegen mensen hun slaap- en waakritme op vrije dagen van nature mee met de zonsopkomst. Dit is erg belangrijk voor de persoonlijke energieverdeling van de mens en voorkomt ernstige slaaptekorten. Volgens Roenneberg verstoort de zomertijd dit biologische ritme. In de winter loopt dit slaapritme namelijk netjes gelijk met de zonsopkomst- en ondergang, maar met het ingaan van de zomertijd verdwijnt de correlatie (zie de grafiek op de volgende bladzijde7). Hij bestrijdt de denkwijze dat ‘een uurtje eerder op’ gewoon moet kunnen. Sommige mensen hebben er van nature moeite mee om met de verzette klok om te gaan en grijpen volgens hem sneller naar koffie, sigaretten en alcohol. Zo kan slaaptekort bijdragen aan overgewicht, diabetes en kanker. Roenneberg trekt geen keiharde conclusies, maar meent in ieder geval dat de zomertijd een onnodige verstoring van het biologische slaapritme is. Onderzoekers in Michigan wisten het nog iets concreter te stellen8: op de maandag na het ingaan van de zomertijd krijgen er 25 procent meer mensen een hartaanval dan op normale maandagen. Interessant genoeg neemt het totaal aantal hartaanvallen per week na ingang van de zomertijd gemiddeld dan weer níet toe. Het lijkt er dus op dat mensen die toch al ontvankelijk zijn voor een hartaanval een verhoogd risico lopen bij tijdveranderingen. De maandag is daarnaast toch al de dag dat de meeste hartaanvallen voorkomen, wellicht vanwege de stress die het vooruitzicht van een volle werkweek opwekt en de inherente verandering in het slaappatroon na het weekend. Bovendien wordt er op de dinsdag na het terugzetten van de klok, in de herfst, een afname van het aantal hartaanvallen van 21 procent gemeten. Dat heft het verhoogde aantal hartaanvallen in de lente dus vrijwel op. Tevens is echter bekend dat verhoogde stress na de overgang naar de zomertijd leidt tot extra autoongelukken, en die worden helaas niet in de herfst opgeheven.9 Andere kritiek betrof het effect van de zomertijd op dieren. Mensen mogen dan bewust eerder opstaan en meer koffie drinken, maar hoe lang duurt het voordat een koe eraan gewend is dat hij voortaan een uur eerder gemolken wordt? Hier is nog geen sluitend onderzoek naar gedaan.10

nummer 37

|

jaargang 21


wijt weinig sociaal te zijn, maar het is hun biologische behoefte. Hoeveel slaap iemand nodig heeft, is eveneens een persoonlijke eigenschap. Er zijn mensen die met minder dan vijf uur slaap toe kunnen, anderen hebben meer dan tien uur nodig om goed uit te rusten. “Accepteer dat je niet gemiddeld bent”, zegt Roenneberg. “Mijn boodschap is: neem de lichaamstijd serieus. Als je die negeert, word je ziek. Hoe dom konden we zijn? Geen stamhoofd in de oertijd zou het in zijn hoofd gehaald hebben een vroeg chronotype ’s nachts op wacht te zetten.

Lekker slapen Één ding staat in ieder geval als een paal boven water: smartphones en laptops hebben er geen enkele moeite mee om zich aan te passen aan andere tijdzones. Allemaal vooraf uitgedacht en ingesteld door de fabrikant. Kruip dus maar lekker in je hotelbed als je eenmaal geland bent, en vertrouw op de wekker van je iPhone. Vergeet alleen je horloge niet te verzetten.

Noten 1 kaart tijdzones 2 http://en.wikipedia.org/wiki/Time_zone, geraapleegd 17-5-2014. 3 http://en.wikipedia.org/wiki/International_ Date_Line, geraapleegd 17-5-2014. 4 http://historiek.net/zomertijd-waaromen-sinds-wanneer/6085/, geraapleegd 17-52014. 5 http://www.timeanddate.com/time/us/ arizona-no-dst.html, geraapleegd 17-5-2014. 6 NRC 27 en 28 oktober 2012, Wetenschapsbijlage p. 8-9. 7 NRC 271012 / RB / Bron: Roenneberg; Het Innerlijke Uurwerk / Foto: Corbis 8 http://www.nlm.nih.gov/medlineplus/ news/fullstory_145401.html, geraapleegd 17-5-2014. 9 http://www.rug.nl/news-and-events/ people-perspectives/opinie/2009/ opinie09_14, geraapleegd 17-5-2014. 10 http://nl.wikipedia.org/wiki/Zomertijd, geraapleegd 17-5-2014. 11 Idem; http://www.timeanddate.com/ news/time/russia-winter-time.html, geraadpleegd 17-5-2014.

VERDIEPING

Iedereen kan meedoen aan het slaaponderzoek van Till Roenneberg via de online enquête van de Chronotype Study op thewep.org. Lof der Geneeskunst terugkijken kan op http://nrch.nl/k52

Vooral een laat chronotype loopt tijdens de werkweek een slaaptekort op. Op vrije dagen slaapt hij daarom veel langer uit Werkdagen ma Weekend zo ma zo ma zo ma zo ma zo ma zo 18:00u

22:00

02:00

06:00

10:00

14:00

18:00

In de wintertijd loopt het tijdstip van opstaan in de pas met de zonsopgang, maar zodra de zomertijd ingaat, verdwijnt dat verband December

Juni

December

Wintertijd

In Rusland is overigens iets heel bijzonders aan de hand: daar wordt sinds 2011 het hele jaar door de ‘zomertijd’ gehanteerd. Een voordeel hiervan zou zijn dat mensen in de winter bij thuiskomst na het werk nog een uurtje van het zonlicht kunnen genieten. Dit zou gezonder zijn dan de zon in het geheel te missen door in het donker op het werk aan te komen en daar ook in het donker weer weg te gaan.11

avonds lees, maak ik me vaak kwaad over de domme acties van politici of onrecht in de wereld. We zijn totaal verschillende mensen op verschillende momenten van de dag. Als we daar meer rekening mee zouden houden, zouden er minder ongelukken gebeuren, daarvan ben ik overtuigd.”

Zomertijd

tot aaterg. ken lgedehun n en

opstaan om op tijd op je werk te zijn is in de moderne 24-uurseconomie eigenlijk niet meer nodig, betoogt Roenneberg, die zelf geen wekker meer gebruikt. “We komen uit een agrarische cultuur, waarin veel werk vroeg in de morgen gedaan moest worden. Die oude moraal bestaat nog steeds: iemand die vroeg aan het werk gaat, is goed bezig. Mensen die laat opstaan worden gezien als lui. Maar tegenwoordig gaat dat niet meer op; iemand die laat begint kan uiteindelijk op een dag wel meer verzetten dan iemand die vroeg uit de veren is. De indruk bestaat dat late

W.tijd

erkhet wore de het

5:00u 6:00 7:00 Europese standaardtijd

8:00

9:00

10:00

Zon op in Midden-Europa

NRC 271012 / RB / Bron: Roenneberg; Het Innerlijke Uurwerk / Foto: Corbis

Vakantieplannen Bastiaan: Ik ga werken en sparen zodat ik in augustus voor 5 maanden naar New York kan. En ondertussen lekker de toerist uithangen in eigen stad en een paar festivals meepakken.

allemaal ‘ logische k te cellen la mes wijd u Dat is n “Het bete derling be genactivit honderde standaard 31len hoe ge fen reager ties laten z elkaar lop mogelijk v afhankelij En dan Horst. “Ve om de gift te stellen, omdat het kwam. Ma zit dus in soort proe worden op is: ’s nacht kan zijn, z De Rott veel van z sen het tij cijn afstem een patiën tiever kun kingen, de lang scept dat was ie Maar nu d grote invl chaam, ku “Er is b het lichaa menten, m dat geldt n len, die zi durend. A het mome niet delen minder la Samen thijssen n de som me worden m patiënten dicijn slik nu of het u uur ’s och wordt ing


De Wetwinkel Nadat we twee edities terug een kijkje in de keuken mochten nemen bij Rechtswinkel Bijlmermeer, is het nu de beurt aan de Wetwinkel. Deze kleinere 32 rechtswinkel is gehuisvest pal naast de Oudemanhuispoort en is dan ook prima te combineren met de studie. Wij konden een enthousiaste Femke Nieuwenhuis een paar vragen stellen... Wat is de Wetwinkel precies? Bijna 30 jaar geleden is Stichting Wetwinkel Amsterdam opgericht door een aantal studenten van de UvA. Ze zagen dat voor een aantal mensen de stap naar een advocaat te groot (of te duur) was, maar hun juridische problemen toch te lastig om zelf op te lossen. De wetwinkel wordt gerund door 14 rechtenstudenten van de Uva. Iedereen zit in verschillende jaren van de studie, dus het is een goede mix van master- en bachelorstudenten. Twee keer per

nb

week houden we een inloopspreekuur, in ons kantoortje vlakbij de Oudemanhuispoort. De wetwinkel richt zich uitsluitend op privaatrecht en dan met name op huurrecht, arbeidsrecht en algemene civiele zaken. We zijn verdeeld in twee teams, die de mensen dan zo goed mogelijk proberen te helpen. Er komt echt van alles langs tijdens zo’n spreekuur en je leert enorm snel, zowel op juridisch als sociaal gebied. Naast de spreekuren zijn er af en toe scholingen bij advocatenkantoren en borrels en is er elk jaar in november een heus wetwinkelweekend! Hoe is de sollicitatieprocedure, en belangrijker nog, waar solliciteer je eigenlijk voor? Ik zag dat ze nieuwe mensen zochten bij de wetwinkel en toen heb ik gesolliciteerd en was ik een van de twee gelukkigen voor een plek in het team! Een aantal mensen wordt na een sollicitatiebrief uitgenodigd voor een gesprek waarin je allerlei vragen worden gesteld zodat ze je beter leren kennen. Daarna moet je een casus oplossen. Elke medewerker van de wetwinkel heeft een keer in de week een spreekuur. Bij de wetwinkel werken we met mama’s en papa’s waardoor je in het begin een ‘mama’ of ‘papa’ toegewezen krijgt, die je op weg helpt en waar je de eerste maanden mee samenwerkt. Cliënten help je namelijk altijd samen en je werkt de zaken daarna gezamenlijk uit. Het leuke aan de wetwinkel

nummer 37

|

jaargang 21


NA(AST) JE STUDIE

is dat het niet blijft bij het geven van adviezen of het doorverwijzen naar een advocaat. Als de zaak zich er voor leent dan wordt er met, of voor de cliënt geprocedeerd. Zo ben ik laatst zelf in verzet gegaan tegen een verstekvonnis van de rechtbank. Super spannend!

33

Wat hoop je met je werk bij de Wetwinkel te bereiken? Werken voor de wetwinkel is erg leerzaam, maar vooral ook dankbaar werk. Veel mensen zijn erg blij en opgelucht dat ze hulp krijgen, zonder dat daar meteen een hoog prijskaartje aan hangt. Veelal kom je op voor de underdog en dat is een erg dankbare taak. Vaak zijn het de huurders die vragen hebben over hun rechten of bijvoorbeeld een geschil hebben met de verhuurder over de verhoging van hun huurprijs. Of een mevrouw die al jarenlang voor het zelfde bedrijf werkte, maar haar leidinggevende weigerde haar meer uren op papier te geven. In veel gevallen is het erg fijn en leuk om mensen iets uit te kunnen leggen over hun rechten en plichten. Veelal hebben mensen het niet makkelijk, of hebben ze het zichzelf niet makkelijk gemaakt. Het is wel eens lastig als een cliënt iets anders wil dan wat jij op basis van het recht voor ogen hebt, maar het is ook een uitdaging goed en duidelijk te blijven communiceren zodat de cliënt weet dat je je best doet, maar je niet kunt toveren. Welke zaak is jou het meest bijgebleven? Het komt wel eens voor dat er iemand op spreekuur komt die, om wat voor reden dan ook, de Staat wil aanklagen. Daarnaast is het vooral erg leuk om mensen te kunnen helpen bij hun juridische problemen. Zo hebben we laatst een cliënt gehad die op staande voet was ontslagen en daardoor geen recht had op een uitkering. Wij hebben contact opgenomen met de werkgever en is het uiteindelijk gelukt om door middel van een vaststellingsovereenkomst het ontslag via de juiste weg te bewerkstelligen. Deze zaak is mij bijgebleven omdat wij die persoon, die ten einde raad was door het ontslag, goed hebben kunnen helpen. Zoeken jullie nog studenten? Hoe kunnen die solliciteren? De wetwinkel is zeer regelmatig op zoek naar nieuwe medewerkers! We staan dan vaak te flyeren op de Poort. Via de website (www.wetwinkelamsterdam.nl) vind je ook veel informatie over solliciteren bij de wetwinkel. Je kunt een open sollicitatie sturen, maar ook als reactie op een plek die vrijkomt.

Wat zou je de rechtenstudenten nog mee willen geven? Het is buitengewoon leuk om spreekuren te draaien bij de wetwinkel en alle andere leerzame en gezellige activiteiten die daarbij komen bij te wonen. Door iets praktisch naast je studie te doen, vond ik de theorie uit boeken veel leuker worden. In de praktijk zijn dingen heel anders dan je tijdens colleges leert en op heel weinig vragen die tijdens spreekuur voorbij komen is een pasklaar antwoord te geven. Veel vaker moeten we nog even goed uitzoeken hoe iets in dit specifieke geval zit en wat verstandig is voor cliënt om te doen. Er is zoveel meer dan alleen de theorie en die extreem dikke wettenbundel!


Papermate: hulp bij paperassen 34

Astrid van Roermund was een doornormale rechtenstudent van 25 jaar. Hard aan het studeren om haar droom om fiscaaljuriste te worden te verwezenlijken. Tot vier jaar geleden, toen ze een beroerte kreeg. Sindsdien knokt ze om zoveel mogelijk te revalideren. Het herstel gaat stapje voor stapje maar er zit gelukkig vooruitgang in. Toch zal ze vanwege hersenletsel nooit meer in staat zijn om te studeren. Maar, stilzitten doet ze zeker ook niet. Sinds ruim een jaar is ze namelijk volop actief als Papermate-vrijwilliger, om de doelgroep waar zij zelf toe behoort te ondersteunen. Wij konden deze kanjer een paar vragen stellen! Op je 25ste werd je getroffen door een beroerte. Hoe is dat gebeurd en wat was de oorzaak? Vanwege een aangeboren afwijking was ik al een paar jaar in behandeling wegens een hoge bloeddruk. Die bloeddruk heeft een bloedvat in mijn hersenen verzwakt, wat uiteindelijk de bloeding heeft veroorzaakt. Die periode was ik wel vaak ontzettend moe en had ik veel last hoofdpijn. Omdat ik veel uit ging en ondertussen hard leerde voor mijn tentamens zocht ik er niets achter.

Hoe waren de eerste maanden na het ongeluk? Het eerste jaar was moeizaam en stond in het teken van revalideren. Zowel mentaal als fysiek. Enerzijds verbindingen maken in mijn hersenen, het trainen van mijn geheugen. Anderzijds het aansterken van mijn rechter lichaamshelft, die toen iets minder functioneerde. Met intensieve training is dat helemaal goed gekomen. Het enige waar ik nu nog klachten van ondervind is mijn geheugen en concentratievermogen.

Wat voor iemand ben jij? Is dat onveranderd gebleven? Vóór mijn beroerte was ik mijn bachelor Rechtsgeleerdheid aan de UvA aan het afronden en stak ik veel tijd in het organiseren van reizen en andere evenementen voor de studievereniging Porta Adriani (fiscaal recht). Ik was maar ben nog steeds iemand met een druk sociaal leven. Ik ga graag uit eten, de kroeg in of dansen en omring me het liefst met zoveel mogelijk gezelligheid.

nb

Wat houdt de Regenboog Groep precies in? Meer specifiek het Papermate-project. De Regenboog Groep is een Amsterdamse organisatie die wil dat iedereen mee kan doen in de samenleving. Ze organiseert daarom onder meer (vrijwillige) maatjes voor kwetsbare Amsterdammers. Papermate is zo’n maatjesproject. Papermate-vrijwilligers helpen mensen met niet-aangeboren hersenletsel of een verstandelijke beperking bij hun financiële administratie. Bij Papermates krijg ik de ruimte om mijn eigen schema te maken. Het is bij uitstek een werkgever die begrijpt dat ik niet full time inzetbaar ben. Ik moet – net als de klanten zelf - af en toe pauzes nemen om het beste te functioneren.

‘Als Papermatevrijwilliger kan je echt het verschil maken in iemands leven’ nummer 37

|

jaargang 21


NA(AST) JE STUDIE

Vind je administratie verwarrend?

Waarom heb je ervoor gekozen om vrijwilliger te worden? Ik merkte zelf dat er totaal geen nazorg was voor problemen die buiten het medische vlak vallen, maar daar wel een gevolg van zijn: het niet meer goed kunnen begrijpen van brieven, rekeningen, betalingen. Waardoor dus ongewenste schulden en ďŹ nanciĂŤle problemen ontstaan, met vaak ook enorme gevolgen voor de directe omgeving. Als Papermate-vrijwilliger kan je echt het verschil maken in iemands leven. Als dat lukt is dat erg bevredigend. Bovendien leer je je klant heel goed kennen. Je krijgt een kijkje in het leven van mensen die je anders nooit was tegen gekomen.

Wat doe je zoal als vrijwilliger en wat is jouw doel? Veel klanten die zich bij Papermate melden weten niet meer hoe ze verder moeten. Soms worden ze daardoor boos op instanties of op iedereen in hun omgeving. Anderen laten alles links liggen, zijn moedeloos of zelfs depressief. Papermate wil hen een zetje in de rug geven zodat ze weer perspectief hebben. Uiteindelijk wil Papermate dat haar klanten zichzelf goed kunnen redden. Soms kunnen Papermate klanten dat ook op de lange duur niet helemaal. Zij hebben dan ook nog hulp van anderen nodig, bijvoorbeeld familie of vrienden of een professionele bewindvoerder.

Vraag een Papermate

Rechts in beeld: Astrid in actie

Zoeken jullie naar meer vrijwilligers, en zo ja, naar wat voor mensen? Je gaat iemand begeleiden bij een gedragsverandering. Dat is een klus voor de langere adem. In het begin help je je klant ook bij het oplossen van ingewikkelde administratieve klussen. Reken er op dat je een jaar lang een dagdeel in de week je klant begeleidt. Papermate zorgt voor jouw training en begeleiding. Je kunt voor meer informatie bellen met Papermate 020465 03 70 of e-mailen naar papermates@ deregenboog.org.

35


Afscheid Tekst: Sascha van Gerrevink

Dit stukje is een beetje afscheid nemen: het is alweer de laatste Nota Bene van het jaar en daarmee ook mijn laatste stukje over Gent. Nog maar een maandje buffelen en dan zit het jaar in Gent er weer op. Tijd om terug naar Amsterdam te verhuizen en afscheid te nemen.

36

O

ngeveer een jaar geleden koos ik om naar Gent te verhuizen omdat hier een goede universiteit zit, studeren hier aanzienlijk goedkoper is dan in Nederland en vooral ook omdat Gent zo lekker dicht bij thuis is. Ver weg van het vertrouwde was toch nog een te grote stap voor deze kleine meid. Maar, kleine meisjes worden groot en zo ben ik nu druk bezig om na de zomer de grote plas over te steken. Na twee weken paasvakantie (ja ja, waarom één dag vrij als je er ook twee weken van kan maken, Belgen zijn zo gek nog niet) in Boston te hebben vertoefd, wil ik namelijk niets liever dan daar mijn kennis van Nederlands, Belgisch en Europees recht uit te breiden met Amerikaans recht. Het is al met al een rare maand: met een been alweer terug in Amsterdam waar ik van de zomer stage ga lopen, het andere been nog in Gent waar ik het jaar nog moet afsluiten met het maken van vier tentamens en het schrijven van een essay en mijn hoofd in Boston. Stress, verwarring

en daarmee ook vergeetachtigheid alom. Vandaar dat ik dit moment even wil aangrijpen om me te richten tot Rogier, de allerbeste commissaris media die de JFAS ooit heeft gehad en daarnaast ook nog een heel lieve, leuke en charmante jongeman. Graag wil ik mijn welgemeende excuses aanbieden voor het verbreken van het record het-te-laat-inleveren-vanje-artikel in de geschiedenis van de Nota Bene. Laten we het erop houden dat ik de afgelopen twee jaar met zoveel plezier stukjes heb geschreven dat ik het moment van afscheid nemen nog even voor me uit wilde schuiven.

verpest dit beeld enigszins. De binnenstad is klein en alles is lopend te bereiken. De wandeling naar de universiteit duurt maar vijf minuten en de leukste uitgaansgelegenheden zijn op kruipafstand. Rollend naar huis kunnen gaan zal wel een gemis blijken. In Amsterdam zal ik toch een zwempak nodig hebben wil ik op die manier terecht komen bij mijn huisje in Noord. Wel heerlijk om weer een paar keer per dag vijf minuten mijmerend voor me uit te kunnen staren over het

Zoals gezegd neem ik niet alleen afscheid de Nota Bene maar ook van de stad die het afgelopen jaar mijn thuis is geweest. Wat ik het meeste zal missen aan Gent is het schattige, mooie en knusse karakter van de stad. In tegenstelling tot Amsterdam is hier amper TL-verlichting te bekennen en ziet de binnenstad er ’s avonds uit alsof er allemaal kaarsjes aanstaan. Heel romantisch! Alleen de grote, gele M van de McDonalds

Vakantieplannen Sascha: Terwijl iedereen lekker op vakantie of in het park zit te bbq’en zit ik fulltime op kantoor de stagiair uit te hangen.

nb

nummer 37

|

jaargang 21


NA(AST) JE STUDIE water terwijl ik de oversteek over het IJ maak. Amsterdammers zijn een stuk gevarieerder dan Belgen en vooral op de pont is het een bonte verzameling van volk. Ik kijk al uit naar het weerzien met de dikke meneer op driewieler die een muziekinstallatie heeft gemonteerd in het draagmandje achterop, het spektakel dat zich rond 8 uur ’s ochtends voordoet als er meer mensen zich op de pont persen dan past en de kapitein tevergeefs probeert de klep omhoog te doen. Zelfs de talloze toeristen die vragen welke pont er naar EYE gaat zal ik met plezier voorzien van het gepaste reisadvies. De Vlamingen zijn een stuk minder bedreven in het opvoeren van straattheater. Ik kan de Gentenaren eigenlijk niet beter omschrijven dan hele degelijke mensen die netjes in het gareel lopen. De meisjes op de rechtenfaculteit zien eruit alsof er dertien in een dozijn zitten; felgekleurde kleding, hippe sneakers of een kek kapsel zal je hier niet vinden. Het zijn blousejes, ballerina’s en paardenstaarten die de klok slaan. Het zijn hier de jongens die eruit springen. Niet om hun modieuze outfits maar vanwege het feit dat het seizoen voor de korte broek hier loopt van maart

tot en met oktober, weer of geen weer. Nog leuker is het om te kijken naar de dames van goede komaf. Gent is namelijk een redelijk chique stad met dito winkels. Het aanbod aan winkels waar je een maand huur betaalt voor een paar sokken is dan ook oneindig. De overgang naar Amsterdam zal dan ook wel groot zijn, waar het straatbeeld veelal wordt gevuld met moeders die comfort boven stijl verkiezen en hun hele garderobe bij King Louie vandaan halen, de bakfietsen met bloemenkransen hebben versierd en op Birkenstock dan wel Crocs lopen. Hopen dat het vinden van een baan binnenkort een beetje soepel verloopt, dan kan ik eindelijk het assortiment van de winkels hier bekijken waarvan ik tot dusver alleen de etalages van heb bekeken. Dan kan ik eindelijk een stukje Gentste cultuur mee naar huis nemen. Grootste gemis aan Gent zal toch wel zijn de gezelligheid van mijn huisgenoten. Gelukkig is er in Amsterdam ook veel huiselijke gezelligheid aangezien het fort het afgelopen jaar is verdedigd door iemand die na mijn thuiskomst blijft

plakken, en dus mijn huisgenoot wordt. Daarnaast zal ik worden herenigd met mijn BFF (big fat furball), mijn kat Lola. Naast mijn huisgenoten zal ik ook de frietkoten, overvloed aan speciaalbiertjes en stiekem ook de overvloed aan vrije tijd gaan missen. Nog een maand en dan begint het werkende leven. Dit zal nog een grote verandering vo�or me worden aangezien ik mijn werkende jaren tot nu toe vooral heb gespendeerd aan het managen van kleuters. Deze categorie kan ook erg veeleisend zijn maar ik gok dat ik mijn omgangsvormen op de werkvloer zal moeten gaan aanpassen. Ik ga er voor het gemak vanuit dat mijn collega’s raar zullen opkijken als ik ze een lolly geef als ze zelfstandig naar de wc zijn gegaan, laat staan wanneer ik ze op de gang zet wanneer hun gedrag me niet aanstaat. Maar met dit avontuur bijna achter de rug ben ik zeker klaar voor het volgende en kijk ik erg uit naar alles wat me te wachten staat. Dikke kussen, Sascha

37


Het geheim van Boekel is… …dat er geen geheim is! Kom zelf kijken wie we zijn, wat wij doen en waarom JIJ bij Boekel past. Wij zijn Boekel. Voluit Boekel De Nerée, maar we houden het graag simpel. We zijn een advocaten- en notarissenkantoor gevestigd aan de Amsterdamse Zuidas en in de Londense City. Met de bijbehorende mensen, kwaliteit en mogelijkheden. Vanuit onze ambitie denken en werken we grenzeloos. We zijn ook nuchter en praktisch. Dat gaat heel goed samen. Dat vult elkaar zelfs aan. Met 120 juristen is Boekel groot genoeg om internationaal te opereren, en klein genoeg om flexibel en snel te zijn. We houden het persoonlijk en leveren werk waar cliënten graag voor terugkomen. Onze grote kracht is dat we onze kennis en expertise weten te verbinden met de wereld van onze cliënten. We werken vanuit Industry Teams – sectorspecifieke teams waarin alle relevante expertises verenigd zijn – die snel en geïnformeerd kunnen schakelen. Zo zijn we partner in business voor Financial Institutions, Real Estate, Life Sciences, Technology, Data & Privacy, Healtcare, Retail, Manufacturing en Government. Samen voor, en samen met onze cliënten.


Opleiding We bieden jaarlijks een groot aantal pas afgestudeerde juristen een plaats aan als advocaatstagiaire of kandidaatnotaris. Tijdens de advocaat-stage, die ruim drie jaar duurt, volg je de juridische beroepsopleiding via de Law Firm School. Daarnaast leer je het vak in de praktijk onder leiding van ervaren collega’s, volg je ons interne opleidingstraject en doe je mee aan onze pleitoefenening Het Boekelgerecht. Student-stage De beste manier om te kijken of de advocatuur of het notariaat bij je past is het lopen van een studentstage. Boekel biedt het hele jaar stageplaatsen aan binnen al onze expertises. De student-stage duurt in de regel twee maanden, maar andere afspraken zijn mogelijk. Natuurlijk zorgen we voor goede begeleiding en een uitgekiend introductieprogramma. Je gaat mee naar besprekingen, lezingen en jurisprudentielunches. Daarnaast werk je mee in de praktijk en doe je juridische ervaring op. Solliciteren Bij de selectie kijken we niet alleen naar studieresultaten, maar we letten ook op hoe jouw karakter dat van ons kan aanvullen. Ben je nieuwsgierig naar de mogelijkheden bij Boekel en wil je hier graag meer over weten, neem dan contact op met onze recruiter. Ontmoet Boekel Wij nodigen studenten graag uit kennis te maken met ons kantoor en onze werkzaamheden. Daarom organiseren wij een aantal informatiedagen die gericht zijn op onze expertises. Wij zijn van de Amsterdamse gastvrijheid, dus zijn deze dagen voor iedereen toegankelijk en gaat hier geen sollicitatieprocedure aan vooraf. Daarnaast zijn er natuurlijk onze business course Expeditie Boekel en de STEP Inhouse dagen. We bezoeken ook evenementen georganiseerd door studie- en studentenverenigingen en het is natuurlijk ook mogelijk een afspraak te maken met onze recruiter. Kijk voor meer informatie op www.boekel.com/ontmoetboekel. Sponsor WK Roeien 2014 In een roeiboot spelen de stuurman, de slag, de boeg, maar ook de coach allen een onmisbare rol om nog sneller vooruit te kunnen komen. Het team kan alleen samen zoveel beweging in het water creëren dat de boot over het water ‘vliegt’. Dit is de reden dat roeien zo goed bij Boekel De Nerée past. Wij hechten grote waarde aan de vrijheid van het individu en persoonlijke ontwikkeling. Door vervolgens in teams te werken komen we echt vooruit en helpen we onze klanten optimaal. Jarenlang was Boekel sponsor van de Koninklijke Nederlandse Roeibond. Op die traditie bouwen we nu voort door de sponsoring van het WK Roeien 2014 op de Bosbaan in ‘ons’ Amsterdam.

Onze recruiter Susan Verschuren T 020 795 30 57 E susan.verschuren @boekel.com boekel.com/werkenbij


40


The City 41

In The City nemen we een kijkje bij potentiĂŤle werkgevers voor de rechtenstudenten van nu. De kleinere advocatenkantoren aan de Amsterdamse grachten, maar ook het internationale(re) werk aan de Zuidas. Echter, daar blijft het niet bij. Zo gaan we ook langs bij multinationals waar men als bedrijfsjurist aan de slag kan, en overheidsorganen waar men als keurige ambtenaar uit de voeten kan.


Liesbeth A Campo over haar traineeship bij BZ

42

Het chique ministerie van Buitenlandse Zaken, het hoofdkantoor van onze diplomatieke dienst. Een organisatie die niet voor iedereen is weggelegd. Immers, naast veel kennis is ook subtiliteit vereist. Je behartigt namelijk het landsbelang en dat is en blijft een organisch uitgangspunt. Liesbeth geeft ons als starter een inkijkje. Wat is je studieachtergrond? Heb je naast je studie nog relevant(e) werk gedaan of (bestuurs)ervaring opgedaan? In 2007 ben ik begonnen met mijn rechtenstudie aan de Universiteit Maastricht. Ik volgde daar de deels Nederlandstalige, deels Engelstalige bacheloropleiding “European Law School (regular track)”, welke ik in 2010 heb afgesloten. Tijdens deze bachelor heb ik zowel kennis van het Nederlands als het Europees en Internationaal recht opgedaan. Aangezien mijn interesse en voorkeur met name uitging naar het Europees recht, heb ik ervoor gekozen om mij hier in mijn Master verder in te specialiseren. Een goede kennis van het Nederlands recht vond ik echter ook belangrijk. Aansluitend aan mijn bachelor heb ik daarom zowel de master “European law School” als de master “Nederlands recht: profiel privaatrecht” gevolgd, waarvoor ik in 2012 ben afgestudeerd. Gedurende de laatste drie jaar van mijn studie ben ik (in het kader van het zogeheten “project Talent Scouting”) met veel plezier werkzaam geweest als studenttutor. Ik gaf toen les in verschillende eerste- en tweedejaarsvakken. Daarnaast heb ik in 2012, in een team met drie andere studenten, deelgenomen aan de “European Law Moot Court Competition” in Istanbul. Voor wat betreft bestuurservaring: sinds het begin van mijn studie ben ik bestuurslid van Stichting Philipa. Deze stichting heb ik in 2007 (mede) opgericht met als doel het verbeteren van de leefsituatie van mensen in de Filippijnen. “Philipa” beheert kleinschalige projecten, met name op scholingsgebied. Ik kom zelf regelmatig in de Filippijnen, waardoor ik er terdege van bewust ben (geraakt) dat het volgen van onderwijs lang niet zo vanzelfsprekend is. Dit heeft mij niet alleen gemotiveerd om het optimale uit mijn eigen opleiding te halen, maar heeft mij er tevens toe aangezet om mezelf actief in te zetten om kinderen in de derde wereld uitzicht te geven op een betere toekomst.

nb

Hoe ben je bij BZ beland en hoe heb je je voorbereid op de sollicitatieprocedure? Na mijn studie heb ik enkele maanden gewerkt als docent aan de Universiteit Maastricht en als gastdocent aan de Universiteit van Hasselt (België), in het kader van de transnationale Universiteit Limburg (tUL) samenwerking tussen deze universiteiten. Ik gaf les in de vakken “European company law” en “Law of the internal market”. Daarnaast deed ik promotieonderzoek. Ik wilde echter ook heel graag de praktijk in. Door de decaan van de faculteit werd ik gewezen op een vacature “juristentrainee Europees recht” bij het ministerie van Buitenlandse zaken. Dit sprak mij erg aan en ik besloot te solliciteren. Een maand later werd ik uitgenodigd voor een gesprek. Hier heb ik mij op voorbereid door mezelf te verdiepen in de organisatie en na te denken over mogelijke vragen (zoals wat mijn competenties zijn, wat ik wil ontwikkelen, waarom ik graag bij BZ zou willen werken etc). Vervolgens werd ik uitgenodigd voor een assessment. Dit bestond uit verschillende onderdelen: een cognitieve capaciteitentest, een interview, rollenspelen, enkele vragenlijsten en een schrijfopdracht. Ik heb me met name voorbereid op de cognitieve capaciteitentest door het maken van oefenopgaven op internet. Verder heb ik nog een boek gelezen over assessments en psychologische tests. De boodschap die ik hier vooral uit haalde, was dat voorbereiding helpt en dat het verder belangrijk is om jezelf te blijven. Wat voor functie bekleed je nou precies? Sinds april 2013 werk ik als trainee binnen de Directie Juridische Zaken (DJZ) van BZ bij de afdeling Europees recht (ER). Binnen die afdeling draai ik mee in de werkzaamheden van de hele afdeling, in het bijzonder van het “adviescluster”. nummer 37

|

jaargang 21


NA(AST) JE STUDIE

Het adviescluster adviseert aan de politieke leiding en ambtelijke leiding van BZ, en ook aan andere ministeries over Europeesrechtelijke vraagstukken. Binnen het adviescluster houd ik mij veelal bezig met juridische kwesties die zich voordoen bij de standpuntbepaling van de Nederlandse regering in Brussel. Mijn werkzaamheden zijn verspreid over verschillende terreinen van het Europees recht, en variëren van het maken van uitgebreide juridische analyses tot het behandelen van korte adviesverzoeken. Het leuke hieraan is dat je op maandagochtend vaak niet precies kunt voorspellen hoe de rest van de week eruit zal zien. Daarnaast ben ik betrokken bij verschillende projectgroepen en werkgroepen. Verder draag ik soms ook bij aan de werkzaamheden van het “Hofcluster”. De collega’s van het “Hofcluster” zijn verantwoordelijk voor de procesvoering namens de regering voor het Hof van Justitie van de EU. Zij coördineren het standpunt van de Nederlandse regering voor de Europese Hoven (het Hof van Justitie van de EU, het Gerecht van de EU, het ambtenarengerecht en het Hof van de Europese Vrijhandelsassociatie (EVA-Hof), schrijven de processtukken en treden op als gemachtigden “agenten” van Nederland bij zittingen. Een stage bij een beleidsdirectie in Den Haag en bij een relevante post in het buitenland, vormen ook onderdeel van het traineeship. Momenteel draai ik voor drie maanden mee met Directie Integratie Europa (DIE). Dit is een beleidsdirectie die de politieke besluitvorming over de grote lijnen van het Nederlandse EUbeleid voorbereidt en eerstverantwoordelijke is op onderwerpen als institutionele vormgeving van de EU, EU-uitbreiding, EU ontwikkelingssamenwerking en de EU-meerjarenbegroting. Mijn werkzaamheden binnen DIE bestaan o.a. uit het opstellen van instructies ten behoeve van de Nederlandse vertegenwoordigers in Brusselse Raadswerkgroepen of comités en het beantwoorden van Kamervragen. Later dit jaar zal ik ook voor drie maanden stage lopen bij de Permanente Vertegenwoordiging van Nederland bij de EU (PVEU) in Brussel. De PVEU behartigt de Nederlandse belangen in de EU door o.a. dagelijks te onderhandelen en te lobbyen namens Nederland in de EU. Hiervoor staat de PVEU dagelijks in contact met vertegenwoordigers van andere lidstaten, de Europese Commissie en het Europees Parlement. Hoe verschilt het werk als ambtenaar met de advocatuur, en waarom heb jij ervoor gekozen om bij het ministerie aan de slag te gaan? Mijn vriend is advocaat-stagiair en ook redelijk wat andere vrienden en studiegenoten hebben gekozen voor een baan in de advocatuur. Zelf heb ik in 2011 een student-stage gelopen bij Pels Rijcken & Droogleever Fortuijn Advocaten, bij de toenmalige sectie Europees en mededingingsrecht. Deze stage is mij toen goed bevallen. Ik vond het oplossen van Europeesrechtelijke vraagstukken zeer boeiend en uitdagend, omdat dit niet alleen materiële kennis van het recht en juridisch inzicht vereiste, maar soms ook de nodige creativiteit. De functie als juristentrainee bij BZ sprak mij aan omdat de afdeling Europees recht binnen DJZ vraagstukken behandelt over de volle breedte van het Europees

recht, die vaak ook politiek actueel zijn. Daarnaast leek het mij ook mooi om een bijdrage te kunnen leveren aan de procesvoering voor het Hof van Justitie van de EU. Veel collega’s bij DJZ hebben een achtergrond in de advocatuur. Dat is ook niet vreemd, want er zijn wel wat overeenkomsten (zeker voor wat betreft de collega’s van het Hofcluster). Zowel een advocaat als een jurist bij de overheid richt zich immers op het oplossen van juridische vraagstukken. Een groot verschil zijn natuurlijk je cliënten: voor een advocaat kan dit sterk verschillen, als overheidsjurist dien je de overheid c.q. “het algemene Nederlands belang”. Dit betekent dat je ook moet kijken naar het grotere geheel en rekening moet houden met wat een bepaald advies of standpuntbepaling in een dossier betekent voor andere zaken. Als advocaat behartig je de belangen van één partij en kun in afzonderlijke zaken de ene keer “a” roepen, en in een andere zaak juist weer “b”. Als overheidsjurist werk je vaak samen met collega’s van andere directies binnen BZ of andere ministeries, om gezamenlijk tot een eindproduct te komen. Vaak zijn dat geen puur juridische kwesties, maar als er een Europeesrechtelijke aspect aan zit, zijn wij betrokken. Een interessant aspect is dat je dit “eindproduct” soms ’s avonds bij het journaal voorbij ziet komen. Verder denk ik dat de werkdruk anders ligt dan binnen de advocatuur. Je hoeft bijvoorbeeld geen tijd te schrijven of onverwachts een kortgeding voor te bereiden voor de volgende dag. Dat Educatie betekent echter niet dat Liesbeth A Campo zich geen spoedeisende zaken voordoen. Inte2000-2005 HAVO gendeel: er gebeurt veel in de politiek, waardoor 2005-2007 VWO je in staat moet zijn om snel antwoord te geven 2007-2010 Bachelor op juridische vragen. European Law, Cum Laude De deadlines hiervoor kunnen soms extreem 2010-2012 Master kort zijn. Het kan bijEuropean Law, Cum Laude voorbeeld voorkomen dat vlak voor of zelfs 2011-2012 Master tijdens de besprekingen Privaatrecht, Cum Laude in Brussel onverwachts een extra discussiepunt wordt geagendeerd, of dat het krachtenveld binnen de lidstaten opeens anders blijkt te liggen waardoor discussies een hele andere kant op gaan. Je moet dan snel juridisch licht laten schijnen over de voorgestelde Nederlandse positie en/of eventuele terugvalopties. Dit brengt ook mee dat de manier waarop wij stukken schrijven vaak

43


44

verschilt van de advocatuur. Hoewel juristen over het algemeen bekend staan om het gebruik van abstracte concepten, omslachtige formuleringen, archaïsche woorden en lastige juridische termen, moeten wij dit vaak juist zoveel mogelijk proberen te vermijden. Onze adviezen moeten liefst eenvoudig leesbaar en “to the point” zijn. Je schrijft immers niet voor de rechtbank, maar vooral voor beleidsmedewerkers die snel moeten kunnen begrijpen wat je bedoelt. Overigens gebruiken ook de agenten van het Hofcluster vaak zo kort mogelijke formuleringen, maar dat heeft vooral te maken met het feit dat hun pleidooien worden getolkt en hun stukken vertaald moeten worden naar de andere talen van de EU. Hoe onderscheidt BZ zich van andere instellingen binnen de overheid? BZ is de spil in de communicatie tussen de Nederlandse regering en de regeringen van andere landen èn internationale organisaties. Het ministerie coördineert het buitenlands beleid van de Nederlandse regering en voert dit uit. BZ kenmerkt zich vooral vanwege het feit dat het ministerie, naast het departement in Den Haag, ook opereert vanuit ruim 150 ambassades, permanente vertegenwoordigingen en consulaten-generaal, verspreid over de wereld. Hierdoor is BZ vrijwel dagelijks wel op de een of andere manier in het nieuws. Verder staat BZ bekend om de flexibele inzetbaarheid van haar medewerkers en de zogenaamde “ronde”: na gemiddeld vier jaar wisselen de meeste me-

nb

dewerkers van functie (op het departement in Den Haag of op een van de posten in het buitenland). Waar iemand terecht komt hangt af van veel factoren: eigen deskundigheid, vaardigheden en ambitie spelen een belangrijke rol, maar ook het organisatiebelang. De loopbaan van een BZ-er is daarmee vaak weinig voorspelbaar. Hoe ziet jouw (BZ-)toekomst eruit? Tot nu toe is het werken bij BZ mij uitstekend bevallen. BZ is een zeer aangename en leerzame werkomgeving, waarbinnen ik vooralsnog graag werkzaam wil blijven. Of dat ook lukt zal zich later moeten uitwijzen. Het traineeship duurt in totaal twee jaar, maar geeft geen garanties op een nieuw dienstverband. Dat is ook begrijpelijk, gezien de huidige arbeidsmarkt. Mocht de kans zich voordoen, dan zou ik het leuk vinden om bij DJZ te blijven werken. De huidige ervaringen die ik momenteel opdoe met het beleidswerk bij DIE bevallen mij echter ook goed. Een andere optie is dan ook om aansluitend aan mijn traineeship te solliciteren naar de functie van startende beleidsmedewerker bij BZ. Als trainee mag je in ieder geval alvast een stap overslaan in dit selectietraject. Voorlopig heb ik nog even tijd om hierover na te denken en te zien wat er op mijn pad komt. Hoe dan ook zal ik na afronding van mijn traineeship een aardige rugzak met werkervaring hebben die goed van pas zal komen in mijn verdere loopbaan. Of dat nu bij BZ is of elders.

nummer 37

|

jaargang 21


NA(AST) JE STUDIE

Vanzelfsprekend is BZ internationaal. Wat zijn de mogelijkheden om als beginner een in het buitenlandplek te bemachtigen? Er zijn verschillende manieren waarop je kan beginnen aan een baan bij BZ. Meestal start je echter met een functie op het departement in Den Haag. Vooral de functie als startende beleidsmedewerker (ook wel bekend als “het diplomatenklasje”) is erg populair. Als startende beleidsmedewerker doorloop je gedurende 7 jaar een werk-ontwikkeltraject. Je start eerst met een fulltime basisopleiding van 3 maanden en vervolgens bouw je werkervaringen op in drie verschillende functies, in zowel binnen- als buitenland, waarbij je je uiteindelijk ontwikkelt tot een breed internationaal inzetbare beleidsmedewerker. In de regel worden startende beleidsmedewerkers eerst geplaatst op het departement. Dit heeft tot doel BZ en het werk goed te leren kennen, voordat je naar een vertegenwoordiging wordt uitgezonden. Vervolgens ga je twee jaar naar een van de diplomatieke posten in het buitenland en ten slotte werk je drie jaar in Nederland of in het buitenland. Daarnaast zijn er ook verschillende traineeprogramma’s bij BZ. Een daarvan is het juristentraineeprogramma dat ik zelf volg. Zoals ik eerder aangaf is een stage van drie maanden op een post in het buitenland onderdeel van dit programma. Bij mijn traineeship ligt een stage bij de PVEU in Brussel natuurlijk voor de hand. Er is echter ook een soortgelijk traineeship bij de afdeling Internationaal Recht van DJZ waarbij er meer relevante posten in het buitenland zijn. Andere traineeships zijn de Advanced Master International Development (AMID), de Beroepsopleiding Financieel-Economisch Beleidsmedewerker (BoFEB) en de Young Expert Programme Water (YEP Water). Meer informatie over de verschillende stage en carrièremogelijkheden bij BZ is in ieder geval te vinden op de site www.werkenbijdeoverheid.nl Heb je nog tips die je aan studenten zou willen meegeven? Oriënteer je tijdens je studie op een zo breed mogelijke manier. Het mooie aan de Nederlandse rechtenstudie is dat er veel opties zijn naast het uitoefenen van de “klassieke” juridische beroepen. Het lopen van een stage is een goede manier om te ontdekken of een bepaalde baan bij je past en tevens een mogelijkheid om in contact te komen met een eventuele toekomstige werkgever. Bovendien beschouwen veel werkgevers het als een pre wanneer je reeds beschikt over stage-ervaring of andere relevante werkervaring. Wacht hier niet mee totdat je al bent afgestudeerd. Over het algemeen is een stage binnen de overheid bijvoorbeeld alleen mogelijk wanneer je nog

staat ingeschreven als student aan een universiteit. Binnen de advocatuur is dit niet (altijd) verplicht. Hou rekening met dit soort vereisten, zodat je later niet voor verrassingen komt te staan. Probeer er in ieder geval voor te zorgen dat je jezelf op een bepaalde manier kunt onderscheiden. Dat klinkt misschien cliché, maar het is wel belangrijk gezien de huidige arbeidsmarkt. Het helpt vaak als je tijdens je studie goede studieresultaten hebt behaald en/of deelgenomen hebt aan extra-curriculaire activiteiten (bijv. bestuurservaring of buitenlandervaring hebt opgedaan). Een brede oriëntatie is overigens ook belangrijk wanneer je eenmaal begint met solliciteren. Staar je niet blind op je gekozen studierichting. Het is mooi wanneer je studie en werk naadloos op elkaar aansluiten, maar dat hoeft niet noodzakelijkerwijs het geval te zijn. Ik ken genoeg mensen die werkzaam zijn binnen een vakgebied waarin ze niet afgestudeerd zijn. Bovendien zijn er steeds meer werkgevers die ook opleidingsmogelijkheden bieden voor werknemers om zich te laten bijscholen of zich verder te specialiseren. Sta er open voor om nieuwe dingen te leren, maar bovenal: kies vooral ook voor een baan waar je je prettig bij voelt.

45


Langs bij het gerechtshof Halverwege dit studiejaar gingen wij met de JFAS op bezoek bij het gerechtshof Amsterdam en dat was een buitengewoon succes. Onder de bezielende leiding van griffiers Michiel Olthof en Robin Cozijnsen werden wij door het prachtige gebouw aan het IJ geleid. Laatstgenoemde konden we gelukkig een paar vragen stellen over het werk binnen de rechtsmacht.

46

Wat is je studieachtergrond en heb je naast je studie nog relevant(e) werk gedaan of (bestuurs)ervaring opgedaan? Ik heb van 2001 tot 2007 gestudeerd aan de Universiteit Leiden. Na mijn studie rechten (afstudeerrichting Strafrecht) ben ik Criminologie gaan studeren. Tijdens mijn studie rechten heb ik als student-assistent gewerkt op de afdeling strafrecht en was ik vrijwilliger bij de rechtswinkel in Leiden. Na mijn afstuderen heb ik, tijdens mijn studie criminologie, een tijdje als docent (eerstejaars)strafrecht en moot court gewerkt. Het laatste half jaar van mijn studie criminologie heb ik aan de Universiteit van Bologna gevolgd. Hoe ben je bij het hof Amsterdam beland? Via mijn stiefvader, die ook werkzaam is bij het hof in Amsterdam, hoorde ik dat er stageplekken vrijkwamen. Het leek mij een mooie manier om een kijkje in de praktijk te krijgen en daarom ik heb op die stageplek gesolliciteerd. Het werk beviel erg goed en ik was dan ook blij dat ik, nadat ik terug was uit Bologna, weer mocht komen werken bij het hof. Ik heb toen een half jaar gewerkt om te sparen voor de reis door China en Zuidoost Azië die ik nog wilde maken voordat ik definitief afscheid zou nemen van mijn studententijd. Na mijn reis had ik het geluk dat er een plekje vrij was op het hof en ben ik daar meteen weer in dienst getreden. Wat houdt jouw huidige functie precies in? Wil je uiteindelijk rechter worden? Zo ja, welke sectie spreekt jou het meest aan en waarom? Ik werk sinds 2010 fulltime bij het hof als griffier. De functie van griffier is heel divers. De dossiers komen eerst naar jou, zodat jij ze kan voorbereiden. Aan de hand van een uitgebreide vragenlijst maakt de griffier een voorbereidingsnota voor de raadsheren

(rechters in hoger beroep), dat voor hen dient als handvat voor het voorbereiden van de zaak. Op de zitting maakt de griffier aantekeningen van wat er allemaal gebeurt en wordt gezegd, aan de hand waarvan het proces-verbaal van de zitting wordt opgemaakt. Na de zitting doet de griffier mee aan het raadkamerproces en mag je zeggen wat je van de zaak vindt. Aan de hand van wat er in de raadkamer wordt beslist maakt de griffier een concept arrest (vonnis in hoger beroep). Ik werk momenteel al twee jaar aan een megazaak. Als griffier op een megazaak hou je je naast de gewone werkzaamheden ook bezig met planning en het onderhouden van contacten met de advocaten en het Openbaar Ministerie. Na het afronden van de zaak waar ik nu mee bezig ben ga ik op zoek naar een andere baan. Ik zou graag ooit strafrechter willen worden. In de nieuwe opzet voor de opleiding tot rechter moet je namelijk eerst een paar jaar buiten de rechtspraak hebben gewerkt voordat je tot de opleiding kan worden toegelaten. Waarom ben jij niet de advocatuur in gegaan? De advocatuur is natuurlijk altijd een aansprekend beroep. Veel van mijn vrienden zijn dan ook gelijk na hun studie de advocatuur in gegaan. Ik heb geen bewuste keuze gemaakt om na mijn studie griffier te worden, de mogelijkheid diende zich aan. Ik heb er echter geen moment spijt van gehad dat ik griffier ben geworden, want het is naar mijn mening een hele goede startersfuncties in het strafrecht. Hoe ziet een gewone werkdag er voor jou uit? Een griffier heeft gemiddeld een keer in de twee weken zitting. Op een zittingsdag behandel je (afhankelijk van de soort zitting) ongeveer tien zaken. Je bent dan de hele dag in de zittingszaal aantekeningen aan het maken en aan het raadkameren. Op de dagen dat je geen zitting hebt, ben je bezig met het voorbereiden of het uitwerken van zaken. Het hof Amsterdam heeft een jonge groep griffiers, dus komt het vaak voor dat een werkdag (vrijdag meestal) wordt afgesloten met een borrel. Heb je nog tips die je aan studenten zou willen meegeven? Ik zou elke student adviseren om van de mogelijkheid gebruik te maken om een tijdje in het buitenland te studeren. De ervaring om een tijd in een andere omgeving, met studenten uit anEducatie Robin dere landen te studeren heb ik Cozijnsen als erg leerzaam en leuk ervaren. Daarnaast komt de soms taaie 2001-2007 stof tot leven door in de praktijk Rechtsgeleerdheid te werken. Als je de mogelijkheid Universiteit Leiden, hebt om ergens stage te gaan lopen, moet je die kans niet laten 2006-2008 liggen. En wie weet volgt er wel Crimonoligie een baan uit...

Universiteit Leiden, 2009 Crimonologie Universiteit van Bologna

nb

nummer 37

|

jaargang 21


NA(AST) JE STUDIE

Quiz 3. Voor het dragen van welk kledingstuk kan een man in Italië worden gearresteerd?

4. In Nederland mag je een inbreker niet op het toilet opsluiten, waarom niet?

5. Welk lichaamsdeel mogen vrouwen in Laos niet in het publiek tonen?

7. Wegens welke aanklacht stond Gerard Spong in 2003 zelf voor de rechter?

8. Wat mag vanaf maart 2013 van een verdachte in een rechtszaak worden uitgezonden?

9. Wat was het motief van de daders in de Groninger-HIV zaak?

10. De zwarte en witte kleur van een toga hebben beide een betekenis, waar staan zij voor?

Antwoorden:

2. Hoe heet de Europese vennootschapsvorm (afkorting is genoeg)?

6. Waarom is de Donald Duck een tijd verboden geweest in Finland?

1. Naburige rechten beschermen het werk van uitvoerende kunstenaars (zoals musici, toneelspelers en acteurs), filmproducenten, omroeporganisaties en platenmaatschappijen. 2. Societas Europaea (SE) 3. Een rok 4. Dit is een beperking van zijn bewegingsvrijheid 5. Hun tenen 6. Omdat Donald Duck geen broek draagt 7. Naaktloperij 8. De stem 9. De daders wilden een ‘hivclubje’ maken. Seropositieven hoeven zich onderling immers geen zorgen te maken over besmetting, waardoor de weg vrij was voor ongeremde seks, aldus de daders. 10. Zwart voor de afwijzing van ijdelheid, wit voor neutraliteit

1. Wat zijn naburige rechten?

47


Hou jij van schrijven? De Nota Bene is op zoek naar nieuwe redactieleden. Lijkt het jou leuk om af en toe een leuk artikel te schrijven? Stuur dan meteen een e-mail naar media@jfas.com

Profile for JFAS

Nota Bene juni 2014 - Zomer  

Nota Bene juni 2014 - Zomer  

Advertisement