Page 1

30e jaargang - nummer 208

BOELSPRIET


e

30 Jaargang - nummer 208

april-mei 2012

In dit nummer

Boelspriet is het verenigingsblad van JBV Bulderbaan Opgericht 13 Maart 1980 KvK Amsterdam V532677

www.bulderbaan.nl Bestuur Guido Dennenbroek Bram Otte Frans Posthuma Andries Wijand Freek Vogelaar

Voorzitter Secretaris Penningmeester Wedstrijdzaken Algemene zaken

3

Colofon

5

Bestuurspraet

7+9

Werk in Uitvoering: Hans Slier

11

Oproep vrijwilligers / Slaapkamer-raadsel

13

“Balgevoel” van onze Stadsdichter

15+17

Wintercompetitie: Promotie team Santana

19

Redactieverslag Jokercompetitie

21

Winnaarsverslag Jokercompetitie

23

Verslag Heintoernooi

Verenigingssecretariaat

24 - 26 Eurotoernooien (verslagen en uitslagen)

Van Heuven Goedhartln 199 Gsm 0643257204 1181 KL Amstelveen email: secretaris.bulderbaan@gmail.com Website: www.bulderbaan.nl

28 + 29 Impressie “spelen met een topper“ 30 + 31 Van de Technische Commissie 32 - 35 Volle zon over het petanque (deel XI)

Wedstrijdcommissie Andries Wijand Freek Vogelaar Jos Helsloot

Kopij Boelspriet 209 Tel. 0644652561 Tel. 0619354281 Tel. 0206437943

Bij voorkeur in WORD zonder opmaak als bijlage per e-mail vóór 15-juli 2012 aanleveren bij:

Redactie Boelspriet Dorine Martron: Peter Bleekrode Bram Otte

d.martron@orange.nl promotie.bulderbaan@gmail.com secretaris.bulderbaan@gmail.com

d.martron@orange.nl

Lief en Leed Marian Posthuma

Tel. 0206451883

Kantinecommissie

Dorine Martron

Clubhuis GSM Tel. 0657956955 Freek en Lida Vogelaar Tel. 0619354281 Anja Ploeger; Jeannette Cramer; Minke Otte; Marian Posthuma

promotie.bulderbaan@gmail.com

Bank ING: rek.nr. 5036931 Tnv. Penningmeester JBV Bulderbaan

Speeltijden Peter Bleekrode

Maandagavond, woensdagavond: vanaf 19.00 Maandag-, woensdag- en zaterdagmiddag: vanaf 13.00 secretaris.bulderbaan@gmail.com

Speelterrein Broersepark; ingang Molenweg te Amstelveen.

Doelstelling “Het bevorderen en het doen beoefenen van ‘Petanque’ en al dat hiermee verband houdt.”

Bram Otte

Omslagfoto:

Bondsbureau

’t Was toch weer ongelooflijk boffen met de weersomstandigheden tijdens ons laatste ‘Jonge’ Dikkerttoernooi. (zie voor uitleg de column van Guido Dennenbroek) . Met als gevolg een fraai sfeerbeeld van één der halve finales in de A-poule. Volgens veel spelers én de finalisten (nationaal kampioenen!) zóóó mooi en uniek in ‘ons’ Broersepark !

Nederlandse Jeu de Boules Bond www.njbb.nl

3


Buitenseizoen

Algemene Vergadering 2012

Dit jaar werd ons voorjaarstoernooi nog één keer onder de naam “Jonge Dikkerttoernooi” gespeeld.

Ook dit jaar hadden we onze Jaarvergadering weer in wijkcentrum ‘De Meent’. Een vergadering waar naast de gebruikelijke agendapunten ook een onderwerp op de agenda stond waar voor onze vereniging veel vanaf hing.

De oorspronkelijke naamgeving dankte het toernooi aan de gelijknamige sponsor van de hoofdprijs: een dinerbon voor twee personen van onze ‘buur’, restaurant ‘De Jonge Dikkert’. Twee jaar geleden is deze sponsor echter gestopt en is besloten tot een kleine naamswijziging. Dat dit voorjaar nog onder de oude naam is gespeeld kwam gewoon omdat nog een oud flyerontwerp als basis is gebruikt voor de promotieactiviteit.

Nadat de jaarverslagen en de financiën de revue hadden gepasseerd kwam de toekomstige positie van de huisvesting en accommodatie van onze vereniging over het voetlicht. Vanuit een initiatief van Peter Bleekrode en Chris van de Ven werd door deze leden een presentatie gegeven over een voorstel tot het realiseren van een accommodatie met overdekte speelgelegenheid.

Het toernooi kenmerkt zich altijd weer door een sterke spelersbezetting en ook dit jaar was dat weer het geval. Moet je dan de naam wel willen veranderen, vroeg een deelnemer aan mij. Tsja, we worden niet meer gesponsord door het restaurant en het toernooi kent zijn succes mede door de naamsbekendheid. Toch heb ik sterk het idee dat als we volgend voorjaar het toernooi aankondigen als “Het Dikkerttoer-nooi” dat de inschrijving weer even vol zal zijn met dezelfde sterke bezetting.

Aansluitend gaf penningmeester Frans Posthuma namens het bestuur de visie weer in een presentatie over een verhuizing naar een overdekte accommodatie buiten het park. In deze visie was opgenomen het realiseren van een nieuw clubgebouw op de voor ons bestemde nieuwe locatie binnen het park naar aanleiding van de laatste fase van de parkrenovatie. Beide voorstellen zijn na een uitgebreide discussie en vragenronde in stemming gebracht. Van de 60 (incluis machtigingen) uitgebrachte stemmen kozen de leden met een stemverhouding van 48 tegen 15 en 2 onthoudingen om de vereniging binnen het Broersepark te laten voortbestaan.

Het deed mij goed om te horen dat de spelers ons park ook als uniek beschouwen. Opmerkingen “dit is nog echt boulen, hè in zo’n park”, en “toch echt veel mooier dan op een afgelegen industrieterrein”, ving ik op uit gesprekken tussen de deelnemers. Zelf hoop ik dan op zo’n dag dat het weer ons niet in de steek laat, want met onze knusse accommodatie ben je dan echt wel heel beperkt.

Doordat in 2011 nieuwe statuten van kracht werden en ook een nieuw rooster van aftreden van bestuursleden van toepassing werd waren vergaderjaar geen aftredende bestuursleden zodat de huidige ploeg in dezelfde samenstelling verder gaat.

Vanaf deze plaats wil ik ook nog onze vrijwilligers en bestuursleden complimenteren en bedanken voor de organisatie en werkzaamheden zoals inkoop, verzorging, opbouw en uitgiftevoorzieningen.

Bij het vaste agendapunt ‘commissies’ bleek nog maar een keer dat de leden die de verschillende werkzaamheden op vrijwillige basis uitvoeren onmisbaar zijn voor een vereniging. Een zeer belangrijke bijdrage aan het verenigingsleven die niet vaak genoeg vermeld kan worden!

Het voorjaar kent nog maar weinig zomerse dagen dus we hebben nog wat te goed! Als ik dit schrijf hebben we nog een dag te gaan voor de competities: ZVC en Nationale Competitie. Alle teams wens ik daar nog succes en: óp naar een móóie zomer. Guido Dennenbroek

Op afzienbare termijn zal het conceptverslag van de vergadering door de secretaris worden gepubliceerd, maar bij deze alvast een korte impressie van mijn kant.



Guido Dennenbroek (Vz. )

5




Werk in uitvoering e

In deze 25 aflevering van Werk in Uitvoering komt Hans Slier voor het voetlicht. Hans speelt tot nog toe echt recreatief op de maandagen woensdagmiddagen en is als vriend van Eddy Philips destijds enthousiast gemaakt voor ons edele Jeu de Boulespel.

Waar ben je geboren? “Ik ben geboren Amsterdammer als kind van Joodse ouders. Dat was in mei 1948 in het Luthers Diakonessenziekenhuis aan het Vondelpark, dat inmiddels niet meer bestaat. Ik heb in Amsterdam Zuid gewoond (om precies te zijn in de Hoendiepstraat) van mijn eerste tot negende jaar en toen ben ik met mijn ouders geëmigreerd naar Toronto in Canada. Daar hebben we vijf jaar gewoond en zijn toen weer teruggekeerd naar Nederland.”

En wat was je volgende baan? “Daarna ging ik aan het werk bij een agenturenfirma in Baarn, Warradijn Non-Food genaamd en ging van een multinational naar een bedrijf met 10 man personeel. Dit vond ik leuk en kon mij nu ook gaan bezig houden met behalve de verkoop, ook de inkoop. We waren actief in de speelgoed-, huishoud- en schrijfwarenbranche. In mijn functie reisde ik ongeveer vier maanden per jaar voornamelijk door Europa voor het bezoeken van beurzen in Frankfurt, Keulen, Neurenberg, Milaan en later Leipzig. Wij hadden grote klanten als Blokker, HEMA, Bijenkorf, V&D, Makro en Bart Smit. Het bedrijf werd in 1987 verkocht en toen vond ik het tijd om iets anders te zoeken.

En toen ? Wat heb je voor bijvoorbeeld voor schoolopleiding gehad? “Ik moest dus op jonge leeftijd de Engelse taalleren en dat lukte me binnen een paar maanden. Eenmaal terug in Nederland na vijf jaar was ik onze taal niet genoeg meer machtig en was een jaar brugklas nodig en ook een toelatingsexamen in Nederlands, aardrijkskunde en geschiedenis voordat ik naar de middelbare school kon.

Dat vond ik snel. Ik ging samen met de zoon van een bevriende kennis die een aantal taxfree winkels op Schiphol had een bedrijf in incentives voor de zakelijke markt opzetten, genaamd Sparco International BV.”

Ik wilde graag naar de Hogere Hotelschool en volgde daarvoor de driejarige HBS. Toen bleek dat ik met dat 3-jarige diploma niet werd toegelaten, maar wél met dat van de 5-jarige HBS. Dus ging ik naar die opleiding en werd net voor het eindexamen opgeroepen voor mijn militaire dienstplicht. Maar ik werd alsnog buitengewoon dienstplichtig verklaard en slaagde vervolgens voor het eindexamen en dus stond de weg open naar een mooie studie. Echter, ik bedacht dat het ook wel lekker was om meteen geld te gaan verdienen en ben dus niet begonnen aan de studie economie die ik eerst in gedachten had. Daar heb ik overigens later wel spijt van gehad. Maar in de plaats daarvan kon ik aan de slag bij wat toen nog Rank Xerox heette (nu Xerox, red.) als vertegenwoordiger van kopieermachines. Ik kreeg een opleiding van zes weken in Brussel en vervolgens ben ik wat je noemt een uitstekende verkoper geworden met zeer goede verkoopcijfers. De laatste jaren had ik een drietal universiteiten in Amsterdam en Utrecht als klant. Dit werk heb ik dertien jaar gedaan alvorens ik een andere uitdaging zocht.”

“Deze activiteit werd een geweldig succes. In de

Incentives

is een algemene term uit de motivatiepsychologie en is het best te omschrijven als een in het vooruitzicht gestelde beloning in de vorm van een goed of dienst voor een specifieke prestatie ter (tijdelijke) motivatie van bijvoorbeeld verkoopmedewerkers, tussenpersonen of afnemers. Door de beloning en de daarmee samengaande erkenning wordt gewenst gedrag gestimuleerd. Incentives worden vaak door bedrijven gegeven als de werknemers een bepaald doel hebben bereikt. Mogelijkheden van beloning bij een incentivecampagne zijn: incentive groepsreizen met het bedrijf, individuele incentive reizen, cadeaus, evenementen, individuele arrangementen (zoals musicals e.d.), toegangskaarten tot publieksevenementen, geld, cursussen, prestigieuze en kostbare opleidingen, waardecheques, aandelen of daarvan afgeleide producten.

7


tien jaar dat ik het bedrijf runde, is het groot geworden en was in 1998 een van de eerste bedrijven binnen de branche waar je op internet je spaarpunten kon zien en je product bestellen. Momenteel is het gehuisvest in Soest en heeft een dertigtal werknemers en sinds 2002 werkt mijn eigen zoon daar, nu als Sales Manager. Vanaf eind 1987 tot eind 2006 ben ik actief geweest bij Sparco, van 2000 tot 2006 als adviseur, voordat ik stopte met werken.”

“Verder ben ik ook actief geweest als recreatief sporter met tennissen en hockey en in Canada heb ik op de Junior High School baseball gespeeld. Ik heb ook in diverse besturen gezeten, onder andere van de hockeyclub. Af en toe probeer ik een golfballetje te slaan met mijn zoon en als het mooi weer is, lekker te varen met een klein sloepje op de Loosdrechtse plassen.” “Ik ben ook lid en voorzitter (geweest) van een vereniging genaamd Ancient Order of Foresters. Dat is een liefdadigheidsvereniging die al honderden jaren bestaat. De naam stamt dan ook uit de tijd dat er in Engeland nog niet vergaderd mocht worden en er in het geheim werd samengekomen in de bossen. Vandaar Foresters.

“Daarna kreeg ik een persoonlijk drama te verwerken met de ziekte van mijn vrouw in 2007 en haar uiteindelijk overlijden in augustus 2010.”

Heb je nog een voorval uit je werk wat je speciaal bij is gebleven? “In de tijd dat ik bij Warradijn werkte kwam ik twee maal per jaar in Leipzig. Dat was nog toen nog Oost-Duitsland, voordat de Muur was gevallen. Dan kon het gebeuren dat als je op een Oost-Duitse snelweg reed je moest slalommen om de gaten in het asfalt te ontwijken. Daarom reed je wel eens over de doorgetrokken witte streep. En wie stond daar aan het eind van de weg met een verrekijker klaar om je aan te houden? Je raad het al: de Oost-Duitse politie. Dan was het eerst paspoort inleveren en meteen de boete betalen (in West-Duitse marken) voor het overschrijden van de streep en pas dan kreeg je het paspoort terug! Zo beunde de politie er wat bij, want veel salaris kreeg men niet.”

Het is een club die inmiddels slapend is en waar we nog maar 1 x per jaar een bijeenkomst organiseren om o.a. donaties te bespreken. De club is zo klein geworden omdat er geen nieuwe aanwas van leden meer is en er steeds meer mensen afvallen door overlijden of ouderdom. In deze club heb ik Eddy Philips en zijn vrouw Ellen leren kennen. Zijn vrouw was destijds secretaresse van het bestuur.”

“Ook was het in die tijd gevaarlijk om met iemand te praten over de situatie in het land. Als ik mijn gastvrouw/hospita vroeg hoe het bij hentoe ging, dan legde ze haar vinger op haar mond en nam ze me mee naar het balkon voordat ze antwoordde omdat ze bang was om binnenshuis afgeluisterd te worden.”

“Mijn eigen vrouw Inge was overigens een verdienstelijk schilderes. Haar nalatenschap bestond uit wel 130 schilderijen. Een honderdtal daarvan hebben we in het Antoni van Leeuwenhoekziekenhuis door middel van een veiling verkocht. De veiling bracht € 20.000,00 op en dit geldbedrag hebben mijn zoon en ik geschonken aan het AVL-NKI om wetenschappelijk onderzoek te doen naar eierstokkanker.”

Zijn er nog andere activiteiten waar jij je mee bezig houdt? “Ik heb een grote hobby en dat is snooker. Ik speel het al vijftien jaar en het is destijds bij toeval begonnen omdat we niet terecht konden in de gewone biljarthal en wel in de snookerhal. Van toen af aan hebben we alleen nog maar snooker gespeeld. Eerst in de Ferdinand Bolstraat, vervolgens in Uithoorn en nu al weer een aantal jaren in Wilnis. Een prachtige locatie in een loods met uitstekende faciliteiten en drie mooie snookertafels. Bijna elke dinsdagochtend zijn ik en mijn vriend hier te vinden. Het is bij mij om de hoek, want ik woon in Mijdrecht.”

Onder redactie van Dorine Martron Foto’s: Brammo; Hans Slier (schilderij); Google.

9


Oproep vrijwilligers De afgelopen jaren zijn we als vereniging elk jaar wel incidenteel benaderd door personen, organisaties of een bedrijf met het verzoek om een kleine competitie of een familietoernooitje te organiseren. Bijvoorbeeld bij een huwelijksjubileum, verjaardag, reünie of bedrijfsuitje. Soms ook buiten het park tijdens een clinic elders, zoals eerder op het Stadsplein tijdens een verenigingsmarkt en Franse manifestatie. Het bestuur en onze Technische Commissie (TC) en de kantinecommissie overlegden vervolgens ad hoc of de voorkeursdatum geschikt was en of er voldoende vrijwilligers beschikbaar waren om het gevraagde evenement te begeleiden. Om dergelijke verzoeken in de toekomst meer structuur te geven hebben we TC-lid Jos Helsloot bereid gevonden om de organisatie en coördinatie van dergelijke bijzondere evenementen op zich te nemen. Dat betekent wel dat Jos graag over een groep leden/vrijwilligers wil kunnen beschikken die hij kan benaderen voor de begeleiding bij het spel van de gasten. Vindt u het leuk om tijdens of buiten de gebruikelijke speeltijden ook andere mensen de basisregels bij te brengen en onze sport/ons spel en natuurlijk ook onze vereniging op deze plezierige manier te promoten? Dan bent u van harte welkom om het bestaande vrijwiligersteam te versterken en kunt u zich persoonlijk aanmelden bij Jos Helsloot (bijna altijd aanwezig tijdens onze speeldagen) of per e-mail: joshelsloot@gmail.com .

Het is altijd plezierig om over veel namen te beschikken omdat ook ú soms andere afspraken heeft en ‘nee’ moet kunnen zeggen. Geef u dus rustig op, ook al bent u soms verhinderd.  Namens Jos Helsloot en uw bestuur bij voorbaat dank.

Machteld Voogd is niet meer bij ons Wij ontvingen van de familie van Machteld Voogd bericht dat zij op vrijdagavond 25 mei jl. is overleden. De meesten van ons waren al een paar maanden op de hoogte van de ernst van de ziekte die opnieuw had toegeslagen. Wij hebben haar de afgelopen maanden daardoor al gemist en dat zal

zeker nog een tijd zo blijven. Machteld is vanaf juli 1993 lid geweest en vanaf het eerste moment een bekende, en op haar eigen bescheiden en soms verstrooide manier van doen een plezierig en sociaal mens en medespeler, maar ook geduchte tegenstander geweest. Bekend en berucht voor de manier waarop zij het spelletje speelde bij het plaatsen van haar boules. In april 2008 hebben we kunnen meegenieten van (een deel van) haar levensloop, waarin veel onverwachte aspecten van deze bijzondere vrouw naar buiten kwamen. Zij is toen door Dorine Martron geïnterviewd voor ons clubblad in de rubriek Werk In Uitvoering. Het behoeft geen betoog dat veel Bulderbaanleden met de familie meeleven en verdriet hebben om haar overlijden. Bram Otte, secr. 

11


Balgevoel

Als u genoeg hebt van de hele boel

als u krimpt van kramp of crisisgevoel

dreigt te versuffen in uw schommelstoel

wanhopig zoekt naar een nieuw levensdoel

dat minder slaapverwekkend is, iets coolers meld u dan bij de jeu de boulers Soms is het leven om te janken

maar nu grijpt u die nieuwe kans

u droomt zich weer in de Provence ziet zich al kampioen pĂŠtanque

de baan wacht buiten, wie doet mee Jouez! Pointez! Tirez!

Verloren in de voetbalpool?

bekeert u dan tot jeu de boules lijdt u onder de kilojoules

of uw verdwijnend lustgevoel jeu de boules (3x)

baalt u van hier tot Istanbul

van koersbal, bridgen en gesjoel

of wordt uw buurvrouw u te zwoel

Doublette, triplette, vorm uw poule begeef u in het strijdgewoel

laat ballen knallen op het doel

op cochonnet of buurmans boule met uw ultieme balgevoel

ach, u snapt best wat ik bedoel jeu de boules! (3x)

Koos Hagen, stadsdichter 13

(Voorgedragen door de stadsdichter bij de opening van het buurt-jeu de boulesbaantje aan de Kastanjelaan)

jeu de boules (3x)


“Voor kerels, die weer bij een ECHTE herenkapper geknipt willen worden”. Volgens afspraak, dus NOOIT wachten!

En je eerste winst: VRIJ parkeren voor de deur en € 10,50 korting op de eerste behandeling.

Ter kennismaking een complete behandeling voor slechts €15,-Wel even vermelden bij het maken van de afspraak dat het om de kennismakingsaanbieding gaat. Bezoek vooraf onze website. Dan voel je je vast een beetje thuis. Ga dus naar www.styles.nl

Ron Haamel, Populierenlaan 137, 1185 SH Amstelveen 020-641 29 66

Van harte gefeliciteerd Juni 2012 Marian Bouma Tonny Grondman-Snel Andries Wijand Elly van der Wel Steven Kraaijenhof

Augustus 2012 04/06 04/06 09/06 16/06 30/06

Juli 2012 Chris van de Ven Joop v Leeuwen Paco Santana Jan Kooiman Nan Swidde

02/07 04/07 25/07 27/07/ 30/07

Richard Rentinck Doris Henneman Peter Feenstra Marian Posthuma Elly Prins Jaap Wierenga Niek Cramer Truus Roosdorp Wim Smit Jan Verhoef Leo Eelsing Riek Gouw-Foederer Ger Tates Jopie Verbrugge Guido Dennenbroek Gerard Prins Marco Verbrugge Jan de Boer

03/08 04/08/ 05/08 05/08 05/08 06/08/ 08/08/ 09/08 13/08 13/08 15/08 20/08 22/08 24/08 25/08 28/08 30/08 31/08


Winter-triplette Santana promoveert naar 1e klasse! Juist op het moment dat de vorige editie van de Boelspriet gedrukt werd, werd de laatste dag van de Wintercompetitie Tripletten 2012 van de afdeling gespeeld. Terwijl inmiddels het mooie weer (?) is teruggekeerd in Nederland leest u hierbij dus nog een verslag van een succesvolle competitie in de eerste winterse maanden van het jaar 2012.

Korte uitleg Na het overlijden van Tjapko Verbrugge besloten Paco Santana en Peter Feenstra hun plaats in de tweede klasse voor Bulderbaan te verdedigen door ondergetekende te vragen Tjapko’s plaats in te nemen. In deze nieuwe samenstelling gingen wij dus in januari van start in Alphen a/d Rijn.

e

Dag-1 Die eerste dag begonnen wij erg goed, met regelmatige overwinningen op goede tegenstanders als Ina Hoekstra, Gunther Jacobs (Uithoorn) en onze clubgenoten Van Leeuwen / Dennenbroek jr. / Martron. Met vier overwinningen konden wij tevreden terugkijken op een geslaagde dag.

Dag-2 De tweede wedstrijddag in februari begonnen wij minder goed tegen het gevreesde equipe van de broers Paul en Ino Blom. Wij kwamen op een achterstand van 4-10, maar door goed spel slaagden wij er in om de partij te laten keren. Wij wisten 9 punten op rij te maken waardoor wij als uitslag 13-10 konden noteren!

15

Die 2 dag wonnen wij twee andere partijen overduidelijk: met 13-2 en 13-3. Eén partij verloren wij tegen een niet eens zo sterke tegenstander. En de laatste partij, tegen de familie Balk, ging tot aan de laatste mène gelijk op maar eindigde alsnog onfortuinlijk op de stand 12-13. Drie partijen winst, gevoegd bij de vier overwinningen van de eerste dag, betekende dat wij met zeven winstpartijen de laatste dag op de derde plaats van start gingen. In de wetenschap dat wij nog tegen de nummers 1 en 2 moesten spelen, betekende dit ook dat wij de kans op promotie nog in eigen hand hadden. Die derde dag in maart begonnen wij de eerste partij met nerveus spel. 


Dag-3

Door deze overwinningen, met name door de zeges op onze directe concurrenten, waren wij zeker van de tweede plaats. Winst in de laatste partij zou zelfs nog de eerste plaats betekenen!

Wij konden langzaam en moeizaam uitlopen tot 10-2, maar daarna kwam de tegenstander sterk terug. Wij wisten echter dat wij geduldig moesten wachten tot er een kans kwam. En die kans kwam dan ook. Via 11-10 konden wij de wedstrijd naar ons toe trekken met 13-10.

Die laatste wedstrijd speelden wij tegen een degradatiekandidaat. Zij speelden echter verrassend sterk. En het leek er op alsof bij ons de concentratie op moment weg was. De hele partij ging echter toch nog gelijk op tot aan de eindstand 12-13… Met vier mooie overwinningen tijdens de laatste dag, wisten wij dus een plekje te stijgen en beslag te leggen op de tweede e plaats en hiermee promotie naar de 1 klasse.

Hierna lieten wij zien wat wij waard waren tegen Aad Slingeland en zijn team, dat op de tweede plaats stond. Alle zenuwen van de eerste partij waren weg en door zeer gedegen spel konden wij via 10-0 en 10-3 de partij uitmaken. Dat betekende dat wij deze concurrent voorbij waren gestreefd met notabene 13-3 !

Wij sloten deze competitie af met 11 winstpartijen uit 15 wedstrijden. De directe concurrenten, de uiteindelijke plaatsen 1 t/m 6, hebben wij allemaal verslagen. Twee partijen hebben wij verloren met 1213, de andere twee met ietsje ruimere cijfers. De overwinningen waren allemaal, op één of twee uitzonderingen na, duidelijk en afgetekend waardoor ook het saldo ruimschoots het beste van allemaal was.

Daarna waren wij op volle stoom. Wij wonnen de derde partij door prima te spelen. Door alle kansen die wij kregen direct en volledig te benutten, konden wij een “Fanny” (13-0 !) noteren! Met winst in de vierde partij konden wij promotie zeker stellen. Wij speelden tegen de koploper, die op dat moment één wedstrijd meer had gewonnen dan wij. Wij trokken de lijn van de eerdere partijen geweldig door en lieten deze tegenstander uit Zandvoort nauwelijks kansen. Met 13-4 wonnen wij ook deze partij overtuigend.

Volgend seizoen is het triplette Santana / Feenstra / Van de Ven in de hoogste klasse van de afdeling te bewonderen! De verwachtingen mogen hoog gespannen zijn. Chris van de Ven

17




Jokercompetitie 2011 – 2012 Het winterse Jokertoernooi is weer ten einde. Vijf maanden van zwoegen in weer en wind, in sneeuw en ijzel en wat er nog meer aan winterweer te verwachten is heeft op de laatste speeldag 28 maart 2012 geen al te grote verrassingen laten zien. Wel moet gezegd worden dat tot de laatste speeldag onzeker was wie deze 2011/12-editite uiteindelijk zou winnen. Drie namen waren op het eind bepalend: Chris van de Ven, Paco Santana en Thomas Verhoef, konden alle drie nog kampioen worden omdat het verschil in punten binnen de twee nog te spelen partijen overbrugbaar waren. De loting voor deze twee laatste partijen gooide echter roet in het eten, jammer genoeg werden de drie kemphanen dan wel als directe tegenstander of zelfs als medespeler geloot waardoor er iets van de spanning uit deze laatste avond verdween. Maar ja een loting zoals die gedurende het hele toernooi wordt gehanteerd geldt ook voor de laatste avond! De periodekampioenen waren: Periode 1:

Freek Vogelaar

Periode 2:

Thomas Verhoef

Periode 3:

Chris van de Ven

Periode 4:

Paco Santana

Periode 5:

Elly Prins

Bij de eerste tien in de totale eindstand waren drie spelers die alle speelavonden aanwezig zijn geweest en dus geen jokers hebben gebruikt: Tineke Verhoef, Thomas Verhoef en Nico Veldt Sr. Het totale verschil in punten tussen de eerste vier op de ranglijst bedroeg 17 punten wat aangeeft dat het inderdaad tot en met de laatste speeldag spannend is geweest. Voor de vijfde keer op rij is Chris van de Ven als overwinnaar uit de bus gekomen, onze felicitaties zijn van harte gemeend maar…….., wordt het geen tijd dat er eens iemand anders e op de 1 plaats eindigt? Volgend jaar maar weer proberen! Pebe



19


Jokercompetitie 2011-2012 Verslag door een vijfvoudige winnaar De winter was zacht en zonnig met twee weken onvervalst koud winterweer. En wederom werd afgelopen winter de Jokercompetitie gespeeld in ons mooie (maar helaas nog onoverdekte) Broersepark. En wederom volgt, traditiegetrouw, voor de lezers van de Boelspriet een kort meteorologisch verslag, met dank aan het KNMI. Deze winter gaat als zacht en zonnig de archieven in. Alleen de eerste helft van februari was koud, uitzonderlijk koud zelfs. Verder was het zacht met temperaturen ruim boven normaal. De winterse kou liet lang op zich wachten: tot half januari had het in De Bilt nog geen uur gevroren en was -0,1 graden de laagste temperatuur over de periode van december en het grootste deel van januari. Op 28 januari viel de vorst in waarna februari met een officiële landelijke koudegolf de winter binnen twee weken alsnog op de kaart zette. Het zonnige vriesweer bood veel schaatsmogelijkheden, hoewel het natuurijs na de lange periode van zacht weer en door de sterke wind op veel plaatsen maar langzaam groeide. Dinsdag 31 januari werd de eerste marathon op natuurijs verreden, in het Groningse Noordlaren. Op 3 februari maakte intensieve sneeuwval het winterbeeld compleet maar de sneeuw leidde ook tot overlast en deed de Elfstedentocht de das om. De koudegolf, die duurde van 30 januari tot 8 februari, was indrukwekkend. De gure oostenwind leidde in combinatie met de strenge vorst tot gevoelstemperaturen die slechts eens in de dertig jaar voorkomen. Ondanks het zonnige weer was het bijzonder koud. De temperatuur daalde op vijf dagen onder de -15 en lokaal werd het zelfs kouder dan -20 graden. Lelystad noteerde op 4 februari -22,9 graden. In De Bilt werd -18,9 graden gemeten en dat was voor februari de laagste temperatuur sinds 1956. De vorst van begin februari vormde een groot contrast met het zeer zachte weer begin januari. In Limburg liep de temperatuur op Nieuwjaarsdag op tot 14,1 graden. In De Bilt was het met 12,9 graden de zachtste nieuwjaarsdag sinds tenminste 1901. In het Broersepark werd er tijdens de relatief warme december en januari-maanden, maar ook tijdens de koude van februari, als vanouds fel gestreden om de titel “IJskonijn”. Respectievelijk Freek Vogelaar (november), Thomas Verhoef (december), schrijver dezes (januari), Paco

20


Santana (februari) en Elly Prins (maart) werden periodewinnaar. Ergens begin maart begon de situatie aan de kop van de Jokercompetitie steeds duidelijker te worden: de titelstrijd zou gaan tussen Thomas Verhoef en ondergetekende. Maar aangezien vader (Paco) Santana halverwege maart zoon (Marco) Santana voorbij streefde, en zich zo op de derde plaats nestelde, was ook hij nog kanshebber. Thomas verloor de voorlaatste speelavond een aantal kostbare punten, waardoor uw verslaggever hem weer voorbij ging en met zes punten voorsprong de afsluitende avond in kon gaan. Paco won wederom zijn twee partijen, en zorgde er hierdoor voor dat hij in het spoor bleef van Thomas, op de derde plaats. De laatste avond – woensdag 28 maart – werd gespeeld onder uitstekende omstandigheden, met mooi weer en (aangezien wij inmiddels in zomertijd beland waren) met een prachtig avondzonnetje. Ideale condities voor de finalepartijen! De loting van de eerste partij bracht Paco en Chris tegen Andries en Elly. Een zware loting voor beide doublettes. Paco en Chris slaagden er in uit te lopen tot 6-1 maar daarna werd hun spel wat minder. De wedstrijd kantelde en een wissel waarbij Paco ging pointeren, bracht niet het gewenste resultaat. Vooral Elly raakte op dreef. Met haar uitstekend geplaatste boules maakte zij het de tegenstanders erg moeilijk, te moeilijk zelfs. Elly en Andries maakten relatief makkelijk de partij uit met 7-13. Thomas speelde met Frans tegen Marian en Eddy. Thomas en Frans konden niet hun beste spel laten zien en ook zij liepen tegen een 7-13 nederlaag aan. Schrijver dezes, Thomas en Paco behaalden alledrie dus zeven punten in hun eerste wedstrijd, en daarmee bleef de situatie bovenin ongewijzigd, met nog één partij te gaan. Ik behield zes punten voorsprong op Thomas, die vier punten voor bleef op Paco. De loting van de laatste wedstrijd leverde een echte finale op: Paco en Chris speelden tegen Thomas en Peter Bleekrode. Dit betekende dat Paco nog kon strijden om de tweede plaats over te nemen van Thomas, maar dat hij ondergetekende niet meer kon inhalen. Deze loting was voor Paco toch een teleurstelling. Voor hem telt, zoals het hoort bij een echte sportman, alleen de eerste plaats. En het betekende ook dat Thomas nog een kans had op de eindzege. Dan moest hij echter wel een grote overwinning zien te behalen. En dat laatste was iets teveel gevraagd. Paco en Chris namen direct het initiatief in de wedstrijd en liepen eenvoudig uit naar 7-1. Eén mène wisten Thomas en Peter nog twee punten te scoren maar dat was niet genoeg, de zege ging met 13-3 naar Paco en Chris. Door die grote overwinning passeerde Paco Thomas in de ranglijst. Weer werd een lange Jokercompetitie beslist in de allerlaatste partij! De laatste Jokeravond werden de spelers weer verwend met Freek’s warme worst en warme ballen, naar geheim familierecept. Hulde voor deze lekkernijen!  21


De prijsuitreiking vond in ons clubhuisje plaats met een tafel ruim voorzien van plantaardige en vloeibare prijzen. Én natuurlijk weer met de grootste beker die bij Bulderbaan te vinden is, én met het traditionele konijntje. Dat konijntje is inmiddels geaccepteerd als nieuw familielid door zijn (of haar?) vier broers en zussen, en vermaakt zich prima! Rest mij alle spelers van de competitie te danken voor hun deelname, voor hun fanatisme (soms), hun enthousiasme (vaak) en sportiviteit (bijna altijd). Chris “Quintuple IJskonijn” van de Ven 

22


samengesteld met de wens dat een speler niet meer dan één keer in een triplette geloot zou worden!. Een hele klus en dus hulde voor de wedstrijdcommissie. De prijzentafel was door de inspanningen van de organisatie en medewerking van verschillende sponsoren rijk bedeeld.

Heintoernooi 2012 Slechts 15 pointeurs en 14 tireurs waren op zaterdag 31 maart naar het Broersepark gekomen voor het jaarlijkse interne Heintoernooi. Met alle respect, maar ik vind het een teleurstellende opkomst voor een verenigingstoernooi waar veel organisatie en voorbereidingen om de hoek komen kijken!

Na een paar weken van steeds verder oplopende temperaturen was het weer even wennen aan de plotseling verslechterde weersomstandigheden. Maar ondanks de lagere temperaturen was het in de soms doorbrekende zon nog wel goed toeven, al was het goed merkbaar wanneer de zon even schuil ging achter de bewolking! Maar ja, maart roerde toch nog even zijn staart en zo hoort dat ook! April komt er aan en u weet het “april doet wat het wil”!

Een toernooi dat vanouds met voorinschrijving is ingedeeld met pointeurs en tireurs. Altijd al een wat lastige indeling, omdat de beide lijstjes nooit een gelijk aantal vertonen en er noodzakelijk geschoven moet worden. Dát en het feit dat slechts 29 deelnemers waren opgekomen – er waren ook nog verschillende afzeggingen – maakte het voor de wedstrijdleiding een lastige klus. Een beetje onwennig ook, zo kort na een belangrijke en lange Algemene Ledenvergadering.

De prijsuitreiking in een ovenwarme kantineruimte werd ingeleid door de zelfbenoemde opperstalmeester Bram die onder luid applaus de barmedewerkers/sters dankte en het woord gaf aan de organisatie die op hun beurt ook de aanmoedigingsprijzen weer mochten uitreiken: je bent tenslotte nooit te oud om te leren! Op naar de zomer en naar het volgend jaar voor weer een nieuwe versie van het Heintoernooi. Pébé

Het toernooi zelf verliep daarna alsnog vlekkeloos onder de leiding van Freek Vogelaar en Jos Helsloot, die beiden door fysieke ongemakken zelf niet konden deelnemen. De loting verliep anders dan voorgaande jaren, niet meer nummers trekken uit de twee mandjes maar gewoon vooraf geloot. Dat werd natuurlijk mede veroorzaakt door het feit dat elke speelronde drie triplettes moesten worden

23


€urotoernooi zaterdag 3 maart 2012

Het voorjaar komt eraan? Tja, je voelt aan alles dat het voorjaar er aan komt! Niet op de laatste plaats werd dat zichtbaar door het aantal deelnemers van de maartuitvoering van het €urotoernooi: Vierendertig leden kwamen in het Broersepark spelen. Op de eerste plaats even een aanvulling op het artikel in de Boelspriet van februari naar aanleiding van de EUROtoernooi-jaarprijs. Zoals u heeft kunnen lezen wordt aan het eind van het jaar een wisselbeker uitgereikt op basis van alle uitslagen van de afzonderlijke maanden in 2012. Inmiddels heeft de organisatie het groene licht gekregen van het bestuur om de winnaar ook een persoonlijke prijs te overhandigen! Bij het opstarten van dit toernooi in deze vorm bestond enige angst dat altijd de sterkste spelers van de vereniging er met de eindprijs van door zouden gaan. Het is plezierig om vast te stellen dat tot nu elke maand een andere winnaar heeft laten zien! Een signaal dat niet iedereen elke keer in staat is het onderste uit de kan te halen en dat is voor het toernooi wel zo leuk. De maart-eindstand, het verslag van de april-editie en cumulatieve standtot en met april treft u respectievelijk hieronder en op de volgende pagina’s aan. Wat op deze mooiweer zaterdag voor de aanvang van het toernooi een behoorlijke domper op de feestvreugde betekende, was de mededeling van de secretaris dat Marijke van Halm toch nog veel eerder dan verwacht, op vrijdag was overleden. Ook vanaf deze plaats wensen wij haar familie en vrienden veel sterkte toe bij het verwerken van dit verlies. Voor de €urocompetitie geldt nu weer “wachten op de volgende maand”! Peter Bleekrode

24


€urotoernooi zaterdag 7 April 2012 Paastoernooi

Zesentwintig Bulderbaanse paashazen trotseerden de weer ingevallen winter. Althans zo leek het: het was winderig en waterkoud en deed helemaal niets denken aan het weer van een week daarvoor. Toch waren er 26 dapperen die gehoor hadden gegeven aan de oproep om toch vooral te komen. Loes als prijzeninkoopster had gezorgd voor een prachtige tafel (de uitverkochte eierboer zat zich nog in de handen te wrijven) en Leo als rekenmeester zat klaar om alles te verwerken en uit te rekenen. Maar……, éérst moest er nog gespeeld worden! Het ongelijke aantal opgekomen deelnemers zorgde voor een loting met twee triplettes, hetgeen altijd jammer is, maar het is niet anders omdat er geen inschrijving vooraf is. Het toernooi over drie rondes verliep vlekkeloos en de stemming zat er best in. Niet in de laatste plaats vanwege de lekkere hapjes – waaronder (natuurlijk) gevulde eieren – bitterballen en paaseitjes. Wat een combinatie, zo op papier terug te zien! Winnaar van de dag Paco Santana werd op de voet gevolg door drie andere spelers t.w. Vittorio Pontillo, Magda van Peer en Frans Posthuma, zij allen hadden drie gewonnen parijen. Na vier toernooien komt er ook enig inzicht in de cumulatieve stand voor de eindzege, Jan de Boer staat op 1 met 9 gewonnen partijen, gevolg door Cor van Elden en Vittorio Pontillo met elk 8 gewonnen partijen. De komende maanden zal blijken hoeveel invloed de vakantieperiode zal hebben op de resultaten. Ik ben benieuwd! De complete uitslag van de dag staat hieronder en is ook maandelijks terug te vinden op het publicatiebord! Pébé P.S. In verband met mijn langere afwezigheid zal de verwerking van de komende maanden enige vertraging oplopen. Ik beloof u om dat z.s.m. na mijn terugkeer goed te maken.

25


26


Het Jonge Dikkerttoernooi Impressie van spelen met een topper Enkele jaren geleden stonden Rajen Koebeer en ik met elkaar te praten in de kantine van BUT (Uithoorn) op een van de zomeravondencycli. Wij kwamen er toen achter dat we in hetzelfde jaar geboren zijn, namelijk 1958. Toen zei Rajen dat we een keer samen een toernooitje moesten spelen. En nu was daar een goede gelegenheid voor: het Jonge Dikkerttoernooi. Mijn vaste maatje bij ‘het Dikkert’ van de laatste jaren, mijn schoonvader, had het vast leuk gevonden als hij had geweten dat ik nu met Rajen Koebeer ons eigen Jonge Dikkert zou spelen. Rajen had dus ‘ja’ gezegd op mijn vraag en het ging dus écht gebeuren dat ik met een sterspeler samen een toernooi in ging. Een man die eerder acht keer uitgekomen was voor Nederland tijdens Werelkampioenschappen. Hij had het voor de aanvang van het toernooi aanvankelijk nog druk met bekenden begroeten en nieuwtjes uitwisselen, maar na de officiële start begonnen we aan onze eerste wedstrijd. We speelden tegen Bram Wondergem en Hans van der Woude (Museumplein). De eerste ballen die er gegooid werden kwamen nog niet gelijk goed aan, maar toen we eenmaal in ons spel waren, ik met plaatsen en Rajen met tireren, speelden we makkelijk naar een overwinning van 13-3. De tweede partij op ons wedstrijdbriefje kregen we Maja van der Linden (links, mijn maatje bij het Nederlands dames kampioenschap) en Hennie van Wijk (Meteoor, Amsterdam-Nrd))s tegenstanders. Zij kozen voor het veld bij het oorlogsmonument bij de parkingang aan de Amsterdamseweg en dus moesten we een eind lopen. Ik merkte toen dat Rajen moeilijk liep en vroeg hem uiteraard wat er aan de hand was. Hij bleek de vorige avond een jichtaanval gehad te hebben en dat hij er nu nog veel last van had. De partij die we speelden was niet best, mede door de dikke laag parkgrind daar. Daardoor werd het ploffen en dichtbij neerkomen. Hoewel Maja ook goed op schot was en zij daardoor lang bij bleven werden een paar missers hen toch fataal en wonnen wij deze partij met 13-7. Door de beide overwinningen werden wij in de A-poule ingedeeld en troffen daar als eerste tegenstanders Jeffrey de Lange en Menno van Drunen-Littel. Of die jongens nu geïmponeerd waren door Rajen weet ik niet, maar ik vermoed van wel. Ze bakten er echt niets van en gooiden ballen soms op een meter van de but en schoten gingen ver over. Iets wat ze normaal echt niet doen. Rajen schoot de sterren van de hemel en zo wonnen wij met 13-6. De volgende tegenstanders waren Rob Schouten (r) met zijn pointeur Teun van Oijen. Een goed spelend team. Zij begonnen ook zelfverzekerd en goed aan de wedstrijd en kwamen voor. Wij maakten echter ook onze punten en het dus ging gelijk op. Ik stond erg goed te plaatsen. Op een gegeven moment gooide Teun de but uit en deze kwam in het verlengde van een lichtpaal te liggen. Sorry, zei hij tegen mij en gooide zijn boule vervolgens op 10 centimeter van de but. ‘Geeft niet ’ , dacht ik, ‘wie het laatst lacht, lacht het best’ en gooide mijn boule op 5 centimeter. Zo werden we langzamerhand de baas in de wedstrijd en gingen zij steeds meer twijfelen en foute tactische beslissingen nemen. Rajen schoot de meest mooie blijvers en zo wonnen we toch nog redelijk eenvoudig met 13-5. 

28


De volgende partij was die van de halve finale. Rajen en ik zaten in zeker opzicht helaas aan de ‘verkeerde kant’ van het schema en dat betekende dat we in deze halve finale Kees Koogje en Edward Vinke als tegenstanders troffen: de beste spelers van Nederland op het moment. Vinke had notabene daags daarvoor het Nederlands Kampioen Precisieschieten gewonnen en daarbij het Nederlands record verbeterd!. We moesten op het centre-court spelen, naast het clubhuis en daar hadden zich inmiddels een heleboel toeschouwers verzameld rond het veld. Voor Kees Koogje was dat lekker, hij houdt van publiek vertelde hij mij later, hoe meer hoe liever. Zoals een paar weken terug toen hij nog voor 600 mensen stond te spelen in een internationaal toernooi. Voor mij was het best bijzonder en het haalde me een beetje uit mijn concentratie. Dit en het feit dat ik het aflopende veld niet helemaal goed in mijn vingers kreeg, maakte dat wij de partij slecht begonnen en vier geschoten blijvers om de oren kregen in de eerste mêne en drie in de tweede. Waardoor de teller gelijk 0-7 noteerde. Daarna kwam er iets van een kentering in de wedstrijd: wij scoorden ons eerste punt en daarna schoot Edward Vinke in twee achtereenvolgende mênes drie keer mis! Dat bracht de stand terug naar 7-7. Vervolgens leek het alsof onze tegenstanders weer even gas bij gaven en kwamen wij er helaas niet meer aan te pas: eindstand 7-13. Het was te moeilijk gebleken om van deze tegenstanders te winnen en in de finale te komen. Toch hadden Rajen en ik niet gedacht zo ver te komen en was de dag voor ons alsnog prima geslaagd. De finale hebben we dus langs de zijlijn bekeken en zagen Edward en Kees van Wil Steenbergen en Frank Trible winnen met 13-6. Het was voor mij een zeer bijzondere ervaring om met zo’n ervaren iemand als Rajen Koebeer te spelen. Een man die eigelijk altijd een van mijn idolen is geweest – en nóg is – in de pétanquesport en het is hopelijk ook niet de laatste keer geweest. Hoewel de volgende keer waarschijnlijk nog wel even op zich zal laten wachten.  Dorine Martron

Uitslagen Jonge Dikkertoernooi

B-complementaire 1 Rob van der Meer - Jerril Bang Afoe 2 Fred Kops - Petra vd Mey

A-poule 1 Kees Koogje - Edward Vinke 2 Franck Trible - Wil Steenbergen 3/4 Dorine Martron - Rajen Koebeer 3/4 Jan Tonen - Tim van Drunen Littel A-complementaire 1 Jelle Venema - Arjen Binkhorst 2 Bert van Dijk - Pascal Wijnstekers

C-poule 1 Maja vd Linden - Henny v Wijk 2 Marco Verbrugge - Marco Santana 3/4 Brian Kroon - João Guerreiro 3/4 Bram Wondergem - Hans vd Woude

B-poule 1 Arupam - Eddie Hollestelle 2 Henry Calvetti - Jacky Lerat 3/4 Milan en Mauro Saunier 3/4 Raymond Tonen - Ron Tielman

C- complementaire 1 Steven Kraaijenhof - Hans Kruijt 2 Thomas v Drunen Littel - Jan Belline 

29


Van de Technische Commissie Verenigings Team Competitie (VTC) 2011/2012

na de promotie. Het team van Jan Verhoef, Ger Tates en Anja e Ploeger werd 10 met 5 winstpartijen.

In deze VTC hadden onze beide teams die in 2011 promoveerden het zeer lastig in de hogere klasse. Bulderbaan (BB)-1 met Andries Wijand, Guido Dennenbroek, Wesley Dennenbroek, Dorine Martron, Han van Leeuwen, Freek Vogelaar en Frans en Marian Posthuma eindigden op de achtste plaats en degraderen dus terug naar de e 2 klasse. e In de 2 klasse onderging het team BB-2 met Chris van de Ven, Thomas en Tineke Verhoef, Jan en Bianca Verhoef en Peter Bleekrode hetzelfde lot. Zij spelen volgend jaar dus weer in de e 3 klasse. e Waar vorig jaar het 3 Bulderbaanteam de feestvreugde van de twee hiervoor niet kon delen, haalden ze dit jaar hun sportieve revanche! Bulderbaan-3 – met Ger Tates, Margaret Koelewijn, Anja Ploeger, Cor van Elden en Leo en e Gees Eelsing – werd kampioen in de 4 klasse en promoveerde – met onze felicitaties – naar de e 3 klasse.

Jokercompetitie De Jokercompetitie is deze winter wederom gewonnen door Chris van de Ven. Zijn persoonlijke ervaringen zijn elders in deze Boelspriet te lezen. Chris werd op 10 punten gevolgd door Paco Santana met Thomas Verhoef op de derde plek. Ons nieuwe talent met de juiste genen, Marco Santana, eindigde na zijn eerste Jokercompetitie op de e 4 plek. Er waren natuurlijk ook weer vijf periodewinnaars: de eerste periode werd gewonnen door Freek Vogelaar en achtereenvolgens werden Thomas Verhoef, Chris van de Ven, Paco Santana en Elly Prins maandwinnaar. De volledige uitslag van de Jokercompetitie vindt u elders in deze bijdrage.

Nationale competitie 2012 In de Nationale Competitie (NC) zijn op het moment van schrijven drie van de vier speeldagen gespeeld. In de eerste klasse hebben zowel het team van Guido Dennenbroek, Freek Vogelaar en Lina Verhulst als Han van Leeuwen, Dorine Martron en Wesley Dennenbroek elk zeven wedstrijden gewonnen. Ze staan daarmee respectiee e velijk op de 14 en 12 plaats. Nog één dag goed spelen en dan moeten zij zich kunnen handhaven in deze klasse.

Wintercompetitie tripletten 2012 e

In de 1 klasse van de wintercompetitie (alle Bulderbaanteams waren ingedeeld in de zondagcompetitie) is het team van Guido Dennenbroek, Freek Vogelaar en Lina e Verhulst op de 3 plaats geëindigd! Zij plaatsten zich daarmee alsnog voor het zônaal kampioenschap in onze zône-B dat voor het eerst sinds jaren nieuw leven is ingeblazen. Helaas wisten zij hier geen potten te breken, maar het was wel een prima afsluiting van het winterseizoen voor hen, met onze felicitaties voor de goede prestaties van dit team. e In de 2 klasse is het team van Paco Santana, e Chris van de Ven en Peter Feenstra 2 geworden met niet minder dan 11 winstpartijen! Ook hier gaan onze hartelijke felicitaties naar dit team met e promotie naar de 1 klasse ! Het team van Han van Leeuwen, Dorine Martron e en Wesley Dennenbroek werd in deze klasse 12 met 5 winstpartijen. e In de 3 klasse is het team van Thomas en Tinee ke Verhoef en Peter Bleekrode 5 geworden met 8 winstpartijen. Zij misten daardoor op een haar

e

In de 2 klasse heeft het team van Paco en Marco Santana met Peter Feenstra acht partijen gee wonnen en staan daarmee 11 . In dezelfde poule start het team van Jan en Bie anca Verhoef met Ger Tates vanaf de 15 plek met 6 winstpartijen op de laatste speeldag. In de andere poule staat het team van Thomas en Tineke Verhoef met Jeannette Cramer erg one gunstig op de 16 plaats met nog slechts vijf winstpartijen. Alle teams veel succes op de laatste speeldag, waardoor we de definitieve uitslagen vanwege het verschijnen van deze Boelspriet pas in het volgende nummer kunnen meenemen.

Clubkampioenschap vernieuwd Op zaterdag 15 en zaterdag 22 september wordt het vernieuwde clubkampioenschap gespeeld. Op 15 september worden vijf voorgelote partijen gespeeld. De stand wordt bepaald op winstpartijen en saldo. De beste zes teams uit de voorron-

30


den plaatsen zich voor de finaledag. Indien bij de e voorronden op de 6 plaats teams gelijk eindigen telt vervolgens het aantal zelf gescoorde punten. Brengt dat ook geen uitsluitsel, dan wordt een extra beslissingspartij gespeeld. De finaledag is vastgesteld op 22 september.

het onderlinge resultaat in gewonnen partijen; 1. het onderlinge saldo; 2. het algemene saldo;

Alle zes finalisten spelen één maal tegen alle andere finalisten. Het team met het beste resultaat op de finaledag is clubkampioen. De stand op de finaledag wordt vastgesteld op het aantal gewonnen partijen. Indien het aantal gewonnen partijen van twee of meer equipes gelijk is, zijn voor de rangschikking achtereenvolgens de volgende criteria van kracht:

Eindsuitslag Jokercompetitie 2011/12 Plaats 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 11 12 13 14 15 16 17 18 19 20 21 22 23 24 25 26 27 28 29 30 31 32 33 34 35 36

Naam Chris van de Ven Paco Santana Thomas Verhoef Marco Santana Ger Tates Tineke Verhoef Bram Otte Nico Veldt Sr Leo Eelsing Gees Eelsing Peter Bleekrode Jopie Verbrugge Jeannette Cramer Marco Verbrugge Marian Posthuma Elly Prins Jos Helsloot Anja Ploeger Eddy Philips Eddy de Reeper Jan de Boer Gerard Prins Bianca Verhoef Jan Verhoef Peter Feenstra Margaret Koelewijn Loes de Boer Jaco de Haan Gerda van Elden Cor van Elden Bob van Rijswijk Freek Vogelaar Steven Kraaijenhof Frans Posthuma Andries Wijand Lina Verhulst

3. indien ook dat laatste gelijk is, zullen -indien noodzakelijk - beslissingswedstrijden worden vastgesteld voor de eindrangschikking. Als na toepassing van één van deze criteria de volgorde moet worden bepaald van een kleiner aantal equipes, worden bovenstaande criteria opnieuw in dezelfde volgorde toegepast.

Bulderbaan speelkalender 2012.

Punten 429 419 413 412 392 390 369 367 359 342 339 338 336 332 321 312 309 304 282 273 262 243 222 218 216 203 196 193 145 138 138 119 107 106 101 88

Maandag 4 juni

Start Troefcompetitie Intern-doublette-mêlee;

Zaterdag 16 juni

Midzomertoernooi Intern + introducés en buffet na afloop;

Woensdag 20 Juni

Clubontmoeting met Boel de Boule;

Zondag 8 juli

Broerseparktoernooi Open-ATP-doubletten;

Zaterdag 25 augustus Jules le Noirtoernooi Intern-doublette-mêlee; Zaterdag 15 septemb. Clubkampioenschap voorrondenvaste doublettenvijf partijen voorloting; Zaterdag 22 septemb. Clubkampioenschap finale; beste 6 teams halve competitie. Tevens tirer- en pointeerkampioenschap; Zondag 30 septemb. Veendorptoernooi Open doublette Zaterdag 27 oktober

Spek&Bonen toernooi Intern-doublette-mêlee

Zondag 23 december Kersttoernooi Intern-doublette-mêlee Andries Wijand namens de wedstrijdcommissie 

31


Feuilleton deel XI

“Volle Zon over het petanque Deel XI –hoofdstuk 9: De boules De boules – het gereedschap om te kunnen overwinnen – vormen een onmisbaar onderdeel van je bestaan als boulespeler. Het spreekt voor zich dat je ze met de grootst mogelijke zorg moet aanschaffen. Ongetwijfeld zul je, toen je met het spel begonnen bent, gekozen hebben voor een diameter en gewicht die je geschikt leken. Afhankelijk van de grootte van je hand, de lengte van je vingers, je fysieke kracht en je manier van spelen. De gemiddelde boule heeft een diameter van 73 millimeter en weegt rond de 710 gram: 73-710 zullen de insiders zeggen. Maak een definitieve keus. Verander niet onophoudelijk van grootte en gewicht. Doe geen spelers na die, als zij niet in vorm zijn, opeens met andere boules gaan spelen. Dit soort veranderingen maken het er echt niet beter op, integendeel eerder. Het patroon Als je eenmaal een keuze hebt gemaakt ten aanzien van het aantal grammen en millimeters, wijd dan al je aandacht aan de keuze van het aantal groeven. Dat wil zeggen, het patroon dat het oppervlak van een boule opsiert. Echter, die groeven dienen niet alleen maar ter versiering, zoals het merendeel van de spelers denkt. Hun functie is een dubbele. In de eerste plaats zijn ze bedoeld om de verschillende boules van elkaar te kunnen onderscheiden. Kies indien mogelijk voor een weinig gangbaar patroon, het voorkomt pijnlijke verwisselingen met boules van een andere speler. Het komt wel eens voor dat iemand op een boule schiet van een van zijn medespelers, doordat die boules zo op elkaar leken. Door een ongebruikelijk patroon te kiezen, bespaar je je bovendien een ander vervelend ongemak. Aan het einde van een werpronde raapt een onervaren speler die op het terrein naast het jouwe speelt, een van jouw boules op en laat een van zijn eigen boules liggen doordat hij zich heeft vergist door de sterke gelijkenis. Zodra je de vergissing ontdekt hebt, zul je op zoek moeten naar die onervaren of verstrooide speler. En als gevolg daarvan ontstaan er oponthoud, ergernis en mogelijk zelfs spanningen. Soms zal je speurtocht zelfs tevergeefs zijn en zul je een compleet nieuwe set moeten kopen, omdat de boule die je gevonden hebt weliswaar als een druppel water op de jouwe lijkt, maar wel vijftig gram lichter is. Verder zijn de groeven in de boules van belang in verband met je manier van spelen. Afhankelijk daarvan moet je kiezen voor een bepaald patroon. Het nu volgende zal dat duidelijk maken. Je ziet vaak spelers hun hand over de grond halen of voortdurend droogmaken aan hun doekje of hun kleren. Spelers als deze hebben er behoefte aan om met een droge hand te spelen. Als dat ook voor jou geldt, moet je gladde boules kiezen, zonder groeven. Want vast en zeker behoor je dan tot de categorie spelers die hun boules niet aan hun vingers of hun handpalm willen voelen plakken. Als je daarentegen de noodzaak van een vochtige hand voelt – je hebt regelmatig behoefte om je hand vochtig te maken – wil dat zeggen dat je je boule stevig wilt vasthouden. Dat je hem graag goed wilt ‘voelen’. Kies in zo n geval voor boules met veel groeven, want die geven het meeste houvast, geven een betere ‘grip’. Onthoud dat lichtgekleurde boules gladder zijn, beter glijden en vooral geschikt zijn voor de eerste categorie spelers. Spelers dus die het liefst met een droge hand spelen. De andere boules, dus met donkerdere tinten, zijn zachter 32


Feuilleton deel XI en krijgen van lieverlee een ruwer oppervlak door kleine beschadigingen of door oxidatie en maken daardoor een beter contact met de hand. Daarom zullen ze vooral geschikt zijn voor spelers die hun boules goed willen vasthouden. Omdat een gladde boule minder gauw aan de hand blijft kleven dan een boule met groeven, zal een tireur daar doorgaans de voorkeur aan geven. Bij het plaatsen is dat juist andersom. Een pointeur wil zijn boule graag ‘voelen’ omdat hij er veel meer mee moet doen: hoge portees werpen, met effect spelen, enzovoort. Een pointeur zal dus bij voorkeur met boules met veel groeven spelen. Bovendien heeft zo’n boule een betere ‘grip’ op het terrein. Hierover nog een extra opmerking. Een lichtgekleurde boule – roestvrij en bovendien goed uitgebalanceerd – heeft een grotere precisie in het spel dan een donkere boule. Maar een donkere boule daarentegen heeft het voordeel dat hij zachter is doordat hij een geringere harding heeft meegekregen bij de fabricage. Daardoor zal zo’n boule bij het plaatsen niet zo gauw verkeerd op de grond neerkomen, bijvoorbeeld wanneer hij op een steen of een harde ondergrond zou vallen. Een voordeel dat ook geldt bij het schieten. Als je met een zachte boule schiet, zal deze bij een voltreffer minder ver wegspringen dan een harde boule, doordat de klap beter wordt geabsorbeerd. Het bovenstaande dient overigens gepreciseerd te worden. Het fabricageproces van boules heeft zich de laatste jaren enorm ontwikkeld en tegenwoordig zijn er ook roestvrije zachte boules, zogeheten ‘anti-rebond’ (tegen het terugstuiten), verkrijgbaar. Uiteraard zijn deze laatste boules veel prijziger dan ‘gewone’ boules. Hoe het ook zij, kies boules naar je eigen smaak: blank, grijs, blauw, zwart of geel. Maar laat je niet uit zuinigheidsoverwegingen verleiden om goedkope boules aan te schaffen die voor kinderen of voor op de camping bedoeld zijn. Of voor spelers die alleen maar zo nu en dan spelen. Omdat deze boules van mindere kwaliteit zijn, bieden ze geen enkele garantie op deugdelijkheid of op een goede uitbalancering. Eigenschappen die onmisbaar zijn om met de voor het boulespel vereiste precisie te kunnen spelen. Om een idee te geven voegt Otello (rechts op de foto van 1984, samen met auteur Jac Verheul) eraan toe dat hijzelf bij het jeu provençal altijd met lichtgekleurde boules heeft gespeeld (de grotere afstanden waarover gerold moest worden vereisten een onberispelijke kwaliteit) en bij het petanque met grijze boules, omdat die daar in het voordeel waren. Het gewicht We kunnen dit hoofdstuk niet afsluiten zonder het over een eeuwigdurend twistpunt te hebben: moet je met zware of lichte boules spelen? Tussen de 650 en 800 gram heb je een heel scala aan mogelijkheden. Sommige spelers spelen het liefst met zware boules, andere met lichte. Zowel voor het een als voor het andere is iets te zeggen. Allereerst met betrekking tot de pointeur

Een lichte boule heeft eerder de neiging om zich grillig en springerig te gedragen – te gaan huppelen als het ware – en is veel gevoeliger voor het effect van stenen. Veel pointeurs hebben schrik om met lichte boules te spelen en zij hebben er vaak veel moeite mee. Een zware boule geeft hun daarentegen een beter gevoel van zekerheid: op zijn weg naar het but drukt zo’n zware boule veel gemakkelijker een steen de grond in of opzij. Maar bij het neerkomen op de donnee maakt een zware boule een dieper gat in de grond en dat is weer een nadeel. Hij wordt soms te veel gesmoord of valt zelfs volledig ‘dood’. Een pointeur kan erdoor in de war raken en niet meer weten met welke kracht hij moet gooien. En bovendien kan er op de bodem van zo’n gat soms een verscholen kei liggen die de boule abrupt van richting doet veranderen. Een lichte boule zal daar minder last van hebben, omdat die niet zo’n diep gat maakt. Om die reden kan een lichte boule vaak probleemloos neerkomen op een plek waar een zware boule even tevoren slecht is gevallen. Als boules hoog de lucht in moeten worden gespeeld, zijn zware in het voordeel. Bij het neerkomen vallen ze beter dood en bij het werpen hoef je ze niet zo stevig vast te houden als lichte boules. Als een zware boule van grote hoogte neerploft, zal hij zich door zijn gewicht in de grond vastboren. Bij het spelen op zand (dat wil zeggen, op een rulle toplaag met een harde ondergrond) zal een 33


Feuilleton deel XI lichte boule zich gemakkelijker naar het terrein voegen dan een zware, die gauw een te diep spoor zal trekken. En dat op tamelijk grillige en onberekenbare wijze, al naar gelang de snelheid en het effect. Hoe groter de snelheid, des te ondieper het spoor zal zijn en hoe meer effect, des te dieper. Als gevolg daarvan zal je boule op het ene moment afgeremd worden en op het andere niet. Als pointeur kun je er moeilijk staat opmaken en er behoorlijk door van slag raken. Een zware boule biedt wel weer beter weerstand tegen een aflopend terrein, doordat die niet zo ver zal afdalen of doorrollen. Vervolgens met betrekking tot de tireur

Je maakt eerder een carreau of een palet (een bijna-carreau, een schot waarbij je ‘overhoudt’) wanneer je met een lichte boule op een zware schiet dan andersom. Kwestie van grotere weerstand die de schietboule ontmoet op het moment van raken. Als je met een boule van 780 gram een boule van 650 gram goed recht raakt, zal de schietboule de geraakte boule willen volgen omdat hij niet voldoende weerstand ondervonden heeft om afgestopt te worden. Natuurlijk lukt het je wel eens om in zo’n geval een carreau te maken, maar dat is toch heel zeldzaam. Als je daarentegen met een lichte boule een zware raakt, zal die laatste door zijn gewicht jouw boule gemakkelijker laten stoppen… of hem soms zelfs laten terugstuiten. Een lichte boule is aanzienlijk minder vermoeiend dan een zware en geeft minder kans op onverhoedse en ongecontroleerde bewegingen van de hand of van de vingers (in het Franscrochet geheten: een boule die aan de vingers blijft haken). Dat kan je overkomen als je op kracht schiet, zonder souplesse. Met lichte boules kun je subtieler schieten. Een zware boule geeft daarentegen meer vastheid aan de arm met daardoor minder risico op afwijkingen of kans dat de boule te vroeg uit de hand glipt. Er wordt vaak gedacht dat je met zware boules gemakkelijker ‘van voren’ kunt schieten (de schietboule komt, alvorens het doelwit te raken, enkele centimeters of decimeters daarvoor op de grond neer) dan met lichte en dat zware boules beter aan de grond zouden blijven (in het Frans:ramasser; letterlijk: verzamelen). Een onjuiste gedachte. Langs de grond schieten (in het Frans:raspaille, rafle of raclette) is voornamelijk een kwestie van de boog die de boule door de lucht beschrijft en van de kracht en het effect waarmee geschoten wordt. Daarom zal de ene tireur beter met zware boules langs de grond schieten en de andere juist met lichte. Samenvattend kun je stellen dat zware boules in het voordeel zijn op slechte en moeilijke terreinen en lichte boules op goede en makkelijke. Welnu, zwaar of licht, de keus is aan jou. Laat je, vóór iedere andere overweging, vooral door je eigen smaak leiden. En als je des ondanks niet tot een besluit kunt komen, weet dan dat een zware boule een grotere zekerheid biedt. Proefondervindelijk soms, of al naar gelang je voorkeur, zul je uiteindelijk voor een gewicht hebben gekozen dat je ruimschoots bevalt. Om de simpele reden dat het gewicht naar je zin is en je boules lekker in je hand liggen. De diameter Dan nu de diameter van de boules. Op slechte terreinen is een grote boule in het voordeel omdat hij niet zo gauw slecht zal neerkomen en zijn koers beter zal volgen. Maar vanwege zijn grootte is zo’n boule wel een gewilde prooi voor de tireur van de tegenpartij die hem dan ook gemakkelijker zal raken. Een kleine boule kan door een pointeur beter ‘bewerkt’ worden, dat wil zeggen dat de pointeur hem gemakkelijker effect kan geven, omdat hij de boule goed omsloten in zijn hand heeft. Daarentegen heb je met een grote boule minder kans op ongewenste en ongecontroleerde bewegingen omdat zo’n boule de hand meer vastheid biedt. Hij ’stabiliseert’ de hand als het ware. Op aflopende terreinen, of simpelweg nadat hij geraakt is, zal een grote boule verder doorgaan omdat hij gemakkelijker rolt. Dit vanwege de grotere diameter en de kleinere kromming (een groot fietswiel rolt immers beter dan een klein) en ook vanwege het vliegwieleffect (de massa van een boule zit aan de buitenkant). Een kleine boule blijft eerder steken. Bij een schot van de tegenstander kan het zelfs gebeuren dat je enkel om die reden op punt blijft liggen. Dat is toch bijzonder. Als je met een kleine boule op een grote schiet, heb je eerder kans op een carreau of een ‘blijver’ dan omgekeerd. Om dezelfde redenen als eerder genoemd bij het gewicht. Aan het einde van een werpronde gebeurt het vaak dat een boule die geraakt wordt, of op zijn 34


Feuilleton deel XI kop of aan de zijkant wordt geschampt, maar een klein beetje verplaatst wordt… maar net voldoende voor de tegenpartij om het punt terug te winnen. In dezelfde situatie zou een kleinere boule gemist zijn. Op een haartje na weliswaar; maar toch gemist… en de eigenaar ervan zou het punt behouden hebben. Het risico dat een boule bij het schieten aan je hand blijft haken, is met een kleine boule veel groter dan met een grote. Daarom spelen tireurs in het algemeen met grotere boules dan pointeurs. In het kort waren dit de belangrijkste voor- en nadelen van de verschillende diameters van boules. Uiteindelijk wegen ze min of meer tegen elkaar op. Het heeft daarom weinig zin er al te veel rekening mee te houden. Je moet eenvoudigweg boules kiezen die naar je zin zijn, en net als bij het gewicht is dat de voornaamste afweging. Pas echter wel op voor een al te extreme keus: bij heel grote boules boven de 76 centimeter kun je beter van meloenen spreken! Heel kleine boules, en ook heel zware en heel lichte, kun je beter maar niet gebruiken. Om je een beetje wegwijs te maken in de doolhof van mogelijkheden volgen hier enkele vuistregels waar je misschien een beetje baat bij kunt hebben. Voor de pointeur: - diameter van 72 tot 73 millimeter - gewicht van 715 tot 740 gram - bij voorkeur met meerdere groeven. Voor de milieu: - diameter van 73 tot 74 millimeter - gewicht van 700 tot 720 gram - niet al te veel groeven. Voor de tireur: - diameter van 74 tot 76 millimeter - gewicht van 690 tot 710 gram - geen groeven Tot besluit van dit hoofdstuk nog een behartigenswaardige aanbeveling. Het zal je vaak genoeg overkomen dat je slecht speelt, dat het niet wil lukken. Alle petanquespelers, ongeacht hun niveau, hebben wel eens perioden waarin het niet loopt. Bega dan nooit de fout de schuld daarvan aan je boules te geven. Natuurlijk, op zo’n moment zul je maar al te duidelijk het gevoel hebben dat je boules niet lekker in je hand liggen, dat ze te groot of te zwaar zijn. Of dat er iets anders mee aan de hand is. Als zo’n gedachte zich eenmaal in je hoofd heeft vastgezet, kun je onmogelijk gauw in je normale spel terugkomen en loop je het gevaar langdurig verstrikt te raken in je irritaties en je slechte spel. Je boules zijn echt niet de oorzaak van dit soort tijdelijke inzinkingen. Een tireur in topvorm raakt bij wijze van spreken nog wel met vierkante boules.. En als hij uit vorm is, raakt hij nog niet met gouden boules. Meer nog dan elders geldt in het petanquespel dat ‘een goed ambachtsman altijd over goed gereedschap beschikt’.

Volgende aflevering: hoofdstuk 10: Het meten van de punten.

Colofon

Volle zon over het petanque Oorspronkelijke titel: Plein soleil sur la pétanque Uitgegeven door: Editions de la Table Ronde 40, Rue du Bac Paris-7e 1970 Van dezelfde schrijver verschenen in 1984 en 1993 de boeken: Les histoires humoristiques de la pétanque deel I en II Uitgegeven door: Otello Les Taillades Chemin du Puits des Gavottes 84300 Cavaillon, France Volle zon over het petanque Eerste druk: 1984 - Tweede en volledig herziene en uitgebreide druk: 1989 - Derde druk: 1992 - Vierde druk: - 1993 Vijfde herziene druk: 2002 Copyright Nederlandse vertaling en bewerking: Jac Verheul, 1989/2002

35

Boelspriet 208 nieuwsbrief  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you