Issuu on Google+

P

maart | april ‘12

asseerde je op een donderdag of vrijdag aan de balie van campus SA, dan heb je haar misschien al opgemerkt; Brenda, een stagiare met een visuele handicap. Deze 21-jarige studente uit Schakkebroek loopt twee keer per week stage en dit nog tot het einde van het schooljaar.

26

Blinde stagiaire wijst bezoekers de weg “Of we iemand met een visuele handicap een

maak ik wegwijs of verwijs ik door naar de

willen me ook van alles leren en stimuleren

stageplaats wilden bieden. Die vraag kregen

inschrijving. Ik help met het activeren van

me om vragen te stellen. Het zijn leuke col-

we vorig jaar van de personeelsdienst”, legt

parkeertickets, wissel geld voor de parkeerau-

lega’s en de sfeer is goed. Ik ben blij dat ze me

verantwoordelijke onthaal Katleen Dehasque

tomaat en beantwoord telefoons. Maar omdat

deze kans geven!”

uit. “We zijn daar niet zomaar op gesprongen

de telefooncentrale niet aangepast is, heb ik

maar hebben de beslissing heel doordacht

de hulp van collega’s nodig. Postverdeling doe

Mensen reageren

genomen en ook de mening van collega’s

ik ook. In het postlokaal hebben we de post-

“Ik krijg ook reacties van mensen aan de balie.

gevraagd. Het vergt een aanpassing en een

vakjes voorzien van een braillelabel. Zo weet

Zowel positieve als negatieve. Er zijn mensen

inspanning van beide kanten, maar de balans

ik precies welke post in welk vakje hoort. Ik

die onbeschoft reageren of die niet goed we-

is positief. Ook wij leren van Brenda”.

kopieer en fax en af en toe woon ik vergade-

ten hoe ze met mij moeten omgaan. Er zijn

ringen bij en daar maak ik dan notulen van.”

ook mensen die denken dat ik nog zie terwijl er een bordje aan de balie staat met daarop:

Brenda Vanvoorden volgt een kantooroplei-

‘Spreek me gerust aan, ook al zie ik u niet’. Wel

ding in een speciale school voor blinden in Brussel en zit nu in haar laatste jaar. “Sinds

Veel kan, maar niet alles

vervelend is als mensen me een papier willen

september loop ik hier stage,” vertelt Brenda.

“Uiteraard maak ik gebruik van een aantal

geven zonder iets te zeggen. Dan reageer ik

“Dankzij de hulp van de collega’s valt dat heel

hulpmiddelen om mijn visuele beperking te

natuurlijk niet.”

goed mee.”

compenseren. Naast mijn aangepaste computer werk ik ook met een eurobiljetherkenner.

Alles in braille

ben een andere grootte en karteling. Natuur-

Groeien in vertrouwen en zekerheid

Brenda is volledig blind sinds haar geboorte.

lijk kan ik ook een heleboel dingen niet. Men-

“De stage is heel leerrijk, ik leer elke dag bij.

“Het enige wat ik kan onderscheiden is licht

sen inschrijven en telefoonkaarten aanmaken,

Niet alleen praktische en werkgerelateerde

en donker. Kleuren, schimmen of schaduwen

bijvoorbeeld. Dat gebeurt met formulieren en

zaken maar ook initiatief nemen, omgaan met

zie ik niet. Ik doe alles dus in braille. Daarvoor

is niet gedigitaliseerd. Gegevens aflezen van

mensen en voor mezelf opkomen. Ik ervaar wat

heb ik een speciale computer met spraak. Een

een gewoon computerscherm lukt ook niet

het is om in het actieve beroepsleven te staan.

stem leest alles voor wat je typt. Daaronder

en ik kan ook geen patiënten begeleiden naar

Ik groei hier in vertrouwen en zekerheid.”

heb ik een brailleleeslijn, een platform waar

een afdeling. Soms voelt dit wel aan als een

Hoe Brenda haar toekomst ziet? “Ik zou eerst

puntjes uit komen. Zo hoor ik niet alleen de

beperking. Als het heel druk is, zou ik mijn col-

nog willen verder studeren om mijn informa-

fouten, maar kan ik de tekst ook waarnemen

lega’s taken uit handen willen nemen en dat

ticakennis bij te schaven. Verder zou ik het

met mijn vingers. Op die manier kan ik les vol-

gaat dan niet. Jammer, want ik ga graag met

gebruik van internet beter in de vingers wil-

gen, verslagen maken, mailen en informatie

mensen om en ik help ze graag verder.”

len hebben en ik moet dringend mijn huishou-

De muntjes kan ik zo onderscheiden. Ze heb-

delijke vaardigheden opkrikken,” lacht Brenda.

opzoeken op het internet.”

“En daarna? Ik zie in dat het een redelijk harde

Aanpassing van 2 kanten

maatschappij is waarin iedereen voor zich-

Takenpakket

“In het begin was het onwennig. Ook voor de

zelf moet opkomen. Het is heel moeilijk voor

“Mensen die zich aan de balie aanmelden,

collega’s omdat ze nog nooit een blinde col-

iemand met een beperking om werk te zoe-

lega hadden gehad. Het is soms moeilijk in-

ken. Dat is tegenwoordig zelfs al moeilijk voor

schatten wat kan en wat niet en je moet even

ziende mensen. Liefst van al zou ik iets in de

zoeken hoe je best met elkaar omgaat. Maar

sociale sector willen doen. In ieder geval iets

nu laten ze me heel zelfstandig werken. Ze

met mensen.”

Ik ben zó blij dat Jessa me deze kans geeft.

"


Blinde stagiaire wijst bezoekers de weg