__MAIN_TEXT__
feature-image

Page 33

Kei In Sport nummer 12 - juli 2021

1966 kwam filmen, legde Croon zijn aanpak en visie uit. “Bij de massatraining op de woensdagmiddag zijn ook jongens die nog nooit gevoetbald hebben, die van de straat komen of van andere verenigingen. De training begint om twee uur in de middag. In het eerste deel geef ik een algemene training. Wanneer de jongens het veld opkomen, leer ik ze eerst een rustig rondje te lopen, warm te lopen. Daarna ligt bij de algemene training het accent op beweeglijkheid en snelheid.” Daarvoor diende een oefening waarbij de groep van zo’n vijftig jongens met een behoorlijk vaartje dwars door elkaar liep, als in een mierenhoop. De jongens moesten elkaar via schijnbewegingen proberen te ontwijken. “Lichtvoetig, lichtvoetig”, riep Croon zijn pupillen toe. Het lukte wonderwel goed: er vonden nauwelijks botsingen plaats. En als het bij uitzondering misging, was het devies: snel opkrabbelen en weer doorgaan. Na de algemene lichamelijke training begon het tweede deel van de oefeningen. Een blok met baltechnische oefeningen om balvaardigheid aan te kweken. Croon bleek een volleerd schoolmeester, vriendelijk en heel duidelijk. Klip en klaar legde hij uit wat hij van ‘zijn jongens’ verwachtte: “Maar ik wil ook een stukje incasseringsvermogen aankweken. Door middel van schouderduwen en met de borst tegen elkaar springen. Door middel van strijden om de bal en met elkaar dueleren. Dat wordt in de wedstrijd gevraagd, maar ook in het maatschappelijk leven. Want dat is ook steeds de achtergrond van de voetbalschool. Je moet je ook voorbereiden op een maatschappelijke loopbaan. Dat kan in dit geval mooi via de voetbalsport.” Selecteren, selecteren en selecteren Na een partijtje was om half vier de algemene training afgelopen. De meeste jongens gingen dan douchen en vervolgens naar huis. Croon: “Uit de massa van zo’n honderd man selecteren we zo’n 20 of 25 uitblinkers die van ons en van andere clubs afkomstig zijn. Daar gaan we om vier uur mee verder. Die pupillen trainen dus de hele middag, van twee tot zes uur. Met hen maken we een begin met de persoonlijke tactiek, het leren vrijlopen en dekken, het geven van verschillende passes in de voeten en in de ruimte. Maar we brengen ze ook al de eerste beginselen bij van de algemene ploegtactiek met aansluiten en terugsluiten, verdedigende taken, enzovoort. Dit selecte groepje komt ook op dinsdag en donderdag na schooltijd naar Birkhoven. Uitblinkers mogen ook maandagavond met de geselecteerde aspiranten en junioren van HVC meetrainen. Die jongens komen dus al aan drie á vier trainingen in de week.” Talenten in de knop geknakt? De in de aanhef genoemde docuserie ‘Voetbaldroom’ draaide om het thema van de (te) grote ambities die leefden bij de spelers en hun ouders. Het hele gezinsleven stond in het teken van de voetbalaspiraties van de jongetjes. Dat zorgde voor een enorme psychische druk, zowel bij het betreffende spelertje als bij de ouders. Wat als het talent toch niet goed genoeg bleek en hij de jeugdopleiding moest verlaten? Jarenlang alles opzij zetten was dan voor niets geweest. Al op veertien-

33

of zestienjarige leeftijd kon je dan in een zwart gat terecht komen. Het onderwerp kwam ook al in de jaren zestig aan de orde, hoewel de aspiraties en de psychische druk toen natuurlijk nog lang niet zo hoog opgeschroefd werden als tegenwoordig. Wekte HVC bij de knapen niet illusies op een werkelijk grote profvoetbalcarrière en als het niet lukte, wat dan? Croon: “Natuurlijk loop je bij het selecteren van spelers het risico dat er illusies gewekt worden. Maar bij elke opleiding en dus ook bij deze voetbalopleiding zijn er altijd twee kanten: het slagen of het niet slagen. Bovendien leg ik bij de sport-opvoeding altijd de nadruk op andere aspecten. Zoals het incasseren van tegenslagen maar ook omgaan met meevallers. Het leren winnen èn verliezen. Deze sportieve instelling die elke sportman moet leren, gaat niet verloren. Met winnen en verliezen moet je ook in de maatschappij leren omgaan. Je moet het ook nuchter bekijken. We hebben in Nederland 550.000 voetballers en er zijn maar duizend contractspelers. Er stromen dus maar bijzonder weinig spelers uiwt de jeugdopleiding door naar de top. Toch ben ik ervan overtuigd dat een goede jeugdopleiding altijd rendement oplevert. En ook noodzakelijk is voor clubs die een zwakke financiële positie hebben.” Bij HVC (en later SC Amersfoort) moest elk dubbeltje drie keer worden omgedraaid, voordat hij werd uitgegeven. Alleen bij uitzondering waren dure aankopen mogelijk. Elk jaar werden jonge talenten uit de regio aan de selectie toegevoegd. De meesten haalden het niet en moesten na één of twee seizoenen de profsectie verlaten. Enkele spelers wisten echter een mooie voetbalcarrière op te bouwen. Piet Schrijvers (naar DWS) en Ronald Spelbos (naar AZ’67) verlieten Birkhoven al na één of enkele seizoenen. Daarentegen bleven spelers als Ton van Loon, Fillie Kraak en Rob Snijders jarenlang SC Amersfoort trouw. Het zelf opleiden van spelers, het was de kurk waarop het profvoetbal in Amersfoort dreef. Niet meer en niet minder.

Profile for Jaap Hengeveld

Kei In Sport_editie juli 2021  

Advertisement
Advertisement
Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded