Page 39

Het rechterrijtje

Door: Arjan Klaver

Kluspeloton WV Eemland harkt in meerdere opzichten Echt stupéfait is de gemiddelde sportclub- voorzitter niet als hij of zij de teruggang onder ogen heeft van het aantal vrijwilligers. Deze treurige trend kraakt sportverenigingen die in vele opzichten het vliegwiel zijn van de Nederlandse sport. De druk ligt steeds meer bij een kleine groep gepassioneerde pensionado’s die voor zo’n club leeft. „Maar de lol en sportiviteit die we doordeweeks met elkaar hebben, is er niet minder om. “ Deze conclusie trekt Gerard van ‘t Klooster. Dertien jaar geleden bereikte deze Amersfoorter zijn pensioengerechtigde leeftijd. Achter de geraniums zitten, is nooit iets voor hem geweest. Ook niet op het smalle zadel van zijn racefiets. Inmiddels is het meer dan twintig jaar geleden dat Van ’t Klooster districtskampioen werd in het shirt van wielervereniging Eemland. „Ik was de eerste die doordeweeks de nodige hand- en spandiensten verrichtte voor ‘onze’ wielerclub. Inderdaad, iedere klussende vrijwilliger bij een club kan het illustere rijtje met werkzaamheden opdreunen: rommel opruimen, schilderen, timmerwerk, struiken snoeien, etcetera. ” Uiteindelijk kreeg het peloton uitbreiding van een aantal klussers dat beslist niet aan het elastiek hing. Gijs Brouwer sloot zich bijvoorbeeld aan die vergeleken met Van ‘t Klooster in het achteruitkijkspiegeltje van zijn fietscarrière niet kan terugzien op een noemenswaardige palmares. „Ik was pelotonvulling in de wedstrijden.

Fanatieke pelotonvulling, welteverstaan. Nog steeds. Vorig jaar heb ik nog veertig koersen gereden in de categorie 70 plus. En daar tel ik nog niet eens de koersen bij die we met de klusploeg fietsen. Elke woensdagochtend stappen we op de fiets om minimaal 140 kilometer af te leggen. In een gestrekt tempo zonder dat iemand met z’n hol open zit, zoals Gerrie Knetemann dat in zijn wielertijd zo plastisch uitdrukte. In juni hebben we bijvoorbeeld voor de afwisseling de grote molen gedraaid tijdens een driedaagse koers. Na meer dan 400 kilometer kwamen we weer terug in Amersfoort. We zijn dan fit genoeg om lekker op de club te gaan klussen. We zitten hier in meerdere opzichten te harken.” ,,We hebben niet eens zo lang geleden het hekwerk geschilderd van de Col van Knol”, vertelt Jos Kerkhof verder. ,,Een ander deel van de ploeg lapt de ramen, zuigt de kantine, doet wat schoonmaakwerkzaamheden in de toiletruimten, verricht reparatiewerk of knipt de heggen rondom het clubhuis. We hoeven elke vrijdagochtend beslist niet in de remmen te knijpen als het gaat om werkzaamheden.” Pakker Ook Chris Hop is elke vrijdag aanwezig om verschillende klussen uit te voeren. Ook Hop was in het verleden handig op de pedalen. Net toen hij Abraham zag, won hij zeer onverwacht het clubkampioenschap bij de veertigplussers. Daarnaast won hij ook het Nederlands kampioenschap voor medici en paramedici in 2007 en 2008. „Ik ga elke vrijdagochtend fluitend naar het klussen. Een musette vol met spullen voor de ravitaillering is niet nodig. Zo af en toe neemt iemand uit het peloton een versnapering mee om de inwendige mens te versterken. Vandaag was het surplace om van de taart en koffie te genieten ter gelegenheid van de verjaardag van een van de klussers. We zitten niet te wachten op een hongerklop in het tweede deel van de klusochtend.” Daar is Maas van Donkelaar het helemaal mee eens. Hij is deze ochtend gewapend met een prikker en een vuilniszak om de rommel uit de struiken te halen. „Er is veel zwerfafval dat voorzien is van het bekende logo met gele, rode en witte kleuren. Wat steeds erger wordt, zijn de lachgaspatronen die we vinden. Dat worden er steeds meer. ‘Wat gaat er dan door je heen’, zou Mart Smeets zeggen. Ik vind het jammer dat ze leeg zijn.” Het peloton bezwijkt bijna na deze opmerking. „Ik wist niet dat je een stiekeme pakker was, Maas”, grapt Henk van ’t Klooster die ook wel de Joop Zoetemelk van de wielerkoers op De Vlasakkers werd genoemd. Een koers die in 1989 haar laatste hoofdstuk schreef. „Reken maar dat er toen schoon werd gereden”, aldus Van ’t Klooster. „De laatste keer dat ik weer tweede werd, had ik een grote kans op de eindoverwinning. We moesten ons door de regen en de wind boren. Het was koud op een uitgestorven parcours. In de sprint verloor ik van Koos van der Ven die opmerkelijk genoeg op dat moment de sterkste benen had.” Van Donkelaar die eerder in het kluspeloton voor schut werd gezet met zijn opmerking over de lachgaspatronen, aast tegelijk op een revanche. „Je had nog geluk, Henk, met je tweede plaats. De rest was een stuk verstandiger. Die lagen thuis al een tijdje op één oor.”

Profile for Jaap Hengeveld

Kei In Sport editie 4 2019  

Editie Kei in Sport 15 december 2019, met special insert Van Haselen toernooi

Kei In Sport editie 4 2019  

Editie Kei in Sport 15 december 2019, met special insert Van Haselen toernooi

Profile for jeepbass
Advertisement