Page 35

เม็ดเลือดแดง จากวันนั้นมาผมก็คิด แต่ยังไม่เกิดความคิดอยากช่วยเหลืออะไรใครเพิ่ม ผมอาจจะ กลัวที่จะช่วยเหลือใครอีกก็เป็นได้ ผมก็ใช้ชีวิตไปเรื่อยๆ มีหลายครั้งที่ผมเอาคําพูดของพี่มาคิด แต่ไม่ว่าจะคิดไปกี่ทีผมก็ยังคงเห็นภาพซ้อนของวันนั้น วันที่ช่วยลุงแก่ๆคนนั้นทุกที แล้วก็เลิก คิดไป หันไปสนใจเรื่องรักๆเรียนๆงานๆเงินๆ จนผมชักที่จะลืมเรื่องความหวัง ไปเสียสนิท วันนี้ผมออกมาซื้อของขวัญวันเกิดให้เพื่อน หลังจากที่ซื้ออะไรต่อมิอะไรเสร็จ ผมก็ เตรียมตัวกลับแต่แ ล้วก็ได้ยินเสียงเอะอะจากด้านหลัง ผมจึงหันไปดูแ ล้วเห็นคนที่น่าจะเป็น ขโมยวิ่งหนีมา ( พี่ก็หวังว่า สิ่งที่พี่ทําจะช่วยให้เกิดคนที่มีความคิดและความหวังที่จะช่วยเหลือกัน และกัน ) ( แล้วน้องล่ะ ) ไม่รู้ว่าตอนนั้นผมคิดอะไรอยู่ แต่เมื่อขโมยวิ่งผ่านมาทางผม ผมก็ยื่นขาไปสกัดขโมย จนขโมยล้มลงแล้วคนอื่นๆก็เข้าไปรุมสกรัมโจร (สงสัยเขามีความแค้นมาแต่ชาติปางก่อน) ไม่นานจากนั้น ผมก็เห็นลุงแก่ที่ผมเคยเก็บกระเป๋าตังค์ได้วิ่งตามมา ผมจึงได้รู้ว่าเขา คือคนที่ถูกขโมยกระเป๋า หลังจากที่เขาเห็นผมก็ได้เข้ามาหา…….. "เธออีกแล้วหรอ เธอใช่ไหมที่เป็นพวกเดียวกับโจรที่เอากระเป๋าฉันไป เอากระเป๋าฉัน คืนมานะ" ผมไม่สนใจอะไรลุงแก่คนนั้น ผมเดินไปเก็บถุงของผม แล้วเดินจากไปผมไม่รู้ว่าที่ผม ทําไปทําเพื่ออะไรกัน ทําไปแล้วยังคงโดนด่า แต่ผมรู้ตัวผมเองดีว่าความหวังเล็กๆ ที่หวังว่าจะ เห็นสังคมดี มันได้เริ่มขึ้นอีกนิดแล้วรอบๆตัวผม แล้วคุณล่ะ

กัปปะ

33

เม็ดเลือดแดง ฉบับที่ 13 "หวังว่าจะ"  

วารสารเม็ดเลือดแดง ฉบับที่ 13 "หวังว่าจะ" กุมภาพันธ์-มีนาคม พ.ศ.2552 จัดทำโดย กลุ่มข้อมูลข่าวสารและวารสารคณะรัฐศาสตร์

เม็ดเลือดแดง ฉบับที่ 13 "หวังว่าจะ"  

วารสารเม็ดเลือดแดง ฉบับที่ 13 "หวังว่าจะ" กุมภาพันธ์-มีนาคม พ.ศ.2552 จัดทำโดย กลุ่มข้อมูลข่าวสารและวารสารคณะรัฐศาสตร์

Advertisement