Issuu on Google+

Puur Jessica Exclusief! Interview Merel: Purest of Pain

Fotoverslag Sziget

Naar welk festival ga jij dit jaar? Alle populaire festivals op een rij

+- Concert/festival agenda - Boomerangkaart - Column - Jessica op reis


Inhoudsopgave 3 Column 4 Infographic: Meer over Jessica 5 Recensie: Heineken Experience 6 Interview assessment: Merel, Purest of pain 8 Jessica op reis: BosniĂŤHerzegovina 9 Boomerangkaart: Doe je dat thuis ook?! 10 Fotoverslag Sziget Festival 12 Naar welk festival ga jij dit jaar? 14 Artikel: Afscheid CafĂŠ Extase 15 Persoonlijke concert/ festival agenda


Column: Waar zijn we in godsnaam mee bezig? Ik word wakker. Shit weer verslapen. Ik kijk uit het raam. Wat een rotweer, dan maar met de bus. Ik ren naar de bus. Natuurlijk rijd ie net voor mn neus weg. Ik denk bij mezelf: Goed bezig. Dan maar een sjekkie. Volgende bus komt eraan. Jezus wat is het hier druk! Dan maar staan. De volgende halte. Een oud vrouwtje met een rollator probeert zich een weg te banen tussen alle schreeuwende, bellende en half slapende studenten. Niemand gaat aan de kant of staat op. De bus begint te rijden en de vrouw probeert zich zo stevig mogelijk aan haar rollator vast te klampen. Ik denk: Waar zijn we in godsnaam mee bezig. Aangekomen op het station. De deuren van de bus gaan open. Langzaam stroomt de bus leeg. Net als ik uit wil stappen, dringt de volgende lading studenten naar binnen waardoor ik binnen no-time weer achteraan in de bus beland. Waarom wachten mensen bij de trein wel netjes totdat iedereen is uitgestapt en bij de bus niet? En weer denk ik: waar zijn we in godsnaam mee bezig. Aangekomen op school. Snel, koffie. Heel de dag luisteren naar verschillende docenten. De tijd vliegt. Eindelijk het einde van de schooldag. Snel door naar mn werk. Ik sta achter de kassa. Er komt een vrouw op me afgelopen met een gezicht waar de donder en bliksem vanaf druipt. ‘Kunt u mij vertellen waarom het vak van de actie leeg is?!’, buldert de vrouw in m’n gezicht. Ik probeer netjes te blijven want dat schijnt zo te horen. Ik vertelde de vrouw dat ze niet de enige is die hier boodschappen komt doen en dat er niet voor niets bij staat: Op=op, maar als u dat niet begrijpt wil ik het u graag nog eens uitleggen hoor. De vrouw kijkt nog gevaarlijker en ze loopt boos richting de uitgang. De volgende klant. ‘Mevrouw dat doet u niet goed!

Je wordt hier gewoon genaaid waar je bij staat! De tandpasta is in de aanbieding en u slaat hem niet goed aan, altijd hetzelfde met die studenten achter de kassa’! Daar gaan we weer. Nee hoor meneer ik ‘naai’ helemaal niemand, die actie is al meer als een week voorbij. Eventjes dacht ik dat de man schrok en zijn excuses aan kwam bieden. Maar nee hoor. Hij zegt: ‘Schiet nu maar op ik heb niet hele dag de tijd’. En weer denk ik: Stelletje verwende nesten, waar zijn we in godsnaam mee bezig. Eindelijk klaar met werken. Snel naar de bus terug. Ik zit in de bus. Het is niet heel erg druk in de bus. Ik denk een man of 7. Volgende halte. Er stapt een groepje jongeren in. Ik schat ze een jaartje of 14. Ze gaan zitten. De bus rijd weer verder. Doodse stilte. Een van de jongeren pakt een krant op die in de bus ligt, scheurt hem in stukken. Een voor een beginnen ze stukken krant te gooien naar de mensen in de bus. Ik kijk ze aan. Ik heb nog niks gezegd en er wordt naar m’n kop geslingerd: ‘Wat kijk je, hoer! Pas maar op of ik steek je dadelijk neer!’. Weer denk ik: Jezus, waar zijn we in godsnaam mee bezig! Eindelijk thuis aangekomen. Lekker bakje thee drinken en nog even tv kijken voor dat ik ga slapen. Het nieuws flitst voorbij: Familiedrama hier, verkrachting daar, overvalletje zus en moord zo. Uiteraard dacht ik: Waar zijn we in godsnaam mee bezig. Ik zet de tv uit en ga naar boven. Eenmaal lekker in mn warme bedje. Ach, wat maak ik me toch allemaal druk. Morgen weer een nieuwe dag. Ik ga slapen. Voor mijn gevoel, 5 minuten later, gaat mn wekker al weer af. Het begin van weer een nieuwe klote dag. En ik denk: Ach, het kan nog altijd erger. Helaas is dat gevoel meteen verdwenen, als ik eenmaal naar school fiets door de stromende regen. Was ik maar in bed gebleven!


Missie: Mijn toekomst droom is een wereldreis te maken en als ik daar van terug ben mijn eigen festival te hebben. Ik wil als ik klaar ben met studeren 1 of 2 jaar er tussen uit voor mijn wereldreis. Ik wil zoveel mogelijk zien en doen en dan vooral het Oostblok. Verder wil ik als ik terug ben mijn eigen bureau opzetten en een festival crew bij elkaar zoeken en een plan bedenken. Dit gaat lang duren en misschien wel helemaal niet. Maar dromen zijn niet voor niets dromen. Na de zomer mijn huidig bijbaantje inwisselen voor een meer EME gerelateerd bijbaantje. Waar ik aan denk is bijvoorbeeld een poppodium of kroeg. Ook al is het een bijbaantje, ik denk dat ik daar stiekem heel erg veel kan leren. Mijn 5 belangrijkste kernwaarden: - Idealistisch - Gemakkelijk in de omgang - Serieus maar hou ook van een grapje - Laat iedereen in zijn waarden -Gemotiveerd, zolang ik doe wat ik leuk vind

Ik heb niet specifiek een idool of een voorbeeld. Wel vind ik sommige aspecten van mensen hun karakter interessant. Dit kan een quote of eigenschap zijn. Ik houd van quotes waar je over na moet denken of die een zekere wijsheid en gelijkheid uitstralen. Zelf haal ik ook veel inspiratie uit muziek. Ik denk dat mijn gedrag uitstraalt wie ik ben. Ik doe niet echt dingen waarin ik uitspring of waarin ik andere mensen probeer over te halen. Ik ben iemand die op tijd zijn rekeningen betaalt, geen afval op straat gooit en altijd op tijd wil zijn. Ik denk niet dat ik qua gedrag uitspring maar mee alles doe zoals ik vind dat het hoort te zijn. Veel vrienden omschrijven mij als iemand die altijd lacht en positief is. Natuurlijk heb ik wel eens mijn dag niet maar er zijn weinig mensen die dit ook daadwerkelijk zien of meemaken. Ik zou niet durven zeggen wat voor eerste indruk ik achterlaat, omdat ik nog al vaak hoor dat ik een ‘verschijning’ ben qua uiterlijk en sommige mensen schrikken daarop af.


Recensie de Heineken Experience Fieldtrip IEMES-WEEK Mijn verwachtingen van de Heineken Experience waren totaal anders dan dat het in werkelijkheid was. Ik dacht dat we rondleiding kregen met daarbij een rondleider die overal zijn zegje zou doen. Dit was gelukkig niet het geval. Je kon op je eigen tempo heel de tour lopen, en bij elk onderdeel stond iemand om over dat specifieke onderwerp iets te vertellen. Ik moet eerlijk zeggen dat sommige dingen mij niet heel erg boeide omdat ik het niet interessant genoeg vond. Zo moest ik bijvoorbeeld bij sommige onderdelen zelf gaan vragen wat er nu aan de gang was omdat degene die op dat moment daar werkte niet echt aandacht bestede aan de mensen. Maar bij sommige onderdelen stonden er wel enthousiaste werknemers die probeerde het zo interactief mogelijk te houden. Tussendoor kon je nog leuke dingen doen zoals het zelf tappen van een biertje en een certificaat ontvangen, of lekker in een stoel liggen en alle oude reclames van Heineken bekijken. Het is niet dat ik het niet leuk vond maar ik had een beleving verwacht, zoals de naam al aangeeft, de Heineken Experience.

Heel de tour had ik niet echt het idee alsof ik Heineken aan het beleven was maar meer dat ik Heineken aan het bekijken was. Zo was ik ook al redelijk snel door de tour heen. Aan het einde van de tour was een bar waar je de twee consumpties in kon leveren tegen een biertje. No offence, maar ik persoonlijk houd niet erg van Heineken, ben meer van de Jupiler, en het was 11 uur s’ochtends en ik had nog niet ontbeten dus een biertje, wat dan ook nog eens Heineken is, ging er bij mij niet in.

Ik heb me tijdens de tour niet verveeld maar om nou te zeggen dat ik echt geboeid was kan ik ook niet zeggen. Ik vond het leuk om een keer gezien te hebben maar ik zal geen tweede keer meer gaan. Mijn cijfer voor de Heineken Experience: Een zesje.


Interview assessment: Merel Naam: Merel Bechtold Leeftijd: 20 jaar Woonplaats: Tilburg Band: Purest of pain Rol: Lead gitarist Stijl: Metal

Hoe lang bestaat Purest Of Pain en waaruit is ze ontstaan? De band bestaat nu 4 jaar en ik ben degene die het idee had voor de band en hem heeft opgericht. Jij en de band hebben 2 endorsements, Engl en Rockstar Energy, hoe zijn jullie daaraan gekomen? Engl is meer een endorsement voor mij als individu. Deze heb ik zelf benadert gewoon omdat ik zelf een naam wilde neerzetten in de branche en ik het gewoon vette versterkers vind. Een endorsement is dus eigenlijk twee partijen die een overeenkomst afsluiten en elkaar promoten. Rockstar Energy is wel van de band. Deze is puur om de naamsbekendheid te vergroten voor onze band maar ook voor Rockstar Energy. Welke afspraken heb je met de endorsement en wat doen jullie voor elkaar? Bij Engl is het zo dat ik bijvoorbeeld filmpjes maak waarop ik op een Engl versterker speel en deze zet

ik op Youtube. Ook als ik optreed met de band speel ik op een Engl versterker. In ruil daarvoor maakt Engl promotie voor mij en ik krijg korting op Engl producten. Eigenlijk ben ik dus het gezicht van het merk Engl. Bij Rockstar Energy is het eigenlijk dat we promotie voor elkaar maken overal waar we kunnen. Bijvoorbeeld door middel van logo’s te plaatsen. Ook krijgen we goodies van ze bijvoorbeeld keycords, sleutelhangers en het drankje zelf. Deze delen we uit tijdens optredens of we geven een win actie op Facebook waarbij fans deze producten kunnen winnen. Hoeveel optredens hebben jullie de afgelopen 4 jaar gehad en hoe regelen jullie de optredens? In totaal hebben we nu 51 shows gespeeld in Nederland. Heel soms worden we gevraagd voor een show maar wat wij meestal doen is de programma’s van de poppodia doorspitten. Als we dat doen kijken we naar welke bands er spelen en zoeken we naar een band die ons aanspreekt en waar bij staat ‘ en support’.


Dit betekent dus dat er nog geen voorprogramma vast staat en dat is waar wij naar op zoek zijn. Als we een band hebben gevonden die bij ons past en die dus nog geen voorprogramma heeft gaan we bellen en bieden we ons aan als voorprogramma. Hiermee hebben we tot nu toe de meeste shows geregeld en is dus onze beste strategie. Ook zijn we op dit moment bezig met buitenlandse bands. Dit zijn ook beginnende bands en wat wij doen is in Nederland 3 avonden regelen waar wij en de buitenlandse band kunnen spelen en we zorgen voor eten, drinken en een slaapplaats voor die band. Zo kan de buitenlandse band dus promotie doen in Nederland. Andersom doet de buitenlandse band dit ook voor ons. Die regelt daar weer optredens en onderdak voor ons. We zijn nu bezig met bands in Duitsland, Zwitserland, Luxemburg, Frankrijk en Denemarken. Sinds je endorsements hebt met Engl en Rockstar Energy, merk je concrete effecten hiervan? Op dit moment nog niet. We merken wel dat de shows steeds groter worden en dat mensen tegen je op kijken omdat je endorsements hebt. Helemaal omdat we nog vrij jong zijn. Wat ook meespeelt is dat onze relaties met onze endorsements nog in een begin stadium zitten. Relaties onderhouden is erg belangrijk. Wij moeten dus zorgen dat onze endorsements langer bij ons blijven zodat we een betere band met elkaar kunnen opbouwen. Dat betekend hoe groter je als band wordt, hoe meer je kan vragen van je endorsements. Alsnog blijft het een

kei harde wereld en moet je brutaal kunnen zijn en de uitdaging aan durven gaan, anders kom je nergens in de muziekbranche. Ik heb je net mijn plan voor mijn assessment uitgelegd, wat vind je hiervan? Ik vind het een goede zaak. Het voordeel is dat het laagdrempelig is en je mensen makkelijk kunt bereiken. De mensen die zich aanmelden hebben een duidelijk doel voor ogen en met dit platform wordt het een stuk makkelijker deze doelen te behalen. Alles zit bij elkaar en je hebt de mogelijkheid de contacten te leggen de juiste bedrijven te vinden. Op dit platform kun je makkelijk netwerken en je naam neerzetten. Wel moet je oppassen dat er geen jungle ontstaan van slechte bands en muzikanten, maar dat loopt vanzelf wel goed.


Jessica op reis: Bosnië-Herzegovina In mei 2011 ben ik naar Bosnië geweest. Ik ging met een groep van ongeveer 30 man vanuit de organisatie Out Of Area. Wat we deze week gingen doen: Een weeshuis opknappen.

De eerste dag was het vooral rondkijken en op verkenning gaan. Die avond maakten we een planning en verdeling wie in welk huisje aan de slag ging. Ik zat in huisje 2. Al snel was de tweede dag aangebroken en gingen we aan de slag. Ook dit niet zonder slag of stoten. Er was een vreselijk gebrek aan materiaal. We hadden verf, een aantal rollers en kwasten, 1 ladder en wat kleine spulletjes. Al snel begin je een band op te bouwen met de kinderen. De kinderen waren tussen de 3 en 18 jaar en sommige daarvan hebben hun ouders verloren in de oorlog. De kinderen waren niet te voorspellen en er zijn een aantal dingen voorgevallen waar ik ook niet vrolijk van werd. Telefoons werden gestolen en doorverkocht en je werd met een mes of zaag bedreigd als je geen sigaret wilde geven. Uiteraard waren niet alle kinderen zo.

Ik dacht: Dit is de ideale kans voor mij om te reizen en meer van de wereld te zien. Deze week in Bosnie heeft ontzettend veel impact op mij gehad en dit is een ervaring die ik nooit meer zal vergeten, Eenmaal aangekomen in Bosnie kreeg ik een klap in mijn gezicht. Natuurlijk was ik op de hoogte van de oorlog in 1993 maar dit had ik niet verwacht. Overal om je heen stonden kapot geschoten gebouwen en lege panden. Ik werd er stil van. We reden met een bus door naar het weeshuis en daar leek alles op het eerste oog mee te vallen. Ik zag schattige huisjes, maar eenmaal binnen in de huisjes was het een ramp. In totaal waren er 4 huisjes waar de kinderen in sliepen en deze gingen wij opknappen. Binnen in de huisjes was het een grote chaos. Er waren geen wc’s alleen gaten in de grond en alles zat onder de poep en plas. De slaapkamers waren ook niet veel beter en eventjes voelde ik me schuldig dat ik Veel kinderen hadden ook een handicap of een vorm van een ‘rijke’ Nederlander was. autisme. De kinderen daar hadden niet echt begeleiding. Er was een man, een soort huisbaas die de leiding had over het weeshuis. Verder was er een kok en een aantal schoonmakers. Ik weet niet wat die schoonmakers daar deden,

schoonmaken in ieder geval niet. De kinderen werden af en toe onmenselijk behandeld en ik denk dat ik meer als de helft niet wil weten. Veel hadden ook blauwe plekken. Voor deze kindjes was het niet gelukkig leven maar overleven. Elke dag opnieuw.

De week vloog voorbij en het afscheid kwam dichterbij. Ik was erg tevreden met de eindresultaten van de huisjes en de kinderen waren erg dankbaar, althans de meeste. Voor het afscheid hadden we een Hollandse Party geregeld. Je had die gezichtjes moeten zien toen Jantje Smit en Nick & Simon gedraaid werden. Hilarisch. De volgende ochtend namen we afscheid en dat was erg vreemd. Ook al ben je er maar een week voor mij leek het een eeuwigheid. Alle dingen die ik heb gezien, gehoord en gevoeld kwamen op dat punt bij elkaar. Op de terugweg besloten we even te ontspannen voordat we in het vliegtuig zouden stappen. Goed idee!


Mijn mening is dat Nederland steeds asocialer wordt. Ze zeggen wel eens: jongeren zijn de toekomst. Als ik kijk naar de jongeren van tegenwoordig, dan houd ik mijn hart vast. Over zie je geweld, grof taal gebruik, pesten, vecht partijen, schelden en ga zo maar door. Ik ben zo iemand die me aan deze dingen gruwelijk kan irriteren. Bijvoorbeeld jongeren die scheldwoorden roepen op straat en vervolgend hard wegfietsen. Of niet opstaan voor ouderen in de bus, of vuil op straat gooien, of schreeuwen: Wat kijk je?! Daarom heb ik deze boomerangkaart ontworpen.

Ben jij ook iemand die zich hier gruwelijk aan irriteert? Scheur dan nu deze kaart uit en geef hem aan de eerste de beste asobal die je tegenkomt!


Fotoverslag Sziget Festival 2011 Door: Jessica Smolders Op 31 juli 2011 was het zover. Ik vertrok samen met drie vrienden naar Budapest. Natuurlijk voor Sziget Festival maar als we dan toch zo ver weg gingen, waarom niet een weekje Budapest er voor plakken? We vertrokken met de bus en 1 augustus kwamen we aan in Budapest. Het was lekker weer en al snel gingen we op pad om meer van Budapest te zien. Uiteraard gingen we ook een kijkje nemen bij het parlementsgebouw.

Deze week ging razendsnel voorbij en eindelijk was het moment daar waar we zo ontzettend lang naar uit hadden gekeken: Sziget Festival 2011. Het festival begon op 8 augustus en eindigde op 15 augustus. We hadden dus een lange maar spannende week voor de boeg. De eerste dag begonnen we aan de reis naar het festival. Het festival bevind zich op een eiland wat ik overigens erg gaaf vond. Een week lang feesten op een eiland met allerlei grote namen en afgesloten van de buiten wereld. Mijn vakantie kon al niet meer stuk. Het festival werd geopend door niemand minder dan Prince. Ik vond het echt super spannend en toen Prince eenmaal begon aan zijn show ging heel het festival los. Prince is al redelijk op leeftijd maar hij heeft een show weggezet die ik niet snel meer zal vergeten. Super om dat te hebben meegemaakt.

De volgende dag kon ik niet wachten om het terrein verder op te gaan en verder op ontdekking te gaan. Als ik er nu op terug kijk denk ik dat ik delen van het eiland niet eens heb gezien, zo groot was het. Ik keek mijn ogen uit en probeerde op een kaart de weg naar de mainstage te vinden. Eenmaal aangekomen was het weer super druk maar de sfeer was erg gezellig en af en toe ook hilarisch.

Er waren zo ontzettend veel podia verspreid over het eiland dat je af en toe moest kiezen welke act je ging bekijken. Tussendoor kwam er ook theater en andere geinige schouwspellen voorbij. Als voorbeeld die van Axe: Daar konden mannen zich laten wassen door mooie vrouwen in strakke pakjes.


Zoals je ziet ben ik een kijkje gaan nemen bij de mannen van Good Charlotte. Ik moet eerlijk zeggen dat ik het stiekem een erg leuke show vond en er erg van het genoten. Aansluitend ben ik gaan kijken bij Skunk Anansie. Ik wist niet goed wat ik van deze artiest moest verwachten maar ook deze vrouw heeft een show weggegeven waarvan ik erg heb genoten.

De sfeer op dit festival vond ik ongelofelijk goed. Zo verschrikkelijk veel mensen op een eilandje bij elkaar en ik heb me niet een keer onveilig gevoeld. Helemaal top vind ik dit festival

Het hoogtepunt vond ik toch wel The Prodigy. Ondanks dat ik deze al een keer eerder hebben mogen mee maken werd ik weer omvergeblazen door deze show. De energie die van deze artiesten af komt is gewoon niet te beschrijven. Ik had een plaatsje vooraan weten te vinden en hier had meteen al spijt van. Het was zo druk bij dit podium en zodra de show begon werd iedereen wild.

Dit festival was een ervaring die ik nooit meer ga vergeten en staat op een dikke nummer 1 in mijn rijtje favoriete festivals. In de toekomst ga ik dit festival zeker meerdere malen bezoeken en dit kan iedereen aanraden. Een week festival op een gezellig eiland waar de realiteit van het dagelijkse leven eventjes lijkt te verdwijnen. Uiteindelijk ging ik gebroken, moe, kapot en gesloopt maar zeer voldaan weer naar huis.


Naar welk festival ga jij dit jaar? Naam:

Britt Spieringhs Leeftijd: 20 jaar Festival: Lowlands `` Waarom: Ik ben nog nooit op een groot festival geweest. Lowlands heeft altijd wel een goede line-up, deze is van te voren niet bekend maar ik heb gehoord dat de sfeer altijd goed is. Naam: Nena Cruijssen Leeftijd: 21 jaar Festival: Mundial Waarom: Omdat ik heeeel graag Dope D.O.D wil zien, omdat ik er met een dikke korting naar toe kan en omdat ik geen groter festi- val kan meepakken dit jaar.

Naam: Geoffrey Kuijpens Leeftijd: 22 jaar Festival: Lowlands Waarom: Biertje, zonnetje, sfeertje, leuke vrouwen, zegt genoeg denk ik toch?


Naam: Silvie Scheepers Leeftijd: 18 jaar Festival: Dour Waarom: Omdat er op het gebied van drum and bass, reggae, dubstep en techno de beste grote, maar ook nog niet ontdekte DJ’s komen. Veel van mijn vrienden gaan ook en daarom ga ik ook mee. En omdat ze in Belgie andalousesaus hebben. Naam: Ilona Meijers Leeftijd: 19 jaar Festival: Pussy Lounge At The Park Waarom: Het is een leuk feestje voor weinig geld!

Naam: Jordi van Giezen

Leeftijd: 22 jaar Festival: Pinkpop Waarom: Ik heb met een vriend van mij dit jaar gekozen voor een festival in plaats van carnaval. Pinkpop leek ons de meest geschikte keuze omdat het niet in de zomervakantie valt, een festi- val is met een line-up waar wij heel vrol lijk van werden (vooraf bekend) en een festival is dat toch voornamelijk een ge moedelijke sfeer uitstraalt. Door: Jessica Smolders


Afscheid Café Extase Tilburg TILBURG - Zaterdag 14 april is het dan zover: De laatste avond van Café Extase. Na 70 jaar te hebben gedraaid sluit ze na zaterdag haar deuren. Dit maakte het café bekend via Facebook. Al snel volgen er veel teleurgestelde en verbijsterde reacties van de Extase-bezoekers: ‘Mooie tijden en mooie herinneringen die blijven. Jammer dat Extase niet kan blijven’, zegt Tanja. Deze avond is het drukker dan ooit tevoren bij Café Extase. Vanaf half 9 tot 4 uur zit het café bomvol met bezoekers die allen nog een laatste borrel komen doen. Voor de mensen die wat later binnen kwamen werd het aansluiten in de rij die tot het oude Midi-theater kwam. ‘Het lijkt wel carnaval, anders is het nooit zo druk’, roepen verschillende bezoekers terwijl ze staan te popelen om naar binnen te gaan.

De avond vliegt voorbij en enkele bezoekers gaan alweer naar buiten. Met en lach en een traan verlaten deze Extase-fans voor de laatste keer de stamkroeg waar ze zo trots op waren. Inmiddels gaat er al een petitie rond voor een eventuele wedergeboorte van Café Extase. Deze kan men ondertekenen op: http://www.petities24.com/signatures/wedergeboorte_cafe_extase/ De Extase-fans hopen uiteindelijk de kroeg terug te krijgen of een leuke deal te maken met de nieuwe eigenaar van het café. Publicatie: Zondag 15 april 2012 13:00, Auteur: Jessica Smolders


Mijn persoonlijke concert/ festival agenda 26-28 mei: Pinkpop 11 juni: UB40 - 013 15 juni: Jaya the cat - Melkweg 8 juli: Sum 41 - 013 6-13 augustus: Sziget Festival 17-19 augustus: Lowlands Festival 7/8 september: Appelpop 21 september: De Heideroosjes - Melkweg 19 oktober: Want Want - 013 6 november: Bon Iver - HMH Neem nu een abonnement op JESS!MAGAZINE en maak kans op 2 gratis kaarten voor Sziget!


Gemaakt door: Jessica Smolders CO1L jazzyska@live.nl 0613611562


JESS!MAGAZINE - Puur Jessica