Page 1

volume 1 • nummer 1 • maandblad • april 2010 • 8 euro

Looking fancy for the prom Worn out classics Vermin Twins Stockholm

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 1

29-03-2010 22:54:15


Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 2

29-03-2010 22:54:44


3

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 3

29-03-2010 22:54:53


4

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 4

29-03-2010 22:55:00


MUSIC 006 Addicted Kru Sound 022 Vermin Twins FOOD 025 30 pakjes voor Pac-Man 026 Maak je eigen Pac-Mantaart FASHION 009 Looking fancy for the prom 038 Worn out classics TRAVEL 014 Stockholm 018 New York taxi driver wisdom 042 Ich bin ein Berliner 044 Wrakstukken 028 WWW 032 Lezer van de maand 034 2x1

5

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 5

29-03-2010 22:55:02


6

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 6

29-03-2010 22:55:09


Addicted Kru Sound Tekst: Sofie Marguillier Foto: Sofie Marguillier

Ze omschrijven zichzelf als geflipte electronica met een zonovergoten soulstem dat klettert tegen je trommelvliezen. Addicted Kru Sound is een vijfkoppige liveband uit Leuven. Slechts anderhalf jaar bezig met support van Selah Sue, maar klaar om de wereld alleen te veroveren.

Wim Thijs Niels Craenen Mattias Vanderheyden Stefan Uyttebroeck Lennart Vanhumbeeck

7

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 7

29-03-2010 22:55:10


Jullie zijn nu anderhalf jaar bezig met dit liveproject. Hoe zijn jullie daarin gerold? Wim: Mattias en ik zijn begonnen als Dj en speelden vooral jungle, ragga en drum’n bass. Later zijn we ook fuiven beginnen te organiseren, en hebben we vele contacten gelegd in de muzieksector. Hierdoor was de nood gegroeid om toch iets meer te gaan doen qua productie, en zo zijn we op het liveproject gestoten: AKS met Selah Sue. Dit staat nu een half jaar echt op poten, met de hele liveband.

De leukste ervaring tot nu toe? Wim: Als DJ zijn Mattias en ik door de States getourd, wat natuurlijk onbeschrijfelijk is. Met AKS spelen we altijd graag in Leuven, onze thuisbasis. We hebben hier net twee nieuwe shows gespeeld, en het begon echt goed te klinken met alle instrumenten. De beste shows zijn diegene waar je het meeste respons van terugkrijgt. Wij geven heel veel energie af tijdens de show en als dat niet wederkerig is, is dat niet leuk.

Dit is dan ook in het genre jungle, ragga, drum’n bass? Wim: De invloeden die we vroeger gebruikten hoor je zeker nog terugkomen, maar het gaat veel verder dan dat. We proberen eigenlijk een fusie te maken tussen het muzikale, dus gitaar, piano en saxofoon, en het elektronische. Een band moet toch altijd op u bakkes zijn en elektronisch sterk, maar we willen er ook een gehele sound in verwerken.

Jullie zetten binnenkort ook jullie eerste stappen in het buitenland, namelijk Amsterdam. Mattias: Het is leuk dat het buitenland interesse toont, maar het is een druppel op een hete plaat. Niemand kent ons daar, dus het is erop of eronder. We weten niet wat we er van moeten verwachten, maar vinden het zeker spannend.

Fans overstromen jullie met de vraag naar een cd. Wim: Inderdaad, maar we willen wachten tot we genoeg nummers hebben die echt goed zijn. We producen nu veel aparte beats en maken veel remixen, maar we hebben nog altijd geen duidelijke lijn. Het is belangrijk dat je een soort handtekening zet onder wat je doet, dat de mensen je als band herkennen. Omdat we nu nog maar een goed half jaar bezig zijn met alle instrumenten erbij, zijn we nog niet helemaal tot dat geluid gekomen voor een cd. Dus het zal nog even wachten zijn. Is er een bepaalde lijn waar jullie naar streven? Mattias: We streven zeker niet naar een bepaald genre voor op de cd. Hoe we groeien zal bepalen wat de sound gaat zijn. Het zal wel moeilijk zijn om de sound te omschrijven denk ik, omdat we met zoveel verschillende invloeden werken. We willen ook graag met vele anderen samenwerken, omdat we beseffen dat de samenwerking met Selah Sue niet zal blijven duren.

Is het moeilijk om een liveproject op poten te krijgen? Wim: Het is natuurlijk heel veel werk, maar dat is met alles waar je mee begint. We hebben geluk dat wij ervoor als DJ rondtourden, waardoor we de sector en de mensen al een beetje kennen. We zien wanneer mensen worden uitgekozen om verder te doen. Dat hangt niet alleen van je muziek af, maar ook van je imago, je uitstraling en hoe je de show steelt. Dus het is echt de juist persoon op het juiste moment. Wim: Dat klinkt heel cliché, maar zo is het wel. Al denken we ook dat talent altijd ontdekt wordt. Als er iets goed is wordt dat opgepikt, ook al spelen er nog duizenden bands hetzelfde. We merken dat ook bij Sanne (Selah Sue). Zij heeft nooit de ambitie gehad om singer-songwriter te worden, en werd er toch uitgepikt omwille van haar talent. Of dat talent er ook bij ons is, laten we wel in het midden (lacht).

8

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 8

29-03-2010 22:55:11


Looking fancy for the prom foto’s: Jan sneyers make-up: sara janssens modellen: beatrice fryns & lyssa giots Met dank aan: Switch skate shop & de banier hasselt

9

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 9

29-03-2010 22:55:12


10

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 10

29-03-2010 22:55:19


11

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 11

29-03-2010 22:55:22


12

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 12

29-03-2010 22:55:25


13

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 13

29-03-2010 22:55:29


14

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 14

29-03-2010 22:55:35


Stockholm Tekst: Jan Sneyers Foto’s: Jan Sneyers

Stockoud en hyperhip. Stockholm wordt gevormd door verschillende eilanden. Het één al wat groter dan het andere, elk met zijn eigen karakter en eigenschappen. Maar waar je ook gaat, overal zijn er hippe winkels, leuke loungy eetgelegenheden en de liefhebber kan heel wat cultuur opsnuiven.

15

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 15

29-03-2010 22:55:36


Oude stad Onze trip begint bij de koning, althans bij zijn paleis. Dit paleis is één van de trekpleisters van Gamla Stan, het centrale eiland en oude centrum van de Zweedse hoofdstad. Vooral de dagelijkse wissel van de wacht lokt massa’s toeristen. Na deze plechtige ceremonie slenteren we rustig verder door de vele smalle steegjes die deze oude stad typeren. Mårten Trotzigs Gränd is misschien wel het smalste steegje van Zweden en is slechts een halve meter breed. Chokladkoppen is een ideale tussenstop. Dit klein gezellig zaakje op het marktplein, is zoals de naam het al doet vermoeden beroemd om zijn koppen chocolademelk. Bij het verlaten van Gamla Stan stoppen we even bij Tomtar & Troll. De ideale locatie voor een souvenir, een echte troll. Al zijn het hier lieve ventjes en niet die akelige schepsels die kabouter David het leven zuur maakten. Shop till you drop Meer naar het noorden ligt de wijk Norrmalm. Deze is vooral bekend om Stockholms grootste winkelstraat, Drottninggatan. Hier kan zelfs de meest verwoede shop-a-holic voldaan raken. Uiteraard hebben we ze allemaal bezocht en werden we soms aangenaam verrast. Designtorget is één van onze favorieten. Hier vind je echt heel leuke design spulletjes voor ieders budget. Ook in de budget cate-

gorie bevindt zich Stockhome. Om je huis in te richten en te decoreren vind je hier alles en nog veel meer. En zoals het de Zweden betaamt allemaal in een hip jasje. Heb je nog steeds niet gevonden wat je zoekt, dan moet je bij Nordiska Kompagniet zijn. Een groot warenhuis met meerdere verdiepingen. Je kan het niet bedenken of het ligt er wel ergens in de rekken. Door al dat winkelen moet de innerlijke mens toch even gesterkt worden en gaan we binnen bij de Muffin Bakery. Keuze uit dertien verschillende variëteiten en allemaal even heerlijk. Al is dat meer een vermoeden, want na acht muffins zit je echt wel vol. Kijken mag Is daarna je koopwoede nog niet bedaard, dan kan je verder naar Östermalm, iets meer naar het östen. Hier zijn de echt dure winkels gelegen en het wordt snel duidelijk dat dit de chique buurt van Stockholm is. Prada, Armani, Luis Vuitton, allen zitten hier, aangevuld met Zweedse topdesigners. Voor de gewone sterveling blijft het enkel bij kijken. Hyperhip Helemaal aan de andere kant van Stockholm, in het zuiden, ligt Södermalm. Dit deel van de stad is de buurt van hippe winkeltjes. Onder andere het bekende Sneakersnstuff is hier gelegen. Sneakers en stuff zover het oog rijkt.

16

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 16

29-03-2010 22:55:37


Hulp nodig bij het kiezen? De Zweedse schonen helpen je graag verder. Een paar straathoeken verder vinden we Coctail Deluxe. Een cocktail van trendy en retro gadgets. Maar de absolute aanrader van deze wijk is veruit Chokladfabriken. Een klein chocoladefabriekje met winkel en eetgedeelte. Met dwarrelende sneeuwvlokjes buiten, smaken de chocomelk met marshmallows en de lekkerste chocolademuffin ooit, nog eens zo goed. “The best way to keep really good chocolate tasting really nice is not to stash it away in a safe place, but to eat it up in one go”, is hun leuze en die begrijpen we maar al te goed als we chocovoldaan onze toch verder zetten. Cultuur opsnuiven Genoeg gegeten en gewinkeld, nu cultuur. Daarvoor moeten we in het oosten zijn. Op Djurgården vind je zo bijvoorbeeld Skansen. ‘s Werelds eerste openluchtmuseum over het leven in het oude Zweden, gecombineerd met fauna en flora. Niet ver daar vandaan ligt het Vasamuseet. De Vasa, het pronkstuk van de Zweedse marine in de zeventiende eeuw, zonk al bij zijn eerste uitvaart. Driehonderd jaar later heeft men het terug boven water gehaald en er dit indrukwekkend museum rond gebouwd. Met de veerpont bereiken we het kleine eilandje Skeppsholmen waar het Moderna Museet, het National Museum en het

Arkitekturmuseet gelegen zijn. Deze drie op een rij en de cultuurfanaat kan er weer even tegen. Boeken en kronen Als laatste doen we Vasastan en Kungsholmen aan. Deze delen liggen aan de westelijke kant van Stockholm en hier bevinden zich de openbare diensten. Zo is er het Stadshuset met op de toren drie gouden kronen, het symbool van Zweden. Het absolute pareltje is echter Stockholms Stadsbibliotek. In het midden van de bibliotheek is er een drie verdiepingen hoge cilinder met de wanden vol boeken. We lenen een boek uit en proberen het Zweeds te ontrafelen terwijl we een cookie nuttigen bij Mocco. Een lounge- en koffiebar waar we onze laatste uren spenderen vooraleer we weer naar België terugkeren. Koning als buurman Toegegeven. We hebben niet daadwerkelijk alles achter elkaar gedaan en hebben af en toe ook geslapen. En hoe. In hostel Af Chapman heb je de mogelijkheid op een echt zeilschip te overnachten. Vanuit je persoonlijke kajuit kijk je uit over het water tot aan de oevers van het volgende eiland. In ons geval het koninklijk paleis. Vier dagen lang waren we de buren van de koning van Zweden.

17

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 17

29-03-2010 22:55:37


New York taxi driver wisdom 18

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 18

Foto’s: Sofie Marguillier Bron: risa Mickenberg

29-03-2010 22:55:42


You’re not any safer in first class.

I see more of what is going on around me because I am not concerned with finding a parking space.

I enjoy fireworks but stars are nice too.

19

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 19

29-03-2010 22:55:44


20

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 20

29-03-2010 22:55:49


Everybody go different to see the same thing.

If someone gets rich, I do not cheer for them. I weep for myself.

If someone steals your cab, then it wasn’t your cab.

21

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 21

29-03-2010 22:55:51


22

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 22

29-03-2010 22:55:54


Vermin Twins tekst: sofie marguillier foto’s: sofie marguillier

Sinds 2007 maken Misha Volders, drummer van El Guapo Stuntteam wijle, en Lotte Vanhamel (ja, de zus van) muziek onder de noemer Vermin Twins. Experimenteel, chaotisch en energiek, met vele invloeden vanuit hun kindertijd. Zaterdag vond de release van hun eerste cd plaats. Hier een interview met Misha, omdat Lotte geen goesting had.

23

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 23

29-03-2010 22:55:54


Hoe is het allemaal begonnen? De naam is voor het eerst gevallen toen we gevraagd werden voor een tributecd voor Old Dirty Bastard, een lid van Wu Tang Clan, die gestorven was. We hebben toen een cover gedaan onder de naam Vermin Twins. Lotte en ik kennen elkaar wel al heel lang, en we zijn altijd veel bezig geweest met muziek, maar nooit serieus. We zijn dan verder gegaan onder de naam Vermin Twins, hebben ons eerste concert gespeeld, en zijn zo gekomen tot de release van onze eerste cd. Opvallend is dat jullie veel speciale instrumenten gebruiken. Dat klopt. Wij zijn heel gefascineerd door vocale geluiden, dus alles wat te maken heeft met stembanden en klanken. We proberen altijd nieuwe sounds te creeëren, en zelf instrumenten te bouwen. We houden wel van dat experimentele. Verder zitten er veel invloeden in van onze kindertijd, de jaren ’80. Ook veel funk komt aan bod en een beetje postpunk, eigenlijk zowat vanalles. Op concerten heb je vaak een buis in je mond waar gekke geluiden uitkomen. Een zelf gebouwd instrument? (lacht) Nee, dat instrument heet een talkbox. Ik vind dat een heel funky instrument. Je steekt dus inderdaad een buis in je mond, en doordat je eigenlijk gekke bekken trekt en je mondholte verandert, krijg je die gekke geluiden. Stevie Wonder gebruikte dat ook heel veel. Door de vele verschillende invloeden trekken jullie ook een zeer gemengd publiek aan. Dat vind ik zeer goed, maar ook heel raar.

Er komen mensen kijken die El Guapo heel goed vonden, en die dan verwonderd zijn dat ze deze muziek ook goed vinden. Maar er komen ook 17-jarigen die helemaal mee zijn met de muziek van vandaag. Dat geeft wel een tof gevoel dat we zo een breed publiek aanspreken. Welk gevoel willen jullie overbrengen aan het publiek? Wij willen vooral niet meedoen met de rest, en doen wat iedereen doet. Wij zijn eigenlijk erg anarchistisch ingesteld. Wij proberen heel uiteenlopende dingen te doen, en iedereen een beetje het gevoel te geven van: wat ik nu gezien heb, daar ben ik toch niet goed van. De mensen op het verkeerde been zetten, en voor veel verwarring zorgen. Jullie zorgen voor veel contact met het publiek, zo durft Lotte er al wel eens inspringen. Wij vinden het enorm belangrijk dat je als band veel contact met het publiek hebt. Tussendoor praten met het publiek of er eens middenin gaan staan, dat zorgt voor een relaxte sfeer. Ik vind dat heel arrogant als groepen zich afschermen van het publiek en denken: wij zijn beter. Als entertainer of als muzikant is het net je plicht om het publiek het gevoel te geven dat je er speciaal bent voor hun, elke avond opnieuw. Wat kunnen we nog verwachten? Heel veel. Deze cd was echt een noodzaak, omdat we heel veel materiaal hadden liggen. We gaan vooral nieuwe geluiden blijven creëren. We willen ook nog rockplaten maken en met drums en gitaren werken. Het kan eigenlijk nog alle kanten op.

24

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 24

29-03-2010 22:55:55


30 pakjes voor Pac-Man tekst: Jan Sneyers Bron: www.siliconera.com

2010 is het jaar waarin Namco, één van de grote Japanse computerspelontwikkelaars, Pac-Man’s dertigste verjaardag viert. Het spel waarin een geel bolvormig figuurtje alle balletjes probeert te pakken, is sinds 1980 uitgegroeid tot een all time classic. Startend als arcade versie in de speelhallen, heeft Pac-Man al veel varianten gekend. Natuurlijk steeds met de vier gekleurde spookjes in zijn zog. Op het toppunt van Pac-Man’s populariteit was er zelfs een tekenfilmserie aan het gele bolletje gewijd. Samen met andere klassiekers als Tetris en Space Invaders heeft Pac-Man de tand des tijds met succes doorstaan en blijft het spel nog steeds enorm populair. Als kers op de taart wordt er in Pac-Man’s thuisland, Japan, een speciaal cakeje op de markt gebracht ter ere van zijn dertigste verjaardag. Voor slechts 120 yen (98 eurocent) worden de rollen omgedraaid en kan jij een hapje nemen van het happend figuurtje. Hip hip hoera!

25

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 25

29-03-2010 22:55:55


26

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 26

29-03-2010 22:55:57


Maak je eigen Pac-Mantaart Tekst: Sofie Marguillier Foto’s: Sofie Marguillier

Vermits Japan wat ver is om een Pac-Mancakeje te bemachtigen, hebben wij hier een recept voor een heerlijke Pac-Mantaart Denk er wel aan dat je één dag op voorhand moet beginnen, omdat de pudding en chocomousse moeten afkoelen. Vulling Vanilleroom 1l melk 100g suiker 2 eieren

60g maïsbloem 1 pakje vanillesuiker

Meng de maïsbloem met een kleine hoeveelheid melk en breng de rest van de melk aan de kook met de suiker. Giet het mengsel van de maïsbloem en de kleine hoeveelheid melk stilaan bij de kokende melk.Voeg er de vanillesuiker aan toe en laat alles flink doorkoken. Vervolgens scheiden we de dooiers van het eiwit en kloppen de dooiers door de room. Laat het geheel afkoelen. Klop het eiwit tot sneeuw en hef het onder de room. Laat dit geheel een nachtje in de koelkast staan. Chocolademousse +/- 120g pure chocolade 200ml room

4 eieren 30g suiker

Smelt de chocolade au bain marie en splits het eigeel van het eiwit. Klop de room en het eiwit apart op en zet het beiden in de koelkast.Klop het eigeel samen met de suiker op tot het mooi schuimig is en voeg dan langzaam en al kloppend de chocolade toe. Meng het eiwit er voorzichtig onder en tot slot ook de slagroom.Laat een nachtje afkoelen in de koelkast

Biscuit 300g suiker 8 eieren

300g gezeefde bloem 2 pakjes vanillesuiker

Roer de dooiers, de suiker en de vanillesuiker tot room en klop dit alles tot een deegje. Zeef de bloem en klop het eiwit op. Voeg deze daarna bij het deeg. Vet een bakvorm in, bestuif hem met bloem en giet het deeg erin. Verwarm de oven voor op 200° en laat het deeg ongeveer 40 minuten bakken. Je kan testen met een prikkertje als het deeg goed is. Als er niets blijft aanplakken, is hij klaar. De biscuit vervolgens in drie schijven snijden en laten afkoelen Omhulsel 250ml room 1 pakje vanillesuiker

2 lepels bloemsuiker Gele kleurstof

Giet de room in een diepe kom en voeg suiker toe. Klop dit alles op. Voeg de gele kleurstof toe, maar hou een beetje witte slagroom over voor het mondje. Afwerking Smeer tussen twee schijven gebak een laagje pudding. Hier bovenop brengt u nog een laag chocolademousse aan en leg tenslotte de derde schijf gebak erop. Smeer de slagroom over de taart. Smakelijk!

27

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 27

29-03-2010 22:55:57


WWW Foto’s: Jan Sneyers

De Vuurtoren van Pharos, de Kolossus van Rhodos, de Hangende Tuinen van Babylon. Wereldwonderen uit lang vervlogen tijden en verre oorden. Minder ver en onbekender zijn deze van Zuid-BelgiĂŤ. Welkom in de wereld van de Waalse WereldWonderen.

Station Luik-Guillemins Scheepslift Strepy-Thieu Watervallen Coo

28

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 28

29-03-2010 22:55:57


29

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 29

29-03-2010 22:56:02


30

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 30

29-03-2010 22:56:06


31

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 31

29-03-2010 22:56:10


32

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 32

29-03-2010 22:56:11


Lezer van de maand Tekst: jouw naam Foto: jouw naam

Kijk voor meer info op www.

.be

33

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 33

29-03-2010 22:56:19


34

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 34

29-03-2010 22:56:25


2x1 Tekst: Jan Sneyers Foto: Jan Sneyers

“Hostess ben je niet, het is een rol die je speelt.” Nathalie Obbers (25) werkt als hostess om een centje bij te verdienen. Zo was ze onder andere al gridgirl, of in de volksmond pitspoes. Daarnaast is ze studente seksuologie aan de KULeuven. Voor haar thesis onderzocht ze echtscheidingen in Dubai. “Het echtscheidingscijfer ligt er zeer hoog en aangezien vrouwen, in die cultuur, nog steeds ondergeschikt zijn aan mannen, wou ik net hun verhaal achterhalen.” Eén persoon, twee verhalen, twee bladzijden.

35

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 35

29-03-2010 22:56:25


Onze taak was vooral petjes en sleutelhangers uitdelen. En tijdens de race zelf in de pitlane als echte gridgirl met een nummer gaan staan waar de auto voor stopt. Achteraf natuurlijk de champagne overhandigen, drie kussen geven en zien dat je zo snel mogelijk weer beneden bent, want anders hang je vol. Buiten gridgirl heb je nog vele opdrachten vervuld. Ik heb al zeer uiteenlopende opdrachten gedaan. Zo hebben we op Zaventem ooit prins Philippe ontvangen en hem een cadeau mogen overhandigen. De prinses van Jordanië was ook aanwezig en andere belangrijke mensen. Als hostess ben ik zo al in contact gekomen met ministers en andere mensen waar ik anders nooit contact mee zou hebben. Een unieke ervaring. Ook heb ik al vele plaatsen aangedaan, soms zeer onverwacht. Zo ben ik ooit als reserve-enquêteur halsoverkop met de TGV naar Keulen gemoeten. Op dat moment vloek je even als je om middernacht in Keulen op zoek moet naar een hotel, maar je leert er wel uit. En ondertussen ben je toch maar mooi in Keulen geweest. Een andere leuke opdracht was mensen van een firma begeleiden op smultoer in Brussel. Eerst naar het ene restaurant om een voorgerechtje te nuttigen en dan verder naar het andere voor de hoofdschotel. Natuurlijk mochten wij dan mee-eten. Werken noem ik dat niet. Maar niet elke opdracht is even leerrijk of vermakelijk. Er zijn echt stoeme opdrachten. Ik heb ooit een opdracht gehad aan de kust. Ze hadden twee meisjes nodig, blond met blauwe ogen. Wij wilden geïnteresseerd overkomen, dus liepen we een beetje rond tussen de mensen en gingen standen bekijken zodat we iets extra konden meepikken. De bazin is er ons toen op komen wijzen dat we aan de inkom moesten blijven staan en we eigenlijk gewoon plant moesten zijn. Ik heb daar dus acht uur aan een stuk op een tegel gestaan. Af en toe een een kleine pauze en iets eten, maar voor de rest gewoon staan en lachen. Sommige opdrachten weiger ik ook resoluut. Zo was er een niet betaalde opdracht (wel drie flessen Laurent-Perrier) om een paar uur in de jacuzzi gaan te zitten met VIP’s. Wie gaat daar nu

op in denk je dan, maar daar staan er voor te springen. Heb je als hostess niet af te rekenen met vooroordelen? Je hebt echt mensen die een hostess zien als een schoon poppemie, die goed betaald wordt en enkel mooi moet wezen. Maar dat is een verkeerd beeld. Voor het geld moet je het zeker niet doen, wel voor de ervaringen. Een ander minder kantje is dat er klanten zijn die denken dat een hostess niet moet eten of drinken. Als je geluk hebt krijg je een fles water en daar blijft het bij. Soms weten we ook niet op voorhand of de klant eten voorziet of niet, dan komen we eraan en dan is er niks van eten, echt triestig. Op een beurs lagen ooit Marsen en Twixen. “Eet maar”, zeiden ze. Dat is geen eten. Ze denken: “Hostesskes die eten echt niet veel.” Het beeld van dom blondje leeft toch nog wel in die wereld. Zo vroegen ze mij of ik werkte. Toen ik antwoordde dat ik seksuologie studeerde aan de universiteit van Leuven, stonden ze met hun mond vol tanden. Maar eerlijk toegegeven, er lopen er heel echte rond. Hostessen zien er meestal goed uit. Zorgt dat nooit voor reacties van mannen? Dat valt heel goed mee. Mannen lachen wel en pakken je eens vast voor een foto, maar verder gaat dat niet, tenzij dat je een bimbo bent en je echt laat doen. Toch proberen ze wel altijd. “Staat in dat boekje je nummer?” “Zoek maar eens goed”, zeg ik dan. Het is aan de hostess om er niet op in te gaan. Vijf jaar hostess. Zijn er veranderingen? Toen ik begon werd je echt op talen getest en dergelijke. Nu ligt de lat toch wel lager en is het soms een echte vleeskeuring, al hangt dat af van bureau tot bureau. Soms heb je echt van die barbiepoppen. Ze zijn schoon en daar blijft het bij. Als die hun mond dan opendoen, dan weet je het wel. Tegenwoordig gebruiken ze voor alles en nog wat hostessen, waar vroeger hostess toch iets meer klasse had en meer au sérieux werd genomen. Toch doe ik het nog steeds heel graag, al zijn er soms opdrachten van verstand op nul en heel de dag op een pilaareke staan.

36

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 36

29-03-2010 22:56:25


Mensen hebben een heel fout beeld van een seksuologe. Je hebt twee mogelijke reacties. Ofwel zwijgen ze ofwel krijg je van die typische reacties: “Jij weet dan alles van seks en je stage is achter het raampje zitten”. Ook de media spelen een rol. Bij programma’s wordt er overal een seksuologe tussen gesmeten en de gesprekken die gevoerd worden gaan puur over seks, over welke dildo de beste is. Zelf krijgen wij vaak mails om aan praatprogramma’s deel te nemen en om te komen spreken over dildo’s en die willen uittesten. In België is het te gefocust op seks. In Dubai, je werkterrein voor je thesis, ligt dat anders. Ze weten daar niet hoe ze seks moeten hebben en liefhebben. Zo heb ik er een jongen leren kennen die seks met meisje had zonder condoom. “Is ze nu zwanger? Wat moet ik doen?”, vroeg hij. Ze weten niet wat ze moeten doen. Hun kennis is zo miniem. Ik heb hem naar apotheker gestuurd voor een morningafter pil. De plaatselijke Goedele Liekens heeft, recent in haar boek rond de seksualiteitsbeleving en relaties in Dubai, uit de doeken gedaan dat de meeste mannen hun eerste seksuele ervaringen hebben met mannen, en vrouwen met vrouwen. Dit doordat ze heel lang van elkaar worden gescheiden. Een professor vertelde mij dat een studente van hem, een meisje van twintig, in heel haar leven in contact was gekomen met drie mannen. Haar vader, haar broer en de leraar. Daar komt nog bij dat door de censuur ook via de media niks kan bijgebracht worden. Je project liep niet van een leien dakje. Het is een heel gesloten cultuur. Het heeft me twee maanden gekost voor ik iemand vond die echt wou helpen. De lokale universiteit zag een samenwerking met iemand van de KUL wel zitten. Eerst dacht ik persoonlijk interviews gaan af te nemen van 22 gescheiden vrouwen die wilden meewerken, maar dit bleek onbegonnen werk. Je kan er mee praten, maar als het getaped wordt, kan er niets meer. Ook het Arabisch, vormde een groot probleem. Uiteindelijk is het in een project gegoten waarbij elke leerling psychologie één

van de vrouwen moest gaan interviewen over hun scheiding en hun visie op het huwelijk. De uitwerking is zeer beperkt en hier komt duidelijk weer de geslotenheid van de cultuur naar voor, maar ook het lagere niveau van de universiteit. Officiële instanties werken helemaal niet mee. Na heel lang aandringen verkreeg ik de echtscheidingsstatistieken. Die telde één enkele bladzijde. Wat is er naar bovengekomen uit de interviews? Alle 22 geïnterviewde vrouwen zouden allen de scheiding zelf hebben aangevraagd. Wat heel bedenkelijk is in een cultuur waar er echt wel heel grondige redenen moeten zijn voor een vrouw om tot echtscheiding over te gaan. De man moet al een buitenechtelijk kind verwekt hebben of iets in die orde, voor een vrouw stappen tot scheiding kan ondernemen. Waarschijnlijk wilden ze gewoon naar buiten komen als sterke, zelfstandige vrouwen, maar zouden ze nooit hetzelfde verhaal vertellen als hun man erbij zou zijn. Door de onvolledige waarheid of onwaarheid geven ze juist de waarheid weer. Het blijft inderdaad een zeer eigen cultuur. Eén waarin de man nog steeds bovenaan staat. Zo blijkt er ook veel mishandeling te zijn en huiselijk geweld, niet zelden met alcohol als oorzaak. Vreemd als je bedenkt dat moslims niet mogen drinken. Maar op sommige plaatsen staan de mannen daar in hun wit kleed met een goei pint in hun handen. En waar de vrouwen de meest ernstige redenen moeten hebben, kunnen mannen om de bijna elke redenen scheiden. Als de man seks wil met het licht aan en de vrouw wil het licht uit, dan is dit een geldige reden. Echt absurd. Is het geheel voor jou afgerond? Oorspronkelijk had ik er meer van verwacht. Maar om echt diep te graven heb je jaren nodig en die had ik nu niet. Toch zie ik me in de toekomst terugkeren naar Dubai. Er is nog zoveel bij te brengen aan die mensen. Als relatietherapeut/seksuologe kan je daar nog voldoening halen uit je job, ginder zijn nog zoveel mensen die nog van toeten of blazen weten hoe het allemaal in elkaar zit.

37

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 37

29-03-2010 22:56:26


Worn out classics Foto’s: Jan sneyers

38

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 38

29-03-2010 22:56:44


39

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 39

29-03-2010 22:56:49


40

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 40

29-03-2010 22:57:08


41

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 41

29-03-2010 22:57:13


42

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 42

29-03-2010 22:57:15


Ich bin ein berliner Foto’s: Sofie Marguillier

43

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 43

29-03-2010 22:57:16


44

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 44

29-03-2010 22:57:18


Wrakstukken Tekst: Jan Sneyers Foto: Jan Sneyers

Voor velen doen vliegtuigen onmiddellijk denken aan reizen en vrijheid. Scherend over Steenokkerzeel, roepen ze bij RenĂŠe An Quinaux (75) vooral herinneringen op. Herinneringen aan haar jaren als airhostess. Herinneringen aan haar man en dochter, die overleden zijn.

45

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 45

29-03-2010 22:57:18


Ik herinner me nog altijd één van mijn eerste vluchten. Een oude dame, een Italiaanse, was duidelijk niet op haar gemak en zei: “Ah mevrouw, wilt u naast me komen zitten en mijn hand vasthouden gedurende de afdaling, want ik heb zoveel schrik”. We vlogen in ’56 nog op Melsbroek. Maar Melsbroek werd te klein en het is dan uitgebreid tot wat men nu kent als Zaventem. Het was een mooie tijd. Maar het heeft niet lang geduurd. In ’57 ben ik getrouwd met mijn man, boordmecanicien bij Sabena, en dat betekende het einde van mijn carrière als airhostess. Getrouwde vrouwen mochten in die tijd geen airhostess zijn. Het was het één of het andere. Maar ondertussen had ik wel heel Europa gezien en een groot deel van Afrika. Uw man is steeds blijven vliegen. Mijn man deed de lange afstandsvluchten. Afrika en Amerika. Zijn eerste vlucht naar Zuid-Afrika, een maand na de geboorte van ons dochtertje, was naar Johannesburg. Ik zie hem daar nog altijd zitten. Ik doe hem naar de vlieghaven, met mijn dochter achteraan in de auto. Hij doet zijn inspectietocht van het vliegtuig, komt terug en zegt: “Het bevalt me niet, ze hebben een motor moeten vervangen op het laatste moment”. Het waren DC-7’s en op dat moment waren er wel wat problemen met die vliegtuigen. Tijdens de vlucht zijn ze neergestort in Casablanca. Twee motoren vielen langs dezelfde kant uit en dat was fataal. Nog een hangar geraakt en brandend neergestort. Toen was zij een maand oud, ons Brigitte. Vanaf toen hebben vliegtuigen voor jou een aparte betekenis. Bij mij roepen ze herinneringen op. En ze zijn

zo vertrouwd, zo fascinerend. Ik weet nog dat hier vlakbij een vliegtuig is neergestort. Dat was hier juist achter. Ik heb het zien gebeuren. Het vliegtuig kwam al brandend voorbij. Mijn dochtertje was toen drie, vier jaar. Die was toen op straat aan het rijden met haar fietsje. Haar heb ik snel naar binnen gebracht en dan heb ik het vliegtuig zien vallen. ‘s Avonds, als de slachtoffers allemaal weg waren, wou ik dat toch zien. Een vliegtuig dat neergestort was. Dat trok me enorm aan. Ik ben daar gaan kijken. Naar die wrakstukken. Natuurlijk spelen de herinneringen dan op. Waarom weet ik niet, maar ik werd daar precies naartoe getrokken. Het doet pijn en toch wou ik dat dan zien. Ter plekke heb ik nog een lepeltje gevonden. Je dochter, Brigitte, trad in jouw voetsporen. Zij wou net als ik airhostess worden. Als dat het lot is, denk je. Ze trouwde zelfs met iemand die ook op de luchthaven werkte en had twee kinderen. Eentje van één en eentje van drie. Tot het noodlot toesloeg. Op weg naar haar werk is ze in een frontale botsing overleden. Een auto die uit een gevaarlijke bocht kwam, had haar niet zien afkomen. Zij heeft ook niet lang gevlogen. Ze was dertig. Al die jaren, al die pijnlijke herinneringen. Nooit gedacht om Steenokkerzeel te verlaten? Ik heb hier altijd graag gewoond en woon hier nog steeds heel graag. Dit huis, dat we eerst huurden, heb ik gekocht met het geld dat Sabena gestort heeft na het verongelukken van mijn man. Het is dus een leven waard. Al die vliegtuigen die hier voorbij komen vormen voor mij een vertrouwd beeld en geluid. Het is een deel van mezelf geworden.

46

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 46

29-03-2010 22:57:22


47

Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 47

29-03-2010 22:57:25


Ketchup_moederbestand_ECHT.indd 48

29-03-2010 22:57:37

Ketch Up  

Eindwerk 2009-2010 Sofie Marguillier Jan Sneyers

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you