Page 1


မြန္တို႔၏ Aိပ္ရာဝင္ပံုျပင္ (သို႔) ရာဇာဓိရာဇ္ Aေရးေတာ္ပံု ကြ်န္ေတာ္ငယ္ငယ္တုန္းက

ကြ်န္ေတာ္တို႕

ညီAကိုေတြ

Aိပ္ယာမဝင္ခင္

သူ႕ကို

နင္းႏွိပ္ေပးတဲ႔Aတြက္ AဖိုးAခAၿဖစ္၊ Aဖိုးၿဖစ္သူက ပံုတိုပတ္စေတြ ဒုတိယကမၻာစစ္ႀကီးကို ေက်ာ္ၿဖတ္ခဲ႔တဲ႔ သူရဲ႕Aေတြ႔Aႀကံဳေတြ၊ သူႀကည္႔ခဲ႔ရဖူးတဲ႔ ဇာတ္ေတြ၊ ရုပ္ရွင္ေတြ၊ သူဖတ္ဖူး ႀကားဖူးခဲ႔တဲ႔ ရာဇဝင္ေတြAေႀကာင္း ေၿပာၿပေလ႔ရွိတယ္။ သူေၿပာၿပခဲ႔တဲ႔

Aေႀကာင္းAရာေတြထဲမွာ

မင္းရဲေက်ာ္စြာရဲ႕တပ္ေတြကို

လွည္႔စားၿပီး

ၿပည္ၿမိဳ႕ကို

ဝိုင္းထားတဲ႔

ၿမိဳ႕ထဲဝင္သြားနိုင္၊

Aင္းဝဘုရင္ရဲ႕သား

ၿမိဳ႕ထဲက

စိမ္ေခၚၿပီး

ၿပန္ထြက္သြားနိုင္ခဲ႔တဲ႔ Aဲမြန္ဒယာဆိုတဲ႔ မြန္သူရဲေကာင္းAေႀကာင္းကို ကြ်န္ေတာ္Aစြဲလမ္းဆံုး ပါဘဲ။

မြန္လူမ်ိဳးတေယာက္ၿဖစ္တဲ႔

Aဖိုးရဲ႕

ခ်ဲ႔ခ်ဲ႔ကားကား

သာသာထိုးထိုးေလး

ေၿပာၿပတဲ႔

Aဲမြန္ဒယာဟာ ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႕ ကေလးဘဝသူရဲေကာင္း ၿဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ ေက်ာက္သင္ပံုးေပၚမွာ ေရးဆြဲတဲ႕

ကြ်န္ေတာ္႔ရဲ႕

ကေလးဘဝကိုယ္တိုင္ေရး

ရုပ္ၿပဇာတ္လမ္းေတြထဲမွာ

Aဂၤလိပ္သူရဲေကာင္း Aိုင္ဗင္ဟို႕နဲ႔ Aဲမြန္ဒယာကို Aႀကိမ္ႀကိမ္စီးခ်င္းထိုးခိုင္းခဲ႔ဖူးတာေပါ႔။ Aဖိုးဟာ မြန္ရာဇဝင္ကို သူ႕စိတ္ကူးထဲမွာ ေပၚရင္ေပၚသလို ေခတ္နဲ႔ သကၠရာဇ္ကို ဂရုမထားဘဲ ေၿပာၿပတတ္တာပါ၊ ဒါေႀကာင္႔မို႕ တခါတေလ လဂြန္Aိမ္Aေႀကာင္းေၿပာေနရာက မဂဒူးAေႀကာင္း ေရာက္ခ်င္ေရာက္သြားတတ္ေရာ၊ ကြ်န္ေတာ္မထင္ခဲ႔မိပါဘူး၊

ဒီေတာ႕

Aားလံုးဟာ

ပံုၿပင္ေတြေၿပာေနတာဘဲလို႕

ဆက္စပ္ေနတယ္လို႕ေတာင္

ထင္ခဲ႔တာ။

ေနာင္

ေက်ာင္းမွာ

စီးခ်င္းတိုက္ပြဲAေႀကာင္းသင္ရမွသာ ေႀသာ္ ..ငါ႔Aဖိုးေၿပာၿပခဲ႔တာ ရာဇာဓိရာဇ္Aေရးေတာ္ပံုထဲက Aေႀကာင္းေတြပါလားလို႕ သေဘာေပါက္မိပါေတာ႕တယ္။

Page | 1


ရာဇာဓိရာဇ္ Aေရးေတာ္ပံု

ဒီAေရးေတာ္ပံုဟာ

ၿမန္မာ႕ရာဇဝင္မွာ

တေစာင္ၿဖစ္ပါတယ္။

ထင္ရွားတဲ႔

ေခတ္Aဆက္ဆက္

ဒီAေရးေတာ္ပံုက်မ္းကို

ဆင္ၿဖဴရွင္မင္းႀတား

Aေရးေတာ္ပံုက်မ္း

ၿမန္မာရာဇဝင္နဲ႔

ငါးေစာင္ထဲက

စာေပပညာရွင္မ်ားက

ဘုရင္႕ေနာင္ေက်ာ္ထင္ေနာ္ရထာ

လက္ထက္မွာ

မြန္ဝန္ႀကီးဗညားဒလက ေရွးေဟာင္းမြန္ဘာသာမွ ဗမာလိုၿပန္ခဲ႔တာလို႕ ဆိုခဲ႔ႀကပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ ဒီေနရာမွာ မြန္ပညာရွင္ေတြ ေစာကဒတတ္တာက မြန္စာေပမွာ ရာဇာဓိရာဇ္Aေရးေတာ္ပံုဆိုၿပီး က်မ္းတေစာင္တဖြဲ႔ ဟံသာဝတီ

ဖြဲ႔ထားတာမ်ိဳးမရွိခဲ႔ဘူးတဲ႔။

ရာဇာဝင္က်မ္း

ပထမတြဲနဲ႔

တကယ္ေတာ႕

ဒုတိယတြဲသာ

မြန္စာေပမွာရွိတာက

ရွိတယ္လို႕

သထံု

မြန္ပညာရွင္ေတြက

ေထာက္ၿပႀကပါတယ္။ ဒီေတာ႕ ေနာင္သုေတသီေတြက ဗညားဒလဟာ Aဲဒီမြန္ရာဇဝင္က်မ္းထဲက သထံုရာဇဝင္Aပိုင္းကိုေက်ာ္လႊားၿပီး

မုတၱမနဲ႔ဟံသာဝတီမင္း

မဂဒူးမင္း

မွစၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္မင္းAထိကို ၿမန္မာၿပန္ၿပီး “ ရာဇာဓိရာဇ္ Aေရးေတာ္ပံုက်မ္း ” လို႕ Aမည္ေပးခဲ႔မယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ သူၿပန္ခဲ႔တဲ႔ မြန္ရာဇဝင္ထဲက ဗမာေတြက ေဖါက္ၿပီး Aေရးေတာ္ပံုက်မ္းတေစာင္ Aေနနဲ႔ယူတာၿဖစ္မယ္လို႕ ယူဆႀကပါတယ္။ ရာဇာဓိရာဇ္ Aေရးေတာ္ပံုက်မ္းကို မူရင္းေရးသားသူ ဗညားဒလရဲ႕ ေပမူကေန Aဆင့္ဆင္႔ ကူးယူလာခဲ႔ႀကရာမွာ

ဒီကေန႕ေခတ္မွာ

ေတြ႔ရွိရတဲ႔

ကူးယူဆင္႔ပြားထားတဲ႔

မူကဲေ ြ ပါင္း

၉ေစာင္ေတြ႔ရတယ္လို႕ ေဒါက္တာနိုင္ပန္းလွက ဆိုပါတယ္။ ဒါေတြကေတာ႕ ၁. ၁၁၉ခုႏွစ္ (၁၁၁၉ခုႏွစ္ၿဖစ္နိုင္တယ္)(ေကာဇာ)မွာ ေရးကူးတဲ႔ ေတာင္တြင္းႀကီး ကိုးေႀကာင္းေပမူ။ သမိုင္းေကာ္မရွင္စာႀကည္႔တိုက္။ ၂. ၁၁၅ခုႏွစ္ (ေကာဇာ)(၁၁၅၀ခုႏွစ္ၿဖစ္နိုင္တယ္)မွာ လက္ေရးမူ။ Aမ်ိဳးသားစာႀကည္႕တိုက္။ ၃. ၁၁၉၃ခုႏွစ္(ေကာဇာ)မွာ ေရးကူးတဲ႔ ကိုးေႀကာင္းေပမူ။ ကမၻာ႕ဗုဒၶတကၠသိုလ္ ရန္ကုန္။

Page | 2


၄. ၁၂၁၁ခုႏွစ္(ေကာဇာ)မွာ ေရးကူးတဲ႔ ဆယ္႕တေႀကာင္းေပမူ။ Aမ်ိဳးသားစာႀကည္႔တိုက္။ ၅. ၁၂၃၉-၄၁ခုႏွစ္(ေကာဇာ)မွာ ေရကူးတဲ႔ ဆယ္ေႀကာင္းေပမူ။ ဦးဖိုးသီး ပဋိကတ္တိုက္၊ သထံုၿမိဳ႕။ ၆. ၁၂၈၄ခုႏွစ္(ေကာဇာ)မွာ Aသွ်င္နိေရာဓ တည္းၿဖတ္တဲ႔ သုမဂၤလပံုႏွိပ္တိုက္မူ။ မႏၱေလးၿမိဳ႕။ ၇. ၁၂၈၅ခုႏွစ္(ေကာဇာ)မွာ ေမွာ္ဘီဆရာသိန္းနဲ႔ ဦးဘေက်ာ္တို႕ တည္းၿဖတ္တဲ႔ သုဓမၼဝတီ ပံုႏွိပ္တိုက္မူ။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။ ၈. ၁၉၆၇ခုႏွစ္(ခရစ္)မွာ ပံုႏွိပ္တဲ႔ ၿမန္မာမင္းမ်ားAေရးေတာ္ပံု၊ နံ႕သာတိုက္မူ၊ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕။ ၉. ၁၉၆၇ခုႏွစ္မွာ ဇြဲစာေပကပံုႏွိပ္တဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္Aေရးေတာ္ပံု။ ရန္ကုန္ၿမိဳ႕ တို႕ ၿဖစ္တယ္တဲ႔။ ေဒါက္တာနိုင္ပန္းလွရဲ႕AဆိုAရ၊

ၿမန္မာပညာရွင္ေတြဟာ

ဘာသာစကားAားနည္းမွဳေႀကာင္႔

ဗညားဒလရဲ႕

စာကိုကူးယူရာမွာ

လြဲမွားခ်ိဳ႔ယြင္႔မွဳေတြရွိခဲ႔တယ္လို႕ဆိုပါတယ္။

Aၿခားေသာ

မြန္ပညာရွင္မ်ားကလည္း ေရွးဗမာပညာရွင္Aခ်ိဳ႔ဟာ လူမ်ိဳးေရးAရ Aခ်ိဳ႔ေသာ Aခ်က္Aလက္ကို တမင္သက္သက္ ၿပင္ခဲ႔တာ ခ်ိဳ႔ခဲ႔တာ ေရွာင္ခဲ႔တာလည္း ရွိႀကတယ္လို႕ စြတ္စႀြဲ ကပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္မွာ

လက္ရွိရွိေနတဲ႔

ေရးတာၿဖစ္ပါတယ္။ လက္ရာမ်က္ႏွာဖံုးမွာ

ရာဇာဓိရာဇ္Aေရးေတာ္ပံုက

ထုတ္ေဝတဲ႔ႏွစ္ကို

လိုက္ရွာမေတြ႔ရေပမဲ႕

ဆဌမAႀကိမ္လို႕ေရးထားၿပီး၊

ေဒါက္တာနိုင္ပန္းလွ ပန္းခ်ီ

ဆရာဝသုန္ရဲ႕

ဆရာမႀကီးခင္ႏွင္းယုရဲ႕

Aမွာစာမွာ

ေရးထိုးထားတဲ႔ ရက္စြဲက ၁၅-၇-၉၅လို႕ ထိုးထားတာေတြ႔ရေတာ႕ ဒီထက္ေတာ႕ ပိုမေစာနိုင္ပါ။ စာAုပ္မွာ

ဆရာႀကီးေဒါက္တာသန္းထြန္းရဲ႕Aမွာစာနဲ႔

မန္းတကၠသိုလ္

ၿမန္မာစာပါေမာကၡ

ေဒၚသန္းေဆြရဲ႕ Aမွာစာကိုလည္း ေတြ႔ရပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ စာရိုက္နဳန္းနဲ႔ ရရွိတဲ႔Aားလပ္ခ်ိန္Aရ စာAုပ္တAုပ္လံုး ၏၊သည္ မေရြ႕ေတာ႕ မရိုက္တင္နိုင္ပါ။ ဒီစာAုပ္ကိုဖတ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ခံစားရသလို ခံစားမိသလို ရိုက္တင္ေပးသြားပါ႔မယ္။ ေဝဘန္ေဆြးေႏြးခ်င္တဲ႔သူရွိရင္လည္း

ဝင္ေရာက္ေဆြးေႏြးၿဖည္႕စြက္

ေပးနိုင္ပါတယ္ခင္ဗ်ား။

Aားလံုးကိုခ်စ္တဲ႔ ေမာ္ကင္းေလး

Page | 3


Aဖိုးေၿပာတဲ႔ပံုၿပင္ (၁) ၿပာသိုလ္လ၏AေAးသည္

လေရာင္ကိုစီးေမ်ာရင္း

ၿပဴတင္းတံခါးမွ

တိုးဝင္လာေနႀက၏။

ေၿခတံရွည္ေရနံဆီမီးခြက္ႀကီးကို Aေရွ႔တြင္ခ်ကာ ကြမ္းသီးေၿခာက္မ်ားကို ကြမ္းညွပ္ႏွင္႔ Aခြံခြာရင္း Aေမႏွင္႔Aဖြားက Aေဖကား

ေရာက္တတ္ရာရာ

မဲေၿပာင္လက္ေနေသာ

ေရနံဆီမီးAိမ္၏

Aလင္းၿဖင္႔

သတင္းAတင္းAဖ်င္းစကား ႀကမ္းၿပင္ကို

စာရင္းေတြတြက္ရင္း

ေၿပာဆိုေနႀကသည္။

ဝမ္းလွ်ားခင္းရင္း

တြဲရဲခ ြ ်ထားသည္႔

တေယာက္ထဲAလုပ္ရႈပ္ေနေလသည္။

Aိမ္ေAာက္မွ ႏြား၂ေကာင္Aနီး ဖိုထားသည္႔ မီးဖိုမွမီးခိုးေငြ႔မ်ားက Aိမ္ထက္တြင္ပ်ံ႕၍လြင္႔၍။ ထိုAခ်ိန္တြင္

ေၿမးသည္

Aဖိုး၏ေက်ာၿပင္ေပၚေရာက္၍ေန၏။

Aဖိုး၏AသားAေရတို႕မွာ

ဇရာေႀကာင္႔ ေပ်ာ႕တြဲေနပါသည္။ ထိုေပ်ာ႕တြဲေနေသာ Aဖိုး၏ကိုယ္ေပၚတြင္ Aထက္ေAာက္ တက္လိုက္ဆင္းလိုက္ႏွင္႔

နင္းႏွိပ္ရသည္မွာ

Aေတာ္မလြယ္လွပါ၊

ထို႕ေႀကာင္႔

ေၿမးသည္

Aဖိုး၏ေတာင္ေမြးကို တေဒါက္ေဒါက္နွင္႔ေထာက္ကာ ထိန္းကူရင္း မၿငီးမညူ နင္းႏွိပ္ေပးေနရရွာ၏။ Aဖိုးက

ေၿမးၿဖစ္သူ

နင္းႏွိပ္၍မၿငီးေငြ႔ေAာင္

ေAာက္မွAနင္းႏွိပ္ခံရင္း

ပံုၿပင္ေလးမ်ား

ေၿပာၿပပါသည္။ ထိုညက Aဖိုးေၿပာေသာ ပံုၿပင္မွာ မြန္လူဆန္း လူစြမ္းေကာင္းႀကီးတေယာက္ Aေႀကာင္းၿဖစ္သည္။ ထိုသူသည္Aလြန္ရက္စက္သူၿဖစ္သည္၊

ထို႕Aတူ

Aလြန္ႀကင္နာသနားတတ္သူလည္း

ၿဖစ္ေနၿပန္၏၊ ခ်ီးက်ဴးAားက်စရာ ေကာင္းသ ူလည္းၿဖစ္သည္၊ ထို႕Aတူ စက္ဆုတ္ရြံရွာဘြယ္ ေကာင္းသူလည္းၿဖစ္ေနၿပန္၏၊ သူလည္း

ၿဖစ္ေနၿပန္၏။

ေကာင္းသူလည္း

ခက္ထန္မာေက်ာသူလည္းၿဖစ္သည္၊ သနားစရာေကာင္းသူလည္းၿဖစ္၏၊

ၿဖစ္ေနၿပန္၏။ထို႕သို႕ေသာ

ထိုAတူ ထို႕Aတူ

ဆန္႔က်င္ဘက္ဂုဏ္ပုဒ္မ်ားႏွင္႔

နူးညံ႕သိမ္ေမြ႔ ေႀကာက္စရာ ၿပည္႔စံုသူ

လူဆန္းလူစြမ္းေကာင္းႀကီးကား Aပသံုငယ္ (ဝါ) ဗညားႏြဲ႔ (ဝါ) ရာဇာဓိရာဇ္ ဟူ၍ၿဖစ္ေလသည္။ Aဖြားႏွင္႔Aေမ၏ စကားသံမ်ားတိုးတိတ္သြားႀက၏၊ Aေဖက စာရင္းတြက္ရင္း Aဖိုး၏စကားသံကို နားစြင္႔၏။

Aိမ္ေAာက္မွ

ႏြား၂ေကာင္ထံမွ

တခါတခါ

ႏွာမွဳတ္သံႀကားရ၏။

ေၿမးၿဖစ္သူ၏

ေတာင္ေမြးေထာက္သံကား တေဒါက္ေဒါက္ႏွင္႔။ မီးခိုးရနံ႕မ်ား သင္းပ်ံ႕ေနေသာ Aိမ္ေလးထဲဝယ္

Page | 4


Aိုမင္း၍ တုန္ရီေနေသာ Aဖိုး၏ ပံုေၿပာသံက ၿပာသိုလ္လေရာင္တြင္ စီးေမ်ာရင္း လြင္႔ပ်ံ႕ေနေလ ေတာ႕သည္။ ခေမာက္ရွည္ေAာက္မွ ကေလးငယ္ (၂) ဟိုး လြန္ခဲ႔တဲ႔ ႏွစ္ေပါင္း ၈၀ဝ ေလာက္က သထံုAပိုင္ တေကာ႕ဝန္းဆိုတဲ႔ရြာမွာ Aလြန္ဆင္းရဲတဲ႔ လယ္သမားမယားတေယာက္ဟာ သားတေယာက္ေမြးဖြားသတဲ႔။ ဒီခေလးငယ္ဟာ ရုပ္ဆင္းAဂၤါ Aေတာ္ေကာင္းတယ္၊ မဟာဆန္တယ္၊ ဆင္းရဲသား သားနဲ႔မတူဘူးတဲ႔၊ ဒီေတာ႕ မိဘေတြက Aရမ္းခ်စ္ႀကတာေပါ႔။ မိဘေတြဟာ

ဆင္းကလည္းဆင္းရဲ၊

လယ္သမားလည္းၿဖစ္ၿပန္ေတာ႕

လယ္လုပ္သြားရာမွာ

ခေလးကို Aထိန္းနဲ႔Aိမ္မွာ မထားခဲ႔နိုင္ဘူး လယ္ေတာဆီယူသြားရတယ္။ လယ္ေတာေရာက္ရင္ Aရိပ္ေကာင္းတဲ႔

သစ္ပင္ေAာက္က

မိုးေနမခရေလေAာင္

ဂဒူးနဲ႔

ၿမက္ခင္းေပၚမွာ

Aုပ္ၿပီးထားရသတဲ႔။

Aႏွီးေလးနဲ႔သိပ္၊

ဂဒူးဆိုတာက

ဓနိရြက္

ေနာက္

ဝါး

စတာနဲ႔

ယက္လုပ္ထားၿပီး ေခါင္းကေန ေက်ာလံုေAာင္ ေဆာင္းလို႕ရတဲ႔ ခေမာက္ရွည္ႀကီးေပါ႔၊ ထိပ္မွာ AရိုးAၿဖစ္

ဝါးခြ်န္ေလးရွိတယ္။

ေAာက္နယ္သား

မြန္ေတြ

ကရင္ေတြ

ထားဝယ္ေတြ

ေကာက္စိုက္ရာမွာ သံုးေလ႔ရွိတယ္ေလ။ ခေလးေလးကို

ခေမာက္နဲ႔

Aုပ္ၿပီးထားတယ္ဆိုေပမဲ႕

AလံုAုပ္ထားတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ

ခေမာက္ကိုတဖက္ပင္႔ၿပီး ေAာက္က ဒုတ္ေခ်ာင္းေလးနဲ႔ေထာက္ထားတယ္၊ တဖက္ရပ္တဲေလးလို ၿဖစ္ေနတာေပါ႔။

တေန႔မွာ

Aနားကပ္လာသတဲ႔။

Aဲဒီမွာ

က်ီးတေကာင္ဟာ

ခေလးကို

ခေမာက္ကိုေထာက္ထားတဲ႔

AစာAမွတ္နဲ႔

ဒုတ္နဲ႔တိုက္မိၿပီး

ထိုးဆြဖို႕

ခေမာက္ရွည္က

ေAာက္ၿပဳတ္က် ခေမာက္ထိပ္က ဝါးခြ်န္နဲ႔ထိုးမိၿပီး က်ီးေသေလေရာ။ ဒါကိုမိဘေတြေတြ႕ေတာ႕ ငါတို႕ခေလးဟာ ဘုန္းရွင္ကံရွင္

သာမန္ခေလးေတာ႕မဟုတ္ဘူး ေယာက်ၤားဘဲဆိုၿပီး

ငယ္စU္ကတည္းက

ဝမ္းသာႀကတာေပါ႔။

ခေလးရဲ႕

Aေစာင္႔Aေရွာက္နဲ႔

Aမည္ကိုလည္း

မဂဒူး

(ေမာင္ဂဒူး) ဆိုၿပီးAမည္ေပးလိုက္ႀကသတဲ႔။ မဂဒူးေလးမွာ မဂဒါဆိုတဲ႔ ညီန႔ဲ ႏွင္းUရိုင္ဆိုတဲ႔ ညီမရွိေသးသတဲ႔။

Page | 5


Aစြမ္းAစနဲ႔လူ (၃) တကယ္ဘဲ ဘုန္းသမၻာႀကီးတာလား တိုက္ဆိုင္တာလားေတာ႕မသိပါဘူး မဂဒူးေမြးၿပီးကတည္းက သူ႔မိဘေတြဟာ

တAိAိနဲ႔

စီးပြားတတ္လာလိုက္တာ

မဂဒူးAရြယ္ေရာက္ေတာ႕

Aေတာ္Aတန္ႀကြဝတဲ႔ သူေတြAၿဖစ္ကိုေရာက္ေနႀကပါၿပီ။ ပထမေတာ႕ သူတို႕ဟာ သာမန္လယ္သမားဆင္းရဲသားေတြပါဘဲ။ ဒါေပမဲ႔ မဂဒူးကိုလည္းေမြးေရာ စပါး

ပဲ

ေကာက္ပဲသီးႏွံေတြ

ေစ႕ေစ႕ကုတ္ကုတ္ရွိေတာ႕

လင္မယားႏွစ္ေယာက္စလံုးကလည္း

စုမိေဆာင္းမိရွိလာတယ္ေပါ႔။

လယ္ယာAလုပ္နားခ်ိန္မွာ Aက်ိဳးေပးေကာင္းေတာ႕

ကလည္းAထြက္တိုး၊

ဒါနဲ႔

မဂဒူးရဲ႕ဖခင္ၿဖစ္သူဟာ

လက္ထဲစုမိေဆာင္းမိရွိတာေလးနဲ႔

ကုန္ကူးႀကည္႔တယ္၊

Aၿမတ္Aစြန္းေတြရ၊

ေနာက္ေတာ႕

AနီးAနားၿမိဳ႕ရြာေတြဆီ

ကုန္ကူးေနရာကေန တိုင္းတပါးကို ကုန္ကူးတဲ႔ Aထိႀကီးက်ယ္ သြားပါေတာ႕တာဘဲ။ မဂဒူးဖခင္ကုန္ကူးတဲ႔တိုင္းၿပည္က ကုန္သည္ေတြဟာ

ေရေႀကာင္းဆိုရင္

ကုန္ေႀကာင္းဆိုရင္ေတာ႕ ထိုင္းမွာလည္း

Aခုလက္ရွိထိုင္းလို႕

ထိုင္းဖက္၊

ထိုင္းနိုင္ငံဆိုၿပီးေတာ႕

သီဟိုဠ္၊

ေခၚတဲ႔တိုင္းၿပည္ေပါ႔။

မလကၠာ

တရုတ္ဖက္ကို မရွိေသးပါဘူး၊

နဲ႔

မာဒရပ္

Aဲဒီေခတ္က

ကိုကုန္ကူးႀကၿပီး

ကုန္ကူးေလ႔ရွိတယ္ေလ။ ေၿမာက္ဖက္မွာ

Aဲဒီတုန္းက

လက္ရွိ

ထိုင္းနိုင္ငံ

ခ်င္းမိုင္ၿမိဳ႕ကို Aေၿခၿပဳ ထားတဲ႔ဇင္းမယ္၊ လင္းဇင္းဆိုတဲ႔ ၿမိဳ႕ၿပနိုင္ငံရွိၿပီး၊ ေတာင္ဖက္မွာေတာ႕ ေသာကၠတဲလို႕ ၿမန္မာေတြေခၚတဲ႔ လက္ရွိ ထိုင္းေၿမာက္ပိုင္းက စုခိုထိုင္းၿမိဳ႕ကို Aေၿခၿပဳထားတဲ႔ စုခိုထိုင္းၿမိဳ႕ၿပနိုင္ငံရွိတယ္။ မဂဒူးဖခင္ကုန္ကူးတဲ႔နိုင္ငံက စုခိုထိုင္းေပါ႔။ Aဲဒီတုန္းက စုခိုထိုင္းမွာ ၿဗေရာင္လို႕ ၿမန္မာေတြေခၚတဲ႔ ရာခမ္ဟန္ဘုရင္ Aနုပညာကို

Aုပ္စိုးေနတယ္။ ဝါသနာပါတယ္၊

Aဲဒီဘုရင္ဟာ ေၿပြနဲ႔

AေရAခ်င္းရွိတဲ႔

ေလမွဳတ္တူရိယာကို

မင္းေကာင္းတပါးပါ။ ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္

Aသံုးၿပဳတတ္တယ္။ မြန္ေတြရဲ႕ စာေရးတဲ႔နည္းစနစ္နဲ႔ Aကၡရာကို မွီးၿပီး ထိုင္းစာေရးတဲ႔စနစ္နဲ႔ Aကၡရာကို

တီထြင္ခဲ႔တယ္။

ထိုင္းဘာသာ

စာေပရဲ႕

ဖခင္ႀကီးေပါ႔။

Aခုထက္တိုင္

ေၿခတဖက္ခ်ထိုင္ၿပီး ေၿပြမွဳတ္ေနတဲ႔ ရာခမ္ဟန္ဘုရင္ရဲ႕ပံုကို ထိုင္းေတြက နိဳင္ငံAႏွံ႕ထုလုပ္ပူေဇာ္ AေလးAၿမတ္ၿပဳေနတုန္းဘဲေလ။

Page | 6


တကယ္ေတာ႕ လက္ရွိထိုင္းနိုင္ငံဟာ မြန္ေတြAရင္ဆံုး နိုင္ငံထူေထာင္ၿပီးAေၿခတက်ေနထိုင္ခဲ႔တဲ႔ ေနရာေပါ႔။ မြန္ေတြေတြထူေထာင္ ထားတဲ႔ ဒြာရဝတီ၊ ဟစ္ရစ္ပြန္ နဲ႔ ေလာ႕ဘူရီ ၿမိဳ႕ၿပနိုင္ငံေတြကို ေၿမာက္ဘက္

တရုတ္နိုင္ငံေတာင္ပိုင္းက

ကိုယ္ပိုင္နိုင္ငံေတြ

ထူေထာင္ရာက

Aခုၿမန္မာနိုင္ငံေတာင္ပိုင္းက

နန္းေစာေတြ

ဇင္းမယ္တို႕၊

ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္ဖ်က္ဆီးၿပီး

စုခိုထိုင္းတို႕

မြန္ၿမိဳ႕ၿပနိုင္ငံေတြဟာလည္း

ၿဖစ္လာပါ။

ေၿမာက္ဖက္က

AဲဒီAခ်ိန္မွာ နန္းေစာAႏြယ္

တႏြယ္ၿဖစ္တဲ႔ ဗမာေတြရဲ႕ ပုဂံၿမိဳ႕ၿပနိုင္ငံရဲ႕ လက္ေAာက္ကို က်ေရာက္ေနပါတယ္။ မြန္ေတြဟာ Aစိတ္စိတ္Aမႊာမႊာနဲ႔ တပါးသူေတြရဲ႕ လက္ေAာက္ကို က်ေရာက္ေနခ်ိန္ေပါ႔။ မဂဒူးAရြယ္ေရာက္တဲ႔Aခ်ိန္မွာ ေရာက္ေနၿပီေပါ႔။

တေန႔မွာ

ေရာက္လာတယ္။

Aဲဒီမွာ

ပုဂံမင္းက

နရပတိစည္သူတဲ႔၊

နရပတိစည္သူဟာ ေၿမာက္ပင္႔ေၿပာတတ္တဲ႔

ေၿပာရရင္

ပုဂံAက်ပိုင္း

တိုင္းခန္းလွည္႔လည္ရင္း

မုတၲမၿမိဳ႕ကို

Aလိမၼာဆိုတဲ႔

မင္းခ်င္းတေယာက္ကို

သေဘာက်တာနဲ႔ မုတၲမၿမိဳ႕ကို စားေစလို႕ ပုဂံမင္းနရပတိစည္သူက Aခြင္႔ေပးခ်ီးေၿမွာက္ပါတယ္။ ဒီလိုမင္းက ေၿမာက္စားတာကို Aခြင္႔ေကာင္းယူၿပီး မုတၱမစားၿဖစ္လာတဲ႔ Aလိမၼာဟာ ၿမိဳ႕ကို လံုၿခံဳေAာင္ၿပင္ဆင္၊ လူသူစုေဆာင္းၿပီး ပုဂံမင္းကို ပုန္ကန္လို႕ မုတၱမၿမိဳ႕ၿပနိုင္ငံကို ထူေထာင္ၿပီး တထီးတနန္း စိုးစံပါေတာ႕တယ္။ AဲဒီAခ်ိန္မွာ

မဂဒူးဟာ

သူကိုယ္တိုင္

ဦးေဆာင္ပါတယ္။

သူ႕မွာေနာက္လိုက္

Aိုမင္းၿပီးၿဖစ္တဲ႔

ငယ္သားေပါင္း

ဖခင္ကိုAနားယူေစၿပီး

မဂဒူးဟာ

ကုန္ကူးတဲ႔Aလုပ္ကို

သာမန္ကုန္သည္ေတာ႕

၃၀ေလာက္ရွိတယ္။

မဟုတ္ပါဘူး၊

ကုန္သည္Aုပ္စုႀကီးရဲ႕

ဦးစီးေပါ႔။

သူတို႕ကုန္သြယ္တဲ႔လမ္းဟာ AခုAခ်ိန္Aထိသံုးေနႀကေသးတဲ႔ ေဒါနေတာင္ကို ေက်ာ္ၿပီးသြားရတဲ႔ ေတာင္ေက်ာ္လမ္းပါဘဲ။ တေန႔မွာ

ၿပားေတာင္ဆိုတဲ႔

ေတာင္တလံုးရဲ႕

Aေၿခေရာက္ေတာ႕

မဂဒူးရဲ႕Aလုပ္သမား

ငယ္သားတေယာက္ဟာ Aလြန္ဘဲ ဖ်ားနာပါေတာ႕သတဲ႔။ ဒါနဲ႔ ေခါင္းေဆာင္ပီသတဲ႔ မဂဒူးဟာ ငယ္သားရဲ႕

ထမ္းပိုးကို

ယူၿပီးကုန္ဝင္ထမ္းတာေပါ႔။

ဒီလိုထမ္းရင္း

ေတာင္ထိပ္Aေရာက္မွာ

Aခါမဟုတ္ဘဲ မိုးႀကီးသည္းသည္းမဲမဲရြာခ် ေလၿပင္းေတြတိုက္ လွ်ပ္စီးေတြလက္ မိုးႀကိဳးေတြပစ္ ၿဖစ္ပါေလေရာ။

မိုးႀကိဳးတစဟာ

မဂဒူးရဲ႕

ထမ္းပိုးကိုထိမွန္ပါတယ္၊

ထမ္းပိုးလည္းက်ိဳး

လူလည္းေမ႔ေၿမာသြားရာက သတိရလို႕ ႀကည္႔လိုက္ေတာ႕ Aေရွ႕ဘက္က Aလင္းေရာင္ေတြ

Page | 7


ၿမင္ၿပီး

Aေနာက္ဘက္ေတာင္ထိပ္မွာ

လွ်ပ္ၿပက္ေတြႀကား

ဗိမာန္ၿပႆဒ္တခုကို

သူလွမ္းၿမင္လိုက္ရသတဲ႔။ ဒါဟာ Aတိတ္နိမိတ္ေကာင္းဘဲလို႕ ယူဆတဲ႔ မဂဒူးဟာ သူ႕ရဲ႕နိမိတ္ကို ေဟာနိုင္မဲ႔သူကိုလိုက္ရွာပါေတာ႕တယ္။ ခရီးလမ္းတေနရာက ဆိုတဲ႔ေဗဒင္ဆရာဟာ

ရြာႀကီးတရြာေရာက္ေတာ႕

Aဲဒီရြာက

ေရွ႔ၿဖစ္ေဟာAလြန္မွန္တယ္ဆိုၿပီး

ေစာဗန္ဒြမ္း

(ေစာပ႑ိတ္)

သတင္းႀကားရေတာ႕

မဂဒူးဟာ

သူ႕ရဲ႕နိမိတ္ကို ေကာက္ေပးဖို႕ သြားေၿပာတာေပါ႔။ မဂဒူးရဲ႕ နိမိတ္ကိုႀကားရေတာ႕ ေစာဗန္ဒြမ္းက ဒီနိမိတ္ဟာ

ႏွယ္ႏွယ္ရရနိမိတ္မဟုတ္ဘူး၊

ငါေဟာနိုင္မယ္လို႕

ေဈးကိုင္ပါတယ္။

သူ႔Aရပ္ေလာက္ရွိတဲ႔

သိခ်င္ရင္ Aဲဒီမွာ

ၿခေတာင္ဘို႕တလံုးကိုရွာ

မင္းAရပ္ေလာက္ရွိတဲ႔

ေငြေတြပံုေပးမွ

ဉာဏ္Aင္မတန္ေကာင္းတဲ႔

AဲဒီAေပၚမွာ

သူမွာပါတဲ႔

မဂဒူးဟာ

ေငြ၃၀ကိုတင္ၿပီး

ကဲဆရာ ေဟာဒီမွာ ကြ်န္ေတာ္႔Aရပ္ေလာက္ရွိတဲ႔ ေငြပံုႀကီးဘဲ၊ ဒီေငြကိုယူၿပီး ေဟာပါေတာ႕လို႕ ေၿပာလိုက္ပါတယ္။ ဒီေတာ႕ Aဓိပၸါယ္က

ေစာဗန္ဒြမ္းက

မင္းဟာဉာဏ္Aင္မတန္ေကာင္းတယ္၊

ထမ္းပိုးနဲ႔လုပ္ရတဲ႔

မင္းရဲ႕Aကူညီနဲ႔

ကုန္သည္Aလုပ္ကို

Aေနာက္ဘက္မွာ

မင္းၿမင္ေတြ႔ရတဲ႔နိမိတ္ရဲ႕

မင္းမလုပ္ရေတာ႕ဘူး၊

ထီးနန္းထူေထာင္ၿပီး

Aေရွ႔Aရပ္က

မင္းၿဖစ္လိမ္႔မယ္ဆိုတဲ႔

နိမိတ္ဘဲ၊

ဒီေန႕ကစၿပီး Aႀကီးဆံုးသူနားမွာ ခစားေပေတာ႕ဟု ေဟာလိုက္ပါတယ္။ မဂဒူးလည္း

စုခိုထိုင္းကိုေရာက္ေတာ႕

ငါတေန႔မွာ

မင္းၿဖစ္ေAာင္လုပ္မယ္လို႕

သံဓိဌာန္ခ်ၿပီး

ကုန္ေတြကိုေရာင္း၊ ရတဲ႔ေငြကို ငယ္သားေတြကို ခြဲေပးၿပီး Aိမ္ၿပန္လႊတ္လိုက္တယ္၊ သူကေတာ႕ ဒီၿမိဳ႕ ဒီနိုင္ငံကို Aေၿခၿပဳၿပီး ႀကီးပြားတိုးတက္ေAာင္လုပ္ရမယ္လို႕ ဆံုးၿဖတ္ကာ က်န္ရစ္သတဲ႔။ ၀ါရီရူ (၄) Aစြမ္းAစရွိတဲ႔သူပီပီ မဂဒူးဟာ Aမွီမရွိရင္ မႀကီးပြားနိဳင္ဘူးဆိုတာကို သေဘာေပါက္တယ္၊ ဒါေပမဲ႔ ပထမေတာ႕ စုခိုထိုင္း (ေသာကၠတဲ)မွာ ဘယ္သူ႕နားခိုဝင္ၿပီး ႀကီးပြားေAာင္လုပ္ရပါ႕မလဲ မသိဘူးၿဖစ္ေနတယ္။

ဒါေပမဲ႔

ေဗဒင္ဆရာေစာဗန္ဒြမ္းရဲ႕

Aေဟာမွာ

Aႀကီးဆံုးသူနားမွာ

Page | 8


ခစားပါးဆိုတာပါတာကို သူသတိရေတာ႕ လူမွာAႀကီးဆံုးက ဘုရင္၊ တိရိစာၦ န္မွာ Aႀကီးဆံုးက ဆင္ပဲ ဆိုၿပီး မဂဒူးဟာ ဘုရင္႕ဆင္တင္းကုတ္မွာ Aလုပ္လုပ္ဖို႕ ဆင္ထိန္းနားကပ္ပါေတာ႕တယ္။ ရုပ္ကလည္းသန္႔

AေၿပာAဆိုကလည္းကလည္း

ညက္ေတာ႕

ဆင္ထိန္းလင္မယားက

သူ႕ကိုAရမ္းခ်စ္ၿပီး ဆင္တင္းကုတ္မွာ Aလုပ္ေပးပါတယ္။ ဒီAလုပ္ကို မဂဒူးဟာ ႀကိဳးႀကိဳးစားစား မခိုမကပ္လုပ္တယ္၊

ဆင္းေခ်းက်ံဳး၊

ဆင္ေရခ်ိဳး၊

ဆင္ထိမ္းေက်ာင္းတာ

ကAစ

ဆင္နဲ႔ပတ္သက္သမွ် Aားလံုး ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္သိေAာင္ တက္ေAာင္လုပ္တယ္။ ဒီေတာ႕ မဂဒူးဟာ

Aဲဒီဆင္တင္းကုတ္မွာ

မရွိမၿဖစ္တဲ႔သူတဦးAၿဖစ္

Aခ်ိန္တိုAတြင္းမွာ

ၿဖစ္လာေတာ႕တာေပါ႔။ တေန႔ေတာ႕

ဘုရင္က

သူ႕ဆင္ေတာ္ေတြကို

စစ္ေဆးႀကည္႔ရွဳ႕ဖို႕

ဆင္တင္းကုတ္ဆီ

ေရာက္လာပါတယ္။ သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္ေနတဲ႔ တင္းကုတ္ရယ္၊ က်မၼာဝၿဖိဳးေနတဲ႔ ဆင္ေတာ္ေတြရယ္၊ သန္႔ၿပန္႔တဲ႔ ရုပ္ရည္နဲ႔ သြက္လက္ဖ်က္လတ္မွဳေတြေႀကာင္႔ ေရာက္ၿပီးမႀကာခင္မွာဘဲ ဘုရင္က မဂဒူးကို သတိထားမိသြားပါတယ္။ ဆင္ေတာ္ေတြကို ႀကည္႔ရွဳ႕စစ္ေဆးရင္း ဘုရင္ေရငတ္လို႕ ဘုရင္ကို ေရေတာ္ဆက္တဲ႔Aခါ ကြမ္းစားထားတဲ႔ ဘုရင္က မေသာက္ခင္ ပလုပ္က်င္းၿပီး ေၿမၿပင္ကို လွမ္းေထြးလိုက္ပါတယ္၊ Aဲဒီမွာ ေႀကြစေလးတစေတြ႔ေတာ႕ မဂဒူးကို က်ီစယ္တဲ႔ သေဘာနဲ႔ ေႀကြစကို

လက္ညိဳးထိုးၿပလိုက္တယ္။

ဒါကိုမဂဒူးက

ေကာက္ယူၿပီး

ဘုရင္ၿပန္သြားတဲ႔Aခါ

ေဈးကိုသြားလို႕ ဟင္းသီးဟင္းရြက္မ်ိဳးေစ႕ေရာင္းတဲ႔ ဆိုင္မွာ ဒါဟာ ဘုရင္ေပးတဲ႔ ေႀကြစၿဖစ္တယ္ ဒါကိုယူၿပီး

ဟင္းနုႏြယ္ေရာင္းပါဆိုေတာ႕

ေဈးဝယ္လို႕ရတယ္လို႕

ေဈးသည္က

မင္းကိုဘယ္သူကေၿပာသလဲ၊

ကဲ

မင္းAရူးလား မင္းလိုခ်င္ရင္

ေႀကြစနဲ႔

လက္ညိဳးေလးနဲ႔

ေကာ္ၿပီးယူပါေလလို႕ ၿပန္ေၿပာပါတယ္။ မဂဒူးက ခ်က္ခ်င္းဘဲ သူ႕လက္ကိုတံေထြးဆြတ္ၿပီး မ်ိဳးေစ႕Aိတ္ထဲလက္နွိက္ေတာ႕ လက္ညိဳးမွာ မ်ိဳးေစ႕ေတြ Aမ်ားႀကီး ကပ္ပါလာပါတယ္၊ ဒါကိုၿမင္တဲ႔ ေဈးသည္က မင္းဉာဏ္Aရမ္းေကာင္းတယ္ ႀကီးပြားလိမ္႔မယ္လို႕ ေပးလိုက္ေသးသတဲ႔။ ဆင္ေခ်းနဲ႔လုပ္ထားတဲ႔

ေဟာကိန္းထုတ္တဲ႔Aၿပင္

သေဘာက်တာနဲ႔

ဆင္တင္းကုတ္ၿပန္ေရာက္တာနဲ႔ ေၿမေဆြးေတြေႀကြးတယ္၊

မဂဒူးဟာ

မႀကာခင္မွာဘဲ

မ်ိဳးေစ႕တဆုပ္ကို

မ်ိဳးေစ႕ေတြကို

စိုက္တယ္၊

Aင္မတန္သန္စြမ္းဖြံ႕ၿဖိဳးတဲ႔

ဟင္းနုနြယ္ခင္းႀကီးဟာ ဆင္တင္းကုတ္ ္နားမွာေပၚေပါက္လာပါေတာ႕တယ္။ ေနာက္တခါ ဘုရင္

Page | 9


ဆင္တင္းကုတ္လာေတာ႕ Aေႀကာင္းစံုလည္း

မဂဒူးက

ဟင္းနုနြယ္ဟင္းခ်ိဳ

ေၿပာၿပလိုက္တယ္။

ဒီေတာ႕

ဆက္သတယ္၊

ဘုရင္က

သေဘာက်ၿပီး

ဘုရင္ေမးလို႕ Aတြင္းေတာ္

ေခၚယူသြားပါတယ္။ နန္းတြင္းေရာက္ေတာ႕

ဘုရင္က

မဂဒူးကို

ေနာက္ေတာ႕

သက္လက္ခ်က္ခ်ာမွဳ၊

ရာထူးတိုးၿပီး

ဝင္းမွဴးခန္႔ပါေတာ႕တယ္။

စာေတာ္ကဲထံမွာ

စားေၿပာေၿပၿပစ္မွဳ၊ Aဲဒီမွာ

Aပ္ၿပီး

Aမွဳထမ္းေစတယ္။

ရုပ္ရည္တင္႔တယ္မွဳေတြေႀကာင္႕

မဂဒူးဟာ

စစ္ေရးစစ္ရာ

လံုၿခံဳေရး

မင္းေရးမင္းရာတို႕ကို တတ္ေၿမာက္ေAာင္ ႀကိဳးစားေလ႕လာပါေတာ႕တယ္။ မဂဒူးရဲ႕ ႀကိဳးစားမွဳ လာဘ္ၿမင္မွဳေတြေႀကာင္႔

ဘုရင္ကသားAရင္းလိုဆက္ဆံလာတဲ႔Aၿပင္

ေစာၮိၮံရည္

ဆိုတဲ႔

ဘြဲ႔ကိုေပးေတာ္မူပါတယ္။ နန္းတြင္းရဲ႕ လံုၿခံဳေရးမွဴးရာထူး လည္းေပးပါတယ္။ ေနာက္ေတာ႕

မႀကာပါဘူး

နန္းေတာ္ရဲ႕

လံုၿခံဳေရးကိစၥေတြကိုေဆာင္ရြက္ရင္း

ဘုရင္႔သမီး

ေမႏွင္းသြယ္တာနဲ႔ မဂဒူးၿငိပါေလေရာ။ တေန႔မွာ စုခိုထိုင္းဘုရင္ႀကီး ရာ႕ခမ္ဟန္ (ၿဗေရာင္)ဟာ သူ႕ရဲ႕နယ္ေၿမေတာင္ပိုင္းကို ထိပါးလာတဲ႔ ကုလားမင္းကို တိုက္ခိုက္ႏွိမ္နင္းဖို႕ မဂဒူးကို နန္းAပ္ၿပီး ေတာင္ပိုင္းကိုခ်ီပါတယ္။ ၂၀ဝေလာက္၊

ဒါကိုAခြင္႔ေကာင္းယူၿပီး

ရတနာပစၥည္းေတြနဲ႔Aတူ

မဂဒူးဟာ

တိုက္ဆင္ေတြ

ဘုရင္႔သမီးေတာ္ကို

ခိုးယူၿပီး

စစ္သည္ေတာ္ သူ႕ရဲ႕ေမြးရပ္

ေကာ႕တဝန္းကို ၿပန္ေၿပးပါေလေရာ။ စုခိုထိုင္းတပ္ေတြကလည္း

ဇေကာေလာက္မွေဇာက္မနပ္

သေရေပၚAိပ္သေရနားစား

သစၥာေဖာက္ဆိုၿပီး လိုက္တာေပါ႔၊ ဒါေပမဲ႔ လံုၿခံဳေရးAစီစU္ေကာင္းတဲ႔ မဂဒူးကို လိုက္မမွီဘဲ နယ္စပ္ေရာက္ေတာ႕

ၿပန္လွည္႔သြားရရွာပါတယ္။

ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါေတြကိုေခၚယူၿပီး နဂိုကတည္းက

ရြာမွာရွိေနတဲ႔

သူ႕ဇာတိရြာ

သူ႕ရဲ႕သစၥာခံေတြနဲ႔

ဒီလိုနဲ႔

မဂဒူးဟာ

ေကာ႕တဝန္းကို ပါလာတဲ႔

ဘုရင္႔သမီးေတာ္နဲ႔

ၿပန္ေရာက္လာပါတယ္။

ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါေတြရဲ႕

Aားကိုယူၿပီး မဂဒူးဟာ ေကာ႕တဝန္းကို ၿမိဳ႕ရိုး က်ံဳး ရင္တား သူရဲခိုေတြ စီရင္ၿပီး ဒုန္ဝန္းဆိုတဲ႔ Aမည္နဲ႔ ၿမိဳ႕တည္ေထာင္ကာ ၿမိဳ႕ၿပနိုင္ငံAၿဖစ္ စိုးစံပါေတာ႕တယ္။

Page | 10


မဂဒူးနဲ႔ မုတၱမဘုရင္ Aလိမၼာ (၅) မုတၱမဟာ

မဂဒူးရဲ႕

ေၿပာခဲ႔သလိုဘဲ

ဒုန္ဝန္းၿမိဳ႕ရဲ႕

Aဲဒီမုတၱမကို

ေတာင္ဘက္မနီးမေဝးမွာရွိပါတယ္။

Aုပ္စိုးသူက

ပုဂံဘုရင္ကို

ပုန္ကန္ၿပီး

ေစာေစာပိုင္းက သူ႕ကိုယ္သူဘုရင္

ေၿမွာက္ထားတဲ႔ Aလိမၼာဆိုတဲ႔ သူပါဘဲ။ မုတၱမဟာ

Aခုလက္ရွိAေနထားလိုမဟုတ္ဘဲ

ဟိုးေရွးတုန္းက

Aင္မတန္စည္ကားတဲ႔

ပင္လယ္ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕ပါ။ သံလြင္ၿမစ္ဝကလည္း ခုလိုႏံုးမထူေသးေတာ႕ Aေနာက္ဘက္ Aိႏၵိယနဲ႔ Aာရပ္ၿပည္ကလာတဲ႔ နိုင္ငံေတြနဲ႔

ကုန္သည္ေတြဟာ

ကုန္သြယ္ရာမွာ

Aေရွ႔ဘက္စုခိုထိုင္း၊

မုတၲမကို

တရုတ္

စတဲ႔Aေရွ႔ဘက္

ကုန္သြယ္စခန္းAၿဖစ္ထားႀကပါတယ္၊

ဒီေတာ႕Aခြန္Aေကာက္ေတြရၿပီး မုတၱမမင္းAလိမၼာဟာ Aင္AားAင္မတန္ေတာင္႔တင္းပါတယ္။ ဒီေတာ႕

သူ႕ရဲ႕ေၿမာက္ဖက္မွာ

မဂဒူးဆိုတဲ႔

ေတာသားက

ၿမိဳ႕တည္ၿပီးဘုရင္လာလုပ္တာကို

မႀကည္ဘူးေပါ႔၊ ဒါေပမဲ႕ AဲဒီAခ်ိန္က စုခိုထိုင္းAင္ပါယာရဲ႕ Aရွိန္Aဝါက Aေတာ္ေလးေကာင္း ေလေတာ႕ ဒီAင္ပါယာဘုရင္ရဲ႕ သမီးကိုမိဖုရာလုပ္ထားတဲ႔ မဂဒူးကို Aလိမၼာေပၚတင္သြားၿပီး မတိုက္ခိုက္ရဲပါဘူး၊

ဒီလိုမထိရဲ

ေAာင္လည္း

မဂဒူးက

သူနဲ႔စုခိုထိုင္းဘုရင္

Aဆက္သြယ္ရွိသေယာင္ သတင္းလြင္႔ထားပါတယ္။ ဒါ႔Aၿပင္ Aလိမၼာကိုလည္း လန္႔ေလေတာ႕ သူ႕ရဲ႕ႏွမ ႏွင္းUရိုင္းကို Aသံုးခ်ဖို႕ မဂဒူးကဆံုးၿဖတ္လိုက္တယ္။ သံတမန္နဲ႔

ကုန္သည္ေတြကိုAသံုးခ်ၿပီး

ႏွင္းUရိုင္းဟာေခ်ာေမာၿပီး

လိမၼာေရးၿခားရွိေႀကာင္းနဲ႔

ၿဖစ္နိုင္ရင္ Aလိမၼာဘုရင္ဆီကို ဆက္သလိုေႀကာင္း Aလိမၼာနားေပါက္ေAာင္ မဂဒူးကစီမံတယ္။ ဒါကိုAလိမၼာမင္းႀကားေတာ႕

ႏွင္းUရိုင္းကိုၿမင္ခ်င္စိတ္နဲ႔

ေလွေတြနဲ႔

ေၿမာက္ဘက္ဒုန္ဝန္းဆီ

ဆန္တက္လာပါတယ္၊ ဒါကို မဂဒူးႀကားသိတာနဲ႔ သူ႔ႏွမကို Aလွဆံုးၿဖစ္ေAာင္ၿပင္ဆင္ေစၿပီး ေသာင္ၿပင္နားမွာ ေရကစားခိုင္းထားတယ္။ ႏွင္းUရိုင္းကိုၿမင္ေတာ႕ AလိမၼAရူးAမူးၿဖစ္သြားၿပီး သူ႕နဲ႔လက္ဆက္ေပးဖို႕

မဂဒူးထံေတာင္းဆိုေတာ႕

မဂဒူးက

သေဘာတူၿပီး

ႏွမၿဖစ္သူကို

ပို႕ဆက္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ႔ Aလိမၼက ဒီေကာင္မဂဒူးဟာ သစၥာရွိမဲ႔ေကာင္မဟုတ္ဘူး စုခိုထိုင္းမင္းက ေၿမွာက္စားထားတာေတာင္

ေက်းဇူးမေထာက္ပဲ

သမီးေတာ္ကို

သုတ္ေၿပးလာေသးတာ

ငါAေပၚမွာလည္း သစၥာရွိမွာမဟုတ္ဘူး၊ သူ႕ႏွမကို ယူတဲ႔Aထိမ္းAမွတ္မဂၤလာပြဲမွာ ဒီေကာင္ကို

Page | 11


မိေAာင္ဖမ္းၿပီး

သုတ္သင္ပစ္ရမယ္လို႕

မဂၤလာမ႑ပ္ႀကီးကို

သူ႕ေနာက္လိုက္ေတြကို

ေသာင္ၿပင္မွာေဆာက္လို႕

လက္နက္ေတြ

မွာႀကားထားၿပီး မ႑ပ္ထဲမွာဖြတ္ကာ

မဂဒူးကိုလုပ္ႀကံဖို႕ စီစU္ထားတယ္။ ဒါကို မဂဒူးကလည္း ႀကိဳသိေနေတာ႕ သူ႔ေနာက္လိုက္ေတြကို မဂၤလာပြဲမွာ Aရက္ေသာက္ရင္ ငံုရံုငံုၿပီး Aလစ္မွာေထြး ၿပီးရင္Aမူးလြန္ေယာင္ေဆာင္ႀက၊ ငါက "မဇ"

လို႕ဆိုရင္

Aေသာက္ရပ္၊

"မုန္ဇုန္"

ဆိုရင္

ထမင္းစားႀက၊

"မပ္ဇပ္"ဆိုရင္ေတာ႕

ထခုတ္သတ္ႀကလို႕ ႀကိဳတင္မွာႀကားထားတယ္။ မဂၤလာပြဲမွာ Aရက္Aိုးေတြစီၿပီးခ်ထားပါတယ္။ မဂဒူးရဲ႕ Aလိမၼာဘုရင္ကိုလုပ္ႀကံမဲ႔ Aခ်ိန္က ေနဝင္ရီတေရာ

ဒီေရတက္ခ်ိန္ၿဖစ္တယ္။

Aခ်ိန္ေရာက္ေတာ႕

မဂၤလာမ႑ပ္ကို

ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါေတြနဲ႔ ဖက္လဲတကင္ႀကိဳဆိုၿပီး

Aားလံုးေစာင္႔ေနတုန္း ဝတ္ေကာင္းစားလွ

ေရာက္လာပါတယ္။ စားႀက

မဂဒူးနဲ႔

ေသာက္ႀက

Aလိမၼာဘုရင္ဟာ

Aေမႊးနံ႕သာေတြဆင္ယင္ၿပီး ေနာက္လိုက္ေတြက

ပါေတာ႕တယ္။

ၿပဳၿပဳငွာငွာ

Aရက္ေသာက္ရာမွာ

မဂဒူးေနာက္လိုက္ေတြဟာ သခင္မွာထားတဲ႔Aတိုင္း ေသာက္ဟန္ၿပဳၿပီး Aလစ္မွာ ခိုးသြန္ႀကတယ္၊ Aလိမၼာေနာက္လိုက္ေတြက

သူ႕တို႕Aင္Aားကို

Aရမ္းယံုႀကည္တာနဲ႔

ေမ႕ေမ႕ေလွ်ာ႕ေလွ်ာ႕

ေသာက္စားႀကလို႕ Aလြန္Aကြ်ံမူးကုန္ေရာတဲ႔။ ညေနေစာင္းေတာ႕ ကြ်န္းတကြ်န္းလို

တေၿဖးေၿဖးနဲ႔ ေရဝိုင္းလာတယ္၊

"မဇ"လို႕ေၿပာလိုက္တာနဲ႔

ဒီေရတက္လာၿပီး

မဂၤလာပြဲက်င္းပရာ

AဲဒီAခ်ိန္ေရာက္တာနဲ႔

သူ႕ေနာက္ေတြဟာ

ေသာက္စားၿခင္းကို

မဂဒူးက

ေသာင္ၿပင္ဟာ Aမွတ္မထင္

တိကနဲရပ္လိုက္ႀကတယ္၊

"မုန္ဇုန္" ဆိုၿပန္ေတာ႕ ထမင္းစားၿပီးဗိုက္ဝကာ AားAင္ၿပည္႔ေAာင္ လုပ္ထားလိုက္ႀကတယ္။ Aလိမၼာေနာက္လိုက္ေတြက သတိမထားမိဘဲ Aလြန္Aကြ်ံမူးေAာင္ ဆက္ေသာက္ေနတုန္းဘဲ။ "မပ္ဇပ္"

ဆိုတဲ႔

ေနာက္လိုက္ေတြကို ၇၀ေလာက္ဘဲရွိၿပီး

မဂဒူးရဲ႔Aသံဟိန္းထြက္လာတာနဲ႔ ထခုတ္သတ္ႀကပါေလေရာ၊

သူ႕ေနာက္လိုက္ေတြဟာ မဂဒူးရဲ႕

Aလိမၼာေနာက္လိုက္ေတြက

Aလိမၼာ

ေနာက္လိုက္ငယ္သားက

၂၀ဝေက်ာ္တယ္

ဒါေပမဲ႔

Aလြန္Aကြ်ံမူးေနေတာ႕ မဂဒူးေနာက္လိုက္ေတြ ခုတ္သတ္တာနဲ႔ ေသကုန္ေရာ။ Aလိမၼာကေတာ႕ ေခါင္းေဆာင္ပီပီ သတိမလြတ္ဘဲ Aနားမွာရွိတဲ႔ ဆင္မတေကာင္Aေပၚခုန္တက္ၿပီး ထြက္ေၿပးေပမဲ႔ ေရဝိုင္းေနလို႕ ေၿပးမလြတ္ဘဲ Aသတ္ခံလိုက္ရပါေတာ႕တယ္။

Page | 12


ေကာဇာသကၠရာဇ္

၆၄၃ခုႏွစ္မွာ

မဂဒူးဟာ

Aလိမၼာမင္းကိုေAာင္နိုင္ၿပီး

မုတၱမကို

သိမ္းပိုက္နိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ ၿမိဳ႕သိမ္းAၿပီး မဂဒူးဟာ ၿမိဳ႕လယ္မွာ မ႑ႀကီးတေဆာင္ေဆာက္လုပ္ကာ ပညာရွိ ရဟန္း ပုဏၰားဟူရားေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆံုေဆြးေႏြးၿပီး ဓမၼသတ္က်မ္း တေစာင္ စီရင္တယ္။ Uပေဒၿပဳတာေပါ႔ေလ။

ၿပီးေတာ႕

ဒီUပေဒAတိုင္းAုပ္ခ်ဳပ္မယ္လို႕

Aဓိဌါန္ၿပဳတယ္၊

ဒီလိုနဲ႔

ဒီဓမၼသတ္ထဲက Aခ်ိဳ႔ကို AခုAခ်ိန္Aထိ ၿမန္မာ႕Uပေဒေတြမွာသံုးစြဲေနရေသးတဲ႔ ဝါရီရူးဓမၼသတ္ ေပၚထြက္လာပါေတာ႕တယ္။ ေနာက္ေတာ႕

မဂဒူးဟာ

မုတၱမၿမိဳ႕ကိုAသစ္ၿပန္လည္ထူေထာင္ပါတယ္။

ဟူးရားေတြ

ပညာရွိရဟန္းေတြရဲ႕ တြက္ခ်က္ခ်က္Aရ ဒီၿမိဳ႕ဟာ ကုန္သြယ္မွဳနဲ႔ႀကီးပြားၿပီး ဆင္ၿဖဴေတာ္တစီး ပိုင္မယ္လို႕

Aေဟာထြက္တဲ႔Aတြက္

စုခိုထိုင္းမင္းဆီကို

တမန္လႊတ္ၿပီး

ေလွ်ာက္ထားေတာ႕

မဂဒူးဟာ မုတၱမၿမိဳ႕ကို

ေယာကၡမၿဖစ္တဲ႔

Aရမ္းဝမ္းသာသြားတယ္၊

ၿပီးေတာ႕

သိမ္းပိုက္ၿပီး

ဘုရင္လုပ္ေနေႀကာင္း

စုခိုထိုင္းဘုရင္ႀကီးက

ဝမ္းသာAားရၿဖစ္ၿပီး

မင္းေၿမာက္တန္ဆာငါးပါးနဲ႔ ေရႊၿပားေပၚမွာ ဗညားဝါရူး ဆိုတဲ႔ဘြဲ႕ကို ခတ္ႏွိပ္ေပးAပ္ လိုက္ပါတယ္။ ဒီဘြဲ႕ေတာ္ကတဆင္႔ ေနာက္ပိုင္း မဂဒူးကို ဝါရီရူးလို႕ ေခၚဆိုလာခဲ႔ႀကပါေတာ႕တယ္။ နန္းေတာ္Aသစ္Aတြက္ လင္နဲ႔ရန္ၿဖစ္ၿပီး

တိုင္စိုက္တဲ႔ေန႔မွာ

ထြက္လာရင္း

နန္းေတာ္

ကိုယ္ဝန္ရွစ္လရွိတဲ႔

မိန္မတေယာက္ဟာ

တည္မဲ႔ေနရာေရာက္လာပါတယ္၊

ဒါကို

စေတးဖို႕Aခါေစာင္႔ေနသူေတြက တြင္းထဲတြန္းခ်သတ္ပစ္ၿပီး ႀကငွန္းတိုင္ စိုက္ထူပါတယ္။ Aဲဒီယစ္ေကာင္

မိန္းမရဲ႕ဗိုက္ကြဲၿပီး

ေသြးေတြတြင္းေပၚစင္တဲ႔ေနရာကေန

ေၿမြရွစ္ေကာင္

ထြက္လာသတဲ႔။ ဒီေၿမြေတြထဲက ၇ ေကာင္ဟာ ႀကဌါန္းတိုင္ရင္းမွာဘဲေသၿပီး တေကာင္ကေတာ႕ Aေနာက္ဘက္သြားၿပီးေသပါသတဲ႔။ ဒါကိုႀကည္႔ၿပီး ဟူးရားေတြက ဒီၿမိဳ႕မွာ မင္း ၈ ဆက္Aုပ္စိုးၿပီး ေနာက္ဆံုးမင္းဟာ

ဒီၿမိဳ႕မွာမေသဘဲ

Aေနာက္ဘက္Aရပ္မွာ

နန္းသစ္ထူေထာင္ၿပီး

ေသလိမ္႔မယ္လို႕ ေဟာပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဝါရီရူးဆိုတဲ႔ဘုရင္ဟာ မုတၱမကို ေနၿပည္ေတာ္လုပ္ၿပီး ထီနန္းဆက္ၿပတ္ကာ တကြဲတၿပားနဲ႔ နိုင္ငံေပ်ာက္ေနတဲ႔ မြန္ေတြကို စုစည္းလို႕ နိုင္ငံသစ္ထူေထာင္ပါေတာ႕တယ္။

Page | 13


မဂဒူးဇာတ္သိမ္း ၁ ဒီလိုနဲ႔

Aင္Aားေတာင္႔တင္းလာတဲ႔Aခါ

လူသားတို႕ရဲ႕ထံုးစံAတိုင္း

မဂဒူးဟာ

ေလာဘနဲ႔တည္ေဆာက္ထားတဲ႔

မုတၱမကိုAေၿခၿပဳလို႕

သူ႕ရဲ႕နယ္ပယ္ကို

ႀကိဳးစားလာပါေလေရာ။ သူ႕ရဲ႕ပထမဆံုး သားေကာင္က

ခ်ဲ႔ထြင္ဖို႕

မုတၱမရဲ႕Aေရွ႔ေၿမာက္ ေဒါင္႔မွာရွိတဲ႔

ကမၺလာနီဆိုတဲ႔ တိုင္းၿပည္ေလးကို ထူေထာင္ထားတဲ႔မင္းပါဘဲ။ တေန႔မွာ မဂဒူးကို Aေထာက္ေတာ္တေယာက္က ကမၺလာနီမင္းဟာ ေတာကစားထြက္ေနတာမို႕ နန္းေတာ္တြင္းမွာ Aေစာင္႔Aေရွာက္ နည္းပါးေနပါတယ္လို႕ သတင္းပို႕ပါသတဲ႔။ ဒါကိုႀကားတာနဲ႔ မဂဒူးဟာ တပ္ကိုၿပင္ၿပီး ကမၺလာနီမင္းရဲ႕ နန္းေတာ္ထဲဝင္၊ သမီးေတာ္ ဆင္ၿမင္း Aမတ္သူရဲ ရသမွ်Aကုန္သိမ္းပိုက္ၿပီး မုတၱမကို Aၿမန္ၿပန္ပါတယ္၊ ၿပီးေတာ႕ ၿမိဳ႕ကို ရိကၡာAၿပည္႕စံုသြင္းၿပီး Aင္Aား

ေတာင္႔တင္းစြာ

ကမၺလာနီမင္းကို

ေစာင္႔ႀကိဳေနပါသတဲ႔။

သမီးေတာ္ပါသြားေတာ႕

ဒီမင္းလိုက္ကို လိုက္လာမွာဘဲလို႕ Aတတ္ ေတြးထားတာကိုး။ ေတြးထားတဲ႔Aတိုင္း

ကမၺလာနီမင္းက

Aင္AားAလံုးAရင္းနဲ႔

ခ်ီလာၿပီး

မုတၱမကို

လာဝိုင္းေတာ႕တာဘဲ၊ ဒါေပမဲ႕ မဂဒူးက Aစစ AရာAရာ ႀကိဳတင္ၿပင္ဆင္ထားၿပီးသားဆိုေတာ႕ ၿမိဳ႕ကိုသိမ္းေတာ႕ မသိမ္းနိဳင္ဘူးေပါ႔။ Aဲဒီမွာ မဂဒူးက ကလိမ္ကက်စ္နည္းနဲ႔ "တိုက္ခ်င္လြန္းလို႕ တိုက္ရတာမဟုတ္ပါဘူး သမီးေတာ္ေလးရဲ႕ Aလွသတင္းႀကားေတာ႕ ခ်စ္စိတ္ကို မထိမ္းနိုင္ဘဲ ႀကံမိႀကံရာ ႀကံမိပါတယ္၊ Aခုရေတာ႕လည္း ေရႊၿပသာဒ္မွာ ခရုသင္းနဲ႔ ေရစင္သြန္းေလာင္းၿပီး Aဂၢမေဟသီတင္ေၿမာက္ထားတာပါ၊

သမီးသမက္ၿဖစ္သြားၿပီမို႕

ခြင္႔လႊတ္ေတာ္မူပါ"

ဘာညာနဲ႔

ေလၿပည္ေလးထိုးေတာ႕ ဟိုဘုရင္ကလည္း ေAးေလ ငါ႔သမီးAပ်ိဳမွ ွၿပန္မၿဖစ္ေတာ႕ဘဲ၊ ၿပီးေတာ႕ ဝါရူရီဆိုတာကလည္း နယ္နယ္ရရမင္းမွမဟုတ္တာဘဲေလဆိုၿပီး စိတ္ေလွ်ာ႕လိုက္ပါတယ္။ Aဲဒီမွာ

မဂဒူးက

AစားAေသာက္

ေလွ်ာက္ထားပါသတဲ႔၊ စားနပ္ရိကၡာက

Aရက္ေသစာမ်ားနဲ႔

ကမၺလာနီမင္းမွာကလည္း

မၿပည္႔စံုဘူးထင္ပါရဲ႕

Eည္႔ဝတ္ၿပဳပါရေစလို႕

သမီးေဇာနဲ႔သာ

ေကာက္လိုက္တာ

ဝမ္းသာAားရလက္ခံၿပီး

စားေသာက္ႀကပါေလေရာ၊

သေဘာရိုးနဲ႔ေပးတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ

Aဆိပ္ေတြခပ္ထားေတာ႕

ဒီစားနပ္ရိကၡာကို

မဂဒူးက

Aဆိပ္မိၿပီး

ကမၺလာမင္းနဲ႔

သူ႔ရဲ႕ရဲမက္ဗိုလ္ပါ

Aမ်ားႀကီးေသကုန္တာေပါ႔၊

Page | 14


က်န္ရစ္တဲ႔သူေတြကလည္း

ၿပန္တိုက္နိဳင္မဲ႔

Aင္Aားမရွိေတာ႕တာနဲ႔

မဂဒူးလက္ေAာက္ကို

ခိုဝင္လိုက္ရပါသတဲ႔။ ဒီလိုနဲ႔ မဂဒူးဟာ Aင္Aားပိုႀကီးမား လာေလေရာေပါ႔ေလ။ ဒီလိုမဂဒူးရဲ႕

မုတၱမၿမိဳ႕ၿပနိဳင္ငံေလး

Aင္Aားေကာင္းလာခ်ိန္မွာ

ေၿမာက္ဘက္ပဲခူးမွာေတာ႕

ပုဂံမင္းကို ပရိယာယ္မာယာသံုးၿပီး Aနိဳင္ယူလိုက္တဲ႔ Aခမမန္းဆိုတဲ႔ ပုဂံမင္းရဲ႕Aခြန္စာေရးဟာ ပဲခူးကို

ေနၿပည္ေတာ္လုပ္ၿပီး

ၿမိဳ႕ၿပနိုင္ငံထူေထာင္ကာ

မင္းလုပ္ၿပီးေနသတဲ႔။

သိပ္မႀကာပါဘူး

Aခမမန္းမင္းကို လကၡယာဗ်ဴဆိုတဲ႔ Aခမမန္းရဲ႕ေယာကၹက လုပ္ႀကံၿပီး မင္းတက္လုပ္ၿပန္ေရာ၊ ဒါကိုလက္မခံနိဳင္တဲ႔ Aမတ္တေယာက္က သူ႔ရဲ႕သမက္ Aခ်ဲမြန္ဆိုသူကိုေခၚၿပီး လကၡယာဗ်ဴကို လုပ္ႀကံေစကာ ပဲခူးထီးနန္းကို သိမ္းပိုက္ေစပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ပဲခူးမွာ Aခ်ဲမြန္ တၿဖစ္လဲ တရဖ်ား (တရာဗညား) ဆိုတဲ႔သူ ဘုရင္ၿဖစ္လာပါသတဲ႔။ တရဖ်ားကလည္း ဆက္သတယ္၊

လူပါး ဒီေတာ႕

လက္ဆက္ေစတယ္။ ပုဂံထီးနန္းကို

လူလည္တေယာက္ဆိုေတာ႕ မဂဒူးကလည္း

ဒီလိုနဲ႔

၂နိုင္ငံ

နရသီဟပေတ႔

နရသီဟပေတ႕မင္းဟာ

သူ႕သမီးရွင္ေစာလွကို

ထိုင္းမနဲ႔ရတဲ႔

ေမႏွင္းသိန္ဒ်ာကို

Aၿပန္Aလွန္မဟာမိတ္ၿပဳထားပါတယ္။

(တရုတ္ေၿပးမင္း)

စိုးစံရသတဲ႔။

ေရွးကပုဂံၿပည္ရဲ႕

မဂဒူးဆီ တရဖ်ားနဲ႔

AဲဒီAခ်ိန္မွာ

ငယ္ရြယ္ၿပီးတက္ႀကြေနခ်ိန္မို႕

နယ္ပယ္ေတြAားလံုးကို

ၿပန္သိမ္းဖို႕

ႀကံစည္ပါေတာ႕တယ္။ ပထမဆံုးပဲခူးကို မတိုက္ခင္မွာ ဒလၿမိဳ႕ကို Aရင္ သိမ္းပိုက္ေစတယ္၊ Aဲဒီပုဂံစစ္ေႀကာင္းကို ဦးစီးလာတာက Aမတ္ႀကီးရာဇသႀကၤန္ပါ။ တိုက္ပြဲAႀကီးAက်ယ္ၿဖစ္ၿပီး ဒလၿမိဳ႕ကိုပုဂံတပ္ေတြသိမ္းနိဳင္ခဲ႔ပါတယ္၊

ဒီလိုဒလကို

သိမ္းနိဳင္တာနဲ႔

ရာဇသႀကၤန္က

သူ႕တူ

မင္းရွင္ေစာ ဆိုသူကို တပ္မွဴးခန္႔ၿပီး ပဲခူးနားက ဝါတေနာကို တိုက္ေစၿပန္တယ္။ ပုဂံတပ္ရဲ႕Aင္Aားႀကီးမားတာေႀကာင္႔

ပဲခူးမင္းတရဖ်ားဟာ

သူ႕သမက္လည္းၿဖစ္

ေယာကၡမလည္းၿဖစ္တဲ႔ မဂဒူးကို Aကူညီေတာင္း ရပါေတာ႕တယ္။ မဂဒူးလည္း မဆိုင္းမတြ Aကူညီေပးဖို႕ ကိုယ္တိုင္စစ္ေႀကာင္းကို ဦးစီးၿပီး ပဲခူးကိုခ်ီတက္ပါတယ္၊ ေနာက္ေတာ႕ ပဲခူးနဲ႔ မုတၱမတပ္ေတြေပါင္းၿပီး

ဝါတေနာကိုၿပန္တိုက္၊

ရာဇသႀကၤန္ေၿပးေတာ႕

ဟသၤာတAထိလိုက္ၿပီး

နိုင္ေတာ႕

ဒလဘက္ဆက္တိုက္၊

ဟသၤာတကိုသိမ္းပိုက္နိဳင္ခဲ႔ႀကပါတယ္။

ေနာက္ေတာ႕ ဟသၤာတနားက ၿမိဳ႕ရြာေတြကို Aားလံုးရလိုက္လို႕ Aေနာ္ရထာ လက္ထက္ ကတည္းက

ပုဂံလက္ေAာက္က်ေရာက္ေနခဲ႔တဲ႔

မြန္ေဒသAားလံုးလိုလိုကို

မဂဒူးနဲ႔

Page | 15


တရဖ်ားတပ္ေတြ

ၿပန္လည္ရရွိသြားတာေပါ႔။

ဒါေပမဲ႔

Aဲဒီႏွစ္က

စစ္ဒဏ္ရယ္

ရာသီUတု

ဆိုးဝါးတာရယ္ေႀကာင္႔ လူေတြAေတာ္ငတ္မြတ္ႀကပါသတဲ႔။ ေAာင္ပြဲေတြရၿပီး

ပဲခူးကိုၿပန္တဲ႔လမ္းမွာ

Aင္လ်ားႀကီးဆိုတဲ႔ေနရာAေရာက္

မိတ္ေဆြကူညီလို႕

AခုလိုေAာင္ပြဲေတြရတာပါ၊

ဒီေAာင္ပြဲဟာ

တရဖ်ားက

မိတ္ေဆြရဲ႕ေAာင္ပြဲပါဘဲ၊

ဒီAတြက္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးၿပဳစုခ်င္ပါတယ္၊ ဒီမွာ စခန္းခ်ၿပီးေစာင္႔ေနပါ၊ ကြ်န္ေတာ္ ပဲခူးၿပန္ၿပီး စားနပ္ရိကၡာနဲ႔Aရက္ၿပန္ယူပါေစလို႕ ေၿပာေတာ႕ မဂဒူးလည္း သမက္ ေယာကၡမရဲ႕စကားကိုယံုၿပီး Aင္းလ်ားႀကီးမွာ စခန္းခ် ေစာင္႔ေန ပါသတဲ႔၊ Aဲဒီမွာ မဂဒူးဟာ Aရင္က သူတပါးAေပၚသူသုးခဲ႔တဲ႔ ကလိမ္ကက်စ္နည္းAတိုင္း တရဖ်ားရဲ႕ ကလိန္ကက်စ္က်တာကို ခံရပါေလေရာ။ တရဖ်ားဟာ ပဲခူးၿပန္ၿပီး ရိကၡာယူတာမဟုတ္ဘဲ ပဲခူးမွာ ၿမိဳ႕ေစာင္႔Aၿဖစ္ထားထားတဲ႔ ေသနက္ကိုင္ ေပၚတူဂီေႀကးစားတပ္ေတြကို သြားေခၚလာၿပီး မဂဒူးရဲ႕စခန္းကိုဝိုင္းၿပီး မီးရွိဳ႕လုပ္ႀကံပါေတာ႕တယ္။ ပထမေတာ႕ ေနာက္ေတာ႕

မဂဒူးရဲ႕တပ္ဟာ Aစြမ္းစနဲ႔

ေတာမီးေႀကာင္႔

ၿပည္႔စံုသူမို႕

Aေတာ္ဖရိုဖရဲ

မဂဒူးဟာ

ဲၿဖစ္သြားပါေသးသတဲ႔၊

သူ႕တပ္ကိုၿပန္ထိမ္းၿပီး

တရဖ်ားနဲ႔

ဆင္ခ်င္းထိုးတိုက္ပြဲ ဆင္ပါတယ္။ Aဲဒီတိုက္ပြဲမွာ တရဖ်ားဟာ မဂဒူးကို ရွံဳးၿပီး Aဖမ္းခံရပါတယ္။ ပထမေတာ႕

ေဒါသထြက္ထြက္နဲ႔

ေမတၱာရပ္ခံတာရယ္၊

မဂဒူးက

သူ႕Aခ်စ္ဆံုးသမီးရဲ႕

သတ္ဖို႕လုပ္ေသးေပမဲ႔

သံဃာေတာ္ေတြ

မ်က္ႏွာကိုေထာက္တာရယ္ေႀကာင္႔

တရဖ်ားကို

မသတ္ဘဲ မုတၱမကို ေခၚလာခဲ႔ပါတယ္။ ပဲခူးကိုေတာ႕ လိုင္ဂီဆိုတဲ႔ Aမတ္ကို ၿမိဳ႕စားAၿဖစ္ထားၿပီး Aုပ္ခ်ဳပ္ေစပါတယ္။ တရဖ်ားနဲ႔တိုက္တဲ႔ Aဲဒီလူကို

တိုက္ပြဲမွာ

ထူးထူးခြ်န္ခြ်န္Aမွဳထမ္းတဲ႔သူကို

စည္ႀကီးတလံုးေပးလိုက္တယ္

ၿပီးေတာ႕

မဂဒူးဆုေပးပံုကAဆန္းဘဲ။

ေမြးရပ္ရြာကိုၿပန္ေစၿပီး

Aဲဒီကေန

စည္ႀကီးကိုတီး၊ စည္သံႀကားတဲ႔ Aရပ္ေလးမ်က္ႏွာလံုးက Aခြန္ကိုစားေစလို႕ Aမိန္႔ေပးပါသတဲ႔။ မဂဒူးဇာတ္သိမ္း ၂ Aဖမ္းခံပဲခူးမင္းတရဖ်ားကို မဂဒူးက သမီးမ်က္ႏွာေထာက္ၿပီး မသတ္ဘဲ တေဆာင္တေယာင္ ထားေပမဲ႔ Aရာက်ခံထားရတဲ႔ တရဖ်ားက မေက်နပ္ပါဘူး၊ မဂဒူးကိုလုပ္ႀကံၿပီး ဘုရင္ၿပန္လုပ္ဖို႕ Aၿမဲတမ္းႀကိတ္ႀကံစည္ေနပါသတဲ႔။ တေန႕မွာ ယံုႀကည္ရတဲ႔ ပဲခူးသားကြ်န္ရင္းေတြ Aကူညီနဲ႔

Page | 16


မဂဒူးၿမိဳ႕တြင္းလွည္႔လည္တဲ႔Aခါ ေသနက္နဲ႔ ေခ်ာင္းေၿမာင္းပစ္ခတ္လုပ္ႀကံဖို႕ ႀကံစည္တယ္၊ ဒါကို သမီးၿဖစ္သူ ေမႏွင္းသိန္ဒ်ာ ကသိသြားၿပီး ခမည္းေတာ္ကို ေၿပာၿပလိုက္ပါေလေရာ၊ ဒီေတာ႕ မဂဒူးက

ေဒါသ

Aလြန္ထြက္သြားတာေပါ႔။

သတ္ဖို႕ႀကံစည္ခဲ႔ၿပီးၿပီ

ပဲခူးနားမွာ

သံဃာေတာ္ေတြေတာင္းပန္လို႕

ငါ႕ကိုသစၥာ

မသတ္ဘဲ

ေဖာက္ၿပီး

ထားတယ္၊

ၿပီးေတာ႕

သမီးမ်က္ႏွာကိုေထာက္ၿပီး ငါ႔Aနားမွာထားတယ္၊ ဒါကိုဒင္းက Aခြင္႔ေကာင္းယူၿပီး ငါ႔ကိုလုပ္ႀကံဖို႕ ႀကိဳးစား ၿပန္တယ္၊ ဒီေကာင္ကို ဒီလိုထားလို႕ မၿဖစ္ေတာ႕ဘူး၊ သတ္ပစ္လိုက္ေတာ႕ ဆိုၿပီး Aာဏာပါးကြက္သားလက္ထဲAပ္လိုက္ ပါေလေရာ။ သမီးၿဖစ္တဲ႔သူကလည္း လင္သားဆိုေတာ႕ Aေဖကိုေတာင္းပန္တာေပါ႔၊ ဒါေပမဲ႔ ဒီတခါေတာ႕ မဂဒူးမေလွ်ာ႕ေတာ႕ဘူး။ ေမႏွင္းသိန္ဒ်ာကလည္း

လင္ကိုခ်စ္ရွာလြန္းေတာ႕

တရဖ်ားကိုဖက္ထားတယ္၊

သတ္ခ်င္ရင္

သူမရဲ႕ဆံပင္ကို

သူ႕ပါသတ္ေပါ႔။

တရဖ်ားရဲ႕ဆံပင္နဲ႔ခ်ည္ၿပီး

Aာဏာပါးကြက္သားေတြက

ဘုရင္႔သမီးကိုဘယ္ထိရဲမလဲ၊ ဒါနဲ႔ မဂဒူးကိုေၿပာၿပေတာ႕ မဂဒူးက ဒီေကာင္႔ဆံပင္Aရင္း ကၿဖတ္ၿပီး ဆြဲထုတ္သြားစမ္း

ဒီေကာင္ကို

ငါမႀကည္႔ခ်င္ဘူးလို႕

Aမိန္႔ခ်လိုက္တယ္။

ဒီလိုနဲ႔

တရဖ်ားAသတ္ခံလိုက္ရပါတယ္။ မဂဒူးရဲ႕သမီး ေမႏွင္းသိန္ဒ်ာမွာ တရဖ်ားနဲ႔ရတဲ႔ ရင္ေသြး၂ေယာက္ရွိတယ္၊ ရွင္ႀကီးနဲ႔ ရွင္ငယ္တဲ႔။ သမီးကိုAရမ္းခ်စ္တဲ႔

မဂဒူးဟာ

Aဖမဲ႔သားသူ႕ေၿမးႏွစ္ေယာက္ကိုလည္း

Aရမ္းခ်စ္တယ္၊

ဖတဆိုးေၿမးႏွစ္ေယာက္ကို Aနားမွာဘဲ Aၿမဲတမ္းထားၿပီး ေၿမွာက္စား ထားပါတယ္။ မဂဒူးဟာ

တလိုင္းသံုးရပ္ဆိုတဲ႔

ပုသိမ္ေၿမာင္းၿမ၊

ဒလပဲခူး

နဲ႔

သထံုမုတၱမ

မြန္နယ္တခြင္လံုးသိမ္းယူၿပီး ဝါရီရူးဘြဲ႔နဲ႔ မင္းလုပ္Aုပ္ခ်ဳပ္လို႕ ၆ႏွစ္ႀကာတဲ႔Aခါမွာ စုခိုထိုင္းက ေပးတဲ႔ဆင္ၿဖဴတေကာင္ကို လက္ခံရရွိပါတယ္၊ ဒါေႀကာင္႔လည္း မဂဒူးကို ဆင္ၿဖဴရွင္ဝါရီရူးမင္းလို႕ သမိုင္မွာေခၚတြင္ႀကတာေပါ႔။

ဟိုေခတ္က

စစ္ခ်ီစစ္တိုက္တဲ႔Aခါ

ဆင္တပ္ဟာ

Aခုတင္႔ကားတပ္လိုမ်ိဳးဆိုေတာ႕ မရွိမၿဖစ္ Aေရးႀကီး ပါတယ္။ ဆင္တပ္ႀကီးကို ပိုင္ဆိုင္ရင္ ဒီလိုဟာ စစ္နိဳင္ဖို႕ ရာနဳန္းAေတာ္မ်ားပါၿပီ။ ၿပီးေတာ႕ ဆင္ဆိုတာ သက္ရွိသတၱဝါမို႕ သူတို႕ကို ပိုင္ပိုင္နိဳင္နိဳင္ ခ်ဳပ္ကိုင္နိဳင္ဖို႕လိုပါတယ္။ Aဲဒီေခတ္လူေတြ Aေတာ္မ်ားမ်ားရဲ႕ Aေတြ႔AႀကံဳAရ ဆင္ၿဖဴေတြဟာ

ဆင္မဲေတြကို

လႊမ္းမိုးနိဳင္တယ္၊

ဆင္ဘုရင္ေပါ႔။

ဒီေတာ႕ဆင္ၿဖဴပိုင္ရင္

ဆင္Aားလံုးကို ခ်ဳပ္ကိုင္နိဳင္တာဘဲ။

Page | 17


မဂဒူးဆင္ၿဖဴရတဲ႔ Aေႀကာင္းကလည္း Aေတာ္ထူးဆန္းပါတယ္။ ဆင္ၿဖဴေလးက စုခိုထိုင္းမင္းရဲ႕ ဆင္ၿဖဴေလးပါ။ တေန႔ဆင္ၿဖဴေလး မက်မ္းမမာၿဖစ္ပါတယ္၊ ဘုရင္ကလည္း ရွိသမွ်Aေတာ္ဆံုး တိရိစာၦ န္Aထူးကုေတြနဲ႔ တညမွာ

ကုတာဘဲ

စုခိုထိုင္းမင္းကို

ကြ်န္ေတာ္ေနရမဲ႔

ဒါေပမဲ႔

မသက္သာလာဘူး၊

ဆင္ၿဖဴေလးက

Aိပ္မက္ထဲမွာ

ေနရာမဟုတ္ဘူး

ကြ်န္ေတာ္ေသရပါမယ္

Aရွင္မင္းႀကီး

စုခိုထိုင္းဟာ

ကြ်န္ေတာ္႔ကိုသြားခြင္႔ၿပဳပါ

Aရွင္မင္းႀကီးနဲ႔

သနားစဖြယ္ငိုယိုၿပီးေလွ်ာက္တင္သတဲ႔။

ေရာဂါကပိုပိုဆိုးလာတယ္။

တိုင္းၿပည္လည္း Aဲဒီေခတ္လူေတြရဲ႕

ေပးမသြားရင္

ဒုကၡေရာက္ပါ႔လိမ့္ ယံုႀကည္ခ်က္Aရ

မယ္လို႕ ဆင္ၿဖဴဟာ

ဘုရင္နဲ႔ Aိပ္မက္ထဲမွာ စကားေၿပာ နိဳင္တယ္လို႕ ဆိုတယ္၊ တယ္လီပသီဆိုပါေတာ႕။ ဒါနဲ႔ဘဲ စုခိုထိုင္ဘုရင္ဟာ သူ႕ရဲ႕ေသြးရင္းနိဳင္ငံေတြၿဖစ္တဲ႔ ဇင္းမယ္၊ Aယုဒၶယ၊ လဂြန္ၿဗီး Aမွတ္သားနဲ႔ သားမက္ၿဖစ္တဲ႔ ဝါရီရူးရဲ႔ မုတၱမAမွတ္သားပါတဲ႔ ၿမက္ထံုးေလးထံုးကို ဆင္ၿဖဴေလးကိုေႀကြးေတာ႕ က်န္သံုးထံုးကို ႏွာေမာင္းနဲ႔တြန္းဖယ္ၿပီး မုတၲမၿမက္ထံုးကိုေတာ႕ စားပါသတဲ႔။ ဒီလိုနဲ႔

စုခိုထိုင္းမင္းဟာ

ေပးလိုက္တယ္၊

ႏွေၿမာရင္းနဲ႔ဘဲ

သူရဲ႕ဆင္ၿဖဴေလးကို

ထူးထူးဆန္းဆန္းဘဲ

သမတ္ေတာ္

စုခိုထိုင္းကထြက္တာနဲ႔

ဝါရီရူးကို

ဆင္ၿဖဴေလးက

က်မ္းမာသြားပါေလေရာတဲ႔။ ဆင္ၿဖဴေတာ္ေလးကို မုတၱမၿမိဳ႕သူ ၿမိဳ႕သားေတြက ဝမ္းသာAားရ ကမ္းလံုညႊတ္

ႀကိဳဆိုႀကတယ္။

ေငၚေဒါဆိုတဲ႔

ဆင္ၿဖဴေလးကလည္း

ေတာင္ဘက္က

မုတၱမကိုလာဝိုင္းပါတယ္၊

ေရာက္ၿပီးမႀကာဖူး

မေလးAႏြယ္မင္းတပါးဟာ

Aဲဒီမွာ

ဆင္ၿဖဴေလးက

Aစြမ္းၿပပါသတဲ႔။

စစ္ေႀကာင္းႀကီးခ်ီၿပီး

Aရွင္ဝါရီရူးမင္းႀကီး

မစိုးရိမ္ပါနဲ႔

ဒါ

Aရွင္မင္းႀကီးနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ နာမည္ႀကီးဖို႕ဖန္တီးလာပါ ကြ်န္ေတာ္တာဝန္ထားပါ၊ ကြ်န္ေတာ္ကို ေရႊAင္တံုထဲ သန္႔စင္ေသာ ေရသာထည္႕၍ေပးပါ လို႕ Aိပ္မက္ေပးသတဲ႔။ ဆင္ၿဖဴေလးAိပ္မက္ေပးသလို နွာေမာင္းနဲ႔စုတ္ၿပီး

ေရႊAင္တံုထဲ

ရန္သူတပ္ရွိရာ

Aရပ္ဘက္

ေရစင္ထဲၿပီးေပးေတာ႕

ဆင္ၿဖဴေလးက

လည္႔ကာ

ၿပင္းထန္စူရွစြာ

ဖ်န္းပက္ၿပီး

ေAာ္ၿမည္ပါသတဲ႔။ ဆင္ၿဖဴေတာ္ရဲ႕ Aသံႀကားေတာ႕ ရန္သူေငၚေဒါတပ္က ဆင္ေတြဟာ ဖရိုဖရဲနဲ႔ ေၿပးႀကပါေလေရာ၊ ဆင္ၿမင္း

ရန္သူ႕တပ္Aပ်က္မွာ

ေရႊေငြပစၥည္းUစၥာနဲ႔

မဂဒူးတို႕မုတၱမတပ္က

လက္နက္ေတြ

ဖိတိုက္ေတာ႕

Aမ်ားႀကီးရလိုက္ပါတယ္။

လူသံု႕ပန္း

မုတၱမသားေတြဟာ

ဆင္ၿဖဴေတာ္ေလးေႀကာင္႔ စစ္နိဳင္တယ္ဆိုၿပီး ပူေဇာ္ပြဲေတြAႀကီးAက်ယ္ကို က်င္းပႀကပါသတဲ႔။

Page | 18


ဒီလိုနဲ႔

မဂဒူးဘုရင္ၿဖစ္ၿပီး

နန္းစံလို႕

၁၉ႏွစ္ေရာက္တဲ႔Aခ်ိန္မွာ

ေၿမးေတာ္၂ပါးၿဖစ္တဲ႔

ဖတဆိုးသားေလး ရွင္ႀကီးနဲ႔ရွင္ငယ္လည္း Aေတာ္ေလးAရြယ္ေရာက္ေနၿပီေပါ႔၊ မဂဒူးက ခ်စ္လို႕ သူ႔ရဲ႕Aနီးကပ္တပ္မွာ ပီAက္စ္Aိုသဖြယ္ထားပါတယ္။ ရွင္ႀကီးနဲ႔ ရွင္ငယ္ကေတာ႕ Aဖိုးဟာ ငါတို႕ရဲ႕Aေဖ

တရဖ်ားကိုသတ္ၿပီး

ပဲခူးကိုသိမ္းပိုက္ထားသူၿဖစ္တယ္၊

Aဆင္သင္႔ရင္

ေသြးေႀကြးၿပန္ဆပ္ရမယ္လို႕ ႀကိတ္ႀကံေနသတဲ႔၊ ဒါကို မဂဒူးက သတိမထားမိဘူး။ သူခ်စ္သလို သူ႕ေၿမးေတြကလည္း သူ႕ကိုခ်စ္တယ္လို႕ ထင္ေနခဲ႔တယ္။ တေန႕

မဂဒူးAိမ္သာAသြား

Aိမ္သာဝမွာ

ရွင္ႀကီးနဲ႔ရွင္ငယ္က

ဒါးေၿမွာင္ကိုယ္စီနဲ႔

ထိုးသတ္လုပ္ႀကံပါေတာ႕တယ္။ ၿပီးေတာ႕ ထြက္ေၿပးႀကေပမဲ႔ မူးမတ္ေတြနဲ႔ မင္းမွဳထမ္းေတြက လိုက္လံဖမ္းဆီး ကြပ္မ်က္လိုက္ႀကတယ္။ ေၿမးေတာ္ေတြရဲ႕

လက္ခ်က္နဲ႔ဘဲ

Aဖကိုသတ္ၿပီး

သားကိုထားခဲ႔တာ

ေနာင္လာေနာက္သားေတြ

ဒီလိုနဲ႔ Aသက္၅၄ႏွစ္မွာ မဂဒူးဟာ

ကြယ္လြန္သြားရပါေတာ႕တယ္။ မဂဒူးရဲ႕Aမွားပါဘဲ၊

သင္ခန္းစာရေစဖို႕

"ႀကိမ္ခုတ္လွ်င္

သူခ်စ္လွတဲ႔

ပေဒသရာဇ္ေခတ္ႀကီးမွာ

ဒါေႀကာင္႔

မူးမတ္ေတြက

ဆူးမထားရာ၊ Aဖသတ္လွ်င္

သားမထားရာ" ဆိုၿပီး ကမၼၸၺည္းေက်ာက္စာ ေရးထိုးၿပီး ေရႊငွက္ရုပ္ေလးပါတဲ႔ ေက်ာက္စာတိုင္ကို မဂဒူးေခၚ ဝါရီရူးမင္းသခ်ႋဳင္းဂူမွာ ေရးထိုးထားပါသတဲ႔။ ရာဇဓိရာဇ္ မတိုင္မွီ ဟံသာဝတီ ၁ ဝါရီရူးဆိုတဲ႔ မဂဒူးရဲ႕Aရိုက္Aရာကို မဂဒူးရဲ႕ညီမဂဒါက ေစာပရမ္းပကြပ္ဆိုတဲ႔Aမည္နဲ႔ ဆက္ခံၿပီး ဟံသာဝတီမုတၱမထီးနန္းကို နီးကပ္တဲ႔ဆက္ဆံေရးဟာ ဘြဲ႕ကိုေတာင္

စိုးစံပါတယ္။

မဂဒူးကေနစခဲ႔တဲ႔

မဂဒါလက္ထက္မွာလည္း

စုခိုထိုင္းဘုရင္

မဂဒူးရဲ႕ေယာကၡမ

စုခိုထိုင္း

ဆက္ရွိပါတယ္၊ ၿဗေရာင္

ရွမ္းထီးနန္းနဲ႔

ေစာပရမ္းပကြပ္ဆိုတဲ႔

(ရာမ္႔ခန္ဟမ္)က

ေပးတာပါ။

မုတၱမသားေတြကေတာ႕ မဂဒါကို ခြန္ေလာလို႕သာ သိႀကပါသတဲ႕။ ဒီခြန္ေလာမင္းဟာ မဂဒူးရဲ႕ညီဆိုေပမဲ႔ သူ႕Aကိုလို တက္ႀကြၿပီး ဉာဏ္ေကာင္းတဲ႔သူမဟုတ္ဘူး။ သူ႕လက္ထက္မွာ လုပ္လာခဲ႔ပါတယ္။

Aင္Aားေကာင္းတဲ႔

ၿမိဳ႕စားေတြ

ဒီလိုနိဳင္ငံကိုAုပ္ခ်ဳပ္တဲ႔ေနရာမွာ

နယ္စားေတြဟာ

သူ႔ကိုၿခားနားတာေတြ

ညံ႕ဖ်င္းတဲ႔Aတြက္

ေၿမာက္ဘက္က

ဇင္းမယ္ရွမ္းေတြက ဟံသာဝတီကိုဝင္တိုက္ပါတယ္၊ ဒုန္ဝန္းၿမိဳ႕ကို ဝင္တိုက္တဲ႔Aခါ ၿမိဳ႕ပ်က္ၿပီး

Page | 19


ၿမိဳ႕စား ညီရံေမာလမြန္က်ဆံုးသြားပါတယ္။ ဒုန္ဝန္းဆိုတာ မဂဒူးတည္ခဲ႔တဲ႔ ၿမိဳ႕ပါ၊ မဂဒူးရယ္ မဂဒါ (ခြန္ေလာ)ရယ္

သူတိုႏွမ

ႏွင္းUရိုင္းရယ္ဟာ

ဒုန္ဝန္းဇာတိပါ၊

ဒီလိုဇတိၿမိဳ႕ကိုေတာင္

ၿပည္သူေတြက

ခြန္ေလာမင္းကို

AေရAခ်င္းမရွိတဲ႔မင္း

နိဳင္ေAာင္မထိန္းထားနိဳင္ေတာ႕

Aသံုးမက်တဲ႔မင္းလို႕ ေဝဘန္လာႀကပါတယ္။ Aထူးသၿဖင္႔ ႏွင္းUရိုင္းရဲ႕ ခင္ပြန္း သမိန္ေၿမာင္းၿမဟာ ေယာကၹေတာ္ခြန္ေလာမင္းရဲ႕ ညံ႕ဖ်င္းမွဳကို သေဘာမက်ပါဘူး။ ႏွင္းUရိုင္းကို မဂဒူးက မုတၱမမင္းAလိမၼာကို လုပ္ႀကံတုန္းဖို႕ Aသံုးခ်ၿပီး လက္ဆက္ေပးဖူးတယ္၊

ေနာက္Aလိမၼာကို

လုပ္ႀကံတာေAာင္ၿမင္ေတာ႕

သမိန္ေၿမာင္းၿမနဲ႔

ႏွင္းUရိုင္းလက္ဆက္ခဲ႔တယ္။ သမိန္ေၿမာင္းၿမဟာ လုပ္ရည္ႀကံရည္ရွိတဲ႔ သူတေယာက္ပါဘဲ။ ဒုန္ဝန္းက်သြားေတာ႕ သမိန္းေၿမာင္းၿမက သူ႔မယားႏွင္းUရိုင္းကို တိုင္ပင္တယ္၊ မင္းAကိုဟာ AေရAခ်င္းမရွိဘူး၊

Aကိုႀကီး မဂဒူးရဲ႕ Aရိုက္Aရာနဲ႔မတန္ဘူးေပါ႔၊ သူ႕ကိုၿဖဳတ္ခ်မွၿဖစ္မယ္

မဟုတ္ရင္ ဆင္ၿဖဴေတာ္ေတာင္ ဇင္းမယ္မင္းလက္ထဲပါသြားမယ္လို႕ စည္းရံုးသတဲ႔။ ႏွင္းUရိုင္းက လက္ခံေတာ႕ လင္မယားႏွစ္ေယာက္ေပါင္းၿပီး ေမာ္လၿမိဳင္ကေတာAုပ္ထဲမွာ Aစြယ္သံုးေခ်ာင္းနဲ႔ Aင္မတန္ထူးဆန္းတဲ႔

ဆင္တေကာင္ၿမင္ရေႀကာင္း၊

ယူေဆာင္သင္႔ေႀကာင္း

သြားေၿပာေတာ႕၊

Aရွင္မင္းႀကီး

ခြန္ေလာမင္းဟာ

သြားေရာက္ဖမ္းဆီး

Aဆင္Aခ်င္နည္းတာရယ္

ႏွမကိုယံုတာရယ္ေႀကာင္႔ ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါေတြ တၿပံဳတမႀကီးနဲ႔ ေမာ္လၿမိဳင္ဘက္ကမ္းဆီ ကူးၿပီး

Aစြယ္သံုးေခ်ာင္းဆင္ကို

လိုက္ရွာတာ

မေတြ႔လို႕

မုတၱမဘက္ၿပန္ကူးလာေတာ႕

ေယာက္ဖသမိန္ေၿမာင္းၿမက ၿမိဳ႕တံခါးပိတ္ထားလိုက္ၿပီ။ ဒါနဲ႔ေနာက္လိုက္ေနာက္ပါေတြကို ေခၚၿပီး ခပ္လွမ္းလွမ္းက

ငွက္ေပ်ာေတာထဲဝင္ပုန္းေနတာကို

ေယာက္ဖက

ထြက္တိုက္ေတာ႕

တိုက္ပြဲမွာေသပါေလေရာ။ ခြန္ေလာမင္းေသေတာ႕

သမိန္ေၿမာင္းၿမက

ဘုရင္တက္လုပ္ဖို႕ႀကံေသးတယ္၊

မယားၿဖစ္တဲ႔

ႏွင္းUရိုင္းက ရွင္ကAိုၿပီ ဘုရင္တက္လုပ္ရင္ လူမေလးေခြးမခန္႕ၿဖစ္မယ္၊ သားသံုးေယာက္ထဲက သားႀကီးေစာေAာ

ကိုနန္းတင္ၿပီး

သမိန္ေၿမာင္းၿမက

သားႀကီးေစာေAာကိုနန္းတင္ပါတယ္။

စုခိုထိုင္းမင္းဆီကေတာင္းေတာ႕

က်မတို႕

ရွမ္းမင္းကလည္း

သားAရိပ္ခိုႀကရေAာင္လို႕

ေၿပာတာနဲ႔

ဘြဲ႕ေတာ္ကို

ထံုးစံAတိုင္း

မဂဒူရဲ႕တူေတာ္ဆိုၿပီး

မဂဒူးမ်က္ႏွာနဲ႔

Page | 20


ေစာသင္ေမာင္ (ေက်ာက္စင္မိုင္)ဆိုတဲ႔ ဘြဲ႔ကိုေပးပါတယ္။ သမီးေတာ္ ေမႏွင္းထပီကိုေတာင္ ေစာေAာမင္းမိဖုရားေၿမာက္ဖို႕ ပို႔ဆက္လိုက္ပါေသးတယ္။ ေစာသင္ေမာင္က ဘုရင္ဆိုေပမဲ႔ နိဳင္ငံေရး ၿပည္တြင္းေရး စီးပြားေရး Aားလံုးကို Aေဖၿဖစ္တဲ႔ သမိန္ေၿမာင္းၿမကဘဲ ကိုင္တြယ္စီမံပါတယ္။ သမိန္ေၿမာင္းၿမက လံုၿခံဳေရးကို Aရမ္းဂရုစိုက္ၿပီး နန္းေဆာင္တခါးေတြကို ကိုယ္လုပ္ေတာ္

Aၿပင္က

AေၿခAရံေတြ

ေသာ႕ခတ္ပိတ္တတ္တာေႀကာင္႔

နန္းေတာ္မီးေလာင္ၿပီး

မီးေလာင္ၿပီးေသးဆံုးခဲ႔ရတဲ႔Aထိေတာင္

ရွိခဲ႔ဖူးသတဲ႔။

ေနာက္ေတာ႕ သမိန္ေၿမာင္းၿမတို႕ လင္မယားလည္း Aသက္ႀကီးလို႕ ကြယ္လြန္သာြ းပါတယ္၊ Aဲဒီ ေစာသင္ေမာင္မင္းဟာ ဟံသာဝတီမုတၱမထီးနန္းကို ၁၄ႏွစ္စိုးစံသြားၿပီး သူ႕လက္ထက္မွာ သူ႕ဦးရီး ခြန္ေလာမင္း လက္လႊတ္ခဲ႔ရတဲ႔ နယ္ေၿမေတြကို ၿပန္လည္သိမ္းပိုက္နိဳင္ခဲ႔တဲ႔Aၿပင္ ေၿမာက္ဘက္ ဇင္းမယ္နဲ႔ စုခိုထိုင္းႀကားက လန္ဗုန္ (လန္ပန္) ၿမိဳ႕Aထိ၊ ေတာင္ဘက္ ထားဝယ္ တနသၤာရီAထိ သိမ္းပိုက္နိဳင္ခဲ႔ပါသတဲ႔။ ေနာက္ေတာ႕ ဖ်ားနာၿပီး ကြယ္လြန္သြားပါတယ္။ ေစာသင္ေမာင္

လြန္ေတာ႕

စုခိုထိုင္းဆီလႊတ္ၿပီး ေစာဇိပ္က

ညီေတာ္

ဘြဲ႔ေတာင္းေတာ႕

သူ႕ဝမ္းကြဲႏွမ

စုခိုထိုင္းမင္းရဲ႕သမီး

ေစာဇိပ္မင္း

စုခိုထိုင္းမင္းက

ခြန္ေလာမင္းရဲ႔သမီး

ေစာသင္ေမာင္

ဘုရင္ၿဖစ္လာတယ္၊

ထံုးစံAတိုင္

ဗညားရံဒယ္ဆိုတဲ႔ဘြဲ႔ကို

ေပးပါတယ္။

စႏၵာမင္းလွကို

(ေစာေAာမင္း)ရဲ႕

မိဖုရားႀကီးေၿမာက္ပါတယ္၊

မယား

ေမႏွင္းထပီကိုလည္း

မိဖုရားေၿမွာက္ပါတယ္။ ပေဒသရာဇ္ေခတ္ရဲ႕ထံုးစံAတိုင္း ၿမိဳ႕စားနယ္စားေတြ

မင္းေၿပာင္းမင္းလြဲကာလမွာ

ထႀကြပံုကန္ႀကပါတယ္။

ဒါကို

ေစာဇိပ္မင္းက

Aင္Aားေကာင္းတဲ႔ ၿပတ္ၿပတ္သားသား

ႏွိမ္နင္းပါတယ္။ ပဲခူး ဒဂုန္ ဒလ ဝါတေနာ ပုသိမ္ ေၿမာင္းၿမ စတဲ႔ၿမိဳ႕ေတြက ပုန္ကန္ထႀကြတာကို ရက္ရက္စက္စက္ႏွိမ္နင္းပစ္လိုက္တယ္၊

ေနာက္

ေၿမာင္တလြဲ

ခ်ီတက္သိမ္းပိုက္ေစခဲ႔တယ္။

စတဲ႔ၿမိဳ႕ေတြကို

စစ္သူႀကီးေတြခန္႔ၿပီး

ထားဝယ္၊

တနသၤာရီ၊

တနသၤာရီကလြဲရင္

Aားလံုးကိုသိမ္းပိုက္လိုက္ရတာဘဲ။ ဒီလို

ေစာဇိပ္မင္းဟာ

ေႀကာက္ရြံ႔ၿပီး

လက္ရံုးေရေကာင္းေတာ႕

ေနာက္လိုက္

ရွမ္းတပ္သား

ၿဗတ္ၿဗီဆိုတဲ႔

၅၀ဝနဲ႔Aတူ

ရွမ္းၿမိဳ႕ကိုစားတဲ႔

လက္ေAာက္ကို

ၿမိဳ႕စားဟာ

ခိုဝင္လာတယ္၊

Page | 21


ဒီလိုခိုဝင္လာတဲ႔ ရွမ္းေတြကို ေစာဇိပ္မင္းက သူ႕ကိုငယ္စU္ကတည္းက ခ်ီပိုးထိန္းေႀကာင္းခဲ႔သူ သူ႕Aေဖရဲ႕ကြ်န္ရင္း Aခ်ီေတာ္ဇိပ္ပြန္ဆိုတဲ႔သူကို ကြပ္ကဲေစပါသတဲ႔။ ေစာဇိပ္မင္းရဲ႕ မရီးတေယာက္ဟာ မတ္ၿဖစ္သူရွိရာ နန္းတြင္းမွာ ေနထိုင္လိုပါတယ္၊ ဒါေပမဲ႕ ေစာဇိပ္မင္းက

Aဲဒီမရီးၿဖစ္သူမွာ

သားတေယာက္ရွိလို႕

ေနာင္မွာနန္းတြင္းေရး

ရႈတ္ေထြးလာနိဳင္မွာမို႕လို႕ ခြင္႔မၿပဳပါဘူး၊ ဒါေပမဲ႕ မရီးၿဖစ္သူရဲ႕သားကို ေစာAဲၿပသတ္ ဆိုတဲ႔ဘြဲ႔နဲ႔ စစ္ဦးစီးခန္႔ၿပီး

ၿပည္ကိုတိုက္ေစပါတယ္။

ေစာAဲၿပသတ္မွာ

သားေလးေယာက္ရွိပါတယ္၊

ေနာက္တပ္ပ်က္ၿပီး AဲဒီAထဲမွာ

ေသပါေလေရာ။

ေနာင္ေၿမာင္ၿမကို

စားရတဲ႔

ေလာက္ၿဖားဆိုတဲ႔ သူဟာ ဒီပံုၿပင္ေလးမွာ Aဓိကဇာတ္ပို႕ႀကီး ၿဖစ္လာမဲ႔သူေပါ႔။ ေစာဇိပ္မင္းဟာ သားတေယာက္

မိဖုရား

စႏၵာမင္းလွ

ထြန္းကားပါတယ္။

Aႀကီးတေယာက္က

ေနာင္Aခါ

ထင္ရွားလာမဲ႔သူတေယာက္ၿဖစ္တယ္။

(မဂဒူးရဲ႕ညီခြန္ေလာမင္းရဲ႕သမီး) သမီးAငယ္က မဟာေဒဝီဆိုတဲ႔ သားကေတာ႕

နဲ႔

သမီးႏွစ္ေယာက္

ငယ္ငယ္ေလးနဲ႔

ကြယ္လြန္သြားၿပီး

Aမည္နဲ႔

ဒီပံုၿပင္ေလးမွာ

ဗညားဦး

တဲ႔၊

ရာဇဓိရာဇ္ရ႕ဲ

Aေဖၿဖစ္မဲ႔သူေပါ႔။ ေစာဇိပ္ရဲ႕ ေနာက္မိဖုရားတပါးၿဖစ္တဲ႔ စုခိုထိုင္းရွမ္းမင္းသမီး ေမႏွင္းထပီမွာေတာ႕ မိမဆမ္ဆိုတဲ႔ သမီးတေယာက္နဲ႔ မင္းလကၤာဆိုတဲ႔ သားတေယာက္ ထြန္းကားပါသတဲ႔။ ရာဇဓိရာဇ္ မတိုင္မွီ ဟံသာဝတီ ၂ မုတၱမကိုၿမိဳ႔ေတာ္ထားၿပီး Aုပ္စိုးခဲ႔တဲ႔ ဝါရီရူးမင္းဆက္မွာ ဝါရီရူး (မဂဒူး)ၿပီးရင္ ေစာဇိပ္မင္းမွာ Aထက္ၿမတ္ဆံုး

မင္းလို႕

ေၿပာရင္ရတယ္။

သူ႕လက္ထက္မုတၱမနိဳင္ငံေတာ္ဟာ

ဝါရီရူးမင္းလက္ထက္ နိဳင္ငံေတာ္ထက္က်ယ္ေၿပာပါသတဲ႔။ ေၿမာက္ဘက္ၿပည္ကေန ေတာင္ဘက္ တနသၤာရီAထိ

က်ယ္ေၿပာတယ္လို႕ဆိုပါတယ္။

သတိတခ်က္လြတ္တာနဲ႔

နယ္စြန္နယ္ဖ်ားက

ဒါေပမဲ႔

ပေဒသရာဇ္ေခတ္ရဲ႕

ၿမိဳ႕စားနယ္စားေတြရဲ႕

ထံုးစံAတိုင္း

ပုန္ကန္တထီးတနန္း

ထူေထာင္ၿခားနားၿခင္း ခံရတာဘဲ။

Page | 22


တေန႔မွာ

ထားဝယ္စားက

ပုန္ကန္တာနဲ႔

တူေတာ္

(Aကိုၿဖစ္သူ

ေစာေAာမင္းရဲ႕သား)

ေစာAဲကံေကာင္းကို တပ္မွဴးခန္႔ၿပီး ထားဝယ္က ိုခ်ီတက္ႏွိမ္နင္းေစတယ္။ ေစာAဲကံေကာင္းဟာ ထားဝယ္သိမ္းပိုက္နိဳင္ခဲ႔ေပမဲ႕ မူးမတ္ေတြေႀကာင္႔

တပ္မစြဲထားဘဲ

ေစာဇိပ္မင္းဟာ

ၿပန္လွည္လာေတာ႕

တူေတာ္ကိုစိတ္ဆိုးၿပီး

ကုန္းေခ်ာတဲ႔

ဖမ္းဆီးလို႕

ၿပည္ၿမိဳ႕မွာ

ေထာင္ခ်ထားပါသတဲ႔။ ဒါဟာ ေစာဇိပ္မင္း ဒုကၡေရာက္ေစမဲ႔ Aခ်က္ေပါ႔။ AနားမွာAေရခ်င္းရွိတဲ႔ သူရဲ႕Aထိန္းေတာ္

ေသြးသားရင္းမရွိတာနဲ႔

ဇိပ္ပြန္ဆိုတဲ႔သူရဲ႕

ေစာဇိပ္မင္းဟာ

သူထံခိုဝင္လာတဲ႔

ေစာဇိပ္မင္းဟာ

သူခ်ီးေၿမွာက္ထားဖူးတဲ႔

လုပ္ႀကံတာကို

ခံရေတာ႕တာဘဲ။

ရွမ္းတပ္သား

၅၀ဝ

ဒီဇိပ္ပြန္ဆိုကို

ကိုေပးAပ္ထားဖူးတယ္၊

ဒီAင္AားကိုAားကိုးၿပီး ဘုရင္ကိုလုပ္ႀကတာပါ။ လုပ္ႀကံပံုက သူ႕ရဲ႕Aိမ္ေတာ္တက္ပြဲမဂၤလာပြဲမွာ လာေရာက္ခ်ီးေၿမာက္ေပးဖို႕

ဘုရင္ႀကီးကိုေလွ်ာက္တယ္၊

ဘုရင္ကယံုၿပီလာေတာ႕

သူရဲ႕ရွမ္းတပ္သား၅၀ဝAားနဲ႔ ဖမ္းၿပီး ဘုရင္ကိုသတ္လိုက္တယ္။ ထံုးစAတိုင္း ဘုရင္ကိုသတ္ရင္ ဘုရင္ၿဖစ္ၿပီေပါ႔။ ကြ်န္ယံုဇိပ္ပြန္ဟာ

ဘုရင္ကိုသတ္ၿပီး

ကြ်န္ကဘုရင္တက္လုပ္ေတာ႕လည္း

ခပ္တည္တည္ဘဲ

မူးမတ္ေသနာပတိ

ဘုရင္တက္လုပ္ပါတယ္။

စစ္သူႀကီးေတြရဲ႕

ေထာက္ခံမွဳကို

မရဘူးေပါ႔၊ ဒါကိုသိတဲ႔ ေစာဇိပ္မင္းရဲ႕မိဖုရားႀကီး စႏၵာမင္းလွဟာ စစ္သူႀကီးေတြကို စည္းရံုးၿပီး ဇိပ္ပြန္မင္းကိုဖမ္းကာ

သတ္ပစ္လိုက္ပါတယ္။

ဇိပ္ပြန္မင္းဟာ

၇ရက္သာ

ထီးနန္းကို

စိုးစံလိုက္ရပါသတဲ႔။ ဇိပ္ပြန္ေသေတာ႕ နန္းတင္ပါတယ္၊

စႏၵာမင္းလွဟာ

ၿပည္မွာေထာင္ခ်ခံေနရတဲ႔

ေစာAဲဗညားကလည္း

ေဒၚၿဖစ္သူ

တူေတာ္ေစာAဲဗညားကို

စႏၵာမင္းလွကို

ေက်းဇူးရွင္Aၿဖစ္နဲ႔

မိဖုရားဆက္ေၿမာက္ပါသတဲ႔။ စုခိုထိုင္းကရွမ္းေတြနဲ႔လည္း ဆက္ဆံေရး Aရမ္းေကာင္း ပါသတဲ႔ ဘာလိုလည္းဆိုေတာ႕

ေစာAဲဗညားဟာ

စုခိုထိုင္းမင္းသမီး

ေမႏွင္းထပီရဲ႕သား

မြန္နဲ႔ရွမ္း

ကၿပားကိုး။ တူနဲ႔Aေဒၚဆိုေပမဲ႕ စႏၵာမင္းလွနဲ႔ ေစာAဲဗညားတို႕ ႏွစ္ေယာက္ဟာ Aသက္Aရြယ္ သိပ္ကြာတာေတာ႕ ဝမ္းကြဲေမာင္ႏွမၿဖစ္တဲ႔ AလွဆံုးAခ်ိန္ေပါ႔။

မဟုတ္ပါဘူး၊

ေစာဇိပ္မင္းေသတာ

စႏၵာမင္းလွလည္း ဒါေပမဲ႔ကေလး၃ေယာက္ရဲ႕

Aသက္၂၇ႏွစ္

ဆိုေတာ႕

Aသက္၂၆-၂၇ႏွစ္၊

မိန္းမသားေတြရဲ႕

Aေမဆိုေတာ႕

ေစာAဲဗညားဟာ

Page | 23


မႀကာခင္ၿငီးေငြ႔သြားၿပီး

နန္းတြင္းက

ေမာင္းမမိႆံ

ကိုယ္လုပ္ေတာ္ေတြ

တရုန္းရုန္းနဲ႔

စႏၵာမင္းလွဆီ Aေဆာင္ေတာ္မကူးေတာ႕ဘူးတဲ႔။ ဒီေတာ႕ စႏၵာမင္းလွကတင္းတာေပါ႔၊ ၿပီးေတာ႕ ဇိပ္ပြန္ကိုလုပ္ႀကံၿပီး

ထီးနန္းကိုၿပန္လည္သိမ္းပိုက္ခဲ႔တဲ႔

လက္စလက္နကလည္းရွိေနၿပန္၊

ဘုရင္႔သမီးလည္းၿဖစ္ၿပန္၊ Aာဏာၿပင္းတဲ႔မင္းရဲ႕ မိဖုရားလည္းၿဖစ္ဖူးၿပန္ဆိုေတာ႕ စႏၵာမင္းလွဟာ ေစာAဲဗညားကို သတ္ဖို႕သိပ္ေတာင္မေတြးလိုက္ရပါဘူး၊ AစားAေသာက္ထဲ Aဆိပ္ခပ္လိုက္ရံုနဲ႔ ကိစၥၿပတ္သြားပါေတာ႕တယ္။ ေစာAဲဗညားေသေတာ႕ မုတၱမထီးနန္းကိုဆက္ခံဖို႕ စႏၵာမင္းလွက သူ႕ရဲ႕AေဖတူAေမကြဲAကို (မဂဒူးရဲ႕ညီ

မဂဒါေခၚ

ဗညားAဲေလာင္းဟာ

ခြန္ေလာမင္းရဲ႔သား) AဲဒီAခ်ိန္မွာ

တၿခားမိန္းကေလးေတြနဲ႔

ဗညားAဲေလာကို

ပဲခူးၿမိဳ႕စားၿဖစ္ပါတယ္။

ဆက္ဆံတာမႀကိဳက္ဘူးဆိုတဲ႔

ေရြးခ်ယ္တင္ေၿမာက္ပါတယ္။ စႏၵာမင္းလွရဲ႕

သေဘာထားကို

သူကလြဲရင္ သိထားေတာ႕

ဗညားAဲေလာဟာ မယားၿဖစ္သူနဲ႔ ကိုယ္လုပ္ေတာ္ေတြကို ထားခဲ႔ၿပီး သားေလးAဲေလာင္းကိုသာ ခ်ီၿပီးသေဘၤာနဲ႔

မုတၱမကို

လာခဲ႔ရသတဲ႔။

မုတၱမေရာက္ေတာ႕

ထံုးစံAတိုင္း

သူ႕ရဲ႕AေဖတူAေမကြဲႏွမ စႏၵာမင္းလွကိုဘဲ မိဖုရားေခါင္Aၿဖစ္ တင္ေၿမွာက္ရတာေပါ႔။ ေစာAဲဗညားကို သတ္ၿပီး ဗညားAဲေလာ မုတၱမမွာ ဘုရင္လုပ္ေနၿပီဆိုတာႀကားတာနဲ႔ စုခိုထိုင္းက ရွမ္းဘုရင္ဟာ ေဒါသတႀကီး မုတၱမကိုလာတိုက္ပါတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ စုခိုထိုင္း-မုတၱမစစ္ၿဖစ္ပါေလေရာ။ စုခိုထိုင္းတပ္ရဲ႕

ေဒါသနဲ႔တိုက္ခိုက္မွဳဟာ

ၿပင္းထန္လြန္းေတာ႕

စစ္ပြဲAစမွာ

မုတၱမတပ္က

Aထိနာပါတယ္ မုတၱမတပ္က တပ္မွဴးႀကီးေတြၿဖစ္တဲ႔ စစ္ေတာင္းစားနဲ႔ ဒုန္ဝန္းစားရဲ႕တပ္ေတြ Aေရးနိမ္႔ၿပီး

စစ္ေတာင္းစားကိုေရာ

ဒုန္ဝန္းစားကိုပါ

ဒီသတင္းဗညားAဲေလာႀကားေတာ႕ ထြက္တိုက္ပါေလေရာ။

ရွမ္းေတြက

ကိုယ္တိုင္တပ္မင္းႀကီး

မဂဒူးရဲ႕တူပီပီ

လက္ရဖမ္းမိလိုက္တယ္၊

၉ေယာက္ကို

လက္ရံုးရည္ေကာင္းေလေတာ႕

မႀကာဘူး

ကြပ္ကဲၿပီး စုခိုထိုင္း

ရွမ္းတပ္ေတြ Aထိနာရွံဳးနိမ္႕ရေတာ႕တာဘဲ။ ေနာက္ဆံုး စုခိုထိုင္းဆီၿပန္ၿပီး ဆုတ္ခြာထြက္ေၿပး ရတဲ႔Aထိဘဲ။

ဒီစစ္ပြဲAၿပီးမွာ

စုခိုထိုင္းနဲ႔

မုတၱမတို႕ရဲ႕

မဂဒူးလက္ထက္ကတည္းက

ရင္းႏွီးခဲ႔တဲ႔ဆက္ဆံေရးဟာ ပ်က္သုန္းသြားရသလို စုခိုထိုင္းရဲ႕ ေဒသတြင္း ႀသဇာAာဏာလည္း ေလွ်ာ႕က်သြားရၿပီး မႀကာခင္မွာ Aယုဒၶယရဲ႕ သိမ္းပိုက္လိုက္ၿခင္းကို ခံလိုက္ရပါတယ္။

Page | 24


မုတၱမဘက္ၿခမ္းမွာလည္း စစ္ပြဲေႀကာင္႔ လယ္ယာလုပ္ငန္းမလုပ္နိဳင္တာေႀကာင္႔ ငတ္မြန္မွဳေတြ ေရာဂါထူေၿပာမွဳေတြ

ၿဖစ္ခဲ႔ရပါသတဲ႔၊

ၿပီးေတာ႕

ထူးထူးဆန္းဆန္း

ဆင္ၿဖဴေတာ္ကလည္း

Aစြယ္က်ိဳးသြားသတဲ႔၊ ေနာက္ စုခိုထိုင္းရဲ႕စစ္ေႀကာင္႔ Aင္Aားခ်ိနဲ႔သာြ းတဲ႔ မုတၱမAေႀကာင္း ႀကားသိရတာေႀကာင္႔

မြန္ဂိုစစ္ေႀကာင္႕

ဖရိုဖရဲၿဖစ္သြားၿပီၿဖစ္တဲ႔

ပုဂံၿပည္ရဲ႕တပ္ေတြကေတာင္

ပဲခူးကို ၿပန္လည္သိမ္းပိုက္ဖို႕ ႀကိဳးစားတာကိုလည္း ႀကံဳလိုက္ရပါသတဲ႔။ ဒီလိုဆိုးဝါးတဲ႕Aေၿခေနနဲ႔ မုတၱမကို ဗညားAဲေလာမင္းဟာ နဂိုAေနAထားၿပန္ေရာက္ေAာင္ ေၿဖေၿဖးခ်င္း

ၿပန္လည္ထူေထာင္ခဲ႔ရတယ္။

AေၿခAေန

နဂိုAေနAထားၿပန္ေရာက္ေတာ႕

ဗညားAဲေလာရဲ႕သားAရင္း Aဲေလာင္းနဲ႔ ဗညားAဲေလာရဲ႕ လက္ရွိမိဖုရားႀကီးၿဖစ္တဲ႔ စႏၵာမင္းလွ ေစာဇိပ္မင္းနဲ႔ရတဲ႔သား ေAာင္းလို႕မရပါ

ဗညားဦးဟာ

ဆိုတဲ႔စကား

တေယာက္နဲ႔တေယာက္

Aရြယ္ေရာက္ေနႀကပါၿပီ။

Aတိုင္း

ဂူတဂူထဲ

ၿခေသၤ႕ႏွစ္ေကာင္

မင္းၿဖစ္နိဳင္ေခ်ရွိသူႏွစ္ေယာက္လံုးမို႕

Aလြတ္မေပးဘဲ

Aၿပိဳင္Aဆိုင္ၿဖစ္ေနႀက

နန္းတြင္းထဲမွာ

ပါသတဲ႔။

သူ႕ဖက္သား

ကိုယ္႔ဖက္သားဆိုၿပီး နန္းတြင္းမွာ ႏွစ္ဖက္ကြဲေနတာေပါ႔။ ဒါကို ဗညားAဲေလာသိတယ္ ဒါေပမဲ႔ တဖက္ကလည္းသားAရင္း တဖက္ကလည္း Aစြမ္းထက္တဲ႔ မိဖုရားႀကီးရဲ႕သား

ဆိုေတာ႕

ဒီေကာင္ႏွစ္ေကာင္ထဲက

ဘယ္သူကAစြမ္းAစပိုရွိသလဲ

ေနထိုင္မေကာင္းေယာင္ေဆာင္၊ ကုလို႕မရေတာ႕ဘူးဆိုတဲ႔

သူလည္းေဝကြဲမရၿဖစ္ေနရွာတယ္။

ေနာက္

သတင္းကို

သိရေAာင္စမ္းမယ္ဆိုၿပီး

Aနာသည္းခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး နန္းတြင္းမွာ

တေန႔မွာ

လႊင္႔ခိုင္းတယ္။

ဘုရင္ႀကီးေတာ႕

ဒီသတင္းႀကားတာနဲ႔

Aဲေလာင္းက သူစုေဆာင္းထားတဲ႔ ဆင္ ၿမင္း စစ္သည္ေတြနဲ႔ ဗညားဦးကို သြားသတ္တယ္၊ ဒါေပမဲ႕ က်ားေခ်ာင္းေခ်ာင္းေနႀကတဲ႔ သူ႕ဆီမေရာက္ခင္

သူေတြပီပီ

ဗညားဦးကလည္း

လမ္းမွာႀကိဳတိုက္ပါတယ္။

Aဖမ္းခံလိုက္ရတယ္၊

ဗညားဦး

Aဲဒီပြဲမွာ

Aဲေလာင္းကို

လက္မေႏွးပါဘူး

Aဲေလာင္းဟာ

Aဲေလာင္း

ဗညားဦးကိုမနိဳင္ဘဲ

မိၿပီဆိုတဲ႔သတင္းရတာနဲ႔

ဗညားAဲေလာက

ခ်က္ခ်င္းထၿပီး ဟဲ႕ေကာင္ ငါမမာဘူးဆိုတာနဲ႔ မင္းက ငါ႕သားကိုသတ္ဖို႕ႀကံတယ္ေပါ႔ေလ ဆိုၿပီး ထႀကိမ္းေတာ႕

ဗညားဦးလည္း

ေႀကာက္ၿပီး

ေၿပးပါေလေရာ၊

ဒါေပမဲ႕

ေၿပးမလြတ္ဘူး၊

ဗညားAဲေလာကဖမ္းၿပီး သတ္ဖို႕Aလုပ္မွာ မိဖုရားႀကီးစႏၵာမင္းလွနဲ႔ ဗညားAဲေလာရဲ႕ မေAတူ မေAတူ ႏွမရင္း ရွင္ေစာဗုတ္ တို႕က ေတာင္းပန္ Aာမခံလို႕ ၿပန္လႊတ္ေပးလိုက္ပါတယ္။ ေနာက္သိပ္မႀကာပါဘူး

ေက်ာက္ေရာဂါနဲ႔

ဗညားAဲေလာရဲ႕သား

Aဲေလာင္

Page | 25


ေသဆံုးသြားပါေလေရာ။

ေနာက္ေတာ့

ဗညားAဲေလာမင္းလဲ

နန္းသက္၁၈ႏွစ္မွာ

ဖ်ားနာၿပီးကြယ္လြန္သြားပါေတာ႕တယ္။ ရာဇဓိရာဇ္ မတိုင္မွီ ဟံသာဝတီ ၃ လြယ္လြယ္ေၿပာရမယ္ဆိုရင္ မင္းမ်ိဳးက

မဂဒူးဟာ

ငတပါးမင္းေပါ႔။

ဘုရင္ၿဖစ္လာတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ

ငတပါးမင္းဆိုတာက

ကိုယ္စြမ္းဉာဏ္စြမ္းေကာင္းလို႕

မင္းရိုးမင္းစU္

ဘုရင္ၿဖစ္လာတဲ႔

မင္းမ်ိဳးကို ေခၚတာပါ။ ၿမန္မာ႕ရာဇဝင္ထဲမွာဆို ပ်ဴေစာထီးတို႕၊ က်န္စစ္သားတို႕၊ စေလငေခြးတို႕၊ Aေလာင္းဘုရားတို႕ဟာ နာမည္ႀကီးေပါ႔။ ေၿပာရမယ္ဆိုရင္ ဘုရင္႕ေနာင္ကိုေတာင္ ငတပါးမင္းလို႕ ေခၚရမယ္ထင္ရဲ႕။ သာမန္လူေတြထဲက

ဘုရင္တက္ၿဖစ္တယ္ဆိုေတာ႕

ငတပါးမင္းေတြဟာ

မင္းမ်ိဳးက

ဆင္းသက္လာတဲ႔ မင္းေတြလို Aမ်ားကတသီးတသန္႔ ေႀကာက္ရြံ႔ေလးစားမွဳတာမ်ိဳး သိပ္မရဘူး၊ တခ်ိန္လံုး

သူ႕ကိုAကဲစမ္းမဲ႔သူေတြ

သူလက္ထဲက

Aာဏာကိုလုမဲ႔သူေတြနဲ႕

Aၿမဲလိုလို

နပမ္းလံုးေနရတယ္။ မဂဒူးမင္းဆက္လည္းဒီAတိုင္းဘဲ Aကဲစမ္းသူေတြ ပုန္ကန္မဲ႔သူေတြနဲ႕ေပါ႔။ မဂဒူးကိုေတာ႕ ေလးစားေႀကာက္ရြံ႕ႀကပါတယ္၊ ပုန္ကန္မွဳေတြ ပုန္းစားမွဳေတြ မလုပ္ရဲႀကပါဘူး၊ ဒါေပမဲ႕ မထင္မွတ္ဘဲ ေၿမး၂ေယာက္က Aဖိုးကိုလုပ္ႀကံၿပလိုက္ေတာ႕ မဂဒူးကိုဆက္ခံသူဟာ ပုန္ကန္သူ

ပုန္စားသူေတြနဲ႔

Aၿမဲႀကံဳေတြ႔ရေတာ႕တာဘဲ။

မဂဒူးမင္းကစၿပီး

မုတၱမထီးနန္းကို

စိုးစံတဲ႔မင္းေတြAားလံုးဟာ Aသက္လည္းတို၊ နန္းသက္လည္းတိုႀကတယ္။

၁.

မဂဒူး

(ဝါရီရူး)က

Aသက္

၅၄ႏွစ္

နန္းသက္

၁၉ႏွစ္မွာ

ေၿမးေတြရဲ႕လက္ခ်က္နဲ႔

ကြယ္လြန္ခဲ႔ပါတယ္။ (မင္းေကာင္းပါ၊ တရာမွ်တစြာ Aုပ္ခ်ဳပ္တယ္၊ တိုင္းၿပည္ေAးခ်မ္းတယ္၊ ဆင္ၿဖဴေတာ္ရတယ္) ၂.

မဂဒါ

(ခြန္ေလာ)က

Aသက္

၃၇ႏွစ္

နန္းသက္

၄ႏွစ္မွာ

ေယာက္ဖလက္ခ်က္နဲ႔

ကြယ္လြန္ခဲ႔ပါတယ္။ (Aရည္Aခ်င္းနဲတယ္၊ တိုင္းၿပည္မၿငိမ္သက္ဘူး၊ ဇင္းမယ္နဲ႔စစ္ၿဖစ္တယ္)

Page | 26


၃.

ေစာေAာ

(ေစာသင္ေမာင္)က

ကြယ္လြန္ခဲ႔ပါတယ္။

(မင္းေကာင္းပါ၊

Aသက္

၄၁ႏွစ္

နန္းသက္

တိုင္းၿပည္ေAးခ်မ္းတယ္၊

၁၄ႏွစ္မွာ

ဖ်ားနာၿပီး

Aစြမ္းAစရွိတယ္၊

နယ္ေၿမခ်ဲ႔ထြင္နိဳင္တယ္) ၄. ေစာဇိပ္ (ဗညားရံဒယ္)က Aသက္ ၂၇ႏွစ္ နန္းသက္ ၇ႏွစ္မွာ ကြ်န္ယံုလက္ခ်က္နဲ႔ ကြယ္လြန္တယ္။

(Aစြမ္းစရွိတယ္လို႕ဆိုနိဳင္တယ္၊

ထက္ၿမက္တယ္၊

ပုန္ကန္သူေတြကို

ႏွိမ္နင္းနိုင္တဲ႔Aၿပင္ နယ္ေၿမကိုခ်ဲ႔ထြင္နိုင္တယ္၊ ဒါေပမဲ႔ စစ္မက္ထူတယ္) ၅. ဇိပ္ပြန္က Aသက္ ၃၅ႏွစ္ နန္းသက္က ၇ရက္ထဲ။ ေစာဇိပ္မင္းရဲ႕မိဖုရားႀကီးက မူးမတ္ စစ္သူႀကီးေတြကို

စည္ရံုးၿပီး

မင္းညံ႕လားလို႕ေတာင္

လုပ္ႀကံလို႕

မသိလိုက္ရပါဘူး၊

ဒါေပမဲ႔

ကြယ္လြန္တယ္။

(မင္းေကာင္းလား

ေက်းဇူးရွင္ကို

ေက်းစြပ္သူဆိုေတာ႕

ေကာင္းမယ္လို႕ေတာ႕မထင္ပါဘူး) ၆. ေစာAဲကံေကာင္းက Aသက္ ၂၇ႏွစ္ နန္းသက္ ၄၉ရက္မွာ ေစာဇိပ္မင္းရဲ႕မိဖုရာႀကီးကဘဲ AစာထဲAဆိပ္ထဲ႔ၿပီး

လုပ္ႀကံလို႕ကြယ္လြန္တယ္။

(ထားဝယ္ကိုသိမ္းနိဳင္တာႀကည္႔ရင္

လက္ရံုးရည္မဆိုးပါဘူး၊ ဒါေပမဲ႕ ေမ႕ေမ႕ေလွ်ာ႕ေလွ်ာ႕ေနတဲ႔မင္းဘဲ) ၇. ဗညားAဲေလာက Aသက္ ၄၁ႏွစ္ နန္းသက္ ၁၈ႏွစ္မွာ ဖ်ားနာၿပီး ကြယ္လြန္တယ္။ (လက္ရံုးရည္နဲ႔ၿပည္႕စံုတယ္၊

ထီးနန္းကို

ႏွလံုးရည္လည္းေကာင္းတယ္၊

တာရွည္ထိမ္းနိဳင္တာကိုႀကည္႔ရင္

စုခိုထိုင္းနဲ႔စစ္ၿဖစ္လို႕

ဒုကၡေရာက္သြားတဲ႔

တိုင္းၿပည္ကို

တည္ၿငိမ္ေAာင္ ၿပန္လည္ထူေထာင္နိုင္တယ္၊ ၿခံဳေၿပာရရင္ မင္းေကာင္းပါဘဲ) မင္းေပါင္း ၇ဆက္မွာ ၂ဆက္ဘဲ (ေစာေAာနဲ႔ ဗညားAဲေလာ) ရိုးရိုးတန္းတန္းကြယ္လြန္တယ္၊ က်န္တဲ႔

ငါးဆက္က

သူမ်ားလုပ္ႀကံလို႕ေသရတာခ်ည္းဘဲ။

မုတၱမမွာထီးနန္းထူေထာင္တဲ႔Aခါက မင္း၈ဆက္Aုပ္စိုးမယ္လို႕

ပုေရာဟိတ္ေတြက

ေရွ႕ၿဖစ္ေဟာခဲ႔တယ္၊

Aခုေတာ႕

မဂဒူးက

ဝါရီရူးဘြဲ႔ခံၿပီး

ေၿမြ၈ေကာင္နိမိတ္ကိုဖတ္ၿပီး မင္း၇ဆက္

Aုပ္စိုးၿပီးၿပီမို႕

တဆက္ဘဲက်န္ပါေတာ႕တယ္၊ Aဲဒီမင္းကေတာ႕ ဗညားဦးပါ။

Page | 27


ရာဇဓိရာဇ္ မတိုင္မွီ ဟံသာဝတီ ၄ ဗညားAဲေလာမင္း ၁၈ႏွစ္ နန္းစံၿပီး ကြယ္လြန္သြားေတာ႕ သူ႕ရဲ႕မိဖုရာႀကီး စႏၵာမင္းလွဟာ သူ႕ရဲ႕သား ဗညားဦးကို နန္းတင္တယ္။ နန္းလုနိုင္တဲ႔ ဗညားAဲေလာရဲ႕သား Aဲေလာင္ကလည္း ေက်ာက္ေပါက္လို႕

ေသသြားၿပီဆိုေတာ႕

ဗညားဦးနန္းတက္တာကို

ဆန္႔က်င္တဲ႔သူ

မရွိေတာ႕ဘူးေပါ႔၊ ၿပီးေတာ႕ မဂဒူးစၿပီးထူေထာင္ခဲ႔တဲ႔ မုတၱမထီးနန္းဟာလည္း ႏွစ္ေပါင္း၆၀ေက်ာ္ တည္ၿမဲလာၿပီဆိုေတာ႕

ဒီနန္းဆက္ကို

ၿပည္သူေတြက

သူ႕တို႕ရဲ႕Aရွင္သခင္ေတြလို႕

လံုးဝမွတ္ယူထားႀကၿပီေလ။ ဗညားဦးဟာ ဆင္ၿဖဴရွင္ဆိုတဲ႔ဘြဲ႔နဲ႔ နန္းတက္တယ္၊ ဒါေပမဲ႔ ၿပည္သူေတြက ေလးစားခ်စ္ခင္ႀကလို႕ သုရွင္လို႕ ေခၚတြင္ႀကတယ္။ ထံုးစံAတိုင္းဆို မင္းAၿဖစ္ဘိသိတ္သြန္းပြဲကို မိဖုရားေခါင္ႀကီးနဲ႔Aတူ တက္ရမွာၿဖစ္ေပမဲ႔ သုရွင္ဗညားဦးမွာ မိဖုရားေခါင္ႀကီးရယ္လို႕ မရွိေသးဘူးတဲ႔၊ ေၿပာရမယ္ဆို လူပ်ိဳဘုရင္ေပါ႔၊ Aသက္ကလည္း ၂၆ႏွစ္ဘဲ ရွိေသးတယ္။ ဗညားဦးဟာ

ဆင္ဖမ္းတာကို

သူ႕Aဖိုးခြန္ေလာမင္း

(မဂဒူးရဲ႕ညီ)

ဒီလိုဆင္ဖမ္းေကာင္းလို႕လည္း ဒါ႔ေႀကာင္႔လည္း

Aရမ္းဝါသနာပါတယ္။

သူ႔Aရင္

တေယာက္ဘဲ

ေယာက္ဖက

မင္းေတြထဲမွာဆို

ဆင္ဖမ္းတာကိုဝါသနာပါတယ္၊

ထီးနန္းကိုသိမ္းပိုက္တာကို

ခြန္ေလာေနာက္ပိုင္းမင္းေတြဟာ

ခံရတာေပါ႔၊

နန္းကိုပစ္ၿပီးဆင္ဖမ္းထြက္တာမ်ိဳး

မလုပ္ရဲႀကဘူးေလ။ ဗညားဦးကေတာ႕

ရဲတယ္၊

မုတၱမေၿမာက္ဘက္က

ၿဗတ္လိုင္ဆိုတဲ႔ရြာက

မိန္းကေလးတေယာက္ကို မိဖုရားေခါင္ႀကီးAၿဖစ္

ဒီလိုဆင္ဖမ္းထြက္ရင္း

ေမြးမဂူေသာက္

(လွထိပ္ေခါင္)

ေတြ႔ၿပီးAရမ္းခ်စ္မိသြားတာနဲ႔ တင္ေၿမွာက္ပါတယ္။

Aရမ္းခ်စ္ႀကတယ္နဲ႔တူရဲ႕၊ Aရမ္းၿမင္ခ်င္ေနႀကထင္တယ္၊ တန္ေဆာင္းေတြဆင္ယင္

ခဏခဏဆင္ဖမ္းထြက္တာဘဲ။

ၿပီးေတာ႕ ေမြးမဂူေသာက္ ရာဇမတ္ေတြကာၿပီး

နန္းေတာ္ကိုေခၚၿပီး

မုတၱမသားေတြဟာ သူတို႕ဘုရင္ေလး ကို

ဆိုတ႔ဲ

သုရွင္ဗညားဦးကို မိန္းမယူတာကို

မုတၱမၿမိဳ႕ထဲေခၚလာေတာ႕

ပန္းမ်ားပစ္လို႕

ႀကိဳဆိုႀကတာ

AံုးAံုးႀကြက္ႀကြက္ဘဲတဲ႔၊ ေမြးမဂူေသာက္Aတြက္ သီခ်င္းေတြ ကဗ်ာေတြလည္း ဆိုႀကရြတ္ႀကနဲ႔ Aရမ္းစည္ကား သိုက္ၿမိဳက္ခဲ႔တယ္ဆိုဘဲ။

Page | 28


ေနာက္ေတာ႕

သက္ဦးဆံပိုင္

ဘုရင္ေတြရဲ႕

ထံုးစံAတိုင္း

ေတာင္နန္းစံမိဖုရားႀကီးAၿပင္

ေၿမာက္နန္းစံ Aေရွ႔နန္းစံ Aေနာက္နန္းစံ စတဲ႔ မိဖုရားေတြကိုလည္း ေၿမွာက္ရေသးတာေပါ႔။ ေၿမာက္နန္း Aေရွ႕နန္း Aေနာက္နန္း မိဖုရားေတြAၿဖစ္ေကာက္ယူဖို႕ နန္းတြင္းမွာႀသဇာရွိတဲ႔ Aမတ္ႀကီးတဦးၿဖစ္တဲ႔

သံဗုန္ဆိုတဲ႔Aမတ္က

ဗညားဦးထံဆက္သပါတယ္။ တိုက္တ႔တ ဲ ိုက္ပြဲမွာ

သံဗုန္ဆိုတာ

ရြံ႕ရြံ႕ခြ်န္ခြ်န္

သူရဲ႕သမီး

ညီAမ

မဂဒူးလက္ထက္

Aမွဳထမ္းလို႕

ေလးေယာက္ကို

ပဲခူးဘုရင္

စည္တလံုးေပးၿပီး

တရဖ်ားနဲ႔

စည္သံႀကားရသမွ်

ေက်းရြာေတြကရတဲ႔ Aခြန္မွန္သမွ်ကို စားေစလို႕ ခ်ီးေၿမွာက္ၿခင္းခံခ႔ရ ဲ တဲ႔ ဗပစ္ဗိုလ္ရဲ႕သားပါဘဲ။ သံဗုန္Aမတ္ႀကီးရဲ႕

သမီးေလးေယာက္လံုးက

Aေခ်ာAလွေတြခ်ည္းဆိုေတာ႕

ဗညားဦးလည္းသေဘာက်တာေပါ႔။ ဒါနဲ႔ ေမြ႕Aစ္၊ ေမြ႔ေကာ၊ ေမြ႔ဇိပ္ ဆိုတဲ႔ Aႀကီးသံုးေယာက္ကို ေၿမာက္ Aေရွ႔ Aေနာက္ နန္းစံမိဖုရားေတြAၿဖစ္ေၿမွာက္ၿပီး Aေထြးဆံုးညီမေလး ေမြ႔ေဒါကိုေတာ႕ ဗညားဦးက သူ႕ရဲ႕ညီ မင္းလကၤာနဲ႔ လက္ဆက္ေစတယ္၊ ၿပီးေတာ႕ ညီေတာ္ မင္းလကၤာကို သမိန္ညီေကာင္သိန္

ဆိုတဲ႔ဘြဲ႔နဲ႔

ပဲခူးကိုစားေစတယ္။

Aမေတာ္

မဟာေဒဝီကိုေတာ႕

Aမတ္ႀကီးတဦးရဲ႕ သားနဲ႔လက္ဆက္ေစၿပီး AဲဒီAမတ္ရဲ႕သားကို ၿဗထဗိုက္ ဆိုတဲ႔ဘြဲ႔နဲ႔ ဒဂုန္ၿမိဳ႕ (ရန္ကုန္)ကို စားေစပါတယ္။ ဗညားဦးဟာ မဂဒူးထူေထာင္ခဲ႔တဲ႔ ဝါရီရူးမင္ဆက္မွာ ဒဂုန္(ရန္ကုန္)ကို ပထမဆံုးAေရးထားတဲ႔ မင္းပါဘဲ။

Aရင္မင္းေတြတုန္းက

ၿမိဳ႕ႀကီးAဆင္႔သတ္မွတ္တာမ်ိဳး

ဒဂုန္ဟာ

ေသြးရင္းသားရင္းကို

ဆံေတာ္ရွင္

ေရြတိဂံုရွိတာကလြဲၿပီး

စားေစတာမ်ိဳးေတြ

မလုပ္ခဲ႔ႀကပါဘူး။

ေနာက္ပိုင္းမွာ ဒဂုန္ဟာ မြန္ေတြရဲ႕Aေရးပါတဲ႔ ၿမိဳ႕ႀကီးတၿမိဳ႕Aၿဖစ္ကို ေရာက္ရွိလာတယ္။ Aပသံုငယ္ဖြါးျမင္ျခင္း ႏွစ္ေပါင္းက ၆၀ေက်ာ္ႀကာေAာင္ တည္တံ႕လာၿပီဆိုေတာ႕ ဝါရီရူးမင္းဆက္ဟာ ခိုင္မာေနၿပီလို႕ ေၿပာလိုရေပမဲ႔ Aသက္ ၂၆ႏွစ္နဲ႔ မင္းတက္လုပ္ေနတဲ႔ ဗညားဦးဆိုတဲ႔ မင္းပ်ိဳမင္းရြယ္ေလးကို Aကဲစမ္းသူေတြလည္း ရွိေနပါေသးတယ္။ သူနန္းတတ္ၿပီး ၃ႏွစ္ေလာက္Aႀကာမွာ ေစာAဲဒိတ္ နဲ႔ ေဗါႀကယ္ဆိုသူႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ ဒုန္ဝန္းကေန သူ႕ကိုပုန္ကန္တယ္။ Aဲဒီတုန္းက ဒုန္ဝန္းဆိုတာ

Page | 29


တိုင္းၿပည္ရဲ႕Aဓိကၿမိဳ႕တၿမိဳ႕ပါ၊

မဂဒူးရဲ႕ဇာတိၿဖစ္ၿပီး

မဂဒူးစၿပီးနန္းထိုင္တည္ေထာင္ခဲ႔တဲ႔

ၿမိဳ႕မဟုတ္လား။ ဒီပုန္ကန္မွဳကို

ဗညားဦးက

ၿပတ္ၿပတ္သားသားႏွိမ္နင္းလိုက္တယ္၊

စစ္Aင္AားAလံုးAရင္းနဲ႔ ေဗါႀကယ္တို႕

Aၿပင္းAထန္တိုက္တဲ႔

မခံနိဳင္ပါဘူး၊

ထြက္ေၿပးပါတယ္။

ဗညားဦးရဲ႕ထိုးစစ္ကို

Aသတ္မခံရေAာင္

ၿပီးေတာ႕

သူ႕ရဲ႕Aစြမ္းကိုၿပတဲ႔ပြဲေပါ႔။ ေစာAဲဒိတ္နဲ႔

ကိုယ္လြတ္ရုန္းၿပီး

ဇင္းမယ္ရွမ္းမင္းကို

ဇင္မယ္ဘက္ကို

မြန္ေဒသဝင္တိုက္ပါ

ဗညားဦးဟာ

Aေတြ႔Aႀကံဳမရွိေသးဘူး၊ တိုင္းၿပည္ကို ေကာင္းေကာင္းမAုပ္ခ်ဳပ္တတ္ေသးဘူး၊ Aေၿခမက်ခင္ ဝင္သိမ္းရင္ မုတၱမကိုရနိဳင္မယ္လို႕ေၿပာၿပီး ေသြးေဆာင္တယ္၊ ဒီလိုနဲ႔ လက္ရွိAင္Aားကလည္း ေတာင္႔တင္ခိုင္မာေနတဲ႔ ဇင္းမယ္မင္းဟာ ဦးပိုက္လံသံဆိုတဲ႔သူကို စစ္ဦးစီးခန္႔ၿပီး စစ္သည္ ဗိုလ္ပါ ဆင္ၿမင္းAေၿမာက္Aၿမားနဲ႔ မုတၱမမြန္နိဳင္ငံေတာ္ကို ဝင္တိုက္ေစပါေတာ႕တယ္။ ဇင္းမယ္ထိုးစစ္က Aရမ္းၿမန္ၿပီးၿပင္းထန္ပါတယ္။ ၿပင္းထန္လြန္းေတာ႕ မႀကာပါဘူး စစ္ေတာင္း၊ တိုက္ကုလား၊

ဒုန္ဝန္း၊

သိမ္းပိုက္နိဳင္လိုက္ႀကတယ္၊ Aၿပင္းAထန္ခုခံေနတာနဲ႔

ယင္းၿငိမ္၊

လဂြန္ဗ်ည္း

ဒါေပမဲ႔

စတဲ႔

ၿမိဳ႕ေတြကို

ခဏေလးနဲ႔

ေမာဒုန္ဆိုတဲ႔ေနရာေရာက္ေတာ႕

မုတၱမဆီေရာက္ေAာင္

ေရွ႕မတိုးနိုင္ေတာ႕ဘူး၊

မြန္တပ္ေတြ ေရွ႔မတိုးနိုင္ေပမဲ႕

ဇင္းမယ္တပ္ေတြဟာ ေနာက္မဆုတ္သြားဘဲ ေမာဒုန္မွာ တပ္စြဲၿပီးေနပါသတဲ႔။ ေမာဒုန္ဟာ မုတၱမနဲ႔ သိပ္ေဝးေတာ႕ပါဘူး။ ဒီလိုတပ္စြဲေနတာဟာ တလလည္းမဟုတ္ ႏွစ္လလည္းမဟုတ္ဆိုေတာ႕ ဘယ္ေန႔ မုတၱမကိုဝင္သိမ္းမလဲဆိုၿပီး ၿပည္သူၿပည္သားေတြက စိုးရိမ္ေနႀကတာေပါ႔။ ဒါနဲ႔

ဗညားဦးလည္း

မူးႀကီးမတ္ရာေတြ

ေသနာပတိေတြ

ပညာရွိပုဏၰားေတြ

ဟူးရားေတြ

သံဃာေတာ္ေတြ ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ေတာ႕ Aားလံုးက ဘိုးေတာ္ဝါရီရူးမင္းလက္ထက္က မေလးမင္း

ေငါေဒါတပ္ေတြကို

ေAာင္နိဳင္ခဲ႔ပံုကို

ေၿပာၿပၿပီး

ဆင္ၿဖဴေတာ္ကို

သံုးႀကည္႔ဖို႕ေၿပာႀကပါသတဲ႔။ AဲဒီAခ်ိန္မွာ ဆင္ၿဖဴေတာ္ရဲ႕Aသက္က ၆၀ေက်ာ္ ၇၀တြင္းဆိုေတာ႕ Aေတာ္Aိုေနၿပီေပါ႔။ ဒီလိုနဲ႔ ေရွးထံုးစံAတိုင္း ဗညားဦးဟာ Aဓိဌါန္ၿပဳတာေတြ သီလေဆာက္တည္တာေတြလုပ္ၿပီး ဆင္ၿဖဴေတာ္နဲ႔ ဆင္ၿဖဴေတာ္က

စိတ္ခ်င္းAဆက္သြယ္ရဖို႕ မင္းႀကီးစိတ္မပူနဲ႔

ႀကိဳးစားသတဲ႔။

ဒီကိစၥကို

တညေတာ႕

Aိပ္မက္ထဲမွာ

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတာဝန္ထားပါ၊

ဒီစစ္ကို

Page | 30


ေAာင္နိဳင္ေAာင္

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးေဆာင္ရြက္နိဳင္ပါတယ္လို႕

ဆင္ၿဖဴေတာ္က

သူ႕ကို

ဇင္းမယ္တပ္ေတြကို

ဂတိေပးတယ္တဲ႔။

လွမ္းၿမင္နိဳင္တဲ႔

ၿပီးေတာ႕

ေတာင္ထိပ္မွာထားၿပီး

ေရႊခြက္နဲ႔ထည္႔ထားတဲ႔ ေရစင္ေပးဖို႕ ေတာင္းတယ္။ ဗညားဦးလည္း နိဳးတာနဲ႔ Aိပ္မက္Aတိုင္း ေတာင္ထိပ္ေပၚမွာ

ကနားႀကီးတေဆာင္ေဆာက္၊

Aေမြနံ႕သာသင္းထံုးထားတဲ႔ေရကို

ေရႊAင္နဲ႔ထည္႕ၿပီး ဆင္ၿဖဴေတာ္Aေရွ႔ကို ခ်ေပးပါတယ္။ ဂီတတူရိယာမ်ားနဲ႔ AတီးAမွဳတ္လည္း တီးမွဳတ္ေစပါတယ္။ ဆင္ၿဖဴေတာ္ဟာ

ဇင္းမယ္တပ္ရွိရာကို

လွမ္းႀကည္႔ၿပီး

ေAာင္သံေပးဟစ္ေႀကြးၿပီး

ေရစင္ကို

ငံုၿပီးဖ်န္းပက္တယ္။ ဒီAခါ ဆင္ၿဖဴေတာ္ရဲ႕ ေAာင္သံကိုေႀကာက္ရြံ႕ၿပီး ဇင္းမယ္တပ္ကဆင္ေတြ ထိန္းမရေတာ႕ဘဲ

ထြက္ေၿပးသတဲ႔၊

နင္းသြားႀကတာမို႕

ဆင္ေတြေၿပးတဲ႔Aခါ

ဇင္းမယ္တပ္ပ်က္ပါေလေရာ။

သိတဲ႔Aတိုင္း

ရန္သူတပ္ဖရိုဖရဲၿဖစ္ေနခ်ိန္မွာ

နင္းခ်င္ရာ မြန္တပ္က

Aတင္းဝင္တိုက္ေတာ႕ ဇင္းမယ္တပ္ဟာ ဘယ္လိုမွမခံနိဳင္ဘဲ ၿပိဳက်သြားၿပီး တပ္သားေတြဟာ ထြက္ေၿပးႀကပါေတာ႕တယ္။

Aဲဒီတုန္းက

ဇင္းမယ္တပ္ဟာ

ဘယ္ေလာက္ႀကီးမားသလဲဆိုရင္

သူတို႕က်န္ရစ္ခဲ႔တဲ႔ သံု႕ပန္း ဆင္ ၿမင္း Aေၿမာက္ ေသနတ္ စတာေတြကို ေကာက္ယူတာ ႏွစ္လေလာက္ေတာင္ Aခ်ိန္ယူရတယ္ဆိုဘဲ။ ဗညားဦးလည္း

AဲဒီAခါမွ

ဇင္းမယ္စစ္ကိုနိဳင္တဲ႔

ဆင္ၿဖဴရွင္ဆိုတဲ႔ဘြဲ႕ကို

Aထိမ္းAမွတ္နဲ႔

ဗုဒၶဓါတ္ေတာ္ကိုေတာင္းခံၿပီး

ခံယူလိုက္တာနဲ႔တူရဲ႕။

သီရိလကၤာမင္းဆီ

သံတမန္လႊတ္လို႕

ဆင္ၿဖဴေတာ္ေရစင္ဖ်န္းပက္တဲ႔ကုန္းထိပ္မွာ

တည္ထားကိုးကြယ္ပါတယ္။

ေစတီAမည္က

ၿပီးေတာ႕ ေစတီတဆူ

က်ိဳက္ကလြန္ဗြန္ဇနာတဲ႔၊

မုတၱမမွာ

Aခုထိဖူးေတြ႕နိဳင္ေသးတယ္။ ဇင္းမယ္ကို

နိဳင္လိုက္တယ္ဆိုေပမဲ႕

Aေတာ္ခံလိုက္ရတာေပါ႔။

စစ္ေႀကာင္႔

စစ္ရဲ႕ဒဏ္ကို

မုတၱမသားေတြေရာ၊

လယ္ယာလုပ္ငန္းပ်က္လို႕

သုရွင္ဗညားဦးေရာ

ၿပည္သူေတြစားနက္ရိကၡာ

Aက်ပ္Aတည္းၿဖစ္တယ္၊ မေၿပလည္ေတာ႕ မေက်နပ္မွဳက တိုင္းၿပည္Aုပ္ခ်ဳပ္ဘုရင္လုပ္သူဆီ ေရာက္သြားတယ္ သူ႕ထက္ပိုေတာ္မဲ႔

ဒီဘုရင္ညံ႕တယ္ဆိုတဲ႔

Aၿမင္မ်ိဳးေတြလည္းေပၚလာတယ္၊

Aစြမ္းAစရွိမဲ႕သူကိုေရြးလာႀကတယ္၊

Aဲဒီလူက

ဒီေတာ႕ ဗညားဦးရဲ႕

တဦးတည္းေသာညီရင္း ပဲခူးစားမင္းလကၤာဘဲေပါ႔။

Page | 31


ဗညားဦးနဲ႔

မင္းလကၤာဟာ

ဗညားဦးဟာ

ေစာဇိပ္မင္းနဲ႔

စႏၵာမင္းလွတို႕ရဲ႕

သူ႕ညီကိုသိပ္ခ်စ္တယ္၊

ပဲခူးကိုစားေစတဲ႕Aၿပင္ Aေထြးဆံုးသမီးနဲ႔

ခ်စ္လို႕လည္း

သူ႕ကိုဆက္သတဲ႔

မုတၱမရဲ႕ဒုတိယၿမိဳ႕ေတာ္ၿဖစ္တဲ႔

Aမတ္ႀကီးသံဗုန္ရဲ႕သမီးေလးေယာက္ထဲက

သူကိုယ္တိုင္လက္ဆက္

ပေဒသရာဇ္စနစ္ေတြရဲ႕

တAူတံုဆင္းသားရင္းေတြပါ။

ေပးစားခဲ႔တာ။

ထံုးစံAတိုင္း

ညီAကိုေတြ

ဒါေပမဲ႕

သက္ဦးဆံပိုင္

ဘာေတြမစU္းစားပါဘူး

Aင္Aားစုေဆာင္းမိတာနဲ႔ Aကိုကို ပုန္ကန္ေတာ႕တာဘဲ။ ဗညားဦးဟာ

မင္းလကၤာက

သူ႕ကိုပုန္ကန္လိမ္႔မယ္လို႕

ဘယ္တုန္းကမွ

ထင္မထားဘူး၊

သူ႕ညီကိုသူAရမ္းယံုခဲ႔တာ၊ ၿပီးေတာ႕ တိုင္းၿပည္Aက်ပ္Aတည္းနဲ႔ေတြ႔ေနခ်ိန္မွာ ေသြးရင္းညီကို Aားလည္းAားကိုးခဲ႔တယ္။

ဒီေတာ႕

ညီၿဖစ္သူက

သူ႕ကိုပုန္ကန္ၿပီဆိုတာကို

သိရေတာ႕

Aရမ္းစိတ္ဆိုးတာေပါ႔၊ ပဲခူးကိုမရAရသိမ္းတယ္၊ ညီၿဖစ္သူ မင္းလကၤာကို AမိရေAာင္ဖမ္းတယ္၊ မိေတာ႕ Aမၿဖစ္တဲ႔ မဟာေဒဝီကငိုယိုေတာင္းပန္တာေတာင္ လက္မခံဘဲ ညီေတာ္မင္းလကၤာကို ကြပ္မ်က္လိုက္တယ္၊ Aခ်စ္ႀကီးေတာ႕ Aမ်က္ႀကီးတာေပါ႔။ မင္းလကၤာရဲ႕မိဖုရား သူ႕ရဲ႕ခယ္မ ေမြ႕ေဒါကိုေတာ႕ မုတၱမကိုၿပန္ေခၚလာတယ္။ ေနာက္ေတာ႕ ေမြ႔ေဒါရဲ႕Aမေတြၿဖစ္တဲ႔ Aေရွ႔နန္း၊ Aေနာက္နန္း နဲ႔ ေၿမာက္နန္း မိဖုရားေတြလိုဘဲ သီရိမာယာ ဆိုတဲ႔ဘြဲ႔ေပးၿပီး

မိဖုရားေၿမာက္ပါတယ္။

ေမြ႔ေဒါမွာ

မင္းလကၤာနဲ႔ရတဲ႕

သားသမီး

သံုးေယာက္ရွိသတဲ႔။ သမီးႏွစ္ေယာက္ရဲ႕Aမည္က သဇင္ေစာဒလ နဲ႔ သဇင္ေစာU လို႕ေခၚၿပီး၊ သားရဲ႕နာမည္က

မညီကံေကာင္း

တဲ႔။

ဗညားဦးနဲ႔ေပါင္းဖက္ၿပီး

ေမြ႔ေဒါမွာ

ေနာက္ထပ္သားတေယာက္ ထပ္ၿပီးရၿပန္တယ္။ Aဲဒီသားဟာ ဆံပင္ႀကမ္းတယ္၊ Aသားညိဳတယ္၊ ေၿခလက္ေတြက တုတ္ခိုင္တယ္၊ ႀကမ္းတမ္းတဲ႔Aသြင္ရွိတယ္၊ လွ်ာမွာAစက္ (လွ်ာစက္)ပါတယ္။ လွ်ာစက္ပါတဲ႔Aတြက္

Aပသံုပါင္စက္

ဗညားႏြဲ႕လို႕Aမည္ေပးပါတယ္၊

လို႕ေခၚႀကတယ္၊

ဗညားငယ္ေပါ႔။

ဒီကေလးဟာ

ဒါေပမဲ႕ ေနာက္

ဗညားဦးက ရာဇာဓိရာဇ္

ၿဖစ္လာမဲ႔သူဘဲ။

Page | 32


ထြက္ေတာ္မူနန္းကခြာတယ္ ၁ မိဘေတြဟာ

ကိုယ္႔သားသမီးတိုင္းကိုခ်စ္ႀကတာခ်ည္းဘဲ၊

ကြဲေလ႕ရွိတယ္၊

Aခုလည္းဗညာဦးမွာ

ဒါေပမဲ႕

သားသမီးAေပၚထားတဲ႔

Aခ်စ္ပိုတာခ်င္းေတာ႕

Aခ်စ္ခ်င္းက

ကြဲတာပါဘဲ။

ဗညားဦးမွာ မိဖုရား၅ေယာက္ရွိေပမဲ႔ သားက၂ေယာက္ဘဲရတယ္၊ တေယာက္က Aပသံုၿဖစ္ၿပီး တေယာက္က Aရမ္းလွတဲ႔ မိဖုရားႀကီး ေမြးမဂူေသာက္နဲ႔ရတဲ႔သား ေဘာငါမ္မုန္တဲ႔။ ေဘာငါမ္မုန္ဟာ Aေမတူသားၿဖစ္လို႕ Aရမ္းေခ်ာတယ္တယ္ဆိုဘဲ ဒီေတာ႕ မိဖုရားေခါင္ႀကီးက ေမြးတဲ႔သားကလည္းၿဖစ္ၿပန္

ရုပ္ရည္ကလည္းAရမ္းေခ်ာေလေတာ႕

ဗညားဦးAသည္းစြဲေပါ႔။

ဒါေပမဲ႕ Aပသံုက Aရင္ေမြးလို႕ Aႀကီးၿဖစ္ၿပီး ေဘာငါမ္မုန္က ေနာက္မွေမြးလို႕ Aငယ္ၿဖစ္တယ္။ Aပသံုေလးဟာ

ေမြးၿပီးကာစ

ကြယ္လြန္သြားတယ္ဆိုေတာ႕

မီးတြင္းထဲမွာဘဲ

မိတဆိုးေလးေပါ႔၊

Aေမၿဖစ္တဲ႔

ဒါေပမဲ႔

ေမြ႕ေဒါမိဖုရား

မိတဆိုးေလးဆိုၿပီး

ဗညားဦးက

သနားၿပီးမခ်စ္ပါဘူးတဲ႔။ ရုပ္ႀကမ္းတယ္ မင္းသားရုပ္မဟုတ္ဘူး ဘီလူးရုပ္ဆိုၿပီး ႏွိမ္ထားသတဲ႔၊ ဗညားဦးက Aလွႀကိဳက္တဲ႕သူ ၿဖစ္ပါလိမ္႔မယ္၊ Aလွႀကိဳက္လို႕လည္း ေတာသူAေခ်ာAလွကို မိဖုရားေခါင္ႀကီးေၿမွာက္တာေပါ႔ေလ။ ဖခင္ကလည္းနွိမ္

Aမိကလည္းမရွိ

ရုပ္ရည္ကလည္းႀကမ္းၿပီးခ်စ္ေမြးမပါတဲ႔

သနားၿပီးAခ်စ္ပိုသူက

ဗညားဦးရဲ႕Aမႀကီး

ေမာင္ၿဖစ္သူႏွိမ္ထားတဲ႔

Aပသံုေလးကို

မဟာေဒဝီပါ။

မိခင္Aရင္းလို

Aပသံုေလးကို

သားသမီးမရတဲ႔

မဟာေဒဝီဟာ

ေရွာက္ၿပဳစုပါသတဲ႔။

AဲဒီAခ်ိန္မွာ

ဗညားဦးဟာ မုတၱမၿမိဳ႕ေတာ္ကို လက္လႊတ္ခဲ႔ရပါၿပီး။ ၿဖစ္ပံုကဒီလိုဇင္းမယ္စစ္ကို

နိဳင္ၿပီးေနာက္

Aသက္ကလည္း

သံုးႏွစ္ေလာက္Aႀကာမွာ

၇၀ဝန္းက်င္ဆိုေတာ႕

ဇင္းမယ္စစ္ကိုနိဳင္လိုက္တာလို႕ သၿဂႋဳလ္ပါတယ္။ ၿဖစ္ေနသတဲ႔။

Aိုမင္းၿပီကိုး။

ယံုႀကည္ထားတဲ႔

Aရမ္းကိုစိတ္ထိခိုက္သြားတာေပါ႔၊ မူးမတ္ပု႑ားေတြနဲ႔

ဗညားဦးဟာ

ဆင္ၿဖဴေတာ္ကို

သၿဂႋဳလ္ၿပီးေတာ႕လည္း

ဆင္ၿဖဴေတာ္ေသဆံုးသြားပါတယ္၊ ဆင္ၿဖဴေတာ္ေႀကာင္႔ ဆင္ၿဖဴေတာ္ေသသြားေတာ႔

ပြဲလမ္းသဘင္AႀကီးAက်ယ္ခင္းၿပီး

ပူေဆြးမွဳကရပ္မသြားဘူး

ၿပည္သူေတြလည္း

စာမဝင္Aိပ္မေပ်ာ္

ဘုရင္ႀကီးကိုႀကည္႔ၿပီး

စိတ္မေကာင္း

ႀကဘူးေပါ႔ေလ။

Page | 33


တေန႔မွာ လဗူေတာဆိုတဲ႔Aရပ္မွာ ေၿခရာလက္မ၂၀ရွိတဲ႔ Aလြန္လွတဲ႔ ဆင္ေကာင္းတေကာင္ကို မုဆိုးတေယာက္ကေတြ႔ေတာ႕

ဘုရင္ႀကီးကိုလာေလွ်ာက္တယ္၊

ဆင္ၿဖဴရူးဘုရင္ႀကီး

စိတ္ေၿပပါေစေတာ႕ဆိုၿပီးေတာ႕ေပါ႔။ ဗညားဦးလည္း ဆင္ၿဖဴေတာ္ေသလို႕ စိတ္မေကာင္းကၿဖစ္ေန နဂိုကလည္းဆင္ဖမ္းဝါသနာပါေလေတာ႕ ဆင္ၿမင္းဗိုလ္ပါ

သူေဌးသူႀကြယ္

ၿဗတ္ထဗဆိုတဲ႔တပ္မွဴးကို စစ္သူႀကီး

လဗူေတာကိုဆင္ဖမ္းဖို႕ထြက္ပါေလေရာ။

သူ႕နဲ႔Aတူ

ၿမိဳ႕ေစာင္႔ထားၿပီး

မူးမတ္ေပါင္း

၂ေသာင္းေက်ာ္န႔ဲ

ဆင္ဖမ္းထြက္တဲ႔Aထဲမွာ

သူ႕ေယာက္ဖ

ဒဂုန္စားၿဗထဗိုက္၊ ဒုန္ဝန္းစာပြန္စို၊ စစ္ေတာင္းစား Aန္နရာ၊ တိုက္ကုလားစား သမိန္ဇိပ္ၿပဲ၊ သန္လ်င္စား ေစာၿပလက္ စတဲ႔နာမည္ေက်ာ္ စစ္ေသနာပတိႀကီးေတြပါသြားတယ္။ ဒီမွာတင္ မုတၱမကိုေစာင္႔ေရွာက္ဖို႕ ထားခဲ႔တဲ႔ ၿဗတ္ထဗက သူ႕ရဲ႕ ညီAကို သံုးေယာက္နဲ႔တိုင္ပင္ၿပီး မုတၱမကိုသိမ္းလိုက္ပါေလေရာ။ ၿဗတ္ထဗတို႕ညီေနာင္ေလးဦး ဆိုတာက တၿခားလူေတြမဟုတ္ဘူး ဗညားဦးရဲ႕Aေဖ

ေစာဇိပ္မင္းရဲ႕တူ

ေစာAဲၿပသတ္ရဲ႕သားေတြပါ။

ဟိုတုန္းက

ေစာဇိပ္မင္းက

သူ႕တူေစာAဲၿပသတ္ကို စစ္ဦးစီးခန္႔ၿပီး ၿပည္ကိုတိုက္ေစတယ္၊ နိုင္လိုက္တယ္ ဒါေပမဲ႕ တိုက္ပြဲမွာ ေစာAဲၿပသတ္က်ဆံုးသြားတယ္။

ဒီေတာ႕

ေစာဇိပ္မင္းက

ေစာAဲၿပသတ္ရဲ႕သားေတြကို

Aေဖသူရဲေကာင္းကိုယ္စား ႀကည္႔ရွဳ႕ေစာင္မတဲ႔Aေနနဲ႔ နန္းတြင္းမွာထားၿပီး Aမွဳထမ္းေစတယ္၊ သင္႔ေတာ္တဲ႔ၿမိဳ႕ရြာေတြကိုစားေစတယ္။ ၿဗတ္ထဗတို႕ညီေနာင္ေလးဦးထဲမွာ

ၿဗတ္ထဗက

ဗညားဦးရဲ႕

AေမကြဲAမ

ေစာဇိပ္မင္းနဲ႔

ရွမ္းမင္းသမီးေမႏွင္းထပီရဲ႕သမီး တလမိမဆမ္နဲ႔ လက္ထပ္ထားတာမို႕ ဗညားဦးရဲ႕ ေယာက္ဖေပါ႔။ ေယာက္ဖမို႕လို႕လည္း ၃ေယာက္က

ဗညားဦးက

လဂြန္းဗ်ည္းစား

ေလာက္ဖ်ားတို႕ၿဖစ္တယ္။

မုတၱမကိုAပ္ခဲ႔တာပါ။ Aဲၿပဗုန္၊

ဒါေႀကာင္႔

ေမာ္လၿမိဳင္စား

ၿဗတ္ထဗရဲ႕ Uလို

Aင္Aားေတာင္႔တင္းတဲ႔

AၿခားညီAကို နဲ႔

ေၿမာင္းၿမစား

ၿမိဳ႕ေတြကိုစားထားတဲ႔

ညီAကိုေတြေပါင္းၿပီး ဗညားဦးကို ဆန္႔က်င္ပုန္ကန္နိဳင္တာမဆန္းဘူးေပါ႔။ မုတၱမကိုၿဗတ္ထဗကသိမ္းၿပီး

သူ႕ကိုပုန္းစားေနၿပီဆိုတာကို

ေတာထဲေရာက္ေနတဲ႔

ဗညားဦးကမသိဘူး၊ ဆင္ကလည္း ဆင္ေကာင္းၿဖစ္လို႕ Aရမ္းဖမ္းရ ေက်ာ႕ရခက္ေနသတဲ႔။ ဒီလိုနဲ႔ ေတာထဲမွာ ဆင္ရူးဗညားဦးတေယာက္ ၿမိဳ႕ေတာ္ကိုပစ္ၿပီး စိတ္ေAးလက္ေAး ဆင္ဖမ္းေနတာ လAေတာ္ႀကာသြားပါေလေရာ။

Page | 34


ထြက္ေတာ္မူနန္းကခြာတယ္ ၂ ထီးပစ္

နန္းပစ္ၿပီး

ေတာထဲလာလို႕

ႀကယ္တခြန္တစင္း

ဆင္ေက်ာ႕ေနတဲ႔

လမင္းထဲထိုးဆင္းသြားတာကို

ဗညားဦးဟာ

ၿမင္ရပါသတဲ႔။

တညေကာင္းကင္မွာ တခါမွလည္းမေတြ႔စဖူး

မၿမင္စဖူးတဲ႔Aၿဖစ္Aပ်က္ႀကီးကို ၿမင္လိုက္ရေတာ႕ ဗညားဦးစိတ္ထဲမွာAေတာ္လန္႔သြားတယ္ ဒါနဲ႔ ပညာရွိပုဏၰား

ဟူးရားေတြကိုေမးႀကည္႔လိုက္ေတာ႕

လက္ေAာက္ငယ္သားရဲ႕ ေဟာႀကပါတယ္၊

ပုန္ကန္မွဳ

ဒီAခါ

Aခုဆိုရင္

ထီးနန္းလုမွဳနဲ႕ႀကံဳရေတာ႕မယ္ဆိုတဲ႔

စစ္ေသနာပတိမူးမတ္ေတြကလည္း

Aရွင္မင္းႀကီး

ဟုတ္ပါတယ္

ေယာက္ဖကို

ေတာထဲမွာဆင္လာေက်ာ႕ေနေတာ ၿပည္႔ရွင္မင္းဆိုတာ

ဟူးရားေတြက

လေတြေတာင္

ထီးနန္းနဲ႔Aႀကာႀကီးခြဲခြာၿပီး

ဒါဟာ နမိတ္ပဲလို႕ Aရွင္မင္းႀကီး

ထီးနန္းစိတ္ခ်လက္ခ်Aပ္ၿပီး Aေတာ္ႀကာသြားပါၿပီ၊

Aခုလို႕သြားလာေနလို႕

တကယ္ဆို မေကာင္းပါဘူး၊

ဇာတ္ေတာ္ေတြထဲမွာ ေတာသံုးေတာင္ ေတာင္သံုးလံုးကို Aပိုင္စားရတဲ႔ ေကသရာဇာၿခေသၤ႕မင္း ေတာင္မွ

မသြားသင္႔တဲ႔

ၿမစ္ေခ်ာင္းထဲဆင္းမိလို႕

ဆိုထားတာရွိတယ္မင္းႀကီး တိုက္တြန္းႀကတယ္။

မိေက်ာင္းAစားခံခ႔ရ ဲ ေသးတယ္လို႕

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕ ဒါနဲ႔

ဗညားဦးလည္း

မုတၱမေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ၿပန္သင္႔ပါၿပီလို႕ သူ႕ရဲ႕ထီးနန္းAတြက္

စိုးရိမ္လာၿပီး

မုတၱမကိုAၿမန္ၿပန္ခ်ီပါေတာ႕သတဲ႔။ မုတၱမကိုခ်ီလာေနတဲ႔ သူ႕ရဲ႕ေယာက္ဖ

ဗညားဦးဟာ ၿဗတ္ထဗက

သူ႕ကိုပုန္းစားၿပီၿဖစ္ေႀကာင္း

လမ္းခရီးမွာတင္

သူ႕ယံုၿပီးၿမိဳ႕ေတာ္ကိုAပ္ခဲ႔တဲ႔

သူ႕ရဲ႕ညီေနာင္၃ဦးနဲ႔တိုင္ပင္ၿပီး

သိလိုက္ရေတာ႕

ေဒါသေတြထြက္ၿပီး

မုတၱမကိုသိမ္းပိုက္လို႕ လမ္းတေလွ်ာက္မွာရွိတဲ႔

ၿမိဳ႕ရြာေတြက ၿမိဳ႕စားရြာစား နယ္စားေတြနဲ႔ စစ္သားေတြစုရံုးလို႕ မုတၱမကိုတိုက္ပါေလေရာ။ မုတၱမကိုခ်ီတဲ႔လမ္းေႀကာင္းမွာရွိတဲ႔ ၿဗတ္ထဗရဲ႕ညီ ဒီေနရာမွာ

Aဲၿပဗုန္ဟာ

လဂြန္းဗ်ည္းတို႕

လဂြန္းဗ်ည္းၿမိဳ႕ကိုေရာက္ေတာ႕

ဗညားဦးရဲ႕တပ္ကိုေႀကာက္တာနဲ႔ တရည္းတို႕ဆိုတာက

ဗညားဦးဆင္ဖမ္းထြက္တဲ႔ေတာဟာ

Aခု

မြန္ၿပည္နယ္နဲ႔

မုဒံုၿမိဳ႕

ဗညားဦးကိုပုန္ကန္ေနတဲ႔ ၿမိဳ႕ကိုစြန္႔ၿပီးထြက္ေၿပးတယ္။ ေရးၿမိဳ႕တို႕ဘက္ဆိုေတာ႕ ကရင္ၿပည္နယ္ေတာင္ဘက္

ႀကာAင္းဆိပ္ႀကီးဘက္ကေတာ့ ၿဖစ္နိုင္ပါတယ္။

Page | 35


မုတၱမနဲ႔

Aဓိကၿမိဳ႕ႀကီးေတြသိမ္းပိုက္ထားနိုင္ေပမဲ႔

မိန္းမေတြAမ်ားႀကီးယူၿပီး ၿပည္သူေတြက ၿပည္သူေတြက

ၿဗတ္ထဗတို႕

သားသမီးေတြAမ်ားႀကီးေမြးလို႕

မနိုင္လို႕မၿပန္လွန္တာသာရွိၿပီး သူတို႕ရဲ႕မင္း

ဗညားဦးဆိုတဲ႔

ညီAကို၄ေယာက္ဟာ

Aင္မတန္Aင္Aားႀကီးလို႕သာ

ၿပည္သူေတြရဲ႕ သုရွင္ကိုပဲ

ေမတၱာကိုမရႀကပါဘူးတဲ႔။

ခ်စ္ခင္ေလးစားၿမတ္နိဳးႀကတယ္။

ဒီေတာ႕ မုတၱမကိုဗညားဦးေရာက္လာေတာ႕ ၿဗတ္ထဗက နန္းၿမိဳ႕ကိုပိတ္ၿပီး Aခိုင္Aမာေနေပမဲ႕ နန္းၿမိဳ႕Aၿပင္ဘက္က

မုတၱမသားေတြကေတာ႕

သုရွင္ဗညားဦးကိုၿမင္တာနဲ႔

Aားလံုးက

ဝမ္းသာAားရႀကိဳဆိုၿပီး ဗညားဦးလက္ေAာက္ကိုခိုဝင္ႀကသတဲ႔။ နန္းၿမိဳ႕ထဲက လူေတြကလည္း ဗညားဦးမုတၱမေရာက္လာၿပီဆိုေတာ႕ ၿဗတ္ထဗက

ဗညားဦးလက္ေAာက္ခိုဝင္ဖို႕ႀကိဳးစားႀကတယ္။

ၿပတ္ၿပတ္သားသားႏွိမ္နင္းတယ္၊

ေခါင္းၿဖတ္သတ္ၿပီး

ၿမိဳ႕ကိုေက်ညာတယ္

ဒီလိုAသတ္ခံရမယ္၊

ေနာက္

ဒါကို

ၿမိဳ႕တံခါးကိုဖြင္႔ဖို႕ႀကိဳးစားတဲ႔သူေတြကိုလည္း

ဘယ္သူမဆို

ဗညားဦးဘက္ခိုဝင္ဖို႕က်ိဳးစားရင္

လူတိုင္းၿမိဳ႕ရိုးေပၚတက္ၿပီး

ေစာင္႔ႀကပ္ရမယ္

မလာတဲ႔သူေသဒဏ္ေပါ႔။ ဒီလိုနဲ႔

မုတၱမနန္းၿမိဳ႕တြင္းသူနန္းၿမိဳ႕တြင္းသားေတြလည္း

တတ္ရေတာ႕တယ္။

ဗညားဦးလည္း

ၿဗတ္ထဗကလည္း

မေနနိုင္ေတာ႕ဘူး

စတိုက္တာနဲ႔တိုက္စစ္Aၿပင္းဖြင္႔ၿပီး

ႀကိဳတင္ၿပင္ဆင္ထားတဲ႔Aတိုင္း

ၿမိဳ႕ရိုးၿပစီးေပၚ

တိုက္ေတာ႕တာပဲ၊

ေသနတ္ေတြ

Aေၿမာက္ေတြ

ေလးေတြၿမွားေတြနဲ႔ AထဲကေနAပီAၿပင္ခုခံတာေပါ႔။ Aဲဒီတုန္းက မုတၱမဟာ မဒရပ္-ဇင္းမယ္ စုခိုထိုင္း ကုန္သြယ္လမ္းေႀကာင္းရဲ႕ Aဓိကသေဘၤာဆိပ္ၿမိဳ႕ႀကီးၿဖစ္ေနေတာ႕ Aေနာက္ဘက္က ေသနတ္ေတြ

စိန္ေၿပာင္းေတြ

ၿဗတ္ထဗကေကာင္းေကာင္း

Aေၿမာက္ေတြ

စုစည္းထားခဲ႔တယ္၊

နိုင္ငံၿခားသား ၿပီးေတာ႕

ေႀကးစားစစ္သားေတြကို

မုတၱမၿမိဳ႕ရိုးဟာ

တဖက္ဖြင္႔

Aုတ္ၿမိဳ႕ရိုးဆိုေတာ႕ ခံစစ္က Aင္မတန္ေကာင္းတယ္။ တိုက္ပြဲမွာ

ဗညားဦးတပ္သားေတြဟာ

ေကာင္းေကာင္းခံရလို႕ လန္လန္သြားသတဲ႔၊

Aက်AဆံုးAရမ္းမ်ားသတဲ႔၊

ဒီႀကားထဲ

မူးမတ္စစ္ေသနာပတိေတြရဲ႕ Aေဖေတြကို

ၿဗတ္ထဗတပ္ရဲ႕ေသနတ္ဒဏ္

ၿဗတ္ထဗက

တပ္ကလည္း

ခဏခဏၿပန္ၿပန္

စစ္ဓါတ္စစ္ဆင္ေရးလုပ္ၿပီး

ဗညားဦးနဲ႔ပါသြားတဲ႔

မယားေတြသားေတြကို

ေAာ္ေခၚခိုင္းတယ္၊

ဗညားဦးတပ္ကတပ္မွဴးတပ္သားေတြဟာ

Aေၿမာက္ဒဏ္ကို

ၿမိဳ႕ရိုးေပၚကဆြဲၿပၿပီး

လင္ေတြသားေတြ

ႏွိပ္စက္ၿပတယ္။ စိတ္ဓါတ္ေတြက်ဆင္းလာတာေပါ႔၊

ဒီလိုနဲ႔ႀကာေတာ႕ တခ်ိဳ႔ဆိုရင္

Page | 36


ညညပိုင္းတပ္ကေနေၿပးၿပီး

ၿဗတ္ထဗဘက္ခိုဝင္ႀကတယ္၊

သူ႕ဘက္ခိုဝင္လာသူေတြကို

သားမယားေတြလႊတ္ေပးၿပီး

ၿဗတ္ထဗကလည္း

ဆုလာဘ္ေတြေပးတယ္။

ဒီလိုနဲ႔

ဗညားဦးဘက္ကတပ္ေတြ စိတ္ဓါတ္ေတြက်ၿပီး Aေၿခေနေတြဆိုးလာတယ္။ ဒါကိုၿခံဳငံုသံုးသပ္ၿပီး တပ္သားေတြမွာ

ပြန္စိုဆိုတဲ႔Aမတ္ႀကီးက

ဗညားဦးကို

စိတ္ဓါတ္ေတြက်ဆင္းေနပါတယ္၊

ကြ်န္ေတာ္တို႕က

စစ္ၿပင္ထားတဲ႔တပ္မဟုတ္ေတာ႕

ဒီစစ္ကိုၿပင္ဆင္ထားေတာ႕

Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕ေယာက္ဖ

ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္

ၿဗတ္ထဗဟာ

Aရွင္မင္းႀကီးကေတာ႕

ရိကၡာလည္းမလံုေလာက္ဘူး၊

ဒီေကာင္ေၿမလွ်ိဳးနိုင္လို႕လား၊ Aခုေလာေလာဆယ္ေတာ႕

AစစAရာAရာ

သမိန္ၿဗထပိုက္ရဲ႕

ေၿမေခြးမ်ိဳးၿဖစ္တယ္၊

ၿခေသၤ႕မ်ိဳးၿဖစ္တယ္၊

Aခုဆိုရင္

Aဖ်ားAနာကလည္းမ်ား

စာနတ္ရိကၡာလက္နက္

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕

Aရွင္မင္းႀကီး

ၿပီးေတာ႕ ၿဗတ္ထဗက

သာေနပါတယ္၊

စစ္ကူကိုေစာင္႔သင္႔ပါတယ္။

ေက်းဇူးကိုမေထာက္ထားသူၿဖစ္တယ္၊

ေၿမေခြးဟာၿခေသၤ႕ကို

ေAာင္နိုင္ရိုးထံုးမရွိပါဘူး၊

Aင္ၿပည္႔Aားၿပည္႕နဲ႔တိုက္ရရင္

ဒီေကာင္ကိုမိမွာဘဲ

Aရွင္မင္းႀကီးစိတ္ကိုေလွ်ာ႕ၿပီး

ဒုန္ဝန္းၿမိဳ႕ဆီ

ခဏေခတၱမွ်

သြားေရာက္စံစားသင္႕တယ္လို႕ ေလွ်ာက္ပါတယ္။ ပြန္စိုAမတ္ေလွ်ာက္တာကို

ဗညားဦးလက္ခံၿပီး

သမိန္ၿဗထပိုက္တပ္ကို

ေနာက္ခ်န္ထားလို႕

ဒုန္ဝန္းၿမိဳ႕ဆီ ဆုတ္ခဲ႔ပါတယ္။ ေယာက္ဖေတာ္ သမိန္ၿဗထပိုက္ကို ေနာက္ခ်န္တပ္Aၿဖစ္ ထားေပမဲ႕ မုတၱမကေန ဆုတ္ခိုင္းေတာ႕မဟုတ္ဘူး စစ္ဦးစီးခန္႔လို႕ ပဲခူး ဒဂုန္ကလာတဲ႔ စစ္ကူတပ္နဲ႔ေပါင္းၿပီး ၿမိဳ႕ကိုသိမ္းနိဳင္ေAာင္ ရြံ႕ရြံ႕ခြ်န္ခြ်န္တိုက္ပါတယ္ ၿမိဳ႕ကိုမသိမ္းနိုင္ဘဲ

တိုက္ခိုင္းပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕

စစ္ဦးစီး

ၿဗတ္ထဗကလဲ

ဝိုင္းရံုဝိုင္းထားရတယ္။

သမိန္ၿဗထပိုက္ဟာ ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္

တလေလာက္ႀကာေတာ႕

မုတၱမကို

ခုခံတာေႀကာင္႔

ရိကၡာၿပတ္လပ္လာေရာ၊

ဗညားဦးကလည္း Aခုမွ ဒုန္ဝန္းမွာ Aင္Aားၿပန္စုစည္းေနရခ်ိန္ဆိုေတာ႕ သမိန္ၿဗထပိုက္တပ္ရဲ႕ လိုAပ္တဲ႔ရိကၡာကို AလံုAေလာက္မပို႕ေပးနိုင္ရွာပါဘူး။ ၿဗတ္ထဗကေတာ႕ ညီAကိုေတြၿဖစ္တဲ႔ ေမာ္လၿမိဳင္က

Uလိုနဲ႔

ဘာမွမၿဖစ္ဘူးေပါ႔။

ေၿမာင္းၿမစားေလာက္ဖ်ားတို႕ရဲ႕ ေနာက္ဆံုး

Aေၿခေနဆိုးလာသလဲဆိုေတာ႕

ပံ႕ပိုးမွဳကို

ေရေႀကာင္းကရေနေတာ႕

သမိန္ၿဗထပိုက္ရဲ႕တပ္ဟာ

ဘယ္ေလာက္ေတာင္

စစ္ဦးစီးဗိုလ္ခ်ဳပ္

သမိန္ၿဗထပိုက္ေတာင္

ထမင္းနပ္မမွန္ဘူး

ၿဖစ္လာတယ္။

Page | 37


ဒီမွာ

ၿဗတ္ထဗဟာ

သူ႕ရဲ႕မယား

မိမဆံကို

လူသားခ်င္စာနာတဲ႔Aေနနဲ႔ေရာ

သမိန္ၿဗထပိုက္ရဲ႕မယား

AေဖတူမေAကြဲညီAမဆိုေတာ႕ ေန႔တိုင္းပို႕ဆက္ခ်င္တယ္၊

သမိန္ၿဗထပိုက္ဆီစာနဲ႔

မဟာေဒဝီနဲ႔

ခဲAိုခဲမေတာ္တာေရာေႀကာင္႔

ၿပီးေတာ႕

သူ႕Aေနနဲ႔

လက္ေဆာင္ပို႕ေစၿပီး

သူ႕ရဲ႕လင္

မိမဆံဟာ

ထမင္းAုပ္နဲ႔

ၿဗတ္ထပိုက္ရဲ႕

မုန္႔ခ်ိဳ

ပုန္ကန္မွဳကို

သေဘာမတူပါဘူး၊ ဗညားဦးသာလွ်င္ သူ႕ရဲ႕Aရွင္ပါလို႕ စာေရးဆက္ေစတယ္။ သမိန္ၿဗထပိုက္ နဲ႔ မိမဆံဟာ Aရင္ကလည္း Aရမ္းရင္းႏွီးသူေတြၿဖစ္ပါလိမ္႔မယ္။ သမိန္ၿဗထပိုက္ဟာ

မိမဆံကိုယံုတာနဲ႔

ပို႕တဲ႔ထမင္းကိုလက္ခံၿပီးစားတယ္။

ဒီလိုနဲ႔

ေန႕တိုင္းေန႔တိုင္းပို႕ေပးေနရာက တေန႔မွာ Aဆိပ္ထဲ႔ၿပီးေပးလိုက္တာကို သမိန္ၿဗထပိုက္Aမွဳမဲ႔ Aမွတ္မဲ႕စားမိလို႕ေသပါေလေရာ။ သမိန္ၿဗထပိုက္ရဲ႕တပ္ဟာ

Aဲဒီေခတ္ရဲ႕ထံုးစံAတိုင္း

တပ္ပ်က္ၿပီး

စစ္ဦးစီးဗိုလ္မင္းေသတဲ႔

ဒုန္ဝန္းကိုၿပန္ေၿပးလာပါတယ္၊

ဗညားဦးလည္း

စိတ္ဓါတ္ေတြက်သြားရွာပါေတာ႕တယ္။ ထြက္ေတာ္မူနန္းကခြာတယ္ ၃ ဗညားဦးဟာ

ေယာက္ဖကိုစစ္ဦးစီးခန္႔ၿပီး

ၿပန္တိုက္ေပမဲ႔လည္း က်ဆံုးခဲ႔ရတယ္။

သူ႕လက္ထဲက

မေAာင္ၿမင္ဘဲ ေနာက္တခါ

တိုက္ေစၿပန္တယ္၊ လက္ဆက္ေပးတယ္၊

စစ္ဦးစီးေယာက္ဖေတာ္

ေမွာ္ဘီစား

ေဇယ်သူရကိုလည္း Aမကိုေပးၿပီး

မုတၲမကိုလုသြားတဲ႔

ေဇယ်သူရကို မုဆိုးမၿဖစ္သြားတဲ႔

စိတ္ဓါတ္ကို

ၿဗတ္ထဗကို

ပဲခူးစားသမိန္ၿဗထပိုက္ စစ္ဦးစီးခန္႔ၿပီး

မုတၱမကို

Aေမေတာ္မဟာေဒဝီန႔ဲ

ၿမွင္႔တင္ေပးလိုက္တဲ႔သေဘာေပါ႔၊

စစ္ကိုကိုယ္တိုင္ဦးစီးၿပီး တိုက္ခ်င္ေပမဲ႔ ဗညားဦးဟာ မက်န္းမာဘူးတဲ႔။ ေန႔ခ်င္းညခ်င္း

ဘုရင္႔ေယာက္ဖၿဖစ္သြားတဲ႔

ေမွာ္ဘီစားေဇယ်သူရဟာ

စစ္သည္Aင္Aား

Aမ်ားႀကီးနဲ႔ မုတၱမကို Aၿပင္းAထန္တိုက္တယ္၊ ဒါေပမဲ႕ ေဇယ်သူရဟာ လက္ရံုးရည္သာသံုးၿပီး မစU္းစားမဆင္ခ်င္ဘဲ တိုက္ေတာ႕ AေသAခ်ာၿပင္ဆင္ထားတဲ႔ ၿဗတ္ထဗကို မယွU္နိုင္ဘူးေပါ႔။ ၿမိဳ႕သိမ္းတိုက္ပြဲစၿပီး မႀကာပါဘူး မုတၱမခံစစ္ေႀကာင္းက ပစ္လိုက္တဲ႔ ေသနတ္ဒဏ္ေႀကာင္႔ စစ္ဦးစီး ေဇယ်သူရAပါဝင္ စစ္သည္Aေတာ္မ်ားမ်ား က်ဆံုးသြားပါတယ္။ ထံုးစံAတိုင္ စစ္ဦးစီးက်ေတာ႕ တပ္ပ်က္ၿပန္တာေပါ႔။ တပ္ပ်က္ၿပီး ၿပန္ဆုတ္တဲ႔ ဗညားဦးရဲ႕တပ္က စစ္သူႀကီး ၅ေယာက္ကို

Page | 38


ဇင္းက်ိဳက္မွာ ၿဗတ္ထဗတို႕လက္ရဖမ္းမိလိုက္တယ္ ဒီငါးေယာက္ထဲမွာ သမိန္ဒလခ်စ္သင္ဆိုတာ ေတာ္ေတာ္နာမည္ႀကီးတဲ႔ Aိႏိၵယဆီပို႕ၿပီး

စစ္သူႀကီးပါ။

ဖမ္းမိတဲ႔

ကြ်န္Aၿဖစ္ေရာင္းစားဖို႕ၿပင္ေတာ႕

စစ္သူႀကီးငါးေယာက္ကို ညီၿဖစ္တဲ႔

ၿဗတ္ထဗက

ေၿမာင္းၿမစားေလာက္ၿဖားက

လမ္းကၿဖတ္ဝယ္ၿပီး သူ႕ကြ်န္Aၿဖစ္ထားလိုက္သတဲ႔။ ၿပီးေတာ႕ ေလာက္ၿဖားဟာ လက္လွစ္ၿမိဳ႕ကို ဝင္တိုက္တာ ၿမိဳ႕စားေသၿပီး သံု႕ပန္းေတြ Aေတာ္ရလိုက္ၿပန္ေရာ၊ ဒါေပမဲ႕ လက္လွစ္ၿမိဳ႕ကိုေတာ႕ ေလာက္ၿဖားမသိမ္းနိဳင္ခဲ႔ဘူး။ ဒီလို ေလာက္ၿဖားက လက္လွစ္ၿမိဳ႕ကိုဝင္တိုက္ၿပီး ၿမိဳ႕စားကိုသတ္သြားတဲ႔သတင္းႀကားရေတာ႕ ဗညားဦးပိုၿပီး

စိတ္မခ်မ္းမသာၿဖစ္ရတာေပါ႔။

Aဲဒီမွာ

ေလာက္ၿဖားရဲ႕

ညီတေယာက္ၿဖစ္တဲ႔

မလဂြန္းဆိုတဲ႔သူဟာ ဗညားဦးကို Aရွင္မင္းႀကီး ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကိုယံုႀကည္ပါ၊ Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕ ေၿခမေသြးေသာက္ပါ႔မယ္၊ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကို လက္လွစ္ၿမိဳ႕စားသာခန္႔ေတာ္မူပါ လက္လွစ္ၿမိဳ႕ကို ကြ်န္ေတာ္စားရလို႕ကေတာ႕ တင္ေလွ်ာက္တယ္၊

ေလာက္ၿဖားAနားေတာင္

ဒီေတာ႕

လက္လွစ္ၿမိဳ႕စားခန္႔လိုက္တယ္။

ဗညားဦးက

မကပ္ေစရပါဘူးလို႕

သစၥာေရတိုက္ၿပီး

သမိန္သံၿပတ္ဟာ

Aာမခံ

သမိန္သံၿပပ္ဘြဲ႕နဲ႕

ေၿပာတဲ႔Aတိုင္းဘဲ

လက္လွစ္ကို

ေတာင္႔တင္းက်စ္လစ္ေAာင္ ခံစစ္ၿပင္ထားနိုင္ေတာ႕ ေလာက္ၿဖားရဲ႕ Aႀကိမ္ႀကိမ္လာတိုက္တာကို ေကာင္းေကာင္းခုခံၿပနိုင္သတဲ႔။ ေယာက္ဖ၂ေယာက္က်ဆံုးေAာင္

မုတၱမကိုၿပန္တိုက္ေပမဲ႕

ဗညားဦးဟာ

မုတၱမကို

ၿပန္မသိမ္းနိဳင္ပါဘူး၊ ဒါနဲ႔ မူးမတ္ေတြရဲ႕ တိုက္တြန္းခ်က္Aတိုင္း ဒုန္ဝန္းၿမိဳ႕ကို ၿမိဳ႕ရိုး က်ံဳး ေၿမာင္း စတာေတြ ခိုင္ခန္႔ေAာင္လုပ္ၿပီး ဒုန္ဝန္းမွာဘဲ စံေနေတာ္မူတယ္၊ ဒါကိုႀကားေနရေတာ႕ ေမာ္လၿမိဳင္ မုတၱမသားေတြက

သူ႕ရွင္ဘယ္ေတာ႕ၿပန္လာတိုက္ဦးမလဲဆိုၿပီး

စိုးရိမ္ပူပန္မွဳေတြ

ၿဖစ္လာေတာ႕တယ္။ ဟံသာ၀ ာ၀တီ ၁ ဗညားဦး ကဒုန္ဝန္းကို ခိုင္ခံ႕ေAာင္လုပ္ၿပီး Aရင္ကလို ဂရူးမူးထိုးမဟုတ္ပဲ ေရရည္စစ္ကို တိုက္ဖို႕ AေသAခ်ာၿပင္ဆင္ေနၿပီ

ဆိုတာသိေတာ႕

တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးႀကတယ္။

ဒီAတိုင္းဆို

ၿဗထဗတို႕ ဗညားဦးက

ညီAကိုတေတြက

ေႀကာက္လန္႔ၿပီး

ဒုန္ဝန္းကို

Aေၿခကုတ္ယူၿပီး

Page | 39


မုတၱမကိုတိုက္ေတာ႕မယ္၊ ဒါဆိုခံနိဳင္မွာမဟုတ္ဘူး သူAေၿခမက်ခင္ Aင္Aားႀကီးတဲ႔သူနဲ႔ေပါင္းၿပီး Aၿပဳတ္တိုက္

ထားမွ

Aဆင္ေၿပမယ္လို႕

ဆံုးၿဖတ္ႀကၿပီး

ေၿမာက္ဘက္က

ဇင္းမယ္မင္းရဲ႕Aကူညီယူဖို႕ ႀကိဳးစားတယ္၊ AဲဒီAခ်ိန္က စုခိုထိုင္း Aင္Aား က်ဆင္းသြားၿပီး ဇင္းမယ္ကေဒသတြင္းမွာ ႀသဇာတတ္ေနခ်ိန္ေပါ႔။ ၿဗထဗတို႕က ဇင္းမယ္မင္းကို သူတို႕နဲ႔ေပါင္းၿပီး ဒုန္ဝန္းကိုညွပ္တိုက္သိမ္းယူပါ၊ သူတို႕ရဲ႕ မုတၱမနဲ႔ ေမာ္လၿမိဳင္ဆိပ္ကမ္းေတြကိုလည္း

Aပ္ပါမယ္၊

Aခြန္Aၿဖစ္

တႏွစ္

ေရႊAခ်ိန၁ ္ ၀

ဆက္သပါ႔မယ္လို႕ လက္ေဆာင္နဲ႔ စာေရးAကူညီေတာင္းေတာ႕ ဇင္းမယ္မင္းကလည္း Aိုေက ဆိုၿပီ စစ္ၿပင္တာေပါ႔။ ဒါကို ဗညားဦးႀကားေတာ႕ ဘာလုပ္သင္႔သလဲ မူးမတ္ေတြနဲ႔ေဆြးေႏြးတယ္၊ Aဲဒီမွာ

ပြန္စိုဆိုတဲ႔

Aမတ္ႀကီးက

ၿဗထဗနဲ႔

ဇင္းမယ္ေပါင္းမိသြားရင္

ေၿမာက္နဲ႔ေတာင္

စစ္၂ခုႀကားမွာ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕ Aညွပ္ခံရေတာ႕မယ္၊ ဒီလိုAညွပ္ခံ ရရင္ ခံနိဳင္မွာမဟုတ္ဘူး၊ ဒီေတာ႕

တဖက္ဖက္က

ဘယ္စစ္ကိုၿငိမ္းသင္႔သလဲ ပိုAင္Aားႀကီးေတာ႕

ဆက္ေမးေတာ႕ ဇင္းမယ္စစ္ကို

ဇင္းမယ္နဲ႔စစ္မၿဖစ္ေAာင္ ကိုယ္ကနိမ္႔ေနေတာ႕

စစ္ကိုၿငိမ္းပစ္ဖို႕လိုမယ္

ေလွ်ာက္သတဲ႔။

ပြန္စိုAမတ္ႀကီးက

ၿငိမ္းသင္႕တယ္လို႕ ေပါ႔ေလ၊

ဇင္းမယ္စစ္က

ေလွ်ာက္တယ္။

သံခင္းတမန္ခင္းနည္းေတြသံုးရတာေပါ႔၊ ေAာက္ကဝင္ရတာ

ဗညားဦးက ဒီလိုနဲ႔

သံခင္းတမန္ခင္းဆိုေပမဲ႔

Aဲဒီေခတ္က

ဘုရင္Aခ်င္းခ်င္း

မင္းကိုငါေႀကာက္ပါတယ္ ေၿပာခ်င္ရင္ သမီးေပးလိုက္ရတာဘဲ။ ဒီလိုနဲ႔ ဗညားဦးဟာ သူယူထားတဲ႔ ညီAမေလးေယာက္ထဲက ဇင္းမယ္မင္းထံကို

ဒုတိယတေယာက္ၿဖစ္တဲ႔

လက္ေဆာင္

ပ႑ာ

ေမြ႔ေကာနဲ႔ရတဲ႔

Aေၿမာက္Aမ်ားနဲ႔

တလေမသီရိကို ေပးလိုက္ရပါတယ္။

ဒီလိုသမီးဆက္လာေတာ႕လည္း ဇင္းမယ္မင္းက ဒုန္ဝန္းကိုခ်ီမဲ႕ စစ္ကိုဖ်က္သိမ္းလိုက္ ပါတယ္။ ဒီေနရာမွာ

မုတၱမကိုလက္လႊတ္လိုက္ရေပမဲ႕

ဗညားဦးကို

ဇင္းမယ္မင္း

ရွိန္ေနေသးတယ္လို႕

ထင္ပါတယ္။ ဇင္းမယ္စစ္Aတြက္ မပူရေတာ႕ေပမဲ႕ ဗညားဦးဟာ သူႀကိတ္မနိဳင္ခဲမရၿဖစ္ေနတဲ႔ ၿဗထဗတို႕ကို တိုက္ဖို႕ ၿပင္ဆင္မွဳေတြ ဆက္လုပ္ေနရင္း ဒုန္ဝန္းမွာ ၆ႏွစ္ေလာက္ စံုစံေနတယ္။AဲဒီAခ်ိန္မွာ ေမြ႔Aစ္မိဖုရား ကြယ္လြန္တယ္။

မက်န္းမမာၿဖစ္ၿပီး

ကြယ္လြန္တယ္၊

နန္းတြင္းမွAေရးပါသူေတြ

ေရွ႔မေႏွာင္းဆိုသလို ေသရင္

ပြန္စိုAမတ္ႀကီး နန္းတြင္းသားေတြ

ေခါင္းတုန္းရတဲ႔Aေလ႔Aထ Aဲဒီေခတ္က ရွိတယ္နဲ႔တူတယ္၊ ဒါမွမဟုတ္ AဆိုးAညံ႕ေၿပေAာင္

Page | 40


ဆိုတဲ႔

သေဘာနဲ႔လည္း

ၿဖစ္ေကာင္းၿဖစ္မယ္

ဗညားဦးက

ဒုန္ဝန္းသားAားလံုး

ေခါင္းတံုးဖို႕

Aမိန္႔ထုတ္ပါတယ္။ ဒါကို

ၿဗထဗရဲ႕ညီ

Aဲၿပပုန္ႀကားေတာ႕

သူ႕ရဲ႕လက္ေရြးစင္စစ္သား

၇၀ဝကို

ေခါင္းတံုးလို႕

ဒုန္ဝန္းသားပံုစံဖမ္းၿပီး ၿမိဳ႕ထဲဝင္ခိုင္းတယ္။ ေခါင္းတံုးေတြခ်ည္းဆိုေတာ႕ ၿမိဳ႕ေစာင္႔တပ္ကလည္း သတိမထားမိဘူးေပါ႔။

Aဲၿပပုန္ရဲ႕စစ္သား၇၀ဝဟာ

တိုက္လိုက္ႀကတာ

ဗညားဦးခမ်ာ

ၿမိဳ႕ထဲေရာက္တာနဲ႔

တိုက္ဆင္ေပၚေတာင္

ေတြ႕ေတြသမွ်

မနိဳင္ေလာက္ေAာင္

Aသက္လုေၿပးရပါသတဲ႔။ ေနာက္ေတာ႕ ရိုးရိုး ဆင္မယU္သာ တစီးရတာနဲ႔ Aဲဒီဆင္ေပၚတတ္ၿပီး ဒုန္ဝန္းကေၿပးရပါတယ္၊ ဆင္က တိုက္ဆင္မဟုတ္ေတာ႕ ေတာလမ္းခရီးမွာ ခရီးမတြင္ဘူးေပါ႔။ ေနာက္ေတာ႕

ဗညားဦးဟာ

သူရဲ႕တပ္ေတြနဲ႔ပါကြဲသြားပါတယ္၊

သူဆုတ္ေၿပးတာက

သူ႕Aမ

မဟာေဒဝီရွိတဲ႔ ေၿမာက္ဘက္ပါ။ ဗညားဦးရဲ႕ဆင္ဟာ

ေတာလမ္းမွာ

ႏြံAိုင္တခုကိုမေက်ာ္နိဳင္တာနဲ႔

ပုခံုးမွာထမ္းၿပီး

Aသက္လုဆက္ေၿပးပါတယ္၊

ဆင္ဦးစီးက

Aေနာက္က

ဘုရင္ကို

ရန္သူတပ္ေတြ

လိုက္လာတယ္မဟုတ္လား။ ေတာလမ္းမွာေၿပးရင္း ဗညားဦးက သူမေတြ႔ဖူးတဲ႔ သစ္ပင္သစ္သီး သစ္ရြက္ေတြAေႀကာင္း ဆင္ဦးစီးကို တလမ္းလံုးေမးသြားသတဲ႔၊ ဒီAရြက္ကဘာAရြက္ေခၚသလဲ ဟိုAသီးက ဘာသီးေခၚသလဲ ဟိုဟာက ဘာပင္လဲဆိုၿပီးေတာ႕ေပါ႔။ ပထမေတာ႕ ဆင္ဦးစီးက ရိုရိုေသေသေၿဖရွာပါတယ္ ေနာက္ေတာ႕ စိတ္မရွည္ေတာ႕ဘူး ခရီးကလည္း ဒုန္ဝန္း (က်ိဳက္ထို ဘီးလင္း

ေဒသ)

ကေန

ပဲခူးဆိုေတာ႕

Aရမ္းေဝးတာကိုး၊

ၿပီးေတာ႕

ဘုရင္႔ကိုလည္း

ထမ္းထားရေသးတယ္။ Aဲဒီမွာ ေမာၿပီးေဒါသထြက္လာတဲ႔ ဆင္ဦးစီးက ဗညားဦးေမးေနတာကို " ဟာ ဒီႏွမ

-ိုး ဘုရင္ကလည္း ေက်ာကုန္းေပၚမွာ ၿငိမ္ၿငိမ္မေနဘဲ ဟိုေမးဒီေမးနဲ႔လုပ္ေနတယ္

ဒီမွာသူ႕ကိုထမ္းၿပီး ရန္သူလက္ကလြတ္ေAာင္ ေၿပးေနရတာ ေမာလို႕ေသေတာ႕မယ္ " လို႕ ေဒါသထြက္ထြက္နဲ႔

ၿပန္ေAာ္ေတာ႕တာေပါ႔။

ဗညားဦးေတာ္ေတာ္ေလးတင္းသြားတယ္

ငါလိုၿပည္႔ရွင္မင္းကို

ဆဲရမလားဆိုၿပီးေတာ႕ေပါ႔ေလ၊

ဒါေပမဲ႕

ဘာမွၿပန္မေၿပာဘဲ

Aသာေလးၿငိမ္ေနလိုက္ရတယ္ မဟုတ္ရင္ ဟိုက ပိုတင္းလာၿပီး ေသေသ ဆိုၿပီးေတာထဲပစ္ထားမွ Aခက္မဟုတ္လား။

ဒီလိုနဲ႔

ဗညားဦး

ပဲခူးကို

ေရာက္လာပါေတာ႕တယ္၊

ဒါဟာဆိုရင္

ဟံသာဝတီဆိုတဲ႔ မင္းေနၿပည္ေတာ္တခု ေပၚေပါက္လာၿခင္းရဲ႕ Aစလို႕ေၿပာရင္ရတာေပါ႔။

Page | 41


ဟံသာ၀ ာ၀တီ ၂ ဗညားဦးပဲခူးေရာက္ေနၿပီႀကားတာနဲ႔ ဒဂံုမွာေနတဲ႔ သူ႕Aမ မဟာေဒဝီဟာ စိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ႔ သူ႕ေမာင္ဆီမ်က္ရည္လည္ရြဲနဲ႔ Aေၿပးလာေတြ႔ရွာပါတယ္၊ ဝမ္းသာဝမ္းနည္းေပါ႔။ ဗညာဦးလည္း Aမကိုေတြ႔ေတာ႕မွ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ၿပန္ၿဖစ္သြားသတဲ႔။ ေနာက္ေတာ႕ သူ႕ရဲ႕မူးႀကီးမတ္ရာေတြ တပ္မွဴးေတြနဲ႔ ၿပန္ဆံုၿပီး Aမေတာ္နဲ႔တိုင္ပင္လို႕ မုတၱမေရႊၿမိဳ႕ေတာ္ကို ေမ႔ေပ်ာက္ထားလိုက္ကာ ပဲခူးမွာထီးနန္းထူေထာင္ဖို႕ ဗညားဦးဆံုးၿဖတ္လိုက္တယ္။ ပဲခူးမွာ

Aရင္က

မြန္နန္းဆက္တဆက္စိုးစံဖူးတယ္တဲ႔၊

စတဲ႔ဘုရားေတြဟာ

Aဲဒီနန္းဆက္က

ဟံသာဝတီဆိုတဲ႔

Aမည္နဲ႔သမိုင္းမွာထင္ရွားခဲ႔တဲ႔

ေလ်ာင္းေတာ္မူ

ေရႊမုေ႒ာ

ဘုရင္ေတြတည္ထားကိုးကြယ္ခဲ႔တာတဲ႕၊

ဒါေပမဲ႕

ၿမိဳ႕ကိုစတင္ထူေထာင္ခဲ႔သူကေတာ႕

ဗညားဦးပါဘဲ။ ဆင္ၿဖဴေတာ္ေသသြားၿပီးကတည္း က်ဆင္းခဲ႔တဲ႕ဗညားဦးရဲ႕ စြမ္းရည္ေတြဟာလည္း ပဲခူးကို

ဟံသာဝတီဆိုတဲ႔Aမည္နဲ႔

ေနၿပည္ေတာ္Aၿဖစ္

ၿပန္ၿပီးေတာက္ေၿပာင္လာပါေတာ႕တယ္။

ၿမိဳ႕ေတာ္ကို

ထူေထာင္လိုက္တဲ႔Aခါမွ

AေသAခ်ာစနစ္တက်

ထူေထာင္၊

သင္႔ေတာ္သူေတြကို သင္႔ေတာ္တဲ႔ ၿမိဳ႕ရြာေတြေပးလို႕ Aင္Aားကိုၿပန္လည္ စုစည္းလိုက္တဲ႔Aခါ ဗညားဦးဟာ ဟိုတုန္းကလို Aမ်ားေလးစားရတဲ႔ မင္းတပါးAၿဖစ္ ၿပန္ေရာက္လာေရာေပါ႔။ (ဒါေပမဲ႕ သူAသက္ကိုကယ္ခဲ႔တဲ႔ ဆင္ဦးစီးကိုေတာ႕ သူ႕ကိုဆဲလို႕ ဘာမွမခ်ီးေၿမာက္ဘူးတဲ႔) ပထမဆံုး

ဗညားဦးၿပန္ရတဲ႕ေAာင္ပြဲကေတာ႕

ၿပန္သိမ္းနိဳင္လိုက္တာဘဲ။ Aေရာင္တင္ေပးသူက

သူ႔ရွင္ဗညားဦးရဲ႕ မသံ

ေခၚ

သူAသက္လုထြက္ေၿပးခဲ႔ရတဲ႔ ဂုဏ္သိကၡာကို

သံလွစ္ဆိုတဲ႔

တပ္မွဴးပါ၊

ဒုန္ဝန္းၿမိဳ႕ကို

ဒုန္ဝန္းကိုသိမ္းၿပီး ဗညားဦးရဲ႕

ၿပန္လည္

နာမည္ေက်ာ္

စစ္သူႀကီးေတြထဲမွာ သမိန္ဇိပ္ၿပဲဆိုတဲ႔ တပ္မင္းတေယာက္ရွိပါတယ္၊ သမိန္ဇိပ္ၿပဲဟာ လက္ရံုးရည္ ႏွလံုးရည္ေကာင္းတဲ႔Aတြက္ ဗညားဦးရဲ႕ လက္ရုန္းႀကီး တေယာက္လိုပါဘဲ။ သမိန္ဇိပ္ၿပဲမွာ မသံဆိုတဲ႔ ညီရွိတယ္၊ သူလည္းသူ႕Aကိုလို လက္ရံုးရည္ ႏွလံုးရည္ေကာင္းေတာ႕ သူ႕ရွင္က သံလွစ္ဆိုတဲ႔ ဘြဲ႕နဲ႕တိုက္ကုလားၿမိဳ႕ကို စားေစပါတယ္၊ ၿပီးေတာ႕ ေတာင္ဘက္က ၿဗထဗတို႕ကို

ေစာင္႔ႀကည္႔ဖို႕Aတြက္

သမိန္သံလွစ္ရဲ႕တပ္ဖြဲ႕ကို

ဇုတ္သုတ္Aနီးမွာ

တပ္စြဲထားေစတယ္။

Page | 42


တေန႔မွာ ၿဗထဗရဲ႕သားတေယာက္ဟာ မုတၱမမွာကြယ္လြန္သြားပါတယ္၊ ဒါနဲ႕ ဒုန္ဝန္း၊ မုတၱမ၊ ေမာ္လၿမိဳင္သားေတြက Aခြင္႔ေကာင္းယူၿပီး သမိန္သံလွစ္ဟာ

ဝမ္းနည္းတဲ႔Aထိမ္းAမွတ္Aၿဖစ္

(ဗညားဦးလက္ထဲကဒုန္ဝန္းကို သူ႕စစ္သားေတြကို

ခ်ီတက္ပါေတာ႕တယ္။

တညလံုး

သမိန္သံလွစ္တပ္ေတြဟာ

ေခါင္းတံုးႀကရတယ္။

ဒါကို

Aဲၿပပုန္ဝင္သိမ္းသြားတဲ႔နည္းAတိုင္း

ေခါင္းတံုးေစၿပီး

ညတြင္းခ်င္း

Aၿပင္းAထန္ခ်ီတက္လိုက္တာ

ဒုန္ဝန္းၿမိဳ႕ရိုးနားကပ္မိေရာ၊

)

ဒုန္ဝန္းကိုလွ်ပ္တၿပတ္

နံနက္Aလင္းေရာက္တာနဲ႔

ၿမိဳ႕တခါးဖြင္႔တာနဲ႔

ၿမိဳ႕သားေတြ

Aေယာင္ေဆာင္နဲ႔ လွ်ပ္တၿပတ္ဝင္ေရာက္သြားႀကေတာ႕ ဒုန္ဝန္းၿမိဳ႕မွာ တပ္စြဲထားတဲ႔ ၿဗထဗရဲ႕လူ နိုင္စြဲဗန္ရဲ႕တပ္က သမိန္သံလွစ္တပ္ကို တံု႕ၿပန္တိုက္ခိုက္ဖို႕ Aခ်ိန္မရေတာ႕ပါဘူး။ ဒီလို ဒုန္ဝန္းၿမိဳ႕ကို ၿပန္လည္သိမ္းပိုက္လိုက္တာနဲ႔Aတူ ၿဗထဗခန္႔ထားတဲ႔ ၿမိဳ႕စားနိဳင္စြဲဗန္ကိုလည္း သုတ္သင္ၿပလိုက္တဲ႔

သမိန္သံလွစ္ရဲ႕

စစ္သည္ေတြAတြက္

စြမ္းရည္ကို

သူ႕ရွင္ဗညားဦးက

ဆုလာဘ္ေတြပို႕ေပးတယ္၊

Aရမ္းAားရသြားၿပီး သမိန္သံလွစ္ကိုေတာ႕

မင္းAၿဖစ္ေၿမာက္စားတဲ႔သေဘာနဲ႔ မင္းေၿမာက္တန္ဆာ ပို႕ေပးသတဲ႔။ ဒီလို သမိန္သံလွစ္လို႕ ၿမိဳ႕စားစစ္သူႀကီးတေယာက္ကို ဒီကိစၥဟာ

သူ႕ရဲ႕သား

မင္းေၿမာက္တန္ဆာပို႕ေပးတာဟာ

ရာဇဓိရာဇ္လက္ထက္မွာ

ေၿဖရွင္းရခက္တဲ႔

ဗညားဦးရဲ႕Aမွားပါဘဲ၊ တကယ္႔Aခက္ခဲႀကီးတခု

ၿဖစ္လာခဲ႔ပါတယ္။ Aင္း၀ႏွင့္ဟံသာ၀ ာ၀တီ ပဲခူးကို

ဟံသာဝတီဆိုတဲ႔Aမည္နဲ႔ ဗညားဦးက

မရြယ္ဘဲ

ေစာ္ကဲမင္းၿဖစ္

မင္းလုပ္Aုပ္ခ်ဳပ္ေနခ်ိန္ပါ။

ၿမိဳ႕ေတာ္တည္ေထာင္တဲ႔Aခ်ိန္ဟာ

ဆိုတဲ႔စကားေပၚေပါက္ေစခဲ႔တဲ႔

ဒီAင္းဝဘုရင္ဟာ

ဗမာဆိုတာထက္

Aင္းဝကို

မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲ ရွမ္းလူမ်ိဳးလို႕ဆိုရင္

ပိုမွန္ပါလိမ္႔မယ္။ သူဟာ Aင္းဝကို ထူေထာင္ခဲ႔တဲ႕ သတိုးမင္းဖ်ားရဲ႕ ေယာက္ဖပါ၊ သတိုးမင္းဖ်ား ေက်ာက္ေပါက္ၿပီးေသေတာ႕ Aင္းဝထီးနန္းကို ႏွမကိုရင္းၿပီး မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲရခဲ႔ပါတယ္။ တကယ္ေတာ႕

Aင္းဝေရာ

ဟံသာဝတီပါ

တခ်ိန္က

ပုဂံလက္ေAာက္ကနယ္ေၿမေတြေပါ႔။

မြန္ဂိုေတြရဲ႕ က်ဴးေက်ာ္စစ္ဒဏ္ကို ခံခဲ႔ရၿပီး ပုဂံရဲ႕ႀသဇာက်င္းဆင္းလာတာကစၿပီး ရွမ္းေတြက Aင္းဝကို Aေၿခၿပဳၿပီး ေၿမာက္ဘက္တလႊားကို စုစည္းေနခ်ိန္၊ မဂဒူးက မုတၱမကို Aေၿခၿပဳၿပီး

Page | 43


ေတာင္ဘက္ကို စုစည္းနိဳင္ခဲ႔တာပါ။ Aင္းဝကိုထူေထာင္သူ သတိုးမင္းဖ်ားက ၿမင္စိုင္း ပင္းယ စစ္ကိုင္း

စကု

စတဲ႔ေဒသေတြဆီAာရံုေရာက္ေနခ်ိန္မွာ၊

တနသၤာရီဘက္ဆီ

နယ္ေၿမခ်ဲ႔ထြင္ေနခဲ႔ႀကတယ္၊

မြန္မင္းေတြက

ဒီေတာ႕

ထားဝယ္နဲ႔

Aင္းဝနဲ႔

မုတၱမႀကားမွာ

တိုက္ရိုက္ထိေတြ႔ၿပီး နယ္နိမိတ္ခြဲၿခားထားမ်ိဳး မရွိခဲ႔ဖူးေပါ႔။ ဗညားဦးက ပဲခူးကို မြန္ေတြရဲ႕ ေနၿပည္ေတာ္Aၿဖစ္ထားတဲ႔Aခါမွာေတာ႕ Aင္းဝနဲ႔ ဟံသာတီဟာ Aရမ္းကို နီးကပ္လို႕သြားတယ္။ AဲဒီAခ်ိန္မွာ သတိုးမင္းဖ်ားရဲ႕ Aနားမယူ စည္းစိမ္မခံဘဲ က်ားကုတ္က်ားခဲ

နယ္ေၿမခ်ဲ႔ထြင္ခဲ႔မွဳေတြရဲ႕

ေကာင္းေကာင္းခံစားေနနိဳင္ခဲ႔ပါၿပီး၊ Aလြန္တည္ၿငိမ္ၿပီး

Aက်ိဳးဆက္ကို

သူလက္ထက္မွာ

Aင္းAားႀကီးမားေနပါတယ္၊

ရွမ္းကုန္းေၿမၿမင္႔က

Aင္းဝဟာ

မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲက စစ္ေရး

စီးပြားေရးAရ

ေမာ္ရွမ္းAဆက္Aႏြယ္မို႕

ပေဒသရာဇ္ငယ္ေတြနဲ႔လည္း

ခိုင္မာတဲ႔

ဇင္းမယ္

နဲ႔

ဆက္ဆံေရးရွိေနပါတယ္။

ေတာင္ဘက္က Aင္းဝပိုင္ ၿပည္ၿမိဳ႕နဲ႔ သိပ္မေဝးတဲ႔ Aရပ္မွာ မြန္ေတြက ေနၿပည္ေတာ္လာၿပီး တည္တယ္ႀကားေတာ႕ မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲ ေတာင္ဘက္ကို Aာရံုေရာက္လာတယ္။ ဒါေပမဲ႕

ဗညားဦးဟာ

သံခင္းတမန္ခင္းကို

Aေႀကာင္းAရာေတြကို

ေထာက္ခ်င္႔ၿပီး

Aသံုးၿပဳဆံုး

မြန္မင္းတပါးပါဘဲ။

AရာAရာကို

Aတိတ္က

စစ္ေရးနည္းနဲ႔မဟုတ္လဲ

သံခင္းတမန္ခင္းသံုးၿပီးေတာ႕လည္း ေၿဖရွင္းနိဳင္တယ္ဆိုတာကို နားလည္တဲ႔သူပါ။ သူ႕နယ္ ငါနယ္ မကြဲၿပားတဲ႔

ေတာင္ငူAေရးကို

Aေၿခခံၿပီး

Aင္းဝနဲ႔

သံတမန္ေရးထူေထာင္ဖို႕

ဗညားဦးႀကိဳးစားပါတယ္။ ဗညားဦးဟာ

ေကာ္ဇာသကၠရဇ္

၇၃၁

မွာ

ဟံသာဝတီကိုတည္ေထာင္ၿပီး

ေနာက္တႏွစ္

၇၃၂က်ေတာ႕ Aင္းဝကို လက္ေဆာင္ပ႑ာနဲ႔ သံတမန္တဦးေစလႊတ္ပါတယ္။ သံတမန္နဲ႔Aတူ သူကိုညီAရင္းလိုသေဘာထားဖို႕

သူကလည္း

မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲကို

AကိုAရင္းလို

သေဘာထားေႀကာင္း၊ သူပိုင္တဲ႔ ရာမညတိုင္း (ရာမြန္ည=မြန္ညတို႕ရဲ႕နယ္ေၿမ) နဲ႔ မင္းႀကီးစြာပိုင္တဲ႔ သုဏာပရႏၱတိုင္းတို႕

ခ်စ္ႀကည္ရင္းႏွီးစြာ

ခြင္႔ၿပဳေစခ်င္ပါေႀကာင္း ထြန္းလင္းေတာက္ပေAာင္ တေစာင္လည္း

နဲ႔

Aကိုေတာ္

ေရာင္းဝယ္ေဖါက္ကား

ဝင္ထြက္သြားလာ

မင္းႀကီးစြာနဲ႔လက္တြဲၿပီး

သာသနာေတာ္ကို

ႀကိဳးပမ္းခ်င္ပါေႀကာင္း

ထည္႔ေပးလိုက္ပါတယ္။

ဒါကို

ေရးသားထားတဲ႔

ေရႊၿပားသဝဏ္လႊာ

မင္းႀကီးစြာကလည္း

ဗညားဦးရဲ႕

Page | 44


ေAာက္ကေနဝင္တဲ႔ သေဘာထားကို သေဘာက်လက္ခံတာနဲ႔ ေနာက္သံုးလAႀကာမွာ မင္း၂ပါး ေတြ႔ဆံုပြဲကို က်င္းပနိဳင္ခဲ႔ႀကပါတယ္။ ဒီပြဲမွာ

ဟံသာဝတီကမြန္ပညာရွိေတြနဲ႔

AေတြးAေခၚ ဗမာပညာရွိ

စတဲ႔ပညာရပ္ေတြ ဝန္ဇင္းဖိုးရာဇာနဲ႔

Aခုထိတိုင္

Aင္းဝကဗမာပညာရွိေတြဟာ

Aၿပန္Aလွန္

မြန္ပညာရွိ

ေဆးဝါး

ေဆြးေႏြးရင္းပညာဖလွယ္နိဳင္ခဲ႔ႀကပါသတဲ႔။

သီဟပေတ႕တို႕ရဲ႕

ႀကားဖူးေနႀကဆဲမဟုတ္လား။

Aႏုပညာ

စကားရည္လုတဲ႔Aေႀကာင္း

မင္းႀကီးစြာနဲ႔

ဗညားဦးလည္း

ဝတ္စံုခ်င္းဖလွယ္ႀကတယ္၊ AစားAေသာက္လည္း Aတူစားေသာက္ႀကတယ္၊ Aရမ္းကိုလည္း ခင္မင္သြားႀကသတဲ႕ေလ။ ဗညားဦးနဲ႔ မင္းႀကီးစြာလက္ထက္မွာ Aင္းဝနဲ႔ ဟံသာဝတီသားေတြဟာ ခ်စ္ႀကည္ရင္းႏွီးႀကၿပီး ႏွစ္ၿပည္႔တၿပည္ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔

ေAးခ်မ္းစြာ

မုန္တိုင္းမလာမွီတိုက္ခတ္တဲ႔

ေနထိုင္ခဲ႔ႀကတယ္။

ေလေၿပညွင္းေတြဘဲ

ဒါေပမဲ႕

ဆိုတာကိုေတာ႕

ဒါေတြဟာ

မြန္ေတြေရာ

ဗမာေတြပါ

ႀကိဳမသိနိဳင္ခဲ႔ႀကဘူးေလ။ သနားစရာ႕မိန္းမေခ်ာေလး တလေမသီရိ တလေမသီရိဟာ သနားစရာေကာင္းတဲ႔ ဗညာဦးရဲ႕သမီး မိန္းမေခ်ာေလးေပါ႔။ သူကိုAေဖၿဖစ္သူ ဗညားဦးက နိမ္႔ပါးေနခ်ိန္မွာ ဇင္းမယ္နဲ႔စစ္ ရင္မဆိုင္ရေစဖို႕ Aသနားခံကညာဆက္တဲ႔Aေနနဲ႔ ဇင္းမယ္မင္းဆီကို ပို႕ဆက္သခဲ႔တယ္။ Aသနားခံတဲ႔ Aေနနဲ႔ ဆက္သတဲ႔ သမီးကညာဆိုေတာ႕ ဇင္းမယ္မင္းက လက္ေAာက္ခံ

တလေမသီရိကို

ကြ်န္တေယာက္လို

လူကိုေထာက္တည္ေပးထားတဲ႔ ထိခိုက္လာေတာ႕

မင္းသမီးတေယာက္လို

Aဓိကက်ားကန္

တလသီရိေမဟာ

Aေလးထား

ဆက္ဆံပါသတဲ႔။ ေဒါက္တိုင

မက်န္းမမာၿဖစ္လာတယ္၊

မဆက္ဆံဘဲ မာန္ဆိုတာက

္မဟုတ္လား၊ ဒီႀကားထဲ

မာန္မာနကို ဇင္းမယ္မင္းက

ကိုယ္Aား နဳတ္Aား စိတ္Aားနဲ႔ ထပ္ထပ္ၿပီး ႏွိပ္စက္ေတာ႕ တလေမသီရိဟာ AရိုးေပၚAေရတင္ ၿဖစ္လာသတဲ႔။ ဒီကို

သံတမန္ရပ္ဝန္း၊

ကုန္သည္Aသိုင္းဝိုင္းကတဆင္႔

ဗညားဦးသိရေတာ႕

Page | 45


Aရမ္းစိတ္ထိခိုက္ရပါတယ္၊

ေႀသာ္

ပါေပါ႔လားဆိုၿပီးေတာ႕ေပါ႔၊ ႀကိဳးပမ္းပါေတာ႕တယ္။ စစ္ေရးနည္းလမ္းနဲ႔

ငါ႔သမီးေလး

မိဘကိုးေလ။ သမီးကို

ဒီလိုနဲ႔

ငါ႔ေႀကာင္႔

ဗညားဦးဟာ

ကယ္တင္ဖို႕ဆိုတာက

သံတမန္ေရးနည္းလမ္းပါဘဲ။

ဒါေပမဲ႕

ဒုကၡေရာက္ရ

သမီးေလးကို

ၿပန္ကယ္ဖို႕

ႏွစ္နည္းဘဲရွိတယ္၊

ဒါကေတာ႕

စစ္ေရးAရ

ကယ္တင္ဖို႕ကလည္း

ဇင္းမယ္နဲ႔စစ္ယွU္ဖို႕ သူ႕Aင္Aားကို ဗညားဦးသိပ္မယံုရဲေသးဘူး၊ သူ႕ေရွ႔က မင္းAဆက္ဆက္ လက္ထက္ေတြ

တုန္းကလည္း

စိုးရြံမွဳရွိေနတယ္။

ဇင္းမယ္ကို

မရွိခဲ႔ဖူးေတာ႕

တခါသံတမန္ေရးနည္းလမ္းသံုးဖို႕ကလည္း

ေAာက္က်ိဳ႔Aသနားခံဖို႕နည္းမ္းဘဲရွိတယ္ တန္းတူဆက္ဆံခဲ႔တဲ႔

သြားတိုက္တာ

သူ႕Aဖို႕

ေလးစားမွဳက်ဆံုးသြားနိဳင္တယ္

ဇင္းမယ္မင္းကို

ဒီလိုလုပ္လိုက္ရင္

သိကၡာက်စရာၿဖစ္ေနတယ္၊

ဗညားဦးမွာ

မင္းႀကီးစြာေစာ္ကန ဲ ဲ႔ ဒီကေန

ဆိုတာကိုလည္း

Aင္းဝမင္းရဲ႕

ဗညားဦးစU္းစားမိတယ္။

ဒီေတာ႕ဘာလုပ္မလဲ။ ဗညားဦးဟာ ရင္ထဲစူးနစ္ေနတဲ ႔ေညွာင္႔ႀကီးေတြလိုၿဖစ္ေနတဲ႔ သူ႕လက္ထဲက မုတၱမကို

လုသြားတဲ႔

ၿဗထဗတို႕

ေAာင္႔ကာနမ္းရေတာ႕တယ္။ဗညားဦးဟာ ငါတို႕Aမ်ိဳး

၇ဆက္လံုးလံုး

တိုက္ဆင္ဆက္သရတာ

ညီAကိုတသိုက္ကို ၿဗထဗတို႕

မုတၲမကိုနန္းၿပဳၿပီး

ေရႊေငြလက္ေဆာင္

ငါ႔လက္ထက္ေရာက္ေတာ႕မွ

ကိုယ္ေက်းဇူးၿပဳ

ပ႑ာေပးရတာ

ဘယ္လိုေၿမာက္စားခဲ႔သလဲ၊

ငါက

ငါကိုေက်းစြပ္ရက္တယ္

ၿမတ္စြာဘုရားေဟာခဲ႔တာကို

သူတပါးကို

တခါမွမၿဖစ္ခဲ႔ဖူးပါဘူး၊ ဒါေပမဲ႕

မင္းတို႕ကို

ေက်းဇူးကန္းလို႕

ဘယ္လိုAေၿခရံေတြေပးၿပီး

ငါ႔ေသြးရင္းAေနနဲ႕

မိတ္၁၀ပါးပ်က္လို႕

စာေရးပါတယ္။ သမီးဆက္ရတာ

ေၿမာက္စားခဲ႔တဲ႔သူေတြက

မင္းတို႕စU္းစားႀကည္႔စမ္း

မင္းတို႕က

ညီAကိုတသိုက္ဆီ

Aုပ္စိုးခဲ႔ရာမွာ

AခုလိုAၿဖစ္မ်ိဳးႀကံဳရတယ္။

မင္းတို႕ကို

မခ်စ္ေသာလည္း

ခ်ီးၿမွင္႔ေၿမာက္စားခဲ႔ေပမဲ႕

ဘယ္လိုAၿပစ္ၿဖစ္သလဲ

မင္းတို႕ရွာဖတ္ႀကည္႔ႀကပါဦးကြာ။

မင္းတို႕ေက်းစြပ္လို႕

ဆိုတဲ႔ ငါဟာ

ရင္မခ်ိေပမဲ႕ ကမၻာမီးေလာင္ သားေကာင္ ခ်နင္းဆိုသလို ငါ႔သမီး မင္းတို႕ရဲ႕တူမကို ဇင္းမယ္မင္းဆီ ဆက္သလိုက္ရတယ္၊

Aခု

က်န္းမာေရးေတာင္ခ်ိဳ႔တဲ႔ေနၿပီ ၿဖစ္ေနေပမဲ႕

ထိမ္းထိမ္း

ေစာAဲၿပသတ္ဟာ ၿဗထဗရဲ႕မယားဟာလည္း

Aဲဒီဇင္းမယ္မင္းႏွိပ္စက္လို႕ ကဲ

သိမ္းသိမ္း

မင္းတို႕

မင္းတို႕ဘယ္လိုလုပ္ႀကမလဲ ေရးထားပါသတဲ႔။

ဗညားဦးရဲ႕Aေဖ

လို႕

ရဲ႕တူမေတာ္ဟာ နာနာက်ည္းက်ည္း

(တကယ္ေတာ႕

ေစာဇိပ္မင္းရဲ႕တူၿဖစ္တယ္၊

ဗညားဦးရဲ႕ဖေAတူမေAကြဲ

ၿဗထဗတို႕ရဲ႕Aေဖ ၿပီးေတာ႕

ေစာဇိပ္မင္းနဲ႔ဇင္းမယ္မင္းရဲ႕ေၿမး

Page | 46


ေမႏွင္းထပီတို႕ရဲ႕သမီး

တလမိမဆမ္

ဆိုတာ႔

ၿဗထဗဟာ

ဗညားဦးရဲ႕

ေယာက္ဖလည္းေတာ္စပ္ပါတယ္) ဗညားဦးရဲ႕စာကိုရေတာ႕

ၿဗထဗတို႔ညီAကိုတသိုက္

ေဆြးေႏြးႀကတယ္၊

Aခ်င္းခ်င္း

တိုက္ေနႀကလို႕ တပါးသူစိမ္းက Aခြင္႔Aေရးဝင္ ယူသြားတာကိုလည္း သံုးသပ္လာနိဳင္ႀကတယ္၊ ေနာက္ဆံုး Aရွင္မင္းႀကီးကို ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕ စစ္ၿပဳရတာဟာ ဂံုးေခ်ာသူေတြစကားကို နားဝင္ၿပီး Aရွင္မင္းႀကီးမုတၱမကို Aတင္းခ်ီလာလို႕ ေႀကာက္ေႀကာက္နဲ႔ ခုခံရၿခင္းၿဖစ္ပါတယ္၊ တကယ္ဆို ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕ဟာ

Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕ကို

ထပ္ေပးသနားပါဦး

ေပးထမ္းေဆာင္ၿပပါမယ္၊ တာဝန္ထားပါ

ကြ်န္ေတြပါ။

Aခုလည္း

Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕

တူမေတာ္ကို

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕

Aခြင္႔Aလမ္းတခါေလာက္ Aမွဳေတာ္ကို

ၿပန္ကယ္မဲ႔ကိစၥကို

ေAာင္ၿမင္ေAာင္

Aသက္

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕

ထမ္းေဆာင္ၿပပါ႔မယ္လို

ဗညားဦးဆီစာၿပန္ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး သူတို႕ညီေနာင္ ေလးဦးနဲ႔ ဗညားဦး ညွိနိဳင္းၿပီး ဗညားဦးက Aသနားခံတဲ႔

ပံုစံမ်ိဳးမဟုတ္ဘဲ

Aသနားခံတဲ႔

ပံုစံမ်ိဳးနဲ႔

ၿဗထဗတို႕က

ေရႊ၁၅ပိသာ

သူတို႕ရဲ႕တူမေတာ္Aတြက္

ဆင္ေပါက္၁၀စီးနဲ႔

တလသီရိေမကို

ဇင္းမယ္မင္းထံ ၿပန္ေရြးရပါတယ္။

ေရြAခ်ိန္ ၁၅ပိသာမွာ ဗညားဦးေရႊက ၁၀ပိသာၿဖစ္ၿပီး ၿဗထဗေရႊက ၅ပိသာ ပါဝင္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ တလေမသီရိဟာ

ဇင္းမယ္မွာ

စိတ္ဆင္းရဲ

ကိုယ္ဆင္းရဲနဲ႔

ေနရတာကေန

လႊတ္ေၿမာက္လာပါေတာ႕တယ္။ ဗညားဦးဟာ

သနားစရာေကာင္းတဲ႔

ရာဇIေၿႏၵေတာင္

မထိန္းနိဳင္ေတာ႕ဘဲ

သုခသတင္းေတြေမးၿပီးေတာ႕

ကံဆိုးသူသမီးေလးကို

ၿပန္ေတြ႔ေတာ႕

မ်က္ရည္က်ရွာပါသတဲ႔၊

ပုဏၰားေတာ္မ်ားနဲ႔

ၿပီးမွ

မဂၤလာပရိတ္ေရ

ရင္ဆို႕ၿပီး

သမီးရဲ႕

ဒုကၡ

သြန္းေလာင္းေစၿပီး

စည္းစိမ္ခ်မ္းသာAၿပည္႔နဲ႕ ဘဝသစ္ကိုၿပန္စေစပါေတာ႕တယ္။ (ဗညားဦးကိုAားလံုးက ဒါေပမဲ႕

ခပ္ေပ်ာ႕ေပ်ာ႕မင္းတပါးလို႕

သူဟာပ်ိဳရြယ္စU္က

သူ႕ရဲ႕ၿပိဳင္ဘက္

သတ္မွတ္ေကာင္းသတ္မွတ္ပါလိမ္႔မယ္၊ Aဲေလာင္းကို

Aနိဳင္တိုက္နိဳင္ခဲ႔တယ္၊

ဇင္းမယ္ေတြရဲ႕ ပထမစစ္ကို တြန္းလွန္နိဳင္တယ္၊ ညီေတာ္ ပဲခူးစားမင္းလကၤာရဲ႕ ေတာ္လွန္မွဳကို ႏွိမ္နင္းနိဳင္ခဲ႔တယ္၊ ဒီေတာ႕ လက္ရုန္းရည္ညံ႕တယ္လို႕ သတ္မွတ္လို႕ မရပါဘူး။ ဆင္ၿဖဴေတာ္ ေသသြားၿပီးတဲ႔ေနာက္မွာ ဗညားဦးရဲ႕လက္ရုန္းစြမ္းရည္ေတြက်သြားတယ္၊ ဒါဟာ စိတ္ေႀကာင္႔လို႕

Page | 47


ကြ်န္ေတာ္ထင္ပါတယ္။ မုတၱမကို လက္လႊတ္လိုက္ရတယ္ ဒုန္ဝန္းကေနAသက္လုေၿပးခဲ႔ရတယ္၊ ဒါေပမဲ႕

ပဲခူးေရာက္ၿပီး

မႀကာဘူး

(လက္ရံုးရည္မသံုးေတာ႕ဘဲ)

ဗညားဦးဟာ

သံတမန္လမ္းေႀကာင္း

သူAလိုရွိရာကို (ႏွလံုးရည္နဲ႔)

စစ္ေရးနည္း

ေAာင္နိဳင္လုပ္နိဳင္ခဲ႔

ပါေတာ႕တယ္။ သူAႀကိမ္ႀကိမ္ရွံဳးနိမ္႔ၿပီး ဂုဏ္သိကၡာနဲ႔ AဖိုးAခေတြ Aမ်ားႀကီး ေပးဆပ္ခဲ႔ရတဲ႔ ၿဗထဗတို႕

ညီAကိုတသိုက္ကို

ႏွလံုးရည္နဲ႔

ၿပန္လည္သိမ္းသြင္းနိဳင္ခဲ႔တယ္၊

သူဆံုးရွံဳးခဲ႕ရတဲ႔

နယ္ေၿမေတြကို စစ္မတိုက္ဘဲ ၿပန္သိမ္းပိုက္နိဳင္ခဲ႔တယ္၊ ဒါဟာသူ႕စြမ္းရည္ဘဲ၊ ဒီလိုစြမ္းရည္မ်ိဳး ေတာ္ရံုေခါင္းေဆာင္ေတြမွာ

မေတြ႔ဖူးပါဘူး၊

ၿမန္မာ႕သမိုင္းတေလွ်ာက္

ဗညားဦး၊

သာလြန္၊

မင္းတုန္းနဲ႔ ဗိုလ္ခ်ဳပ္တို႕မွာဘဲ ဒီလိုAစြမ္းရွိႀကတယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္ထင္ၿမင္ယူဆမိပါတယ္။

ေမာ္ကင္းေလး) ရာဂေက်းကြ်န္ ဟံသာဝတီနန္းတြင္းသားတေယာက္ၿဖစ္တဲ႔ သမိန္မရူးဆိုသူဟာ တလေမသီရိကို ႏွစ္သက္သတဲ႔၊ ဒါနဲ႔

ဗညားဦးကိုးကြယ္တဲ႔

မဟာသာမိ

ဆိုတဲ႔ဆရာေတာ္ႀကီးထံခ်ည္းကပ္ၿပီး

ေရႊငါးပိသာနဲ႔

တလေမသီရိကို တင္ေတာင္းခ်င္ပါလို႕ေလွ်ာက္ထား ေတာင္းပန္တယ္၊ ဆရာေတာ္ ကလည္း ေနေကာင္းရက္သားေရြးၿပီး ဘုရင္ႀကီးကိုAက်ိဳးAေႀကာင္းေၿပာၿပပါေလေရာ။ ပထမေတာ႕ ကေလးမေလး၊

ဗညားဦးAေတာ္ေလးေခါင္းစားသြားတယ္။ Aေဖ႕ဒဏ္ကို

ငယ္ငယ္ရြယ္ရြယ္

ငါ႔သမီးေလးဟာသနားစရာ

ခံစားလိုက္ရရွာသူေလး၊

ဒီဒုကၡေတြက

လြတ္ေၿမာက္တာမွမႀကာေသးဘူး မင္းသားမဟုတ္တဲ႔ မူးႀကီးမတ္ရာ ေသနာပတိေတြရဲ႕ သားနဲ႔ ထိမ္းၿမားေပးလိုက္ရင္ ေႀသာ္ ငါဟာAေႀကြပန္းမို႕ တန္းနိမ္႔သူေတြနဲ႔ လက္ဆက္ရတယ္လို႕မ်ား သမီးေလးAားငယ္သြားေလမလား သမီးကိုယ္တိုင္ကလည္း သူ႕ရဲ႕Aမွဳေတာ္ကိုထမ္းရင္း လက္ဆက္ဖို႕

သမိန္မရူးကို

စတဲ႔Aေတြးေတြနဲ႕ေပါ႔။ ေမတၱာရွိဟန္ၿပတာရယ္၊

ဆင္ထက္မွာက်ဆံုးသြားခဲ႔တာရယ္ေႀကာင္႔

သေဘာတူလိုက္ပါတယ္။

(သမိန္မရူးဟာ

ထက္ၿမက္ၿပီး

ေနာက္ေတာ႕လည္း သမိန္မရူးရဲ႕ဖခင္ဟာ သမီးေတာ္ေလးနဲ႔ ရုပ္ရည္ေခ်ာေမာသူ၊

Aႀကံလည္းႀကီးသူ ၿဖစ္ပါလိမ္႔မယ္)

Page | 48


သမိန္မရူးနဲ႔ တလေမသီရိတို႕ရဲ႕ လက္ထပ္မဂၤလာပြဲသဘင္ကို ၇ရက္တိုင္တိုင္ ႀကီးႀကီးက်ယ္က်ယ္ ခန္းခန္းနားနားက်င္းပေပးသတဲ႔။ ေနာက္ပိုင္း နန္းတြင္းမွာ Aရင္ကသိပ္မထင္ရွားတဲ႔ သမိန္မရူးကို ရာထူးေတြေပး

Aေရးႀကီးတဲ႔

စတဲ႔လုပ္ရပ္ေတြနဲ႔

Aမွဳေတာ္ေတြထမ္းခိုင္း၊

သမတ္ေတာ္ကို

နာမည္ဂုဏ္သတင္းတိုးတက္ေစတဲ႔

Aတြင္းလူယံု

ဗညားဦးေၿမွာက္စားပါတယ္။

Aၿဖစ္ပ်က္ကေတာ႕

ပုန္ကန္သူ

Aၿဖစ္တိုင္ပင္၊ သမိန္မရူးAတြက္

သံလ်င္စား

သံၿပတ္ကို

ႏွိမ္နင္းတဲ႔စစ္ပြဲပါဘဲ။ သံၿပတ္ဆိုသူဟာ ေၿမာင္းၿမစားေလာက္ဖ်ားရဲ႕ ညီဝမ္းကြဲတေယာက္ပါ၊ နာမည္က မလဂြန္းတဲ႔။ ဗညားဦးနိမ္႔ပါးစU္ ဗညားဦးရဲ႕ ေၿခေဆး ေရကို ေသာက္ၿပီး သစၥာက်ိန္ဆိုကာ လက္လွစ္ၿမိဳ႕ကို ေၿမာင္းၿမစား

ေလာက္ၿဖားလက္ေAာက္

မက်သြားေAာင္

ရြံ႕ရြံ႕ခြ်န္ခြ်န္

ကာကြယ္

ေစာင္႔ေရွာက္ခဲ႔တယ္၊ ဗညားဦးက သူ႕ရဲ႕Aရည္Aခ်င္းကို သေဘာက်လို႕ သံၿပတ္ဆိုတဲ႔ဘြဲ႔နဲ႔ သံလ်င္ၿမိဳ႕ကိုစားေစပါတယ္။ ဒါေပမဲ႔ ေနာက္ပိုင္းမွာ ဘယ္လိုၿဖစ္တာလည္းမသိဘူး သံလ်င္ကေန ထၿပီးပုန္ကန္ပါေလေရာ။

ပေဒသရာဇ္သက္ဦးဆိုင္ပိုင္စနစ္မွာက

Aထင္ၿမင္လြဲမွားစရာ

AၿပဳAမူAေၿပာဆိုေလး တခုတေလမ်ားလုပ္မိရင္ ပုန္ကန္တယ္လို႕ ယူဆႀကတာလည္းရွိတာကိုး။ သံလ်င္စားကို ႏွိမ္နင္းဖို႕ ဗညားဦးဟာ တပ္ႀကီးၿပင္ေစတယ္။ စစ္ဦးစီးAၿဖစ္ သမိန္မရူးကိုခန္႔တယ္၊ ဒါေပမဲ႕ Aေတြ႔Aႀကံဳမရွိတဲ႔ သမတ္ေတာ္ကို သူစိတ္မခ်ဘူ ဒါေႀကာင္႔ Aေတြ႕Aႀကံဳရင္႔က်က္တဲ႔ ဗိုလ္မင္းေယာဂရတ္ဆိုသူကို ပူးတြဲစစ္ဦးစီးခန္႔ေပးလိုက္တယ္၊ Aမွန္ကေတာ႕ သမတ္ေတာ္ကို နာမည္ႀကီးေAာင္

နာမည္တက္ေAာင္

လုပ္ေပးတာပါဘဲ။

(ဒီAစီစU္ကို

AဓိကစီစU္သူက

Aမေတာ္မဟာေဒဝီပါ) ကံမ်ားေကာင္းခ်င္ေတာ႕

သံလ်င္စားနဲ႔

စစ္ေတာင္ေကာင္းေကာင္းမတိုက္ရေသးဘူး

သံလ်င္စားသံၿပတ္ မိုးႀကိဳးခလို႕ ေသသြား ပါေလေရာ။ သမိန္မရူးတို႕လည္း စစ္မတိုက္ရဘဲ ေAာင္ပြဲနဲ႔ၿပန္လာရေတာ႕ ဘုန္းကႀကီးမားသူလို႕ ခ်ီးက်ဴးခံရတာေပါ႔။ ဗညားဦးက ေက်းဇူးရွင္ကို

ဒါဟာေက်းဇူးရွင္ကို ၿပစ္မွားရင္

ေလာက္ၿဖားတို႕လည္း

ေက်းစြပ္လို႕

ဒီလိုဘဲ

သမာေဒဝနတ္ၿမတ္ေတြက

ျဖစ္လိမ္႔မယ္

ငါ႔ရဲ႕ေက်းဇူးကိုမေထာက္ဘဲ

ဒဏ္ခတ္တာဘဲ၊

မင္းတို႕ႀကည္႔ထားႀက၊

ငါ႔ကိုေက်းစြပ္ခဲ႔ဘူးတယ္

ၿဗထဗတို႕

ငါAက်ိဳးစီးပြား

ပ်က္ခဲ႔သလို ဒင္းတို႕Aက်ိဳးပ်က္မွာဘဲလို႕ ေၿပာပါသတဲ႔။

Page | 49


ဒီပြဲAၿပီးမွာ သမိန္မရူးဟာ နန္းတြင္းမွာ Aလြန္ႀသဇာႀကီးမားလာတယ္။ ဒီထက္ပိုၿပီး နန္းတြင္းမွာ သမိန္မရူးရဲ႕ ႀသဇာႀကီးမားလာေစတဲ႔ Aေႀကာင္းကေတာ႕ ဗညားဦး AမႀကီးAမိAရာAၿဖစ္ Aရမ္းေလးစားခ်စ္ခင္တဲ႔ Aမေတာ္ မဟာေဒဝီနဲ႔ သမိန္မရူးတို႕ၿငိႀကတာ ေႀကာင္႔ပါဘဲ။ ေစာေစာကေၿပာခဲ႔သလို Aႀကံသမားဆိုေတာ႕ မဟာေဒဝီဟာ

သမိန္မရူးဟာ နန္းတြင္းမွာ

ရုပ္ေခ်ာAေၿပာေကာင္းၿပီး

ဘယ္သူဟာ

လင္ႏွစ္ဆက္ရေပမဲ႕

Aခရာဆိုတာကို

သားသမီးမရွိသူၿဖစ္ၿပီး

မိန္းမAထာညက္တဲ႔ ေႀကာနပ္သူပီပီသိတယ္။ ကာမဂုဏ္ႀကီးသူလည္း

ၿဖစ္ပါ႔လိမ္႔မယ္၊ ဒီလိုနဲ႔ ေႀကာင္ခံတြင္းပ်က္နဲ႔ ဇရက္ေတာင္ပံက်ိဳး ၿငိႀကပါေလေရာ။ ရာဂဟာ လူကိုမိုက္ေမွာင္ေစပါတယ္၊

Aခုလည္း

သမိန္မရူးရဲ႕ဆြဲရာေနာက္လိုက္သြားၿပီး ရာထားလာတဲ႔Aထိ

မဟာေဒဝီဟာ

ကာမေရေႀကာမွာေမ်ာသြားေတာ႕

ဗညားဦးေနရာကိုဆက္ခံမဲ႔သူAၿဖစ္

ၿဖစ္လာပါတယ္၊

နန္းတြင္းမွာက

သမိန္မရူးကို

သူကေခါင္းကိုင္Aရွင္မေလ။

Aဲဒီမွာ

လူႀကမ္းေလး Aပသံုေခၚ ဗညားႏြဲ႕နဲ႔ ေတြ႔ႀကေတာ႕တာပါဘဲ။ Aပသံုပိုင္စက္ သားAရင္းၿဖစ္ေပမဲ႕ မင္းသားပါ။

ဗညားႏြဲ႕ဟာ

နူးညံ႕သိမ္ေမြ႔မွဳကို

ဗညားဦးေရွ႔ေတာ္ေမွာက္မွာဆို

Aေလးထားတဲ႔

ဗညားဦးရဲ႕

Aၿမဲတမ္းAႏွိမ္ခံရတဲ႔

မ်က္စိထမ ဲ ွာ

ဗညားႏြဲ႕ဟာ

လူႀကမ္းလူရိုင္းလို႕ ၿမင္ေနတယ္။ “ ဒီေကာင္ကိုႀကည္႔စမ္း ေခါင္းကလည္းႀကီး ဆံပင္လည္းႀကမ္း ေၿခသလံုးသားလည္းႀကီး Aေတာ္ရက္စက္မဲ႔ေကာင္

ငါ႔ေသြးငါ႔သားAရင္းၿဖစ္ပါရက္နဲ႔ ”

လို႕

လူႀကားမွာ

ငါ႔နဲ႕မတူဘဲ

ဘီလူးနဲ႔တူေနတယ္၊

ခဏခဏေၿပာတတ္သလို

Aမေရ

ကြ်န္ေတာ္ေသရင္ ဒီေကာင္ကိုေတာ႕ နန္းမတင္မိလိုက္နဲ႔ဗ် ဒီေကာင္ႀကမ္းပံုန႔ဆ ဲ ို Aားလံုးဒုကၡ ေရာက္လိမ္႔မယ္၊

ေဘာငံမုန္ကိုႀကည္႔လိုက္စမ္းပါ

က်က္သေရရွိလိုက္လဲလို႕

ကြ်န္ေတာ္ေသရင္

ဘယ္ေလာက္

ေခ်ာေမာခန္႔ညားၿပီး

ေဘာငံမုန္ကိုပဲနန္းတင္ဗ်ာ

လို႕လည္း

သူ႕Aမေတာ္ မဟာေဒဝီကို ေၿပာေၿပာေလ႔ရွိသတဲ႔။ ဒီေတာ႕ ဟံသာဝတီ နန္းတြင္းမွာ ဗညားႏြဲ႔ကို ပမာမခန္႔တဲ႔သူေတြရွိလာတယ္၊ Aထူးသၿဖင္႔ သမိန္မရူးေပါ႔။ ဗညားႏြဲ႔မွာ

Aေမမရွိရွာေတာ႕ဘူး၊

သူAေမဟာ

သူ႔ကိုေမြးၿပီးသိပ္မႀကာခင္

ေသသြားခဲ႔တာ။

သူ႕Aေမေသတာက ဒုန္ဝန္းမွာပါ၊ AဲဒီAခ်ိန္က ဗညားဦးဟာ ရန္သူေတြနဲ႔ Aသည္းAသန္

Page | 50


တိုက္ခိုက္ေနရခ်ိန္ေပါ႔၊ စႏၵာမင္းလွဘြဲ႔ခံ

Aဲဒီ

ဒုန္ဝန္းမွာဘဲ

ေမြAစ္မိဖုရားလည္း

သူတပါးကိုေပးလိုက္ရ

ဒီႀကားထဲ

ဗညားႏြဲ႕Aေမရဲ႕Aမ

ေသသြားခဲ႔တယ္။

ေၿမာက္နန္း

စစ္ပြဲကလည္းရွံဳး

မိဖုရားကလည္းကြယ္လြန္ဆိုေတာ႕

မိဖုရား

သမီးကိုလည္း

ဗညားဦးရဲ႕စိတ္ေတြ

Aရမ္းထိခိုက္ေနခဲ႔လို႕မ်ား AဲဒီAခ်ိန္မွာ ေမြးလာတဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ေလးAေပၚ ဗညားဦးရဲ႕Aမ်က္ေတြ သြန္ခ်ထားသလားဘဲ။ မိခင္လည္းမရွိ

ဖခင္ေမတၱာလည္းမရရွာတဲ႔

မဟာေဒဝီက

သားAရင္းလို

လမ္ေလွ်ာက္တက္ကာစမွာ

ဗညားႏြဲ႔ေလးကို

ေကြ်းေမြးၿပဳစုၿပီး

သားသမီးမရွိတ႔ဲ

Aခ်စ္ပိုခဲ႔တယ္။

Aရီးေတာ္မဟာေဒဝီက

သူ႕ကိုလက္ဆြဲၿပီး

Aရီးေတာ္ ဗညားႏြဲ႕ေလး

ညီလာခံခန္းမထဲ

ေခၚခဲ႔တယ္၊ သူ႕ကိုၿမင္ေတာ႕ သူဖခင္ဆိုတဲ႔ ဘုရင္မင္းၿမတ္ဟာ ပလႅင္ေပၚကေတာင္မထဘဲ “ ႀကည္႔စမ္းပါဦးကြယ္တို႕ ငါ႔ရဲ႕သားတဲ႔ ရုပ္ႀကမ္းလိုက္တာ ဘီလူးလိုဘဲ ငါေတာ႕ခ်စ္လို႕မရပါဘူး ” လို႕ မူးႀကီးမတ္ရာ ေသနာပတိ နန္းတြင္းသားေတြAလယ္မွာ ေၿပာခဲ႔ပါတယ္၊ တီးတိုးရယ္ေမာ ေလွာင္ေၿပာင္ႀကတဲ႔ နန္းတြင္းသားေတြရဲ႕Aလယ္မွာ ဗညားႏြဲ႔ေလးဟာ မ်က္စိသူငယ္နားသူငယ္ နဲ႔ေပါ႔။ ဗညားဦးရဲ႕သားမို႕ ဗညားႏြဲ႕ (ဗညားေလး = ဗညားငယ္ = ဂ်ဴနီယာဗညား) လို႕ Aမည္ေပးခဲ႔ေပမဲ႕

Aေဖၿဖစ္သူဗညားဦးကေတာ႕

ဗညားႏြဲ႕လို႕

ဘယ္တုန္းကမွမေခၚဘူး

Aပသံုပါစက္ (လွ်ာစက္ရွိတဲ႔ေကာင္) လို႕ဘဲေခၚပါသတဲ႔။ နဲနဲႀကီးလို႕ သိတတ္လာတဲ႔Aရြယ္ကိုေရာက္လာေတာ႕လည္း သူမ်ားကေလးေတြလို AေဖAပါး တီတီတာတာေၿပာခ်င္ေပမဲ႕ Aေဖ ၿဖစ္သူကAကပ္မခံခဲ႕ဘူး။ Aေဖနဲ႔ Aေဖရဲ႕Aရမ္းေခ်ာတဲ႔ မိဖုရားေခါင္ႀကီးကေမြးတဲ႔သား

သူ႕ထက္ငယ္တဲ႔

ေဘာငံမုန္တို႕

ကစားက်ီစယ္

ေနတာကို

Aေဝးကခိုးႀကည္႔ရင္း ဗညားႏြဲ႔Aႀကိမ္ႀကိမ္မ်က္ရည္က်ခဲ႔ရရွာတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕စိတ္ေတြဟာ Aထီးဆန္က်န္မွဳ

မေႀကနပ္မွဳ

Aားငယ္မွဳေတြေႀကာင္႔

တေၿဖးေၿဖး

ႀကမ္းတမ္းလာခဲ႕တယ္၊

ခက္ထန္လာခဲ႔တယ္၊ တံုးတိုက္တိုက္ က်ားကိုက္ကိုက္ ၿဖစ္ခ်င္ရာၿဖစ္စမ္းကြာ ဆိုတဲ႔မထူးစိတ္ေတြ Aရြယ္နဲ႔မလိုက္ေAာင္ မ်ားၿပားလာခဲ႔တယ္။ ဒီလို စိတ္ႀကမ္းလူႀကမ္းနဲ႔ ႀကမ္းခ်င္တိုင္း ႀကမ္းၿပီး ရိုင္းခ်င္တိုင္းရိုင္းေနတဲ႔

လူႀကမ္းေလး

ဗညားႏြဲ႔ကို

ေပ်ာ႕ေၿပာင္းႏူးညံ႕ေစသူကေတာ႕

Aေမကြဲႏွမေလး တလေမေဒါေလးေပါ႔။ လူၾကမ္းေလးရဲ႔ခ်စ္Uီးသူ

Page | 51


တလေမေဒါဟာ ဗညားဦးရဲ႕Aသည္းေက်ာ္ေလးပါ၊ ဗညားႏြဲ႔နဲ႔ဆို ဖေAတူ Aေမကြဲေမာင္ႏွမေပါ႔။ လွပၿပီး

သြက္လက္ေတာ႕

ဒီလိုAေရးAေပးခံရဆံုး တြယ္တာေနသတဲ႔။ တြယ္တာေတာ႕

ဗညားဦးရဲ႕

AေရးေပးAခံရဆံုး

သမီးေတာ္ေလးက

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

ေမတၱာငတ္ေနသူေလးပါ၊

ႏွမေလးတလေမေဒါရဲ႕

ေမတၱာငတ္ခဲ႔သူေတြရဲ႕ထံုးစံAတိုင္း ႏွစ္ေယာက္လံုးကလည္း

ဖခင္ႀကီးႀကည္႔မရဆံုး ေမတၱာမွာ

ေမတၱာနဲ႔

သမီးေတာ္ေလးဘဲ၊ Aကိုေတာ္ကို

ႏွမေလးက

သူ႕ကိုသနားစိတ္နဲ႔

သူေမြ႔ေပ်ာ္လာတယ္။

ရာဂကို

Aရမ္း

ငယ္စU္က

ေရာေရာေထြးေထြးခံစားလာတယ္၊

Aရြယ္ေရာက္စဆိုေတာ႕

သူတို႕ႏွစ္ေယာက္ရဲ႕ဆက္ဆံေရးမွာ

ကိေလသာမီးစြဲေလာင္ပါေလေရာ။ Aမ်ိဳးခ်င္းထပ္မွၿမတ္တယ္ဆိုတာရယ္ AယူAဆရယ္ေႀကာင္႕ ပေဒသရာဇ္စနစ္မွာ

ေယာက်ၤားေကာင္း

မိဖုရားေတြ

Aမ်ားႀကီး

ထားေလ႔ရွိတဲ႔

ဖေAတူမေAကြဲေမာင္ႏွမခ်င္းယူႀကတာ၊

Aဆန္းေတာ႕မဟုတ္ဘူးဆိုေပမဲ႕

ဗညာႏြဲ႔နဲ႔

ေမာင္းမတေထာင္ဆိုတဲ႔ Aင္မတန္ဆိုးဝါးတဲ႔

ဝမ္းကြဲခ်င္းAိမ္ေထာင္ၿပဳတာ

တလေမေဒါAတြက္ကေတာ႕

မလြယ္ကူပါဘူး။

ဗညားဦးဟာ ဗညားႏြဲ႔ကို ခါးခါးသီးသီး ႀကည္႔မရသလို တလေမေဒါကိုလည္း Aရမ္းခ်စ္တယ္ ဒီေတာ႕

သေဘာတူဖို႕လံုးဝမရွိဘူး၊

ဒါနဲ႔

ႏွစ္ေယာက္သား

ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕ေမြးစားAေမ

မဟာေဒဝီပိုင္စားရာ ဒဂံုဘက္ဆီ ထြက္ေၿပးႀကပါေတာ႕တယ္။ ဒီသတင္းႀကားတာနဲ႔ ဗညားဦးဟာ တပ္ကိုလႊတ္ၿပီး လိုက္ဖမ္းခိုင္းတယ္၊ ဒါနဲ႔ ဗညားႏြဲ႔တို႕၂ေယာက္ သိပ္ေဝးေဝးမေၿပးနိုင္ခင္မွာဘဲ သမီးေတာ္ေလးကို

ၿပန္မိေတာ႕တာေပါ႔။

ဘာမွAၿပစ္မဆိုဘဲ

Aခုလိုၿဖစ္ရတာဆိုၿပီး မဟာေဒဝီႀကားေတာ႕

ဗညားႏြဲ႔ကို

မိေတာ႕လည္း

ဒီဘီလူးေကာင္

ဗညားဦးဟာ

ေခၚသြားလို႕

သမီးေလး

ေထာင္သြင္းAက်U္းခ်ထားေစသတဲ႔။

Aမေတာ္

ဒဂုန္ကေနလိုက္လာၿပီး

ေမာင္ၿဖစ္သူကိုေတာင္းပန္တယ္၊

ပထမေတာ႕

ဗညားဦးကခါးခါးသီးသီးဘဲ ဒီေကာင္႔ကိုမွတ္ေလာက္သားေလာက္ကို ဆံုးမပစ္ ရမယ္ ဆိုလို႕ခ်ည္း လုပ္ေနသတဲ႔

ေနာက္ေတာ႕လည္း

Aမေၿပာလို႕သာ

ဒီေကာင္ကို

Aမၿဖစ္သူက

ေတာင္းပန္ဖန္မ်ားလာေတာ႕

ကြ်န္ေတာ္ဘာမွမလုပ္တာ၊

Aမေရ

ဒီေကာင္ကြ်န္ေတာ္႔သားဆိုေပမဲ႕

Aေတာ္ဒုကၡေပးတဲ႔ေကာင္၊ ဒီေကာင္႕ကို ကြ်န္ေတာ ္ေမတၱာ မရွိဘူးဗ်ာ ” လိုေၿပာသတဲ႔။

Page | 52


ဘုရင္ႀကီးဘာမွမေၿပာေတာ႕ Aမေတာ္မဟာေဒဝီဟာ သူရဲ႕ေမြးစားသား တူေတာ္ ဗညားႏြဲ႔ကို ေထာင္ကထုတ္

တလေမေဒါေလးနဲ႔

သူ႔Aနားမွာေနပါေစတယ္။ လာေနတာေပါ႔ေလ။

Aိမ္တေဆာင္ေဆာက္ၿပီး

သူ႕Aနားမွာေနေစတယ္ဆိုေတာ႕

Aဲဒီတုန္းက

ေလာက္ပဲရွိေသးသတဲ႔။

လက္ဆက္ေပး

ဗညားႏြဲ႕နဲ႔

ေနာက္ေတာ႕

မဟာေဒဝီလည္းပဲ

တလေမေဒါတို႕ရဲ႕

သားတေယာက္

Aသက္က

ေမြးပါတယ္၊

ပဲခူးမွာ ၁၄-၁၅

ေၿမးရၿပီဆိုတာ

ႀကားရေတာ႕လည္း Aဖိုးၿဖစ္သူ ဗညားဦးဟာ Aရမ္းဝမ္းသာသြားသတဲ႔ ေၿမးဦး မဟုတ္လား။ Aမည္ကိုလည္း

သူကိုယ္တိုင္ေပးပါတယ္၊

ေဗာAဲေလာက်န္းေဒါတဲ႔

သူ႕ရဲ႕ဦးေလး

ဗညားAဲေလာမင္းကို သတိတရနဲ႔ ေပးတဲ႔Aမည္ပါ။ သမိန္မရူး နဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ သားနဲ႔ မယားနဲ႔ ၿဖစ္လာေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔ဟာ Aရင္ကလို ႀကမ္းႀကမ္းတမ္းတမ္းမဟုတ္ေတာ႕ဘဲ ႏူးညံ႕သိမ္ေမြ႔လာၿပီး

လူႀကီးသူမေတြ

Aိမ္ေထာင္က်သြားသူတို႕ရဲ႕ မဟုတ္ေတာ႕ပဲ

ထံုးစံAတိုင္း

သူ႕ေရွ႕ေရးကို

သားေတာ္ႀကီးကလည္းၿဖစ္ၿပန္ နာမည္ေက်ာ္သူလည္း ေလးစားတဲ႔သူေတြ

ေလးေလးစားစား

Aရင္တုန္းကလို

AေလးAနက္ထားလာတဲ႔ လွ်ာစက္

ၿဖစ္ၿပန္ေတာ႕

Aေတာ္မ်ားတယ္၊

လက္နက္ကိုင္တပ္ေပါင္းစု

ကိုလည္း

ေသနာပတိ

Aာစက္နဲ႔ ဖခင္ၿဖစ္သူက Aထူးသၿဖင္႔ Aမတ္ႀကီး

ဆက္ဆံလာသတဲ႔။

စိတ္လြတ္

သေဘာေပါ႔။

ကိုယ္လြတ္

သူ႔ရွင္ဗညားဦးရဲ႕

ဘုန္းရွိတဲ႔ေယာက်ၤားလို႕

နန္းတြင္းမွာ

ႏွိမ္ထားတဲ႔ႀကားထဲက

ဗညားႏြဲ႔ကို

ဘုရင္႔ပေရာဟိတ္ သမိန္ဇိပ္ၿပဲ

မင္းဇြတ ဲ ႏုန္

တို႕ဟာ

နဲ႔

ဗညားႏြဲ႔ကို

မင္းေလာင္းAၿဖစ္ ေမွ်ာ္လင္႔Aားကိုးခဲ႔ႀကတယ္။ သူရွင္ဗညားဦးက သူခ်စ္တဲ႔သား ေဘာငံမုန္ကို သူ႕Aရိုက္Aရာ

ဆက္ခံေစခ်င္ေပမဲ႔

ႀကိဳက္သမားနဲလွပါသတဲ႔။

ဒီAေၿခေနမွာ

Aမတ္စစ္သူႀကီးေတြႀကားမွာ သမိန္မရူးဟာ

ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕

ေဘာငံမုန္ကို Aဓိကၿပိဳင္ဘက္

ၿဖစ္လာပါေတာ႕တယ္။ သမိန္မရူးဟာ

သာမန္Aမတ္တဦးရဲ႕သားမို႕

ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕Aမနဲ႔

Aိမ္ေထာင္ၿပဳထားတာေတာင္

ဗညားႏြဲ႔ကို ရွိန္ပါတယ္၊ မင္းသားနဲ႔ Aမတ္သား ကြာတယ္မဟုတ္လား။ ဒါေပမဲ႕ ေယာက္ခမ ဘုရင္ႀကီးကလည္း ပြဲထုတ္ေၿမာက္စားေပးတာရယ္၊ နန္းတြင္းမွာ ဆရာႀကီး ၿဖစ္တဲ႔ Aမေတာ္

Page | 53


မဟာေဒဝီရဲ႕

စိတ္ဝင္စားမွဳရတာရယ္ေႀကာင္႔

ေနာက္ပိုင္းမွာ

သမိန္မရူးဟာ

သူ႕ကိုယ္သူ

မင္းေလာင္းလို႕ ယံုႀကည္ မာန္တက္လာၿပီး ဗညားႏြဲ႔ကို ယွU္လာပါတယ္။ မဟာေဒဝီဟာ

ဗညားဦးရဲ႕Aမပါ၊

Aသက္

၅၀ေက်ာ္ၿပီေပါ႔။

Aိမ္ေထာင္ႏွစ္ဆက္ၿပဳေပမဲ႔

ကေလးမရဘူး၊ ဒီေတာ႕ Aရြယ္လည္း တင္တယ္ထင္ပါ႔၊ သမိန္မရူးနဲ႔ ၿငိပါေလေရာ။ ေၿပာရမယ္ဆို သမိန္မရူးဟာ

သူ႕တူမရဲ႕ေယာက်ၤားဆိုေတာ႕ကာ

ဇာတ္လမ္းေပါ႔ေလ။

သမိန္မရူးရဲ႕

AၿပဳAစု

တူမေယာက်ၤားနဲ႔

AႏွဳးAနပ္မွာ

Aရီး

ေမွ်ာပါရင္း

တို႕ရဲ႕

မဟာေဒဝီဟာ

သမိန္မရူးဘက္က ရပ္တည္ၿပီး ဘာမဆိုလုပ္ဖို႕ Aသင္႔ၿဖစ္လာတယ္။ ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက သားAရင္းတေယာက္လို

ခ်စ္ခင္သနားၿပီး

ေႀကြးေမြးၿပဳစု

လူလားေၿမာက္ေစတဲ႔

တူေတာ္

ဗညားႏြဲ႔ကိုေတာင္ လင္ငယ္ေလး သမိန္မရူးAတြက္ဆံုး ရွင္းပစ္ဖို႕ ဝန္မေလးဘူးၿဖစ္လာသတဲ႔။ ဒါေတြေႀကာင္႔လည္း သမိန္မရူးဟာ ဗညားႏြဲ႔ကို ထိပါးရဲလာတာေပါ႔။ တေန႔မွာ

သမိန္မရူးနဲ႔

ဗညားႏြဲ႕

Aန္စာကစားရင္း

သမိန္မရူးက

ရွံဳးမဲ

မဲၿပီး

ကစားခံုကိုထထုလိုက္သတဲ႔၊ ဒါဟာ Eကရာဇ္မင္းရဲ႕သားကို သာမန္Aမတ္တေယာက္ရ႕ဲ သားက လုပ္ရဲတဲ႔Aၿပဳမူမဟုတ္ပါဘူး။

ဗညားႏြဲ႕

ေဒါသထြက္ၿပီး

ထရပ္ေတာ႕

သမိန္မရူးက

သူ႕လုပ္ရပ္မွားသြား ၿပီဆိုတာ ခ်က္ခ်င္းသိလိုက္တယ္၊ စတာပါ ေနာက္တာပါ စိတ္မဆိုးပါနဲ႔ ကြ်န္ေတာ္က

Aရွင္မင္းသားရဲ႕ကြ်န္ပါ၊

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကိုယံုပါ၊

သူ႕ရွင္

ကံကုန္ရင္

ဘယ္Aခ်ိန္မွာၿဖစ္ၿဖစ္

Aရွင္မင္းသားဘဲ

မင္းၿဖစ္မွာပါ၊

Aရွင္မင္းသားရဲ႕

သစၥာကိုသာ

ေစာင္႔သိရိုေသေနလွ်က္ပါ လို႕ ပ်ာပ်ာသလဲ ေတာင္းပါသတဲ႔။ ဒီေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔က ဒါဆိုရင္ Aကိုေတာ္နဲ႔

ကြ်န္ေတာ္တို႕

Aတူသြားႀကပါတယ္။

ေသြးေသာက္သစၥာၿပဳရေAာင္

(ဒီလိုေသြးေသာက္

သစၥာဖြဲ႔တာကို

ဆိုၿပီး

သမိန္မရူးရဲ႕

မြန္ဘာသာနဲ႔

ဝွယ္

Aိမ္ကိုကို ဖြဲ႔တယ္လို႕

ဆိုပါတယ္၊ AခုAခ်ိန္Aထိ ေတာနယ္က မြန္လူငယ္ေတြ က်င္႔သံုးေနဆဲပါ) Aိမ္ေရာက္ေတာ႕ မိုးခ်ဳပ္ေနၿပီ၊ သမိန္မရူးက လက္ေမာင္ေသြးေဖါက္ သစၥာၿပဳၿပီး Aရက္နဲ႕ေရာလို႕ ဗညားႏြဲ႕ကိုေပးေတာ႕ သေဘာရိုးနဲ႔ ဗညာႏြဲ႔က တက်ိဳက္ထဲ ကုန္ေAာင္ေသာက္ခ်လိုက္တယ္၊ သမိန္မရူးAလွည္႔ေရာက္ေတာ႕

Aိုက္လိုက္တာဆိုၿပီး

ယပ္ေတာင္ယပ္

လိုက္တာ

ဆီမီးၿငိမ္းသြားေရာ ဒီAခ်ိန္မွာ သမိန္မရူးရဲ႕မိန္းမ တလေမသီရိက ဗညားႏြဲ႔လက္ေမာင္းေသြးနဲ႔ ေရာထားတဲ႔

Aရက္ကို

ဆြဲယူသြန္ပစ္လိုက္ၿပီး

ထံုးနဲ႔နံႏြင္းေရာေဖ်ာထားတဲ႔

Page | 54


Aရည္နဲ႔လွယ္ထားေပးတယ္၊

ဒါကို

သမိန္မရူးက

ခပ္တည္တည္နဲ႔

ယူေသာက္ၿပ

လိုက္ေတာ႕တာပဲ။ ဒီAေႀကာင္းကို ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕ေနာက္လိုက္တဦးကေတြ႔ေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔ေၿခဖဝါးကို ကုတ္ၿပီးသတိေပးလိုက္တယ္။ သူ႕ေနာက္လိုက္ရဲ႕

Aမနဲ႔

ေယာက္ဖေတာ္ရဲ႕

Aခ်က္ေပးတာရယ္ေႀကာင္႔

မ်က္စိမ်က္ႏွာမေကာင္းတာရယ္၊

တခုခုေတာ႕

ထူးၿပီဆိုတာသိလို႕

ဗညားႏြဲ႔ထၿပန္ပါေလေရာ။ Aိမ္ေရာက္ေတာ႕

သူ႕ေနာက္လိုက္ကိုAၿဖစ္Aပ်က္ေမးလို႕

သိရေတာ႕

ဗညားႏြဲ႔

Aရမ္းAံ႕ႀသသြားတယ္၊ သူဒီလိုမထင္ထားမိခဲ႔ဖူးေလ။ တလေမေဒါကလည္း သူ႕ေယာက်ၤားကို က်မလည္း ပတ္သတ္ၿပီး ေဘာငံမုန္ကို

ဒီAေႀကာင္းေတြႀကားေနရတာႀကာၿပီ၊ ေၿပာေနႀကတာ သတ္ၿပီး

တနန္းတြင္းလံုး

သမိန္မရူးကို

ရွင္႔Aရီးနဲ႔

Aဲဒီေကာင္ရဲ႕

နားမဆံ႕ေတာ႕ဘူး၊

သူတို႕က

နန္းတင္ဖို႕ႀကိဳးစားေနတာ၊

ေနပံုထိုင္ပံုနဲ႔ ရွင္နဲ႔

ရွင္႔ညီ

ရွင္႔ကိုေၿပာၿပမလို႕ဘဲ

ရွင္မယံုမွာစိုးလို႕ လို႕ဝင္ေၿပာပါတယ္။ ဗညားႏြဲ႔Aရမ္းစိတ္ဆိုးသြားတယ္၊ ငါ႔Aမ မုဆိုးမၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္ေတာ႕ ဒီေကာင္ကို ငါ႔လက္နဲ႔သတ္ရမွ ေက်နပ္မယ္လို႕ က်ိန္းဝါးသတဲ႔။ ဟံသာဝတီနန္းတြင္းမွာ ဗညားႏြဲ႔ နဲ႔ သမိန္မရူးရဲ႕ ယွU္ၿပိဳင္မွဳဟာ တေန႔တၿခားၿပင္းထန္လာသလို၊ သမိန္မရူးနဲ႔

မဟာေဒဝီရဲ႕

ပိုပိုထြက္ေပၚလာတယ္။

မေတာ္တေရာ္သတင္းဟာလည္း

တေၿဖးေၿဖးနဲ႔

နန္းတင္ခ်င္ေနတယ္လို႕

မဟာေဒဝီဟာ

သိလာႀကေတာ႕

တေန႔ထက္တေန႔

ဗညားႏြဲ႔ထက္

သမိနမ ္ ရူးကို

နန္းတြင္းသူနန္းတြင္းသားေတြဟာ

ပိုၿပီး

နီးရာဓါးကို

ေႀကာက္ရသူမ်ားပီပီ ဗညားႏြဲ႔Aိမ္ေတာ္ဆီ Aဝင္Aထြက္လုပ္တာကိုေတာင္ မလုပ္ရဲေတာ႕ဘဲ ေရွာင္လာႀကတယ္။

ဘုရင္႔ပေရာဟိတ္ၿဖစ္တဲ႔

မင္းဇြဲတႏုန္

နဲ႔

ေသနာပတိAမတ္ႀကီး

သမိန္ဇိပ္ၿပဲကေတာ႕ ဗညားႏြဲ႕ကို ပုန္းရွိဳးကြယ္ရွိဳး Aႀကံေပးရင္း ေထာက္ခံေနတုန္းဘဲတဲ႔။ ဒီေနရာမွာ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕ ရင္႔က်က္မွဳက Aံ႕ႀသစရာပါဘဲ၊ ငယ္ငယ္က ႀကမ္းခဲ႔ရမ္းခဲ႔ ရိုင္းခဲ႔သေလာက္၊ ဒီAေၿခေနမွာေတာ႕ က်ိတ္မွိတ္သည္းခံရင္း လူႀကားထဲမွာ

Aခ်ိန္မတန္

ေသးလို႕

Aခ်ိန္ကိုေစာင္႔ေနသတဲ႔။

သမိန္မရူးက

ပါးၿပင္းမေထာင္တဲ႔ ဘယ္ေလာက္Aထိ

မေတာ္တဆလိုလိုနဲ႔

ေၿမြေဟာက္တေကာင္လို သည္းခံ

ေၿခနဲ႔ခပ္တာကိုေတာင္

ခဲ႔သလဲဆိုရင္ မသိသလို

သည္းခံေနခဲ႔တဲ႔Aထိ က်ိတ္မွိတ္ ခံစားခဲ႔တယ္။

Page | 55


ဒီAၿဖစ္ပ်က္ၿဖစ္ခဲ႔ပံုက ဒီလို ... မင္းကန္စီ ၿဖစ္ပံုက

...

ဗညားႏြဲ႔ဆီမွာ မင္းကန္စီဆိုတဲ႔ ကိုရင္လူထြက္တေယာက္ Aမွဳထမ္းတေယာက္ရွိတယ္၊ ဒီလူဟာ ေဗဒင္နဲ႔ နိမိတ္ ေကာက္ပညာ Aလြန္ေတာ္သူၿဖစ္သတဲ႔၊ ကုန္းေဘာင္ေခတ္က Aလြန္ထင္ရွားခဲ႔တဲ႔ Aယူေတာ္မဂၤလာဦးနိဳးလို လူမ်ိဳးေပါ႔။ ဒီမင္းကန္စီဆိုတဲ႔ပညာရွင္ ဗညားႏြဲ႔ဆီေရာက္လာပံုကလည္း Aေတာ္ဆန္းတယ္ဆိုရမယ္။ ဟံသာဝတီနန္းတြင္းမွာ

ဗညားႏြဲ႔နဲ႔

နန္းတြင္းသားေတြဟာ

သမိန္မရူးတို႕ႏွစ္ေယာက္

နီးရာဓါးေႀကာက္

ရသူ

ၿပိဳင္ဆိုင္တာၿမင္႔တက္လာေတာ႕

ေတြပီပီ

လက္ရွိAေၿခAေနAရ

ပိုၿပီးAႏၱာရယ္ေပးနိဳင္တဲ႔ သမိန္းမရူးနဲ႔ မဟာေဒဝီကို ပိုေႀကာက္ႀကတာမို႕ ဗညားႏြဲ႔ကို ေရွာင္လာ ႀကတယ္၊ ေနာက္ဆံုး ေစာေစာကေၿပာခဲ႔သလို ဗညားႏြဲ႔ထံ Aဝင္Aထြက္လုပ္တာေတြေတာင္ မလုပ္ရဲေတာ႕ဘူး။ ဒါေပမဲ႕ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕ AေရAခ်င္းကို သေဘာက်တဲ႔ Aရာရွိႀကီးေတြကေတာ႕ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ဆက္သြယ္ၿမဲဘဲတဲ႔။

ဒီAထဲမွာ

Aမတ္ႀကီးသမိန္ၿဗဇၨနဲ႔

ရာဇပေရာဟိတ္

မင္းဇြဲတနုန္တို႕လို႕ ပုဂၢိဳလ္ႀကီးေတြလည္းပါတယ္။ တေန႕မွာ မင္းဇြဲတနဳန္က ဗညားႏြဲ႔ကို Aႀကံေပးတယ္ မင္းညီမင္းသား သူေဌးသူႀကြယ္ေတြ ဂလီရိုက္စကားတဲ႔ေနရာကို

သြားပါတဲ႔။

ဂလီရိုက္တယ္ဆိုတာက

ဘယ္လိုကစားနည္းလည္း

မသိပါဘူး၊ ဒါေပမဲ႕ ေတာင္ငူေခတ္ နတ္ရွင္ေနာင္ေရးတဲ႔ ကဗ်ာတပုဒ္ထဲမွာ ဂလီရိုက္တဲ႔Aေႀကာင္း ပါတယ္၊ Aုပ္စု၂စုခြဲၿပီး လံုးဝန္းတဲ႔ Aလံုးတလံုးကို ၿမင္းစီးရင္း ရိုက္တ႔A ဲ ေႀကာင္းေရးထားတယ္၊ ဒီေတာ႕ ဂလီဆိုတာက ပိုလိုကစားနည္းနဲ႔တူမလားဘဲ။ မင္းဇြဲတႏုန္က ဆင္းေစခ်င္တဲ႔

ဗညားႏြဲ႔ကို

ဂလီကစားရာတဲ႔ေနရာသြားခိုင္းတာ

သေဘာနဲ႔လားေတာ႕မသိဘူး၊

ဒါေပမဲ႕

လူငယ္ေတြကိုစည္းရံုးေရး

Aဲဒီေနရာမွာ

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

Aင္မတန္ထူးဆန္းတဲ႔ Aၿဖစ္Aၿပက္တခုနဲ႔ ႀကံဳရပါတယ္။ ဂလီကြင္းက က်ံဴးနဲ႔ ဘုရားတဆူႀကားက ကြင္းတကြင္းမွာရွိတယ္၊ တေန႔ လူငယ္ေတြ ဂလီရိုက္ကစားတဲ႔ ေနရာကိုဗညားႏြဲ႔ေရာက္ေတာ႕

Page | 56


ဘုရားပရိဝဏ္မွာ

ေပါင္းသင္ၿမက္ႏုတ္

သူတခါမွမေတြ႔ဖူးဘူး

ေနတဲ႔

သူစိမ္းေပါ႔။

လူတေယာက္ကို

ဒါနဲ႔

သတိထားမိသတဲ႔၊

ဗညားႏြဲ႔ကေမးၿမန္းႀကည္႔ေတာ႕

ဒီလူကို Aဲဒီလူက

ဆင္ၿဖဴရွင္မင္းႀတားရဲ႕သားေတာ္နဲ႔ စကားေၿပာခ်င္လို႕ ေစာင္႔ေနတာပါတဲ႔၊ ဗညားႏြဲ႔က သူဟာ ဆင္ၿဖဴရွင္ဗညားဦးရဲ႕သားေတာ္ၿဖစ္တယ္ ႏြားေက်ာင္းသားတႀကိမ္ ပုဂၢိဳလ္ထူးရဲ႕

လို႕ဆိုေတာ႕

ရဟန္းႏွစ္ႀကိမ္ၿဖစ္ဖူးတဲ႔

ထူးဆန္းတဲ႔

လူစိမ္းက

ပုဂၢိဳလ္ထူး

စကားသံုးခြန္းကိုေၿဖနိဳင္ရင္

ဗလာရဆိုတ႔A ဲ ရပ္မွာ

တစ္ေယာက္ရွိတယ္၊

Aရွင္မင္းသားဟာ

Aဲဒီ

ရာမညတိုင္း

တလိုင္း၃ရပ္ကို ပိုင္စိုးရတဲ႔ Eကရာဇ္မင္းၿဖစ္မယ္ လို႕ေၿပာၿပီး ေပ်ာက္သာြ းသတဲ႔။ ဗညားႏြဲ႔လည္း Aင္မတန္ထူးဆန္းတဲ႔ ဒီAၿဖစ္Aပ်က္ကို ၿမင္ေတြ႔ရၿပီး စကားေမးမရေAာင္ Aံ႕ႀသ မွင္တက္ သြားတာေပါ႔၊ ထူးဆန္းတာက ဒီAၿဖစ္Aပ်က္ကို ၿမင္ေတြ႔လိုက္ရတဲ႔သူဟာ သူနဲ႔ မသိုက္ဆိုတဲ႔ သူAမွဳထမ္းတေယာက္သာ ရွိပါသတဲ႔ေလ။ ဒီလိုနဲ႔

ေနာက္တေန႔ေရာက္ေတာ႕

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

ဘုရားဆြမ္းေတာ္ကပ္၊

ဗလိနတ္စာေတြ

ေကြ်းေမြးပူေဇာ္ၿပီး သူရဲ႕Aမွဳထမ္း မသိုက္ကို လူဆန္းတဲ႔လူစိမ္းႀကီးေၿပာသြားတဲ႔ ပုဂၢိဳလ္ထူးကိုရွာဖို႕ ဗလာရဆိုတဲ႔Aရပ္ကို ေစလႊတ္လိုက္တာေပါ႔။ ဗလာရနဲ႔ ပဲခူးက တညAိပ္ေလာက္ သြားရသတဲ႔။ မသိုက္ ဗလာရကိုေရာက္ေတာ႕ ဗလာရရြာေဈးထဲမွာ ရြာသူႀကီးတို႕ ႀကက္တိုက္ေနခ်ိန္ၿဖစ္တယ္။ Aားလံုးက

ႀကက္ဝိုင္းကို

စိတ္ဝင္စား

ေနတုန္း

ကိုရင္တပါး

ေဈးကိုၿဖတ္ၿပီး

ႀကြလာတာကိုေတြ႔လိုက္ရေတာ႕ သူႀကီးက ကိုရင္ ဘယ္ႀကြမွာလဲလို႕ ႀကက္ဝိုင္းထဲက လွမ္းေမး လိုက္သတဲ႔။

ကိုရင္က

က်ဳပ္တို႕ေက်ာင္းဒကာ

ေနမေကာင္းဘူးသတင္းႀကားလို႕

ဆရာေတာ္လႊတ္လိုက္တာနဲ႔ သြားႀကည္႔မလို႕လို႕ ၿပန္ေၿဖတယ္၊ ဒါနဲ႔သူႀကီးတို႕ကလည္း ဟာ Aဲဒီေက်ာင္းဒကာဟာ တပည္႔ေတာ္တို႕ သူငယ္ခ်င္းဘဲ၊ ဒီမွာကလည္း ေလာင္းေႀကး ႀကီးေတာ႕ မထနိုင္ေသးဘူး

ကိုရင္ေမးၿပီးၿပန္လာရင္

လူနာAေၿခေနေလး

တပည္႔ေတာ္တို႕ကို

ေၿပာၿပဦးေနာ္လို႕ ေၿပာပါသတဲ႔။ ကိုရင္လည္းရြာထဲဝင္သြားၿပီး ေဈးေရာက္ေတာ႕လည္း

လူနာAေၿခေနေမး၊

ႀကက္ဝိုင္းကမၿပီးေသးဘူး

ကိုရင္ၿပန္လာတာၿမင္ေတာ႕

သူႀကီးက

သဲႀကီး

ဘဲနဲ႔လဲကိုရင္

ၿပီးေတာ႕ၿပန္ထြက္လာလို႕ မဲႀကီးၿဖစ္ေနတုန္းဘဲ၊

ဒါေပမဲ႕

လူနာAေၿခဘယ္လိုလည္းလို႕

လွမ္းေမးေတာ႕ ကိုရင္က “ ေက်ာင္းဒကာနာတာက ရာဟုဆိုရေAာင္လည္း ရာဟုမဟုတ္၊

Page | 57


ရွစ္AကၡရာဆိုရေAာင္လည္း

ရွစ္Aကၡရာမဟုတ္၊

တမ်ိဳးေၿပာရရင္

လယ္ထြန္တဲ႔သူဟာ

ကန္သင္းေထာင္႔ေရာက္ရင္ ႏွင္တံကို လွည္းေမာင္းသလို ဆီးကင္းကို ေရးခ်တာနဲ႔ တူတယ္ ” လို႕ၿပန္ေၿပာတယ္။ ဒါနဲ႔ႀကက္တိုက္သူေတြက ဘာႀကီးလဲဟ ရွဳပ္ေနတာဘဲ လို႕ဝိုင္းေၿပာႀကေတာ႕ သူႀကီးက ဟာ ငါသူတို႕ေက်ာင္းကို ခဏခဏ ေရာက္ဖူး တယ္။ ဒီကိုရင္ဟာ ေဗဒင္ဟူးရားAရမ္းေတာ္တယ္လို႕ သူ႕တို႕ဆရာေတာ္ကေတာင္ ငါမထင္ဘူးလို႕

ခ်ီးက်ဴးရတဲ႔

သူ႕Aေပါင္းAသင္း

ဗညားႏြဲ႕လႊတ္ထားတဲ႔

ကိုရင္ေလးကြ၊

ႀကက္သမားေတြကို

မသိုက္ႀကားတာနဲ႔

သူေပါက္ကရ

ေၿပာတယ္လို႕

ၿပန္ေၿပာပါသတဲ႔။

ဒီAေႀကာင္းကို

သူ႕သခင္ဆီကိုေၿပးၿပီး

ဒီAေႀကာင္းကို

ေၿပာၿပေတာ႕တာဘဲ။ မင္းကန္စီ ၂ ကိုရင္ေလးရဲ႕စကားဆန္းကို သူရဲ႕လူ မသိုက္ လာေၿပာၿပေတာ႕ ဗညားႏြ႔က ဲ ဒါဟာသူရွာေနတဲ႔သူရဲ႕ စကားဘဲလို႕ လံုးဝယံုႀကည္ၿပီး ေရႊေမာ္ေဓာဘုရားကိုသြား ဘုရားေတြဘာေတြရွိခိုး ၿပီးေတာ႕မွ “ တပည္႔ေတာ္ဟာ

Eကရာဇ္မင္းၿဖစ္မယ္ဆိုရင္

ဒီစကားရဲ႔ Aဓိပၸါယ္ကို

ေဖာ္နိဳင္ပါေစ ” လို႕

Aဓိဌါန္ၿပဳပါသတဲ႔။ ရာဟုလည္းမဟုတ္

ရွစ္Aကၡရာလည္းမဟုတ္ဆိုေတာ႕

Aတ္

Aကၡရာၿဖစ္ရမယ္တဲ႔

(ေမာ္ကင္းနားမလည္ပါ)၊ လယ္ထြန္ရာမွာ ကန္သင္းေထာက္ေရာက္ရင္ ခ်ိဳးေကြရတယ္၊ ႏြားလွည္း ကြ်ဲလွည္းေမာင္းရင္

ေၿဖာင္႔ေၿဖာင္႕ေမာင္းတဲ႔Aခါ

ကြ်ဲ

ႏြားေတြကို

တြပ္

(တပ္)

လို႕

ေAာ္ဟစ္ေစခိုင္းၿပီး ေကြ႔မယ္ဆိုရင္ ေဇဝ္ (ေဇ) ကို ေAာ္ရတယ္၊ တခါ ဇီးကင္းေရးခ်ဆိုေတာ႕ ဇီးသီးနဲ႔တူတဲ႔ Aကၡရာဟာ ဝ Aကၡရာၿဖစ္ေတာ႕ကာ ဝါ ေပါ႔။ ဒီေတာ႕ Aာလံုးေပါင္းလိုက္ရင္ Aတ္ + ေဇဝ္ + ဝါ = Aေဇၨဝါ= Aဇီေဝါ = Aသက္မရွိ ဆိုတာဘဲေပါ႔။ ကဲ မသိုက္ေရ ဗလာရရြာဆီ တေခါက္ေၿပးၿပီးေတာ႕

ေက်ာင္းဒကာရဲ႕Aေၿခေနကို

ေက်ာင္းဒကာေသၿပီဆိုရင္ေတာ႕ တကယ္ဘဲ ေက်ာင္းဒကာဟာ

ငါ႔ေၿဖတာမွန္ၿပီ

ဆိုၿပီး

သြားစံုစမ္း

စမ္းကြာ၊

မသိုက္ကိုလႊတ္ႀကည္႔ခိုင္းတယ္။

Aနာသည္းၿပီး ေသသြားၿပီဆိုတာ သိရေတာ႕ ဗညားႏြဲ႕ဟာ

သူ႕Aေၿဖမွန္တယ္ဆိုၿပီး Aရမ္းဝမ္းသာသြားေပါ႔။

Page | 58


ေနာက္သိပ္မႀကာဘူး မသိုက္ကို ေနာက္တခါလႊတ္ၿပီး Aဲဒီကိုရင္ေလးကို သူႀကည္႔ခိုင္းေတာ႕ ကိုရင္ေလးက

လူဝတ္လဲသြားၿပီ၊

သူႀကီးဆီကေငြေခ်းၿပီး ကိုယ္စား

ၿပန္မဆပ္နိဳင္တာနဲ႔

Aေႀကြးဆပ္တဲ႔Aေနနဲ႔

ပညာတတ္သူမို႕

လူဝတ္

သူႀကီးက

လဲသြားရတာကလည္း

သူ႕Aကိုက

သူႀကီးကသူ႔Aေမကိုဖမ္းမယ္လုပ္ေတာ႕

သူႀကီးဆီမွာ

ကြ်န္ဝင္ခံလိုက္လို႕ပါ။

သာမန္ခပ္ညံ႕ညံ႕

သူ႔Aေမ

ကြ်န္ခံတယ္ဆိုေပမဲ႔

ကြ်န္Aၿဖစ္

မသတ္မွတ္ဘဲ

ကိုရင္လူထြက္က

သစ္ပင္ေပၚတက္ၿပီး

ႏြားေက်ာင္းသားဦးစီးခန္႔ပါသတဲ႔။ တေန႔

ႏြားသိမ္းခ်ိန္မွာ

ႀကည္႔တယ္၊

ႏြားတေကာင္ေလွ်ာ႕ေနတာနဲ႔

ၿပန္ဆင္းလာေတာ႕

သူႀကီးက

ေဟ႕ေကာင္

ႏြားေတြ႕လားလို႕ေမးေတာ႕

ကိုရင္လူထြက္က Aနီးကေတာ႕မၿမင္ဘူး Aေဝးကေတာ႕ၿမင္သဗ်၊ ၿပီးေတာ႕ Aပင္ေပၚတက္ တုန္းကမၿမင္ဘူး

ၿပန္ဆင္းမွၿမင္တယ္။

ဆင္းတာကလည္း

တတ္တဲ႔ကိုင္းကမဆင္းဘဲ

တၿခားတကိုင္းက ဆင္းခဲ႔ရတယ္ဗ်ာ လို႕ ၿပန္ေၿပာေတာ႕ ႏြားေပ်ာက္လို႕ စိတ္ညစ္ေနတဲ႔ သူႀကီးနဲ႔ ႏြားေက်ာင္းသားေတြက ဘာေတြေၿပာေနမွန္းမသိဘူး ရႈပ္ေနတာဘဲ လို႕ ၿပန္ေၿပာႀကတာေပါ႔၊ ကိုရင္လူထြက္က ေAးေဆးဘဲ ဘာမွၿပန္မေၿပာဘူးတဲ႔။ ဒါကိုမသိုက္ႀကားေတာ႕

ဗညားႏြဲ႔ထံေၿပးေၿပာရတာေပါ႔။

သစ္ပင္ကတတ္ႀကည္႔တာ

Aနီးကမၿမင္

Aေဝးက

ဒီေတာ႕

ၿမင္တယ္ဆိုေတာ႕

ဗညားႏြဲ႔က

ေပ်ာက္ေနတဲ႔ႏာြ းက

ခ်ိဳင္႔ထဲမွာရွိေနတာၿဖစ္ရမယ္၊ ေနာက္တခါ တက္တုန္းကမၿမင္ ဆင္းမွၿမင္တယ္၊ တက္တဲ႔ကိုင္းက မဆင္း

တၿခားကိုင္းကဆင္းတယ္

Aေကာင္တေကာင္နဲ႔

ဆိုတဲ႔စကားကိုေထာက္ရင္

ႀကံဳရလို႕ၿဖစ္ရမယ္၊

Aပင္ေပၚမွာ

Aပင္ေပၚမွာ

Aႏၱာရယ္ရွိတဲ႔

Aႏၱာရယ္ရွိတဲ႔

Aေကာင္ဆိုေတာ႕

ဘာၿဖစ္မလဲ ေၿမြပဲၿဖစ္ရမွာေပါ႔၊ ကဲ မသိုက္ေရ ေၿပးႀကည္႔စမ္းပါဦး ငါမွန္းတာ မွန္မမွန္ ဆိုတာကို လို႕ၿပန္ေၿပာတယ္။ မသိုက္ၿပန္စံုစမ္းႀကည္႔ေတာ႕ မင္းသားေၿပာတဲ႔Aတိုင္း ကြက္တိၿဖစ္ေနေတာ႕ ဝမ္းသာAားရ ၿပန္ေၿပာရၿပန္တာေပါ႔ေလ။ ေနာက္တခါ

မသိုက္

ၿပန္ေတြ႔ရၿပန္ေရာတဲ႔၊

ဗလာရရြာဆီၿပန္ေရာက္ေတာ႕ ဒါနဲ႔စံုစမ္းႀကည္႔ေတာ႕

ကိုရင္လူထြက္ကို

ကိုရင္ရဲ႕မိခင္က

သူ႕ရဲ႕ေမာင္

ကိုရင္ဝတ္ႀကီးနဲ႔ နိဗၺာန္ၿခံေက်ာင္း

ဆရာေတာ္ရဲ႕ AကူAညီနဲ႔ ကိုရင္ကို သူႀကီးဆီက ၿပန္ေရြးၿပီး သာမေဏ ၿပန္စည္း ေပးထား တဲ႔Aေႀကာင္း

သိခဲ႔ရတယ္။

နိဗၺာန္ၿခံေက်ာင္းဆိုတာက

ဗလာရရြာနဲ႔

မလွမ္းမကမ္းမွာရွိတဲ႔

Page | 59


တငိုက္ဆိုတဲ႔ရြာက ဘုန္းႀကီးေက်ာင္းပါ။ မသိုက္လည္း Aဲဒီဘုန္းႀကီးေက်ာင္းမွာ တည္းခိုရင္း ကိုရင္ရဲ႕Aေႀကာင္းကို

စံုစမ္းေနတာေပါ႔။

တံၿမတ္လွည္းေနတုန္း

ကိုရင္ဟာ

တေန႔

သူ႕ဦးေလး

တစံုတခုကို

ဆရာေတာ္ႀကီး သိမ္ဘုရားမွာ

သင္းပိုင္နဲ႔ထုပ္ၿပီး

ေက်ာင္းဝင္းAတြင္း

ဝင္လာတာေတြ႔ရသတဲ႔။ ဆရာေတာ္က ဘာေတြထုပ္ခဲ႔လဲေမးေတာ႕ ကိုရင္ေလးက တပည္႔ေတာ္ မြန္စကား သွ်ဝ (သြ) နဲ႔ ကြန္ (ေကာန္) ဆိုတဲ႔ ေဝါဟာရ ႏွစ္လံုးကို ဗမာလို ပိုက္လာခဲ႔ပါတယ္လို႕ ၿပန္ေၿပာတယ္၊ ထံုးစမ္းAတိုင္း ဆရာေတာ္က ဟာ ဒီကိုရင္ကလည္း လူနား မလည္တ႔စ ဲ ကား ေတြနဲ႔

လုပ္ခ်လိုက္ၿပန္ၿပီ

လို႕ညီးညဴၿပန္တာေပါ႔။

ဒါကိုႀကားတဲ႔

မသိုက္လည္း

ဗညားႏြဲ႕ဆီAေၿပးAလႊားၿပန္ေၿပာရၿပန္ေရာ။ ဗညားႏြဲ႔က မြန္စကား သွ်ဝ ကို ဗမာေတြက ဟင္ လို႕ေခၚတယ္၊ မြန္စကား ကြန္ ဆိုတာကိုေတာ႕ ဗမာေတြက သာ လို႕ေခၚတယ္ဆိုေတာ႕၊ ဒီကိုရင္ ပိုက္ခဲ႔တာ ဟသၤာၿဖစ္ရမယ္ကြာ မသိုက္ေရ ေၿပးပါဦးဟ ဆိုလို႕ မသိုက္ ၿပန္စံုစမ္းႀကည္႔ေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔ေၿပာသလို ၿဖစ္ေနတာ ေတြ႔ရပါသတဲ႔။ ဒီAေႀကာင္းကိုၿပန္သတင္းပို႕ေတာ႕ ဟိုလူထူးလူဆန္းႀကီးေၿပာတဲ႔စကားနဲ႔ ငါ႕ရဲ႕နိဳ႕ထိန္းAေမ

ဗညားႏြဲ႔က ဒီ

ေမြ႕Aဲေလာဆီကေန

ဆရာေတာ္ကိုကပ္

ၿပီးေတာ႕

ကဲ

ကိုရင္နဲ႔ေတာ႕

မသိုက္ေရ

တို႕၂ေယာက္ႀကားခဲ႔ရတဲ႔

ကြက္တိၿဖစ္ေနၿပီ၊

သကၤန္းပိတ္ေကာင္းတAုပ္ယူၿပီး

သူတူကိုရင္ေလးကို

ဒီေတာ႕

မင္း

နိဗၺာန္ၿခံေက်ာင္း

ငါကAပါးေတာ္ေခၚခ်င္တယ္ေၿပာ၊

ေငြေႀကးလိုAပ္ရင္လဲ ငါ႕Aေမဆီက ေတာင္းသြား ဆိုၿပီး လႊတ္လိုက္သတဲ႔။ ဟိုေရာက္လို႕ Aေႀကာင္းစံုကို ဆရာေတာ္ထံေလွ်ာက္ေတာ႕ ဆရာေတာ္ႀကီးက “ ဟာ ငါ႔တူ ကိုရင္ေလးကို

တို႕မင္းသားက

ေကာင္းတာဘဲကြ၊

Aပါးေတာ္

တို႕မင္းသားဆီမွာ

ေခၚခ်င္တယ္ဆိုတာ

ခစားရဖို႕ဆိုတာက

Aရမ္းဝမ္းသာဖို႕

လြယ္တာမွတ္လို႕၊

ငါေတာင္

Aသက္ႀကီးသြားလို႕ေပါ႔ကြာ မဟုတ္ရင္ မင္းသားဆီမွာ Aမွဳထမ္းလိုက္ခ်င္ေသးတယ္၊ ကဲကဲ ငါ႕တူကိုေခၚသြား

ဒီေကာင္က

တတ္လိုက္တာမွလြန္ေရာ၊ စႀကာဝေတးမင္းၿဖစ္မဲ႔

ေက်းဇူးAင္မတန္သိတဲ႔ေကာင္၊

ေၿပာရမယ္ဆို

စႀကာဝေတးမင္းရဲ႕

မင္းသားေလးနဲ႔ထိုက္တန္ပါတယ္၊

စာေပက်မ္ဂန္လည္း ပတၱၿမားေပါ႔ကာြ ၊ တို႕မင္းသားေလးAဖို႕

လံုးဝAက်ိဳးရွိမွာပါ ” လို႕ မသိုက္ကိုေၿပာၿပီး သူတူ ကိုရင္ေလးကိုလည္း “ ကဲ ေမာင္ရွင္ေရ သူ႔ရွင္ဆင္ၿဖဴရွင္ရဲ႕သားေတာ္ ဗညားႏြဲ႔မင္းသားေလးက ေမာင္ရွင္နဲ႔ တိုင္ပင္ ေဆြးေႏြး ခ်င္တယ္တဲ႔၊

Page | 60


လိုက္သြားေပေတာ႕။ မင္းEကရာဇ္တို႕

ဟိုက်ရင္ က်င္႔သံုးရမဲ႔

သင္ႀကားၿပသၿပီး

ေမာင္ရွင္တတ္ထားတဲ႔ က်မ္းဂန္ေတြ၊

ေဗဒင္က်မ္း၊

Aတတ္ပညာေတြကို

Aမွဳေတာ္ကိုေက်ပြန္ေAာင္

စစ္ပညာက်မ္း၊ မင္းသားေလးကို

Aသက္စြန္႔ၿပီးထမ္းေပေတာ႕

”လို႕

မွာလိုက္ပါသတဲ႔။ ဒီလိုနဲ႔ ကိုရင္လူထြက္ေလးဟာ ဗညားႏြဲ႔ဆီေရာက္လာပါေလေရာ။ ၿမင္ၿမင္ခ်င္း စU္းစားဆင္းၿခင္ၪာဏ္ရွိၿပီး တည္ႀကည္တဲ႔ ကိုရင္လူထြက္ေလးကို တလေမေဒါက ခင္မင္သြားတယ္။

ဒါနဲ႔

ေမာင္မင္း

နာမည္က

ဘယ္လိုေခၚသလဲဆိုေတာ႕

ကိုရင္ေလးက

ခ်က္ခ်င္းဘဲ မင္းကန္စီပါ သခင္မလို႕ ၿပန္ေၿဖပါသတဲ႔၊ ေနာက္ေတာ႕ ဗညားႏြဲ႕ေၿဖတဲ႔ Aေၿဖနဲ႔ မင္းကန္စီရဲ႕ပေဟဠိစကားေတြAေႀကာင္း ဗညားႏြဲ႕ကေၿပာၿပေတာ႕ တလေမေဒါဟာ မင္းကန္စီကို ေလးစားတာနဲ႔ ေရႊဖလား Aခ်ိန္၂၀နဲ႔ Aဝတ္တAုပ္ လက္ေဆာင္ေပးပါသတဲ႔။ AဲဒီAခ်ိန္ကစၿပီး

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

ဘာဘဲလုပ္လုပ္

မင္းကန္စီနဲ႔တိုင္ပင္ၿပီး

မင္းကန္စီေပးတဲ႔

Aႀကံၪာဏ္Aတိုင္း ၿပဳမူက်င္႔ႀကံ ေနထိုင္ ေတာ႕တာဘဲ၊ မင္းကန္စီကလည္း သူတတ္ကြ်မ္းသမွ် Aဌာရသ

ပညာရပ္ေတြကို

ဗညားႏြဲ႔ကို

တေၿဖးေၿဖးသင္ေပးပါေတာ႕တယ္။

Aဲဒီတုန္းက

ဗညားႏြဲဟာ ဆယ္ေက်ာ္သက္ပဲရွိေသးသတဲ႔ ၂၀ေတာင္မၿပည္႔ေသးဘူး၊ မင္းကန္စီထက္လည္း ငယ္တယ္၊ ဒါေႀကာင္႔ မင္းကန္စီကို Aကိုလို႕ေခၚပါသတဲ႔။ ဒီလိုနဲ႔ မင္းကန္စီရဲ႕သြန္သင္မွဳေAာက္မွာ Aခ်ိဳးေၿပာင္းၿပီး ဖခင္ႀကီးရဲ႕Aရိုက္Aရာကို ရယူဖို႕ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔

ၿပင္ဆင္လာေနတဲ႔

ဗညားႏြဲ႔ကိုႀကည္႔ရင္း

သမိန္မရူရဲ႕

AႏူးAႏွပ္

ရာဂေရေႀကာမွာ နစ္မူးေနတဲ႔ မဟာေဒဝီဟာ ငယ္စU္ေတာင္ေက်းကတည္းက သားAရင္းလို ေကြ်းေမြးၿပဳစုလာတဲ႔ တူေတာ္ေမာင္ဆိုတဲ႔ သံေယာဇU္ေတြေမ႕သြားၿပီး ခ်စ္သူရဲ႕ ရန္သူAၿဖစ္ ဗညားႏြဲ႔ကို

ၿမင္လာတယ္၊

သမိန္မရူးကိုလည္း

မင္းၿဖစ္ခ်င္တာလည္းၿပာလို႕

လက္ကလည္းခ်ာလို႕၊ ဟင္း .. မေၿပာလိုက္ခ်င္ဘူး ဆူးေၿငာင္႔ေတြမရွင္းဘဲ ဘယ္လို လုပ္ၿပီး မင္းၿဖစ္မွာလဲ

လို႕

မႀကာခဏေၿပာဆိုတိုက္တြန္းတယ္။

ဒါေႀကာင္႔

သမိန္မရူးဟာ

ရဲသထက္ရဲလာၿပီး ဗညားႏြဲ႕ကို ရွင္းပစ္ဖို႕ က်ိဳးစားလာေတာ႕တာေပါ႔။

Page | 61


ေမာ္ကင္းေလး၏ ထင္ျမင္သံုးသပ္ခ်က္ မင္းကန္စီနဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ေတြရဲ႕ ပေဟဠိေတြကိုႀကည္႔ရင္ Aဲဒီေခတ္က မြန္နဲ႔ ဗမာ စကားဟာ Aရမ္းကိုေရာေႏွာေနတာကို

ေတြ႔ရပါ႔မယ္။

ဒါဟာ

ဘာေႀကာင္႔လည္းဆိုရင္

ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ

ပုဂံဆိုတဲ႔ ဗမာလက္ေAာက္မွာ ေနထိုင္ခဲ႔ရၿခင္းေႀကာင္႔လို႕ ေကာက္ခ်က္ခ်လို႕ရပါတယ္။ Aဲဒီေခတ္က

ယိုးဒယားဆိုတဲ႔

စုခိုထိုင္းေခတ္ပါ၊

Aယုဒၶယဟာ

ဒါေပမဲ႕

ရာဇဓိရာဇ္မင္းၿဖစ္ခ်ိန္မွာ

ပိုAင္Aားေကာင္းေနတာေတြ႔ရပါမယ္။ စတဲ႔ၿမိဳ႕ၿပနိဳင္ငံေတြဟာ

ဘယ္လိုဘဲၿဖစ္ၿဖစ္

ေၿမာက္ဖက္က

ေရွးၿမိဳ႕ၿပနိဳင္ငံေတြၿဖစ္တဲ႔

Aင္Aားဒီေလာက္မေကာင္းေသးပါဘူး၊

ဒြါရဝတီ၊

ဝင္ေရာက္တိုက္ခိုက္သိမ္းပိုက္ရာက

စုခိုထိုင္းထက္ စုခိုထိုင္း၊

ဇင္းမယ္၊

နန္းေစာAႏြယ္ဝင္ေတြက ဟစ္ရစ္ပူရ၊

ေပၚေပါက္လာတဲ႔

ဇင္းမယ္က

ပထံုဌာနီ

Aယုဒၶယ မြန္ေတြရဲ႕ စတာေတြကို

နိဳင္ငံေတြၿဖစ္တာမို႕၊

ဘာသာစကား၊

စာေပယU္ေက်းမွဳနဲ႔ ကိုးကြယ္ဆည္းကပ္မွဳ ေတြမွာ မြန္ယU္ေက်းမွဳ စာေပ ဘာသာစကားေတြနဲ႔ ေရာယွက္ေနပါတယ္။ ထိုင္းစာေရးနည္းစနစ္ဟာ

ဗမာလိုဘဲ

မြန္ေတြရဲ႕

စာေရးနည္းေပၚမွာ

Aေၿခခထားခဲ႔တာပါ၊

မြန္ေတြကလည္း ေတာင္ပိုင္းဗုဒၶဘာသာ ပါဌိစာေရးနည္းကို Aေၿခခံထားတယ္ ဆိုေလေတာ႕ ဘာသာစကား Aင္မတန္ နီးစပ္ႀကပါတယ္။ ၿပီးေတာ႕ Aခုေခတ္လို လ-ဝ-က Uပေဒေတြ ဘာေတြ နယ္ၿခားေစာင္႔တပ္မေတာ္ေတြ နယ္နိမိတ္ေက်ာက္တိုင္ေတြ ေဘာ္ဒါေကာ္မတီေတြ မရွိေလေတာ႕ ထိုင္း၊ ဗမာ၊ မြန္ ေတြဟာ ေရာေႏွာဆက္စပ္သြားလာ ကူးသန္းလုပ္ကိုင္ စားေသာက္ေနခဲ႔ႀကမွာမို႕ ဘာသာစကားေရာယွက္မွဳရွိခဲ႔ႀကမွာဘဲ။ ဗညားဆိုတာကို

မြန္ေတြက

က်က္သေရရွိေသာလို႕

ဖညဲး

လို႕Aသံထြက္ပါတယ္၊

ထြက္ရမလားမသိ

(ဗမာေတြရဲ႕

ေတာ္ေသာ

ေကာင္းေသာ

သတိုးနဲ႔တူမလားဘဲ)။

ေဒါ

ဆိုတာကိုေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္မသိပါ (ကြ်န္ေတာ္က မြန္စကားေကာင္းေကာင္း မတတ္ပါဘူး)။ ၿဗတ္ ဆိုတာ

ကြ်န္ေတာ္႔Aထင္

ဖရာ႕

(ဖလတ္)ကိုေၿပာတာလို႕ထင္ပါတယ္၊

Aရွင္ဘုရားေပါ႔။

ယိုးဒယားေတြရဲ႕ ဖရာ႕နေရာင္းစရယ္ ကို ေရွးဗမာရာဇဝင္မွာ ၿဗနရစ္လို႕ ေရးပါတယ္။ ထိုင္းေတြ ဖရာ႕(ဖရ)ရာ႕ခန္ဟင္ ဆိုတာကို ဗမာရာဇဝင္မွာ ၿဗေရာင္လို႕ေရးပါတယ္။

Page | 62


ဒါေတြက ကြ်န္ေတာ္ေတြးထင္ခ်က္ သက္သက္သာၿဖစ္ၿပီး မွန္ရမယ္လို႕ မဆိုပါဘူး ခင္ဗ်ား။ ရွင္းမရတဲ့ နန္းတြင္းေရး ဗညားဦးရဲ႕

က်န္းမာေရးAေၿခေနကလည္း

သမိန္မရူးနဲ႔

ဗညားႏြဲ႔တို႕ရဲ႕

ၿပိဳင္ဆိုင္မွဳကို

ၿမင္႔တတ္လာေစတယ္။ ဗညားဦးဟာ ပါးစပ္မွာAပူနာေပါက္ရာက Aနာကသက္သာမသြားဘဲ Aေၿခေနဆိုးသထက္ဆိုး လာတယ္၊

ေနာက္ဆံုးAနာက

မရွိေတာ႕ဘူးဆိုတာကို နန္းလ်ာဆက္ခံေရးမွာ

Aရမ္းသည္းလြန္းလာေတာ႕

နန္းတြင္းကAရာရွိႀကီးေတြ ဘယ္သူ႕ကိုနန္းတင္ရမလဲ

ဘုရင္ႀကီးေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ သေဘာေပါက္လာႀကေပမဲ႔

ေဝခြဲမရဘူး။

နန္းတြင္းေရးက

Aရမ္းရႈပ္ေထြးလာတယ္။ သူ႕ရွင္ဗညားဦးကေတာ႕ သူ႕ရဲ႕မိဖုရားေခါင္ႀကီးကေမြးတဲ႔ ေဘာငံမုန္ကို နန္းဆက္ခံေစခ်င္တယ္ ဒါေပမဲ႕

သူဟာလူေခ်ာလူႏြဲ႔

ၿဖစ္သလို

သားေတာ္ငယ္ၿဖစ္လို႕

နန္းတြင္းမွာ

လူႀကိဳက္မ်ားသူမဟုတ္ဘူး၊ မဟာေဒဝီက သူ႕ရဲ႕Aခ်စ္ေတာ္ သမိန္မရူးကို နန္းတင္ခ်င္တယ္ ဒါေပမဲ႔

သမိန္မရူးဟာ

သမက္ေတာ္သာၿဖစ္ေနတယ္၊

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

သားေတာ္ႀကီးၿဖစ္ၿပီး

လက္ရံုးရည္ေရာ ႏွလံုးရည္ေရာ ၿပည္႔စံုသူမို႕ ထီးနန္းဆက္ခံထိုက္ေပမဲ႕ ဗညားဦးက လက္မခံဘူး ၿဖစ္ေနၿပန္တယ္။ ဒီလိုထီးေရးနန္းေရး နန္းတြင္း ေနာက္ဆံုး

ရွဳပ္ေထြးေနခ်ိန္မွာ

သမားေတာ္ေတြရဲ႕

ဗညားဦးရဲ႕

Aနာကသည္းသထက္သည္းလာတယ္၊

ေဆးဝါးနဲ႔မနိဳင္ေတာ႕တဲ႔

ေရွးထံုးAစU္လာAတိုင္း

နတ္ေတြကို

AေၿခAေနကို

ေရာက္လာတယ္၊

ပူေဇာ္ပသၿပီး

ဘုရင္မင္းၿမတ္

က်န္းမာေရးၿပန္ေကာင္းလာေစဖို႕ ဆုေတာင္းတဲ႔ ပြဲကိုက်င္းပဖို႕ စီစU္ႀကပါေလေရာတဲ႔။ ကႏၷားပြဲနဲ႔ Aလစ္ေခ်ာင္းလုပ္ႀကံမွဳ နတ္ကႏၷားပြဲဟာ Aလြန္ႀကီးက်ယ္ၿပီး ေန႕ေရာ ညပါ တရက္လံုးလံုး ကႀကရမဲ႔ ပြဲၿဖစ္တယ္။ သမိန္မရူးဟာ ဒီပြဲမွာ Aခြင္႔ေရးရရင္ ဗညားႏြဲ႔ကို Aၿပတ္ရွင္းပစ္ဖို႕ စီစU္ထားတယ္။ ဒီကႏၷားပြဲႀကီး

Page | 63


က်င္းပဖို႕

မ႑ပ္ေဆာက္လုပ္ေရးနဲ႔

ပြဲေတာ္လံုၿခံဳေရးကို

တာဝန္ယူရသူ

ကေတာ႕

Aမတ္ႀကီးသမိန္ဇိပ္ၿဗဲပါ။ Aမတ္ႀကီးဟာ

သုရွင္ဗညားဦးက

တိုက္ရိုက္တာဝန္ေပးလို႕သာ

ရႈပ္ေထြးေနတဲ႔

နန္းတြင္းAေၿခေနေႀကာင္႔

ဒီကႏၷားပြဲမွာ

ဒီတာဝန္ကို

ၿပႆနာေတြ

ယူရေပမဲ႕

ၿဖစ္လာနိဳင္မွာကို

ႀကိဳတြက္ဆမိတယ္၊ ဒါေႀကာင္႔ ပြဲမစမွီ Aမတ္ႀကီးက “ ဒီပြဲကို ဆင္ၿဖဴရွင္ ဘုရင္မင္းၿမတ္ က တာဝန္ေပးလို႕ သူက်င္းပရၿခင္းၿဖစ္ေႀကာင္း၊ ဒီပြဲကို သားေတာ္ သမီးေတာ္ သမတ္ေတာ္ Aမေတာ္ Aမတ္

ေသနာပတိ

ေသာက္စားမူးယစ္ၿခင္း၊

စစ္ဗိုလ္

Aႀကီးငယ္တို႕

Aခ်င္းခ်င္း

ဘယ္သူမွက်ဴးလြန္ၿခင္း

တတ္ေရာက္လာႀကမွာမို႕

ခိုက္ရန္ၿဖစ္ပြားၿခင္း၊

မၿပဳလုပ္ရ။

စည္းကမ္း

ညေမွာင္ရင္

မရိုေသၿခင္း

Aေႏွာက္Aယွက္ေတြရွိပါက

တို႕

ဖယ္ရွားပစ္ဖို႕

မ႑ပ္ပတ္လည္မွာ သူ၏ရဲမက္မ်ားကို လက္နက္ AစံုAလင္နဲ႔ တာဝန္ခ်ထားမွာၿဖစ္တဲ႔Aေႀကာင္း၊ ေAးခ်မ္းေပ်ာ္ရႊင္စိတ္ခ်စြာ နတ္ပြဲကိုဆင္ႏြဲႀကပါလို႕ ေတာင္းဆိုလိုပါေႀကာင္း ” ေက်ညာပါတယ္။ Aမတ္ႀကီးတင္ႀကိဳ ခန္႔မွန္းထားတဲ႔Aတိုင္း သမိန္မရူးရဲ႕ လက္မရြံ႔ ၃ဦးဟာ ဗညားႏြဲ႔ကို လုပ္ႀကံဖို႕ မ႑ပ္ကႏၷား နားက ဝင္းၿခံတံခါး တခုနားမွာ လာပုန္းၿပီးဗညားႏြဲ႔Aလစ္ကို ေခ်ာင္းေနတယ္၊ ဒါကို Aမတ္ႀကီးစီစU္ထားတဲ႔

ပြဲေတာ္လံုၿခံဳေရးတပ္က

ေတြ႔ၿပီး

ဖမ္းလိုက္

နိဳင္တယ္၊

ဒါေပမဲ႔

Aမတ္ႀကီးသမိန္ဇိပ္ၿဗဲဟာ သမိန္မရူးနဲ႔ Aရီးေတာ္ မဟာေဒဝီရဲ႕ နန္းတြင္းကလက္တံေတြကို မေက်ာ္လႊားနိဳင္သူမို႕ လက္နက္သိမ္းၿပီး လူကိုဖမ္းခ်ဳပ္ထားယံုေလာက္ဘဲ တတ္နိဳင္ပါတယ္။ ညည္႔နက္လို႕

နတ္ပြဲသဘင္

ဇာတ္ရွိန္တတ္လာေတာ႕

သမိန္ဇိပ္ၿဗဲရဲ႕

သမီး၂ေယာက္ၿဖစ္တဲ႔

မယ္မ်က္ရွဳ နဲ႔ မယ္သည္းပြတ္ တို႕ ထိုင္ရာ ထၿပီး နတ္ပြဲမွာဝင္ကႀကသတဲ႔၊ ဒါကို ဗညားႏြဲ႔ၿမင္ေတာ႕ ထၿပီး လင္ကြင္းတီး Aားေပးတယ္၊ ေနာက္ ထဘီ ရင္လႊမ္းတန္ဆာ လက္စြပ္ စတာေတြကို ဆုAၿဖစ္ေပးတယ္၊

သမိန္ဇိပ္ၿဗဲကေတာ႕

သူ႕သမီးေတြကို

ဗညားႏြဲ႔မ်က္စိႀကေနတယ္

ဆိုတာသိရေတာ႕ သေဘာေတြက် လို႕ေပါ႔၊ ပေဒသရာဇ္ေခတ္မဟုတ္လား သမီးကိုဘုရင္ကယူရင္ ဘုရင္႔ေယာက္ခမၿဖစ္မွာကိုးေလ။ ပြဲမစခင္ ညေရာက္ရင္ ေသရည္ေသာက္စား မူးယစ္ရမ္းကားမွဳ မၿပဳရလို႕ ေက်ညာထားေပမဲ႔ မင္းညီမင္းသား ေဆြေတာ္မ်ိဳးေတာ္ေတြ ေသရည္ေသာက္တာကိုေတာ႕ Aမတ္ႀကီး သမိန္ဇိပ္ၿဗဲ မတားၿမစ္နိဳင္ပါဘူး။

ဒီလိုနဲ႔

ညU္႔နက္လာေလေလ

မူးယစ္လာေလ

ၿဖစ္လာ

ႀကပါေလေရာ၊

Page | 64


မူးလာေတာ႕

Iေၿႏၵေတြဘာေတြလည္း

ထိမ္းနိဳင္စြမ္းAား

နည္းလာတယ္။

AဲဒီAခါမွာ

မဟာေဒဝီနဲ႔ သမိန္မရူးတို႕ဟာ တေယာက္နဲ႔တေယာက္ မ်က္စပစ္ရင္း မ်က္လံုးခ်င္းစကားေၿပာလို႕ ကလူ၏သို႕ ၿမဴ၏သို႕ လုပ္လာႀကသတဲ႔၊ ဒါကို ပြဲေတာ္လာတဲ႔ သူေတြAားလံုးၿမင္ႀကရသတဲ႔၊ တလေမသီရိလည္း လူႀကားမွာဆိုေတာ႕ ရွက္တာေပါ႔။ ခဏေနေတာ႕

မူးၿပီးAေတာ္ေကာင္းေနတဲ႔

သမိန္မရူးဟာ

ခပ္လြတ္လြတ္နဲ႔

ေညာင္းလို႕ေၿခဆန္႔သလိုလို ဘာလိုလိုနဲ႔ ဗညားနြဲ႔ကို ေၿခဖ်ားနဲ႔ခပ္လိုက္တယ္၊ ဗညားႏြဲ႔က သီးခံၿပီး မသိသလိုေနလိုက္ေပမဲ႕ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕ Aေမတူ AေဖကြဲAကို မညီကံေကာင္း (ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕Aေမ ေမြ႔ေဒါနဲ႔ ဗညားဦးရဲ႕ ညီ ပဲခူးစား မင္းလကၤာ နဲ႔ရတဲ႔သား) က “ ေတာက္ ရာရာစစ Aမတ္သားက လူပါးဝလို႕ကြာ

ဗညားႏြဲ႔မို႕လို႕ခံတယ္၊

ငါသာဆိုရင္

မလြယ္ဘူးမွတ္

လိုထႀကိမ္းေတာ႕

မဟာေဒဝီက “ ဟဲ႕ မညီကံေကာင္း နင္ကဘာမို႕လို႕လဲ ဟိုမွာ ဗညားႏြဲ႔က ဘာမွမေၿပာဘူး နင္က ဘာဆိုင္လို႕ ဝင္ေၿပာရတာလဲ၊ မေတာ္တဆၿဖစ္တာကို ၿပႆနာမႀကီးႀကီးေAာင္ လာလုပ္မေနနဲ႔ ” လို႕ သူ႕လင္ငယ္ေလးဘက္က ဝင္ေၿပာပါေလေရာ။ ဒီမွာ

တာဝန္ရွိသူၿဖစ္တဲ႔

သမိန္ဇိပ္ၿဗဲက

ဘယ္သူ႕Aလြန္မွမဟုတ္ပါဘူး ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးႀကီးAလြန္ပါ၊

ကြ်န္ေတာ္ Aရွင္တို႕

သားေတာ္နဲ႔

သမတ္ေတာ္

Aၿငင္းAခံုၿဖစ္တာ

မ်ိဳးႀကီးစီစU္မွဳညံ႕ဖ်င္းတာေႀကာင္႔

ၿဖစ္ရတာမို႕

၂ေယာက္လံုးကိုကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးေတာင္းပန္ပါတယ္”

လို႕ဝင္ေၿပာေတာ႕ မဟာေဒဝီက ေဒါသနဲ႔ ထၿပန္တယ္၊ သမိန္မရူးလည္း လိုက္သြားတယ္။ သူ႕လူ ငါ႔လူေတြလည္း

ထၿပန္ႀကတာေပါ႔၊

နန္းတြင္းမွာက

မဟာေဒဝီနဲ႔

သမိန္မရူးတို႕

ဓါးAရမ္းထက္ေနခ်ိန္ဆိုေတာ႕ သမိန္မရူးလူေတြမ်ားမွာေပါ႔ေလ။ Aားလံုၿပန္ေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔လည္း Aိမ္ၿပန္ဖို႕ ၿပင္တယ္ ဒါကို သမိန္ဇိပ္ၿဗဲက ဆြဲထားလိုက္ၿပီး ညU္႔ဦးက လံုၿခံဳေရးတပ္ေတြ ဖမ္းမိတဲ႔ လက္မရြံ႔၃ေယာက္Aေႀကာင္း ေၿပာၿပၿပီး “ ဒီကိစၥကို Aရွင္မင္းသားAေသAခ်ာ

စU္းစားေစခ်င္တယ္၊

ႀကားမွာ

ေက်ာက္တိုင္လို

ရပ္ေနတဲ႔

ကြ်န္ေတာ္႔လို Aဖိုးႀကီးကိုေတာင္မွ သူတို႕မ်က္စိထဲ မထည္႔ထားေတာ႕ဘူး၊ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးႀကီး သေဘာAတိုင္းဆိုရရင္ Aရွင္မင္းသား ေရွာင္ေနသင္႔ၿပီလို႕ ထင္တာပဲ ” လို႕ ေၿပာေတာ႕ ဗညားႏြဲ႕က သေဘာတူေခါင္းညိမ္႔သတဲ႔။ ခဏေနၿပီး လူသူစဲေနၿပီ ဆိုေတာ႕မွ ဗညားႏြဲ႔လည္း သတိႀကီးႀကီးထားၿပီး Aိမ္ၿပန္ခဲ႔ပါတယ္။

Page | 65


ပရိယာယ္မ်ားတဲ႔သူ ေနာက္တေန႔

နံနက္ခင္းေရာက္ေတာ႕

မညီကံေကာင္းဟာ

ဘုရင္ႀကီးစံၿမန္းရာ

နန္းေဆာင္ဆီကိုသြားၿပီး သြားေရာက္ကန္ေတာ႕ပါတယ္။ မက်န္းမာတဲ႔ ဗညားဦးဟာ သူ႕ေၿခရင္းမွာ ထိုင္ကန္ေတာ႕ေနတဲ႔

မညီကံေကာင္းကိုၿမင္ေတာ႕

ဟဲ႔

တူေမာင္

ဘာလို႕ငါ႔ေၿခရင္းကို

ဝင္ၿပီးကန္ေတာ႕ေနရတာလဲ ” လို႕ ေမးတယ္၊ မညီကံေကာင္းက Aရွင္မင္းႀကီး ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး ဒလၿမိဳ႕မွာသြားေနေတာ႕မယ္ လို႕ ငိုၿပီးေၿဖသတဲ႔။ မညီကံေကာင္းဟာ ဗညားဦးရဲ႕တူပါ၊ ဗညားဦးရဲ႕ညီAရင္း မင္းလကၤာနဲ႔ ေမြ႕ေဒါ မိဖုရားတို႕ရဲ႕ သားေပါ႔။ ဗညားဦးရဲ႕ စႏၵာမင္းလွဘြဲ႔ခံ ေမြ႔Aစ္မိဖုရားဟာ Aမိမဲ႔ Aဖမဲ႔ ၿဖစ္ေနတဲ႔ တူေတာ္ကို Aရမ္းခ်စ္တယ္၊

ကြယ္လြယ္ကာနီးမွာေတာင္

ပစ္မထားပါနဲ႔လို႕

သူ႕ရဲ႕တူေတာ္ကို

ဗညားဦးကိုAႀကိမ္ႀကိမ္မွာသြားရွာတယ္။

ဗညားဦးကလည္း

မညီကံေကာင္းကို

ေစာင္႔ေရွာက္ရစ္ပါ၊

စိတ္သေဘာထားႏူးညံ႕တဲ႔

သနားၿပီးေစာင္႔ရွာက္ရွာပါတယ္၊

ၿမိဳ႕ႀကီးတၿမိဳ႕ၿဖစ္တဲ႔

ဒလၿမိဳ႕ကို စားေစတာကိုပဲ ႀကည္႔ေတာ႕။ မညီကံေကာင္း ငါ႔ကိုေၿပာစမ္း

ငိုေနတာေတြ႔ေတာ႕ ”လို႕

ဗညားဦးက

ေဟ႕

ဘာလို႕ငိုေနရတာလဲကြာ

မက်န္မမာတဲ႔ႀကားက

ေမးသတဲ႔။

ဘာၿဖစ္လို႕လဲ

မညီကံေကာင္းက

Aရွင္မင္းႀကီးမရွိတဲ႔တေန႔မွာ ဓါတ္ေတာ္ေမြေတာ္ေတြကို မရွိခိုးရဘဲ၊ ဂဏန္းက်စ္စာရႊံ႕ခဲေတြကိုဘဲ ရွိခိုးရေတာ႕မယ္ဆိုတာကို ေတြးမိၿပီး ဝမ္းနည္းလြန္းလို႕ပါလို႕ ၿပန္ေၿဖသတဲ႔။ ဒီေတာ႕ ဗညားဦးက “ ငါစိတ္မေကာင္းေAာင္

မေၿပာပါနဲ႔ကြယ္၊

မင္းကိုငါဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာ

မင္းAသိသားပဲမဟုတ္လား၊ မင္းတို႕ေမာင္ႏွမ ၃ေယာက္ထဲမွာ မင္းကိုငါAခ်စ္ဆံုးပါကြာ ” လို႕ စိတ္မေကာင္းစြာေၿပာသတဲ႔။

မညီကံေကာင္းလည္း

မက်န္မမာၿဖစ္ေနတဲ႔

ဘုရင္Aိုႀကီးကို

ဝတ္ၿပဳကန္႔ေတာ႕ၿပီး ဒလၿမိဳ႕ဆီထြက္သြားပါတယ္။ ဒီၿမင္ကြင္းကို

ၿမင္လိုက္ရတဲ႔

နားမက်န္ၿဖစ္ေနတဲ႔

သူ႔ေမာင္ဘုရင္ႀကီးကိုေရာ

သနားႀကင္နာစိတ္ဝင္လာတယ္၊ ၿဖစ္လာတယ္။

ဒီလိုနဲ႔

မဟာေဒဝီဟာ

Aရမ္းစိတ္မေကာင္းၿဖစ္သြားတယ္။ သူ႔ရဲ႕တူေတာ္ေတြကိုေရာ

သူ႕လုပ္ရပ္ေတြမွားမ်ားမွားေနၿပီလားလို႕

မ်က္ႏွာမေကာင္းဘဲ

သမိန္သရူးဆီေရာက္လာတယ္၊

သံသယေတြ သမိန္မရူးက

Aက်ိဳးAေႀကာင္းေမးေတာ႕ ညကကိစၥနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး ဗညားႏြဲ႔ကို မင္းသြားၿပီး ေတာင္းပန္ရင္

Page | 66


ေကာင္းမယ္ထင္တယ္၊

လူAၿမင္လည္းလွတာေပါ႔လို႕

ေၿပာသတဲ႔။

လူပါးလူနပ္ၿဖစ္တဲ႔

သမိန္မရူးကလည္း မဟာေဒဝီရင္ထဲမွာ သူ႕တူသားေတြ သူ႕ေမာင္ေတြနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ရန္ငါမကြဲေသးဘူးဆိုတာ ရိပ္မိတာေပါ႔၊ ဒါနဲ႔ သြားေတာင္းပန္မယ္လို႕ သေဘာတူလိုက္တယ္။ ညေနေစာင္းေတာ႕ ေရႊေငြ Aဝတ္Aထည္ စတဲ႔ လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြယူၿပီး မဟာေဒဝီ၊ သမိန္မရူး နဲ႔ တလေမသီရိတို႕၃ဦး ဗညားႏြဲ႔Aိမ္ကိုသြားတယ္။ ဗညားႏြဲ႔ နဲ႔ တလေမေဒါလည္း သာေလး

ေဗာေလာက်န္ေဒါကို

ခ်ီရင္း

Aိမ္ဝက

ထြက္ႀကိဳတာေပါ႔ေလ။

မဟာေဒဝီ

Aိမ္ဝေရာက္ေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔ဟာ သားေလးကို တလေမေဒါကိုေပးၿပီး ပုဆစ္ဒူးတုတ္ထိုင္ခ်ၿပီး မဟာေဒဝီကို ကန္႔ေတာ႕ရင္းႀကိဳဆိုပါတယ္၊ Aိမ္ထဲေရာက္ေတာ႕ မဟာေဒဝီဟာ ကေလးကို တလေမေဒါလက္ထဲမွေတာင္းယူရင္း ခ်ီလိုက္ၿပီး “ ေဟာဒီမွာကြယ္ မင္းေယာက္ဖက ညက ကိစၥနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး

မင္းကိုေတာင္းပန္ရင္း

ကန္ေတာ႕ခ်င္ဆိုၿပီး

ငါ႔ကိုAပူကပ္ေနလို႕ကြဲ႕

လို႕ေၿပာေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔က “ ဟာ မဟုတ္တာပဲဗ်ာ မူးလို႕ၿဖစ္တဲ႔ကိစၥပဲ ကြ်န္ေတာ္ စိတ္မဆိုးပါဘူး၊ ေယာက္ဖေတာ္မူးတဲ႔Aခါ ရွိသလို၊ ကြ်န္ေတာ္မူးတဲ႔Aခါလည္း ရွိတာပဲေလ ” လို႕ၿပန္ေၿပာသတဲ႔။ ဒီမွာ

မဟာေဒဝီက

ကန္႔ေတာ႕ခံလိုက္ပါကြယ္၊

သူ႕ကိုမင္းAမ်က္မေၿပဘူးထင္ၿပီး

မင္းလက္မခံရင္

Aေနခက္ေနပါလိမ္႔မယ္

လို႕

မင္းေယာက္ဖက

တိုက္တြန္းတယ္၊

ဒါနဲ႔

ဗညားႏြဲ႔လည္း ကန္ေတာ႕ခံပစၥည္းေတြကို လက္ခံလိုက္ရေရာတဲ႔။ ေနာက္ မဟာေဒဝီတို႕လည္း Aာလာပသလႅာပ

စကားေတြေၿပာဆိုႀက

ေဗာေလာက်န္ေဒါေလးကို

က်ီစယ္ကစားႀကၿပီး

ၿပန္သြားပါတယ္။ မဟာေဒဝီတို႕ၿပန္သြားေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔ဟာ မင္းကန္စီ၊ မသိုက္ စတဲ႔သူ႕ရဲ႕လူေတြနဲ႔ တိုင္ပင္တယ္၊ Aားလံုးက

ဒီ

မရူးဆိုတဲ႔ေကာင္ဟာ

Aင္မတန္ပရိယယ္မ်ားတဲ႔ေကာင္ဘဲ၊

Aခြင္႔သာရင္

Aေတာ္႔ကိုဒုကၡေပးမဲ႔သူဘဲလို႕ သံုးသပ္ႀကပါသတဲ႔။ Aေရးေတာ္ပံုAတြက္ၿပင္ဆင္ၿခင္း သမိန္မရူးဟာ

ဒီAၿဖစ္Aပ်က္ၿပီး

ေနာက္ပိုင္းမွာ

ဗညားႏြဲ႔ကို

Aတင္းကိုဝင္ေရာပါတယ္၊

Aမဲပစ္ထြက္ရေAာင္ ဟိုသြားလည္ရေAာင္ ဒီသြားလည္ရေAာင္ ခဏခဏလာလာလုပ္ပါသတဲ႔။ ဗညားႏြဲ႔ကလည္း

ႀကည္႔ေကာင္းေAာင္

လွည္႔ပတ္ၿပီးၿငင္းရတာေပါ႔၊

သမိန္ဇိပ္ၿဗဲ

ကလည္း

Page | 67


ဗညားႏြဲ႔ကို

စိတ္ပူၿပီး

သမိန္မရူးေခၚရာမလိုက္ဖို႕

သတိေပးတယ္။

ဒီလိုၿငင္းပါမ်ားလာေတာ႕

သမိန္မရူး ဘက္သား ေတြက စိုးရိမ္လာတယ္ Aထူးသၿဖင္႔ မဟာေဒဝီေပါ႔။ သူက “ မရူးေရ ငါတို႕ႀကံတာ

Aပသံုရိပ္မိသြားၿပီးလားမသိဘူး၊

ေၿပာသြားတဲ႔စကားကို

ငါမႀကိဳက္ဘူး၊

မညီကံေကာင္း

Aပသံုကို

ဒလ

မထြက္သြားခင္က

Aထာနဲ႔သတိေပးသြားသလိုဘဲ

လို႕

သမိန္မရူးကို ေၿပာသတဲ႔။ မညီကံေကာင္းကလည္း ဒလေရာက္ၿပီး မႀကာဘူး ဗညားႏြဲ႔ဆီ လွိဳ႕ဝွက္စာတေစာင္ပို႕လိုက္တယ္၊ စာေတာ႕ ဗညားေရ ဒဂုန္ကိုသာလာခဲ႔ေပေတာ႕ က်န္တာ Aကို႕တာဝန္ထားတဲ႔။ ဒီစာရေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔က မင္းကန္စီနဲ႔တိုင္ပင္တယ္ “ ဘယ္လို႕လဲ က်ဳပ္တို႕ခြာသင္႔ၿပီထင္တယ္၊ ဘယ္ကိုသြားရင္ ေကာင္းမလဲဗ်၊ မုတၱမ၊ ပုသိမ္ နဲ႔ ဒဂုန္ ဒီသံုးၿမိဳ႕ကို က်ဳပ္စU္းစားမိတယ္၊ Aဲဒီထဲက ဘယ္ၿမိဳ႕က Aသင္႔Aေတာ္ဆံုးၿဖစ္နိဳင္မလဲ Aရွင္မင္းသားAတြက္

လို႕ေမးပါတယ္။

Aရမ္းAေရးႀကီးတဲ႔

ကိစၥဘဲဗ်၊

မင္းကန္စီက ေနရာကို

ဒီကိစၥဟာ

AေသAခ်ာေရြးရမယ္၊

ေနရာေရြးမွားရင္ Aေၿခေနဆိုးသြားလိမ္႔မယ္၊ ဒါေႀကာင္႔မို႕ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး Aႀကံေပးတာထက္ ေရွးမင္းEကရာဇ္ေတြ

လုပ္တဲ႔နည္းAတိုင္း

နတ္ေတြကိုလမ္းညႊန္ခိုင္းရလိမ္႔မယ္

ဆိုေတာ႕

ဗညားႏြဲ႔က Aကိုေတာ္စီစU္ပါလို႕ တာဝန္ ေပးပါသတဲ႔။ မင္းကန္စီဟာ

စတုရန္း၈လက္မရွတဲ႔

ေႀကးၿပားတၿပားကိုယူၿပီး

Aင္းခ်တယ္၊

ၿဂိဳလ္ႀကီးကိုးလံုးကိုပူေဇာ္တယ္၊ ၿမိဳ႕တခါးတိုင္းမွာ ေခါလို႕ ေခၚတဲ႔ တေစၦစာ ၁၀၈ ခြက္ပစ္တယ္ ၿပီးေတာ႕

မုန္႔Aခ်ိဳေတြ

ကန္ေတာ႕ပြဲေတြ

ပန္း

ဖေယာင္း

Aေမႊးနံ႕သာေတြနဲ႔

နတ္ပင္႔ၿပီး

ဗလိနတ္စာ ကိုလည္း ေကြ်းေသးတယ္။ Aဲဒီေနာက္ေတာ႕ “ ကဲ Aရွင္မင္းသား ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕ ဒီည သူငယ္Aိပ္ခ်ိန္က်ရင္ ၿမိဳ႕ကိုလွည္႕ၿပီး စနည္းနာႀကရေAာင္၊ နတ္ေတြက Aရွင္မင္းသားကို လမ္းညႊန္မယ္ ”လို႕ ကြ်န္ေတာ္ယံုႀကည္တယ္လို႕ ေလွ်ာက္တယ္။ ညေရာက္လို႕ ကေလးေတြAိပ္တဲ႔Aခ်ိန္ေရာက္ေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔ ရယ္ မင္းကန္စီရယ္ ေဘာမြန္ရယ္ သံုးေယာက္သား သိပ္မေကာင္းေတာ႕

တလမ္းဝင္ ၿမိဳ႕တြင္းမွာ

Aိမ္Aေတာ္မ်ားမ်ားမွာ

တလမ္းထြက္ လူသြားလူလာ

ကေလးသိပ္ရင္း

စနည္းနာႀကတယ္။ ရွင္းေနသတဲ႔။

နန္းတြင္းေရးက

ကေလးAိပ္ခ်ိန္

သားေခ်ာ႕ေတးေတြ

ဆိုေတာ႕

ဆိုေနႀကသံကို

Page | 68


သူတို႕ႀကားေနရတယ္၊

ထံုးစံAတိုင္း

သားေခ်ာ႕ေတးေတြAမ်ားစုက

Aဲဒီေခတ္AဲဒီAခ်ိန္က

ဟံသာဝတီေနၿပည္ေတာ္မွာ ေခတ္စားေနတဲ႔ သီခ်င္းေတြ ေတးေတြပါပဲ။ ဒါေပမဲ႕ ေမာတရုတ္ဆိုတဲ႔ တံခါးနားေရာက္ေတာ႕ သားသည္Aေမတေယာက္ရဲ႕ ထူးထူးဆန္းဆန္း သားေခ်ာ႕ေနသႀကားရတယ္။ ဒီသားေခ်ာ႕ေတးမွာပါတာကေတာ႕ Aရွင္မင္းသား ေလးဆူဓါတ္ပံု ေရႊတိဂံုဘုရားရွိရာကို သြားပါမွ မင္းၿဖစ္ပါလိမ္႔ တဲ႔၊ ဗညားႏြဲ႕ တို႕၃ေယာက္လည္း ထူးၿခားတဲ႔ သားေခ်ာ႕ေတးပဲလို႕ တညီတညႊတ္တည္း Aတည္ၿပဳႀကတယ္။ ေနာက္ ေမာေဓာ တံခါးနား ေရာက္ေတာ႕

လည္း

ေနာက္သားေခ်ာ႕ေတး

ခပ္ဆန္းဆန္း

တပုဒ္ထပ္ၿပီး

ႀကားရၿပန္တယ္

Aဲဒီထဲမွာလည္း ဗုဒၶၿမတ္စြာရဲ႔ ဆံေတာ္ရွိရာကို Aၿမန္သြားဖို႕ တိုက္တြန္းထားၿပန္ပါသတဲ႔၊ တခါ စာတေလးတံခါးမွာလည္း ဒဂုန္ကိုသြားဖို႕ တိုက္တြန္းတဲ႔ သားေခ်ာ႕ေတးကို ႀကားရၿပန္တယ္၊ ေနာက္ထပ္

ဒေငၚဒုန္းတံခါး၊

မလြယ္တံခါး၊

နန္းေဈးတံခါး

ေတြမွာလည္း

ဒဂုန္ကိုသြားဖို႕

တိုက္တြန္းထားတဲ႔ ေတးေတြခ်ည္းပဲတဲ႔။ ဗညားႏြဲ႔လည္း ဝမ္းသာAားရနဲ႔ မင္းကန္စီကို “ ကဲ Aကိုေရ နတ္ေတြက က်ဳပ္တို႕ကို ဒဂုန္သြားတို႕ လမ္းညႊန္ေနၿပီ

ဒဂုန္ထြက္ဖို႔

ေနဦးမင္းသားရဲ႕ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕

ျပင္ဆင္

္ႀကရေAာင္ဗ်ာ

ဆင္ၿမင္းလူသူAင္Aားမရွိဘဲနဲ႔ မနက္ဖန္မနက္ကစၿပီး

လို႕ေၿပာေတာ႕

ဒဂုန္သြားလို႕

မင္းကန္စီက

ဘယ္ၿဖစ္ဦးမလဲ၊

Aင္Aားစုေဆာင္းႀကရေAာင္လို႕

ကဲ

ၿပန္ေၿပာပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔ ဗညားႏြဲ႔တို႕ဟာ Aေရးေတာ္ပံု Aတြက္ စတင္ၿပင္ႀကပါေတာ႕တယ္။ စျပီ ဟိုေခတ္တုန္းကေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔တို႕Aုပ္စုဟာ ဘုရင္႔ဆင္တင္းကုတ္က သမိန္မရူးရဲ႕

ဆင္ဟာ ဆင္ေတြရဖို႕ ဆင္ေတြကို

လူေတြႀကားမွာ

မဟာဗ်ဴဟာေၿမာက္ ႀကိဳးစားခဲ႔ႀကတယ္။

လက္နက္ႀကီးဘဲ၊ ဒါေပမဲ႕

ခိုးထုတ္ဖို႕ဆိုတာႀကေတာ႕

ဒီဆင္ေတြကို

ဒီေတာ႕

နန္းေတာ္တြင္း

Aေတာ္မလြယ္ဘူးေပါ႔၊

ေပၚတင္ႀကီးဘယ္လိုယူထုတ္လို႕

ၿဖစ္မွာတဲ႔လဲ။

ဒီလိုAႀကံAိုက္ေနတုန္း မင္းကန္စီက ဆင္ကဲႀကီးေတြကို Aရင္စည္ရံုးဖို႕Aႀကံေပးတယ္၊ ဒါနဲ႔ ဗညားႏြဲ႔လည္း မမြန္ေသာက္ဆိုတဲ႔ ဆင္ကဲကိုေခၚၿပီး ဆင္ေတြAေႀကာင္းစံုစမ္းတယ္၊ နန္းတြင္း ဆင္တင္းကုတ္မွာမဟုတ္ပဲ ၿမိဳ႕ၿပင္မွာ လွန္ထားတဲ႔ တိုက္ဆင္ေတြ ဘယ္ေလာက္ရွိသလဲေပါ႔၊

Page | 69


Aခ်ိဳ႔ဆင္ေတြ

မုန္ယိုေနခ်ိန္မွာ

နန္းတြင္မွာမထားဘဲ

ၿမိဳ႕ၿပင္မွာ

ထားတတ္တာ

မင္းသားက

သိေနတာကိုး။ နန္းတြင္းေရးနဲ႔ ပတ္သတ္ၿပီး ေကာလဟာလေတြ Aရမ္းထြက္ေနခ်ိန္မွာ သူ႕ကိုဆင္ေတြAေႀကာင္း ဗညားႏြဲ႔မင္းသားက မမြန္ေသာက္က

ေမးတယ္

ဘာေႀကာင္႔ေမးတယ္ဆိုတာကို

ခ်က္ခ်င္းသေဘာေပါက္လိုက္တာယ္

Aေႀကာင္းတခုခုရွိမယ္၊ Aရွင္မင္းသား

ဆိုေတာ႕

ဒါနဲ႔ပဲ

ဘာေႀကာင္႔လည္းဆိုတာ

Aေရးေတာ္ပံု

တခုခုAတြက္

ဆင္ကဲႀကီး

Aရွင္မင္းသား

Aခုလိုေမးတာ

ကြ်န္ေတာ္႔ကိုေၿပာၿပ၊

တကယ္လို႕

Aသံုးၿပဳခ်င္လို႕ဆိုရင္

Aရွင္မင္းသားAတြက္

ကြ်န္ေတာ္ Aသက္ေပးၿပီး Aမွဳေတာ္ထမ္းရြက္ပါ႔မယ္ လို႕ ေၿဗာင္ဖြင္႔ ေမးလိုက္ေရာတဲ႔။ ဒီလိုေပၚတင္ေမးလာေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔လည္း လွိဳ႕ဝွတ္မေနေတာ႕ဘဲ၊ ကဲ မင္းသိခ်င္တယ္ဆိုရင္ မင္းနဲ႔ငါ ရင္ဘတ္ေသြးေဖါက္ၿပီး သစၥာ ၿပဳရဲမလား၊ သစၥာၿပဳမယ္ဆိုရင္ေတာ႕ ငါဖြင္႔ေၿပာမယ္လို႕ ၿပန္ေၿပာသတဲ႔။ မမြန္ေသာက္လည္း သေဘာတူတာနဲ႔ ရင္ဘတ္ေသြးေတြနဲ႔ သစၥာၿပဳႀကတယ္၊ ၿပီးေတာ႕

မမြန္ေသာက္ကို

Aေရးေတာ္ပံုေAာင္ၿမင္ရင္

ဗညားႏြဲ႔က

ဆုေတြလာဘ္ေတြAမ်ားႀကီးေပးလိုက္တယ္၊

ခ်ီးၿမွင္႔ေၿမွာက္စားမယ္လို႕လည္း

ကတိေပးလိုက္ေသးတယ္။

ဒီေနာက္မွာ မမြန္ေသာက္က ၿမိဳ႕ၿပင္က ပိုင္းေနာ္ဆိုတဲ႔ Aရပ္မွာ တိုက္ဆင္ ငါးစီးလွန္ထားတယ္၊ AဲဒီAထဲက

Aဓေရာင္ဆိုတဲ႔ေကာင္နဲ႔

ဆင္ပ်ိဳေလးေတြ မေႀကာက္ပါဘူး

ဒီေကာင္ေတြကို ၿပီးေတာ႕

ဗစြဲလမန္ဆိုတဲ႔ေကာင္က

ကြ်န္ေတာ္စီးၿပီးတိုက္ရရင္

ဒီဆင္ငါးစီးကို

Aင္မတန္ေကာင္းတဲ႔

ေၿခာက္ေတာင္ဆင္ကိုေတာင္

ထိန္းေက်ာင္းတဲ႔

ကြ်န္ေတာ္႔လူေတြခ်ည္းဘဲ

Aရွင္မင္းသား

ကြ်န္ေတာ္ကိုေပးလိုက္ပါ

AားလံုးကိုရေAာင္ကြ်န္ေတာ္

ဆင္ဦးစီးေတြAားလံုးက

လက္ေဆာင္ပစၥည္းေလးဘာေလးသာ ေခၚလာခဲ႔မယ္၊

Aဲတခုေတာ႕ရွိတယ္

ဆင္ငါးစီးဆိုေပမဲ႔ Iမေသာက္ဆိုတာက ဆင္မႀကီးေနာ္၊ သူလည္း ဆင္ေကာင္းပါဘဲ၊ ေနာက္ၿပီး Aရွင္မင္းသား ဟံသာဝတီက ထြက္တဲ႔Aခ်ိန္က်ရင္ ဇါမ္ေငၚလ ဆိုတဲ႔ ဆင္မ နဲ႔ ဒလဝါငြဲ ဆိုတဲ႔ ဆင္ တေကာင္ ကိုလည္း ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး ရေAာင္ ယူလာခဲ႔ေပးပါ႔မယ္ လို႕ေၿပာပါတယ္။ ဆင္Aတြက္စိတ္ေAးရၿပီတဲ႔ေနာက္ ပဲခူးၿမိဳ႕သားေတြကိုစုေဆာင္းရင္ လူေတြကို

စုေဆာင္းရမယ္လို႕

လူကိစၥစU္းစားရၿပန္တယ္။

သမိန္မရူးတို႕

သိသြား

Aႀကံေပးသတဲ႕။

နိဳင္တယ္၊

ဒီAခါ

ဒါေႀကာင္႔

ေဘာမြန္က

မင္းကန္စီက ေတာနယ္က Aရွင္မင္းသား

Page | 70


Aဲဒီကိစၥကိုေတာ႕

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးႀကီးတာဝန္ထားဆိုၿပီး

လက္ေဆာင္ေတြယူၿပီး လူစုတဲ႔

ေတာဘက္ကို

ကိစၥAဆင္ေၿပလို႕

မဟာေဒဝီက

တာဝန္ယူၿပီး

ဆင္းသြားပါသတဲ႔။

ေနာက္၁၀ရက္ေလာက္ႀကာေတာ႕

ေဘာမြန္ပဲခူးၿပန္လာတဲ႔Aခါ

ဟဲ႔ေကာင္

နင္

Aပသံုဆီက

ေရႊေငြAဝတ္Aထည္

နန္းတြင္မွာ

မဟာေဒဝီနဲ႔ဆံုတယ္

ေကာင္မဟုတ္လား

ေနစမ္းပါဦး

နင္႔ကိုငါမၿမင္တာႀကာၿပီ နင္ဘယ္သြားေနသလဲ ဘာေတြလိုက္လုပ္ေနသလဲ ” လို႕ေမးသတဲ႔၊ ေဘာမြန္ကလည္း

မ်က္ႏွာမပ်က္သြားေAာင္

ထိမ္းရင္းခ်က္ခ်င္းဘဲ

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးရဲ႕

Aေမေနမေကာင္းလို႕ ရြာခဏၿပန္သြားတာပါခင္ဗ်ာလို႕ ၿပန္ေၿဖေတာ႕ မဟာေဒဝီက “ ေAး ဒါဆိုလည္းၿပီးေရာ

နင္တို႕ဘာလုပ္ေနသလဲ

ငါသိတယ္ေနာ္

ရုတ္ရုတ္လုပ္ဖို႕မႀကံနဲ႔

လို

ႀကိမ္းေမာင္းၿပီး ထြက္သြားသတဲ႔။ ဗညားႏြဲ႔ဆီေရာက္ေတာ႕ ဒီAေႀကာင္းေတြေၿပာၿပၿပီး “ ကြ်န္ေတာ္ ဒီဘက္နယ္ နဲ႕ ပုသိမ္ဘက္ ဆင္းသြားၿပီး စုလိုက္တာ Aသတ္Aပုတ္ ကြ်မ္းက်င္ၿပီး ေလးပစ္ လွံပစ္လက္ေၿဖာင္႔တဲ႔သူ ၃၀ ေလာက္ ရခဲ႔တယ္၊ AေရAတြက္နည္းေပမဲ႔ Aဲဒီ၃၀လံုးက ေဒါင္ေဒါင္ၿမည္ေတြ ခ်ည္းဘဲ ” လို႕ ေလွ်ာက္တယ္။

ဗညားႏြဲ႔လည္း

ေက်နပ္Aားရၿပီး

ဒါဆိုရင္

မင္းရဲ႕လူစြမ္းေကာင္း

၃၀နဲ႔

ငါဘယ္ေတာ႕ ဘယ္မွာ ေတြ႔ရ မလဲကြာ လို႕ေမးေတာ႕ မင္းကန္စီကႀကားၿဖတ္ၿပီး Aရွင္႔သား လဲဇႀကာဆိုတဲ႔

ရြာဘက္ကို

ေတာကစားထြက္သလို

ခဏခဏထြက္ေပး၊

Aဆင္တတ ဲ႔ ေန႔

ေဘာမြန္ရဲ႕လူေတြနဲ႔ေတြ႕ေပါ႔ လို႕ဝင္ေၿပာပါသတဲ႔။ ထြက္ျပီ ဒီေနာက္ေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔ဟာ သမိန္မရူးကို Aရင္ကထက္ပိုရင္းႏွီးေAာင္ ေပါင္းပါသတဲ႔၊ ၿပီးေတာ႕ Aကိုေရ

Aမဲပစ္ထြက္ရေAာင္ဗ်ာလို႕

ခဏခဏသြားေခၚတယ္။

ဗညားႏြဲ႔တို႕

တခုခုႀကံေနၿပီးဆိုတာကို ေၿမြေၿမြခ်င္းမို႕ သမိန္မရူးတို႕ကလည္း ေၿခၿမင္ေနတယ္၊ ဒါေပမဲ႔ ဘာႀကံ ေနသလဲဆိုတာကိုပဲမသိတာ။

ဒီေတာ႕

ေတာလည္ထြက္ဖို႕

ဗညားႏြဲ႔လာလာေခၚတာကို

ေတာထဲေရာက္ရင္ သူ႕ကိုလုပ္ႀကံဖို႕ဘဲ ၿဖစ္မယ္လို႕ သမိန္မရူးတို႕ဘက္က ေကာက္ခ်က္ခ်တယ္၊ ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ႕ Aရင္ကသူဒီလိုAႀကံနဲ႔ သြားေခၚတိုင္း ဗညားႏြဲ႔က တခုခု Aေႀကာင္းၿပၿပီး မလိုက္ဘဲေနတာကိုး။

မင္းကန္စီကလည္း

သမိန္မရူးလိုက္ရဲမွာ

မဟုတ္ဘူးဆိုတာ

တထစ္ခ်တြက္ၿပီး ဗညားႏြဲ႔ကို ဒီAကြက္ ကစားခိုင္းတာပါ။

Page | 71


သမိန္မရူးက ႀကံေႀကာက္ေႀကာက္ၿပီး မလိုက္ေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔ဟာ သမိန္မရူးရဲ႕ဆင္ကိုငွားတယ္၊ ေနာက္

သူမွာလူနည္းေနတယ္ဆိုၿပီး

တကယ္ေတာလိုက္ၿပီး

သမိန္မရူးရဲ႕လူ

၅ေယာက္ကိုလည္း

ညေနေစာင္းၿပန္လာေတာ႕

ရလာတဲ႔

ေခၚသြားတယ္။ ေတာထဲကAမဲကို

သမိန္မရူးတို႕ဆီပို႕ေပးတယ္။ ဗညားႏြဲ႔ဟာ ဒီလိုAမဲလိုက္တာကို ၃ - ၄ရက္တႀကိမ္ ၃- ၄ ရက္တႀကိမ္

ထြက္တယ္၊

တခါတေလႀကေတာ႕လည္း

တခါတေလလည္း မေခၚဘဲ

သမိန္မရူး

ထြက္သြားတယ္။

လူေတြဝင္ေခၚၿပီး၊

ဒီလိုမႀကာမႀကာ

Aမဲလိုက္

ထြက္ၿပေနေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕လွဳပ္ရွားမွဳကိုသမိန္းမရူးတို႕ သံုးသပ္ရခက္လာတာေပါ႔။ ဒီလိုသမိန္မရူးတို႕ကို

ေတြးရခက္ႀကီးၿဖစ္ေAာင္လုပ္ၿပီးမွ

တေယာ္လင္ေက်ာင္းမွာ ဗညားႏြဲ႔ေတြ႔ဆံုတယ္၊ Aဲဒီလူစြမ္းေကာင္း

တင္ႀကိဳ

ခ်ိန္းခ်က္ထားတဲ႔

သစၥာေရတိုက္တယ္၊ ၃၀ကို

ေတာသားလူစြမ္းေကာင္း

တေန႔မွာေတာကစားထြက္တယ္ဆိုၿပီး

ဗိုလ္ခန္႔ၿပီး

ေဘာမြန္ရဲ႕လူစြမ္းေကာင္း

လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြေပးတယ္၊ ေနာက္လိုက္ေတြစုေဆာင္းဖို႕

၃၀လည္း

၃၀နဲ႔ ၿပီးေတာ႕

ေစခိုင္းသတဲ႔။

မင္းသားသူတို႕ကိုေၿမာက္စားတာေႀကာင္႔

စိတ္ဓါတ္တတ္ႀကြၿပီး သူက ၁၀ဝ ငါက ၅၀ စသၿဖင္႔ စုေဆာင္းေပးပါ႔မယ္လို႕ Aာမခံႀကတာ လူ၆၀ဝေလာက္ ရနိဳင္တဲ႔Aထိ ၿဖစ္သြားပါေလေရာ၊ ေတာသားရဲ က်ားဆြဲ ဆိုတယ္မဟုတ္လား။ ဗညားႏြဲ႔လည္းဝမ္းသာAားရနဲ႔

ကဲ

ဒီလိုဆိုရင္

မင္းတို႕ကတိခံထားတဲ႔

လူေတြစုၿပီး

လာမဲ႔ကဆုန္လၿပည္႕ေက်ာ္ ၆ရက္ေန႕က်ရင္ ဒီဘုန္းႀကီးေက်ာင္းကိုဘဲ ၿပန္လာႀကလို႕ မိန္႔ႀကားၿပီး လူစုခြဲလို႕ ၿပန္ခဲ႔ႀကတယ္။ နန္းတြင္းၿပန္ေရာက္ေတာ႕ တန္းမၿပန္ေသးဘဲ

ညေနေစာင္းၿပီေပါ႔၊ သမိန္မရူးဆီသြားၿပီး

ပင္ပန္းတာဘဲAဖတ္တင္တယ္Aကိုရာ

ဒါေပမဲ႕

ဗညားႏြဲ႔တို႕ဟာ

ဒီေန႕

ဘာတေကာင္မွမရဘူး

စံAိမ္ေတာ္ကို

တေနကုန္Aမဲလိုက္လိုက္တာ ဆိုၿပီးAာလာပသလာပေလး

ဝင္ေၿပာႀကေသးသတဲ႔၊ ဒါမွ သံသယကင္းမွာကိုး။ ဗညားႏြဲ႔ၿပန္သြားေတာ႕

မဟာေဒဝီဟာ

သမိန္မရူးပါးနားကပ္ၿပီး

ဒီေကာင္ကို

နင္လုပ္ႀကံမဲ႔သတင္းေတြက Aေတာ္႔ကိုထြက္ေနၿပီမရူးေရ႕၊ လုပ္စရာရွိရင္လည္း ၿမန္ၿမန္လုပ္ေတာ႕ ဟို Aဖိုးႀကီး သမိန္ဇိပ္ၿဗဲ နဲ႔ ေဘာငံမုန္ကလည္း ဒီေကာင္ကိုတို႕သတင္းေတြ သြားသြားေပး ေနတယ္ လို႕ တိုးတိုးေၿပာပါတယ္၊ ဒါကို Aမတ္ႀကီး သမိန္ဇိပ္ၿဗဲရဲ႕ သူလွ်ိဳက သိသြားၿပီး

Page | 72


သူ႕သခင္သမိန္ဇိပ္ၿဗဲကိုေၿပာၿပ၊ သမိန္ဇိပ္ၿဗဲက ဗညားႏြဲ႔ဆီသတင္းပို႕ ၿဖစ္ကုန္ေရာ။ ဒီႀကားထဲ ရာဇပုေရာဟိတ္ မရေတာ႕ဘူး၊

မင္းဇြဲတႏုန္ကလည္း Aရွင္႔သား

Aရွင္႔သားရဲ႕

ဖခမည္းေတာ္ရဲ႕

ပဲခူးကထြက္ဖို႕သင္႔ၿပီ၊

မဟုတ္ရင္

ေရာဂါAေၿခေနဟာ

Aခ်ိန္သိပ္ေႏွာင္းသြားၿပီး

Aရွင္႔ခမည္းေတာ္ ကြယ္လြန္တာနဲ႔ မဟာေဒဝီနဲ႔ သမိန္မရူးတို႕က လက္ဦးမွဳယူၿပီး Aရွင္႔သားကို ဖမ္းဆီးသုတ္သင္မွာဘဲ၊

လာမဲ႔

နယုန္လဆန္း

၃ရက္ေန႔ဟာ

နကၡတ္သိပ္ေကာင္းတယ္

Aရွင္႔သားလို႕ ေလွ်ာက္ပါတယ္။ ဒီစကားႀကားတာနဲ႔

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

မင္းကန္စီနဲ႔တိုင္ပင္ၿပီး

သူစည္းရံုးထားတဲ႔

ဆင္ကဲႀကီး

မမြန္ေသာက္ကိုေခၚၿပီး ဒီ-ေဒး သတ္မွတ္ ေပးလိုက္တယ္၊ ဆင္း၅စီလံုး Aဆင္သင္႔လုပ္ထားေပါ႔။ ၿပီးေတာ႕

သမိန္မရူးဆီသြားၿပီး

ခဏခဏလာလာေခၚေနတဲ႔

Aမဲလိုက္ရေAာင္လို႕ ဗညားႏြဲ႔ကို

သြားေခၚၿပန္တယ္။

မလိုက္ဖူးဆိုမွ

သမိန္မရူးပိုသံသယႀကီးလာတယ္

ဒီေကာင္

တခုခုလုပ္ေတာ႕မယ္ေပါ႔၊ ဒါေပမဲ႕ သူ႕ကိုလုပ္ႀကံမွာစိုးလို႕ ဗညားႏြဲ႔ေခၚရာေတာ႕ မလိုက္ရဲဘူး။ တဖတ္လွည္႔နဲ႔

သူလွ်ိဳတေယာက္ကို

ဒီေကာင္ထြက္ေၿပးေတာ႕မယ္ဆိုရင္ Aဲဒီလူနာမည္က

မပဂိုးတဲ႕။

ဗညားႏြဲ႔တို႕Aုပ္စုထဲ

ထည္႔ထား

ငါ႔ကိုခ်က္ခ်င္းAေႀကာင္းစမ္း Aဲဒီမွာ

ေပးလိုက္ၿပီး

ဆိုၿပီး

လႊတ္ထားသတဲ႔၊

သမိန္မရူးကံဆိုးသြားတာက

သူလႊတ္ထားတဲ႔

သူ႕လူယံုသူလွ်ိဳက သူ႕ကိုသစၥာေဖါက္ၿပီး ဗညားႏြဲ႔နဲ႔ပူးေပါင္းသြားတာပါဘဲ။ မပဂိုးက

သူဟာ

ဗညားႏြဲ႔တို႕လွဳပ္ရွားမွဳကို

Aတြင္းသူလွ်ိဳၿဖစ္ေႀကာင္း၊

ဗညားႏြဲ႔တို႕

ပဲခူးက

ေစာင္႔ႀကည္႔ဖို႕ ထြက္တာကို

သမိန္မရူးလႊတ္ထားတဲ႔

သူမေၿပာရင္

သမိန္မရူးတို႕

ဘယ္လိုမွမသိနိဳင္ေႀကာင္း ဗညားႏြဲ႔ကို သြားေၿပာပါတယ္။ Aဲဒီမွာ ဗညားႏြဲ႔က ကဲ ဒီလိုဆိုရင္ မင္းငါ႔ရဲ႕သစၥာခံၿပီး

ငါတို႕နဲ႔လိုက္ခဲ႔မလားလို႕

စည္းရံုးေတာ႕

မပဂိုးလဲ

ဝမ္းသာAားရနဲ႔

လိုက္ခဲ႔ပါမယ္၊ Aရွင္Aမွဳကို ထမ္းရြက္ပါရေစလို ဆိုတယ္။ ဒီေနရာမွာ ခ်ီးက်ဴးဖို႕ေကာင္းတာက ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕

စည္းရံုးေရးစြမ္းရည္ပါ၊

သမိန္မရူးဆိုတဲ႔

ရန္သူ႕ဘက္သား

ဘြဲ႔ကိုတန္းေပးပစ္လိုက္တယ္၊

သူလွ်ိဳက

သူသစၥာခံတယ္ဆိုတာနဲ႔

သမိန္ဆိုတာ

စစ္သူႀကီးေတြရဲ႕ဘြဲ႔ပါ

သမိန္မရူးဆိုတာကေတာ႕ သိတဲ႔Aတိုင္း ဘုရင္႔သမက္ရဲ႕ဘြဲ႕ေလ။

Page | 73


ေရစက္ကုန္ခ်ိန္ Aဲဒီညမွာဘဲ ဗညားႏြဲ႔ဟာ ဟံသာဝတီ ပဲခူးကေနထြက္ခဲ႔ပါေတာ႕တယ္၊ သူနဲ႔Aတူ မင္းကန္စီ ေဘာမြန္

မေသာက္

နဲ႔

Aားလံုးပါသြားပါတယ္၊

စုေဆာင္းထားတဲ႔ ဒါေပမဲ႕

လူစြမ္းေကာင္းေတြ၊

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

လူရင္းေတြ၊

သူရဲ႕မိန္းမ

လူယံုေတြ

တလေမေဒါနဲ႔သားငယ္

ေဘာေလာက်န္ေဒါကို ေခၚမသြားခဲ႔ပါဘူး၊ Aဲဒီေန႔ဟာ သကၠရာဇ္ ၇၄၅၊ နယုန္လဆန္း ၃ရက္ Aဂၤါေန႔တဲ႔၊ ရာဇပုေရာဟိတ္ႀကီး မင္းဇြဲတႏုန္ Aခါေပးတဲ႔ေန႔ေပါ႔။ လႊတ္ထားတဲ႔ သူလွ်ိဳ မပဂိုးဆီက ဘာသတင္းမွမရေသးေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔ ပဲခူးကထြက္ေၿပးသြားတဲ႔ Aေႀကာင္းကို သမိန္မရူးတို႕ တညလံုးလံုး မႀကားသိလိုက္ရဘူးတဲ႔၊ သန္းေခါင္ေက်ာ္ ၃ခ်က္တီးမွ ဒီသတင္းကို

ႀကားရလို႕

လိုက္ဖို႕

Aေဝးႀကီးကိုေရာက္သြားၿပီ။ တိတ္တိတ္ေလး

ဖမ္းဖို႕

ဆီးဖို႕ၿပင္ေတာ႕

ဒီေလာက္ႀကီးမား

ထြက္သြားတာကို

စည္းရံုးေရးစြမ္းရည္ဘယ္ေလာက္

ဗညားႏြဲ႔တို႕Aဖြဲ႔က

မ်ားၿပားတဲ႔Aဖြဲ႔ႀကီးတဖြဲ႔

ၿမိဳ႕ေတာ္က

ဘယ္သူမွမသိဘူးဆိုတာႀကည္႔ရင္

ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕

ေကာင္းတယ္ဆိုတာ

ေတြ႔နိုင္သလို၊

သမိန္မရူးတို႕ဘက္က

Aရမ္းညံ႕တာကိုလည္း ၿမင္နိဳင္ပါတယ္။ လိုက္မမွီေတာ႕ဘူးလို႕ သိလိုက္ရတဲ႔ Aရီးေတာ္မဟာေဒဝီဟာ နံနက္မိုးလင္းတာနဲ႔ ဆင္ၿဖဴရွင္ဆီ သြားၿပီး

ဗညားႏြဲ႔Aေႀကာင္း

ဝင္ေရာက္

တိုင္ႀကားတယ္၊

ဗညားဦးက

ကဲ

Aမကို

ကြ်န္ေတာ္Aစကတည္းက မေၿပာခဲ႔ဘူးလား ဒီေကာင္တေန႔ ဒုကၡေပးမယ္လို႕ လို႕ ၿငီးၿငဴတယ္ ၿပီးေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕ မိန္းမ သူ႕ရဲ႕သမီး တလေမေဒါကိုေခၚၿပီး ဗညားႏြဲ႔ ထြက္သြားတာကို မသိရလို႕ဆူသတဲ႔၊ တလေမေဒါက လည္း ဒီကိစၥေတြသူမသိေႀကာင္း သူ႕ကိုလည္း ဗညားႏြဲ႔ ပစ္ထားသလိုၿဖစ္ေနတာႀကာၿပီၿဖစ္ေႀကာင္း ဒီAေႀကာင္းကို AေဖသိေAာင္ ေလွ်ာက္ထားခ်င္ေပမဲ႔ မက်န္းမာတဲ႔ ဖခင္ႀကီးကို ဒုကၡမေပးခ်င္လို႕ မေလွ်ာက္ၿဖစ္တာၿဖစ္ေႀကာင္း ၿပန္ေၿပာပါတယ္။ Aေရးေတာ္ပံုတေလွ်ာက္လံုး

ဗညားႏြဲ႔နဲ႔လက္တြဲညီခဲ႔တဲ႔

ဒီကိစၥကိုAလ်င္းမသိဘူးဆိုတာက

Aရမ္း

ဗညားႏြဲ႔နဲ႕Aိမ္ေထာင္ေရးမေၿပလည္ဘူးဆိုရင္

ငယ္ခ်စ္ခ်စ္ဦးသူ

Aံ႕ႀသဖို႕ေကာင္းပါတယ္၊

တလေမေဒါ တကယ္လို႕သာ

ဗညားႏြဲ႔လွဳပ္ရွားမႈေတြကို

Aရီးေတာ္

မဟာေဒဝီသိေAာင္ တလေမေဒါလုပ္မွာဘဲ။ Aခုေတာ႕ ဒီလိုမဟုတ္ဘဲ လူစုဖို႕ ဗညားႏြဲ႔လိုသမွ် ေရႊေငြAဝတ္Aထည္ေတြကို

မၿငဴမစူ

ထုတ္ေပးခဲ႔တာမို႕

တလေမေဒါဟာ

ဒီကိစၥမွာ

Page | 74


မပါဝင္ဘူးဆိုတာ လံုးဝမၿဖစ္နိဳင္ပါဘူး၊ ဒါေပမဲ႕ ဗညားႏြဲ႔ဟာ ဘာလို႕ သူ႕သားနဲ႔ ငယ္ခ်စ္မယားကို မေခၚသြားရတာလဲ၊

ဘယ္လိုဘဲၿဖစ္ၿဖစ္

တလေမေဒါနဲ႔

ဗညားႏြဲ႔တို႕ရဲ႕

ေမတၱာခရီးလမ္းဟာ

ဒီမွာတင္ရပ္တန္႔ သြားခဲ႔ပါေတာ႕တယ္။ ဒါကလည္း လူႀကမ္းႀကီး ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕ နားလည္ရခက္တဲ႔ Aၿပဳမူေတြေႀကာင္႔ပါဘဲ။ ဒဂံုကိုသိမ္းျပီ ဗညားႏြဲ႔

Aခုလိုထြက္ေၿပးသြားတဲ႔

Aနာသည္းလြန္းလို႕

Aေရးကိုကိုင္တြယ္ဖို႕

ထြက္မလာနိဳင္ဘူး၊

ဒီေတာ႕

ညီလာခံေခၚေတာ႕

မဟာေဒဝီကဘဲ

ဗညားဦးဟာ

ဦးေဆာင္ရတာေပါ႔။

မဟာေဒဝီက စစ္ေသနာပတိ သမိန္ဇိပ္ၿဗဲကို ခ်က္ခ်င္းတပ္ၿပင္ၿပီး ထြက္လိုက္ဖို႕Aမိန္႔ ေပးသတဲ႔၊ သမိန္ဇိပ္ၿဗဲက

ဗညားႏြဲ႔လူဘဲ

ဒီလိုဘယ္လုပ္မလဲ

ဟာ

Aရွင္႔Aမေတာ္ႀကီးခင္ဗ်ား

လက္ရွိနန္းေတာ္နဲ႔AနီးAနားမွာရွိတဲ႔ တပ္ေတြဟာ ကြ်န္ေတာ္လူေတြမဟုတ္ပါဘူး၊ ဗညားႏြဲ႔ဟာ မင္းသားပါ

ၿပီးေတာ႕

Aင္Aားလည္းေတာ္ေတာ္ေတာင္႔တင္းပါတယ္၊

ေၿပာေနတာမဟုတ္ဘူး တပ္သားေတြက

ခုေနထလိုက္သြားလို႕

တို႕မင္းသာဘဲ

သူ႕ကိုAင္Aားသြားၿဖည္႔ေပးတာ သူေၿပာတာလည္း

ဆိုၿပီးမင္းသားဖက္ပါကုန္ရင္ တူေနပါလိမ္႔မယ္

ဟုတ္တယ္ေလ

Aၿမဲတမ္းတပ္ေတြမွမဟုတ္တာ Aရည္Aခ်င္းေႀကာင္႔

မင္သားနဲ႔ဆံုရင္

Aရာရွိ

တက္တာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ

ကြ်န္ေတာ္တို႕ဘက္က ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕သြားၿပီး

လို႕လွည္႔ပတ္ၿပီး

Aဲဒီေခတ္က

ၿပီးေတာ႕

ကြ်န္ေတာ္ေႀကာက္လို႕

ေလွ်ာက္တာေပါ႔။

တပ္မေတာ္ဆိုတာ

Aခုေခတ္လို

Aရာခံေတြဆိုတာကလည္း နီးစပ္ရာနီးစပ္ကို

လုပ္သက္နဲ႔

စိတ္ႀကိဳက္ရာထူးေတြ

ေပးတဲ႔ေခတ္မဟုတ္ေတာ႕ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ စစ္သားေတြလို ဘယ္ယံုလို႕ရပါ႔မလဲေလ။ သမိန္ဇိပ္ၿဗဲေၿပာတာကို

မဟာေဒဝီက

ေAာင္႔သက္သက္နဲ႔လက္ခံလိုက္ရတယ္၊

ေနာက္ေတာ႕

ေၿပာေသးတယ္ ငါ Aပသံုငယ္ရဲ႔ ကြ်န္ရင္း ေဘာမြန္ကိုသတိထားမိေနတာႀကာၿပီ၊ လူေတြစုေနလို႕ သတင္းရေနတာလည္းႀကာၿပီ ေထာက္လွမ္းႀကစမ္းပါလို႕

ဒါေတြေႀကာင္႔

မူးေတြမတ္ေတြကို

တိုက္တြန္းေနတာလည္းႀကာၿပီ

သတိထား

ႀကစမ္းပါ

ဘယ္သူမွသတင္းမေပးနိဳင္ဘူး၊

Aင္မတန္Aသံုးမက်တဲ႔ မူးမတ္ေတြ Aေထာက္ေတာ္ေတြလို႕ ဆူပူႀကိမ္းေမာင္းၿပီး ညီလာခံကို ရုပ္သိမ္းလိုက္ပါသတဲ႔။

Page | 75


AဲဒီAခ်ိန္မွာ

ဗညားႏြဲ႔တို႕

ထမင္းစားႀကတယ္

ဒဂုန္ေရာက္ေနၿပီ။

Aဲဒီမွာ

၁၈ေယာက္ကိုေခၚလိုက္မယ္၊ မသိေလာက္

ေသးဘူး၊

ၿမိဳ႕ထဲမဝင္မွီ

ဗညားႏြဲ႔က

ဟိုေရာက္ရင္

ဒီေကာင္ေတြ

ငါပဲခူးက

ဒီေကာင္ေတြေရာက္လာရင္

Aၿပင္မွာခဏနားရင္း

ငါက

Aရီးေတာ္ရဲ႕

လူယံု

ဘာေႀကာင္႔ထြက္လာတယ္ဆိုတာ ငါက

ဇပ္

လို႕ေၿပလိုက္တာနဲ႔

တေယာက္မက်န္ ရွင္းပစ္ႀက ႀကားလားလို႕ သူ႕ရဲ႕လူစြမ္းေကာင္း ၃၀ကို မွာထားလိုက္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ၿမိဳ႕ထဲေရာက္သြားေတာ႕ Aရင္ကသူေနခဲ႔တဲ႔Aိမ္ကို တန္းသြားၿပီး စတဲခ်ေနတယ္၊ ၿပီး မဟာေဒဝီရဲ႕ လူ၁၈ေယာက္ နဲ႔ ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖ ေတြကို ေခၚလိုက္တယ္။ မႀကာဘူး ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖေတြနဲ႔Aတူ မဟာေဒဝီရဲ႕လူယံု ၁၇ ေယာက္ေရာက္လာတယ္ သေဘၤာခြန္ေကာက္တဲ႔ မေဒ႕ ဆိုတဲ႔ မြန္ တမီလ္ ကၿပာတေယာက္က မေရာက္လာေသးဘူး။ ဗညားႏြဲ႔က မေဒ႕Aလာကိုေစာင္႔ရင္း ငါAခုလာတာ Aင္းဝတပ္မေတာ္ေတြ

ဒီဘက္ခ်ီလာတယ္

သတင္းရလို႕

သူ႕ရွင္Aမိန္႔နဲ႔

လာၿခင္းၿဖစ္တယ္၊

ခံစစ္Aတြက္ၿမိဳ႕ရိုးေတြ က်ံဳးေတြကို ၿပဳၿပင္ရမယ္ ဘာညာ လိုက္ရႊီး ေနတာေပါ႔၊ မႀကာပါဘူး မေဒ႕ေရာက္လာေရာ ဒီလူက ဆိပ္ကမ္းခြန္ဌာနကဆိုေတာ႕ Aေတာ္ေလး လန္းတဲ႔လူေနမယ္ Aက်ႌAသစ္ေတြ ေတာင္ရွည္ပုဆိုးမွာ ေရႊၿမိတ္ေတြနဲ႔ ခပ္ႀကြားႀကြားေလး လာပါသတဲ႔ ၿပီးေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔Aေရွ႕ေရာက္လည္း AရိုAေသမေပးဘူးတဲ႔၊ ဗညားႏြဲ႔လည္း ဇပ္ ဆိုၿပီးထေAာ္လိုက္တာနဲ႔ သူ႕လူေတြက မဟာေဒဝီလူ ၁၈ကို ဝိုင္းခုတ္ႀကပါေလေရာ၊ ၁၇ေယာက္က ပြဲခ်င္းပီးဘဲ ဒါေပမဲ႕ မေဒ႕က ထူးဆန္းတယ္ သမိန္မရူးလို႕ ဘြဲ႔Aသစ္စက္စက္ခံထားတဲ႔ မပဂိုးက ဒါးနဲ႔ ၆ခ်က္တိတိ Aပီပိုင္းတာေတာင္ ဆိုပါေတာ႕။

ဘာမွမၿဖစ္ဘဲ Aိမ္ေခါင္မိုးေပၚခုန္တက္ေၿပးပါသတဲ႔၊

ကံဆိုးခ်င္ေတာ႕

သူပဲမ်ားၿပီးဝတ္လာတဲ႔

ဒီလူက

ေတာင္ရွည္ပုဆိုးက

ဒါးပီဒုတ္ပီး

ေရႊၿမိတ္ေတြက

Aခ်င္တန္းမွာၿငိေနေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔လူေတြ ဖမ္းမိလိုက္တာေပါ႔၊ ဒါးပီး ဒုတ္ပီး သူမို႕ ဓားေႏွာင္႔နဲ႔ ရိုက္သတ္မွ ေသေတာ႕တယ္။ ဒဂုန္သားေတြလည္း Aရမ္းလန္႔သြားႀကတယ္၊ Aဲဒီေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔က Aေႀကာင္းစုံေၿပာၿပၿပီး သူဒဂုန္ကေန

ပုန္းစားေတာ႕မဲ႔Aေႀကာင္း AတိAလင္းေက်ညာတယ္၊

ဘယ္သူ႕ဘက္မွာေနမလဲလို႕

ခပ္ၿပတ္ၿပတ္ေမးလိုက္ေတာ႕

Aားလံုးက

ၿပီးေတာ႕ ခင္ဗ်ားတို႕ Aရွင္႔သား

ဘက္မွာ

ေနပါ႔မယ္လို႕ ေၿပာႀကေပမဲ႕ ခုနက Aသတ္ခံလိုက္ရတဲ႔ မဟာေဒဝီလူ ၁၈နဲ႔ ေဆြမ်ိဳးေတာ္သူ ၂က တကယ္လို႕ Aရွင္႔သား မနိဳင္ရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဒုကၡေရာက္မွာေပါ႔လို႕ ထေၿပာတာနဲ႔ ဗညားႏြဲ႔က ထပ္ၿပီး ဇပ္ လိုက္ေတာ႕ သူ႕လူေတြက တခါတည္း ပိုင္းၿပီးသား ဘဲတဲ႔။

Page | 76


ခဏေနေတာ႕ တုန္ရီေႀကာင္႔လန္႔သြားတဲ႔ ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖေတြက ဒီလူ ၂၀ ဟာသူတို႕ကံႀကမၼာနဲ႔သူတို႕ ေသဒဏ္ခံလိုက္ရပါၿပီ၊ ဒါေပမဲ႔ သူတို႕Aေလာင္းကိုေတာ႕ သၿဂႋဳလ္ပါရေစလို႕ ေတာင္းပန္ႀကေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔က Aေလာင္းမွာရွိတဲ႔ ေရႊေငြေတြမွန္သမွ် ငါ႔ရဲေဘာ္ေတြ ေဝယူႀကေစ၊ ဒါေပမဲ႕ သူတို႕ရဲ႕ သားမယားေတြဆီက ဘာမွသြားမယူနဲ႔ လို႕ မိန္႕ပါသတဲ႔။ ဒီAေႀကာင္းေတြ ႀကားတဲ႔ ဒဂုန္သားေတြ Aရမ္းႀကည္ညိဳႀကတဲ႔

မပိုင္ဆရာေတာ္ႀကီးက

မင္းသားထံ

Aၿမန္ႀကြလာၿပီး

ၿမိဳ႕သားေတြနဲ႔

ဗညားႏြဲ႔ႀကားမွာ ညွိနွိဳင္းေပးတယ္၊ ဆရာေတာ္ႀကီးနဲ႔ ဗညားႏြဲ႔တို႕လည္း တေယာက္နဲ႔တေယာက္ Aရမ္းေလးစား ရင္ႏွီးသြားႀကတယ္။ ဒီလိုဆရာေတာ္နဲ႔တကြ ၿမိဳ႕မိၿမိဳ႕ဖေတြရဲ႕ ယံုႀကည္မွဳကို တည္ေဆာက္ၿပီးသြားေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔ကို ဒဂုန္သားေတြ ယံုႀကည္လာႀကတယ္။ ေတာ္လွန္ေရးစရိတ္Aၿဖစ္ ေရႊေငြပစၥည္းAဝတ္Aထည္ေတြ မင္းသားကိုေပးလွဴႀကတယ္၊ ေရႊခြက္

၂၀

သူႀကြယ္တဦးၿဖစ္တဲ႔

ဆက္သပါတယ္။

ဒီေရႊေငြ

ေဘာသံေကးဆိုတဲ႔

ပစၥည္းUစၥာေတြကို

လူတေယာက္ထဲက

မင္းကန္စီတို႕ကိုကြပ္ကဲခိုင္းၿပီး

သူ႕လူေတြကို ေဝခြဲ ေပးလိုက္တယ္၊ ဒါကိုေတြ႔ႀကတဲ႔ ဒဂုန္သားေတြလည္း ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕ ရက္ေရာပံု သူရဲေကာင္းေတြကို တန္ဖိုးထားပံုေတြကို ႀကည္႔ၿပီး လက္ေAာက္ဝင္ေရာက္ Aမွဳထမ္းလိုသူေတြ Aမ်ားႀကီးၿဖစ္လာပါသတဲ႔။ စစ္ဘုရင္၏ပထမေၿခလွမ္းမ်ား ဒဂုန္ကိုေရာက္သြားတဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ဟာ ပဲခူးကဗညားႏြဲ႔နဲ႔ Aရမ္းကြဲၿပားသြားတယ္။ ေလွာင္Aိမ္ထဲက ၿခေသၤ႔တေကာင္

သူက်က္စာရာ

ၿပတ္သားတယ္၊

သူရင္မဆိုင္ရဲတဲ႔Aရာ

ေတာ္လွန္ေရးရန္ပံုေငြေတြေကာက္ သူ႕Aင္Aားကို

လံုးဝခိုင္ခန္႔

ေတာနက္ထဲ

ၿပန္ေရာက္သြားသလိုဘဲ။

ဘာမွမရွိေတာ႕ဘူး

လူေတြကိုAနဳနည္းေရာ

ၿဖစ္လာေတာ

ရက္စက္တယ္၊ ႕တယ္ေလ။

Aႀကမ္းနည္းေရာစည္းရံုးၿပီး

သြားေAာင္လုပ္ပါေတာ႕သတဲ႔။

ဒဂုန္မွာ

ရွိေနစU္သူ႕ရဲ႕တခုတည္းေသာ ဦးတည္ခ်က္က ပဲခူးထီးနန္းကို လုပ္ႀကံေရး ဆိုတာတခုတည္းကို ဦးတည္ထားတယ္။

Page | 77


ဗညားႏြဲ႔ဘယ္ေလာက္ သုတ္သင္လိုက္လို႕

ၿပတ္သားခက္ထန္သြားသလဲဆိုရင္၊ ေသြးနဲ႔Aညစ္

Aေႀကးေတြ

မဟာေဒဝီရဲ႕လူ

ပလပြၿဖစ္ေနတဲ႔

Aေယာက္၂၀ကို

Aိမ္ေတာ္ကိုႀကည္႔ၿပီး

သူရဲ႕လူေတြက Aရွင္မင္းသား ဒီAိမ္က ေသြးေတြနဲ႔ Aနိဌာရံုၿဖစ္ေနၿပီ ေနဖို႕မသင္႔ေတာ႕ဘူး Aိမ္Aသစ္တေဆာင္

ေဆာက္လုပ္ၿပီးစံၿမန္းပါလို႕

တိုက္တြန္းတာကို

ေသြးေတြေပေတာ႕

ဘာၿဖစ္သလဲ မင္းတို႕Aိမ္ေတြမွာေရာ မင္းတို႕ရဲ႕မယားေတြရဲ႕ တလတႀကိမ္လာတဲ႔ ရာသီေသြးနဲ႔ ေပေရေနတာမ်ိဳး

မၿဖစ္ဖူးဘူးလား၊

ေသြးေတြလည္းမေဆးနဲ႔ ထားထားလိုက္ႀကလို႕

ငါ႔ကိုဆန္႔က်င္ရင္ ၿပန္ေၿပာပါသတဲ႔။

Aရည္Aေသြးတစေပါ႔၊ ေယာက်ၤားဘာသား

ဘာမွAိမ္သစ္

လူေတြသိေAာင္

လံုးဝခက္ထန္ရက္စက္တဲ႔

ဆိုေတာ႕

ရင္ဆိုင္ႀကတဲ႔Aခ်ိန္မွာ

ေနရင္

ငါဒီAိမ္မွာဘဲေနမယ္၊

ေဟာဒီလိုၿဖစ္မယ္ဆိုတာကို

ဒါဟာ

ဘာလို႕လည္း

ေဆာက္မေနနဲ႔

AဲဒီAခ်ိန္

ေခါင္းေဆာင္ဟာ

မတေထာင္သား

စစ္ဘုရင္တပါးရဲ႕

ဒါးဒါးခ်င္း

ငယ္သားေတြထက္

လွံလွံခ်င္း ေပ်ာ႕ညံ႕

သူ႕ထက္ငါလူစြမ္းေကာင္းေတြကို

ဘယ္လိုမွAုပ္ခ်ဳပ္လို႕ရမွာမဟုတ္ဘူးေလ။ ဒီကေန႔ေခတ္လို ဘယ္ညွိညာညွိ ေAးေစ သက္သာ နဲ႔ စစ္သားေတြကို

Aမိန္႔နာခံတပ္ေAာင္

စနစ္တက်

သင္ထားတာမ်ိဳးမွ

မရွိေသးတာကိုး။

AဲဒီAခ်ိန္က ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕ Aသက္ဟာ ၂၀ေတာင္ မၿပည္႔တက္ေသးပါဘူး။ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕

ပထမေၿခလွမ္းက

ေလာေလာဆယ္

ဒဂုန္ၿမိဳ႕ကို

ခံစစ္Aတြက္

လူသူAင္AားAေနAထားAရ

လံုးဝၿပင္ဆင္ထားေရးၿဖစ္တယ္၊

မိမိက

တိုက္စစ္ထက္

ခံစစ္ကို

ဦးစားေပးရမယ္ဆိုတာကို သူသေဘာေပါက္တယ္။ ဒါေႀကာင္႔လည္း ဒဂုန္ၿမိဳ႕ရိုး က်ံဴး ၿပAိုး စတာေတြကို

AေသAခ်ာၿပင္ဆင္တယ္။

သူလက္ထဲေရာက္လာၿပီမို႕ မထႀကြေAာင္ဆိုတဲ႔

UပေဒAမိန္႔ေတြ

ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔

တခ်ိန္ထဲမွာပဲ ထုတ္ၿပန္တယ္၊

ၿမိဳ႕Aုပ္ခ်ဳပ္ေရးဟာ

Aဓိက

ဒဂုန္ၿမိဳ႕သူၿမိဳ႕သားမ်ားကို

Aေနနဲ႔

သူခိုးဓါးၿပ

မည္သူတဦးတေယာက္ကမွ်

ေဘးAႏၱရာယ္ မၿပဳရ ပစၥည္းUစၥာကိုလည္း ခ်ည္တမွ်င္ Aပ္တေခ်ာင္းမွ ခိုးယူလုယက္ၿခင္း မရွိေစရ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕

ဤAၿပစ္က်ဴးလြန္သူAား ရက္စက္မွဳကို

မေဖါက္ဖ်က္ရဲႀကဘူး၊

ဒါေႀကာင္႔

ႀကီးေလးေသာ

Aၿပစ္ကို

ေပးမည္လို႕

မ်က္ဝါးထင္ထင္ၿမင္ထားႀကတာမို႕ ဒဂုန္ဟာ

လံုၿခံဳစိတ္ခ်ရာ

ေက်ညာတယ္။

ဘယ္သူမွ

ေနရာၿဖစ္လာတယ္၊

ဒီမိန္႕ကို ဒီAတြက္

ဒဂုန္သားေတြဟာ ဗညားႏြဲ႔ကို ပိုၿပီးယံုႀကည္ေလးစား Aားထား လာႀကတယ္။ ဒါေတြAားလံုးကို AခါေပးAႀကံေပးေနသူက မင္းကံစီပါဘဲ။

Page | 78


ၿမိဳ႕Aုပ္ခ်ဳပ္ေရးနဲ႔ ၿပင္ဆင္တယ္၊

လံုၿခံဳေရးကို

စနစ္တက်ၿဖစ္ေစၿပီးတဲ႔Aခါ

သူ႕လက္ေAာက္ကို

ရဲစြမ္းသတၱိနဲ႔

ၿပည္စံုတဲ႔လူ

ခိုဝင္လာႀကတဲ႔

၅ေယာက္ကိုေရြးၿပီး

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

ပဲခူးစစ္Aတြက္

ဒဂုန္သားေတြထဲက

ပဲခူး

ထက္ၿမက္ၿပီး

ဟံသာဝတီနန္းေတာ္ဆီလႊတ္လို႕

ေထာက္လွမ္းေရးလုပ္ငန္းေတြကို လုပ္ေဆာင္ေစတယ္။ ၿပီးေတာ႕ မင္းကံစီရဲ႕ Aႀကေပးခ်က္Aရ သူ႕ရဲ႕AေမတူဖေAကြဲAကို

ဒလစား

မညီကံေကာင္းဆီ

လူသူလက္နက္ရိကၡာAကူညီေတာင္းတယ္၊

စာနဲ႔လက္ေဆာင္ပ႑ာပို႕ၿပီး

မညီကံေကာင္းကလည္း

သမိန္မရူးကို

လံုးဝႀကည္႔မရသူမို႕ Aကူညီေပးမယ္လို႕ ကတိၿပဳသတဲ႔၊ သူကAရင္ကတည္းက

ဗညားႏြ႔က ဲ ို

ထြက္လာဖို႕ ေတာ္လွန္ဖို႕ Aၿမဲတန္း တိုက္တြန္းေနခဲ႔တဲ႔ လူမဟုတ္လား။ ပဲခူးသံ ဒဂုန္မွာ Aင္Aားစုေနတဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ဟာ တေန႔ ေရႊတိဂံုဘုရားကိုဖူးဖို႕Aသြား လမ္းမွာေမြမနိတ္ဆိုတဲ႔ မိန္မေခ်ာေလးတေယာက္နဲ႔ဆံုသတဲ႔၊

ေမြမနိတ္ကိုၿမင္မိၿပီး

စြဲလမ္းသြားတဲ႔

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

သူ႔ကိုသိပ္ခ်စ္တဲ႔ ငယ္ကြ်မ္းေဆြ တလေမေဒါနဲ႔ သားေလးေဗာေလာက်န္ေဒါကို ေမ႔ထားလိုက္ၿပီး လင္ရွိသူမွန္းသိလွ်က္နဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ဟာ

ေမြမနိတ္ကို

ဘယ္သူ႕ကိုမွ

Aတင္းAဓမၼ

ဆရာမတင္ေတာ႕တဲ႔

ေတာ္ေကာက္လိုက္တယ္။

ဒီAခ်ိန္မွာ

တကယ္႔ေကသရာဇာၿခေသၤ႔တေကာင္လို႕

သူ႕ကိုယ္သူ သတ္မွတ္လိုက္ပါၿပီ။ ေမြမနိတ္ရဲ႕လင္

ၿမိဳ႕စာေရးမင္းေAာင္စြပ္ဟာ

ေကာက္ယူလိုက္ၿပီသိတာနဲ႔ ဟံသာဝတီနန္းတြင္းထဲဝင္ မဟာေဒဝီဆီ

သူ႕မယားေခ်ာ

သူ႕ကိုဒုကၡေပး ဒဂုန္မွာ

ေမြမနိပ္ကို

ေတာ႕မွာဘဲဆိုၿပီး

ဗညားႏြဲ႔

ပဲခူးကိုထြက္ေၿပး

စိတ္ႀကိဳက္ေသာင္းက်န္းေနပံုကို

ဝင္ေရာက္ေလွ်ာက္ထားေတာ႕တာေပါ႔။

ဗညားႏြဲ႔က

Aဲဒီေတာ႕မွသာ

Aရီးေတာ္ ဗညားႏြဲ႔

ဟံသာဝတီထီးနန္းကို ပုန္းစားၿပီဆိုတဲ႔Aေႀကာင္း သမိန္မရူးနဲ႔ မဟာေဒဝီတို႕ သိရေတာ႕သတဲ႔။ ဒီAေႀကာင္းစံုကို

ဆင္ၿဖဴရွင္ဗညားဦးဆီသြားၿပီး

ေလွ်ာက္ထားေတာ႕

ဘုရင္Aိုႀကီးဟာ

သူ႕သမီးေလး

Aတြက္

ငါမက်န္းမာလို႕

တလေမေဒါ

ဒီေကာင္ဒီလိုလုပ္ရဲတာဘဲ၊

Aေဖမ်က္ႏွာ

ေရာဂါသည္းေနတဲ႔

Aရမ္းစိတ္ဆင္းရဲသြားတာေပါ႔။ မယားမ်က္ႏွာ

သားမ်က္ႏွာ

Page | 79


ဘာမ်က္ႏွာမွမေထာက္ဘဲ ဒီေကာင္လုပ္ရက္လိုက္တာကြာ လို႕ဝမ္းနည္းပမ္းနည္း ညည္းညဴၿပီး သမီးၿဖစ္သူကိုေခၚလို႕ Aေႀကာင္းစံု ကိုေၿပာၿပသတဲ႔။ တလေမေဒါဟာ

ႀကားစမွာ

Aရမ္းတုန္လွဳပ္သြားတာေပါ႔၊

တေန႔ႀကရင္လို႕

နန္းတြင္းထဲမွာ

ကိုယ္႔ကိုယ္ကိုယ္

AားေပးAားတင္းရင္း

ငယ္ကကြ်မ္းတဲ႔

ခ်စ္သူဟာ

ဘယ္တုန္းကမွ

သူမAေပၚဒီေလာက္ႀကီး

ဖံုးမယ္ဆိုတဲ႔

ဂ်င္းစိမ္းနဲ႔

မရွိေတာ႕ပါဘူး

သမီးခမည္းေတာ္နားမွာ

ထိခိုက္သြားတယ္၊

သူႀကင္မွကိုယ္ႀကင္၊

Aစကတည္းက

ခ်န္ေနရစ္တာပါလို႕

သူမAရမ္းခ်စ္ခ႔တ ဲ ဲ႔

ပစ္ပစ္ခါခါလုပ္သြားလိမ္႔မယ္လို႕

Aမေတာ္ကိုေခၚၿပီး

သမီးဘာမွေၿပာစရာ

သူ႕စရိုက္ကို

ၿပန္ေၿပာလိုက္သတဲ႔။ ဒီကိစၥကို

ခပ္စြာစြာ

Aိုးရြဲ႔ကိုစေလာင္းရြဲ႕နဲ႔

သူ႕လမ္းသူေလွ်ာက္သြားတာဘဲ

ဖခမည္းေတာ္ရယ္၊

စိတ္ကူးယU္ရင္း

ေနာက္ေတာ႕Aေဖ႔Aသည္းေက်ာ္

မိႆလင္

မာနစိတ္ေလးနဲ႔

ေAာင္ၿမင္ၿပီးတဲ႔

တိတ္တိတ္ေလး

Aထီက်န္ေနခဲ႔တဲ႔သူမဟာ

သူမေမွ်ာ္လင္႔ခဲ႔ထားဖူးေလ၊

မင္းသမီးတေယာက္ပီပီ

Aရမ္းစိတ္

တေယာက္ထဲ

Aေရးေတာ္ပံု

မႀကိဳက္လို႕

မက်န္မာတဲ႔ဘုရင္ႀကီးဟာ Aမလက္ထဲAပ္ပါတယ္

Aမေတာ္စိတ္တိုင္းက် စီစU္ပါလို႕ေၿပာၿပီး စိတ္မခ်မ္းသာစြာနဲ႔ Aနားယူသာြ းတယ္။ မဟာေဒဝီဟာ

ခ်က္ခ်င္းဆိုသလို

သမိန္ဇိပ္ၿပဲနဲ႔

မူးႀကီးမတ္ရာ

ေသနာပတိေတြဆင္႔ေခၚၿပီး

လံုၿခံေရးေကာင္စီ AေရးေပၚAစည္းေဝးကို စတင္လိုက္တယ္။ Aစည္းေဝးမွာ မဟာေဒဝီက ခ်က္ခ်င္းAေရးယူေရးကို

တင္ၿပတယ္

AခုAေၿခေနက

ေသနာပတိခ်ဳပ္ၿဖစ္တဲ႔

မင္းသားေလးဟာ

မင္းေAာင္စြပ္စကားကလည္း ေၿပာတာလည္း

ဒါေပမဲ႕

ၿဖစ္နိဳင္တယ္၊

သူ႕မယားကို ဒါကိုယံုစားၿပီး

သမိန္ဇိပ္ၿဗဲက

ဒဂုန္ထြက္ေၿပးရံုဘဲရွိေသးတယ္၊ မင္းသားလုယူသြားလို႕

တပ္မေတာ္ႀကီးနဲ႔

တမင္ခ်ဲ႔ကားၿပီး

ဒဂုန္ကိုသြားတိုက္မယ္ဆိုရင္

တစ္Aခ်က္ AခုAခ်ိန္ဟာ လယ္လုပ္ခ်ိန္လည္းၿဖစ္လို႕ လယ္ယာလုပ္ငန္းပ်က္စီးမယ္၊ ႏွစ္Aခ်က္ မင္းသားေလးဟာ တို႕Aရွင္ရဲ႕သားေတာ္ေလးမို႕ ေႀကာက္လန္႔ တႀကားနဲ႔ ရွမ္းၿပည္ ဗမာၿပည္ထဲ ဝင္ေၿပးသြားရင္ တို႕တေတြဘဲ နစ္နာရမယ္၊ ဒီေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္႕Aၿမင္ ေၿပာရရင္ ပထမAဆင္႔ စာနဲ႔ဆက္သြယ္ၿပီး

ၿပန္လာေAာင္

မိုးကုန္စပါးသိမ္းAၿပီးမွာ

ေၿမာင္းၿမစား

စည္းရံုးသင္႔တယ္၊ ေလာက္ၿဖား

နဲ႔

ဒီလိုစည္းရံုးလို႕မွ

မလာရင္

မုတၱမစားၿဗတ္ထဗတို႕ကိုေခၚၿပီး

ေရေႀကာင္း၊ ႀကည္းေႀကာင္းနဲ႔ ဝိုင္းဖမ္းရင္ မင္းသားဘယ္လိုမွလြတ္စရာမရွိပါဘူး လို႕ေၿပာသတဲ႔။ တကယ္ေတာ႕ သမိန္ဇိပ္ၿပဲဟာ ဗညားႏြဲ႔Aင္Aားစုခ်ိန္ရေAာင္ Aခ်ိန္ဆြဲေပးေနတာပါ။

Page | 80


မူးႀကီးမတ္ရာေတြကလည္း

Aမတ္ႀကီးသမိန္ဇိပ္ၿပဲရဲ႕

ေထာက္ခံခ်က္ဝိုင္းေပးႀကတာနဲ႔

မဟာေဒဝီလည္း

စကားဟာသင္႔ၿမတ္လွတယ္လို႕

Aမ်ားသေဘာမို႕

လက္မခံခ်င္

ခံခ်င္နဲ႔

လက္ခံလိုက္ရတယ္။ ၿပီး ဒါဆိုရင္ Aပသံု ၿပန္လာေAာင္ ဘယ္သူ႕ကို လႊတ္ၿပီး စာေပးခိုင္း ရမလဲဆိုေတာ႕

သမိန္ဇိပ္ၿပဲကဘဲ

သမိန္တိႆကုမာဟာ

မင္းသားနဲ႔ရင္းႏွီးတယ္

သူ႔ကိုလႊတ္ရင္ေကာင္းမယ္လို႕ Aႀကံေပးလို႕ Aရီးေတာ္ မဟာေဒဝီဟာ သမိန္တိႆကုမာကို စာတေစာင္နဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ဆီ ေစလႊတ္ပါတယ္။ သမိန္တိႆကုမာကိုေရြးလႊတ္တဲ႔ သမိန္ဇိပ္ၿပဲရဲ႕ Aႀကံက နန္းတြင္းထဲက Aေၿခေနကို ဗညားႏြဲ႔တိတိက်က် သိေစဖို႕ၿဖစ္တယ္၊ တကယ္လို႕ မဟာေဒဝီနဲ႔

သမိန္မရူးရဲ႕လူဆိုရင္

နန္းတြင္းထဲက

တကယ္႔Aေၿခေနကေန

လွီးလြဲၿပီးသြားေၿပာေနမွာစိုးလို႕ေပါ႔။ စာတိုက္ပြဲ သမိန္တိႆကုမာတို႕Aဖြဲ႕ ဒီကိစၥဟာ

ၿမိဳ႕တံခါးဝေရာက္ေနၿပီလို႕

လက္ရံုးရည္နဲ႔သက္ဆိုင္တဲ႔

တိုင္ပင္သင္႔တယ္လို႕

ကိစၥရပ္မဟုတ္ဖူး

ဗညားႏြဲ႔စU္းစားမိၿပီး

Aေၿခမက်ေသးဘူးဆိုတာ ဘယ္မွာလက္ခံဆံုေတြ႔ရင္

ကင္းသမားေတြကသတင္းပို႕ေတာ႕ ငါထက္ႏွလံုးရည္သာတဲ႔

မင္းကန္စီကိုေခၚယူတိုင္ပင္တယ္။

သမိန္တိႆကုမာတို႕Aဖြဲ႔ ေကာင္းမလဲ

က်ဴပ္တို႕ဒီမွာ

သိမသြားေစခ်င္ဘူးဗ်ာ

လို႕ေမးၿမန္းAႀကံယူေတာ႕

မင္းကံစီနဲ႔ သူတို႕ကို

ဒဂုန္ၿမိဳ႕တြင္းက

Aခန္းနားဆံုးေနရာၿဖစ္တဲ႔ မဂၤလာတဲနန္းရဲ႕ ခႏၶရတၱAခန္းမွာ လက္ခံေတြ႔ဆံုဖို႕ Aႀကံေပးသတဲ႔၊ ဟန္ကိုယ္႔ဖို႕ဆိုတဲ႔

စကားရွိတယ္မဟုတ္လား

ဟုတ္သည္မဟုတ္သည္

Aပထား

ပဲခူးကAဖြဲ႔ရဲ႕Aၿမင္မွာ ဟာ ... ဗညားႏြဲ႔မင္းသားက ဒဂုန္မွာAေၿခတက်ၿဖစ္ေနၿပီ ဆိုတဲ႔Aၿမင္မ်ိဳး ၿဖစ္သြားေAာင္ စိတ္ဓါတ္စစ္ဆင္ေရးလုပ္လိုက္တာေပါ႔။ သမိန္တိႆကုမာတို႕Aဖြဲ႔နဲ႔ဆံုေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕

Aရွိန္Aဝါကို

Aရွင္႔သား

ဒဂုန္မွာ

ဟံသာဝတီထီးနန္းဟာ

မင္းကန္စီတင္ႀကိဳတြက္ဆထားသလိုဘဲ

စြတ္Aထင္ႀကီး

ေနၿပီဆိုတာေတြ႔ရသတဲ႔။

လာေရာက္စံၿမန္းေနတာ Aရွင္႔သားAတြက္ပဲ

ပဲခူးAဖြဲ႔ဟာ

သမိန္တိႆကုမာက

Aရမ္းေကာင္းတာဘဲ၊ ၿဖစ္မွာေသခ်ာတယ္လို႕

ဒီAတိုင္းဆို Aထင္တႀကီးနဲ႔

ခ်ီးမြန္းေနတယ္၊ ဗညားႏြဲ႔ ဦးရီးေတာ္ လာတဲ႔ ကိစၥကိုေၿပာပါဦးဆိုေတာ႕မွ Aရီးေတာ္မဟာေဒဝီရဲ႕ စာကိုသတိရၿပီး ေပးဆက္ပါသတဲ႔။

Page | 81


စာထဲမွာကေတာ႕ တူေတာ္ မင္းက ကိုရင္လူထြက္Aရူးရဲ႕ စကားကိုယံုၿပီး ေတာသားလူမိုက္၃၀နဲ႔ ဒဂုန္ကိုထြက္ေၿပးသြားတာက

ေပါ႔ေပါ႔ေလး

ငါ႔မွာသာ

မင္းရဲ႕ဖခမည္းေတာ္က

ဒီေကာင္

ဒဂုန္ကိုေၿပးသြားတာတကယ္လားလို႕ ေမးေနလို႕ မဟုတ္ပါဘူး ဒဂုန္မွာ ၿမိဳ႕ၿပက်ံဳးေၿမာင္းေတြ ၿပဳၿပင္ဖို႕ ငါလႊတ္ထားတာပါလို႕ လိမ္ေၿပာထားရတယ္၊ ဒါေတာင္ မင္႔Aဖိုးႀကီးက ယံုတာမဟုတ္ဘူး မုတၱမစားနဲ႔

ေၿမာင္းၿမစားကို

ဆင္႔ေခၚၿပီး

တပ္မေတာ္AလံုးAရင္းနဲ႔

မင္းကိုႏွိမ္နင္းဖို႕ခ်U္းလုပ္ေနလို႕ ငါကAတင္းတားေနရတယ္။ မင္းဘာလို႕ထြက္ေၿပး သြားတာလဲ လူမိုက္ရဲ႕ မင္းဖခမည္းေတာ္မရွိရင္ ဟံသာဝတီထီးနန္းဟာ မင္းပဲရမွာဘဲ။ Aခုေတာ႕ မင္းစိတ္နဲ႔ မင္းမယား

တလေမေဒါနဲ႔

သားေလး

ေဗာေလာက်န္းေဒါတို႕ဟာ

စားမဝင္Aိပ္မေပ်ာ္နဲ႔

ဖ်ားနာေနေလရဲ႕၊ ဒါေႀကာင္႔ ဒီစာရရၿခင္း ခ်က္ၿခင္းမင္းၿပန္လာပါ၊ ဘာမွ မစိုးရိမ္နဲ႔ ဟံသာဝတီမွာ မင္းကိုAႏၱရာယ္ၿပဳမဲ႔သူ ဘယ္သူမွမရွိဘူး လို႕ မဟာေဒဝီက Aခ်ိဳသပ္ၿပီး ေရးထားပါသတဲ႔။ တလေမေဒါနဲ႔

ေဗာေလာက်န္းေဒါ

စိတ္ဓါတ္စစ္ဆင္ေရးဟာ

ပစ္မွတ္ကိုထိသြားပါတယ္၊

မက်န္းမမာၿဖစ္ေနတယ္ဆိုတဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ငိုပါေလေရာ။ ဗညားႏြဲ႔စိတ္ထဲမွာ

ပါေAာင္ထည္႔ေရးလိုက္တဲ႔ စာဖတ္ၿပီး

Aပိုဒ္ကိုေရာက္ေတာ႕

တကယ္ေတာ႕

Aသက္

Aတြယ္တာတခုကို

တမ္းတလြမ္းဆြတ္စိတ္ကို

ရာဂနဲ႔ေဖ်ာက္ပစ္လိုက္တဲ႔

Aတင္းယူလိုက္တာကို

သူ႕စိတ္နဲ႔

သားနဲ႔မယားကို

မီးနဲ႔ေဝးကြာေနတဲ႔ခ်ိတ္ရဲ႕ လင္ရွိမယားကို

မယားနဲ႔သား

၂၀ပတ္ဝန္းက်င္

တလေမေဒါရွိေနေသးတယ္

မဟာေဒဝီရဲ႕ သတိရၿပီး

နုနယ္တဲ႔ႏွလံုးသားနဲ႔

ေမြမနိတ္ကို

ယူလိုက္တာက

ဆြဲယူလိုက္တဲ႔သေဘာ၊

Aထီးက်န္မွဳနဲ႔

သေဘာမ်ိဳးတူပါတယ္။

မတားတဲ႔

ဒီေနရာမွာ

မင္းကန္စီရဲ႕စိတ္ထဲ

မွာေရာ

ဘယ္လိုဆင္ကြက္ေတြရွိေနခဲ႔သလဲ သားနဲ႔မယားကို ပဲခူးနန္းတြင္းမွာ ပစ္ထားခဲ႔ရတဲ႔ မင္းသားရဲ႕ ေပ်ာ႕ကြက္ကို

ရန္သူေတြက

နင္းမွာႀကိဳသိလို႕

နင္းရင္မခံစားရေAာင္

ေမြမနိတ္ကို

ေကာက္ယူတာကို မတားၿမစ္ဘဲ ႀကည္႔ေနခဲ႔တာမ်ိဳးလည္း ၿဖစ္နိဳင္တာဘဲ။ သားနဲ႔မယားကို Aရမ္းသတိရသြားၿပီး လြမ္းတမ္းတစိတ္နဲ႔ ဆင္ၿခင္တံုတရားမဲ႔သြားတဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ဟာ မင္းကန္စီနဲ႔ေတာင္ သမိန္တိႆကုမာကို သမိန္တိႆကုမာဟာ သူ႕Aတြက္Aခြင္႔ေရး

တိုင္ပင္

မေနေတာ႕ဘဲ

ကြ်န္ေတာ္ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲ

ကေလးငယ္တေယာက္လို

Aားကိုးတႀကီးေမးပါသတဲ႔။

သူ႕ကိုAရမ္းAထင္တႀကီးၿပီး ေကာင္းေတြ

ဦးရီေတာ္လို႕

ရရွိနိဳင္တယ္လို႕

ဒါေပမဲ႕

မင္းသားေAာင္ၿမင္ရင္ တြက္ဆေနသူၿဖစ္ေနလို႕

Page | 82


ဗညားႏြဲ႔ကံေကာင္႔းသြားတယ္။ ေတာထြက္တဲ႔

ပဲခူးက

AဖြဲကေတြAေရွ႔မွာမို႕

သိဒၶထၴမင္းသားAေႀကာင္း

ေၿပာၿပတယ္၊

သမိန္တိႆကုမာဟာ

ၿပီးေတာ႕

Aရွင္႔သားဟာ

ေရနက္မိေခ်ာင္းၿဖစ္ေနၿပီ ေရတိမ္ကိုၿပန္သြားသင္႔ မသြားသင္႔ AေသAခ်ာ စU္းစားပါလို႕လည္း ေၿပာပါတယ္၊

ေနာက္ဆံုး

ဂဝံေက်ာက္ေတြ

သူနဲ႔သမိန္ဇိပ္ၿဗဲတို႕ဟာ

မစားနိဳင္ေတာ႕ပါဘူး

Aသက္ႀကီးလွပါၿပီ

သူ႕Aေနနဲ႔

သြားက်ိဳးကုန္လို႕

ၿဖစ္နိဳင္ရင္

မုတၱမေၿမသင္းခဲ

ႏူးႏူးညက္ညက္ေလးေတြကိုပဲ ဝါးခ်င္လွပါတယ္လို႕ ေၿပာင္ေၿပာင္ပဲေလွ်ာက္သတဲ႔။ ခ်က္ဆို

နားခြက္က

မီးေတာက္တဲ႔

လႊတ္လိုက္တဲ႔လူၿဖစ္တယ္

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

ငါ႔ကိုပဲခူးၿပန္ဖို႕

သမိန္တိႆကုမာဟာ

နားခ်ရမဲ႔သူကိုယ္တိုင္က

Aရီးေတာ္က

ငါ႔ကိုမၿပန္ပါနဲ႔ဆိုတဲ႔

Aဓိပၸါယ္ရမဲ႔ စကားေတြေၿပာေနၿပီဆိုေတာ႕ ပဲခူးဟာ ငါAတြက္Aေၿခေနဆိုးေနၿပီေပါ႔၊ ဒီေတာ႕ ေရွ႕ဆက္ရေတာ႕မွာေပါ႔လို႕ သမိန္တိႆကုမာ

သေဘာေပါက္သြားတယ္၊

ကိုလည္း

သေဘာတူ

ေႀကာင္း

ေနာက္

မုတၱမကိုစားလိုတ႔ဲ

လွိဳ႕ဝွက္Aသိေပးလိုက္တယ္။

ဒါေပမဲ႕

ဗညားႏြဲ႔ဟာ ဒဂုန္သားသူေဌး ေဘာသံေကးကို Aေရးေတာ္ပံုေAာင္ရင္ ဝန္ၿမိဳ႕နဲ႔ မုတၱမ၂ၿမိဳ႕လံုးကို စားရေစမယ္လို႕ ဂတိေပးထားတာကို မေမ႔ပါဘူး၊ ဒါနဲ႕ ေဘာသံေကးကိုေခၚၿပီး ငါ ဦးရီးေတာ္ သမိန္တိႆကုမာကို မုတၱမၿမိဳ႕ကို ေပးစားခ်င္တယ္ကြာ၊ မင္းကို ငါေရႊ ၇ပိသာၿပန္ေပးမယ္၊ မင္း ဝန္ၿမိဳ႕နဲ႔

တိုးခ်ဲ႔ထားတဲ႔

ၿမိဳ႕ကိုပဲစားေတာ႕ကြာ

ၿဖစ္မလားလို႕

ေမးေတာ႕

ေဘာသံေကးက

ႀကည္ႀကည္ၿဖဴၿဖဴပဲ သေဘာတူပါတယ္။ ေနာက္ေတာ႕

ပဲခူးကို

ဘယ္စာၿပန္သင္႔သလဲ

တိုင္ပင္ၿပီး၊

Aကိုပဲ

ႀကည္႔ၿပီးၿပန္လိုက္ပါလို႕

တာဝန္ေပးလိုက္သတဲ႔။ မင္းကန္စီလည္း စာေရးမသင္ကိုေခၚၿပီး စာစီေပးလိုက္တယ္။ စာကေတာ႕ Aရီးေတာ္ရဲ႕ေက်းဇူးဟာ

သူ႕Aေပၚမွာ

စိတ္ေၿပလက္ေပ်ာက္သေဘာနဲ႔ ခိုက္ရန္ၿဖစ္ၿပီး ပဲခူးမၿပန္ရဲ၊ ဝါေခါင္လမွာ

ဆပ္မကုန္ေAာင္တင္ေနပါေႀကာင္း၊

ဒဂုန္ကိုလာတာ

သူ႕ကြ်န္ေတြလက္ခ်က္နဲ႔

Aရီးေတာ္ရဲ႕ကြ်န္

Aရီးကြ်န္ေတြေသကုန္လို႕

တကယ္လို႕

Aရီးေတာ္

Aၿပစ္မယူဘူးဆိုရင္

လႊတ္ၿပီး

ေခၚခိုင္းလိုက္ပါ

၂၀နဲ႔

သူ႕ကြ်န္ေတြ

Aရီးေတာ္ကိုေႀကာက္ၿပီး

Aထိန္းေတာ္

Aရီးေတာ္ေရႊဖဝါးေAာက္

Aခုလည္း

ေမြ႕Aဲေလာ

ကို

Aေရာက္ၿပန္လာပါ႔မယ္၊

တူေတာ္ ငမိုက္သား Aပသံု ဆိုၿပီး Aပလာ ဘာညာေလးေရးေပးလိုက္ပါသတဲ႔။

Page | 83


ခ်စ္ ခ်စ္လြန္းလို႔မုန္းတဲ့သူ သမိန္တိႆကုမာတို႕Aဖြဲ႕ ပဲခူးကိုၿပန္ေရာက္လို႕ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕စာကို မဟာေဒဝီထံဆက္သေတာ႕ မဟာေဒဝီ နဲ႔ သမိန္မရူးတို႕က စာကိုဖတ္ၿပီး ဒဂုန္မွာေရာက္ေနတဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕AေနAထားကို စစ္ေမးပါတယ္။

သမိန္တိႆကုမာက

ဒဂုန္မွာဗညားႏြဲ႔ဘာသြားလုပ္ေနသလဲ

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးမသိပါဘူး၊ ဒါေပမဲ႔ ေသာင္းက်န္းသူထမဲ႔ပံုေတာ႕ မေတြ႔ရဘူး၊ Aရွင္မရဲ႕ကြ်န္ေတြနဲ႔ သူ႕ရဲ႕ကြ်န္ေတြ

ခိုက္ရန္ၿဖစ္ၿပီး

Aရွင္မေပးလိုက္တဲ႔စာထဲမွာ

Aရွင္မရဲ႕ကြ်န္ေတြ

သူမိန္းမ

ေသေက်သြားတာကို

တလေမေဒါနဲ႔

သားေလး

ေႀကာက္ေနပံုပဲ

ေဗာေလာက်န္ေဒါတို႕

ဖ်ားေနတယ္ဆိုတာကို ဖတ္ၿပီး ငိုလိုက္တာမ်ားဗ်ာ လို႕ ပိုပို လိုလိုေလး ၿပန္ေၿဖလိုက္ေတာ႕ မဟာေဒဝီတို႕

Aရမ္းေက်နပ္သြားၿပီး

သမိန္တိႆကုမာကို

ဆုေတြဘာေတြေတာင္

ခ်လိုက္ေသးသတဲ႔။ AဲဒီAခ်ိန္မွာ ဒဂုန္က ဗညားႏြဲ႔ကေတာ႕ ေမြမနိတ္ကို မဂၤလာတဲနန္းေပၚတင္ၿပီး သူ႕Aခ်စ္ဦး တလေမေဒါနဲ႔ သားေလးေဗာေလာက်န္ေဒါကို ေမ႕ေလွ်ာ႕လိ႕ု ေနပါၿပီး။ ေနာက္ပိုင္း ဗညားဦးရဲ႕က်န္းမာေရးပိုပိုဆိုးဝါးလာတဲ႔ သတင္းေတြနဲ႔Aတူ ၿပည္သူၿပည္သားေတြရဲ႕ ဗညားႏြဲ႔Aေပၚေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္ေတြက Aတိတ္တို႕ဆိုတာက

ပိုမ်ား

ပိုထင္ရွားလာတယ္။

တေဘာင္တို႕

ၿပည္သူေတြရဲ႕ လိုလားခ်က္ကို နည္းတနည္းနဲ႔ ေဖၚထုတ္ေနႀကတာမို႕

Aတိတ္ တေဘာင္ကို ေလ႔လာဆန္းစစ္ၿခင္းကေန ၿပည္သူ႔လိုလားခ်က္ကို သိၿမင္နိဳင္ပါတယ္။ ဒါေႀကာင္႔မို႕

မဟာေဒဝီနဲ႔သမိန္မရူး

Aတိတ္တေဘာင္ေတြကို

ဘက္ကေရာ

ဗညားႏြဲ႔ဘက္ကပါ

သတင္းယူခိုင္းႀကတဲ႔Aခါ

သူလွ်ိဳေတြလႊတ္ၿပီး

တေဘာင္Aားလံုးလိုလိုက

ဗညားႏြဲ႕ထီးနန္းရမယ္လို႕ခ်ည္း ေၿပာေနႀကတာကို ေတြ႔ရပါသတဲ႔။ တဖက္ကလည္း တပ္မေတာ္က သူတို႕ရဲ႕AလိုAတိုင္း ခ်က္ခ်င္းAေရးယူေရးကို လက္မခံေတာ႕ မဟာေဒဝီနဲ႔

သမိန္မရူးဟာ

လူလႊတ္

ေဖ်ာင္းဖ်ခိုင္းတဲ႔

Aလုပ္ပဲလုပ္ေနရတယ္။

ဒီေတာ႕ဗညားႏြဲ႔ကလည္း Aေႀကာင္းAမ်ိဳးမ်ိဳးၿပၿပီး ၿပန္လာဖို႕ကိုေရွာင္ရွားေနရတာေပါ႔။ ေနာက္ဆံုး ေဒါသထြက္လာတဲ႔ ထြက္ေၿပးတဲ႔Aေႀကာင္း

မာေဒဝီနဲ႔

သမိန္မရူးဟာ

သိကိုသိရမယ္လို႕

တလေမေဒါကို

ဖိAားေပးၿပီးေမးတယ္၊

ဗညားႏြဲ႔ဒဂုန္ကို တလေမေဒါကလည္း

ၿငင္းတာေပါ႔။ တလေမေဒါဟာ ဗညားဦးရဲ႕ခ်စ္သည္းဆိုတာကို သေဘာေပါက္တဲ႔ မဟာေဒဝီနဲ႔ သမိန္မရူးဟာ Aတင္းAႀကပ္ေတာ႕ မလုပ္ရဲဖူးတဲ႔၊ ဒါနဲ႔ကုလားမနိဳင္ရခိုင္မဲဆိုသလို တလေမေဒါနဲ႔

Page | 84


သားေလး

ေဗာေလာက်န္ေဒါကို

ငယ္ကြ်န္Aေဒါ႔ကုန္းကို Aေဒါ႔ကုန္းက

ေစာင္႔ေရွာက္ဖို႕

စစ္ေႀကာေရးဝင္ေတာ႕

မင္းပုေရာဟိတ္

ဗညားႏြဲ႔က

ညွင္းပန္း

မင္းဇြဲတနဳန္က

တမင္ခ်န္ထားရစ္တဲ႔

ႏွိပ္စက္တဲ႔ဒဏ္ကို

Aခါေပးတယ္လို႕

မခံနိဳင္တဲ႔

ထုတ္ေဖၚေၿပာလိုက္လို႕

မင္းဇြဲတနဳန္ကို Aရာခ်ဖမ္းဆီးၿပီး Aခ်ဳပ္နဲ႔ထားပါေလေရာ။ မင္းဇြဲတႏုန္ဟာ

မင္းပုေရာဟိတ္ႀကီးၿဖစ္လို႕

နန္းတြင္းမွာသာမက

ပဲခူးသူပဲခူးသားေတြရဲ႕

ေလးစားမွဳကို ခံရတဲ႔သူၿဖစ္တဲ႔Aတြက္ သူ႕ကိုဖမ္းထားတာဟာ မဟာေဒဝီနဲ႔ သမိန္မရူးတို႕ကို ဆန္႔က်င္လိုသူေတြပိုမ်ားလာၿပီး ဗညားႏြဲ႔ကိုေထာက္ခံသူေတြ ပိုမ်ားလာတာေပါ႔။ ဒါနဲ႔ေနာက္ဆံုး မဟာေဒဝီဟာ

ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕

နာနီႀကီး

ေမြ႔Aဲေလာကို

စာတေစာင္နဲ႔

ဗညားႏြဲ႔ထံလႊတ္ၿပီး

သြားေခၚခိုင္းပါတယ္။ Aမိမဲ႔သား ဗညားႏြဲ႕ဟာ သူ႕ကိုငယ္ငယ္ေလးကတည္းက ေႀကြးေမြးၿပဳစုခဲ႔တဲ႔ နာနီႀကီး ေမႊ႔Aဲေလာကို Aရမ္းခ်စ္သတဲ႔။ ဒီေတာ႕ ေမြ႔Aဲေလာေၿပာသမွ် ကိုလည္း လိုက္နာသတဲ႔။ ေမြႊAဲေလာကို Aေမလို႕ေတာင္ေခၚပါသတဲ႔။ ဒီေတာ႕ မဟာေဒဝီဟာ ေမြ႔Aဲေလာကို ဗညားနြဲ႔ ၿပန္လာေAာင္ နားခ်ေပးဖို႕ Aမိန္႔ေပးလႊတ္လိုက္တယ္။ ေမြ႔Aဲေလာ ဒဂုန္မသြားခင္ တလေမေဒါဆီသြားၿပီး Aေမ ဗညားဆီသြားမယ္၊ Aရွင္မေလး Aကိုေတာ္Aတြက္

ဘာေတြေပးလိုက္ဦး

မလဲလို႕

ေမးေတာ႕

ဗညားႏြဲ႔

ေမြမနိတ္ကို

ေကာက္ယူလိုက္တာကို တင္းေနတဲ႔ တလေမေဒါက သူ႕Aတြက္ေတာ႕ က်မမွာေပးစရာမရွိပါဘူး ဒါေပမဲ႕ သူ႕မယားငယ္Aတြက္ ဆီAိုးတAိုးနဲ႔ ခ်ိန္ခြင္တလက္ေပးလိုက္ခ်င္တယ္ဆိုတာေႀကာင္႔ ေမြ႔Aဲေလာကယူခဲ႔ရပါတယ္။ ေမြ႔မနိတ္က

ဒဂုန္မွာ

ခ်ိန္ခြင္ေပးတဲ႔သေဘာက

ဆီေရာင္းတဲ႔ ဟဲ႕ေကာင္မ

ဆီသည္မတဲ႔။

တေလေမေဒါက

နင္႔ရဲ႕ဆီသည္ဘဝကို

မေမ႔နဲ႔လို႕

ဆီAိုးနဲ႔ မခံခ်ိမခံသာ

ရန္ေထာင္လို႕တဲ႔ သေဘာေပါ႔၊ မိန္းမသားမဟုတ္လား။ ေမြ႔Aဲေလာ ေမြ႔Aဲေလာေရာက္လာတာႀကားတာနဲ႔ ေၿပးထြက္ႀကိဳပါတယ္၊

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

မိခင္ငတ္တဲ႔

AေမAရင္းတေယာက္လိုဘဲေလ။

ဝမ္းသာAားရ ဗညားႏြဲ႔Aဖို႕

တလေမေဒါေပးလိုက္တဲ႔

ကေလးငယ္တေယာက္လို ေမြ႔Aဲေလာဟာ ဆီAိုးနဲ႔ခ်ိန္ခြင္ကိုၿမင္ေတာ႕

Page | 85


ဗညားႏြဲ႔က ရယ္သတဲ႕၊ ၿပီးေတာ႕ Aင္း..ငါ႔မိန္းမေတာ႕ မိန္းမပီပီ Aူတိုေနၿပီလို႕ ေရရြတ္ၿပီး ေမြ႕မနိတ္ကို တလေမေဒါေပးလိုက္တဲ႔ ပစၥည္းေတြကို ေပးလိုက္တယ္။ ေမြ႕မနိတ္ဟာ

ရိုးရိုးသာမာန္

Aရပ္သား

ဆီသည္မတေယာက္ပါ

ဒါေပမဲ႔

လွပသေလာက္

Aေတာ္ပါးနပ္သူတေယာက္ပါဘဲ၊ AေၿခAေန ကို မွန္မွန္ကန္ကန္သံုးသပ္နိဳင္သလို Aေကာင္းဆံုး ဆံုးၿဖတ္ကိုလည္း

ခ်နိဳင္သူၿဖစ္တယ္၊

ဗညားႏြဲ႔ေမ႔သြားေAာင္

Aခ်ိန္တိုတိုAတြင္းမွာ

လုပ္နိဳင္တာကိုပဲႀကည္႔ေတာ႕။

ႏွိမ္လိုက္တာကိုလည္း

ေမာင္ေတာ္ရယ္

ဘာမွရွက္စရာမလိုပါဘူး

ငယ္ခ်စ္တလေမေဒါကို

တလေမေဒါရဲ႕

ႏွမေတာ္က

Aရွင္မေပးလိုက္တာကို

ဆီAိုးနဲ႔

သူ႕ကို

တကယ္ပဲဆီသည္ဘဲေလ

လက္ခံပါတယ္

လို႕

ပါးပါးနပ္နပ္ေလး

တံု႕ၿပန္လိုက္ၿပီး ဗညားႏြဲ႕ဆီက Aမွတ္ေတြယူသြားနိဳင္ပါတယ္။ Aရီးေတာ္မဟာေဒဝီစာကေတာ႕

ထံုးစံAတိုင္း

ေခ်ာ႕လိုက္ေၿခာက္လိုက္နဲ႔ေပါ႔ေလ။

မင္းAေဖက်န္းမာလာၿပီ မင္းကိုေမးၿပီး ေဒါသထြက္ ေနတယ္၊ ဒါေပမဲ႕ သိပ္ေႀကာက္မေနနဲ႔ ငါကေကာင္းေAာင္ ႀကည္႔က်က္ေၿပာထားတယ္ စသၿဖင္႔ေပါ႔။ စာဖတ္ၿပီးေတာ႕ Aေမဘယ္လို သေဘာရသလဲလို႕

ေမြ႔Aဲေလာကိုေမးေတာ႕

ေမြ႔Aဲေလာက

သူမနဲ႔Aတူပါလာသူေတြကို

မယံုႀကည္လို႕ မ်က္ရိပ္ၿပတာနဲ႔ ဗညားႏြဲ႔လည္း သေဘာေပါက္ၿပီး Aေမ႔ကို ၿပစရာရွိတယ္ဆိုၿပီး Aတြင္းခန္းထဲေခၚသြားသတဲ႔။

Aတြင္းေရာက္ေတာ႕

ေမြ႔Aဲေလာက

ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕ကြ်န္ယံု

Aေဒါ႔ကုန္းကို ညွင္းပမ္းႏွိပ္စက္စစ္ေမးတဲ႔Aေႀကာင္း၊ မင္းဇြဲတႏုန္ကို Aက်U္းခ်ထားေႀကာင္း၊ ဒီလို မင္းပုေရာဟိတ္ကို

Aက်U္းခ်ထား

နန္းၿပင္Aရပ္သားေတြပါ

တာကို

မေက်နပ္ႀကေႀကာင္း၊

နန္းတြင္းသူ မဟာေဒဝီနဲ႔

နန္းတြင္းသားေတြေရာ သမိန္မရူးတို႕ဟာ

မူးႀကီး

မတ္ရာေသနာပတိေတြကို ေန႕တိုင္းညီလာခံေခၚၿပီး စစ္ေရးAေရးယူဖို႕ တိုက္တြန္းေနေႀကာင္း၊ သမိန္ၿဗတ္ဇ ဦးေဆာင္တဲ႔ စစ္ေသနာပတိႀကီးေတြက AခုAခ်ိန္Aထိ စစ္ေရးAရ Aေရးယူဖို႕ကို ၿငင္းဆန္ေနတုန္းပဲ

ဒါေပမဲ႔

ဒီAတိုင္းAႀကာႀကီး

ၿငင္းေနလို႕ေတာ႕

ရမွာမဟုတ္ဘူး၊

Aေမ႔Aထင္ေတာ႕ မႀကာဘူး Aရွင္႔သားဆီလာတိုက္ေတာ႕မွာဘဲ၊ Aေမႀကားတဲ႔သတင္းေတြ Aရဆိုရင္ Aရွင္႔သား ရဲ႕Aရီးေတာ္က ထီးၿဖဴေတြ မကိုဋ္ေတြ ပုလဲသင္တိုင္းေတြေတာင္ လုပ္ေနၿပီ သမိန္မရူးကို

ထီးနန္းေပးဖို႕ေလ။

Aနာသည္းလြန္းေနၿပီ

ၿပီးေတာ႕

ေန႔လားညလားပဲလို႕

Aရွင္႔သားရဲ႕

ဖခမည္းေတာ္လည္း

ဟံသာဝတီနန္းတြင္းရဲ႕

လက္ရွိAေၿခေနေတြကို

Aမွန္Aတိုင္း ေၿပာၿပ လိုက္တယ္။

Page | 86


ေမြ႔Aဲေလာရဲ႕ စကားကိုႀကားၿပီး ဗညားႏြဲ႔ဟာ Aရမ္းကို ေဒါသထြက္သာြ းၿပီး လွမ္းၿမင္ေနရတဲ႔ ေရႊတိဂံုေစတီကို လက္Aုပ္ခ်ီရင္း ငါ႔ကိုပ်က္စီေAာင္ ႀကံေနတဲ႔ Aရီးေတာ္နဲ႔ ေယာက္ဖေတာ္ရဲ႕ ယုတ္မာေကာက္က်စ္တဲ႔ Aႀကံစည္ေတြ ပ်က္စီးပါေစသားလို႕ Aဓိဌါန္ၿပဳသတဲ႔။ ေမြ႔Aဲေလာက

ဆက္ၿပီး

စာေရးၿပီးပဲခူးကိုလာဖို႕

သမိန္မရူးတို႕က

ေၿမာင္းၿမစားေလာက္ဖ်ားနဲ႔

မုတၱမစားၿဗတၴဗကို

လွမ္းေခၚထားတယ္၊

ဒီတပ္ေတြေရာက္လာရင္

သမိန္ၿဗတ္ဇလည္း

ၿငင္းေနလို႕ရေတာ႕မွာမဟုတ္ဘူး တပ္ေပါင္းစု

Aရွင္႔သားကိုတိုက္ဖို႕

စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္က

ခုခံနိဳင္မွာမဟုတ္ဘူး၊

သမိန္မရူးေပါ႔။

AေမAႀကံေၿပာရရင္

လက္ေဆာင္ပ႑ာေတြပို႕ဆက္ၿပီး

တပ္ေပါင္းစုဖြဲ႔ၿပီး

ဒီလိုခ်ီလာရင္

Aရွင္႔သားAေနနဲ႔

သူ႕တို႕စစ္ေႀကာင္း

လာေတာ႕မွာဘဲ၊

Aရွင္႔သားရဲ႕AခုAင္Aားနဲ႔ မုတၱမစားနဲ႔

ေၿမာင္းၿမစားကို

ရုပ္သြားေAာင္

ႏွလံုးရည္နဲ႔

စီမံသင္႔တယ္လို႕ ထင္ပါတယ္၊ ပဲခူးသားေတြကို ဦးေဆာင္လာမဲ႔ သမိန္မရူးတပ္ တတပ္ထဲကိုသာ ရင္ဆိုင္ရရင္ေတာ႕ Aရွင္႔သား Aနိဳင္ရမွာ AေသAခ်ာပါပဲ။ Aရွင္႔သား ဒီကိစၥကိုAၿမန္ဆံုးစီစU္ပါ၊ Aေမလည္း ပဲခူးကို Aၿမန္ဆံုးၿပန္ေတာ႕မယ္ မဟုတ္ရင္ သူတို႕ သံသယေတြ ဝင္သြားနိဳင္တယ္ လို႕ ေၿပာၿပီး ၿပန္ဖို႕ၿပင္တယ္။ ေမြ႔Aဲေလာရဲ႕စကားကို

ဗညားႏြဲ႔Aရမ္းသေဘာက်သြားၿပီး

ေရႊ၅ပိႆာကန္ေတာ႕တယ္၊ ေပးလိုက္ေသးတယ္။

ၿပီးေတာ႕

မဟာေဒဝီကို

စာမေတာ႕မေရးေတာ႕ပဲ

ေမြ႔Aဲေလာကို

ဆက္သဖို႕

မဟာေဒဝီကို

သူ

ေရႊ၅ပိႆာလည္း

ေတာ္သလင္းလAတြင္း

ပဲခူးကိုၿပန္လာမဲ႔ Aေႀကာင္း နဲ႔ တလေမေဒါကိုလည္း သူ႕ကိုစိတ္မဆိုးဖို႕ တလေမေဒါမရွိလို႕ ဒဂုန္မွာ ဆီသည္မ ေမြမနိတ္ရဲ႕ Aၿပဳစုနဲ႔သာ ေနထိုင္ေနရေႀကာင္း၊ သားေလးေဗာေလာက်န္ေဒါနဲ႔ ခ်စ္ရတဲ႔

တလေမေဒါတေမွးမၿပတ္

သတိရေနေႀကာင္း၊

မႀကာမွီၿပန္ဆံုရမယ္ၿဖစ္ေႀကာင္း

ေမြ႔Aဲေလာနဲ႔ စကားႀကံဳပါးလိုက္ၿပီး ေမြ႔Aဲေလာကို ရွိခိုးကန္႔ေတာ႕ပါသတဲ႔၊ ေမြ႔Aဲေလာကလည္း AစစAရာရာမွာ သတိထားဖို႕နဲ႔ ဇြဲမေလွ်ာ႕ဖို႕မွာ ႀကားရင္း ပဲခူးကို ၿပန္သြားပါေလေရာ။ စစ္ပြဲစျပီ ေမြ႕Aဲေလာၿပန္သြားၿပီးတဲ႔ေနာက္ ဗညားႏြဲ႔ဟာ ေမြ႔Aဲေလာေပးတဲ႔ Aႀကံစည္ကို Aလွ်င္Aၿမန္ Aေကာင္Aထည္ေဖၚပါေတာ႕တယ္။

လက္ေဆာင္ပ႑ာေတြနဲ႔Aတူ

မုတၱမစားၿဗတၴဗနဲ႔

Page | 87


ေၿမာင္းၿမစား

ေလာက္ၿဖားတို႕ဆီ

လူႀကီးAရာထားၿပီး

စာပို႕ပါတယ္။

မဟာေဒဝီနဲ႔

စာထဲမွာ

သမိန္မရူးတို႕

တိုင္တဲ႔သေဘာနဲ႔ေရးထားတဲ႔စာပါ

ဒါေပမဲ႔

ၿဗထၱဗနဲ႔

ေလာက္ၿဖားကို

သူ႕Aေပၚမေကာင္းႀကံတဲ႔Aေႀကာင္း ေနာက္ဆံုးမွာ

ဖခမည္းေတာ္ဟာ

Aရမ္းမက်န္းမာေနတာကို Aခြင္႔ေကာင္းယူၿပီး တကယ္လို႕ မဟာေဒဝီတို႕က ေခၚရင္ မသြားဖို႕၊ စစ္ကူမေပးဖို႕

ေတာင္းပန္ရင္းနဲ႔

လႊတ္ေခၚေပမဲ႕

ၿပန္မလာတဲ႔

Aဆံုးသတ္ထားတယ္။ ဗညားႏြဲ႔ကို

စိတ္မရွည္

တခ်ိန္ထဲမွာပဲ ေတာ႕တဲ႔

ေမြ႔Aဲေလာကို

မဟာေဒဝီကလည္း

လူမွန္းမသိေAာင္ နာမက်န္းေနတဲ႕ ဗညားဦးရဲ႕တံဆိပ္ေတာ္နဲ႔ မုတၱမ၊ ေၿမာင္းၿမနဲ႔ AဲဒီAခ်ိန္က ဟံသာဝတီ လက္ေAာက္ခံ ေတာင္ငူစားတို႕ကို ဒဂုန္ကို သြားတိုက္ဖို႕ ဆင္႔ေခၚလိုက္ပါၿပီး။ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕ဆက္သားေရာက္သြားခ်ိန္မွာ

ေၿမာင္းၿမစား

ေလာက္ၿဖားနဲ႔

သူ႕တပ္ဟာ

ပဲခူးက

ဗညားဦးလက္မွတ္နဲ႔ ေခၚတဲ႔Aမိန္႔ေႀကာင္႔ ဒဂုန္ကိုတိုက္ဖို႕ ေရေႀကာင္းခ်ီသြားၿပီမို႕ မဆံုၿဖစ္လိုက္ဖူး ဒါေပမဲ႕ မုတၱမစားၿဗတၴဗကေတာ႕ စစ္ၿပင္ေနတုန္းမို႕ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕ဆက္သားနဲ႔ ေတြလိုက္ရတယ္တဲ႔။ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕စာကို ဖတ္ၿပီး ၿဗတၴဗေခါင္းစားသြားတာေပါ႔ ဟိုကလည္း ဆင္ၿဖဴရွင္ရဲ႕တံဆိပ္ေတာ္ႀကီးနဲ႔ ဆင္႔ေခၚ

ထားတယ္၊

ရွိထားဖူးေတာ႕

သူတို႕ညီAကိုတေတြနဲ႔

ဗညားဦးရဲ႕ေက်ာင္းေတာ္ရန္စကလည္း

ဗညားဦးနဲ႔ၿပႆနာထပ္ၿဖစ္မွာကို

ၿဗတၴဗစိုးရိမ္ေနတယ္။

Aမိန္႔Aတိုင္း

ဗညားႏြဲ႔ကိုသြားတိုက္လို႕ ဗညားႏြဲ႔တစံုတခုၿဖစ္သြားခဲ႔ၿပီး ဒီAေႀကာင္းကို ဗညားဦးက်န္းမာလာလို႕ သိသြားတဲ႔Aခါမွာ သူ႕သားကို

သူတို႕ကို

ႀကည္႔မရဘူးလို႕

ေသြးသားပဲမဟုတ္လား၊

ေဒါသမထြက္ဘူးလို႕ ဘယ္ေလာက္ပဲ

တဖက္မွာကလည္း

ဘယ္သူAာမခံရဲသလဲ၊

သတင္းေတြ

ထြက္ေနေန

ဆင္႔ေခၚတဲ႔Aတိုင္း

ဗညားဦးဟာ ေသြးသားဟာ

တပ္မေတာ္မေစလႊတ္ရင္

ပေဒသရာဇ္ထံုးစံAတိုင္း ပုန္းစားတယ္ၿဖစ္ရဦးမယ္ ၿဗတၴဗတေယာက္ Aရမ္းေခါင္းစားသြားၿပီး သူရဲ႕လူေတြနဲ႔တိုင္ပင္ေတာ႕ သိၿပီးႀကည္႔မရၿဖစ္ေနႀကတဲ႔

မဟာေဒဝီနဲ႔

သမိန္မရူးတို႕ရဲ႕

ၿဗတၴဗရဲ႕လူေတြက

သူတို႕သိသမွ်

AေနAထားကို ပဲခူးနန္းတြင္းက

Aေႀကာင္းစံုေၿပာၿပ ႀကတယ္၊ ဒါနဲ႔ပဲ ၿဗတၴဗလည္း စိတ္ညစ္ညစ္နဲ႔ သူရဲ႕စစ္ဗိုလ္တဦးၿဖစ္တဲ႔ ဗိုက္ကၿမင္ဆိုတဲ႔လူကို တပ္Aခ်ိဳ႔ကို ဦးစီးေစၿပီ ပဲခူးနဲ႔ပူးေပါင္း တပ္စုရပ္ကို လႊတ္လိုက္တယ္၊ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕ တမန္ကိုလည္း သူ႕ရဲ႕Aႀကပ္Aတည္းကို ဗညားႏြဲ႔သိေAာင္ရွင္းၿပဖို႕ မွာလိုက္သတဲ႔။ ဒဂုန္ၿမိဳ႕သိမ္းစစ္ဆင္ေရးကို Aနာသည္းေနတဲ႔

ဦးစီးသူက သူ႕ေမာင္

သမိန္မရူးပါ။

မဟာေဒဝီဟာ

ဆင္ၿဖဴရွင္ဗညားဦးရဲ႕

လူမွန္းမသိေAာင္ တံဆိပ္ေတာ္ကိုယူၿပီး

Page | 88


ဟံသာဝတီရဲ႕လက္ေAာက္ခံ တပ္မေတာ္နဲ႔တကြ

နယ္စားေတြၿဖစ္တဲ႔

စစ္ဆင္ေရးမွာ

မုတၱမ၊

ပူးေပါင္းပါဝင္ဖို႕

ေၿမာင္းၿမနဲ႔

ေတာင္ငူစားေတြကို

ဆင္႔ေခၚပါတယ္။

Aဲဒီနယ္စားေတြရဲ႕

တပ္ေတြနဲ႔Aခ်ိတ္ဆက္ရတာနဲ႔ သမိန္ဇိပ္ၿဗဲရဲ႕ ပဲခူးတပ္မႀကီးနဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီး ဒဂုန္ကိုခ်ီေစပါတယ္။ သမိန္ဇိပ္ၿပဲ နဲ႔ သမိန္မရူးဟာ စစ္ေရးမွာ လံုးဝAဆင္႔မတူပါဘူး ဒါေပမဲ႕ သမိန္ဇိပ္ၿပဲဟာ ဗညားႏြဲ႔နဲ႔ Aဆက္သြယ္ရွိဖူးသူမို႕ မဟာေဒဝီက မယံုႀကည္ပဲ ေနာက္ၿခံတပ္မွဴးAေနနဲ႔သာ စစ္ဆင္ေရးမွာ လိုက္ပါေစသတဲ႔။

တပ္မႀကီး

၃တပ္က

ဒဂုန္Aေရွ႔ပိုင္းနဲ႔

ပူးေပါင္းစစ္ဆင္ရၿပီး

က်န္တဲ႔ေၿမာင္းၿမတပ္ကေတာ႕

Aေရွ႕ေတာင္ပိုင္းကမို႕

ေရေႀကာင္းခ်ီမို႕

ဒဂုန္Aေနာက္ပိုင္းကို

ပိတ္ဆို႕ရပါတယ္။ စစ္ဆင္ေရးရဲ႕ Aဓိကရည္မွန္းခ်က္က ဗညားႏြဲ႔ကို လက္ရဖမ္းဆီးရရွိေရးပါဘဲ။ သံစစ္တမန္စစ္ ေၿမာင္းၿမစားေလာက္ၿဖားရဲ႕ ဒလေရာက္ေတာ႕

ေရေႀကာင္းခ်ီတပ္ဟာ

Aင္AားAခိုင္Aမာနဲ႔

Aေနာက္ဘက္ကေန

ရပ္တည္ေနတဲ႔

ဒဂုန္ကိုခ်ီလာရင္း

မညီကံေကာင္းနဲ႔ဆံုတယ္။

မညီကံေကာင္းဟာ Aစကတည္းက ဂတိခံထားတဲ႔Aတိုင္း သူ႕ရဲ႕ညီဗညားႏြဲ႔ကို တိုက္ဆင္ တစီးနဲ႔ စစ္သည္ ၃၀ဝ ပို႕ေပးပါတယ္၊ သူကေတာ႕ ေၿမာင္းၿမတပ္လာမဲ႔လမ္းဟာ ဒလကိုၿဖတ္ရမွာမို႕ တတ္နိဳင္သေလာက္ ေနာက္ေႏွး ေAာင္ လုပ္မယ္ဆိုတဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔ ဒလကိုAခိုင္Aမာၿပဳၿပီး ခံေနသတဲ႔။ (ဆရာနိဳင္ပန္းလွကေတာ႕ Aရင္က ဒလဆိုတာ Aခု တြံေတး ေနရာလို႕ ဆိုပါတယ္) မညီကံေကာင္းနဲ႔ သူရဲ႕AေဖAရင္းကို မညီကံေကာင္းဟာ

ေၿမာင္းၿမစား

ေလာက္ၿဖားဟာ

သတ္လိုက္တဲ႔ ေလာက္ၿဖားလို

Aရမ္းရင္းႏွီးသူေတြ

ဘႀကီးေတာ္ရဲ႕ Aင္Aားႀကီးသူနဲ႕

ေႀကြးစာေမြးစာနဲ႔ သင္႔ၿမတ္ေAာင္

ၿဖစ္ႀကသတဲ႔၊ ေနေနရတဲ႔ ေပါင္းထားရမွာ

AေသAခ်ာပါပဲ။ ဒလၿမိဳ႕နားေရာက္ေတာ႕ Aခိုင္Aမာေနေနတဲ႔ မညီကံေကာင္းကို ႀကည္႔ၿပီး ေလာက္ၿဖားက ေဟ႕ မင္းညီဗညားႏြဲ႔ကို သြားဖမ္းမလို႕ မင္းမလိုက္ဘူးလား၊ ပဲခူးက မင္းဘႀကီးက မင္းရဲ႕တပ္ကို

မေခၚဘူးလားလို႕

Aနာသည္းလြန္းေနခ်ိန္မွာ နန္းတင္ဖို႕ႀကံရာက

ေမးတာေပါ႔။

Aရီးေတာ္

ဒီၿပႆနာ

ဒီေတာ႕

မဟာေဒဝီက

ၿဖစ္လာရတဲ႔

မညီကံေကာင္းက

သုရွင္ဗညားဦး

Aခြင္႔ေကာင္းယူၿပီ

သမိန္မရူးကို

Aေႀကာင္း၊

Aခုလည္း

ဒီစစ္ဆင္ေရးကို

Aနာသည္းေနတဲ႔ ဘႀကီးေတာ္ဆင္ၿဖဴရွင္ သိမွာမဟုတ္တဲ႔Aေႀကာင္း၊ Aရီးေတာ္ မဟာေဒဝီဟာ တူမမ်က္ႏွာေတာင္

မေထာက္ပဲ

သမိန္မရူးနဲ႔

ေဖါက္ၿပန္ေနေႀကာင္း၊

ညီမေတာ္

Page | 89


တလေမသီရီေလးဟာ ဦးရီးတို႕ ညီAကို၂ေယာက္ ဇင္းမယ္မင္းထံက ၿပန္ရေAာင္ ေရႊေတြေပးၿပီး ၿပန္ေရြးထားတာကို

သတိရသင္႔ေႀကာင္း၊

ဒါေပမဲ႕

ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္

ဦးရီးေတာ္လို

လူႀကီးတေယာက္ ရပ္တည္ရာ ကြ်န္ေတာ္လိုက္ပါရမွာ ၿဖစ္ေႀကာင္းနဲ႔ Aခ်ိန္တန္ရင္ ကြ်န္ေတာ္ ဒဂုန္ေရာက္လာမွာ ၿဖစ္ေႀကာင္း ၿပန္ေၿပာေတာ႕ ေလာက္ဖ်ားဟာ သူ႕Aကိုမုတၱမစား ၿဗတၴဗလိုပဲ ေခါင္းစားသြားၿပန္သတဲ႔။ တဖက္မွာလည္း Aေရွ႔ဘက္စစ္မ်က္ႏွာမွာ စစ္ဦးစီးခ်ဳပ္ သမိန္မရူးဟာ ေရွးထံုးAစU္AလာAတိုင္း ေAာင္ေၿမနင္း ေခၚေဆးမဂၤလာၿပဳၿပီး ဒဂုန္ဆီခ်ီလာပါတယ္။ သမိန္မရူး ဦးေဆာင္တဲ႔ တပ္မွာကိုက စစ္သည္တေသာင္းနဲ႔ ဆင္Aေကာင္၆၀ေက်ာ္ ရွိတယ္ဆိုေတာ႕ ေတာင္ငူတပ္၊ မုတၱမတပ္ နဲ႔ ေနာက္ခ်န္ သမိန္သံၿဗတ္တပ္ေတြနဲ႔ဆို Aင္Aားက ငါးေသာင္းေလာက္ရွိမွာေပါ႔။ ထူးဆန္းတာက သမိန္မရူး ဟာ Aဲဒီတပ္ေပါင္းစုႀကီးကို ဒဂုန္ၿမိဳ႕ထဲ တိုက္ရိုက္ဝင္မတိုက္ေစပဲ ဂႏၶရာဆိုတဲ႔ Aရပ္မွာ စခန္းခ်လိုက္တာပဲ။ တကယ္တမ္း ပဲခူးက ေနခ်ီလာၿပီး ဒဂုန္ကို Aင္Aားၿပင္းၿပင္းနဲ႔ ဝင္တိုက္ရင္ ဗညားႏြဲ႔ခံနိဳင္မွာမဟုတ္ပါဘူး၊

ပဲခူးနဲ႔

ဒဂုန္ဟာ

ဒီေလာက္ေဝးတာမွ

မဟုတ္ပဲေလ။

ဘာလို႕တခါတည္း ဝင္မတိုက္သလဲ၊ ၿဖစ္နိဳင္ေခ်ရွိတာက သူဦးေဆာင္လာတဲ႔ တပ္ေပါင္းစုဟာ Aခ်င္းခ်င္းတိုက္ရမွာမို႕ တိုက္ခ်င္ ခိုက္ခ်င္စိတ္ ေပ်ာက္ေနပံုရပါလိမ္႔မယ္၊ ၿပီးေတာ႕ ဗညားႏြဲ႕ဟာ သူတို႕ခ်စ္ခင္ေလးစားတဲ႔ သုရွင္ဗညားဦးရဲ႕ သားေတာ္ႀကီးၿဖစ္တာမို႕ ဗညားႏြဲ႔ Aႏၱရာယ္ၿဖစ္မွာကို စစ္သည္ဗိုလ္ပါေတြက ေရႊနဲ႔တင္ေတာင္းၿပီး

မလိုလားတဲ႔သေဘာလည္း ဘုရင္႕သမက္ၿဖစ္လာတဲ႔

ပါပါလိမ္႔မယ္၊ သမိန္မရူးရဲ႕

ဒါ႔Aၿပင္

ဘုရင္႔သမီးကို

ဦးေဆာင္မွဳကိုလည္း

သိပ္ေက်လည္ပံုမရဘူး။ ေရွးAစU္AလာAတိုင္း သမိန္းမရူးက စစ္မထြက္မွီ ဦးေခါင္းေဆးမဂၤလာၿပဳရာမွာလည္း ဗညားႏြဲ႔နဲ႕ မင္းကန္စီတို႕၂ေယာက္လံုး

နာမ္နိမ္႔မဲ႔

Aရပ္မွာ

ဦးေခါင္းေဆးမဂၤလာၿပဳသတဲ႔၊

Aဲဒီမွာ

ေဗဒင္ကိန္းေတြAရ သမိန္မရူးနဲ႔ မင္းကန္စီဟာ Aဂၤါသား ကရကဋ္လဂ္သမားေတြ ၿဖစ္တာမို႕ မင္းကန္စီနာမ္နိမ္႔သလို သမိန္မရူးလည္း နာမ္နိမ္႔တယ္လို႕ ေကာလဟာလေတြ ထြက္ေနတယ္၊ တခါ ဦးေခါင္းေဆး မဂၤလာAၿပီးမွာ Aရူးမတေယာက္က နိမိတ္မရွိ နမာမရွိ သမိန္မရူးကို မိန္းမရွာနဲ႔ ခိုင္းႏွိဳင္းၿပီး မိန္းမရွာ သားမေမြးသလို သမိန္မရူး နန္းမရလို႕ ေAာ္ဟစ္ ကခုန္ သြားပါသတဲ႔၊ ဒါကိုၿမင္ေတြ႔လိုက္ရတဲ႕ စစ္သည္ဗိုလ္ပါေတြAားလံုးက နမိတ္မေကာင္းဘူးဆိုၿပီး ပိုၿပီးစိတ္ပ်က္သြားႀကတာေပါ႔။

Page | 90


ဒီလိုAေၿခေနေတြေႀကာင္႔ သမိန္မရူးဟာ ဒဂုန္ကို Aတင္းဝင္မတိုက္ပဲ ဝိုင္းရံAင္Aားၿပ ပိတ္ဆို႕ၿပီး ဗညားႏြဲ႔Aညံ႕ခံလာေရး

လမ္းေႀကာင္းကို

ေရြးရဟန္ရွိပါတယ္။

Aဲဒီလို

ဝင္မတိုက္ပဲ

ဝန္းရံထားတာဟာ ဗညားႏြဲ႔Aတြက္ သံတမန္စစ္ဆင္ဖို႕ Aခြင္ေရး ရသြားေစပါတယ္။ Uပါယ္၄ပါးနဲ ၄ပါးနဲ႔ သံတမန္စစ္ ၄ပ ဒဂုန္ကို

ဝိုင္းရံၿပီး

ပိတ္ဆို႕ထားေပမဲ႔

ၿမိဳ႕သိမ္းတိုက္ပြဲ

မစနိဳင္တဲ႔

သမိန္မရူးရဲ႕တပ္ေတြကို

ဒီAတိုင္းၿမိဳ႕ကို Aခိုင္Aမာၿပဳၿပီး ခံစစ္ၿပင္ဆင္ ေစာင္႔ဆိုင္းေနတာထက္ ဝန္းရံထားတဲ႔ တပ္ေတြ ၿပိဳကြဲသြားေAာင္ လက္နက္ကိုင္

တိုက္စစ္ဖြင္႔ဖို႕ စစ္ဆင္ေရးေတာ႕

ဗညားႏြဲ႔ဆံုးၿဖတ္လိုက္တယ္၊ မဟုတ္ဘူး

ဒါေပမဲ႕

ဒီစစ္ဆင္ေရးဟာ

သံတမန္စစ္ဆင္ေရးပါ၊

ဒီစစ္ဆင္ေရးကို

Aႀကံေပးဦးေဆာင္သူကလည္း ထံုစံAတိုင္း မင္းကန္စီပါပဲ။ မင္းကန္စီက

နီတိက်မ္းလာ

Uပါယ္တမ်ည္

၄ပါးAေႀကာင္း

ဗညားႏြဲ႕ကို

ေၿပာၿပပါတယ္။

ဒါေတြကေတာ႕ ၁. သာမဆိုတဲ႔ ခြန္Aားႀကီးတဲ႔ရန္သူကို ၿငိမ္းခ်မ္းေရးစကားဆိုၿပီး ေAာင္ၿမင္မွဳကို ရွာေသာ Uပါယ္ ၂. ေဘဒဆိုတဲ႔ ရန္သူကိုAခ်င္းခ်င္း မညီညႊတ္ေAာင္လုပ္ၿပီး ၿပိဳကြဲေAာင္လုပ္ၿခင္းနဲ႔ ေAာင္ၿမင္မွဳကို ရွာေသာUပါယ္ ၃. ဒါနဆိုတဲ႔ ပစၥည္းUစၥာတို႔ေပးၿပီး ရန္သူကို ေAာင္ၿမင္မွဳရွာေသာ Uပါယ္ နဲ႔ ၄. ဒ႑ဆိုတဲ႔ Aင္Aားနည္းတဲ႔ရန္သူကို ေခ်မွဳန္းၿခင္းနဲ႔ ေAာင္ၿမင္မွဳကို ရွာေသာ Uပါယ္ ဆိုတဲ႔ Uပါယ္တမ်ည္ ၄ပါးပါ။ ဒီေလးပါးထဲက ပထမ၃ပါးကို တၿပိဳင္ထလ ဲ ုပ္ေဆာင္နိဳင္တယ္၊ ဒီလိုလုပ္နိဳင္မဲ႔

သံတမန္ေကာင္း

လိုAပ္တယ္၊

ဒီသံတမန္ေကာင္းဟာ

Aေကာင္းဆံုးတပ္မေတာ္ႀကီးၿဖစ္ၿပီး သူနိဳင္ရင္ ဒီစစ္ဆင္ေရးေAာင္နိဳင္ၿပီး သူရွံဳးရင္ ဒီစစ္ဆင္ေရး Aေရးနိမ္႔မွာပဲ၊ Aေရးနိမ္႔ရင္ Aရွင္မင္းသား ဘဝေတာ႕ သြားၿပီလို႕ မင္းကန္စီက ေလွ်ာက္ေတာ႕ ဒီေတာ႕

ဒီတပ္မေတာ္ႀကီးတတပ္နဲ႔တူတဲ႔

ဗညားႏြဲ႔ကၿပန္ေမးတယ္။

သံကို

မင္းကန္စီသြားလိုမရဘူးေလ

က်ဴပ္တို႕ဘယ္လိုရွာရမလဲလို႕

သြားရင္ဟိုက

ဆြဲစိထားလိုက္မွာေပါ႔။

Page | 91


ဒီမွာ မင္းကန္စီက Aားလံုးေလးစားတဲ႔ ဟံသာဝတီသာသနာပိုင္ သဃၤရာဇာကို Aသံုးခ်ဖို႕ ညႊန္ၿပတယ္၊ AဲဒီAခ်ိန္ သံဃာ႕ရာဇာက ဒဂုန္မွာ သီတင္းသံုးေနတဲ႔ မပိုင္ဆရာေတာ္တဲ႔။ ေဘာမြန္ကိုလႊတ္ၿပီး

မပိုင္ဆရာေတာ္ကို

ပင္႔ေလွ်ာက္ေတာ႕

မဟာေဒဝီရဲ႕

ကြ်န္ယံု၂၀ကို

သတ္တဲ႔Aၿဖစ္Aပ်က္ၿပီးကတည္းက ရင္းႏွီး လာတဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕ လုပ္ပံုကိုင္ပံုကို သေဘာက်ေနတဲ႔ မပိုင္ဆရာေတာ္ကလည္း Aားတတ္သေရာ ကူညီမယ္လို႕ ဂတိေပးၿပီး လိုက္လာ ပါတယ္။ ဗညားႏြဲ႔နဲ႔

AစီစU္ကို

ေဆြးေႏြးေတာ႕

မင္းကန္စီက

Aဓိကေခါင္းေဆာင္သူ

သမိန္မရူးဆီ

Aရင္သြားၿပီး ဗညားႏြဲ႔က Aသနားခံ ခိုင္းေႀကာင္းေၿပာ၊ ေနာက္ေတာ႕ သမိန္မရူးကို ခြင္႔ပန္ၿပီး သမိန္ဇိပ္ၿပဲဆီသြား သမိန္ဇိပ္ၿပဲနဲ႔ Aဆက္သြယ္လုပ္၊ ၿပီးရင္ ေတာင္ငူစားနဲ႔ ေၿမာင္းၿမစားဆီသြားၿပီး မင္းသားက စာနဲ႔လက္ေဆာင္ပ႑ာ ပို႕ဆက္လိုက္တာကို မရဘူးလားေမး ဆိုၿပီး ဘုန္းႀကီးစာခ် ဂိုက္လုပ္ ေပး လိုက္သတဲ႔။ မပိုင္ဆရာေတာ္လည္း မင္းကန္စီညႊန္ႀကားတဲ႔Aတိုင္း သမိန္မရူးဆီသြားေတာ႕ သံဃာ႕ရာဇာကို သမိန္မရူးက ရိုရိုေသေသပဲ ႀကိဳဆို ဆက္ဆံပါတယ္၊ မပိုင္ဆရာေတာ္က မင္းကန္စီမွာတဲ႔Aတိုင္း ေၿပာၿပေတာ႕

သမိန္မရူးက

Aေတာ္ေႏွာင္းေနၿပီ၊

Aရမ္းစိတ္မေကာင္းၿဖစ္သြားတဲ႔

သုရွင္က

Aရမ္းစိတ္ဆိုးေနၿပီ၊

ပံုစံဖမ္းၿပီး

Aား-Aခ်ိန္က

ဗညားႏြဲ႕ကိုဖမ္းခဲ႔ရမယ္လို႕

Aမိန္႔ေပးထားတယ္၊ ဘယ္လိုပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ကြ်န္ေတာ္ဟာ သူ႔ေယာက္ဖဆိုေပမဲ႕ သူ႕ကိုညီAရင္းလို ခ်စ္တဲ႔သူပါ၊

ေသြးေသာက္သစာလည္းၿပဳထားပါတယ္၊

ဘယ္လိုAေၿခေနပဲ

ေရာက္ေရာက္

သူဒုကၡမေရာက္ေAာင္ ကြ်န္ေတာ္ႀကံပါ႔မယ္၊ Aခုပဲ ေရႊဖဝါးေတာ္ေAာက္ ေၿခၿမန္ေတာ္လႊတ္ၿပီး ဗညားႏြဲAတြက္ ကြ်န္ေတာ္ေတာင္းပန္ Aသနားခံစာပို႕လိုက္မယ္ လို႕Aိုက္တင္ေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ငိုၿပၿပီး စာတေစာင္ေကာက္ေရးၿပီး ပဲခူးကို ေၿခၿမန္ေတာ္ လႊတ္လိုက္သတဲ႔။ မပိုင္ဆရာလည္း သမိန္ဇိပ္ၿပဲနဲ႔ မေတြ႔တာႀကာၿပီ စကားေၿပာပါရေစလို႕ ခြင္႔ေတာင္းၿပီး သမိနဇိပ္ၿပဲဆီထြက္ခဲ႔တယ္။ သမိန္ဇိပ္ၿပဲဆီေရာက္ေတာ႕ သမိန္ဇိပ္ၿပဲက ေၿမာင္းၿမစားနဲ႔ ေတာင္ငူစားကို ရေAာင္စည္းရံုးပါ၊ က်န္တာေတြက

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး

တာဝန္ထား၊

တပည္႔ေတာ္

သမီး၂ေယာက္ကို

မင္းသားထံဆက္ပမယ္ Aေရးေတာ္ပံုေAာင္ရင္ ပဲခူးကို ေပးစားဖို႕ ဆရာေတာ္ ေလွ်ာက္ေပး ပါလို႕ မွာလိုက္ပါသတဲ႔။ တခါ ေၿမာင္းၿမစားနဲ႔ ေတာင္ငူစားဆီသြားၿပီးေတာ႕လည္း မင္းသားမွာတဲ႔Aတိုင္း ေၿပာဆိုၿပန္တယ္၊ ေၿမာင္းၿမစားနဲ႔ ေတာင္ငူစားလည္း Aရမ္းကို ေတြေဝသြားႀကတာေပါ႔။

Page | 92


မပိုင္ဆရာ

ဒဂုန္ၿမိဳ႕ထဲၿပန္ေရာက္ခ်ိန္မွာ

သမိန္မရူးလႊတ္လိုက္တဲ႔

ေၿခၿမန္ဆက္သားလည္း

သမိန္မရူးဆီၿပန္ေရာက္လာတယ္၊ နန္းေတာ္မွာ က်န္ရစ္ေနေပမဲ႕ ဉာဏ္ေကာင္းတဲ႔ မဟာေဒဝီဟာ ဗညားႏြဲ႔တို႕ မပိုင္ဆရာေတာ္ကို လႊတ္ၿပီးဘာလုပ္ခိုင္းေနသတဲ႔ တြက္ဆ မိလိုက္တယ္၊ ခ်က္ၿခင္းပဲ ဗညားႏြဲ႔ မင္းကန္စီတို႕နဲ႔Aတူ မပိုင္ဆရာေတာ္ကိုလည္း ဖမ္းပါလို႕ ညႊန္ႀကားလိုက္ေပမဲ႕ မပိုင္ ဆရာေတာ္ က ဒဂုန္ၿမိဳ႕ထဲ ၿပန္ဝင္သြားၿပီးတဲ႔။ မပိုင္ဆရာၿပန္ေၿပာၿပတဲ႔

AေနAထားကိုတြက္ဆၿပီး

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

လက္ေဆာင္ပ႑ာေတြနဲ႔

ေၿမာင္းၿမစား ေလာက္ၿဖားနဲ႔ ေတာင္ငူစားဆီ စာပို႕ၿပန္တယ္။ ဒီတခါမွာ Aရမ္းကို ေခါင္းစားသြားတဲ႔ ေလာက္ၿဖားဟာ

ဓလစက္သင္ဆိုတဲ႔

ေကာင္းမလဲတိုင္ပင္တယ္။ ရြက္ႏုႏွစ္ခ်ပ္လိုပဲ

သူရဲ႕ပညာရွိAမတ္နဲ႔

ဓလစက္သင္က

သမိန္မရူးနဲ႔

ဒီရြက္နဳႏွစ္ခ်ပ္ကို

ရင္႔လာၿပီးသစ္ကိုင္းၿဖစ္သြားတဲ႔Aခါ

ဘယ္လိုလုပ္ရင္

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

Aပင္ေပါက္စ

Aရွင္မခ်ိဳး

ခ်ိဳးဖို႕လြယ္ေတာ႕မွာမဟုတ္ဘူး။

မဆိပ္လိုက္ရင္ ေလာေလာဆယ္

AေနAထားAရ သမိန္မရူး ဘက္က ခိုင္ေနတယ္၊ သမိန္မရူးနဲ႔ေပါင္းၿပီး ဗညားႏြဲ႔ကို တိုက္ရင္ Aလြယ္နိဳင္ေပမဲ႕ သမိန္မရူးAင္Aားႀကီးသြားမယ္၊ Aေကာင္းဆံုး ကေတာ႕ ၂ေကာင္ ခြပ္တာကို ထိုင္ႀကည္႔ၿပီး Aႀကံေပးတယ္၊

ႀကက္ပန္းၿဖစ္မွာ ဒီAႀကံကို

သူဘယ္ဖက္မွ

ဖမ္းစားလိုက္တာ

ေလာက္ၿဖားသေဘာက်တာနဲ႔

မပါဘဲ

ေလာက္ၿဖားစကားကို

၂ေကာင္လံုးကို

Aေကာင္းဆံုးပဲလို႕

ဗညားႏြဲ႔သံကိုေခၚၿပီး

ေနမယ္လို႕

ဂတိေပးပါေတာ႕တယ္။

ေထာက္ခံၿပီး

ဘယ္ဖက္မွ

စစ္ၿဖစ္ရင္

ေတာင္ငူစားကလည္း ဝင္မတိုက္ပဲေနမယ္လို႕

Aေႀကာင္းႀကားလိုက္တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ ဗညားႏြဲ႔တို႕ရဲ႕ သံတမန္စစ္ပြဲ ေAာင္ပြဲရသြားေတာ႕တာေပါ႔။ တဖက္မွာ သမိန္မရူးဟာ သူတတပ္ထဲ Aထီးထီးႀကီး က်န္ရစ္ သြား ရွာတယ္။ AတိAလင္းတိုက္ျပီ ဗညားႏြဲ႔ဟာ မင္းကန္စီAႀကံေပးတဲ႔Aတိုင္း ေဘဒUပါယ္ကိုသံုးၿပီး ရန္သူတို႕ရဲ႕ညီညႊတ္ၿခင္းကို ၿဖိဳခြဲၿပီးတဲ႔ေနာက္မွာ

ဒ႑Uပါယ္Aတိုင္း

Aင္AားAေတာ္နည္းသြားၿပီၿဖစ္တဲ႔

သမိန္မရူးကို

လက္ဦးမွဳယူတိုက္ဖို႕ ၿပင္တယ္။

Page | 93


သမိန္မရူးရဲ႕တပ္ဟာ Aထီးထီးၿဖစ္သြားလို႕ Aင္Aားနည္းသြားၿပီလို႕ လြယ္လြယ္ေၿပာလို႕ရေပမဲ႕ လက္ရွိတပ္ဖြဲ႕Aင္Aားက ဗညားႏြဲ႔မေမ႕ပါဘူး၊

သူ႕မွာရွိတဲ႔တပ္

ဒါေႀကာင္႔

ၿပန္မဆပ္နိဳင္တာေႀကာင္႔

Aင္Aားထက္

သူတပါးေႀကြးကိုယူၿပီး

ေႀကြးရွင္က

Aမ်ားႀကီးမ်ားေနေသးတာကို ကုန္ကူးတာ

သံေၿခခ်င္းခတ္ဖမ္းထားတဲ႔

သေဘၤာၿမဳတ္လို႕

တလခြာေဒပသြယ္ဆိုတဲ႕

ဒဂုန္သားတေယာက္ကို ေႀကြးဆပ္ေပးၿပီး သမိန္မရူးတပ္ထဲသြားၿပီး Aေၿခေနကို သြားေလ႔လာဖို႕ ဗညားႏြဲ႔စည္းရံုးတယ္။

ဒီတလခြာေဒပသြယ္ဆိုတဲ႔လူကလည္း

ကံမေကာင္း

Aေႀကာင္းမလွနဲ႔

ကုန္ရွံဳးေႀကြးတင္ၿပီး ဆံပင္ရွည္ႀကီးနဲ႔ သံေၿခခ်င္းခတ္လို႕ Aရူးႀကီးတေယာက္လို ေနေနရေပမဲ႔ လူညံ႕ေတာ႕မဟုတ္ဘူး၊

ဗညားႏြဲ႔ခိုင္းတဲ႔Aတိုင္း

သမိန္မရူးတပ္စခန္းဆီသြား၊

သမိန္မရူးတပ္သားေတြ မသကၤာလို႕ဖမ္းၿပီး သမိန္မရူးဆီပို႕ေတာ႕ ဗညားႏြဲ႕ညက ေလွတစင္း လူ၁၅ေယာက္နဲ႔ ၿပည္ဘက္ထြက္ေၿပးၿပီးလို႕ ယံုေAာင္ေလွ်ာက္ထားနိုင္ပါတယ္။ သမိန္မရူးဟာ တလခြာေဒပသြယ္ရဲ႕ စကားကိုယံုၿပီး ဗညားႏြဲ႔လႊတ္ထြက္မသြားေAာင္ ေရေႀကာင္း ႀကည္းေႀကာင္း

လံုၿခံဳေရးတင္းက်ပ္ဖို႕

တလခြာေဒပသြယ္ကိုလည္း တလခြာေဒပသြယ္လည္း Aားနည္းမွဳေတြကို ၿပန္ေၿပာၿပတယ္။

Aမိန္ေတြဘာေတြေတာင္

သူ႕တပ္တြင္း တပ္ရဲ႕တည္ေနပံု၊

ထုတ္လိုက္ေသးသတဲ႔။

သြားခ်င္သြားခြင္းေပးထားတယ္။ တပ္သားAေရAတြက္၊

Aားေကာင္းမွဳ၊

AေသAခ်ာေလ႔လာၿပီး Aခြင္႕သာတာနဲ႔ ဒဂံုၿပန္လစ္လာၿပီး ဗညားႏြဲ႔ဟာ

သမိန္မရူးရဲ႕Aားနည္းခ်က္

တိုက္စစ္ကိုခ်က္ခ်င္းမဖြင္႔ေသးဘူး၊

Aားသာခ်က္ေတြကို

တိုက္တာနဲ႔

AၿခားဘာAေၿဖမွထြက္လို႕မရတဲ႔Aေၿခေနကို

ဗညားႏြဲ႔

ဗညားနြဲ႔ကို သိရေပမဲ႔

သူ႕Aတြက္Aနိဳင္ကလြဲ နားလည္တယ္။

သူရွံဳးသြားရင္

သူ႕ဘဝဆံုးၿပီ၊ ၿပန္ၿပင္ခြင္႔မရွိ၊ Aခ်ိန္မရွိ၊ Aခြင္႔မရွိ၊ Aေၿခေနရွိမွာမဟုတ္ေတာ႕ဘူးဆိုတာကို ေကာင္းေကာင္းသိတယ္၊ ဒါေႀကာင္႔ သူ႕ဖက္က Aပိုင္ေသခ်ာမွ တိုက္ရမယ္ေပါ႔။ ပိုၿပီးေသခ်ာေAာင္

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

မုတၱမတပ္ကိုဦးေဆာင္ၿပီး

သူ႕ရဲ႕ငယ္ကြ်န္

ပန္းလြဲၿမစ္ဝမွာတပ္စြဲထားတဲ႔

ေဘာမြန္ကို ဗိုက္ကၿမင္ဆီ

ၿဗထၴဗကိုယ္စား လက္ေဆာင္ေတြနဲ႔

လႊတ္တယ္၊ ေဘာမြန္နဲ႔ ဗိုက္ကၿမင္က ငယ္သူငယ္ခ်င္းAရင္းႀကီေတြ၊ ဒီေတာ႕ Aစြမ္းစရွိတဲ႔ ေဘာမြန္ရဲ႕စကားေAာက္မွာ

ဗိုက္ကၿမင္ဟာ

မလွဳပ္နိဳင္ပဲ

ၿပန္လွည္႕ပါေတာ႕မယ္လို႕

မင္းသားထံေလွ်ာက္ေပးပါလို႕ ေဘာမြန္ကိုေတာင္ ၿပန္ေတာင္းပန္တိုးရွိဳးလိုက္ရတာေပါ႔။

Page | 94


ဗညားႏြဲ႕ဟာ

Aင္Aားႀကီးမားတဲ႔

စာနဲ႔လက္ေဆာင္ထပ္ပို႕ၿပီး

ေရတပ္ကိုဦးေဆာင္လာတဲ႔

သမိန္မရူးကို

ဗညားနြဲ႔ဆီကစာကိုရၿပီးတဲ႔ေနာက္

ေလာင္ၿဖားထံကိုလည္း

ဝင္မကူဖို႕ေတာင္းပန္တာဆီးလိုက္နိဳင္တယ္။

ေလာက္ၿဖားဟာ

သမိန္မရူးဆီAေႀကာင္းမႀကားေတာ႕ပဲ

သူ႕တပ္ကိုၿပန္ရုပ္သိမ္းၿပီး ေၿမာင္းၿမလွည္႔ၿပန္ေရာတဲ႔။ ေလာက္ၿဖားရဲ႕တပ္ေတြ ဒလကိုၿဖတ္ေတာ႕ ဒလစားမညီကံေကာင္း

(ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕မေAတူဖေAကြဲAကို)

နဲ႔ေတြ႔ၿပီး

Aေႀကာင္းစံုသိရတာနဲ႔

ဗညားႏြဲ႕ သမိန္မရူးတပ္ကိုတိုက္ေတာ႕မယ္လို႕ သေဘာေပါက္ နားလည္သြား မညီကံေကာင္းဟာ သူ႕ညီကိုကူဖို႕

သူ႕တပ္ကို

မညီကံေကာင္း

ဒဂံုခ်ီဖို႕

ရဲ႕တပ္ကို

ညီAကို၂ေယာက္

Aမိန္႔ေပးလိုက္ပါေတာ႕တယ္။

ဗညားႏြဲ႕ကိုယ္တိုင္

စစ္ဆင္ေရးကို

AေသAခ်ာ

ဒဂံုေရာက္လာတဲ႔

ေရဆိပ္ဆင္းၿပီးႀကိဳတယ္။ တိုင္ပင္

ေရးဆြဲၿပီး

ေနာက္

သမိန္မရူးတပ္ကို

လက္ဦးမွဳယူၿပီး ခ်က္ခ်င္းထတိုက္ဖို႕ ဆံုးၿဖတ္လိုက္ႀကပါသတဲ႔။ ဒဂုန္ VS ပဲခူး စစ္မစခင္ကတည္းက သမိန္မရူးဟာ စိတ္ဓါတ္စစ္ပြဲမွာ ဗညားႏြဲ႕ကို ရွံဳးေနပါၿပီ။ မုတၱမတပ္နဲ႔ ေၿမာင္းၿမတပ္ဟာ

သူ႕Aမိန္႔ကိုမနာခံေတာ႕ပဲ

ဆုတ္ခြာသြားတာကို

ႀကည္႔ရင္းသမိန္မရူးေရာ

သူ႕ရဲ႕သစၥာခံတပ္သားေတြေရာ သိပ္ၿပီးစိတ္ဓါတ္ေတြက်ကုန္တယ္၊ ၿဖစ္နိဳင္ရင္ တပ္ၿပန္ ေခါက္ၿပီး ပဲခူးေတာင္လွည္႔ၿပန္သြားခ်င္ရဲ႕ ဒါေပမဲ႕ မဟာေဒဝီAမိန္႔မရပဲ ဆုတ္ဖို႕ကလည္းမရဲဘူး။ တကယ္ဆို သူမွာက်န္ရွိေနတဲ႔Aင္Aားက ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕Aင္Aားထက္Aမ်ားႀကီသာေနေသးတာပဲ တကယ္တပ္မွဴးေကာင္းဆိုရင္ သမိန္မရူးဟာ

ဒီAင္Aားနဲ႔စစ္ကို

ကံေပၚလို႕သာ

စြမ္းရည္မရွိဘူးဆိုတာ

နိဳင္ေAာင္တိုက္သင္႔တာေပါ႔၊

Aၿမင္႔ကိုေရာက္လာရေပမဲ႕

ဒီေနရာမွာ

ထင္ရွားေနတာေပါ႔။

ဒါေပမဲ႕

ဒီAၿမင္႔နဲ႔ထိုက္တန္တဲ႔ ဒီလိုမ်ိဳး

တပ္မွဴးက

စိတ္ဓါတ္က်ၿပေနေတာ႕လည္း လက္ေAာက္ငယ္သား စစ္သားေတြဟာ ရပ္တည္လို႕မရေAာင္ ၿဖစ္သြားတာ

Aၿပစ္ေၿပာလို႕မရေတာ႕ဘူး၊

ၿပီးေတာ႕ ဒီပဲခူးသားစစ္သည္ေတြဟာ

ဗညားႏြဲ႔ကို

Aရင္ကတည္းက ေလးစားေႀကာက္ရြံ႕မွဳက ရွိေနၿပန္တယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ေနာက္ဆံုးမွာ တပ္သားေတြဟာ ေနာက္ခ်န္တပ္မွဴးႀကီး သမိန္ဇိပ္ၿဗဲရဲ႕ ဦးေဆာင္မွဳေAာက္ Aလိုလိုေရာက္သြားပါေလေရာ။

Page | 95


တဖတ္မွာ

သမိန္ဇိပ္ၿဗဲနဲ႔ဗညားႏြဲ႔တို႕ကလည္း

လ်ိဳ႔ဝွက္ၿပီးခိုင္မာတဲ႔

ဆက္သယ ြ ္မွဳကလည္း

ရွိေနၿပန္တယ္။ သမိန္ဇိပ္ၿဗဲဟာ တပ္သား ေတြကို AေသAခ်ာစည္းရံုးထားၿပီၿဖစ္တဲ႔Aေႀကာင္း တိုက္မယ္ဆိုရင္ ၿမန္ၿမန္တိုက္ၿပီး၊ တိုက္တဲ႔ေနရာမွာလည္း သမိန္မရူးတပ္ကိုသာ ဦးတည္တိုက္ဖို႕ ဗညားႏြဲ႔ဆီစာပို႕လိုက္တယ္။ စာဖတ္ၿပီးတာနဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ဟာ သူ႕ကိုယ္သူစိတ္ခ်ယံုႀကည္မွဳ Aၿပည္႔နဲ႕ စစ္ခ်ီပါေလေရာ။

ဗညားႏြဲ႕

သူ႕ကိုယ္သူဒီလိုယံုႀကည္မွဳၿပည္နဲ႔

ဒီစစ္ပြဲကို

တိုက္နိဳင္ေAာင္

လုပ္ေပးသူက ဗညားႏြဲ႕Aတြက္ မရွိမၿဖစ္မင္းကန္စီပဲေပါ႔။ မင္းကန္စီမွာ

ပထမဆံုးစစ္ပြဲႀကီးကို

AဓိကAားကိုးရာဟာ

စိတ္ဓါတ္နဲ႔

Aင္Aားခ်င္းမမွ်ပဲ

တိုက္ရမဲ႔

ပရိယာယ္ပဲရွိတယ္

ဗညားႏြဲ႔Aတြက္

ဆိုတာကို

AေသAခ်ာ

သေဘာေပါက္တယ္။ ဒါေႀကာင္႕ ပရိယာယ္Aမ်ိဳးမ်ိဳးသံုးၿပီး ရန္သူ႕Aင္Aားကို ၿဖိဳခြဲေပးတဲ႔Aၿပင္ ဗညားႏြဲ႔

စိတ္ဓါတ္

တက္ႀကြေစဖို႕

တေဘာင္ေတြ

Aတိတ္ေတြ

Aေကာင္းဘက္

Aမ်ိဳးမ်ိဳးဆြဲေကာက္တာ၊ နိမိတ္ေကာင္းေတြ ဗညားႏြဲ႔ကိုယ္တိုင္ ၿမင္ေတြ႔ေAာင္လုပ္ၿပီး Aနိဳင္က Aရွင္႔သားဘက္မွာပဲရွိတယ္ ၿမင္႔ေပးခဲ႔တယ္။

နတ္ေတြကေတာင္

နိမိတ္ေကာင္းေတြ

ေကာင္းခ်ီးေပးေနၿပီ

ဗညားႏြဲ႕ကိုယ္တိုင္ေတြ႔ေAာင္

စတဲ႔စကားေတြနဲ႔ ႀကက္တေကာင္ကို

ဗညားႏြဲ႕ဆင္ေပၚလႊတ္တာတာေတြ၊ ဗညားႏြဲ႕စစ္ခ်ီလမ္းနဲ႔ မလွမ္း မကမ္းက ေရႊတိဂံုေစတီကေန မဟာေဇယ်တု၊ မဟာေဇယတု လို႕ရြတ္ဖတ္ခိုင္းတာေတြလုပ္တယ္၊ ဗညားႏြဲ႕ကေတာ႕ တရား ေစာင္႔နတ္ ေတြက ဗုဒၶသာသနာၿပဳမဲ႕သူ႕ကို ေကာင္းခ်ီးေပးေနၿပီလို႕ ထင္ေနရွာတယ္။ ဗညားႏြဲ႕ဟာ သူမွာရွိတဲ႔ တိုက္ဆင္ေလး Aနည္းငယ္ထဲက Aေကာင္းဆံုးလို႕ဆိုရမဲ႕ Aဇဝါဆင္ကို စီးၿပီး၊ သူ႕Aကို ဒလစား မညီကံေကာင္းကို ကုန္းလယ္တင္တယ္။ တိုက္ဆင္မွာက ဆင္ဦးစီးရယ္၊ လွံဒါးရွည္ႀကီးကိုကိုင္ၿပီးတိုက္ရတဲ႔

ကုန္းလယ္စီးရယ္

ေနာက္

စစ္ဦးစီး

ဒါမွမဟုတ္

တပ္မွဴးရယ္ဆိုၿပီး ၃ေယာက္၊ ၄ေယာက္ စီးရတယ္မဟုတ္လား။ သူ႕ရဲ႕ရဲေဘာ္ႀကီးေတြၿဖစ္တဲ႕ ေဘာမြန္နဲ႔ဗမူေသာက္ ဆိုတဲ႔ Aမတ္ကတစီး၊ မေသာက္နဲ႕ မသံေကးကတစီး၊ မင္းကန္စီနဲ႕ ေဘာမြန္ညီကတစီး စီးၿပီးေတာ႕ တိုက္စစ္ကိုခ်ီးပါေတာ႕တယ္။ ဒဂံုကိုေတာ႕ သမိန္ၿဗတ္သရဲ နဲ႔ မမြဲေၮာင္တို႕ကို ေနာက္တန္းမွဴးခန္႔ၿပီး ေစာင္႔ထားေစတယ္။ Aင္Aားကုန္သံုးတဲ႕Aေနနဲ႕ မပိုင္ ဆရာေတာ္

ကို

မခ်န္ဘူး

သာသနာပိုင္ဆရာေတာ္ကိုၿမင္ရင္

ဆင္တေကာင္ေပၚတင္ၿပီး သမိန္မရူးတပ္သားေတြ

စိတ္ဓါတ္စစ္ဆင္ေရးလားေတာ႕မသိဘူး၊

Aဲဒီေခတ္က

တိုက္ပြဲထဲေခၚသြားတယ္။

မတိုက္ရဲ ဘုန္းႀကီးေတြက

မတိုက္ရက္ေAာင္ ထီးေရးနန္းေရး

Page | 96


စစ္ပြဲေတြနဲ႔

ခပ္ရွဳပ္ရွဳပ္ရယ္၊

ၿပီးေတာ႕

ေထရဝါဒလို႕သာေၿပာတယ္

Aဲဒီေခတ္သာသနာက

Aခုေခတ္သာသနာေလာက္ေတာင္ သန္႔ပါ႔ရဲ႕လားပဲ၊ Aင္းေတြ Aိုင္ေတြ ခလဲ႕ေတြ လက္ဖြဲ႕ေတြ ေဆးေတြ ဝါးေတြနဲ႕ Aရမ္းရွဳပ္ခဲ႔တာေလ။ သမိန္မရူးမွာက

စစ္သည္တေသာင္းေက်ာ္ရွိေပမဲ႕

ဗညားႏြဲ႕မွာက

စစ္သည္ႏွစ္ေထာင္

မညီကံေကာင္းရဲ႕ စစ္သည္တေထာင္နဲ႔ေပါင္းပါမွ စုစုေပါင္း သံုးေထာင္ေလာက္ပဲရွိတယ္၊ ဒါေပမဲ႕ ဒီစစ္သည္သံုးေထာင္လံုးဟာ လက္ေရြးစင္ေဒါင္ေဒါင္ၿမည္ သူရဲေကာင္းေတြခ်ည္းပဲ။ ဗညားႏြဲ႔ဟာ သူ႕ရဲ႕သူရဲေကာင္းသံုးေထာင္ကို တကဲ႕တပ္မႀကီးတတပ္လို သမိန္မရူးတပ္ထဲ

ေၿခလွ်င္တပ္

စစ္မ်က္ဖြင္႔ခ်ီတက္ေစပါတယ္။ တပတ္ရိုက္ဝင္ေရာက္ၿပီး

လို႕ေခၚတဲ႕တလခြာေဒပသြယ္ေပါ႔။ Aၿမန္ဆံုးခ်ီ၊

ဆင္တပ္ၿမင္းတပ္

စစ္ဦးမွာ

ဦးေဆာင္သူကေတာ႕

စံုစမ္းေထာက္လွမ္းခဲ႔တဲ႕

ဗညားႏြဲ႕က

ေဟ႕ေကာင္မဟ

တပ္ခ်င္းလည္းမမွားနဲ႔Aံုးလိုေၿပာေတာ႕

ခပ္ၿပတ္ၿပတ္ၿပန္ေၿပာၿပီး

ေရတပ္ေတြAၿဖစ္ခြဲၿပီး

မဟက

သမိန္မရူးတပ္ဆီAၿမန္ေရာက္မဲ႕

မဟ

သမိန္မရူးတပ္ရွိရာကို

ကြ်န္ေတာ္မွားပါ႔မလာဗ်ာလို႕

လမ္းAတိုင္းဦးေဆာင္

ခ်ီတက္

ပါေလေရာ။ ဒီေနရာမွာ Eကရာဇ္ေလာင္းကို ၿပန္ေၿပာရဲတဲ႕ မဟလို စစ္သည္ေတြနဲ႕ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕ ဆက္ဆံေရးကို သတိထားနိဳင္ပါတယ္။ မဟလို ေသမာမေႀကာက္တဲ႔ ခပ္မိုက္မိုက္ ဂ်စ္ကန္ကန္ စစ္သားေတြ ဗညားႏြဲ႕ဆီမွာ ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ရွိေနမလဲ။ ဗညားႏြဲ႕တပ္ဟာ

ဒီလိုလွ်င္လွ်င္ၿမန္ၿမန္နဲ႔

လွ်ပ္တၿပတ္ခ်ီတက္တိုက္ခိုက္တာကို

စိတ္ဓါတ္ေတြက်ၿပီး ပဲခူးၿပန္ဖို႕ၿပင္ေနတဲ႕ သမိန္မရူး တပ္ဟာ ဘယ္လိုမွၿပန္ခုခံနိဳင္စြမ္းမရွိဘူးတဲ႔။ ဗညားႏြဲ႕ဝင္တိုက္တဲ႔Aခ်ိန္ကလည္း နံနက္၁နာရီ-၂နာရီေလာက္ဆိုေတာ႕ Aလင္းေရာင္ လည္း ေကာင္းေကာင္းမရွိတဲ႔Aခ်ိန္ေပါ႔။

ေAာင္စည္ေAာင္ေမာင္းေတြ

Aသကုန္တီး၊

ခရာေတြAသကုန္တြတ္ၿပီး ဆင္ ၿမင္း ေၿခလွ်င္ တပ္ေတြဟာ မဲမဲၿမင္ရာခုတ္ထစ္ထိုးနွက္ၿပီး Aတင္းဝင္တိုက္တဲ႔ ဗညားႏြဲ႔တပ္ကို သမိန္မရူးတပ္သားေတြဟာ ခုခံခ်ိန္ ေတာင္ မရလိုက္ ပါဘူး၊ စစ္သည္ ၃-၄ရာေလာက္ ေသေက်ၿပီး တပ္ပ်က္ပါေလေရာ။ တပ္ပ်က္ေတာ႕ သမိန္မရူးဟာ သူ႕တပ္ကို

ၿပန္စုဖို႕မေၿပာနဲ႕

သစၥာေပါက္ပဲဆိုၿပီး

လွည္႔ေတာင္

မႀကည္႕ေတာ႕ပဲ

ရရာၿမင္းတေကာင္ေပၚခုန္တက္လို႕

ပဲခူးဘက္

ေနာက္က်တဲ႕ဖေနာက္ ထြက္ေၿပး

ေတာ႕တာပဲ။

AဲဒီAခ်ိန္မွာ သမိန္မရူးစီးတဲ႔ နာမည္ေက်ာ္ တိုက္ဆင္ႀကီး Aၿမဴဗဂိုးဟာ မုန္ေတြယိုေနလို႕ ထူးခတ္ခ်ဳပ္ထားရတဲ႔Aခ်ိန္ေပါ႔၊ ဗညားႏြဲ႕ရဲ႕ ဆင္ကဲႀကီး ဗမူေလာက္က သူထိန္းခဲ႔ ေမြးခဲ႔ရတဲ႔

Page | 97


AၿမဴဗဂိုးAေပၚခုန္တက္ၿပီး ဒီဆင္ကို ငါၿပန္စီးရၿပီမို႕ တို႕သခင္ဗညားႏြဲ႔ ပဲခူးကိုသိမ္းနိဳင္ၿပီလို႕သာ မွတ္ေပေတာ႕လို႕ လက္ခေမာင္းခတ္ၿပီး ႀကိမ္ဝါးပါေတာ႕သတဲ႔။ သမိန္မရူးရဲ႕တပ္သား

၃-၄ရာေလာက္ေသကုန္တာကိုႀကည္႔ၿပီး

သူလံုးဝစီးမိုးလိုက္ၿပီးလို႕

သိလိုက္တဲ႔ဗညားႏြဲ႕ဟာ

တိုက္ပြဲ

Aေၿခေနကို

ကိုရပ္ဖို႕

သူ႕လူေတြကို

Aမိန္႔ေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္ေတာ႕ ရိကၡာေတြသိမ္း သံု႕ပန္းေတြဖမ္းၿပီး စခန္းကိုမီးရွိဳ႕ေစပါသတဲ႕။ ပဲခူးသို႔ ဗညားႏြဲ႕ကို

ႏွိမ္နင္းဖို႕ဆိုၿပီး

သမိန္မရူးတပ္၊

ပဲခူးကခ်ီလာခဲ႔တဲ႔

သမိန္မရူးေခါင္ေဆာင္တဲ႔

သမိန္ေယာဂရက္တပ္၊

သမိန္ရဲသင္ရံတပ္နဲ႔

တပ္မႀကီးမွာ သမိန္ဇိပ္ၿဗဲတပ္

ဆိုၿပီးတပ္ဖြဲ႔ႀကီး၄ဖြဲ႕ပါဝင္တာကို မွတ္မိႀကမွာေပါ႔။ ဒီတပ္ဖြဲ႔ႀကီး ၄ဖြဲ႔ထဲမွာ ဗညားႏြဲ႔နဲ႔ Aမွန္တကယ္ Aဆက္သြယ္ရွိတဲ႔

တပ္ဖြဲ႔ဆိုလို

သမိန္ဇိပ္ၿဗဲရဲ႕

တပ္ဖြဲ႔တဖြဲ႔ပဲရွိတယ္၊

သမိန္မရူးတပ္ကလြဲၿပီး

က်န္တပ္၂တပ္က ႀကားေနဆန္ဆန္ေနတဲ႔ တပ္ဖြဲ႔ေတြဆိုပါေတာ႕။ ဗညားႏြဲ႔က

သမိန္မရူးတပ္ကို

သမိန္ရဲသင္ရံတို႕ဟာ

Aပီတြယ္ေနတာၿမင္ေတာ႕

ဒီAတိုင္းမေနရဲေတာ႕ဘူး

သမိန္ဇိပ္ၿဗဲဆီေၿပးလာႀကသတဲ႔။

ၿပီးေတာ႕

သမိန္ေယာဂရက္နဲ႔

ဗညားႏြဲ႔ဘက္သားလို႕

Aမတ္ႀကီးေရ

Aေၿခေနက

သိထားတဲ႔ ၿမင္တဲ႔Aတိုင္းပဲ

သမိန္မရူးလဲ ေသၿပီလား လြတ္သြားသလားမသိဘူး၊ ကြ်န္ေတာ္တို႕တေတြ ေရွ႕ဆက္ဘယ္လို စီစU္ရင္ေကာင္းမလဲ

ဒီမင္းသား

သိသားမဟုတ္လား၊

ဘယ္ေလာက္

္ႀကမ္းတယ္ဆိုတာ

သူ႕လက္ထဲေရာက္လို႕ကေတာ႕

Aမတ္ႀကီးလဲ

ေသဖို႕ပဲရွိေတာ႕တယ္

လို႕ၿငီးၿငဴႀကတာေပါ႔။ ဗညားႏြဲ႔နဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ဟာ

Aခ်ိတ္Aဆက္လုပ္ထားတဲ႔ သုရွင္

သမိန္ဇိပ္ၿဗဲက

ဗညားဦးရဲ႕သားပဲ

ခပ္ေAးေAးပဲ မဟုတ္လား၊

ဘာၿဖစ္လဲကြာ

ဆင္ၿဖဴရွင္ရဲ႕သားပဲ

စU္းစားဆင္ၿခင္ဉာဏ္ရွိပါတယ္ကြ၊ ဘာလဲ ေမာင္းမင္းတို႕က သိပ္ေႀကာက္ေနသလား ဒါဆိုလဲ ငါAဖိုးႀကီးကပဲ Aေသခံၿပီး မင္းသားနဲ႔သြားေတြ႔မယ္၊ ေမာင္မင္းတို႕ တပ္ထဲမွာပဲေနခဲ႔ႀက ”လို႕ ေၿပာၿပီး ဗညားႏြဲ႔ဆီကို ထြက္သြားတယ္။

Page | 98


ဗညားႏြဲ႔နဲ႔ေတြ႕ေတာ႕ ညကတိုက္ပြဲမွာ ေသဆံုးသြားတဲ႔ သမိန္မရူးတပ္သားေတြကို စနစ္တက် စုရံုးၿပီး သၿဂႋဳလ္တန္သၿဂႋဳလ္ ဒဏ္ရာရသူေတြကို ၿပဳစုတန္ၿပဳစုဖို႕ ဒါဟာ ရန္သူတပ္သားမဟုတ္ Aရွင္႔သားရဲ႕တပ္သားေတြပဲလို႕ လိုလိုလားလား

ေလွ်ာက္ထားေတာ႕

လက္ခံၿပီး

ဗညားႏြဲ႔နဲ႔

သမိန္ဇိပ္ၿဗဲေပးတဲ႔

မညီကံေကာင္းလည္း

AႀကံAတိုင္လုပ္ႀကတယ္။

Aားလံုးႀကည္႔ေပ်ာ္ရွဳ႕ေပ်ာ္ ္ၿဖစ္သြားၿပီ ဆိုမွ သမိန္ဇိပ္ၿဗဲက သမိန္ေယာဂရက္ သမိန္ရဲသင္ရံ နဲ႔ သမိန္မရူးရဲ႕ Aားလံုး

က်န္ရစ္တဲ႔

တပ္မင္း

ေရာက္လာႀကေတာ႕

ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္ႀကိဳဆိုၿပီး

ဗိုလ္မင္းေတြကို

ဗညားႏြဲ႕က

AစားAေသာက္ေတြနဲ႔

ေခၚခိုင္းလိုက္တယ္။

သူတို႕Aားလံုးကို

ဖက္လွဲတကင္နဲ႔

ေႀကြးေမြးတယ္၊

Aၿပစ္တင္တာေတြ

Eည္႔ခံ

ႀကိမ္းေမာင္းတာေတြ မ်က္ႏွာခက္ထန္တာေတြ လံုးဝမလုပ္ဖူးတဲ႔။ စားေသာက္ႀကၿပီး မင္းတို႕ငါတို႕ဟာ

Aားလံုးစိတ္လက္ေပါ႔ပါးသြားၿပီဆိုမွ သမိန္မရူးသစၥာခံၿပီး

သမိန္ဇိပ္ၿဗဲက

မဟာေဒဝီရဲ႕Aမိန္႔Aတိုင္း

ကဲ

ငါ႕လူတို႕

ဒဂံုကိုလာတိုကႀ္ ကတယ္၊

မဟာေဒဝီရဲ႕Aမိန္႔က ဒဂံုကိုသိမ္းၿပီးရင္ ႀကီးတယ္ငယ္တယ္ မခြဲၿခားပဲ Aားလံုးသတ္ရမယ္တဲ႔၊ ငါတို႕Aားလံုး

ဒဂံုကိုနိဳင္ရင္

သတ္ၿဖတ္သုတ္သင္ႀကမွာပဲ။

AဲဒီAမိန္႔Aတိုင္း Aခုေတာ႕

Aရွင္႔သားတပ္သား

Aရွင္႔သားတိုက္လို႕

Aားလံုးကို

တို႕တေတြရွံဳးနိမ္႔ႀကရၿပီ၊

Aရွင္႔သားက Aနိဳင္ရသူမို႕ သတ္မယ္ဆိုရင္လည္း တို႕ခံရမွာပဲ၊ ဒါေပမဲ႕ သေဘာ ထားႀကီးၿမတ္တဲ႔ Aရွင္႔သားက

တို႕တေတြလို

AခုလိုAေကြ်းAေမြးနဲ႔ေတာင္

သေဘာမထားပဲ

Eည္႔ခံေန

ေသးတယ္၊

Aရွင္႔သားကိုဘယ္လို တင္ေလွ်ာက္ႀကမလဲ ” သမိန္ေယာဂရက္တို႕ သမိန္ရဲသင္ရံတို႕က

ကဲ

တို႕တေတြကိုမသတ္ပဲ မင္းတို႕

ဒိကိစၥAတြက္

လို႕စေပးလိုက္ေတာ႕ တပ္မင္းဗိုလ္မင္း ေတြနဲ႔

“ Aစကေတာ႕ Aရွင္႔သား လက္ထဲေရာက္ရင္

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕ ေသရမယ္လို႕ ထင္မွတ္ ထားႀကတာ Aခုေတာ႕ Aရွင္႔သားဟာ ေဗာဓိသတၱ ပါရမီၿဖည္႔ေယာက်ၤားပီပီ ရန္ကိုရန္ၿခင္း မတံု႕ၿပန္ဘူး၊ သေဘာထား ႀကီးၿမတ္ လိုက္တာ၊ Aခုဆို ကြ်န္ေတာ္တို႕မွာ Aရွင္႔သားရဲ႕ ေက်းဇူးစူးေနပါၿပီ၊ ဒီAတြက္ ပဲခူးထီးနန္းကို Aရွင္႔သားAတြက္ Aၿမန္ဆံုး သိမ္းပိုက္ ေပးၿခင္းနဲ႔ ေက်းဇူးဆပ္ပါ႔မယ္ ” လို႕ ၿပန္ေလွ်ာက္ႀကသတဲ႔။ ဒီတပ္မင္းဗိုလ္မင္းေတြရဲ႕ Aထင္တႀကီး ခ်ီးက်ဴးစကားကိုနားေထာင္ၿပီး ဗညားႏြဲ႔က ငါ႔ရဲ႕Aေဖ သုရွင္ဗညားဦး

ရွိေနေသးသမွ်

ဒီပဲခူး

ထီးနန္းကို

ငါမလုေသးဘူးလို႕

ၿပန္ေၿပာေတာ႕

သမိန္မရူးတပ္က ဗိုလ္မင္းတေယာက္ၿဖစ္တဲ႔ ဗိုလ္မင္းဗိုက္ညဲက Aရွင္႔သား သမိန္မရူးကို မိေAာင္

Page | 99


Aခုမခ်ီဘူးဆိုရင္ သမိန္မရူးဟာ ပဲခူးေရာက္သြားေတာ႕မယ္ တကယ္လို႕ ကြ်န္ေတာ္တို႕သာ ပဲခူးကိုလိုက္မသြားရင္ ကြ်န္ေတာ္ တို႕ဟာ Aရွင္႔သားဖက္ပါၿပီး သူတို႕ကိုေတာ္လွန္ၿပီဆိုတာကို သေဘာေပါက္သြားၿပီး

ပဲခူးမွာက်န္ရစ္တဲ႔

ကြ်န္ေတာ္တို႕

မိသားစုေတြကို

မုတၱမပို႕ၿပီး

Aႀကပ္ကိုင္ရင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕Aတြက္ ၿပႆနာပဲ လို႕ဝင္ေၿပာရွာတယ္။ ဟုတ္တယ္

Aရွင္႔သား

ဝင္ေၿပာေတာ႕

ဒီကိစၥဟာ

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

AေရးတႀကီးစU္းစားရမဲ႕ကိစၥပဲလို႕ မပိုင္ဆရာ

နဲ႔

သမိန္ဇိပ္ၿဗဲကလည္း

မင္းကန္စီကို

ေခၚယူတိုင္ပင္ၿပီး

သူတို႕Aႀကံေပးတဲ႔Aတိုင္း ေရႊဘုရားဆင္းတုေတာ္ တဆူကိုပင္႔ သမိန္မရူးရဲ႕ ဗိုလ္မင္း တပ္မင္း Aႀကပ္ တပ္သား Aားလံုးကို က်မ္းရြက္ၿပီး သစၥာေရတိုက္တယ္၊ ၿပီးေတာ႕ ဆင္ ၿမင္း လက္နက္ ရိကၡာေတြ Aားလံုးသိမ္းၿပီး ပဲခူးဆီၿပန္လႊတ္ လိုက္ပါတယ္။ သမိနမရူးဟာ သကၠရာဇ္ ၇၄၅ခုနစ္၊ နတ္ေတာ္လဆုတ္ ၁၀ရက္ေန႕မွာ ပဲခူးကိုၿပန္ေရာက္တယ္၊ သူရဲ႕တပ္ဗိုလ္တပ္တသား ပဲခူးေရာက္ႀကတယ္။

မွဴးမတ္ ဒီလို

Aရမ္းေပါက္ကြဲသြားတာေပါ႔

ေတြကေတာ႕

ဗညားႏြဲ႔ကို မင္းတို႕

နတ္ေတာ္လဆုတ္

ရွံဳးၿပီးၿပန္လာတာကို

ေ-ာက္သံုးမက်ဘူး၊

၁၁ရက္ေန႔မွ

မဟာေဒဝီသိေတာ႕

ဆင္ေကာင္း

ၿမင္းေကာင္းေတြနဲ႔

ဒီေလာက္ လူသူ လက္နက္Aင္Aား Aၿပည္႔နဲ႔သြားတာ ဟိုေကာင္Aပသံုနဲ႔ ႏြားေက်ာင္းသား မင္းကန္စီတို႕ရဲ႕ လူေလး တရာ ႏွစ္ရာေလာက္ကို Aနိဳင္မရတဲ႔Aၿပင္ ဆင္ေကာင္း ၿမင္းေကာင္း လက္နက္ေကာင္းေတြ ဆံုးရွံဳးၿပီး ကိုယ္လြတ္ေၿပးလာႀကရတယ္၊ ေ-ာက္သံုးမက်တဲ႔ေကာင္ေတြ ဆင္ၿဖဴရွင္

သူ႕ရွင္မထနိဳင္ဘူး

ငါလိုမိန္းမတေယာက္ကို

လက္လြတ္စပယ္လုပ္လာႀကတာေပါ႔ေလ၊

မင္းတို႕ကို

Aေလးထားစရာမလိုဘူးဆိုၿပီး ငါက

ဒီလို

သတ္မိန္႔မေပးနိဳင္ဘူးလို႕

ထင္ႀကလို႕လား ဆိုၿပီး Aပီႀကိမ္းေမာင္းပါေလေရာ။ ဒီမွာ သမိန္ဇိပ္ၿဗဲက ဒါကြ်န္ေတာ္တို႕Aၿပစ္မဟုတ္၊ ကြ်န္ေတာ္တို႕ကို Aၿပစ္လာတင္တာမတရား၊ တကယ္ဆို စစ္ဦးစီး သမိန္မရူးက ဗညားႏြဲ႔တိုက္တာကို ခံတိုက္ေနပါလွ်က္နဲ႔ ကြ်န္ေတာ္တို႕ ဝင္မတိုက္ရင္ စစ္ပြဲစတာနဲ႔

ကြ်န္ေတာ္တို႕Aလြန္

ကြ်န္ေတာ္တို႕Aၿပစ္ေပါ႔၊

ရတဲ႔ၿမင္းတေကာင္ဆြဲၿပီး

Aခုေတာ႕

ကိုယ္လြတ္ေၿပးေတာ႕

စစ္ဦးစီးလုပ္သူက က်န္တ႔သ ဲ ူေတြက

ဘယ္လိုတိုက္လို႕ရဦးေတာ႕မွာလဲ၊ Aခုေတာင္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ AေသAခ်ာခုခံလို႕သာ Aခုလို ေAာင္ၿမင္စြာ ဆုတ္ခြာလာနိဳင္တာ မဟုတ္ရင္ Aကုန္လံုး ေသကုန္ဖို႕ ေတာင္ရွိတယ္ လို႕

Page | 100


ခပ္ၿပတ္ၿပတ္ဝင္ေၿပာေတာ႕

မဟာေဒဝီလည္းတိတ္သြားရေရာ၊

သမိန္ဇိပ္ၿဗဲ

တာက

ေထာက္ၿပ

မွန္ေနတာကိုး။

မတိတ္လို႕လည္းမရဘူးေလ

ေနာက္ဆံုးေတာ႕

ခံစစ္Aတြက္

ၿမိဳ႕ၿပက်ံဳးေၿမာင္းေတြကို ခိုင္ခံ႕ေAာင္လုပ္ထားဖို႕ တိမ္ေနၿပီၿဖစ္တဲ႔ က်ံဳးကိုနက္ ေAာင္ၿပန္တူးဖို႕ Aရွက္ေၿပAမိန္႔ေပးရင္း ညီလာခံကို ရုပ္သိမ္းလိုက္ရေတာ႕တယ္။ ေနာက္ပိုင္း ပဲခူးနန္းတြင္းမွာ သမိန္မရူးနဲ႔ မဟာေဒဝီတို႕ရဲ႕ Aင္Aားဟာသိသိသာသာႀကီး ေလွ်ာ႕နည္းသြားၿပီး ဗညားႏြဲ႔ကို ေထာက္ခံသူAင္Aားႀကီးမားလာတယ္။ တေၿဖးေၿဖးနဲ႔ ရွိလာတယ္၊

မဟာေဒဝီတို႕ရဲ႕ ဘုရင္ေသရင္

ရပ္တည္ရာဟာ သူတို႕လဲ

Aနာသည္းေနတဲ႔

သြားၿပီ

ဆိုတာ

မင္းAိုႀကီးထံမွာသာ

သေဘာေပါက္ေနႀကတာေပါ႔။

ဘုရင္ႀကီးရဲ႕ေရာဂါကလည္း Aရမ္းသည္းလာၿပီး ေနလား ညလား ဆိုတာ မ်ိဳး ေရာက္လာ ေနၿပီ။ သမိန္းမရူးကေတာ႕ ေနာက္ဆံုးေမွ်ာ္လင္႔ခ်က္Aၿဖစ္ ၿမိဳ႕ေတာ္ကို ခိုင္ခံ႕ေAာင္လုပ္ၿပီး ခံစစ္ကိုပဲ မဲၿပင္ေနေတာ႕တာပဲ။ သမိန္ဇိပ္ၿဗဲက AေၿခAေနေတြAားလံုးကို ဗညားႏြဲ႔ထံကို သတင္းပို႕တယ္၊ ဘုရင္ႀကီးAေၿခေနက လံုးဝဆိုးေနၿပီ

မရေတာ႕ဘူး

Aခ်ိန္ဆြဲေနရင္

မင္းသားAေနနဲ႕

Aင္Aားေတာင္႔တင္းတဲ႔

ပဲခူးကိုAၿမန္ခ်ီလာၿပီးသိမ္းဖို႕

ေၿမာင္းၿမစားေလာက္ဖ်ား

ဒီလိုမွမဟုတ္ပဲ

မုတၱမစားၿဗတ္ထဗတို႕ရဲ႕

လက္ဦးမွဳကိုခံရလိမ္႔မယ္ စသၿဖင္႕ေပါ႔ေလ။ ဗညားႏြဲ႔လည္း

မင္းကန္စီ

မညီကံေကာင္းကို

Aကိုက

ခံနိဳင္ေAာင္ခံေနပါလို႕ ထားတယ္။

မညီကံေကာင္းတို႕နဲ႔တိုင္ပင္ၿပီး ဒလကိုခိုင္႔ေAာင္

Aမိန္႔ေပးတယ္၊

လုပ္ၿပီးေစာင္႔ရစ္၊

ဒဂံုကိုေတာ႕

သူ႕မွာရွိတဲ႔ေရတပ္ဖြဲ႔ကိုလည္း

သူ႕ရဲ႕ေနာင္ေတာ္

မသံေကးနဲ႔

ပဲခူးၿမစ္ထဲမွာ

ဒလစား

ေၿမာင္းၿမစားခ်ီလာရင္ သမိန္ပဲခူးကို

စုရံုးေနဖို႕

ၿမိဳ႕ေစာင္႔

Aမိန္႔ေပးတယ္။

သူကိုယ္တိုင္ကေတာ႕ ပဲခူးကိုခ်ီတက္ဖို႕ သူရဲေကာင္း လက္ေရြးစင္ ကြန္မန္ဒို ငါးေထာင္ကို ေရြးခ်ယ္ပါသတဲ႔။ သိမ္းပိုက္ျခင္းႏွင့္စြန္႔ပစ္ျခင္း သကၠရာဇ္ ၇၄၅ခုႏွစ္ ၿပာသိုလ္လၿပည္႔ေက်ာ္ ဆယ္႔ႏွစ္ရက္၊ ႀကာသာပေတးေန႔မွာ ဗညားႏြဲ႕ဟာ ဒဂံုကထြက္ၿပီး ပဲခူးသို႕ ေAာင္စည္ ေAာင္ေမာင္းတီးၿပီး Aင္AားAလံုးAရင္းနဲ႔ ခ်ီပါတယ္။

Page | 101


သူကိုယ္တိုင္က

AဇမၺဴAမည္ရွိတဲ႔

ေမြးမနိတ္မိဖုရားနဲ႔

တိုက္ဆင္ႀကီးကိုစီးၿပီး

ေမြ႔သင္မိဖုရားကို

ဒဂံုေရာက္မွ

ဆင္မယU္သာတစီးစီနဲ႔

ေကာက္ယူထားတဲ႔

လိုက္ပါေစတယ္၊

ဒီလိုပဲ

သူ႕ရဲ႕မရွိမၿဖစ္ Aပါေတာ္ၿမဲႀကီး မင္းကန္စီ၊ သံဃာ႕ရာဇာဆိုတဲ႔ မပိုင္ဆရာေတာ္၊ မေသာက္၊ ေဘာမြန္၊

သမိန္ေလာက္ပင္

Aတူလိုက္ပါေစသတဲ႔။

စတဲ႔သစၥာရွိႀကီးေတြကိုလည္း

ေရတပ္ဗိုလ္ခ်ဳပ္

ဆင္ေကာင္း

ေစာဒရိုက္ကိုေတာ႕

တစီးစီနဲ႔

ပဲခူးၿမစ္ေရေႀကာင္းကခ်ီေစၿပီ

ေမာသေပ်ာ႕ စခန္းမွာ ေစာင္႔ေနဖို႕ မွာတယ္။ စရည္းဆိုတဲ႔

စခန္းေရာက္ေတာ႕

ပဲခူးနန္းတြင္းက

ခမည္းေတာ္ရဲ႕

AေၿခAေနဟာ

Aေတာ္ဆိုးေနၿပီဆိုတဲ႔ သတင္းရတယ္၊ ဗညားႏြဲ႔လည္း Aရမ္းကို စိတ္မခ်မ္းမသာၿဖစ္သြားတာနဲ႔ ဆက္မခ်ီေတာ႕ပဲ ေရာက္ေတာ႕

တညAိပ္လိုက္တယ္။ ေရေႀကာင္းခ်ီ

မနက္ဆက္ၿပီး

ေစာဒရိုက္တပ္က

ခ်ီတတ္ၿပီး

ေမာသေဗ်ာ႕စခန္းကို

ေမာသေပ်ာ႕နဲ႔

ပတ္ဝန္က်င္းကို

ထိန္းခ်ဳပ္ထားၿပီးေနတာကို ေတြ႕ရသတဲ႔။ သိပ္မႀကာဘူး Aရင္က သမိန္မရူးသစၥာခံၿဖစ္ခဲ႔ဖူးေပမဲ႕ Aခု ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕သစၥာခံၿဖစ္သြားၿပီးၿဖစ္တဲ႔ ဇြဲဘံုၿမိဳ႕စား ဗိုက္ည႕ဲ ဟာ ဗိုလ္ပါAလံုးAရင္းနဲ႔ Aူယား ဖားယားေရာက္လာၿပီး

Aရွင္မင္းသားရဲ႕

ဖခမည္းေတာ္ဟာ

ယမန္ေန႔ညကပင္

နတ္ရြာလားေတာ္မူၿပီ လို႕တင္ေလွ်ာက္ပါတယ္။ ဗိုက္ညဲ႕ ေလွ်ာက္တာ ေသခ်ာၿပီလို႕ သိရတဲ႔Aခါ ဗညားႏြဲ႔ဟာ Iေၿႏၵမဲ႔ေAာင္ ငိုေႀကြးပါသတဲ႔။ တကယ္ဆို ခမည္းေတာ္ဗညားဦးဟာ သူ႕Aေပၚမွာ မေကာင္းခဲ႔ဘူးလို႕ Aေမမရွိတဲ႔သူ႕မွာ

ေၿပာရင္ရပါတယ္၊ တဦးတည္းေသာ

ဒါေပမဲ႕

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

တြယ္တာရာဟာ

သူ႕Aေဖကိုသိပ္ခ်စ္တယ္၊

Aေဖပဲ၊

သူ႕ရဲ႕Aစြမ္းAစကိုလည္း

သူ႕Aေဖၿမင္ၿပီး ယံုႀကည္Aားကိုးေစခ်င္တယ္၊ Aခုေတာ႕ သူသိပ္ခ်စ္တဲ႔ Aေဖ မရွိေတာ႕ဘူး၊ သူဟာေလာကႀကီးထဲမွာ Aမိမဲ႔Aဖမဲ႕ တေကာင္ႀကြက္ေပါ႔။ ငိုလို႕ဝေတာ႕ သူ႕ရဲ႕Aေၿခေနကို သူၿပန္သတိရလာတယ္၊ ဒါနဲ႔ “ ေစာဒရိုက္ မင္းေလွေတြကို ဒီမွာပဲထားခဲ႔ မင္းတပ္သားေတြနဲ႔ ဗိုက္ညဲ႔ ေနာက္လိုက္သြား ပဲခူးကိုဝိုင္းထား၊ သမိန္မရူး ပဲခူးကခံၿပီး ဆင္ခ်င္းတိုက္မယ္ဆိုရင္ ငါကိုယ္တိုင္ရင္ဆိုင္မယ္ ခ်က္ခ်င္းၿပင္ၿပီး

မင္းတို႕တေယာက္မွမတိုက္နဲ႔ ”

လို႕

ေစာဒရိုက္တို႕

ေမာမသံစခန္းေရာက္ေတာ႕

Aမိန္႔ေပးလိုက္တယ္။ ေနာက္က

ထပ္ခ်ပ္မကြာ

Aေတာ္ေမွာင္ေနၿပီ၊

ငါ႔ကိုေစာင္႔

ဒီေကာင္ကို

သူကိုယ္တိုင္လည္း

တပ္ေတြကို

လိုက္ပါေလေရာ။

ပဲခူးၿမိဳ႕နား

လကြယ္ညလည္းၿဖစ္ေတာ႕

ပဲခူၿမိဳ႕ထဲ

တိုက္ရိုက္မဝင္ေတာ႕ပဲ ေမာမသံစခန္းမွာ ညAိပ္ရပ္နားတယ္။ ဒဂံုနဲ႔ ပဲခူးကို ၂ညAိပ္ခ်ီတယ္

Page | 102


ဆိုတာကိုႀကည္႔ရင္

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

သမိန္မရူးရဲ႕Aင္Aားကို

Aရမ္းAထင္မေသးပဲ

တေၿဖးေၿဖးခ်ည္းကပ္တာကို ေတြ႔ရမွာပါ။ AဲဒီAခ်ိန္မွာ

နန္းတြင္းမွာလည္း

မသၿဂႋဳလ္ရေသး၊

Aေတာ္ေလးရွဳပ္ေထြးေနၿပီ၊

ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕တပ္က

ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းထားတယ္။

ဆင္ၿဖဴရွင္

ဗညားဦးကေသၿပီ

ဒီလိုAခ်ိန္မွာ

သမိန္မရူးဟာ

နန္းတြင္းက မူးမတ္ေသနာပတိေတြကို ၿမိဳ႕စီး ၿပစီးေပၚတက္ၿပီး ဗညားႏြဲ႕ကို ခုခံဖို႕ Aတင္းAက်ပ္ Aမိန္႔ထုတ္တယ္

ဒါေပမဲ႕

ဘယ္သူမွAေရးမလုပ္ေတာ႕ဘူး ေနာက္က်သြားရင္

မူးမတ္ေသနာပတိေတြက

ဗညားႏြဲ႔ထံ

သူထက္ငါ

လက္ရွိစည္းစိမ္သိမ္းခံရမွာထက္

သူ႕စကားကို

Aရင္သြားၿပီး

သစၥာခံႀကတယ္၊

ဂုတ္ေပၚဓါးေရာက္မွာ

သိႀကတာကိုး၊

ပေဒသရာဇ္ေခတ္မွာ နိဳင္သူဆရာပဲ၊ စားစတမ္းပဲ။ သမိန္မရူးဟာ

သူ႕မွာရွိေသးတဲ႔

Aႀကမ္းဖက္ဖမ္းဆီး Aင္Aားက

Aင္Aားနဲ႔

သတ္ၿဖတ္ဖို႕လုပ္ေသးတယ္

Aရမ္းေတာင္႔တင္းေနေတာ႕

ဗညားႏြဲ႕သစၥာကိုခံေနႀကသူေတြကို ဒါေပမဲ႕

မၿဖစ္ဘူးဆိုၿပီး

Aဲဒီမူးမတ္ေသနာပတိေတြရဲ႕ သူမိန္းမ

တလေမသီရိကိုေခၚ

ဆင္ဆယ္စီးမွာ ေရႊေငြေက်ာက္သံပတၱၿမားေတြတင္ၿပီး ကြ်န္ယံု၇၀ဝနဲ႔ မုတၱမဘက္ထြက္ေၿပးေရာ။ သူ႕Aႀကံက

Aင္Aားေတာင္႔တဲ႕

မုတၱမစားနားမွာ

ခဏခိုမယ္

ၿပီးရင္

မုတၱမစားနဲ႔ေပါင္းၿပီး

ဗညားႏြဲ႔ကို တိုက္မယ္ေပါ႔။ ဒီသတင္းကိုႀကားေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔ဟာ သမိန္ဇိပ္ၿဗဲ၊ ဗိုက္ညဲ႕၊ ေစာဒရိုက္ ၃ေယာက္ကို ေခၚၿပီး မင္းတို႕ သမိန္မရူးေနာက္လိုက္ၿပီး ရေAာင္ဖမ္းခဲ႔ မရရင္ ေသဒဏ္ပဲလို႕ Aမိန္႔ေပးလႊတ္လိုက္တယ္၊ တကယ္ဆို သမိန္မရူးကို သူကိုယ္တိုင္လိုက္ဖမ္းခ်င္တာ ဒါေပမဲ႕ နန္းသိမ္းရမဲ႔ AစီစU္ေတြရွိေနေသးလို႕။ သမိန္ဇိပ္ၿဗဲတို႕Aဖြဲ႔လည္း သမိန္မရူးေနာက္ Aတင္းလိုက္ႀကတာေပါ႔၊ ေကြ႔ပတ္သြားရတဲ႔လမ္းကို မေကြ႔ပတ္ပဲ

Aေၿဖာင္႕လိုက္ေတာ႕

မႀကာဘူး

သမိန္မရူးရဲ႕Aဖြဲ႕ကိုမွီၿပီး

သမိန္မရူးကို

ဖမ္းလိုက္နိဳင္ပါေလေရာေပါ႔။ ဗညားႏြဲ႔စခန္းခ်ေနတဲ႔

ေမာမသံကို

ညီေတာ္ေဘာငံမုန္နဲ႔

မွဴးမတ္ေသနာပတိေတြလာၿပီး

ခမည္းေတာ္နတ္ရြာစံေႀကာင္း လာေလွ်ာက္ ္ႀကတယ္၊ မင္းပေရာဟိတ္ ဇြဲတႏုန္လည္း သမိန္မရူးက ဖမ္းၿပီးAက်U္းခ်ထားရာက လြတ္ၿပီး ေမာမသံစခန္းကို ေရာက္လာတယ္။ ဇြဲတႏုန္ကိုေတြ႔ေတာ႕ ဗညားႏြဲ႔က ကိုယ္ေတာ္Aတြက္ ဒုကၡေရာက္ခဲ႔ရတဲ႔Aတြက္ Aခုကိုယ္ေတာ္ၿပန္ၿပီး ခ်ီးၿမင္႔ရမယ္

Page | 103


ရာဇပေရာဟိတ္ ရာထူးနဲ႔ ခစားေစလို႕ ခ်ီးၿမွင္႔လိုက္သတဲ႕၊ ၿပီးေတာ႕ ကဲ ရာဇပုေရာဟိတ္ႀကီး ငါနန္းတက္ရမဲ႔

ေန႔နံAခ်ိန္Aခါေကာင္းကို

Aသစ္စက္ႀကီးက

ခ်က္ခ်င္းပဲ

တြက္ေပးဦး

မနက္ဖန္

လို႕ခိုင္း

ေတာ႕

ရာဇပုေရာဟိတ္

တပို႕တြဲလဆန္းတရက္

Aဂၤါေန႔

တက္ေနတစ္ခ်က္တီးေက်ာ္ရင္ မိဖုရားနဲ႔Aတူ နန္းတတ္ေတာ္မူပါလို႕ ေလွ်ာက္တင္ပါတယ္။ ဒီလို နန္းတတ္ပြဲကို မိဖုရားနဲ႔Aတူ ခံေတာ္မူပါလို႕ ဆိုလိုက္တာနဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ဟာ သူ႕Aနားမွာ ထိုင္ေနတဲ႔

ေမြမနိတ္ကို

ပီယရာဇေဒဝီ

ဆိုတဲ႔ဘြဲ႔နဲ႕

မိဖုရားေခါင္ႀကီးေၿမွာက္လိုက္ပါေလေရာ၊

ေမြ႔သင္ကိုလည္း ဒလသုဒၶမာယာဆိုတဲ႔ဘြဲ႔ကို ေပးလိုက္တယ္။ ငယ္ကAခ်စ္ Aႏွစ္တရာ ငယ္ကAေႀကာင္း Aႏွစ္တေသာင္းေတာင္ မေမ႔ေကာင္း ဆိုေပမဲ႕ ဗညားႏြဲ႔ဟာ

Aပသံုပိုက္စက္ဆိုတဲ႔

သူ႕ရင္ခြင္ထဲ

Aတင္းတိုးဝင္ခဲ႔တဲ႔

ေမ႔ထားလိုက္ပါၿပီ။

Aႏွိမ္ခံဘဝက ခ်စ္ညီမေလး

တနွစ္မၿပည္႔တဲ႔

ဖခင္ႀကီးရဲ႕AဆူAပူေတြႀကားထဲက တလေမေဒါကိုေတာ႕

Aခ်ိန္Aပိုင္းAၿခားဟာ

လံုးလံုးႀကီး

လူတေယာက္ရဲ႕ႏွလံုးသားကို

ဒီေလာက္ေတာင္ ေၿပာင္းလဲသြားေစသလား။ ဟိုတုန္းက တီတီတာတာနဲ႔ ႏြဲ႔ဆိုးဆိုးတတ္ေပမဲ႕ လူႀကမ္းႀကီးကိုAၿမဲေႀကာက္ရတဲ႔ တလေမေဒါကို သူ႕ေမ႔သြားနိဳင္တာ ဘာေႀကာင္႔လဲ ေမြမနိတ္ကို ေပးတဲ႔ဘြဲ႔က

ပီယရာဇာေဒဝီတဲ႔၊

ခ်စ္ဖြယ္ေသာ

Aဆင္းIေၿႏၵနဲ႕

ၿပည္႕စံုသူေပါ႔၊

ဒါဆို

ရုပ္ရည္ေႀကာင္႔လား၊ ဒါမွမဟုတ္ ပီယဝါစာ ခ်စ္ဖြယ္ေသာ စကားေႀကာင္႔လား။ Aနိမ္႕စံဘဝက ခံပြင္႔ကိုစြန္႔ပစ္ခဲ႔တာ

ခံပြင္႔လိုသံုးခဲ႔ေပမဲ႕ ရာဇဝင္မွာ

Aၿမင္႔ေရာက္ေတာ႕

AပံုAပင္ပဲေလ။

စံပယ္ပြင္ကို

ဝိဇယမင္းသားရဲ႕

လွမ္းရင္း

Aခ်စ္မွာAထိနာခဲ႔တဲ႕

ကစၥနား၊ က်န္စစ္သားရဲ႕ စြန္႔ပစ္ခံ သမၻဴလ၊ မင္းတုန္းမင္းရဲ႕ မယ္သဲ၊ ဒီလိုပဲ Aခ်ိန္လံုးAနစ္နာခံခဲ႔ ဒုကၡသူခမွ်ခံခဲ႕တဲ႕ Aပသံုရဲ႕ တလေမေဒါဟာ ဗညားႏြဲ႔ရဲ႕AစီစU္သစ္မွာ ပါမလာေတာ႕ပါဘူး။ ရာဇာဓိရာဇ္ ေနာက္တေန႕နံနက္မွာ ဇြဲတႏုန္တၿဖစ္လဲ ရာဇပုေရာဟိတ္ရဲ႕ Aခါေပးတဲ႔Aတိုင္း ပဲခူးၿမိဳ႕ေပၚမွာ ေAာင္ေၿမနင္းမဂၤလာ လုပ္တယ္။ ရာဇပုေရာဟိတ္ေပးတဲ႔ ေAာင္ေၿမက နန္းတြင္းမွာမဟုတ္ပဲ ၿမိဳ႕တြင္းေဈးတခုရဲ႕ စစ္ဝတ္တန္ဆာ

Aေရွ႔မွာလို႕

ဆိုပါတယ္။

ခ်ပ္ဝတ္ႀကီးကိုဝတ္ထားသလို

ေAာင္ေၿမနင္းမဂၤလာမွာ ေမြ႔မနိတ္နဲ႔

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

ေမြ႔သင္တို႕တေတြကလည္း

Page | 104


မိဖုရာႀကီးဝတ္စံုေတြ ဝတ္လို႕ေပါ႔ေလ။ ေAာင္ေၿမနင္းၿပီး ရန္ေAာင္ၿမင္ (က်ိဳက္ေဇးစႀတ)ဆိုတဲ႔ ဘုရားကိုဝင္ၿပီးရွိခိုး ၿပီးေတာ႕မွ ေမာတရုတ္တခါးကေန နန္းၿမိဳ႕ထဲကို ဝင္ပါသတဲ႔။ AဲဒီAခ်ိန္မွာ

Aရွင္မဲ႔ေနတဲ႔

နန္းၿမိဳ႕ကို

ေစာင္႔ေရွာက္ရသူက

သန္လွ်င္စား

Aမတ္ဒိန္ပါ။

ဗညားႏြဲ႔က Aနိဳင္နဲ႔လာၿပီဆိုတာနဲ႔ မွဴးမတ္ေသနာပတိေတြAားလံုးလိုလိုဟာ နန္းၿမိဳ႕ကို ပစ္ၿပီး သူ႕ထက္ငါAလုAယက္

ဗညားႏြဲ႔ကို

လက္ေဆာင္ပ႑ာဆက္ႀက

ေၿပးၿပီးရွိခိုးႀက၊

နန္းတြင္းမွာ

သံေတာ္ဦးတင္ႀက၊

ဗညားႏြဲ႔နန္းတက္မဂၤလာပြဲAတြက္

မ႑ပ္ကနားႀကီးေဆာက္ႀကနဲ႔ မ်က္ေစ႕ေနာက္ေAာင္ Aလုပ္ရွဳပ္ေနႀကေပမဲ႕ Aမိန္ဒိန္ကေတာ႕ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ပဲ ကြယ္လြန္သူ ဆင္ၿဖဴရွင္ဗညားဦးAေလာင္းကို ႀကည္႔ေကာင္းေAာင္ ၿပင္ဆင္၊ AသုဘAခမ္းAနားကို

ခမ္းခမ္းနားနားၿဖစ္ေAာင္လုပ္၊ ေခတ္Aပ်က္မွာ

လခေမာင္းထခတ္မဲ႔

ေတာေႀကာင္ေတြ သူခိုးသူဝွက္ေတြ နန္းတြင္းထဲမဝင္နိဳင္ေAာင္ လံုၿခံဳေရးကို စနစ္တက်လုပ္ စတဲ႔Aလုပ္ေတြမွာပဲ

လံုးပမ္းေနသတဲ႔။

သူ႕Aတြက္ေတာ႕

ဗညားႏြဲ႔နဲ႔

သမိန္မရူးတို႕ရဲ႕

Aာဏာလုပြဲဟာ ဘာမွမသက္ေရာက္သလိုပဲ။ ဗညားႏြဲ႔လာေတာ႕ ပုဆစ္ဒူးတုတ္ထိုင္ရွိခိုးၿပီး တံခါတဖက္ဖြင္႔လို႕ ဆင္ေတာ္Aေရွ႕ကေလွ်ာက္ရင္း Aတြင္းေတာ္ထဲ ဦးေဆာင္ ေခၚသြား ပါတယ္၊ ဗညားႏြဲ႔က မႀကည္ေပမဲ႔ ဘာမွေတာ႕မေၿပာဘူး၊ ေနနွင္႔ဦးေပါ႔။ မဂၤလာမ႑ဆီေရာက္ေတာ႕

ေဘာငံမုန္ကို

မင္းAစ္မကိုသြားေခၚကြာ

ဆိုၿပီးလႊတ္တာနဲ႔

ေဘာငံမုန္လည္း တလေမေဒါဆီသြားၿပီး Aေခၚလႊတ္လိုက္ေႀကာင္း ေၿပာတယ္။ တကယ္ဆို တလေမေဒါAတြက္

ဒီAခ်ိန္ဟာ

ဘဝမွAေပ်ာ္ဆံုးၿဖစ္ရမဲ႔Aခ်ိန္ေပါ႔၊

ခ်စ္သူ႕လက္ကို

ဆြဲၿပီး

မိဖုရာႀကီးAၿဖစ္နဲ႔ ရင္ေကာ႕လို႕ နန္းသိမ္းပြဲခံရမဲ႔Aခ်ိန္။ Aခုေတာ႕ ခ်စ္ရသူက ဘာမွဟုတ္တဲ႔ ဆီသည္မကို မိဖုရားေခါင္ႀကီး Aၿဖစ္ေပးၿပီး Aဲဒီဆီသည္မနဲ႕Aတူ နန္းသိမ္းပြဲလုပ္ေတာ႕မတဲ႔၊ ဆင္ၿဖဴရွင္ရဲ႕Aသည္းေက်ာ္ နန္းတြင္းသားေတြႀကား

မင္းသမီးေလးဟာ

ေခါင္းမေဖၚရဲပဲ

လင္စြန္႔မယားAၿဖစ္နဲ႔

ေနရေတာ႕မယ္။

ခ်စ္သူက

နန္းတြင္းသူ

Aရမ္းရက္စက္တယ္

သူနဲ႔ဆီသည္မတို႕ နန္းသိမ္းပြဲ ခံတာကို သူမကေAာက္ကေန ႀကည္႕ရင္း ႀကည္ႏဴးမုဒိတာပြားခိုင္း ေလရဲ႕၊

ရက္စက္လိုက္တာ။

ဒီလိုမာနမီး

ေဒါသမီး

ေသာကမီးေတြကို

၁၆ႏွစ္Aရြယ္

တလေမေဒါဟာ Aရြယ္နဲ႔မမွ် ခံစားရရင္း ရိႈက္ငိုလူးလိမ္႕ရင္းနဲ႔က်န္ခဲ႔ရွာတယ္။ ေဘာငံမုန္လည္း

Page | 105


Aမၿဖစ္သူကို

စိတ္မေကာင္းစြာႀကည္႔ရင္းနဲ႔

သားေလး

ေဘာေလာက်န္းေဒါကိုခ်ီၿပီး

ဗညားႏြဲ႔ဆီေခၚသြားတယ္။ ဗညားႏြဲ႔ဟာ

ဖမ္းမိထားတဲ႔

သမိန္မရူးနဲ႔

တလေမသီရိကို

မဂၤလာမ႑ပ္နားက

ဆင္ကပ္မွာ

ႀကိဳးနဲ႔တုတ္ထားခိုင္းထားတယ္၊ ဒါကိုနန္းတက္ပြဲ လာတဲ႔ မဟာေဒဝီၿမင္ေတာ႕ ေဒါသထြက္ၿပီး မူးလဲသြားလို႕ ႏွာႏွပ္ေတာင္ယူရသတဲ႔။ ေပၿဖစ္စU္က ခံခဲ႔ရတာေတြကို ေတြးရင္ ဗညားႏြဲ႔က သူ႕Aမနဲ႔

သူေယာက္ဖသမိန္မရူးကို

ခ်က္ခ်င္းသတ္ေစလို႕

Aမိန္ခ်ေတာ႕

မင္းကန္စီနဲ႔

မပိုင္ဆရာတို႕က မဂၤလာAခါမွာ ေသြးမစြန္းပါေစနဲ႔လို႕ ဝိုင္းတားေပးမဲ႔ နဂိုစိတ္ႀကမ္းေတြ ေပၚေနတဲ႔ ဗညားႏြဲ႔က

လက္မခံဘူး

သတ္ရပါေလေရာ။

ငါကခ်က္ခ်င္းဆို

ခ်က္ခ်င္းသတ္ဆိုလို႕

မဟာေဒဝီကိုေတာ႕

နန္းတက္ဘိသိတ္ခံပြဲမွာပဲ

သူ႔ရဲ႕ေကြ်းမိခင္ဆိုတဲ႔

ေက်းဇူးAသိန႔ဲ

လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင္႔ေပးၿပီး လက္ရွိရာထူးAတိုင္း ဒဂုန္ကိုဆက္စားေစတယ္။ ဒီလိုေသြးနဲ႔ရင္း

ေသြးနဲ႔ခင္းၿပီးဘိသိတ္ခံတဲ႔

၁၀ရက္ေန႔မွာ

ရာဇဓိရာဇ္ဆိုတဲ႔

ဟံသာဝတီထီးနန္းကို

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

ဘြဲ႔ခံၿပီး

သကၠရာဇ္

ဝါရီးရူးမင္းဆက္ရဲ႕

သိမ္းပိုက္လိုက္ပါေတာ႕တယ္။

၇၄၅၊

တပို႕တြဲလဆန္း

၉ဆက္ေၿမာက္မင္းAၿဖစ္နဲ႔

AဲဒီAခ်ိန္က

သူ႕Aသက္ဟာ

၁၆ႏွစ္ပဲရွိေသးတယ္။ ဗညားႏြဲ႔ဟာ

ႀကမ္းတယ္

ခက္ထန္တယ္

မိန္းမသားတေယာက္Aေပၚ

ရက္စက္တယ္

ရက္စက္ခဲ႔တယ္၊

Aတၱႀကီးတယ္

တလေမေဒါလို

တကယ္႔လူႀကမ္းလူရိုင္းႀကီးေပါ႔။

ဒါေပမဲ႕

မိဘေမတၲာဆိုတာကို လံုးလံုးမခံစားရတဲ႔၊ ေမတၱာရဲ႕ေႏြးေထြးမွဳနဲ႔ မထိေတြ႔ရတဲ႔ လူငယ္ တေယာက္ Aတြက္

သူ႕ႏွလံုးသားဟာ

လြယ္လြယ္ေၿပာရရင္

ေAးခဲေနမယ္၊

သားရဲတိရိစာၦ န္

ႀကမ္းတမ္းေနမယ္၊

ဆန္ေနမယ္ဆိုရင္

ဒါဘယ္သူAၿပစ္လဲ၊

ရိုင္းစိုင္းေနမယ္ သူဘဝကိုက

ၿပဌါန္းထားၿပီးသားလို႕ ဆင္ေၿခတက္ရင္ေကာ။ Aမတ္ဒိန္ (သို႕)ထြန္းလင္းေတာက္ပတဲ႔ ရာတနာ ရာတနာ ရက္စက္ႀကမ္းတမ္းတဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ကေန ရာဇာဓိရာဇ္ၿဖစ္သြားတဲ႔ Aပသံုပိုက္စက္ ရာဇာဓိရာဇ္ဘဝမွာ ေရာ ? ? ?

Page | 106


ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ ေရွးမင္းေတြAစU္AလာAတိုင္း သဖန္းပ်U္ထက္မွာ ထိုင္ၿပီး ပုဏၰားေတာ္ေတြရဲ႕ ရတနာေရစင္သြန္းေလာင္းတာကို

ခံယူတာ

နဲ႔ေAာင္စည္ေAာင္ေမာင္းတီးမွဳတ္တာ

ခရုသင္း

Uကင္ထီးၿဖဴ

တံပိုးခရာ

ေAာက္မွာ

ရတနာစည္ေတြ သစၥာၿပဳတာ

စတဲ႔

ဟိႏၵဴAယူေတြနဲ႔ ဘိသိတ္မဂၤလာကို AႀကီးAက်ယ္ခံယူသလို၊ သံဃာေတာ္Aပါး တေထာင္ကို ပင္႔ၿပီးဆြမ္းေကြ်းတာ၊

ပစၥည္းေလးပါး

ကပ္တာ၊

လူပရိသတ္ေတြကို

ေကြ်းေမြးတာ

စတဲ႔ဗုဒၥဘာသာဝင္ေတြရဲ႕ မဂၤလာAလွဴကိုလည္း AႀကီးAက်ယ္လုပ္ပါသတဲ႔။ ဘိသိတ္မဂၤလာAခန္းAနားနဲ႔ ဘုရင္Aသစ္ခ်ပ္ခြ်တ္တို႕ရဲ႕ သေဘာကေတာ႕

နန္းတက္Aလွဴေတာ္မဂၤလာAခန္းAနားၿပီးေတာ႕ ထံုးစံAတိုင္း

မွဴးမတ္ေသနာပတိေတြ

သူ႕ရဲ႕ပထမဆံုးညီလာခံကို Aမတ္စစ္သူႀကီးေတြ

ေခၚယူတယ္။

နယ္စား

ပယ္စားေတြနဲ႔

မိတ္ဆက္ေတြ႔ဆံုပြဲေပါ႔။ သူ႕ေAာက္မွာ

ၿပားၿပားဝတ္တြားေနႀကတဲ႔

ငါ႔မ်က္လံုး၂လံုးထဲမွာ

စူးေနတဲ႔

မ်က္လံုးတလံုးမွာေတာ႕ သန္လွ်င္စား

စူးေနဆဲပဲ

Aမတ္ဒိန္ဟာ

Aရွင္မင္းႀကီးေၿပာခ်င္တာ Aၿခားမွဴးမတ္ေတြက ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးက နန္းၿမိဳ႕ထဲဝင္ေတာ႕

ဆူး၊

မွဴးမတ္ေသနာပတိေတြကို မ်က္လံုးတလံုးကေနေတာ႕

လို႕

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကိုမဟုတ္လား။

ဘာမွမဆက္သြယ္ခဲ႔ဘူး ၿမိဳ႕တံခါးတခ်ပ္သာ

ထြက္သြားၿပီ

ခက္ထန္ထန္ေၿပာလိုက္သတဲ႔။

ဝတ္တြားေနရာက

ကိုယ္စားလွယ္ေတြ

ပလႅင္ထက္ကႀကည္႔ၿပီး

စာေတြပို႕ဆက္ၿပီး ဒါကတခ်က္၊

ဒီလိုေၿပာတာနဲ႔

ပဆစ္ဒူးတုတ္ထိုင္လိုက္ၿပီး Aရွင္မင္းႀကီး

ဒဂုန္မွာရွိေနတုန္း

Aဆက္Aသြယ္ႀကတယ္

ေနာက္တခ်က္က

ဖြင္႔ေပးခဲ႔တာကတခ်က္

ဒါေပမဲ႕

Aရွင္မင္းႀကီး

ဒီAခ်က္ေတြေႀကာင္႔

Aရွင္မင္းႀကီး ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကို ေဒါသထြက္ေနတာပါ ” လို႕ မေႀကာက္မရြံ႔ေၿပာပါတယ္။ ဘိသိတ္မခံခင္ေလးေတာင္မေရွာင္ Aမနဲ႔ေယာက္ဖကိုေတာင္ သတ္တဲ႔ဒီမင္း၊ Aရမ္းႀကမ္းတမ္း ရက္စက္တဲ႔မင္း

ဒီမင္းကို

ဒီလိုေလွ်ာက္ေတာ႕

Aမတ္ဒိန္ေတာ႕

ေလွ်ာၿပီေပါ႔လို႕

Aားလံုးကတြက္ေနႀကတာေပါ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း သူ႕ကိုဒီလိုၿပန္ေၿပာတဲ႔ Aမတ္ဒိန္ကိုႀကည္႔ၿပီး Aမ္းသြားတယ္ ၿပီးမွ Iေၿႏၵၿပန္ဆည္ရင္း ေAး မင္းAၿပစ္မင္းသိေတာ႕ ေကာင္းတာေပါ႔၊ ကဲ ငါဘယ္လို

စီရင္ေပးရမလဲ

မင္းဖာသာမင္းေရြးစမ္း၊

ငါရဲ႕Aင္Aားကို

ေႀကာက္လို႕သာ

Page | 107


မင္းတံခါးတခ်ပ္ဖြင္႔ေပးတာ တကယ္လို႕ ငါ႕မွာAင္Aားမရွိရင္ တခ်ပ္မွေတာင္ မင္းဖြင္႔မွာမဟုတ္ မင္းAၿပစ္က မရူးAၿပစ္နဲ႔Aတူတူပဲ လို႕ ခပ္မာမာေဟာက္လိုက္တယ္။ Aမတ္ဒိန္က

ဦးသံုးႀကိမ္ခ်ၿပီး

Aရွင္သတ္ရင္လည္းေသရမွာေပါ႔၊

ဒါေပမဲ႕

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး

တခုေလွ်ာက္ထားပါရေစ၊ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးဟာ Aရွင္႔ဖခည္းေတာ္ ဆင္ၿဖဴရွင္ သုရွင္ဗညားဦးရဲ႕ ကြ်န္ရင္းပါ၊ Aရွင္ေစရင္ Aသက္ေပးတိုက္ေပးပါ႔မဲ႕ သစၥာဆိုထားတဲ႔ေကာင္ပါ၊ Aရွင္႔မင္းႀကီး ဒဂုန္ကေနၿခားနားစU္က

သုရွင္ဘာမွမမိန္႔လို႕ ကြ်န္ေတာ္ဘာမွမလုပ္ရ၊ တကယ္လို႕သုရွင္သာ

Aမိန္႔ေပးလို႕ကေတာ႕

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးAသက္ေသပါေစ

နန္းတြင္းဝင္တုန္းကလည္း နန္းတြင္းထဲကို

တကယ္လို႕

သုရွင္သာ

လြယ္လြယ္နဲ႔ဝင္ရမွာမဟုတ္၊

Aရွင္မင္းႀကီးတိုက္ရမွာပဲ။

ပလႅင္ထက္မွာရွိေနရင္

ကြ်န္ေတာ္ေသမွပဲ

Aရွင္မင္းႀကီး

ဝင္ရပါမယ္။

Aခုလည္း

Aရွင္မင္းႀကီးကို တံခါတရြက္ဖြင္႔ ေပးတယ္ဆိုတာကလည္း သုရွင္ရဲ႕နာမ္မရွိေတာ႕ပဲ ရုပ္သာ က်န္ရစ္လို႕ၿဖစ္တယ္၊

တကယ္လို႕သာ

ရုပ္ေရာ

နာမ္ေရာမရွိေတာ႕ရင္

တခါးႏွစ္ခ်ပ္

လံုးဖြင္႔ေပးမွာေပါ႔ ဘာလို႕ကြ်န္ေတာ္က နန္းတံခါးကို ပိတ္ထားရမွာလဲ။ AခုဆိုAရွင္မင္းႀကီးဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႕ရဲ႕

သခင္ၿဖစ္ၿပီ

သခင္ၿဖစ္ၿပီၿဖစ္တဲ႔Aတြက္

သခင္႕AေပၚAသက္စြန္႔သစၥာရွိရေတာ႕မယ္၊ ကူညီၿပီး

Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕သစၥာကို

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ႕

ရွင္းရွင္းပဲ

ထီးၿဖဴမေဆာင္းထားတဲ႔

ဒီAခ်ိန္မွာ

မေစာင္႔ရင္

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးမွာ

Aရွင္မင္းႀကီးကို

ကြ်န္ေတာ္ဟာ

ပုန္ကန္သူဖက္ကို

သစၥာေဖါက္မၿဖစ္ေပဘူးလား။

ထီးၿဖဴေဆာင္းတဲ႔တရားဝင္မင္းရဲ႕

သစၥာကိုပဲေစာင္႔တယ္၊

ဘယ္ေသာင္းက်န္းသူမင္းကိုမွ

မခစားနိဳင္ဘူး။

ဒီAတြက္ Aရွင္မင္းႀကီးသတ္ရင္လည္း ေသရမွာပဲ၊ ဒါေပမဲ႕ ရာဇဝင္မွာေတာ႕ Aမတ္ဒိန္Aရူးလို မက်င္႔ႀကနဲ႔ေဟ႕ ဒီေကာင္က Aရူးထၿပီး ထီးၿဖဴေဆာင္းတဲ႔ တရားဝင္မင္းကို သစၥာေစာင္႕သိလို႕ ပုန္ကန္ၿခားနားတဲ႔ မင္းသားကို မခစား၊ Aႀကံမေပး၊ မဆည္းကပ္၊ မကူညီမိလို႕ Aဲဒီပုန္ကန္တဲ႕ မင္းသားဘုရင္ၿဖစ္ေတာ႕ Aမတ္ဒိန္Aသတ္ခံရေရာလို႕ ဆိုစမတ္ၿပဳႀကမွာပဲ။ ဒီလိုဆိုရင္ ေနာင္ ေသာင္းက်န္းသူထရင္ ေသာင္းက်န္းသူဘက္ ခစားသူမ်ားေတာ႕မယ္၊ Aဲသလိုဆိုရင္ တိုင္းၿပည္သူ ၿပည္သား

ရဟန္းပုဏၰားေတြ

္ၿငိမ္ဝပ္ပိၿပားမွဳပ်က္စီးေတာ႕မယ္။ သတ္ခ်င္သတ္ေပေတာ႕

ေသာကၿဖစ္ရေတာ႕မယ္၊ ဒါေလာက္ပဲ

ရာဇဝင္မွာေတာ႕

ဒါေႀကာင္႔

တိုင္းျပည္

ကြ်န္ေတာ္ေၿပာနိဳင္ေတာ႕တယ္

Aရွင္မင္းသား

ကြ်န္ေတာ္႔Aၿဖစ္က

ထင္းရွာေနမွာပဲ

လို႕

ရဲရဲႀကီးထေလွ်ာက္လိုက္တယ္။

Page | 108


Aမတ္ဒိန္ရဲ႕စကားဟာ

Aသက္၁၆ႏွစ္ပဲရွိေသးတဲ႔

ဘုရင္Aသစ္ခ်ပ္ခြ်တ္ေလးရဲ႕

ရင္ထဲကို

ဒိုင္းကနဲဝင္သြားတယ္။ ရာဇာဓိရာဇ္ စကား မဆိုနိဳင္ေတာ႕ဘူး၊ ၿငိမ္။ AဲဒီAခ်ိန္မွာ မင္းကန္စီနဲ႔ မပိုင္ဆရာက

Aရွင္မင္းႀကီး

တိုင္းၿပည္Aုပ္ခ်ဳပ္ေရး

Aမတ္ဒိန္ရဲ႕စကားဟာ

ၿငိမ္ဝတ္ပိၿပားေရးAတြက္

ေသြးထြက္ေAာင္

သိပ္မွန္တဲ႔စကား၊

မွန္တဲ႔စကားပါ၊

လက္ရွိAေၿခေနမက

ေနာင္သမိုင္းတေလွ်ာက္ Aက်ိဳးမ်ားမဲ႔စကားပါ Aရွင္မင္းႀကီး စိတ္Aလိုထက္ ဆင္ၿခင္တံုတရားကို ဦးစားေပးပါလို႕

ဝိုင္းေလွ်ာက္ေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

ႏုတ္ဆိတ္

သြားၿပီး

AေသAခ်ာ

စU္းစားတယ္၊ ေတြးရင္း စU္းစားရင္း သူ႕မ်က္ႏွာၿပံဳးလာတယ္၊ ၿပီးေတာ႕ ဟုတ္တယ္ Aမတ္ဒိန္ဟာ Aမွဳထမ္းေကာင္း

သစၥာရွိကြ်န္ယံုပဲ၊

ငါ႔Aတြက္ေတာ႕

Aဖို႕မၿဖတ္နိဳင္တဲ႔

ပတၱၿမားကိုရလိုက္ပဲကြ

Aမတ္ဒိန္မဏိရြတ္လို႕ ငါေပးလိုက္တယ္ကြာ၊

ဒီေတာ႕

ေမာင္မင္းကိုရလိုက္တာဟာ မင္းနာမည္ကို

ဒီေန႕ကစၿပီး

ပတၱၿမားရတနာနဲ႔တူတဲ႔Aမတ္ဒိန္ေပါ႔ မင္းစားၿမဲ

သန္လွ်င္ကိုလည္းဆက္စားေပါ႔ လို႕မိန္႔ပါေတာ႕တယ္။ ဒီလိုနဲ႔ Aမတ္ဒိန္ဟာ မွဴးမတ္ေတြႀကားမွာ ပထမဆံုးဘြဲ႕ေတာ္ခ်ီးၿမွင္႔ခံရတဲ႔Aမတ္ၿဖစ္သြားတယ္။ သူ႕ရဲ႕ ကြ်န္ရင္း လူရင္းေတြၿဖစ္တဲ႔ မင္းကန္စီတို႕ ေဘာမြန္တို႕၊ မေသာက္တို႕ မသံေကးတို႕ေတာင္ Aမတ္ဒိန္ေနာက္မွ ဘြဲ႔ရသတဲ႕။ တကယ္ဆို Aမတ္ဒိန္ရဲ႕ စကားဟာ စိတ္တိုစိတ္ဆက္ ရက္စက္ ႀကမ္းတမ္းတဲ႔

၁၆ႏွစ္သား

မင္းသားတေယာက္ကို

Aသိဉာဏ္ရွိတဲ႔

Aုပ္ခ်ဳပ္ေရးေကာင္းတဲ႔

ဘုရင္တပါးAၿဖစ္ကို တြန္းပို႕လိုက္တာလို႕ ေၿပာရမလားမသိ၊ ေနာက္ပိုင္းမွာ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ Aရင္ကထက္ ပိုၿပီးရင္႔က်က္သြားပါေတာ႕တယ္။ Aင္းဝဝ-ဟံသာဝတီ Aႏွစ္ေလးဆယ္စစ္ပြဲ စစ္မီးရဲ႕ မူလထင္းေခ်ာင္းမ်ား ဗညားႏြဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ဘြဲ႔နဲ႕ ဟံသာဝတီထီးနန္းကိုသိမ္းပိုက္ၿပီးတဲ႔ေနာက္ ပထမဆံုးလုပ္ရာတာက သူ႕Aေဖဗညားဦးရဲ႕

Aသုဘကိစၥပါပဲ။

AေဖAသုဘကို

တခန္းတနားက်င္းပၿပီးတဲ႔ေနာက္

သူဟာရာမညတိုင္းကို ၿပန္လည္စုစည္းတယ္။ ဒီေနရာမွာ

ဗညားဦးေခတ္ဟံသာဝတီရဲ႕

ေတာင္ဘက္ထားဝယ္-ၿမိတ္၊ Aထိေလာက္ရွိေလာက္တယ္၊

Aေနာက္ဘက္

နယ္ေၿမကို ပုသိမ္ေၿမာင္းၿမနဲ႔

ေၿမာက္ဘက္မွာေတာ႕

Aႀကမ္းဖ်င္းပံုေဖာ္ရရင္ Aေရွ႕ဘက္ထိုင္းနယ္စပ္

မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲ

Aုပ္ခ်ဳပ္ေနတဲ႔

Page | 109


Aင္းဝလက္ေAာက္ခံ နယ္ေၿမေတြနဲ႔ထိစပ္ေနၿပီး နယ္နမိတ္က မၿပတ္သားဘူး။ Aခ်ိဳ႔ၿမိဳ႕ေတြဟာ Aင္းဝလက္ေAာက္ခံလား

ဟံသာဝတီလက္ေAာက္ခံလားဆိုတာ

မသဲကြဲဘူး

Uပမာ

ပဲခူးရိုးမAေရွ႕ဘက္က ေတာင္ငူဟာ ဗညားႏြဲ႔ကိုတိုက္ဖို႕ ဆင္႔ေခၚေတာ႕ ပဲခူးတပ္နဲ႔လာပူးေပါင္းၿပီး ဒဂုန္ကိုခ်ီတာကို

ေတြ႔ရတယ္၊

ၿဖစ္နိဳင္တာက

သစၥာခံနယ္ေၿမၿဖစ္ဟန္ရွိၿပီး၊ လံုးလံုးၿဖစ္သြားပံုရတယ္၊

ဗညားဦးကြယ္လြန္ေတာ႕ တခါ

Aင္းဝလက္ေAာက္ခံၿဖစ္ၿပီး ဟံသာဝတီသားေတြက Aင္းဝေရာ

ရိုးမAေနာက္ဘက္ ဟသၤာတက

ပုဂံကေနခြဲထြက္ၿပီး

၂မင္းလံုးရဲ႕

Aင္းဝလက္ေAာက္ခံ

ၿမိဳ႕ေတြမွာကလည္း

သာယာဝတီဟာ

ဟံသာဝတီလက္ေAာက္ေရာက္ေနၿပန္တယ္၊

ၿပည္Aထိသူတို႕ပိုင္တယ္လို႕ဆိုႀကတယ္။

ဟံသာဝတီပါ

ၿဖစ္ေနလို႕ပဲလို႕

ဟံသာဝတီ-Aင္းဝ

ဒီလိုၿဖစ္ေနရတာကလည္း

စုစည္းထူေထာင္ထားတဲ႔

ေၿပာရင္ရမယ္ထင္တယ္။

နိဳင္ငံသစ္ေလးေတြ

မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲနဲ႔

ဗညားဦးရဲ႕

ပုဂိၢဳလ္ေရးရင္းႏွီးမွဳေႀကာင္႔သာ Aင္းဝနဲ႔ဟံသာဝတီဟာ ႏွစ္ၿပည္႔တၿပည္ၿဖစ္ေနေပမဲ႕ ေၿပာရမယ္ဆို ဒါဟာAေပၚယံေလာက္ပါပဲ။ ဒီလိုAင္းဝနဲ႔ ဟံသာဝတီတို႕ရဲ႕ တိက်တဲ႔ ေဘာ္ဒါလိုင္းမရွိတာဟာ Aရွည္လ်ားဆံုး

စစ္ပြဲႀကီးၿဖစ္တဲ႔

Aင္းဝ-ဟံသာဝတီ

ေနာင္

ၿမန္မာ႕သမိုင္းမွာ

Aႏွစ္၄၀စစ္ပြဲ

ၿဖစ္ရၿခင္းရဲ႕

AဓိကAေႀကာင္းAရင္းႀကီးတခ်က္ ၿဖစ္လာခဲ႔ပါေတာ႕တယ္။ Aင္းဝ-ဟံသာဝတီစစ္ပြဲၿဖစ္ရၿခင္း Aေႀကာင္းေတြထဲမွာ ေၿမာင္းၿမစားေလာက္ဖ်ားရဲ႕ ပဲခူးဘုရင္ကို Aံတုခ်င္တဲ႔

Aခ်က္လည္း

ပဲခူးနယ္နဲ႔ၿပိဳင္ၿပီး

ပါဝင္တယ္။

ဆန္စပါးAထြက္ေကာင္းတယ္၊

နိဳင္ငံရပ္ၿခားကုန္သေဘၤာေတြ

ဝင္ထြက္ေနတဲ႔

သိႀကတဲ႔Aတိုင္း

ပုသိမ္းေၿမာင္းၿမနယ္ဟာ

ပုသိမ္ဆိပ္ကမ္းကလည္း ဆိပ္ကမ္းတခု၊

ေရွးကတည္းက

ၿပီးေတာ႕

ဒီေဒသဟာ

ေၿမႀသဇာေကာင္းၿပီး သားငါးႀကြယ္ဝလို႕ ေဒသမွာေနထိုင္သူဦးေရကလည္းမ်ားတယ္ ဆိုေတာ႕ကာ ပုသိမ္ေၿမာင္းၿမဟာ

နိဳင္ငံေရးAရ

Aင္AားAင္မတန္

ေတာင့္တင္းတဲ႔

ေဒသေပါ႔။

ဒါ႔Aၿပင္

Aဲဒီနယ္စား ေလာက္ဖ်ားဟာ ဟိုး ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕Aဖိုး ေစာဇိပ္မင္းလက္ထက္က ၿပည္ၿမိဳ႕ကို သြားသိမ္းတဲ႔ ေစာAဲၿပသတ္ရဲ႕ သား၄ေယာက္ထဲက တေယာက္ဆိုေတာ႕ “ဇ”ကလည္းမေသးဘူး၊ သားသမီးကလည္းမ်ားတယ္။ ဒီလိုပဲ ပဲခူးရဲ႕ေတာင္ဘက္က ေမာ္လၿမိဳင္ မုတၱမ နဲ႕မွာကလည္း ေလာက္ဖ်ားရဲ႕ ညီAကိုေတြၿဖစ္တဲ႔ Aဲၿပဗုန္၊ ၿဗတ္ထဗ နဲ႔ Uလိုတို႕ Aင္AားAခိုင္မာနဲ႔ ရွိေနႀကတယ္။ ဒီညီAကို ေလးေယာက္ဟာ ရာဇာဓိရာဇ္လို ၁၆ႏွစ္သား ဘုရင္ငခြ်တ္ေလးမေၿပာနဲ႔ Aေဖၿဖစ္တဲ႔ ဗညားဦးကိုေတာင္ ပုန္ကန္ခဲ႔တဲ႔ ရာဇဝင္ကလည္းရွိေနၿပန္တယ္။ ညွပ္ၿပီးထိန္းထားတဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္က

ဒီညီAကိုေတြရဲ႕

သူ႕ရဲ႕ေတာင္ဘက္နဲ႕

Aင္Aားကို

ၿဖိဳဖ်က္ဖို႕

Aေနာက္ဘက္ကို

ႀကိဳးစားတဲ႔Aခါမွာေတာ႕

ၿပင္းထန္တဲ႔တုန္႔ၿပန္မွဳေတြနဲ႔ ႀကံဳရပါေလေရာ။ ---------------------------------

Page | 110


ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ ပထမဆံုး ပဲခူးကိုAေၿခခံၿပီး စနစ္က်တဲ႔ စုစည္းမွဳကိုစလုပ္တယ္။ စနစ္က်တဲ႔ တရားUပေဒစိုးမိုးမွဳရွိလာေတာ႕ Aင္Aားေကာင္းလာတဲ႔

စပါးထြက္ေကာင္းတဲ႔

ပဲခူးကိုAေၿခကုတ္ယူၿပီး

ပဲခူးဟာ

Aင္Aားေကာင္းလာတာေပါ႔။

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

ဒဂုန္

သန္လွ်င္

ဒလ

တိုက္ကလား စစ္ေတာင္း စတဲ႔ၿမိဳ႕ေတြမွာ သူ႕Aင္Aားကို ခိုင္မာေစတယ္။ ဒါကို ေလာက္ၿဖားတို႕ ညီAကိုေတြ

သတိထားမိလာၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္ေတာင္းေတာ႕မွာပဲလို႕ ဒဂုန္ကေန

ပုန္ကန္တုန္းက

Aေဖလက္ထက္က

မေၿပခဲ႔တဲ႔

သေဘာေပါက္လာတယ္။

Aေၿခေနေပးပါလွ်က္နဲ႕

ရာဇာဓိရာဇ္

ရန္ေႀကြးကို ဗညားႏြဲ႔ဘဝက

သူတို႕Aၿပတ္မႏွိမ္နင္းခဲ႔မိတာကိုလည္း

ေနာင္တရမဆံုး ၿဖစ္ေနႀကတယ္၊ ေလာက္ၿဖားဆိုရင္ သူ႕ရဲ႕Aမတ္ ဓလစက္သင္ေၿပာဖူးတဲ႔ Aခုဆို ဗညားႏြဲ႔နဲ႕ သမိန္မရူးတို႕ဟာ Aပင္ေပါက္စ Aရြက္ႏုေလး၂ခ်ပ္ၿဖာထြက္ေနတဲ႔AေနAထားမွာပဲ ရွိေနေသးတယ္ ဒီAေၿခေနကို လက္နဲ႔ဆိပ္ၿပီးမခ်ိဳးထားရင္ ႀကီးရင္႔လာလို႕ သစ္ပင္ႀကီးၿဖစ္လာမွဆို ခုတ္ရခက္လိမ္႔မယ္ ဆိုတဲ႕စကားကို ၿပန္သတိရလာၿပီး ေတာက္တေခါက္ေခါက္ ၿဖစ္ေနရွာသတဲ႔။ Aခု Aပသံုပိုင္စက္ကေတာ႕ ရြက္ႏုဗညားႏြဲ႔မဟုတ္ Aပင္ရင္႔ႀကီး ရာဇာဓိရာဇ္ၿဖစ္ေနေလၿပီး။ ဗညားဦးတုန္းကလို မုတၲမၿမိဳ႕ကေန

ညီAကိုတေတြ Aၿပင္ထြက္တုန္း

ညွပ္ၿပီး

တိုက္လို႕လည္းမလြယ္ေတာ႕

သူတို႕က

Aခြင္႔ေကာင္းကို

ဗညားဦးက

ကိုင္ၿပီးပုန္ကန္ႀကတာ၊

Aဲဒီတုန္းကဗညားဦးက Aေၿခမက်၊ Aခုရာဇာဓိရာဇ္က Aေၿခကုတ္Aႀကီးႀကီးရထားၿပီးၿပီ၊ ေနာက္ ရာဇာဓိရာဇ္က ညွပ္တိုက္လည္း

ၿပည္သူေတြ

ကိုးစားယံုႀကည္မွဳAရမ္းရၿပီး

သူ႕တို႕ခံရဖို႕ပဲရွိမွာေပါ႔။

ဒါနဲ႔ပဲ

နိဳင္ငံေရးစန္းပြင္႔ေနခ်ိန္၊

ေလာက္ၿဖားဟာ

ဒီေတာ႕

Aင္းဝဘုရင္ကို

ဆက္သြယ္Aကူညီေတာင္းဖို႕ ဆံုးၿဖတ္လိုက္တယ္။ သူတို႕ဟာ ဗညားဦးနဲ႔တိုက္တုန္းကလည္း Aင္Aားေကာင္းတဲ႔ ဇင္းမယ္မင္းကို Aကူညီေတာင္းခဲ႔ဖူးတယ္ေလ။ “ ကြ်ႏု္ပ္ေၿမာင္းၿမစား ေလာက္ၿဖား ေလွ်ာက္ထားပါသည္။ ယခုဟံသာဝတီတင ြ ္ Aရွင္႕ေရာင္းရင္း ဗညားဦးနတ္ရြာစံသြားၿပီး သူ႕သားဗညားႏြဲ႔နန္းတက္ေနသည္။ Aေၿခမက်ေသး၊

Aရွင္မင္းႀကီးလည္း

ေထာက္ထားစရာ

နန္းတတ္စမို႕ ဗညားႏြဲ႔မင္းသား ေရာင္းရင္းႀကီးမရွိေတာ႕ၿပီမို႕

ဟံသာဝတီကို Aၿမန္သိမ္းပိုက္သင္႔ပါၿပီ။ သိမ္းၿပီး Aႏွစ္ကို Aရွင္မင္းႀကီးယူပါ Aကာကိုေတာ႕ ကြ်ႏု္ပ္ကို

စြန္႔ေတာ္မူပါ

”ဆိုတဲ႔စာကိုဖတ္ၿပီး

ဇင္းမယ္ကိုေတာင္

ႀသဇာေရာက္ေနၿပီၿဖစ္တဲ႔

Aင္းဝဘုရင္ မင္းႀကီးစြာဟာ Aင္းဝ-ဟံသာဝတီ-ဇင္းမယ္ သံုးနိဳင္ငံကို ပိုင္စိုးသူ Aင္ပါယာရွင္ႀကီး ၿဖစ္ခ်င္တဲ႔ေလာဘေတြ

တဖြားဖြားေပၚလာတယ္

ေနာက္ဆံုး

ေတာင္ဘက္ကို

နယ္ခ်ဲ႔ဖို႕

(နယ္ေၿမစည္းရံုးဖို႕) ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္ေရာတဲ႔။ ဒီလိုနဲ႔ ၿမန္မာ႕သမိုင္းမွာ Aရွည္ဆံုးစစ္ႀကီး စပါေလေရာ။

Page | 111


ပထမAင္း၀ထိုးစစ္ Aင္းဝ-ဇင္းမယ္-ဟံသာဝတီ သိမ္းဖို႕ဆံုးၿဖတ္လိုက္ၿပီး ပဲခူးရိုးမႀကီးကိုခြၿပီး စစ္ေႀကာင္းနဲ႔

Aင္ပါယာ

Aိပ္မက္နဲ႔

ေတာင္ဘက္ကိုခ်ီဖို႕

စစ္ေႀကာင္း

စစ္ၿပင္တယ္။

၂ေႀကာင္းဖြင္႔ဖို႕

ရိုးမAေနာက္ၿခမ္းစစ္ေႀကာင္းေပါ႔။

Aိမ္ေရွ႕မင္းကို

မင္းႀကီးစြာဟာ

ေခါင္းေဆာင္ေစၿပီ

သူက

ဆံုးၿဖတ္လိုက္သတဲ႔

ဟံသာဝတီကို

ခက္ခဲႀကမ္းတမ္းတဲ႔ ရိုးမ

Aေရွ႔Aၿခမ္း

ရိုးမAေရွ႔စစ္ေႀကာင္းကို

သားေတာ္ႀကီး

ေတာင္ငူခ်ီစစ္ေႀကာင္းလို႕

ေခၚသလို

ရိုးမAေနာက္စစ္ေႀကာင္းကို သားေတာ္Aငယ္ မင္းေဆြကိုတပ္မွဴးခ်ဳပ္ခန္႔ၿပီး သာယာဝတီ ခ်ီ စစ္ေႀကာင္း လို႕ေခၚသတဲ႔။ Aင္းဝရဲ႕ဗ်ဴဟာက Aိမ္ေရွ႔မင္းဦးေဆာင္တဲ႔ ရိုးမAေရွ႔စစ္ေႀကာင္းက ေတာင္ငူကေနတဆင္႔ ပဲခူးကိုလာမယ္၊ AဲဒီAခ်ိန္မွာ မင္းေဆြဦးစီးတဲ႔ ရိုးမAေနာက္စစ္ေႀကာင္းက ေမွာ္ဘီ ဒဂုန္ စတာေတြသိမ္းၿပီး ပဲခူးကိုAေနာက္ဘက္ကဝင္မယ္ စစ္ေႀကာင္း၂ေႀကာင္းေပါင္းမိရင္ ပဲခူးကိုသိမ္းမိၿပီဆိုတာပဲေပါ႔။ ေကာင္းေကာင္း

ဒါေပမဲ႕

စိတ္ေလာေနတဲ႔

မခ်ိတ္မိခင္မွာ

စစ္ခ်ီတာမို႕

မင္းႀကီးစြာဟာ Aဲဒီစစ္မွာ

ေလာက္ၿဖားတို႕နဲ႔ ေလာက္ၿဖားတို႕နဲ႔

ေကာင္းေကာင္းမခ်ိတ္မိလိုက္ဘူးတဲ႔။ ၁၆ႏွစ္နဲ႔ ဘုရင္ၿဖစ္လာတဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္Aတြက္ Aင္းဝလိုAင္Aားႀကီး တပ္ဖြဲ႕မ်ိဳးနဲ႔ တေန႔ ဒီလို စစ္တိုက္ရမယ္လို႕

ေတြးေတာင္

မေတြးမိဖူးပါဘူး၊

သူ႔Aတြက္

Aဓိကရန္သူက

သူနိဳင္ငံေတာ္Aတြင္းက ေလာက္ၿဖားတို႕ ညီAကိုတေတြေလာက္ပဲလို႕ ထင္မွတ္ ထားခဲ႔မိတာကိုး။ ဒါေပမဲ႕လည္း

Aင္းဝတပ္ေတြဆင္းလာၿပီလို႕

ေႀကာက္ရြံ႕ေႏွာင္႔ေလး

ေနတာ

မ်ိဳးေတာ႕မရွိဘူး၊

သတင္းရတဲ႔Aခါမွာ

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

သမၻာရင္႔စစ္ဦးစီးတေယာက္လို

ခ်က္ခ်င္းပဲ

ခံစစ္Aတြက္ သူ႕ရဲ႕ဌာနခ်ဳပ္ပဲခူးရဲ႕ က်ံဴး ေၿမာင္း ၿမိဳ႕ရိုး ေတြကို Aခိုင္Aမာ ၿပင္တာေတြ၊ သူ႕ရဲ႕လူရင္းေတြလို႕

ယူဆရတဲ႔

ၿမိဳ႕စား

နယ္စားေတြရဲ႕တပ္ေတြကို

ဆင္႔ေခၚတာေတြကို

ေလာက္ဖ်ားတို႕ညီAကိုရယ္

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕Aေဖ

တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္နဲ႔ လုပ္ပါသတဲ႔။ နယ္စားAေတာ္မ်ားမ်ား

လာေရာက္ေပမဲ႔

ဗညားဦးလက္ထက္က Aရမ္းနာမည္ေက်ာ္ ခဲ႔တဲ႔ စစ္သူႀကီး ဒံုဝန္းစား သမိန္သံလွစ္ကေတာ႕ Aေႀကာင္းလဲမၿပန္ လာလည္းမလာဘူးတဲ႔။ တကယ္ေတာ႕ သမိန္သံလွစ္ဟာ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ လူယံုႀကီး

ေသနာပတိႀကီး

သမိန္ဇိပ္ၿဗဲရဲ႕ညီAရင္းပါ။

Aင္AားAလံုးAရင္းနဲ႔

ဆင္းလာတဲ႔

Page | 112


Aင္းဝတပ္ကို

ခုခံဖို႕

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

Aၿမဲတမ္းတပ္မေတာ္ဆိုတာ နယ္စားေတြကိုေခၚရနဲ႔

Aၿမန္ဆံုးႀကိဳးစားေပမဲ႕

မရွိတဲ႔Aတြက္ Aင္းဝတပ္ေတြ

Aဲဒီေခတ္က

တပ္မေတာ္ဖြဲ႔ဖို႕

စစ္သားေတြစုရ

ေတာင္ငူကေနဆင္းလာၿပီး

ပန္းေက်ာ္ၿမိဳ႕ကို

ေရာက္တဲ႔Aခ်ိန္Aထိ ဟံသာဝတီမွာ စစ္ၿပင္ေနဆဲAေနထားပဲ ရွိေသးသတဲ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

ပန္းေက်ာ္ၿမိဳ႕စားကို

သူလည္းတပ္AလံုးAရင္းနဲ႔

Aင္းဝတပ္လာရင္

ကူဖို႕Aၿမန္ဆံုး

Aေႀကာင္းႀကားခိုင္းတယ္၊

ပန္းေက်ာ္စား

ရြံ႕ရြံ႕ခြ်န္ခြ်န္ခုခံတာပဲ

ဒါေပမဲ႕

(ေတာင္ငူစစ္ေႀကာင္း)

ရဲ႕

ဘယနႏၵာမိတ္ခမ်ာမခံရွာဘူး Aင္AားAလံုးAရင္းနဲ႔ လိုင္ၿမိဳ႕က်ၿပန္ေရာ။

ဘယနႏၵာမိတ္လည္း

ဆက္သားလႊတ္ၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္

Aိမ္ေရွ႕မင္းဦးေဆာင္တဲ႔ Aင္Aားဟာ

ေနေတာ႕လည္း

ဆုတ္ၿပီးေၿပးရေတာ႕တာပဲ။

တိုက္ေတာ႕

AေၿခAေနက

မ်ာတဲ႔Aတိုင္း

ရိုးမAေရွ႔စစ္ေႀကာင္း

Aရမ္းႀကီးမား

(သာယာဝတီစစ္ေႀကာင္း)ခ်ီ လိုင္ကို

ေတာင္႔ခံထားဖို႕နဲ႔

လာေနၿပီလို႕

ပန္းေက်ာ္ကေန

ရိုးမAေနာက္စစ္ေႀကာင္း

ခံနိဳင္သေလာက္

မင္းေဆြရဲ႕

တပ္ကလည္း

လိုင္ၿမိဳ႕ေစာင္႔တပ္က

Aင္းဝတပ္ေတြဟာ

ပဲခူးကို

တခါ

မခံနိဳင္တာနဲ႔

Aေရွ႕ဘက္ကေရာ

Aေနာက္ဘက္ကပါ ၿခိမ္းေခ်ာက္လာေနၿပီေပါ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ သူ႕ရဲ႕Aင္Aားကို တြက္ႀကည္႔ေတာ႕ စစ္မ်က္ႏွာတဖက္ကိုပဲ ဖြင္႔နိဳင္တဲ႔Aေနထား ရွိတာကိုေတြ႔ရတယ္၊

Aင္းဝရဲ႕စစ္မ်က္ႏွာ၂ဖက္မွာကလည္း

Aေရွ႕ဘက္စစ္ေႀကာင္းက ဆံုးၿဖတ္လိုက္ၿပီး

ပိုAင္Aားႀကီးတာေႀကာင္႔

ပဲခူးရဲ႕Aေရွ႔ေၿမာက္ဘက္ကို

Aိမ္ေရွ႕မင္းဦးစီးတဲ႔

Aေရွကဖက္ကို

စစ္ခ်ီဖို႕ၿပင္တယ္၊

Aာရံုပိုစိုက္ဖို႕ ဒါကိုႀကားသိရတဲ႔

Aိမ္ေရွ႔မင္းကလည္း သူသိမ္းထားတဲ႔ ပန္းေက်ာ္ကို ေၿမထဲၿမိဳ႕စားထံAပ္ၿပီး ၿမိဳ႕ေစာင္႔ထားလို႕ ရာဇာဓိရာဇ္နဲ႔

စစ္ဆိုင္ဖို႕

ပဲခူးေၿမာက္ဘက္ကို

Aၿပင္းခ်ီတာေပါ႔၊

ရာဇာဓိရာဇ္နဲ႔

ထိပ္တိုက္ေဆာ္မယ္ေလ။ ဒါေပမဲ႕ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ Aိမ္ေရွ႕မင္းရဲ႕တပ္နဲ႕ ထိပ္တိုက္ရင္မဆိုင္ပဲ ေရွာင္ပတ္ၿပီး

ပန္းေက်ာ္ကိုတိုက္တယ္။

သူယူဆထားေပမဲ႕

ပန္းေက်ာ္ၿမိဳ႕ေစာင္႔

ပန္းေက်ာ္ကို

Aလြယ္တကူ

ေၿမထဲစားတပ္ေတြက

သိမ္းနိဳင္မယ္လို႕

Aၿပင္းAထန္ခုခံေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္Aထိနာသြားၿပီး ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းပဲ ဝိုင္းထားနိဳင္တယ္သတဲ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္နဲ႔ ထိပ္တိုက္ေတြဖို႕ Aားသန္ေနတဲ႔ Aင္းဝAိမ္ေရွ႕မင္းသား ဟာ သူ႕ကိုမတိုက္ပဲ ေရွာင္ထြက္သြားတဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ကို

Page | 113


ေဒါပြၿပီး

ဒီလူဘာလုပ္တာလဲ

စစ္တိုက္တာလား

သမင္လိုက္တမ္း

လာကစားတာလား

ႀကိမ္းတာေပါ႔။ တခါ Aေနာက္ဘက္စစ္မ်က္ႏွာမွာ သာယာဝတီေႀကာင္းခ်ီ မင္းေဆြတပ္ေတြဟာ လိုင္ၿမိဳ႕ကို Aလြယ္တကူရလိုက္ေပမဲ႕ ေမွာ္ဘီကိုေတာ႕ Aလြယ္တကူမသိမ္နိဳင္ဘူးတဲ႔။ ေမွာ္ဘီၿမိဳ႕စားက Aဲေကာင္ဗိန္၊

ဒီလူဟာ

သူ႕ရဲ႕ေၿမAေနAထားကို

နိဳင္နင္းၿပီး

ေၿပာက္က်ားစစ္

Aေတာ္

ကြ်မ္းက်င္သတဲ႔။ ေမွာ္ဘီAဝင္ ေတာင္ႀကားတခုမွာ Aဲေကာင္ဗိန္တပ္ေတြဟာ Aင္းဝတပ္ေတြကို ၿဖတ္ေတာက္ ပိတ္ဆို႕ၿပီး တိုက္တာ ေမွာ္ဘီၿမိဳ႕သိမ္းတပ္ ဦးစီးဗိုလ္ခ်ဳပ္ ပင္လယ္ၿမိဳ႕စား ဆင္ေပၚက ကြပ္ကဲရင္း လွံထိၿပီးေသသြားတဲ႔Aထိ Aဲေကာင္ ဗိန္တပ္က လက္သံေၿပာင္တယ္။ ဒါေပမဲ႕ Aင္းဝတပ္ေတြရဲ႕ Aင္Aားက Aရမ္းႀကီးမားေတာ႕ Aဲေကာင္ဗိန္လည္း မခံနိဳင္ဘူး ေမွာ္ဘီကေန ဆုတ္ခြာခဲ႔ရတာပဲ။ ေလာက္ၿဖားလည္း Aင္းဝရဲ႕ စစ္နိဳင္သတင္းႀကားတာနဲ႔ သူ႕ရဲ႕ေရတပ္ႀကီးကို ဒဂုန္ကိုသိမ္းဖို႕ ဦးတည္ခ်ီတက္လာတယ္။

ဒီသတင္းႀကား

ေတာ႕

Aိမ္ေရွ႕မင္းဟာ

သူ႕ညီမင္းေဆြရ႕ဲ

ရိုးမAေနာက္ေႀကာင္းခ်ီတပ္နဲ႔ ေပါင္းၿပီး ဒဂုန္ကိုသိမ္း ၿပီးရင္ ေလာက္ၿဖားနဲ႔Aတူ ၃တပ္ေပါင္းလို႕ ပဲခူးကိုသိမ္း

ဆိုတဲ႔စစ္ဆင္ေရးပလန္ကို

ရာဇာဓိရာဇ္ေရာက္ေနၿပီး

ၿပင္ဆြဲတယ္။

သူ႕ကိုဝိုင္းထားတယ္ဆိုတဲ႔

ဒါေပမဲ႕

ပန္းေက်ာ္မွာ

ေၿမထဲစားရဲ႕စာရေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္နဲ႔

Aရမ္းစစ္တိုက္ခ်င္ေနတဲ႔ Aိမ္ေရွ႕မင္းသားဟာ သူဆြဲေနတဲ႕ စစ္ဆင္ေရးAစီစU္ကို ေၿပာင္းၿပီး ပန္းေက်ာ္ကိုၿပန္ခ်ီပါေလေရာ။ Aိမ္ေရွ႔မင္းသားတပ္ေတြ

ခ်ီလာၿပီဆိုတဲ႔သတင္းရေတာ႕

စစ္၂ဖက္Aညွပ္ခံရမွာစိုးၿပီး သိမ္းထားဖို႕Aတြက္ Aရမ္းေကာင္းေနေတာ႕

Aိမ္ေရွ႕မင္းသားတပ္

Aတင္းဝင္တိုက္တာေပါ႔၊ မသိမ္းနိုင္ပဲ

မေရာက္ခင္ ဒါေပမဲ႕

Aညွပ္မခံရေAာင္

ရာဇာဓီရာဇ္ဟာ ပန္းေက်ာ္ကိုAၿမန္ဆံုး

ေၿမထဲစားရဲ႕

ခံစစ္ကလည္း

ဝိုင္းထားတာကို

ဆုတ္ၿပီးရတယ္၊

ေၿမထဲစားကလည္း မေခဘူး ဆုတ္သြားတဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ေနာက္ကို လိုက္တိုက္ေတာ႕ ေနာက္ဆံုး ရာဇာဓိရာဇ္

ပဲခူးကြင္လြင္ၿပင္ထဲAထိ

ဆုတ္ရပါေလေရာ။

AဲဒီAခ်ိန္မွာ

Aိမ္ေရွ႔မင္းသားရဲ႕

တပ္ေတြလည္း ေရာက္လာၿပီး ရာဇာဓိရာဇ္တပ္ကို ၂ဖက္ညွပ္တိုက္ႀကေတာ႕တာေပါ႔။

Page | 114


Aင္းဝစစ္ခ်ီလာသံႀကားရမွ

Aၿမန္စုစည္းထားရတဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္တပ္မွာ

ဆင္တပ္ေတာ႕

Aေတာ္Aသင္႔ရွိပါရဲ႕ ဒါေပမဲ႕ ၿမင္းတပ္Aေရ တြက္ Aရမ္းနည္းသတဲ႔၊ Aင္းဝတပ္ဘက္မွာက နဂိုကတည္းက မြန္ဂိုတပ္ေတြကို ေတာ္လွန္ခဲ႔တဲ႔ ရွမ္းညီေနာင္သံုးဦးရဲ႕ Aဆက္Aႏြယ္ေတြမို႕ ၿမင္းတပ္Aင္Aားက Aရမ္းေကာင္းတယ္။ တပ္ေတြေရာယွက္လံုးေထြးေနတဲ႔ ကြင္းၿပင္တိုက္ပြဲမွာ လွ်င္လွ်င္ၿမန္ၿမန္လွဳပ္ရွားရတဲ႔ Aၿမီးၿပတ္က်န္သြားရတဲ႔Aထိ

ၿမင္းတပ္ကသာမယ္ထင္ပါရဲ႕ ဟံသာဝတီတပ္ေတြ

ရာဇာဓိရာဇ္စီးတဲ႔ဆင္ဟာ

ခံလိုက္ရတယ္၊

တပ္သား

လည္း

၅၀-

၆၀ေလာက္က်သြားတယ္၊ Aင္းဝဘက္လည္း ၿမင္းေၿခာက္စီးေလာက္ က်သတဲ႔။ Aေၿခေနမေကာင္းေတာ႕ ရာဇာဒီရာဇ္လည္း ပဲခူးၿမိဳ႕ထဲ ၿပန္ဝင္ေၿပးရတာေပါ႔၊ Aင္းဝတပ္ေတြ လိုက္လာေပမဲ႕

ပဲခူးAထိေတာ႕

မလိုက္နိဳင္ဘူး

ပဲခူးနဲ႔မလွမ္းမကမ္း

တာလိမ္ဆိုတဲ႔ေနရာမွာ

စခန္းခ်ၿပီး ပဲခူးကိုဝိုင္းထားတယ္။ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ တိုက္တိုင္းနိဳင္တဲ႔ ဂ်င္ဂ်စ္ခန္လိုစြမ္းရည္ရွိတဲ႔သူမဟုတ္ဘူး၊ Aၿပတ္Aသတ္နိဳင္တဲ႔ စစ္ပြဲေတြရွိသလို ခြက္ခြက္လန္ ေAာင္ ရွံဳးၿပီးၿပန္ေၿပးရတဲ႕ စစ္ပဲေ ြ တြလည္း Aမ်ားႀကီး ဒါေပမဲ႕ ရာဇာဓိရာဇ္မွာ

AရွံဳးကေနAနိဳင္ရေAာင္

စိတ္ဓါတ္ၿမွင္႔တင္ေပးတဲ႔

ဆရာေကာင္းေတြရွိတယ္

Aဲဒါရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ AဓိကAားေကာင္းတဲ႔Aခ်က္ပဲ။ ရာဇာဓိရာဇ္စိတ္ထဲမွာ ေAာင္စိတ္ေတြAၿမဲ ခိုေAာင္းေနေAာင္ မင္းကန္စီဟာ

ဒီပုဂၢိဳလ္ေတြက

AဓိကAခါေပး

Aႀကံေပး

စိတ္ဓါတ္ၿမင္႔တင္ေပးေနခဲ႔တယ္။ Aားေပးဆရာႀကီးၿဖစ္ခဲ႔သလို

ဗညားႏြဲ႔ဘဝမွာ ရာဇာဓိရာဇ္ဘဝမွာ

ရာဇပုေရာဟိတ္ ဆိုတဲ႔ မင္းဇြဲတႏဳန္ဟာ Aဓိက Aခါေပး Aႀကံေပး Aားေပးသူပါ။ ရာဇပုေရာဟိတ္က

စစ္ရွံဳး

Aင္းဝAိမ္ေရွ႔မင္းသားတပ္ဟာ တပ္ပ်က္လိမ္႔မယ္

ဆင္Aၿမီးၿပတ္ တာလိမ္

ၿပီးၿပန္ေၿပးလာတဲ႔

(ထန္းေတာပ်က္Aရပ္)

ေဗဒင္ကိန္းဂဏန္းAရလဲ

Aရွင္းမင္းႀကီးရဲ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ကို

မွာစခန္းခ်တဲ႔Aတြက္ စုတ္ႀကြင္းဂဏန္းဟာ

Aရမ္းေကာင္းေနလို႕ ဒီAခ်ိန္ေကာင္းမွာ ထြက္တိုက္ရင္ Aရွင္မင္းႀကီးနိဳင္ကို နိဳင္ရမယ္ မနိဳင္ရင္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကို

သတ္ပါလို႕

ေAာင္နိဳင္စိတ္

မီးလွ်ံေတြ

ယံုႀကည္မွဳၿပန္ရလာတယ္။

ရဲရဲႀကီးေဟာခ်လိုက္ေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

တဖြားဖြားၿပန္ေတာက္ပလာတာေပါ႔၊ Aသက္၂၀မၿပည္႔ေသးတဲ႔

ႏွလံုးAိမ္မွာ

သူကိုယ္႔သူလည္း

ေကာင္ေလးတေယာက္ကို

Page | 115


ေAာင္စိတ္ထဲေပးဖို႕ဆိုတာက

မင္းဇြဲတနဳန္လို

ရာဇပုေရာဟိတ္ႀကီးAတြက္

ဒီေလာက္ခက္ခဲတဲ႔Aရာမွ မဟုတ္တာပဲေလ။ ဒါနဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္လည္း

တက္ႀကြေနတဲ႔စိတ္ဓါတ္နဲ႔

Aိမ္ေရွ႔မင္းသားကိုတိုက္ဖို႕

စစ္သည္တေသာင္းေက်ာ္

ပဲခူးၿမိဳ႕ၿပင္ကိုထြက္ၿပန္တယ္၊

ၿမိဳ႕ကေနထြက္စမွာပဲ

စုစည္းၿပီး

သူေဆာင္းတဲ႔

ဆင္ထက္ကထီးၿဖဴဟာ ေလတိုက္လို႕ ၿပဳတ္က်ပါေလေရာ။ မင္းEရာဇ္တပါးAတြက္ ထီးၿဖဴဟာ Aထြတ္Aၿမတ္Aရာပဲ

ဒီလိုAထြတ္Aၿမတ္Aရာ

ေၿမေပၚက်တာမေကာင္းဘူးေပါ႔၊

ဒါေပမဲ႕

ရာဇပုေရာဟိတ္ကေၿပးလာၿပီး ေကာင္းတယ္ သိပ္ေကာင္းတဲ႔ နိမိတ္ပဲ၊ ဒီနိမိတ္ကိုေကာက္ရရင္ ငါတို႕Aရွင္မင္းႀကီဟာ

ေရေၿမAလံုးAစံုကို

သိမ္းပိုက္ရမဲ႔နိမိတ္ပဲ

ဒါနတ္ေတြၿပတဲ႕နိမိတ္လို႕

ဆိုေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း ေAာင္စိတ္ေတြနဲ႔ သူ႕တပ္ကို Aၿပင္းခ်ီတက္ေစေတာ႕တာပဲ။ တာလိမ္နားမွာ ေရနက္ၿပီး ရြံ႔ထူတဲ႔ ၿမစ္ေခ်ာင္းေလး တေခ်ာင္းရွိတယ္။ မင္းေဆြဟာ သူ႕Aကို Aိမ္ေရွ႔မင္းသား စခန္းခ်ေနတဲ႔ တာလိမ္ေခ်ာင္းရဲ႕ တဖက္မွာ စခန္းခ်ေနပါတယ္။ ပထမေတာ႕ Aင္းဝတပ္ေတြဟာ

ဒီေန႕ေတာ႕

ဆင္ၿမီးၿပတ္ၿပီး

ၿပန္လာတိုက္ရဲမွာမဟုတ္ေတာ႕ဘူး Aင္Aားၿပန္စုရဦးမယ္လို႕ ရုတ္တရက္ႀကီး

တြက္ဆၿပီး

Aၿပင္းခ်ီတပ္ၿပီး

Aံ႕Aားသင္႔သြားၿပီး

Aနည္းဆံုး ေAးေAးလူလူ

ထိုးစစ္ဆင္လာတဲ႔

တပ္ၿပန္စုတာေတြ

ဝရုန္းသံုးကား

သူ႕ညီမင္းေဆြကို

ညီေလးဒီဘက္ကို

ဒီလိုခ်က္ခ်င္းႀကီး

ထိုးစစ္မဖြင္႔ရဲေလာက္ဘူး

Aေၿခေနကိုေစာင္႔ပါ

”လို႕

Aင္းဝကေနဆင္းလာတာ

ေၿပးသြားတဲ႔ရာဇာဓိရာဇ္ ၂ရက္-၃ရက္ေလာက္ေတာ႕

Aနားယူဖို႕

ၿပင္ႀကတယ္၊

ဒါေပမဲ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕တပ္ကိုႀကည္႔ၿပီး

Aားလံုး

ၿပန္လုပ္ရတယ္။

Aရမ္းမကူးလာနဲ႔Aံုး

မွာတာကို ဗညားႏြဲကို

ဒီလူ

သူ႔မွာေတာင္႔တင္းတဲ႔ မင္းေဆြက ၿမင္ေနရတာကို

Aိမ္ေရွ႔မင္းသားက ဘာAင္Aားမွမရွိပဲ Aင္Aားရွိလို႕ေနမွာပဲ

ဗညားႏြဲ႔ကို မတိုက္နဲ႔ဦးလို႕

တိုက္ခ်င္လို႕ Aကိုက

ဘာလို႕တားေနတာလည္း ငါမေစာင္႕ေတာ႕ဘူး ဆိုၿပီး ေခ်ာင္းကို ၿဖတ္ကူးပါေလေရာ။ ပဲခူးဟာ ရြံ႔နြံ႔ထူၿပီး ဒီေရေရာက္တဲ႔ေဒသမို႕ Aင္းဝလို Aညာေဒသက ေခ်ာင္းေတြနဲ႔မတူဘူးေပါ႔၊ ဒါ႔Aၿပင္

ၿမင္းစီးတပ္သားကို

Aဓိကထားတဲ႔

Aင္းဝတပ္ေတြAဖို႕

ပဲခူးေဒသေခ်ာင္းေတြက

Aရမ္းၿပႆနာေပးတာပဲ။

Aခုလည္း

ေခ်ာင္းAၿဖတ္မွာ

မင္းေဆြရဲ႕တပ္ေတြဟာ

စနစ္တက်မဟုတ္ေတာ႕ပဲ

ဖရိုဖရဲၿဖစ္သြားတယ္၊

ၿပတ္သားတဲ႔

ဆံုးၿဖတ္ခ်က္ေတြကို

Page | 116


Aင္မတန္လွ်င္လွ်င္ၿမန္ၿမန္ Aခြင္႔ေကာင္းယူၿပီး က်န္တပ္ေတြကို

ခ်နိဳင္စြမ္းရွိတဲ႔

သူ႕တပ္Aခ်ိဳ႔ကို သူဦးေဆာင္လို႕

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

Aိမ္ေရွ႔မင္းသားတပ္ကို ေခ်ာင္းၿဖတ္တဲ႔

ဒီAခိုက္Aတန္႔ေလးကို

Aေထာက္Aခံ

Aၿဖစ္ထားၿပီး

မင္းေဆြတပ္ကိုAၿပင္းဝင္တိုက္တယ္၊

ဝင္တိုက္ေတာ႕ မင္းေဆြရဲ႕တပ္ေတြ Aထိနာပါေလေရာ။ Aဲဒီေခတ္က တပ္မေတာ္ေတြက ဆင္ ၿမင္း

စတဲ႔တိရိစာၦ န္ေတြကို

Aမ်ားႀကီးAသံုးၿပဳထားေတာ႕

Aင္မတန္စုစည္းရခက္တယ္

ေႀကာက္ရြံ႕သြားတဲ႔

စU္းစားဆင္ၿခင္နိဳင္စြမ္းမရွိေတာ႕

စစ္လန္

ဆင္ေတြ

ဦးတည္ရာေၿပးေတာ႕တာပဲ။

တပ္ပ်က္

ၿမင္းေတြဟာ

သြားရင္ လူေတြလို

မင္းေဆြတပ္ပ်က္သြားတာကို

ၿမင္ေနရေပမဲ႔ Aိမ္ေရွ႔မင္းသားတပ္ေတြဟာ ဝင္ကူလို႕မရဘူး သူတို႕ကို ရာဇာဓိရာဇ္က တပ္Aခ်ိဳ႔နဲ႕ ေထာက္ထားတာကိုး။ တခါ

ဒဂုန္ေရာက္လာတဲ႔

ပ်က္သြားၿပီးဆိုတဲ႔

ေလာက္ၿဖားလည္း

သတင္းႀကားတာနဲ႔

ေၿမာင္ၿမၿပန္လွည္႕ခိုင္းပါေလေရာ။

သာယာဝတီေႀကာင္းခ်ီ သတၱိနည္းသူပီပီ

ေနာက္ဆံုးေတာ႕

မင္းေဆြရဲ႕တပ္ သူရဲ႕ေရတပ္ႀကီးကို

Aိမ္ေရွ႔မင္းဟာ

စစ္ၿပန္နဳတ္ဖို႕

ဆံုးၿဖတ္လိုက္ၿပီး ၿပန္လွည္႔သြားပါေတာ႕တယ္။ Aဲဒီမွာ

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

သူ႕ရဲမွဴးမတ္ေသနာပတိ

Aႀကံေပး

ပုေရာဟိတ္ေတြနဲ႔

တိုင္ပင္ၿပီး

သံတမန္ေရးနဲ႔ ဒီကိစၥကိုေၿဖရွင္းဖို႕ ဆံုးၿဖတ္တယ္၊ သူ႕Aေၿခေနက ေကာင္းေကာင္း မခိုင္ေသး Aင္Aားမေတာက္တင္းေသးဘူးေလ၊ Aခ်ိန္မေရြးၿပန္ဆင္းလာနိဳင္တဲ႕ Aင္းဝမွာ

ၿပန္စုရတာ

ဆိုတဲ႔Aမတ္၂ေယာက္ကို

Aင္းဝတပ္ေတြၿပန္လွည္႔သြားတယ္

AေနAထားမ်ိဳး၊

သိပ္ႀကာမွာ

တပ္ပ်က္သြားတဲ႔

မဟုတ္ဘူး။

ဒီလိုနဲ႕

Aဖိုးတန္လက္ေဆာင္ပ႑ာနဲ႔Aတူ

ဆိုေပမဲ႕

မင္းေဆြရဲ႕တပ္ကလည္း ဗိုက္ညနဲ႔

စာတေစာင္ပို႕ဖို႕

ေစာထြက္ Aင္းဝကို

လႊတ္လိုက္တယ္။ “

ဖခမည္းေတာ္

ဆင္ၿဖဴရွင္နတ္ရြာစံသြားလို႕

ဖခမည္းေတာ္တုန္းကလိုပဲ

မင္းက်င္႔တရား၁၀ပါး

ဒီAတြက္ေႀကာင္႔ ၿပည္သူၿပည္သူေတြဟာ ၿပဳက်င္႔နိဳင္ႀကသလို၊ လုပ္ငန္းေတြကို

သူ႕Aရိုက္Aရာကို

ဒါန၊ သီလ၊

ရဟန္းသံဃာေတြလည္း ေAးခ်မ္းစြာ

Aညီ

စာသင္

ၿပဳက်င္႔နိဳင္ႀကတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ဆက္ခံၿပီး

တိုင္းၿပည္ကိုAုပ္ခ်ဳပ္ပါတယ္။

ဘာဝနာတရားေတြကို ေAးခ်မ္းစြာ စာခ်

ဘာဝနာ

စတဲ႔ေလာကုတၱရာ

ဒီလိုAေၿခေနကို

မနာလိုတဲ႔

Page | 117


ေၿမာင္းၿမစားေလာက္ၿဖားဟာ ဟံသာဝတီစစ္ၿဖစ္ေAာင္

Aင္းဝေရႊနန္းရွင္

လုပ္ပါတယ္။

ဘႀကီးေတာ္Aား

Aဲဒီေလာက္ၿဖားဟာ

ကုန္ေခ်ာၿပီး

တကယ္ေတာ႕

Aင္းဝ-

ေက်းဇူးသစၥာ

မေစာင္႔သိတဲ႔ လူ႕မိစာၦ ပါ၊ ခမည္းေတာ္ ေၿမာက္စားၿပီး ေၿမာင္းၿမစားေစတဲ႔ ေက်းဇူးကိုေထာက္ပဲ ပုန္ကန္တဲ႔သူပါ။ ဒီလိုလူ႕မိစာၦ ရဲ႕စကားကို ယံုႀကည္သူဟာ ေလာကီ ေလာကုတၱရာ ႏွစ္ဖက္စလံုးမွာ ပ်က္ဆီးမွာပဲ။

ကြ်န္ေတာ္ဟာ

Aေဖတစ္ေယာက္လိုပဲ

Aင္းဝေရႊနန္းရွင္ဘႀကီးေတာ္ကို

သေဘာထားပါတယ္၊

ဖခင္ရဲ႕မိတ္ေဆြမို႕

ဘႀကီးရဲ႕သားႏွစ္ေယာက္

ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕

ၿမိဳ႕ရြာေတြဆီဆင္းလာတုန္းက ညီAကိုေတြရဲ႕ ဝတၱရားAတိုင္း လက္ေဆာင္လိုက္ေပးေသးတယ္ ဒါေပမဲ႕ သူတို႕က Aၿမန္ၿပန္တာနဲ႔ လိုက္ေပးလို႕မမွီလိုက္ဘူး၊ ဒါေႀကာင္႔ Aခု Aမတ္ႀကီးဗိုက္ညကို လႊတ္ၿပီး ဘႀကီးကို လက္ေဆာင္လိုက္ပို႕ခိုင္းရတာပါ ” ဆိုတဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ ေၿမာက္လိုက္ ထုလိုက္ ပင္႔လိုက္ ရိုက္လိုက္ ေရးထားတဲ႔စာကိုဖတ္ၿပီးမင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲက “ ေထာင္းမနာ ႀကိတ္တာမွပိုနာ

ဆိုတာဒါမ်ိဳးေပါ႔၊

မႀကာဘူးႀကည္႔ေန

ေရွ႔ဆက္

ပုသိမ္ေၿမာင္းၿမတို႕

လို႕မခ်ိစကားဆိုသတဲ႔၊

ၿပီးေတာ႕

ဒီေကာင္ပိုAေၿခခိုင္ဖို႕ပဲ

မုတ

ၱမတို႕ကို

လက္ေဆာင္ေပးၿပီး

ရွိေတာ႕တယ္

ဒီေကာင္သိမ္းေတာ႕မွာပဲ

ဗိုက္ညတို႕ကို

ၿပန္လႊတ္လိုက္တယ္၊

ရာဇာဓိရာဇ္ဆီ တိုက္ရိုက္ ဘာစာ ဘာစကားမွ မၿပန္ဘူးတဲ႔။ ဒုတိယထိုးစစ္ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

Aင္းဝသြားသံAဖြဲ႔

ၿပန္လာတာနဲ႔

မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲဆီကို

သဝဏ္လႊာထပ္ပို႕ပါတယ္

ထပ္ၿပီးခ်ီတက္သိမ္းပိုက္ဖို႕

တိုက္တြန္းတဲ႔စာေပါ႔။

Aရွင္မင္းႀကီး

ခ်ီခဲ႔ပါလို႕

ကိုယ္တိုင္

Aိမ္ရွင္မင္းသားနဲ႔ ၿပီးေတာ႕

ဒီတခါ

မင္းေဆြရဲ႕

စိတ္မေလွ်ာ႕ဖို႕

ဒါေပမဲ႕

ေလာက္ၿဖားက

စြမ္းေဆာင္ရည္ကို

မင္းႀကီးကိုယ္တိုင္ခ်ီလာရင္

ေၿမာင္းၿမစားေလာက္ၿဖားက ဟံသာဝတီကို

ဒီတခါပို႕တဲ႔စာမွာ

ထူးၿခားတာက

တိုက္တြန္းထားၿခင္းပဲ၊

သူမယံုႀကည္ဖူးဆိုတဲ႔

Aလြဲဆိုတဲ႔

ေနရာမွာ

ဆိုလိုတာက

သေဘာေပါ႔ေလ။ သူလာေတြ႔ပါ႔မယ္၊

ၿပီးမွ၂ေယာက္ေပါင္းၿပီး လိုင္ကိုသိမ္းမယ္လို႕လည္း ခ်ိန္ဆိုေသးတယ္။ ဒီလိုနဲ႔ မင္းႀကီးစြာလည္း ေနာက္တခ်ီ ဟံသာဝတီကို သိမ္းဖို႕စုန္ဆင္းလာၿပန္ပါေလေရာ။ ဒီတခါ Aင္းဝတပ္ရဲ႕ စစ္ခ်ီပံုက Eရာဝတီၿမစ္Aတိုင္း စုန္ဆင္းလာရင္း ၿမိဳ႕ရြာေတြကို သိမ္းယူတဲ႔ ကမ္းတပ္စစ္ဆင္ေရးပဲ။ မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲရဲ႕ Aင္းဝေရတပ္ႀကီးဟာ သံေလွ၊ ေလွာ္ကားေလွ၊

Page | 118


ေႀကာ႕ေလွ၊ ကူရြပ္၊ သမၺာန္၊ ကတၱဴ၊ လြန္ႀကင္တိုက္ေလွ စတဲ႔ေလွေပါင္း တေထာင္႔ႏွစ္ရာ ေလာက္ေတာင္ပါဝင္တဲ႔

ေရတပ္ႀကီးပဲ။

ဒီလိုစုဆင္းလာလို႕

Aလြဲကိုေရာက္ေတာ႕

ႀကိဳတင္ခ်ိန္းခ်က္ ထားတဲ႔Aတိုင္း ေလာက္ၿဖားဟာ သေဘၤာႀကီး ၅စီး၊ ရဲေလွ၇၀၊ ေလွာ္ကား၊ ေႀကာ႕ေလွ

၂၀ဝ

ေလာက္နဲ႔

ေရာက္လာတယ္။

ေနာက္ေတာ႕

၂တပ္ေပါင္းၿပီး

လိုင္ကို

တိုက္ပါေတာ႕တယ္။ လိုင္ဟာ

Eရာဝတီၿမစ္Aေရွ႔ဘက္ကမ္း

ရွိမယ္ထင္တယ္။

Aဲဒီတုန္းက

ဟသၤာတAထက္

Aေတာ္ေလး

တဖတ္ကမ္းေလာက္မွာ

Aေရးပါတဲ႔ၿမိဳ႕နဲ႔တူရဲ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

Aရင္တခါကလို လိုင္ကို လြယ္လြယ္ကူကူနဲ႔ Aဆံုးရွံဳးမခံေတာ႕ပဲ Aမိန္ဒိန္နဲ႔ သမိန္ရဲသင္ရံတို႕ ဦးစီးၿပီး တိုက္ဆင္ ၂၀ စစ္သည္ဗိုလ္ပါ ၅၀ဝ၀ ေလာက္နဲ႔ ခံစစ္ေသ ထားခိုင္းထားတယ္။ Aမိန္႔Aတိုင္း

Aမတ္ဒိန္နဲ႔

သမိန္ရဲသင္ရံတို႕က

စနစ္တက်ရြံ႕ရြံ႕ခြ်န္ခြ်န္ခုခံေတာ႕

Aင္းဝနဲ႔

လည္း

ေၿမာင္းၿမ၂တပ္ေပါင္း

AစီAမံေကာင္းေကာင္းနဲ႔ ၁လေလာက္

ပိတ္ဆို႕

တိုက္တာေတာင္ မသိမ္းနိဳင္ဘူးတဲ႔။ ပင္းယစားဦးေဆာင္တဲ႔ Aင္းဝကမ္းတက္စစ္ေႀကာင္း တေႀကာင္းဟာ ေမွာ္ဘီAထိခ်ီတက္လာၿပီး ေမွာ္ဘီကိုသိမ္းလိုက္ေတာ႕

ဒါကိုႀကားတဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

Aရားလဗုန္းဆိုတဲ႔

ဆင္ကိုစီးၿပီး

စစ္သည္၇၀ဝနဲ႔ ေမွာ္ဘီကို ကိုယ္တိုင္သြားဝိုင္းတယ္။ ၿမိဳ႕ထဲက ပင္းယစားက ေဟ႕ေကာင္ ဗညားႏြဲ႔ မင္း ငါတို႕ကိုတိုက္ရဲလား၊ ရဲရင္ တံခါးဖြင္႔ေပးမယ္လို႕ စသတဲ႔၊ သူတို႕Aၿမင္မွာ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ နိဳ႕နံ႕မစင္ေသးတဲ႔ ကေလးသာသာပဲ လို႕ ၿမင္ေနတာကိုး။ ရာဇာဓိရာဇ္ကလည္း မင္းတို႕ရဲရင္ ဖြင္႔ႀကည္႔ေလကြာလို႕ ၿပန္ေAာ္ေတာ႕ ပင္းယစားက သူ႕စစ္သားေတြကို Aသင္႔ၿပင္ၿပီး ၿမိဳ႕တံခါးကို ဖြင္႔ေပးလိုက္တယ္။

ဖြင္႔တယ္ဆိုတာနဲ႔

Aတင္းဝင္တိုက္တိုက္ေတာ႕သတဲ႔၊

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕တပ္ဟာ

ၿမိဳ႕ထဲေရာက္ေတာ႕

မီးေတြရွိဳ႕ႀကတယ္၊

ညာသံေပးၿပီး မဲမဲၿမင္သမွ်ကို

Aတင္းဝင္ခုတ္ႀကတယ္၊ Aင္းဝတပ္က Aသင္႔AေနAထားAထားနဲ႔ ခုခံေပမဲ႕ Aတင္းဝင္တိုးတဲ႔ ဟံသာဝတီတပ္ေတြကိုရဲ႕

ႀကမ္းတမ္းတဲ႔

ထိုးစစ္ကို

မခုခံနိဳင္ဘူး

ဒီလိုနဲ႔

Aင္းဝတပ္ေတြ

ေမွာ္ဘီကၿပန္ဆုတ္သြားၿပီး ရာဇာဓိရာဇ္ေမွာ္ဘီကို ၿပန္သိမ္းလိုက္နိဳင္တယ္။ မင္းႀကီးစြာလည္း သိပ္စိတ္ပ်က္တာေပါ႔။

ေမွာ္ဘီကေန

သူ႕တပ္ေတြ

Aႀကံသမားေလာက္ၿဖားက

ၿပန္ဆုတ္လာရတာကို သူ႕သေဘၤာႀကီး

ႀကားေတာ႕ ၅စင္းရဲ႕

Page | 119


ေရစူးကိုAေႀကာင္းၿပၿပီး ခြင္႔ေတာင္းေတာ႕

လိုင္မွာေနရတာ

မင္းႀကားစြာလည္း

ေရတိမ္တယ္

ဒီေကာင္

ေရနက္ရာကို

ဆုတ္ပါရေစလို႕

Aေၿခေနမေကာင္းတာကို

သိလို႕လစ္ေၿပးဖို႕

ႀကံတာပဲလို႕ သိေပမဲ႕ စိတ္ပ်က္ပ်က္နဲ႔ ေရြ႔ခ်င္ေရြ႕ကြာလို႕ ခြင္႔ေပးလိုက္တယ္၊ မင္းႀကီးစြာရဲ႕ ခြင္႔ၿပဳခ်က္ရတာနဲ႔ ေလာက္ၿဖားလည္း ေလွဦးကိုခ်က္ခ်င္းလွည္႔ၿပီး ပန္းလွိဳင္ကို ဆုတ္ပါေလေရာတဲ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ ေမွာ္ဘီတိုက္ပြဲမွာ ဖမ္းမိတဲ႔ Aင္းဝစစ္သား စစ္ဗိုလ္ေတြAေရွ႕မွာ Aင္းဝဘုရင္ကို ငါက မိဘAရြယ္မို႕ ငါ႔Aေဖလို ေလးAၿမတ္ထားၿပီး လက္ေဆာင္ပ႑ာနဲ႔ ကန္ေတာ႕တာကို တခြန္းမွ

စကားမၿပန္ပဲ၊

ဒီေလာက္ၿဖစ္တဲ႔ ႀကိမ္းဝါးၿပၿပီး၊

ေသာင္းက်န္းသူသူကန္ရဲ႕

မင္းႀကီးစြာ

ေသြးထိုးစကားနဲ႔

ဒီတခါေတာ႕ သူ႕တပ္ကိုတိုက္ၿပီး

Aင္းဝစစ္သား

စစ္ဗိုလ္ေတြကို

စစ္ခ်ီလာတယ္၊

သူ႕ကိုAရွင္ဖမ္းပစ္ရမယ္လို႕

ေရာ႕ေရာ႕ရဲရဲထားေတာ႕

ဒီစစ္သားေတြထဲက

၃ေယာက္ဟာ ဟံသာဝတီတပ္ကေန မင္းႀကီးစြာဆီေရာက္ေAာင္ ေၿပးပါေလေရာ၊ ၿပီးေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္ႀကိမ္းတဲ႔

Aေႀကာင္းသြားေၿပာၿပတာေပါ႔။

မင္းႀကီးစြာေတာ္ေတာ္လန္႔သြားတယ္၊ ေႀကာက္ဖို႕မလိုဘူး

ဒါနဲ႔ မူးမတ္ေသနာပတိ

တပ္နားကို

Aသာေလးဖမ္းပစ္လိုက္မယ္လို႕

ဒီစကားႀကားေတာ႕ ေတြနဲ႔တိုင္ပင္ေတာ႕ Aခ်ိဳ႕က

ကပ္ရဲရင္ကပ္လာပါေစ

ေလွ်ာက္တင္ႀကေပမဲ႕

Aနားေရာက္မွ

စိတ္ဓါတ္က်ေနတဲ႔

မင္းႀကီးစြာက

ေလာက္ဖ်ားလည္း Aာပလာပဲ တကယ္AေရးAေႀကာင္းဆိုတာနဲ႔ သူAေရွ႔ဆံုးေၿပးတာပဲ။ ဒီမွာ Aဖ်ားAနာကလည္း

Aရမ္းမ်ားတယ္၊

မ်တ္

ၿခင္

ယင္ေတြလည္းမ်ားတယ္

တပ္ၿပန္ဆုတ္မယ္ဆိုၿပီး Aင္းဝဆီၿပန္ဆုတ္သြားပါေတာ႕တယ္။ ေတာင္ဘက္သို႔ Aင္းဝတပ္ၿပန္ဆုတ္သြားတာကိုႀကည္႔ၿပီး ဒါဟာ ထာဝရမဟုတ္ဘူးဆိုတာကို ရာဇာဓိရာဇ္နဲ႔တကြ ဟံသာဝတီသားေတြ

သေဘာ

ေပါက္တယ္။

Aင္းဝတပ္

တေန႔ၿပန္လာမွာဘဲ

ဘယ္ေန႕ဆိုတာမသိတာ၊ ဒီေတာ႕ သူတို႕ရဲ႕Aင္Aားကို ခိုင္မာေAာင္ လုပ္ရမယ္ ဆိုတာကို Aားလံုးသိေနႀကတယ္။ ဒီေတာ႕ ဘာလုပ္ႀကမလဲ မွဴးမတ္ေသနာပတိေတြကို ေခၚၿပီးတိုင္ပင္ေတာ႕ ၿပည္႔Aင္Aားဟာ ၿပည္တြင္းမွာသာ ရွိတာမို႕ တိုင္းၿပည္ကို စုစည္းေAာင္ လုပ္ထားဖို႕ Aားလံုးက ရာဇာဓိရာဇ္ကို Aႀကံေပးႀကတယ္။

Page | 120


Aဲဒီေခတ္က

ဟံသာဝတီၿပည္ဟာ

ၿပည္နယ္ႀကီး

၃ခုနဲ႔ဖြဲ႔စည္းထားတာပါ

(သမိုင္းမွာ

တလိုင္း၃ရပ္လို႕ Aသိမ်ားပါတယ္) မြန္ဒလူမ်ိဳးေတြ Aမ်ားဆံုးေနထိုင္တဲ႔ Eရာဝတီၿမစ္ဝကြ်န္းေပၚ ေဒသကို မြန္ဒၿပည္နယ္ (ရာမြန္ဒ) လို႕ေခၚၿပီး ၿမိဳ႕ႀကီးေပါင္း ၃၂ၿမိဳ႕ပါဝင္တယ္၊ ၿမိဳ႕ေတာ္က ပုသိမ္ေပါ႔ (ေလာေလာဆယ္ ေၿမာင္းၿမစားက လႊမ္းမိုးထားတယ္)။ ပဲခူး ရန္ကုန္ ဒလ ေဒသမွာ မြန္ဒိုင္လူမ်ိဳးေတြေနထိုင္လို႕ မြန္ဒိုင္ၿပည္နယ္ (ရာမြန္ဒိုင္)ေပါ႔၊ ၿမိဳ႕ႀကီးေပါင္း ၃၂ၿမိဳ႕ရွိၿပီး ၿမိဳ႕ေတာ္က ပဲခူး။ ေတာင္ဘက္ မုတၱမ -ေမာ္လၿမိဳင္ ေဒသက မြန္ညေတြရဲ႕ နယ္ေၿမ၊ မြန္ညၿပည္နယ္ (ရာမြန္ည)ေပါ႔ ၿမိဳ႕ေတာ္က မုတၱမ၊ သူလည္းပဲ ၿမိဳ႕ႀကီးေပါင္း ၃၂ၿမိဳ႕ရွိတယ္။ ဒါနဲ႔ဘာလို႕ Aားလံုးကိုၿခံဳၿပီး ရာမည (ရာမြန္ည) မြန္ညၿပည္လို႕ ေခၚရသလဲဆိုေတာ႕ ဝါရီရူး (မဂဒူး)ဟာ

မြန္ညလူမ်ိဳး၊

ဟံသာဝတီတၿပည္လံုးကို တကယ္ေတာ႕

ဗညားဦးဟာ ရာမြန္ည

မုတၱမကေန

ပဲခူးမွာထီးနန္းထူေထာင္တာမို႕

(မြန္ညေတြရဲ႕တိုင္းၿပည္)-ရာမည

မြန္ေတြဟာ

၃မ်ိဳးကြဲေနေပမဲ႕

လို႕

ေခၚတာပါ။

ဘာသာကြဲ

လူမ်ိဳးကြဲ

ယU္ေက်းမွဳကြဲေနတာမ်ိဳးမဟုတ္ပဲ ကိုးကြယ္တဲ႔ နတ္မတူလို႕ ကြဲတာမ်ိဳးလို႕ဆိုတယ္။ ပုသိမ္ေၿမာင္းၿမ

မြန္ဒေတြက

နတ္ဝတ္နတ္စားကို

Aဝတ္Aစားကို

တရိုတေသသိမ္းထားၿပီး

ႏွစ္စU္

ကိုးကြယ္တယ္

(ေရွးဘိုးဘြားေတြရဲ႕

AစားAေသာက္

AေမႊးAႀကိဳင္ေတြနဲ႔

ပူေဇာ္ရပါတယ္၊ Aဝတ္Aစားက AနီAၿဖဴ ၃ေတာင္ဝတ္ပါ) ဒါ႔Aၿပင္ ေရငံပိုင္ဦးရွင္ႀကီးကိုလည္း ကိုးကြယ္ႀကပါတယ္။ မြန္ဒိုင္ေတြဆိုတဲ႔

ပဲခူး-ဒလမြန္ေတြက

Aုန္းသီးကို

ကိုးကြယ္ႀကပါတယ္။

AၿဖဴAနီAဝတ္ကို

ႀကြက္ၿမီးေကာင္းေကာင္း Aုန္းသီးမွာ ခ်ည္ၿပီး ဆိုင္းနဲ႔တိုင္မွာခ်ိတ္ထားတယ္ (Aခု Aိမ္တြင္းဆိုတဲ႔ မင္းမဟာဂီရိနတ္ကိုးကြယ္သလိုေပါ႔၊

Aိမ္ထဲ

Aုန္းသီးဆြဲတဲ႔

Aေလ႕Aထ

ဟာ

ပုဂံေခတ္

Aေနာ္ရထာမင္းရဲ႕ နတ္သုတ္သင္ေရး စီမံခ်က္မွာ ဗမာေတြက မြန္ေတြရဲ႕ Aုန္းဆြဲAေလ႔Aထကို ေတြ႔သြားၿပီး

မင္းမဟာဂီရိကို

ဘုရင္မသိေAာင္

Aိမ္ထဲခိုးၿပီး

ကိုးကြယ္ႀကရာက

က်ယ္ၿပန္႔သြားတာတဲ႔) ဒါ႕Aၿပင္ ပဲခူး ဒလ မြန္ဒိုင္ေတြဟာ နန္းကရိုင္းကြ်ဲေခါင္း (ငရံ႕နဖားထိုး)နတ္ ကိုလည္း ကိုးကြယ္ႀကပါေသးတယ္။

Page | 121


မုတၱမမြန္ညေတြက ဝါးက်ည္ေတာင္႔ ၅ေတာင္႔ကို ခ်ည္ႀကိဳးၿဖဴနဲ႔ ပူးတြခ ဲ ်ည္ၿပီး ဝါးက်ည္ေတာင္႔ထဲ နတ္ပန္းညိဳကိုင္းထိုးၿပီး ဝါးၿခင္းေလးနဲ႔ Aိမ္ရဲ႕ဦးရင္းတိုင္ ဒါမွမဟုတ္ Aိမ္Aၿပင္မွာ စင္ေလးနဲ႔ ထားၿပီးကိုးကြယ္ႀကတယ္။ ဒီနယ္ႀကီး ၃နယ္မွာ ပဲခူး-ဒလနယ္ တနယ္ကိုပဲ သူေကာင္းေကာင္း ထိန္းခ်ဳပ္ထားနိဳင္တာကို ရာဇာဓိရာဇ္

သေဘာေပါက္တယ္၊

ဒီေတာ႕

ဘိုးေတာ္

ေဘးေတာ္

ဝါရီးရူးပိုင္ခဲ႔တဲ႔

ရာမညၿပည္ႀကီးAားလံုးကို ထိန္းခ်ဳပ္ခ်င္ရင္ ပုသိမ္ ေၿမာင္းၿမနဲ႔ မုတၱမ ေမာ္လၿမိဳင္ စုစည္း နိဳင္ရမယ္ေပါ႔။ ဒီႏွစ္နယ္မွာ ပုသိမ္ေၿမာင္းၿမရဲ႕ Eရာဝတီၿမစ္ဝကြ်န္းေပၚေဒသဟာ ၿမစ္ေခ်ာင္းေပါၿပီး သြားလာရခက္တယ္၊

ၿပီးေတာ႕

Aင္မတန္Aင္Aားေတာင္႔တင္းတယ္၊ ပံုေAာတိုက္ရမွာၿဖစ္ၿပီး လာတိုက္တာကိုလည္း

ေလာက္ၿဖားရဲ႕ ဒီေတာ႕

ေတာင္ဘက္က ခံရနိဳင္တယ္။

ပုသိမ္ေၿမာင္းၿမကိုတိုက္ရင္ မုတၱမ

တခါ

ေရတပ္ႀကီးကလည္း

ေမာ္လၿမိဳင္ရဲ႕

ေတာင္ဘက္ကို

သူAင္Aား ေနာက္ေက်ာက

တိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာ႕

ေလာက္ၿဖားဟာ ေရလမ္းနဲ႔လာရမွာၿဖစ္လို႕ ခ်က္ၿခင္းမလာနိဳင္ဘူး ဒါေႀကာင္႔မို႕ စစ္မ်က္ႏွာတခု ထဲကို

Aာရံုစိုက္လို႕ရမယ္၊

ၿပီးေတာ႕

ဒီေတာင္ပိုင္းမွာ

တိုက္ရမဲ႔တိုက္ပြဲေတြဟာ

ေၿမၿပင္တိုက္ပြဲေတြသာ ၿဖစ္တာမို႕ သ္တဲ႔ ဆင္တပ္ ၿမင္းတပ္ကို ေကာင္းေကာင္းAသံုးခ်နိဳင္မယ္။ ဒီလို

Aမတ္ဒိန္

မင္းကန္စီ

စတဲ႔

မွဴးမတ္ေသနာပတိေတြနဲ႔

တိုင္ပင္ၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

ေတာင္ပိုင္းကို စစ္ခ်ီပါေတာ႕တယ္။ ပထမဆံုးက

ပဲခူးနဲ႔Aရမ္းမေဝးတဲ႔

စစ္ေတာင္းၿမစ္တဖတ္က

ဒုန္ဝန္းၿမိဳ႕ေပါ႔။

ဒုန္ဝန္းစားက

သူ႕Aေဖလက္ထက္က Aင္မတန္ နာမည္ေက်ာ္တဲ႔ သူရဲေကာင္းႀကီး သမိန္သံလွစ္၊ ဒါေပမဲ႕ Aင္းဝစစ္လာလို႕ တိုက္ဖို႕ဆင္႔ေခၚေတာ႕ မလာဘူး၊ ဒါဟာ ဘုရင္႔ကို ပုန္ကန္တာပဲ။ ဒါေပမဲ႕ ဒုန္ဝန္းကို တိုက္ေတာ႕မယ္ဆိုေတာ႕ သံလွစ္က ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးဟာ ေသာင္းက်န္းသူမဟုတ္ပါဘူး၊ AေသAခ်ာ

စU္းစားႀကည္႔ပါ

မုတၱမတို႕

ေမာ္လၿမိဳင္တို႕

သံေမာင္တို႕

တရည္းတို႕

လဂြန္းဗ်ည္းတို႕ကသာ Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕ Aေဖကို ပုန္းစားခဲ႔တဲ႔ ေသာင္းက်န္းသူသူကန္ေတြပါ၊ သူတို႕ကို Aရွင္မင္းႀကီးသိမ္းၿပီးၿပန္လာရင္ Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕ေၿခေတာ္ရင္းကို ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးဝင္ၿပီး ဒီၿမိဳ႕က ႀကိဳဆိုပါမယ္၊ Aရွင္မင္းႀကီးကို မပုန္းစားဝံ႕ပါဘူးလို႕ လူလႊတ္ၿပီး ေလွ်ာက္ပါေလေရာ။

Page | 122


ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

ဒုန္ဝန္းကို

ဒီၿမိဳ႕ရဲ႕AေနAထားက

သိမ္းခ်င္တယ္၊

ဒါေပမဲ႕

ခံစစ္Aရမ္းေကာင္းတယ္၊

Aေတာ္ေလးနာသြားမယ္၊

ေတာင္ပိုင္းကို

မဂဒူးရဲ႕ဇာတိ

တိုက္ရင္

သိမ္းဖို႕

ဝါရီရူးရဲ႕သေႏၶၿမိဳ႕မို႕

နိဳင္မယ္ဆိုေပမဲ႕

ခ်ီတဲ႔ေနရာမွာ

စစ္သည္ေတြ

ပထမစစ္ပဲမ ြ ွာတင္

Aရမ္းႏြမ္းသြားရင္ မုတၲမတို႕ လဂြန္းဗ်ည္းတို႕ တရည္းတို႕ စတဲ႔ Aဓိကၿမိဳ႕ေတြဆီေရာက္ရင္ စစ္သည္ေတြ Aင္Aားမရွိပဲ ၿဖစ္သြား မွာကိုလည္း စိုးၿပန္တယ္၊ ေနာက္ဆံုး မွဴးမတ္ေတြရဲ႕ Aႀကံေပးတဲ႔Aတိုင္း ဒုန္ဝန္းကို ေက်ာ္ၿပီးခ်ီတတ္ဖို႕ ဆံုးၿဖတ္လိုက္တယ္၊ သမိန္သံလွစ္ကလည္း သူ႕စကားနဲ႔သူမို႕

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

ဟံသာဝတီတပ္ႀကီး

ဒုန္ဝန္းနားကၿဖတ္သြားတာကို

ဘာမွမလုပ္ဘူးတဲ႔။ မသံလံုႏွင့္ေတြ႔ဆံုျခင္း ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ ဒုန္ဝန္းကိုေက်ာ္လာၿပီးေနာက္ မုတၱမကို မတိုက္ေသးပဲ တၿခားAခ်က္ခ်ာက်တဲ႔ ၿမိဳ႕ရြာေတြကို မတိုက္ေသးပဲ

Aရင္သိမ္းပါတယ္၊

မုတၱမဟာ

မုတၱမကိုဝန္းရံေနတဲ႔

တရည္းကိုသိမ္းလိုက္နိဳင္တယ္၊ မၿဂိဳင္းလည္း

ေႀကာက္လန္႔ၿပီး

ၿဗတ္ထဗရဲ႕လက္ထဲမွာ

Aင္Aားေတြကို

တရည္းကို

Aရင္တိုက္တဲ႔

Aခိုင္Aမာရွိေနတာမို႕ သေဘာေပါ႔။

ရာဇာဓိရာဇ္သိမ္းလိုက္ေတာ႕

လက္ေAာက္ခိုဝင္လာတယ္။

ဒီလိုနဲ႔

သံေမာင္ၿမိဳ႕စား

မၿဂိဳင္းကိုသစၥာေပးၿပီး

သံေမာင္ၿမိဳ႕စားကို ၿမိဳ႕ကိုဆက္စားေစတယ္။ ၿပီးေတာ႕ Aမတ္ႀကီး သမိန္သံၿဗတ္ကို ဗိုလ္ပါ၅၀ဝ၀နဲ႔ တရည္းၿမိဳ႕မွာထားၿပီး ေၿမာက္ဘက္ၿပန္လွည္႔တယ္။ ရာဇာဓိရာဇ္

ေၿမာက္ဘက္ၿပန္ခ်ီသြားတာနဲ႔

ၿဗတ္ထဗတို႕Aုပ္စုလည္း

ေတာင္ဘက္ခ်ီလာၿပီး

တရည္းကိုၿပန္သိမ္းဖို႕ ႀကိဳးစားတယ္၊ ဒါေပမဲ႕ Aမတ္ႀကီး သမိန္သံၿဗတ္က စနစ္တက်ခုခံတာမို႕ မသိမ္းနိဳင္ဘူးတဲ႔။

Aမတ္ႀကီးသမိန္သံၿဗတ္ရဲ႕

တပ္သားေတြဟာ

တိုက္ခိုက္တဲ႔ေနရာမွာ

Aရမ္းတက္ႀကြရဲရင္႔တယ္၊ Aထူးသၿဖင္႔ မသံလံုဆိုတဲ႔သူဟာ တိုက္ရည္ခိုက္ရည္ Aရမ္းေကာင္းၿပီး သိပ္ရဲရင္႔တယ္လို႕ ဆိုတယ္။ ၿဗတ္ထဗရဲ႕တိုက္စစ္ဟာ မသံလံုရဲ႕ ရြံ႕ရြံ႕ခြ်န္ခြ်န္ ခုခံမွဳေႀကာင္႔ မေAာင္မၿမင္ ၿဖစ္ခဲ႔ရတယ္။ ဒီAေႀကာင္းကို ရာဇာဓိရာဇ္ႀကားသိရေတာ႕ မသံလံုကို Aရမ္းAားရ သေဘာက်ၿပီး ဆုလာဘ္ေတြ ပို႕ေပးေစသတဲ႔။

Page | 123


ေတာင္ဘက္

မြန္ညနယ္

မုတၱမ၃၂ၿမိဳ႕ကိုသိမ္းမဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕AစီAစU္မွာ

ဒုန္ဝန္းဟာ

AဓိကAေႏွာက္Aယွက္ပဲ။ ပဲခူးေနၿပည္ေတာ္နဲ႔ ေတာင္ဘက္ခ်ီတပ္ႀကားမွာ သူ႕သစၥာခံမဟုတ္တဲ႔ ဒုန္ဝန္းရွိေနတယ္၊ AေနAထားပါ။

ဒီAေနAထားဟာ ဒုန္ဝန္းဘယ္Aခ်ိန္ထၿပီး

ခ်ီတိုင္းမေပါက္ဘူးေပါ႔၊ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

ဒုန္ဝန္းဒုကၡေပးရင္

ေၿမာက္ကိုၿပန္ခ်ီၿပီး

ခံစစ္AေနAထားေကာင္းၿပီး

စစ္ေရးAၿမင္Aရ ဒုကၡေပးမလဲလို႕ ခါးရိုးက်ိဳးသြားမဲ႔ ဒုန္ဝန္းကို

Aရည္Aေသြးရွိတဲ႔

ဘယ္လိုမွလက္မခံနိဳင္တဲ႔

တထိတ္ထိတ္နဲ႔

ခ်ီေနရေတာ႕

Aေၿခေနေလ။ ဒါေႀကာင္႕လည္း

သိမ္းပို႕ႀကိဳးစားပါတယ္၊

တပ္မွဴးရွိေနတဲ႔

ဒုန္ဝန္းကို

ဒါေပမဲ႕ လြယ္လြယ္နဲ႔

မသိမ္းနိဳင္ပဲ ဝိုင္းရံုသာ ဝိုင္းထားနိဳင္တယ္။ ေတာင္ဘက္က တရည္းၿမိဳ႕ကိုလည္း ရန္သူေတြက ၿပန္တိုက္ေနတယ္၊ ဒီမွာ ဒုန္ဝန္းကိုလည္း မသိမ္းနိဳင္ဘူး

တခါ

ေၿမာက္ဘက္က

ေၿမာင္းၿမတပ္ေတြကိုလည္း Aၿမန္ၿပီးၿပတ္ခ်င္ေနၿပီး၊

စိတ္မခ်ရတဲ႔ ဒါနဲ႔ပဲ

Aင္းဝတပ္ေတြနဲ႔

AေနAထားမို႕

ဒုန္ဝန္းစား

Aေနာက္ဘက္က

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

သမိန္သံလွစ္နဲ႔

ဒုန္ဝန္းကိစၥကို

ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက

Aရမ္းခင္မင္ရင္းႏွီးတဲ႔ Aမတ္ႀကီး သမိန္ရဲသင္ရံကိုလႊတ္ၿပီး သမိန္သံလွစ္ကို ေၿဖာင္႔ဖ်ခိုင္းတယ္။ သမိန္ရဲသင္ရံကလည္း သံလွစ္ဆီသြားၿပီး “ သူငယ္ခ်င္း မင္းရူးေနသလား ရာဇာဓိရာဇ္ဆိုတာက တၿခားလူမွမဟုတ္တာပဲ မင္းသိပ္ခ်စ္တဲ႔ သိပ္ေလးစားတဲ႔ မင္းရဲ႕သခင္ ဆင္ၿဖဴရွင္ရဲ႕သားေလကြာ ဘာလို႕မင္းက သူ႕ရဲ႕ေAာက္ကို မခိုဝင္ခ်င္ရတာတုန္း ” လို႕ေၿပာေတာ႕ သံလွစ္က “ သူငယ္ခ်င္း မင္းစU္းစားႀကည္႔စမ္း

ၿဗတ္ထဗတို႕

ေလာက္ၿဖားတို႕

သုရွင္ကို

ပုန္စားႀကတယ္

ဒါေပမဲ႕

ဒီေကာင္ေတြ Aခုငါစီးတဲ႔ Aၿဗတ္ ဆိုတဲ႔ ဆင္ေတာ္ကို စီးခြင္႔ရခဲ႔ႀကရဲ႕လား၊ မင္း သိတဲ႔Aတိုင္း Aၿဗတ္ဟာ

မင္းEကရာဇ္ေတြသာ

ေဟာဒီဒုန္ဝန္းကိုလည္း ဘြဲ႔ထူးဂုဏ္ထူးေတြနဲ႔ငါက လို႕ၿပန္တုန္႔ၿပန္သတဲ႔

စားရတယ္၊ ဘာမဟုတ္တဲ႔ တကယ္ေတာ႕

စီးထိုက္တဲ႔ဆင္ေနာ္၊ သံလွစ္ဆိုတဲ႔ ဗညားႏြဲ႔ဆိုတဲ႔

ၿပီးေတာ႕

မဂဒူးရဲ႕ဇာတိ

ဘြဲ႔လည္းရတယ္ ငခြ်တ္ေလးကို

သမိန္သံလွစ္ဟာ

ငါနဲ႔ငါသာ

ဒီလိုမ်ိဳး

ရွိခိုးရဦးမလားကြာ” နွိဳင္းစရာဆိုၿပီး

Aင္မတန္ဘဝင္ကိုင္တဲ႔သူ ဆိုပါေတာ႕။ ဒီAေႀကာင္းကို ရဲသင္ရံက ရာဇာဓိရာဇ္ကိုေၿပာၿပၿပီး သမန္သံလွစ္ကို သူပရိယာယ္နဲ႔ Aနိဳင္ယူၿပီး ဒုန္ဝန္းကို သိမ္းေပးပါ႔မယ္လို႕ ကတိေပးတယ္။ ဒီေနာက္မွာ သမိန္ရဲသင္ရံဟာ ဒုန္ဝန္းၿမိဳ႕ထဲဝင္ၿပီး သမိန္သံလွစ္နဲ႔ သြားသြားေတြ႔တယ္၊ စကားေၿပာတယ္၊ Aရက္Aတူေသာက္တယ္။ ဒီလိုလုပ္ရင္းနဲ႔

Page | 124


လက္နက္နဲ႔ သူ႕ရဲ႕စစ္သားေတြကို ဒုန္ဝန္းၿမိဳ႕ထဲ ပရိယာယ္သံုးၿပီးထည္႕ထားတယ္၊ သူ႕စစ္သား

၃၀ဝေလာက္

သြင္းၿပီးခ်ိန္မွာေတာ႕

Aတြင္းAၿပင္ညွပ္တိုက္ပါေလေရာ။ Aေတာ္ခံလိုက္ရတယ္။

Aၿပင္ကရာဇာဓိရာဇ္နဲ႔

ရုတ္ရက္ႀကီးဆိုေတာ႕

ေနာက္ဆံုး

ၿမိဳ႕ထဲကို ခ်ိန္းၿပီး

သံလွစ္တပ္သားေတြ

AေၿခAေနမေကာင္းေတာ႕ဘူး

ဆိုတာသံုးသပ္မိတဲ႕

သံလွစ္ဟာ သူ႕ရဲ႕စီးေတာ္ဆင္ Aၿဗတ္ကိုစီးၿပီး စစ္သား၃၀ဝနဲ႔ မုတၱမဘက္ထြက္ေၿပးဖို႕ ၿပင္တယ္ ဒါေပမဲ႕

ကံဆိုးခ်င္ေတာ႕

မုန္ယိုေနတဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္တပ္ဘက္ၿပန္လွည္႕ၿပီး

ထိုးေလေတာ႕

ေစာၿဗလက္က

ဓါးလွံနဲ႔ထိုးတာနဲ႔

ဆင္ထက္ကေန

Aၿဗတ္ဆင္ဟာ

ထြက္မေၿပးပဲ

Aမတ္ႀကီးေစာၿဗလက္ရဲ႕

ဆင္နဲ႔ယွU္မိၿပီး

သံလွစ္ေသပါေလေရာ။

ရာဇာဓိရာဇ္က

Aရွင္ရေAာင္ဖမ္း Aရွင္ဖမ္းလို႕ ေAာ္ေနေပမဲ႕ သူAနားေရာက္ေတာ႕ သံလွစ္ေသေနၿပီ။ ငါက သူကိုခ်ီးေၿမာက္ၿပီး

သိမ္းသြင္းဖို႕ႀကံထားတာ

ႏွေၿမာစရာကြာ

ဒီလိုလူမ်ိဳး

ဘယ္မွာရွာလို႕ရဦးမလဲလို႕ စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ၿပီး ေစာၿဗလက္ကိုေတာင္ Aၿပစ္တင္ပါသတဲ႔။ ဒုန္ဝန္းကိုရေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

သူတပ္ကို

ေတာင္ဘက္

ၿပန္လွည္႔ၿပန္တယ္။

ဒီတခါသူတိုက္မွာက လဂြန္းဗ်ည္း။ ဒီၿမိဳ႕မွာ ေဘာလဂြန္း ဆိုသူက တပ္မွဴးလုပ္ၿပီး ေစာင္႔ေနတယ္။ ေဘာလဂြန္းဟာ Aဲၿပပုန္ (ေလာက္ဖ်ားရဲ႕ညီ) ရဲ႕သားတေယာက္ပါ။ ေဘာလဂြန္းဟာ Aရင္းက တရည္းၿမိဳ႕စားၿဖစ္ၿပီး

တရည္းၿမိဳ႕ကို

လက္လႊတ္လိုက္ရေတာ႕

က်န္တဲ႔သူ႕Aင္Aားနဲ႔

သူ႕ဘႀကီးၿဗတ္ထဗတို႕ရဲ႕ AကူAညီနဲ႔ လဂြန္းဗ်ည္းကို ခံစစ္Aခိုင္Aမာ လုပ္ၿပီး ေစာင္႔ေနတယ္၊ ဒီတခါ ရာဇာဓိရာဇ္ကို လက္စားေခ်မယ္ေပါ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္ လ၈ြန္းဗ်ည္ကို ခ်ီလာၿပီ သိတာနဲ႔ တရည္းၿမိဳ႕မွာ ေစာင္႔ေနတဲ႔ Aမတ္ႀကီး သမိန္သံၿဗတ္ဟာ စစ္သည္ငါးေထာင္န႔ဲ ခ်ီတပ္လာၿပီး ရာဇာဓိရာဇ္တပ္နဲ႔ လာေပါင္းတယ္။ သမိန္သံၿဗတ္ရဲ႕ တပ္ထဲမွာ မသံလံုလည္း ပါတာေပါ႔။ တပ္ေတြစံုေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

လဂြန္ဗ်ည္းၿမိဳ႕ကို

ဝိုင္းထားလိုက္တယ္၊

ၿပီးေတာ႕

ေလAလိုက္ကို ႀကည္႔ၿပီး ၿမိဳ႕ၿပင္ကေန ေကာက္ရိုးတဲတခုကို မီးရွိဳ႕လိုက္ေတာ႕ ေလAလိုက္နဲ႔ လဂြန္းဗ်ည္းၿမိဳ႕ထဲ

မီးေလာင္ပါေလေရာ၊

ထိမ္းလို႕မရေတာ႕ဘူးေပါ႔။

AဲလိုAေၿခAေန

မီးေလာင္ေတာ႕

ဆင္ေတြ

ဖရိုဖရဲၿဖစ္ေနတုန္း

ၿမင္းေတြကို

ရာဇာဓိရာဇ္တပ္က

Aတင္းဝင္တိုက္တာနဲ႔ ေဘာလဂြန္းတပ္ပ်က္ၿပီး လဂြန္းဗ်ည္းလည္း ရာဇာဓိရာဇ္လက္ေAာက္ကို က်ပါေလေရာ။ ဒီတိုက္ပြဲမွာ လဂြန္းဗ်ည္းတပ္မွဴး ေဘာလဂြန္းက်သြားပါသတဲ႔။ လဂြန္းဗ်ည္းတိုက္ပြဲ

Page | 125


Aၿပီးမွာ စစ္ပြဲမွာ ရြံ႕ရြံ႕ခြ်န္ခြ်န္တိုက္တဲ႔ မသံလံုကို ခ်ီးေၿမာက္တ႔ဲ Aေနနဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္က မသံလံုကို Aနားကို ေခၚယူေတာ္မူပါသတဲ႔။ မုတၱမတိုက္ပြဲ သံေမာင္ၿမိဳ႕စား မၿဂိဳင္းဟာ ၿဗတ္ထဗတို႕ရဲ႕ လူရင္းပဲ၊ မယွU္နိဳင္လို႕သာ ရာဇာဓိရာဇ္ေAာက္ ခိုဝင္ရတာ ဘယ္Aခ်ိန္မွာ ဘယ္လို ဒုကၡေပးရလဲ ႀကိတ္ႀကံေနသူပဲ။ ဒီAခ်ိန္မွာ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ လဂြန္းဗ်ည္းကို သိမ္းၿပီးေတာ႕ သူ႕တပ္ေတြကို ေခတၱAနားေပးတယ္။ ပဲခူးကထြက္လာခဲ႔တာ ႀကာၿပီေလ။

ခရီးကလည္းရွည္

ဆက္တိုက္ႀကီး

ဒုန္ဝန္း တရည္း

တိုက္လာရေတာ႕

လဂြန္းဗ်ည္း စတဲ႔တိုက္ပြဲႀကီးေတြကိုလည္း

စစ္ပမ္းစၿပဳၿပီေပါ႔၊

ဒါကိုသေဘာေပါက္လို႕လည္း

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ သူတပ္ေတြကို ေခတၱAနားေပးတာပဲ။ မတေထာင္သား

စစ္သားလူႀကမ္းႀကီးေတြဆိုေတာ႕လည္း

ေသာက္မယ္စားမယ္ေပါ႔။

ဒီလိုAေၿခAေနမ်ိဳးနဲ႔ဆိုေတာ႕

Aနားရခ်ိန္မွာ

လံုၿခံဳေရးAပိုင္း

လစ္ဟင္းတာေတြ

ရွိမွာေပါ႔ေလ၊ ကင္းတို ကင္းရွည္ေတြ ေပါ႔ေပါ႔ေရာ႕ေရာ႕ ၿဖစ္ေနပါလိမ္႔မယ္။ ဒီAေနAထားကို Aခြင္႔ေကာင္းယူၿပီး မၿဂိဳင္းဟာ သံေမာင္ကေန လဂြန္းဗ်ည္းကို ရုတ္တရက္ခ်ီလာၿပီး Aလစ္မွာ ၿမိဳ႕ၿပင္က မီးတင္ရွိဳ႕ပါေလေရာ၊ မီးေလာင္ေတာ႕ နဂိုကတည္းက ခပ္ေလွ်ာ႕ေလွ်ာ႕ရဲရဲ ၿဖစ္ေနတဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ တပ္ေတြဟာ ဝရုန္းသုန္းကား ၿဖစ္ကုန္တာေပါ႔၊ Aထူးသၿဖင္႔ ဆင္ေတြ ၿမင္းေတြက ဟိုေၿပးဒီေၿပးနဲ႔ဆိုေတာ႕ တပ္ပ်က္မလိုေတာင္ ၿဖစ္သြားေသးတယ္၊ ဒါေပမဲ႕ AေရAခ်င္းရွိတဲ႔ တပ္မင္း တပ္မွဴးႀကီးေတြ ရွိေနေတာ႕ Aလွ်င္Aၿမန္ပဲ တပ္ဖြဲ႔ေတြကို ၿပန္စုစည္းနိဳင္လိုက္ပါတယ္။ Aလစ္မွာ

မီးဝင္ရွိဳ႕တဲ႔

မၿဂိဳင္းနဲ႔သူ႕တပ္ဖြဲ႔လည္း

Aေၿခေနမေကာင္းတာနဲ႔

ၿပန္ဆုတ္ေၿပးေတာ႕တာပဲ။ ေနညိဳညိဳမွာ

ၿပန္ဆုတ္ေၿပးသြားတဲ႔

Aေတာ္တင္းသြားတယ္။

သံေမာင္စား

ေခြးမသား

မၿဂိဳင္းကို

ဒင္းလိုေကာင္ကမ်ား

ႀကည္႔ၿပီးေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္

ငါ႔ကိုလာတိုက္ရဲတယ္ေပါ႔၊

ဒီလိုေဒါပြေနတဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ သူတပ္သားေတြႀကည္႔ၿပီး ေဟ႕ မင္းတို႕ထဲက ဘယ္သူက ဒီေကာင္ မၿဂိဳင္းရဲ႕ေခါင္းကို ငါ႕ကိုဆက္နိဳင္မလဲကြလို႕ ေမးပါသတဲ႔၊ ဒီမွာ မသံလံုက ခ်က္ခ်င္းထၿပီး

Page | 126


ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးဆက္ ပါ႕မယ္လို႕ ဂတိေပးၿပီး ဓါးရွည္တလက္နဲ႔ ထမင္းAိုး (ေၿမAိုး) တလံုးကို ဆြဲၿပီးထြက္သြားပါေရာတဲ႔။ မသံလံုဟာ

သူဘယ္လို

ဘယ္ပံုတိုက္မယ္ဆိုတာကို

ဘယ္သူ႔ကိုမွမေၿပာဘူးတဲ႔၊

ဓါးရွည္ကို

ၿမိေနေAာင္ေသြးတယ္ ႀကိမ္ၿခင္းတလံုးယူၿပီး ထမင္းAိုးကိုထည္႔တယ္ ၿပီးေတာ႕ ၿမင္းတေကာင္နဲ႔ သံေမာင္ၿမိဳ႕ဘက္ထြက္သြားသတဲ႔။ သံေမာင္ၿမိဳ႕နားေရာက္ေတာ႕ ေနဝင္သြားၿပီ၊ ညီAကိုမသိတသိ Aခ်ိန္ေပါ႔။ မသံလံုဟာ မၿဂိဳင္းတပ္သားပံုစံဖမ္းတယ္ ၿပီးေတာ႕ မၿဂိဳင္းေနတဲ႔ စံAိမ္ေတာ္နား ကပ္သြားတယ္၊ Aေစာင္႕ေတြကေမးေတာ႕ ညေနက တိုက္ပြဲမွာ ရန္သူတပ္မွဴးတေယာက္ရဲ႕ ေခါင္းကိုၿဖတ္လိုက္နိဳင္တယ္ ဒါေႀကာင္႔ Aရွင္႔ရဲ႕ခ်ီးေၿမာက္မွဳကို ခံယူဖို႕Aရွင္႕ကို လာေတြ႔တာလို႕ ၿပန္ေၿဖသတဲ႔။ Aေစာင္႔ေတြကလည္း ခပ္ညံ႕ညံ႕ထဲကပဲ ေနမွာပါ၊ ၿခင္းထဲက ထမင္းAိုးမဲမဲကို ေခါင္းလို႕ပဲထင္ေနရွာတယ္ စစ္တာ ေဆးတာလဲမလုပ္ဘူးတဲ႔ ေမွာင္ေနတာလည္း ပါတာေပါ႔ေလ။ ဒီလိုနဲ႔ မၿဂိဳင္းေရွ႔ေတာ္ေမွာက္ မသံလံုဝင္ခြင္႔ရသြားတယ္။ AဲဒီAခ်ိန္မွာ

မၿဂိဳင္းဟာ

သူ႕တပ္မွဴးေတြနဲ႔Aတူ

ေသရည္ေသာက္ရင္း

စစ္ဆင္ေရး

ေဆြးေႏြးေနတယ္ မနက္ဆိုရင္ ရာဇာဓိရာဇ္ သူ႕ကိုလာတိုက္ေတာ႕မွာဘဲလို႕ သူတြက္ေနတာေပါ႔။ မသံလံုက

ရန္သူတပ္မွဴးတေယာက္ရဲ႕

သူAရမ္းစိတ္ဝင္စားသြားတယ္ Aမတ္ဒိန္ေခါင္းလား

ေခါင္းကို

လာဆက္သတယ္ဆိုေတာ႕

ဘယ္သူေခါင္းလည္း

သမိန္သံၿဗတ္ေခါင္းလား

မင္းကံစီေခါင္းလားဆိုၿပီး

မသံလံုခ်ေပးတဲ႔

ၿခင္းကို

ခပ္မွိန္မွီန္

ဆီမီးေရာင္ေAာက္မွာ ကုန္းၿပီးAႀကည္႔ မသံလံုက ဝုန္းကနဲခုန္ထၿပီး ဇာတ္ကို ဓါးရွည္နဲ႔ပိုင္းခ် လိုက္တာ

တခ်က္ထဲနဲ႔

ပန္းထြက္ေနတာေပါ႔၊

ေခါင္းနဲ႔ကိုယ္

Aိုးစားကြဲသြားေရာတဲ႔၊

လူကလည္းAရြယ္ရွိတုန္း

ေသြးေတြက

ေသြးကဆူေနတုန္း၊

ၿဗန္းကနဲ

Aရက္ကလည္း

ေသာက္ထား ဆိုေတာ႕ေလ။ မီးေရာင္ေAာက္မွာ ေသြးေတြပန္းထြက္ေနတဲ႔ မၿဂိဳင္းေခါင္းၿပတ္ကို ႀကည္႔ရင္း သူ႕တပ္မွဴးေတြဟာ မွင္သက္ေနတယ္၊ မသံလံုကေတာ႕ ေႀကာင္မေနဘူး ခ်က္ခ်င္းပဲ ၿပတ္ထြက္သြားတဲ႔ မၿဂိဳင္းေခါင္းကို ဆံရင္းကစုကိုင္လိုက္ၿပီး စံAိမ္ေပၚက ခုန္ခ် ၿမင္းေပၚတက္ၿပီး ၿမိဳ႕ၿပင္ထြက္ေၿပးသြားသတဲ႔။ Aၿဖစ္Aပ်က္က Aရမ္းၿမန္လြန္းေတာ႕ Aားလံုးသတိရတဲ႔Aခ်ိန္မွာ မသံလံုက ၿမိဳ႕ၿပင္ေရာက္သြားသြားၿပီး။

Page | 127


လဂြန္းဗ်ည္းၿပန္ေရာက္ေတာ႕

ညU္႕နက္ေနၿပီ။

ဒါေပမဲ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ကေတာ႕

မAိပ္ေသးဘူး

သူ႕ရဲ႕ယာယီနန္းေဆာင္ရဲ႕ ညီလာခံ ခန္းမမွာ မွဴးမတ္ေသနာပတိေတြနဲ႕ မနက္ဖန္ သံေမာင္ကို ဘယ္လိုသိမ္းမလဲ

စစ္ေရးဗ်ဴဟာကို

ေရးဆြဲေနသတဲ႔။

မသံလံုဟာ

ဘာမေၿပာညာ

မေၿပာပဲ

ခန္းမထဲဝင္လာၿပီး မၿဂိဳင္းေခါင္းကို ဘိုးလင္းလိမ္႕သလို ရာဇာဓိရာဇ္ဆီ လိမ္႔သြင္းေပးလိုက္တယ္။ ဆီမီးေရာင္ေAာက္မွာ

ေသြးAလိမ္းလိမ္း

သူ႕ဆီရုတ္တရက္လိမ္႕လာေတာ႕

ဆံပင္ေတြရွဳပ္ပြေနတဲ႔

ဘာႀကီးလဲဟဆိုၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္

မၿဂိဳင္းေခါင္းၿပတ္ႀကီး Aေတာ္လန္႔သြားတယ္၊

လန္႔တာမွ ရာဇIေၿႏၵပ်က္ေAာင္ကို လန္႔သြားတာ။ ေနာက္မွ သမိန္သံၿဗတ္က ဒါမၿဂိဳင္းေခါင္းပါ မသံလံုက သူ႕ဂတိAတိုင္း Aရွင္မင္းႀကီးကို ဆက္သတာပါလို႕ ေလွ်ာက္ထားမွ Aလန္႔ေတြေၿပ Aေၿခေနကို

သေဘာေပါက္သြားၿပီး

မသံလံုကို

ဝမ္းသာAားရနဲ႔

သိပ္ေတာ္တ႔ေ ဲ ယာက်ၤား

သိပ္စြမ္းတဲ႔ေယာက်ၤား ေယာက်ၤားေကာင္းပီသလိုက္တာ လို႕ တဖြဖြ ခ်ီးက်ဴးပါေတာ႕တယ္။ ဒါေပမဲ႕ ဘာဆုလာဘ္မွမေပးဘူးတဲ႔၊ နဂိုဆို ဆုေပးတဲ႔ေနရာမွာ Aရမ္းလက္ဖြာလြန္းတဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ Aခုလို ခက္ခဲႀကီးေလးတဲ႔ Aမွဳေတာ္ကို တကိုယ္Aစြမ္းနဲ႔ ထမ္းေဆာင္ခဲ႔တ႕ဲ သူကိုဘာလို႕ မခ်ီးေၿမာက္သလဲ၊

မသံလံုမေက်နပ္ဘူး။

ဒါေပမဲ႕

သူက

သာမန္တပ္ဗိုလ္ကေလး

ဟိုက

Eကရာဇ္ဘုရင္၊ Aဆင္႔ခ်င္းက Aရမ္းၿခားနားေတာ႕ မေက်နပ္ေႀကာင္း ဘယ္ေၿပာရဲမလဲ၊ ဒီလိုပဲ က်ိတ္ခံလိုက္ရတာေပါ႔။ ဒီလိုနဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္တို႕ ပဲခူးတပ္ဖြဲႀကီးဟာ မသံလံုရဲ႕ တကိုယ္ေတာ္Aစြမ္းနဲ႔ သံေမာင္ၿမိဳ႕ကို သက္သက္သာသာ သိမ္းလိုက္နိဳင္တယ္။ Aခုဆိုရင္ မုတၱမ နဲ႔ ေမာ္လၿမိဳင္ ၿမိဳ႕ႀကီး၂ၿမိဳ႕ကလြဲ က်န္တဲ႔ မြန္ညနယ္ ၃၂ၿမိဳ႕လံုးဟာ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ လက္ေAာက္ကို ေရာက္သြားပါၿပီ။ မြန္ညနယ္ ၃၂ၿမိဳ႕ရဲ႕ ေနာက္ဆံုးပိတ္ တိုက္ပြဲAၿဖစ္ မုတၱမနဲ႔ ေမာ္လၿမိဳင္ကို သိမ္းဖို႕ ရာဇာဓိရာဇ္ မွဴးႀကီးမတ္ရာ

ေသနာပတိေတြနဲ႔

တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးတဲ႔Aခါ

သမိန္သံၿဗတ္က

စစ္ေရးဗ်ဴဟာ

တရပ္ကိုတင္ၿပတယ္။ ဒီဗ်ဴဟာ Aတိတ္က မုတၱမၿမိဳ႕ကို သိမ္းဖို႕တိုက္ခဲ႔တဲ႔ တိုက္ပဲႀြ ကီးေတြကို Aေၿခခံၿပီး ေရဆြဲထားတဲ႔ဗ်ဴဟာပါ။ မုတၱမကို ဟိုး ဝါရီရုူးမင္း လက္ထက္ကစၿပီး ရွမ္း မေလး စတဲ႔ မင္းေတြကစၿပီး ေနာက္ဆံုး ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕Aေဖ ဗညာဦးပါ သိမ္းဖို႕ Aႀကိမ္ႀကိမ္ ႀကိဳးစားခဲ႔တယ္ ဒါေပမဲ႕ မေAာင္ၿမင္ဘူး ဒါကဘာကိုၿပေနသလဲဆိုရင္ မုတၱမရဲ႕ ခံစစ္Aရမ္းေကာင္းတယ္ဆိုတာကို ၿပေနတာပဲ။

Page | 128


မုတၱမဟာ

သံလြင္ၿမစ္ဝမွာတည္ရွိၿပီး

ဘီလူးကြ်န္း၊

Aေပါင္ေၿမၿပန္႕လြင္ၿပင္၊

ေမာ္လၿမိဳင္

ေၿမၿပန္႔လြင္ၿပင္ တို႕ကိုAေၿခၿပဳထားတာမို႕ ဆန္ေရစပါး ရိကၡာAရမ္းၿပည္႕စံုတယ္။

ၿပီးေတာ႕

Aိႏိၵယ Aာရပ္နဲ႔ Aေနာက္ဘက္က ကုန္စည္ေတြကို ဇင္းမယ္၊ စုခိုထိုင္း၊ Aယုဒၶယဘက္ကို ပို႕တဲ႔ေနရာမွာ မုတၱမဟာ တခါးဝပဲ၊ ဒါေႀကာင္႔မို႕ Aရမ္းလည္းႀကြယ္ဝတယ္၊ Aခြန္Aတုတ္လည္း Aရမ္းရတယ္။

ဒီေတာ႕

လူAမ်ားႀကီးေနထိုင္ေတာ႕

လူေတြAမ်ားႀကီးေနထိုင္ႀကတာေပါ႔၊

တပ္မေတာ္Aင္Aားလည္းႀကီးတာေပါ႔။

ပင္လယ္ေရေႀကာင္းကြ်မ္းက်င္ၿပီး မီးေပါက္ေတြကို

ဒီေဒသမွာ ေခတ္မွီ

Aသံုးခ်တတ္တဲ႔

ေသနတ္ေတြ

ေပၚတူဂီပင္လယ္ဓါးၿပ

တခါ

Aေနာက္ဘက္က

စိန္ေၿပာင္းေတြ ေႀကးစား

Aေၿမာက္

စစ္သားေတြနဲ႔လည္း

AထိAေတြ႔ရွိေတာ႕ ေခတ္မွီတဲ႔ ေရတပ္လည္း ရွိတာေပါ႔။ ဒါAၿပင္႔ ေမာ္လၿမိဳင္ကို တိုက္ရင္ မုတၱမက ကူနိဳင္ၿပီး မုတၱမကိုတိုက္ရင္ ေမာ္လၿမိဳင္က ကူနိဳင္တယ္။ ၂ဖက္လံုးကိုတိုက္ရင္လည္း ကိုယ္႕Aင္Aားကြဲသြားဦးမယ္။ ဒါေႀကာင္႔ မုတၱမကို AလံုးAရင္းနဲ႔ ဝင္တိုက္ရင္ Aနိဳင္ရဖို႕ခက္မယ္၊ မနိဳင္ရင္ စစ္ဦးက်ိဳးသြားမယ္ စစ္ဦးက်ိဳးသြားရင္ ၿမိဳ႕သိမ္းဖို႕ဆိုတာ မၿဖစ္နိဳင္ေတာ႕ဘူး။ ဒီေတာ႕ မုတၱမနဲ႔ ေမာ္လၿမိဳင္ကို တခ်ီထဲ AလံုးAရင္းနဲ႔

တိုက္တာထက္

ၿပိဳပ်က္သြားေAာင္တိုက္တဲ႔

သူတို႕ရဲ႕Aင္Aားေတြကို ေရရောစးောစွးည္စစ္မ်ိဳးနဲ႔

တေၿဖးေၿဖးၿခင္း တိုက္သင္႔တယ္။

ေရရွည္စစ္တိုက္မယ္ဆိုရင္ ေရွ႕တန္းနဲ႔ ေနာက္တန္း ဆိုၿပီး ရွိရမယ္။ ေရွ႔တန္းက စစ္ပမ္းရင္ ေနာက္တန္းနဲ႔လဲတိုက္မယ္၊ ဒါဆိုရင္ သူတို႕ခံနိဳင္မွာမဟုတ္ဘူး ဆိုၿပီး သမိန္သံၿဗတ္ တင္ၿပေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္က

AေသAခ်ာစU္စားၿပီး

သေဘာတူတယ္။

ဒီလိုနဲ႔

လဂြန္းဗ်ည္းကို

ေနာက္တန္းစခန္းAၿဖစ္သံုးၿပီး ရာဇာဓိရာဇ္က်ံေနရစ္ပါ သမိန္သံၿဗတ္၊ Aမတ္ဒိန္၊ Aဲေကာင္းဗိန္၊ သမိန္ရဲသင္ရံ၊ သမိန္ၿဗထဗိုက္၊ Aဲနရဲ၊ သမိန္ဗိုက္ပဲ စတဲ႔ Aမတ္ႀကီး ၇ေယာက္က တပ္မႀကီး ၇တပ္နဲ႔

သံလြင္ၿမစ္ကမ္းတေလွ်ာက္

ၿမိဳ႕ရြာေတြသိမ္းၿပီး

Aေရွ႕ဘက္ကေန

မုတၱမကိုခ်ည္းကပ္ၿပီးတိုက္မယ္ ဆိုတဲ႔ စစ္ေရးAစီစU္ကို စတင္ပါေတာ႕တယ္။ မြန္ညနယ္Aလံုးကို သိမ္းပိုက္ၿခင္း AစီစU္Aတိုင္း တပ္မႀကီး၇တပ္ဟာ သံလြင္ၿမစ္ ေတာင္ဘက္ကမ္းပါးတေလွ်ာက္ ဆင္းလာၿပီး ေကာ႕စိန္ကို ေရာက္တယ္ ေနာက္ ခရံုဒါၿဗဆိပ္ကေန မုတၱမကမ္းဘက္ကူးဖို႕ၿပင္တယ္။ ဆင္ေတြ

Page | 129


ၿမင္းေတြ စစ္သည္ေတြ Aမ်ားႀကီးပါတဲ႔ တပ္မႀကီး ၇မဆိုေတာ႕ ၿမစ္ကူးဖို႕ ေလွေတြ သေဘၤာေတြ ေဖာင္ေတြ Aမ်ားႀကီးလိုတာေပါ႔။ ဒါေတြကို စီစU္ေနတုန္း ၿဗတ္ထဗနဲ႔ သူ႕ညီေတြၿဖစ္တဲ႔ Aဲၿဗဗုဗ္တို႔ ေမာ္လၿမိဳင္စား

သမိန္Uလိုတို႕ဟာ

သူတို႕မွာရွိတဲ႔

Aင္Aားကိုစုစည္းၿပီး

သံလြင္ၿမစ္ကို

သေဘၤာေတြနဲ႔ ဆန္တက္လာ ခရံုဒါၿဗဆိပ္နား မေရာက္ခင္ ကမ္းေပၚတပ္ၿပီး တဖတ္ကမ္းကူးဖို႕ ၿပင္ေနတဲ႔ ပဲခူးတပ္ ၇တပ္ကို လက္ဦးမွဳယူၿပီး ဝင္တိုက္ပါတယ္။ ပဲခူးတပ္မႀကီး ၇တပ္လည္း ၿမစ္ကုန္းဖို႕ၿပင္ေနတုန္း

Aခုလို

ရုတ္တရက္

Aလစ္ဝင္တိုက္ခံလိုက္ရေတာ႕

Aေတာ္ထိနာသြားတာေပါ႔။ Aဲေကာင္ဗိန္၊ Aဲနရဲ၊ ဗိုက္ပဲ၊ ရဲသင္ရံ နဲ႔ ၿဗထဗိုက္တို႕ရဲ႕တပ္ေတြဆို ၿပိဳပ်က္သြားတယ္။

သမိန္သၿဗတ္နဲ႔

Aမတ္ဒိန္တပ္ကေတာ႕

မၿပိဳပ်က္သြားပဲ

စနစ္တက်

ၿပန္ခုခံနိဳင္တယ္တဲ႔။ ၿပိဳပ်က္သြားတဲ႔ တပ္ေတြ ဆုတ္ခြာထြက္ေၿပးေတာ႕ သမိန္သံၿဗတ္နဲ႔ Aမတ္ဒိန္ရဲ႕တပ္လည္း ခံစစ္နဲ႔ ဆုတ္ရတာေပါ႔။ ဆုတ္ရင္း Aမတ္ဒိန္က သမိန္သံၿဗတ္ကို ဘယ္လိုလုပ္ႀကမလဲ ဒီAတိုင္းပဲ ဆုတ္မလား ၿပန္တိုက္မလားလို႕ေမးေတာ႕ သမိန္သံၿဗတ္က ဆုတ္ရင္ စစ္ဆင္ေရးက ပ်က္စီးၿပီ Aခုလက္ရွိ

မင္းတပ္နဲ႔

ငါ႔တပ္က

မပ်က္ေသးဘူး

ဒီေတာ႕

တို႕ၿပန္တိုက္မယ္

ဒါေပမဲ႕

ဒီAတိုင္းတိုက္လို႕ေတာ ႕မၿဖစ္ဘူး ပရိယာယ္သံုးၿပီးတိုက္မယ္လို႕ ၿပန္ေၿဖသတဲ႔။ ဒီေနာက္မွာ သမိန္သံၿဗတ္နဲ႔ Aမတ္ဒိန္တို႕ဟာ တပ္Aခ်ိဳ႔ကို စစ္ရွံဳးလို႕ဆုတ္ခြာတဲ႔ပံုမ်ိဳးနဲ႔ ေလွေတြ ေဖာင္ေတြ

ဖြဲ႔ေစၿပီး

လက္နက္

Aဓိကတပ္ႀကီးကေတာ႕

ရိကၡာေတြ

ေလွထဲ

ေဖာင္ထဲ

တပ္ေဖ်ာက္ၿပီးေနေနေစတယ္။

ခ်ေစတယ္၊

ဒါေပမဲ႔

ၿဗတ္ထဗိုက္တို႕လည္း

ဒီသတင္းႀကားေတာ႕ ဒီေကာင္ေတြစစ္ရွံဳးၿပီး ထြက္ေၿပးၿပီး တပ္မွဴး တပ္မင္း ေခါင္းေဆာင္ေတြကို Aမိဖမ္းဆိုၿပီး

Aတင္းလိုက္လာ

ေမာ္လၿမိဳင္တပ္ဟာ

ခပ္ေပါ႔ေပါ႔ပဲတဲ႔၊

ပါေလေရာ။

Aနိဳင္နဲ႔လာတယ္ဆိုေတာ႕

ေမာ္လၿမိဳင္နဲ႔

မုတၱမ

တပ္ခ်င္းခြဲၿပီး

မုတၱမ စစ္ေႀကာင္း

၂ေႀကာင္းေတာင္ ၿဖန္႔လိုက္ေသးသတဲ႔။ Aဲဒီမွာ

သမိန္သံၿဗတ္က

Aမတ္ဒိန္က

စီစU္ထားတဲ႔Aတိုင္း

ေမာ္လၿမိဳင္တပ္ကိုတိုက္တယ္။

ၿဗတ္ထဗရဲ႕

ပဲခူးတပ္က

မုတၱမတပ္ကို

Aတင္းတိုက္ေတာ႕

ၿဖတ္တိုက္ၿပီး ၿဗတ္ထဗတို႕

ခါးလည္ၿပတ္ၿပီး မခံနိဳင္ဘူး ဆုတ္ေၿပးရတယ္၊ ပဲခူးတပ္ကလည္း Aလြတ္မေပးဘူး Aေနာက္က ထပ္ခ်ပ္မကြာ ဖိလိုက္ေတာ႕ ၿဗတ္ထဗ Uလို နဲ႔ Aဲၿဗဗုဗ္တို႕ စစ္ဦးစီးAဖြ႔ဟ ဲ ာ တပ္သားေတြ

Page | 130


ထားခဲ႔ၿပီး

ရရာသေဘၤာေပၚ

တက္ၿပီး

ထြက္ေၿပးရတယ္၊

သမိန္သံၿဗတ္တို႕ကလည္း

Aလြတ္မေပးဘူး ၿဗတ္ထဗတို႕ရဲ႕ သေဘၤာေတြကို ယူၿပီးAေနာက္က Aတင္းလိုကတ ္ ာပဲ ဒီလိုနဲ႔ ၿဗတ္ထဗတို႕

ညီAကိုသံုးေယာက္ဟာ

ထြက္ေၿပးရေတာ႕တယ္။

ကမ္းမကပ္ရဲေတာ႕ပဲ

သမိန္သံၿဗတ္တို႕လည္း

ၿမစ္တေလွ်ာက္

မလႊတ္ဘူး

တန္းၿပီး

ထပ္ခ်ပ္မကြာ

Aေနာက္ကလိုက္တာပဲ ေနာက္ဆံုး ၿဗတ္ထဗတို႕ ညီAကို ၃ေယာက္ဟာ သံလြင္ၿမစ္ဝ ကေန မုတၱမပင္လယ္ေကြ႕ထဲ ဒီကမွ ကပၸလီပင္လယ္ထဲေရာက္သြားၿပီး Aိႏိၵယမွာလိုလို မေလးမွာလိုလိုနဲ႔ သတင္းAစAန ေပ်ာက္ကြယ္သြားပါေတာ႕တယ္။ ဒီလိုနဲ႔

ေနာက္ဆံုးမွာ

သမိန္သံၿဗတ္နဲ႔ Aမတ္ဒိန္တို႕ဟာ

မုတၱမနဲ႔

ေမာ္လၿမိဳင္ကို

ခုခံသူမဲ႕

လက္ရသိမ္းမိလိုက္တာေပါ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း လဂြန္းဗ်ည္းကေန မုတၱမၿမိဳ႕ဆီ လိုက္လာတယ္။ မုတၱမေရာက္ေတာ႕ Aမ်ားႀကီးေပးတယ္။

သမိန္သံၿဗတ္နဲ႔ Aထူးသၿဖင္႔

Aမတ္ဒိန္တို႕ကို

သမိန္သံၿဗတ္ကို

ခ်ီးက်ဴးၿပီး

ဆုလာဘ္ေတြ

ပိုၿပီးခ်ီးက်ဴးတယ္၊

သမိန္ၿဗာဇၨဆိုတဲ႔

ဘြဲ႔ကိုေပးပါတယ္။ ေနာက္ေတာ႕ ၿဗတ္ထဗရဲ႕ဇနီး တလမိဆံကိုေခၚၿပီး ၿဗတ္ထဗသိမ္းယူထားတဲ႕ ဝါရီရူးနန္းဆက္ရဲ႕

နန္းစU္ရတနာေတြကို

Aားလံုးကိုၿပန္သိမ္းတယ္

ဒီနန္းစU္ရတနာေတြ

သိမ္းယူထားတာႀကာၿပီေလ။ သမိန္တိႆကုမာကို

ၿပန္ေတာင္းၿပီးစိစစ္တယ္၊ ၿဗတ္ထဗက

ေနာက္ဆံုးေတာ႕

ၿဗက္ကမန္

ဆိုတဲ႔ဘြဲ႔နဲ႕

Aရင္က မုတၱမကို

Aဲဒါေတြ

သူ႕Aေဖဗညားဦးကို ေပးထားဖူးတဲ႔

စားေစတယ္၊

တိုက္ၿပီး

ဂတိAတိုင္း

သမိန္တိႆကုမရဲ႕

ဇနီးကိုလည္း တလေမႏွင္းဆိုတဲ႔ ဘြဲ႔ေပးေတာ္မူသတဲ႔။ ေကာဇာသကၠရာဇ္

၇၅၀မွာ

သိမ္းပိုက္လိုက္နိဳင္တယ္။

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

သူနန္းတက္တဲ႕

မြန္ညနယ္

၇၄၅ႏွစ္ကေရရင္

မုတၱမ၃၂ၿမိဳ႕လံုးကို ၅ႏွစ္ေၿမာက္မွာေပါ႔။

ဒီေတာင္ပိုင္းနယ္ေၿမ ၿပန္လည္သိမ္းပိုက္ေရး စစ္ဆင္ေရးဟာ မိုးတြင္းတတြင္းလံုး ႀကာၿမင္႔ခဲ႔တယ္။ မိုးစပါးကို

Aဓိကထားတဲ႔

ေတာင္းပိုင္ေဒသတခုလံုးဟာ

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

စစ္ပြဲေတြေႀကာင္႔

စပါးမစိုက္ပ်ိဳးနိဳင္ခဲ႔ဘူး ဒီAက်ိဳးဆက္Aၿဖစ္ မုတၱမ၃၂ၿမိဳ႕လံုးဟာ Aဲဒီႏွစ္က ဆန္ေရစပါးရွားပါးၿပီး Aရမ္းဒုကၡေရာက္ခဲ႔ႀကရသတဲ႔။

Page | 131


လဂြန္းAိမ္ မုတၱမကေန

ပဲခူးကိုၿပန္တဲ႔လမ္းမွာ

ဒုန္ဝန္းေရာက္ေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

သမိန္ၿဗာဇၨ

(သမိန္သံၿပတ္)ကို ဒုန္ဝန္းၿမိဳ႕စားေစတယ္။ တခါတိုက္ကုလားၿမိဳ႕ေရာက္ေတာ႕ ဒီမွာငါနားမယ္ ဆိုၿပီး

ေခါင္ငါးဆက္ရွိတဲ႔

ယာယီနန္းေတာ္ႀကီး

ေဆာက္လုပ္ခိုင္းတယ္။

သစ္ဝါးကလည္းေပါ

ပိသုကာေတြလည္း Aစြမ္းၿပနဲ႔ Aခ်ိန္တိုတိုAတြင္းမွာပဲ Aင္မတန္ခန္းနားတဲ႔ စံAိမ္ေတာ္ႀကီး တAိမ္ေဆာက္လုပ္ ၿပီးစီးပါေလေရာ။ စံAိမ္ေတာ္ႀကီးၿပီးေတာ႕ ခန္းစီးေတြတပ္၊

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

ကုတင္ေတြ

ပိုးဖဲကတၱီပါေတြနဲ႕

ေမြ႔ရာေတြ၊

AႀကီးAက်င္ၿပင္ဆင္ေစတယ္။ သူ႕ရဲ႕ကိုယ္လုပ္ေတာ္Aၿဖစ္

Aဖိုးတန္

ကန္႕လန္႕ကာေတြ

ေခါင္းAံုးေတြ

ေကာေဇာေတြန႔ဲ

Aားလံုးၿပင္ဆင္ၿပီးေတာ႕မွ ေကာက္ယူထားတဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

Aရင္ဒုန္ဝန္းစား

သမိန္သံလွစ္ရဲ႕သမီး

ေမႏွင္းေကသရာကို Aိပ္ခန္းထဲမွာ ေနေစတယ္။ ၿပီးမွ

သမိန္ၿဗာဇၨကို

ႏွစ္ကိုယ္ႀကားေခၚၿပီး

Aမတ္ႀကီး

Aမတ္ႀကီးရဲ႕

တပည္႔ေက်ာ္

မသံလံုကိုေခၚၿပီး Aရက္မူးေAာင္တိုက္စမ္းပါ၊ လူမွန္းမသိေAာင္မူးသြားရင္ ေဟာဒီ လဂြန္းAိန္ ဘြဲ႔သရဖူေရႊၿပားကို

ေခါင္းမွာစီးလိုက္

သလြန္ေပၚတင္ထားေပးလိုက္ ေနာက္ကိုယ္လုပ္ေတာ္တေယာက္ တိုက္ဆင္ငါးစီးလည္း

ၿပီးရင္

ငါေဆာက္ထားတဲ႔

Aထဲမွာ

ငါ႔ကိုယ္လုပ္ေတာ္

ငါထည္႔ထားတယ္၊

ငါခ်န္ထားခဲ႔မယ္

ေခါင္ငါးဆက္

ဒါလည္း

စံAိမ္ထဲက

ေမႏွင္းေကသရာနဲ႔

Aဲဒါဒီေကာင္ဖို႕ပဲ၊ ဒီေကာင္Aတြက္ပဲ၊

ေနာက္ ဒီေကာင္ကို

တိုက္ကုလားၿမိဳ႕ကို စားခိုင္းလိုက္ ” လို႕ မွာတယ္။ သမိန္ၿဗာဇၨလည္း သူ႕ရွင္မွာတဲ႔Aတိုင္း မသံလံုကို ေခၚၿပီး Aရက္တိုက္တယ္၊ မသံလံုလည္း သူ႕သခင္ ဒုန္ဝန္းကိုစားရလို႕ ဝမ္းသာလို႕ တိုက္တယ္ထင္တာေပါ႔၊ Aပီေသာက္ေတာ႕တာပဲ။ နဲနဲမွန္လာေတာ႕

ကြ်န္ေတာ္မူးၿပီလို႕ေၿပာေပမဲ႕

ဒီလိုတိုက္လို႕ကေတာ႕

လာထားေပါ႔

သမိန္ၿဗာဇၨက

Aတင္းထပ္တိုက္တယ္၊

ငတ္ငတ္နဲ႔တြယ္ထည္႔လိုက္တာ

ေနာက္ဆံုး

လံုးဝလူမွန္းမသိေAာင္ မူးသြားေရာ၊ ဒီေတာ႕မွ သမိန္ၿဗာဇၨက ေဝါယာU္န႔ဲ ေခါင္ငါးဆက္Aိမ္ႀကီးကို ပို႕ေပးလိုက္တယ္။

ေမႏွင္းေကသရာကေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္မွာထားလို႕

သိႏွင္႔ေနၿပီ

ဒီေတာ႕

Page | 132


သူရဲ႕ခင္ပြန္းၿဖစ္သြားတဲ႔

မသံလံုကို

AေသAၿခာၿပဳစုရွာပါတယ္။

တူရိယာသမားေတြကလည္း

တီးမွဳတ္လို႕ေပါ႔။ တနာရီသာသာေလာက္ေနေတာ႕ မသံလံုနိဳးလာတယ္၊ ေခါင္းကလည္း Aရက္ကိုက္ကိုက္လို႕ နားထဲမွာလည္း

တူရိယာသံေတြနဲ႔

ဘာေတြလည္းေပါ႔

Aတင္းထႀကည္႔ေတာ႕

လား

လား

ဆီမီးေရာင္ထဲမွာ သူေတြ႔လိုက္ရတာက ဘုရင္႔ကိုယ္လုပ္ေတာ္ ေမႏွင္းေကသရာ၊ ဘုရား ဘုရား ဘာေတြၿဖစ္ကုန္ၿပီလဲ သူမူးၿပီးမ်က္စိေမွာက္မွားေနတာလား မ်က္စိကို Aတင္းပြတ္ႀကည္႔ ဗုေဒၶါ ဒါယာယီစံနန္းေတာ္

ထဲမွာပါလား

သူကလည္း

သလြန္ေပၚမွာ

သြားၿပီကိုယ္က်ိဳးနည္းၿပီ

ဘုရင္႔စက္ရာAခန္းထဲ သူေရာက္ေနပါလား မင္းဒဏ္သင္႔ၿပီဆိုၿပီး Aတင္းထေၿပးဖို႕လုပ္ေတာ႕ ေမႏွင္းေကသရာနဲ႔

Aၿခားကိုယ္လုပ္ေတာ္တေယာက္က

Aတင္းဆြဲထားတယ္၊

မAိပ္သင္႔မAိပ္ထိုက္တဲ႔

ဟာ

..ခြင္႔လႊတ္ပါAရွင္မ

ေနရာကို

Aသက္ကိုခ်မ္းသာေပးပါဖုရား

သူ႕ကို

ေနပါဦး

မူးမူးနဲ႔

ကြ်န္ေတာ္ငမိုက္သား

တက္Aိပ္မိပါတယ္ဘုရား လို႕

မ်က္စိမွိတ္ၿပီး

ေနပါဦးဆိုၿပီး ခြင္႔လႊတ္ပါဖုရား

လက္Aုပ္ခ်ီAတင္းရုန္းလည္း

ဟိုႏွစ္ေယာက္က မလႊတ္ဘူး Aတင္းဖိထားႀကသတဲ႔။ ၿပီးေတာ႕မွ “ မရုန္းပါနဲ႔ေတာ႕ က်မေၿပာတာကို AေသAၿခာနားေထာင္စမ္းပါ Aရွင္႔ကို သူ႕ရွင္က ေဟာဒီတိုက္ကုလားၿမိဳ႕စားခန္႔လိုက္ၿပီ ငါးစီးရယ္ကိုလည္း

ေဟာဒီေခါင္ငါးဆက္စံAိမ္ေတာ္ႀကီးရယ္

ေပးသနားထားတယ္၊

ၿပီးေတာ႕

တိုက္ဆင္

က်မတို႕၂ေယာက္ကိုလည္း

Aရွင္႔ရဲ႕

ကေတာ္မယားAၿဖစ္ ေပးေတာ္မူတယ္ ” လို႕ဆိုေတာ႕ မသံလံုက မယံုတဝက္နဲ႔ ႀကည္႔ေနသတဲ႔ ေမႏွင္းေကသရာက

Aရွင္မယံုရင္

ေၿဖႀကည္႔ပါလားလို႕

ထပ္ေၿပာေတာ႕မွ

Aရွင္႔ရဲ႕ေခါင္းမွာစည္းထားတဲ႔ မသံလံုက

သူ႕နဖူးမွာ

ေရႊနဖူးစည္းကို

နဖူးစီးပတ္ထားတာကို

သတိထားမိသြားတယ္။ ၿဖဳတ္ၿပီးႀကည္႔လိုက္ေတာ႕ ေရႊၿပားနဲ႔ခပ္ႏွိပ္ထားတဲ႔ လဂြန္းAိန္ဆိုတဲ႔ ဘြဲ႔ကို ေတြ႔လိုက္ရတယ္။ Aဲဒီေတာ႕မွ

ေက်ေက်နပ္ႀကီးၿပံဳရင္း

သူ႕ကိုေၿခာက္ခဲ႔တာကို

သူ႕ရွင္က

ၿပန္လက္စားေခ်တာပဲ

ငါမၿဂိဳင္းေခါင္းကို ဟိုတုန္းက

လိမ္႔သြင္းၿပီး

ဘာဆုမွမေပးတာ

AခုလိုAႀကံစည္နဲ႔ကိုး ” လို႕ဝမ္းပန္းတသာနဲ႔ ေၿပာလိုက္ေတာ႕သတဲ႔၊ AဲဒီAခ်ိန္မွာ ရာဇာဓိရာဇ္က ဟံသာဝတီ နန္းေတာ္ဆီကို ၿပန္ဖို႕ ပဲခူးကိုခ်ီေနတာ လမ္းတဝက္ေရာက္ေနၿပီေပါ႔၊ ညခ်မ္းမွာ

Page | 133


ခရီးႏွင္ေနတဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္တေယာက္

လဂြန္းAိမ္

Aေႀကာင္းေတြးရင္း

ဆင္ထက္မွာ

ခြက္ထိုးခြက္လွန္ ရယ္ေနမလားပဲ။ ဒလကိုသိမ္းျခင္း ပဲခူးေနၿပည္ေတာ္ၿပန္ေရာက္ေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ စစ္ပြဲေတြကိုရပ္ၿပီး ခဏနားတယ္။ မွဴးမတ္ ေသနာပတိ စစ္သည္ AရာရွိAားလံုး လည္း Aားရပါးရ Aနားယူရမယ္လို႕ လုပ္ေနတုန္း ၿဗဳန္းဆို ဒလAဓိကရုဏ္းက ေပၚလာၿပန္ေရာ။ ဒလစားက ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ မေAတူ ဖေAကြဲ (ဖေAခ်င္းလည္း ညီAကိုAရင္း) Aကိုၿဖစ္တဲ႔ မညီကံေကာင္းပါ။ သူ႕ညီဘက္

မညီကံေကာင္းဟာ

Aၿမဲရပ္တည္ေပးခဲ႔တဲ႔

သူညီရာဇာဓိရာဇ္

သူတေယာက္ေပါ႔။

ဗညားႏြဲ႔မင္းသားဘဝနဲ႔ ေၿပာႀကစတမ္းဆို

ရွိတုန္းက

ဗညားႏြဲ႔မင္းသား

ဒဂုန္လာၿပီး သူ႕Aေဖကို ပုန္စားရဲတာ မညီကံေကာင္းရဲ႕ Aကူညီေႀကာင္႔ပါ။ ပဲခူးနဲ႔ ဒဂုန္တိုက္တဲ႔ စစ္ပြဲေတြမွာ

မညီကံေကာင္းဟာ

ဗညားႏြဲ႔ကို

လူAား

ေငြAား

စစ္သည္Aား

ပံုေAာၿပီး

ကူညီခဲ႔တယ္၊ ဒါေပမဲ႕ ဗညားႏြဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ရယ္လို႕ ဘုရင္ၿဖစ္သြားေတာ႕ မညီကံေကာင္းကို ဘာမွထူးထူးၿခားၿခား ေၿမာက္စားတာမ်ိဳး မရွိခဲ႔ဘူး၊ မူရင္းေနရာ ဒလကိုပဲ ဆက္လက္စားရတယ္။ ဒလဆိုတာကလည္း Aဲဒီတုန္းက Aေတာ္က်ယ္တဲ႔ နယ္ႀကီးလို႕ဆိုတယ္။ Aဲဒီတုန္းက ဒလဟာ လက္ရွိ ရန္ကုန္တဖက္ကမ္းက ဒလၿမိဳ႕မဟုတ္ပဲ တြံေတးနယ္ႀကီးတနယ္လံုးကို ၿခံဳေခၚတာလို႕ ဆိုတယ္။

တြံေတးဟာ

ဆန္စပါးAလြန္ထြက္ၿပီး

သားငါးႀကြယ္ဝတဲ႔

နယ္ႀကီးပဲ၊

လူဦးေရကလည္းမ်ားတယ္။ တခါ

မညီကံေကာင္းဟာ

Aေလးထားရေသးတယ္။ ေလာက္ၿဖားကို

သူနယ္နဲ႔ထိစပ္ေနတဲ႔ Aင္မတန္ေတာင္႔တင္းတဲ႔

မညီကံေကာင္းဟာ

Aလိမၼာနဲ႔

ေၿမာင္းၿမစား

ေလာက္ၿဖားကိုလည္း

ေရတပ္ႀကီးကို

ဆက္ဆံေနရတယ္။

ပိုင္ဆိုင္ထားတဲ႔ လြယ္လြယ္ေၿပာရရင္

ရာဇာဓိရာဇ္နဲ႔ ေလာက္ၿဖားရဲ႕ႀကားမွာ မညီကံေကာင္း ႀကားညွပ္ေနတယ္။ ရာဇာဓိရာဇ္ကေတာ႕ ေလာက္ၿဖားလာရင္ သူမယွU္နိဳင္ဘူးဆိုတာ

ခံတိုက္ထားဖို႕ မညီကံေကာင္း

Aမိန္႔ေပးထားေပမဲ႕ သေဘာေပါက္ေနတယ္။

ေလာက္ၿဖားရဲ႕Aင္Aားကို တခါ

ေလာက္ၿဖားနဲ႔

မညီကံေကာင္းဟာ ဟိုးတုန္းကတည္းက Aင္မတန္ေကာင္းမြန္တဲ႔ ဆက္ဆံေရးရွိတယ္။

Page | 134


ရာဇာဓိရာဇ္

မုတၱမ

၃၂ၿမိဳ႕ကို

ဖိAားေပးမွဳေတြေႀကာင္႔

ခ်ီတက္သိမ္းပိုက္ေနတဲ႔Aခ်ိန္မွာ

မညီကံေကာင္းဟာ

ေလာက္ၿဖားရဲ႕

ေလာက္ၿဖားနဲ႔သစၥာၿပဳခဲ႔ရတယ္၊

ဒါသတင္းကို

ရာဇာဓိရာဇ္ ပဲခူးၿပန္ေရာက္လို႕ Aေထာက္ေတာ္ေတြက ေလွ်ာက္ထားေတာ႕ သမန္Aိႏၶဇိပ္ဆိုတဲ႔ Aမတ္ကို စံုစမ္းေစတယ္။ စံုစမ္းေရးမစ္ရွင္က Aတည္ၿပဳတာနဲ႔ ဒလကို တိုက္ေတာ႕တာပဲ။ မညီကံေကာင္းက သူ႕ညီသူ႕ကို ဒီေလာက္ႀကီး ရက္စက္မယ္လို႕ မထင္ထားခဲ႔ဖူးနဲ႔တူပါတယ္၊ ေကာင္းေကာင္းေတာင္ ေလာက္ဖ်ားနဲ႔

မခုခံပါဘူး

မညီကံေကာင္း

မညီကံေကာင္းကို

လာကူမွာေပါ႔၊

ဒလကိုသိမ္းၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

ရာဇာဓိရာဇ္

ဒလကို

သိမ္းလိုက္ပါေရာ။

သစၥာၿပဳမဟာမိတ္လုပ္ထားခဲ႔မယ္ဆိုရင္ Aခုေတာ႕

ေလာက္ၿဖားက

သူ႕ရဲ႕Aကို

လွဳပ္ေတာင္

မညီကံေကာင္းကို

တကယ္လို႕

ေလာက္ၿဖားက မလွဳပ္ဘူးတဲ႔။ ကြပ္မ်က္ၿပီး

မညီကံေကာင္းရဲ႕သား ေဘာေက်ာ္ကို Aေဖ႔Aရိုက္Aရာ ဆက္ခံေစၿပီး ဒလစားခန္႔တယ္။ ဒီလိုနဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

မြန္ဒေတြနယ္

ၿမစ္ဝကြ်န္းေပၚ

ပုသိမ္၃၂ၿမိဳ႕လံုးကို

သိမ္းပိုက္ဖို႕

စစ္စတင္ပါေတာ႕တယ္။

လဂြန္းAိန္နဲ႔ ရာဂနတ္ မြန္ဒမ်ားရဲ႕နယ္ေၿမ ပုသိမ္၃၂ၿမိဳ႕ဟာ Eရာဝတီၿမစ္ဝကြ်န္းေပၚ ေၿမႏုေဒသမို႕ ၿမစ္ေခ်ာင္းေပါမ်ားၿပီး ရႊံႏြံထူထပ္လြန္းသလို

ေရတက္ေရက်

ဒီေရကြာၿခားခ်က္ကလည္း

Aင္မတန္ၿမင္႔မားပါတယ္။

ဒါေႀကာင္႔မို႕ ရာဇာဓိရာဇ္သိပ္Aားထားတဲ႔ ဆင္တပ္ ၿမင္းတပ္စတဲ႔ ႀကည္းတပ္ ေတြဟာ ဒီေဒသမွာ Aလုပ္သိပ္မၿဖစ္ဘူး။ တဖတ္မွာကလည္း ဒလကို ရာဇာဓိရာဇ္သိမ္းၿပီဆိုတာနဲ႔ ေၿမာင္းၿမစား သမိန္ေလာက္ၿဖားဟာ ေၿမာင္းၿမကို ၿမိဳ႕ရိုး ၿပ က်ံဴး စတာေတြ စနစ္တက် ၿပန္ၿပင္ထားသလို စစ္သည္Aင္Aားကိုလည္း AႀကီးAက်ယ္စုေဆာင္းထားတယ္၊ ဒါ႔Aၿပင္ ေလာက္ရုန္နဲ႔ ေလာက္သိန္ ဆိုတဲ႔ သူ႕သားေတာ္ ၂ေယာက္ကို စစ္Aင္Aား တေသာင္းေလာက္နဲ႔ ပုသိမ္ၿမိဳ႕မွာ Aခိုင္Aမာေနေစၿပီး ခံစစ္ကို

Page | 135


AႀကီးAက်ယ္ ၿပင္ဆင္ထားေစသတဲ႔။ သူဟာ Aေကာက္Aခြန္Aရမ္းရတဲ႔ ဆိပ္ကမ္းၿမိဳ႕ႀကီးနဲ႔ ႀကြယ္ဝတဲ႔ေဒသႀကီးကို ထိန္းခ်ဳပ္ထားနိဳင္သူပီပီ ေပၚတူဂီစတဲ႔ ေႀကးစားစစ္သည္ေတြနဲ႔ ေသနက္ Aေၿမာက္

ခဲယမ္းမီးေက်ာက္လည္း

Aေတာ္စုေဆာင္းထားနိဳင္တယ္

ၿပီးေတာ႕

Aေၿမာက္တင္သေဘၤာေတြ ပါဝင္တဲ႔ ေခတ္မွီေရတပ္Aုပ္စုႀကီးကိုလည္း ပိုင္ဆိုင္ထားေသးတယ္။ ဒီေတာ႕ ဒီေဒသကိုသိမ္းပိုက္ဖို႕ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ မုတၱမ ၃၂ၿမိဳ႕လို မဟုတ္ပဲ Aေတာ္ေလး ခဲခဲယU္းယU္းႀကီး ၿဖစ္ေနတာေပါ႔။ ပထမေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ ေၿမာင္းၿမကို တိုက္ဖို႕ပဲ ဒါေပမဲ႕ ေလာက္ၿဖားရဲ႕ေတာက္တင္းတဲ႔ ခံစစ္ကိုႀကည္႔ၿပီး မလြယ္ဘူးလို႕ သိတာ ေႀကာင္႔ ပုသိမ္ဘက္လွည္႕သြားတယ္။ ပုသိမ္မွာလည္း ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕တပ္ေတြ

ခံရတာပဲ။

ဘာမွလုပ္မရဘူးၿဖစ္ေနတယ္။

ဒီေရေရာက္ေတာေတြႀကားမွာ

ပဲခူးရဲ႕ဆင္တပ

တခါAင္မတန္ေတာက္တင္းတဲ႔

္ဟာ

ေလာက္ၿဖားရဲ႕

ေရတပ္Aုပ္စုႀကီးဟာ ပုသိမ္မွာေရာက္ေနေတာ႕ ပဲခူးတပ္ေတြကို ကုန္းထက္ကေရာ ေရတပ္ကပါ ညပ္တိုက္ၿခင္းကို ခံရပါေလေရာ။ ပုသိမ္သားေတြဟာ သေဘၤာေပၚကေန Aေၿမာက္ ေတြနဲ႔ ပဲခူးတပ္ကို

လွမ္းထုတယ္၊

ပဲခူးတပ္ေတြလည္း

ကုန္းေပၚကေနလည္း

Aတင္းဝင္တိုက္တာပဲ

ဒါေပမဲ႕

ေသနတ္ေတြနဲ႔လွမ္းပစ္တယ္။ ပုသိမ္ေရတပ္ရဲ႕

သေဘၤာေပၚက

လွမ္းလွမ္းထုတဲ႔ Aေၿမာက္ဒဏ္ေႀကာင္႔ ထင္သလိုမေပါက္ဘူး ၿဖစ္ေနတာေပါ႔။ ဒီလိုနဲ႔ ပဲခူးတပ္ေတြ Aေတာ္Aထိနာၿပီး

ေသေႀကဒဏ္ရာရကုန္တယ္။

ေနာက္ဆံုး

မင္းကန္စီ

(ရာဇမႏု)ဟာ

ေလွထက္က လွမ္းပစ္တဲ႔ ေသနတ္ဒဏ္ရာနဲ႔ ဆင္ထက္မွာတင္ က်ဆံုးသြားပါေလေရာ။ ဒီလိုနဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

ပဲခူးတပ္ဟာ

ပုသိမ္ကို

မသိမ္းနိဳင္ပဲ

တိုက္ပြဲက

ဆုတ္ခြာခဲ႔ရေတာ႕တယ္။

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ သူဆရာမင္းကံစီက်သြားေတာ႕ Aေတာ္စိတ္ထိခိုက္သြားသတဲ႔။ Aေလာင္းကို Aခန္းAနားနဲ႔

မီးသၿဂႋဳလ္ၿပီး

ရလာတဲ႔

Aရိုးၿပာကို

ေရႊႀကဳတ္ထဲထဲ႔ၿပီး

သူတို႕၂ေယာက္

Aေရးေတာ္ပံုကို စတင္ခဲ႔တဲ႔ ဒဂုန္ဆံေတာ္ရွင္ (ေရႊတိဂံု) ေစတီေၿခေတာ္ရင္းကို ၿပန္ယူ သြားလို႕ ေစတီတည္ၿမဳတ္ႏွံရွာတယ္။

မင္းကန္စီကို

မီးသၿဂႋဳလ္တဲ႔

Aခန္းAနားၿပီးတဲ႔ေနာက္

မေက်မခ်မ္းစိတ္နဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ လံုးဝ စိတ္ပိုင္းၿဖတ္လိုက္ၿပီး ကဲ ..ငါ ေလာက္ၿဖားရဲ႕ဌာနခ်ဳပ္ ေၿမာင္းၿမကို

မရAရသိမ္းမယ္

လို႕သူ႕ရဲ႕

မွဴးမတ္ဗိုလ္ပါေတြကို

Aမိန္႔ခ်လိုက္တယ္။

တပ္ေတြကိုလည္း ပုသိမ္စစ္မ်က္ႏွာကရုတ္လို႕ ေၿမာင္းၿမဘက္ၿပန္လွည္႔ေစတယ္။

Page | 136


ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

ပဲခူးတပ္ေတြ

ေလာက္ၿဖားရဲ႕သား၂ေယာက္ဟာ

ေၿမာင္းၿမဘက္ သူတို႕ရဲ႕

စစ္မ်က္ႏွာလွည္႔ၿပီဆိုတာနဲ႔

ေရတပ္ႀကီး

ကို

ပုသိမ္က

ေၿမာင္းၿမဘက္ခ်ီတက္လာၿပီး

ပဲခူးတပ္ကို ပုသိမ္ေရတပ္နဲ႔ ေၿမာင္းၿမႀကည္းတပ္ ညွပ္ၿပီးတိုက္ဖို႕ ၿပင္ဆင္ေတာ႕တာေပါ႔။ ပုသိမ္ ေရတပ္ႀကီးခ်ီလာၿပီ ဆိုတဲ႔သတင္းႀကားေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ လဂြန္းAိန္ကို ေခၚၿပီး ဒီေရတပ္ကို ပ်က္ေAာင္ ဖ်က္နိဳင္မွ ေၿမာင္းၿမ ကိုသိမ္းဖို႕ ၿဖစ္နိဳင္မယ္၊ ေမာင္မင္းဒီေရတပ္ကို ပ်က္သြားေAာင္ ဖ်က္ပါလို႕

Aမိန္႔ေပးလိုက္တဲ႔Aၿပင္

နည္းဗ်ဴဟာကိုလည္း

ပုသိမ္ေရတပ္ကို

သူကိုယ္တိုင္ပဲ

ဖ်က္စီးမဲ႔

ခ်မွတ္ေပးလိုက္တယ္၊

စစ္ဆင္ေရးမွာ

သံုမဲ႕

ကြန္မန္ဒိုစစ္ဆင္ေရးေပါ႔။

လဂြန္းAိမ္လည္း ဒီစစ္ဆင္ေရးကို ေAာင္ၿမင္ေAာင္ ေဆာင္ရြက္ပါ႔မယ္လို႕ ဂတိေပးပါသတဲ႔။ သူ႕ကိုရဲရဲရင္႔ရင္႔ႀကီး ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ ေရႊကြမ္းAစ္ကို

ဂတိေပးတဲ႔

လဂြန္းAိန္ကိုႀကည္႔ၿပီး

သူေဘးမွခစားေနတဲ႔ ကမ္းေပးလိုက္ၿပီး

Aရမ္းAားရေက်နပ္သြားတဲ႕

ေမႊ႕သင္မိဖုရား(ဒလသုဒၶမာယာ)ကို

လဂြန္းAိမ္ကို

ယာေႀကြးလိုက္ဖို႕

ေစခိုင္း

မိဖုရားလည္း ၿပံဳးၿပံဳးရႊင္ရႊင္ ႀကည္ႀကည္ၿဖဴၿဖဴပဲ လဂြန္းAိမ္ကို ကြမ္းယာ

သူစားလက္စ လိုက္သတဲ႔။

ယာေႀကြးပါတယ္။

ေမြ႔သင္မိဖုရားဟာ ေတာ္ေတာ္ေခ်ာတဲ႔ Aမ်ိဳးသမီးပါ၊ ရန္ကုန္သူလား ဒလသူလားေတာ႕မသိပါဘူး နဂါးရြာသူလို႕ေတာ႕ေၿပာတာပဲ၊

ရန္ကုန္နားကဆိုေပမဲ႕

ေၿပာတာလဲမသိ

ခေနာင္တိုေတာ႕

(ဆိပ္ႀကီး

သူ႕AသားAရည္က

ပန္းနဳသန္းေနၿပီး

နဂါးရြာဆိုတာ မၿဖစ္ေလာက္ဘူးထင္ရဲ႕

ရင္သားကလည္း

ဘယ္ေနရာကို ..Aဟီး)။

Aေတာ္လွတယ္လို႕ဆိုတယ္

(ရွင္ေစာပုရဲ႕ Aေမေပါ႔)။ လဂြန္Aိန္ဟာ

မိဖုရားရဲ႕ကြမ္းကိုစားၿပီး

သူ႕စခန္းသူၿပန္Aိပ္တယ္၊

ဒါေပမဲ႕

မနက္ပံုမွန္ထရမဲ႔Aခ်ိန္ေရာက္ေတာ႕ မထဘဲ ေစာင္ၿခံဳၿပီးဆက္Aိပ္ေနသတဲ႔။ သူ႕ရဲ႕ပီAက္စ္Aိုကိုလည္း သူ႕ကိုလာေမးရင္ သူေနမေကာင္းဘူးလို႕ ေၿပာပါလို႕ မွာထားတယ္။ တပ္စစ္ခ်ိန္ေရာက္ေတာ႕

စစ္သူႀကီး၂ေယာက္ၿဖစ္တဲ႔

Aမတ္ဒိန္နဲ႔

သမိန္ၿဗာဇၨတို႕

တပ္လိုက္စစ္ေတာ႕ ပုသိမ္ေရတပ္ကို ၿဖိဳပစ္ရမဲ႕ လဂြန္းAိန္တပ္ ဘာမွမၿပင္ဆင္ရေသးတာကို ေတြ႔တာေပါ႔။ စစ္ေဆးႀကည္႔ေတာ႕ ဗိုလ္ခ်ဳပ္လဂြန္းAိန္က ေနမေကာင္းလို႕ Aိပ္ေနတုန္းတဲ႔။ Aမတ္ဒိန္နဲ႔

သမိန္ၿဗာဇၨလည္း

စိတ္ပူၿပီး

လဂြန္းAိန္စခန္းထဲဝင္

စမ္းသပ္ႀကည္႔ေတာ႕

ဘာမွလည္းမရွိဘူး၊ ဒါနဲ႔ ေဟ႕ေကာင္ မင္းဘာလို႕ စစ္မၿပင္ေသးပဲ Aိပ္ေနတာတုန္း ေမးေတာ႕

Page | 137


လဂြန္းAိမ္က

မေန႕ညက

သူ႕ရွင္က

သူ႕မိဖုရား

ဒလသုဒၥမာယာကို

ကြမ္းယာခိင ု ္းၿပီး

ကြ်န္ေတာ္႔ကို ေႀကြးေစတယ္။ မိဖုရားကို ကြမ္းယာခိုင္းၿပီး ကြ်န္ေတာ္႔ကိုေႀကြးတဲ႔ သူ႕ရွင္ကိုေတာ႕ ေက်းဇူးတင္ပါရဲ႕ ဒါေပမဲ႕ Aဲဒီကြမ္းယာစားၿပီး ကြ်န္ေတာ္ေတာ႕ Aခုလို ဒုကၡေရာက္ေတာ႕တာပဲ ” လို႕ ၿပန္ေၿပာသတဲ႔။ ဘာၿဖစ္လို႕လဲလို႕ သမိန္ၿဗာဇၨကေမးေတာ႕ လဂြန္းAိန္က “ ဘာၿဖစ္ရမွာလည္း ဦးရီးေတာ္ရာ မိဖုရားရဲ႔ ရင္ရံုလႊာေလွ်ာက်ေနတာဗ်၊ လွလိုက္တဲ႔ မိဖုရားဗ်ာ၊ ရင္သားေတြကလည္း လၿပည္႔ဝန္းမွာ

ယံုဝပ္ေနသလိုပဲ

ပန္းနဳေရာင္ေလး၊

ဒါကိုၿမင္ၿပီး

ကြ်န္ေတာ္႔စိတ္ေတြ

ထိန္းမရေတာ႕ဘူး၊ တညလံုးလည္း Aိပ္မရဘူး မိဖုရားမ်က္ႏွာေလးကိုပဲ ၿမင္ေနမိေတာ႕တာပဲ၊ စစ္တိုက္ခ်င္စိတ္လည္းမရွိေတာ႕ဘူး၊ သူ႕ရွင္စိတ္ဆိုးၿပီးသတ္လည္း

ဒီစိတ္နဲ႔သြားတိုက္လည္း

ေသမွာပဲ၊

ေသတာခ်င္းတူတူ

ေသမွာပဲ၊

မသြားလို႕

သူ႕မ်က္ႏွာေလးၿမင္ေယာင္ၿပီး

ဒီမွာေသတာပဲ ေကာင္းပါတယ္ဗ်ာ ” လို႕ ၿပန္ေၿပာေတာ႕ပါသတဲ႔။ AဲဒါမွၿပႆနာAတံုးလိုက္Aတစ္လိုက္ပဲ ဆိုၿပီး စစ္သူႀကီး၂ေယာက္လည္း စိတ္ညစ္သြားတာေပါ႔။ ေနာက္ေတာ႕

သူတို႕၂ေယာက္ဟာ

ဆိုးညစ္တဲ႔Aေတြးမ်ိဳးမေတြးဖို႕၊ တြက္ခ်က္တတ္တဲ႔လူေတြ

လဂြန္းAိန္ကို

Aမ်ိဳးမ်ိဳးေၿဖာင္းၿဖႀကပါတယ္၊

ဘုရင္ဆိုတာမ်ိဳးက Aခုတိုက္ပြဲAတြက္

ဒီလို

လက္ငင္းသူတို႕Aက်ိဳးကို

မင္းကမရွိမၿဖစ္မို႕

သူ႕မိဖုရားကို

ေပးခ်င္ေပးလိုက္မယ္ ဒါေပမဲ႕ စစ္ၿပီးရင္ မင္းကို ဒုကၡၿပန္ေပးမွာပဲ၊ ၿပီးေတာ႕ မင္းဟာ သူ႕ရဲ႕ကြ်န္ သူ႕ေက်းဇူးစားၿဖစ္တယ္ ေက်းဇူးရွင္ကို ေက်းမစြပ္ရဘူး စသၿဖင္႔ နားခ်တာပဲ ဒါေပမဲ႕ လဂြန္Aိန္က မိဖုရားကိုမရရင္

သူဘာမွလုပ္နိဳင္မွာမဟုတ္ဘူး

ပူးကပ္ဖမ္းစားထားၿပီလို႕ခ်ည္း

သူရင္ထဲမွာ

တြင္တြင္ၿငင္းေနေတာ႕တာပဲတဲ႔။

Aခ်စ္နတ္ ဒါနဲ႔ပဲ

ရာဂနတ္ေတြ သမိန္ၿဗာဇၨနဲ႔

Aမတ္ဒိန္လည္း ဒီကိစၥကို ရာဇာဓိရာဇ္ထံ ေလွ်ာက္ထားရေတာ႕တယ္၊ စစ္ဆင္ေရးစဖို႕Aခ်ိန္က သိပ္နီးကပ္ေနၿပီေလ။

Aၿဖည္႔ဆည္းခံမ်ား Aမိန္ဒိန္နဲ႔ သမိန္ၿဗာဇၨေလွ်ာက္တင္တာကို နားေထာင္ၿပီး ရာဇာဓိရာဇ္ မ်က္ႏွာေသသြားတယ္၊ ခဏေနေတာ႕ သက္ၿပင္းခ်ရင္းၿပံဳးလာၿပီး “ မိဖုရားကို ငါမႏွမေၿမာ၊ ဒင္းကိုပဲ ငါႏွေၿမာတယ္ ”

Page | 138


လို႕မိန္႕ရင္း

သူ႕မိဖုရား

AားလံုးတAံ႕တႀသႀကီး

ေမြ႔သင္ကို

ၿပင္ဆင္ၿပီး

ၿဖစ္သြားႀကတယ္။

လဂြန္းAိမ္ဆီသြားဖို႕

ေၿပာလိုက္ေတာ႕

ေမြ႔သင္လည္းႀကားႀကားခ်င္း

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

ေၿခေတာ္ရင္းတိုးဝင္ၿပီး ငိုတာေပါ႔၊ သူဟာ Eကရစ္မင္းရဲ႕မိဖုရားႀကီးတပါးေလ ဒီလို ဘာမဟုတ္တဲ႔ ကြ်န္ယံုတေယာက္ရဲ႕ မယားလုပ္ရမယ္လို႕ Aမိန္႔ေပးတာက သူ႕Aတြက္ Aရမ္းၿပင္းထန္တဲ႔ Aႏွိမ္႔ခ်ခံရၿခင္းပဲ၊ သူ႕မွာဘာAၿပစ္ရွိလို႕လဲေပါ႔ေလ။ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ ေမြ႔သင္ေက်ာကိုသပ္ၿပီး ေခ်ာ႔ရွာပါတယ္ “ ႏွမေတာ္သိတဲ႔Aတိုင္း ေမာင္ေတာ္ဟာ တိုင္းျပည္ကို ၿငိမ္းခ်မ္းစည္းလံုးေAာင္လုပ္ၿပီး ရဟန္းသံဃာေတာ္ေတြနဲ႔ ၿပည္သူၿပည္သားေတြ ေAးခ်မ္းသာယာစြာ ကုသိုလ္ေကာင္းမွဳနဲ႔ နိဗၺာန္ေရာက္ေႀကာင္းတရားေတြ က်င္႔နိဳင္ဖို႕Aတြက္ ရည္မွန္းၿပီး

တိုင္ၿပည္ကို

ဘုရားေလာင္းတို႕ရဲ႕

ၿငိမ္းခ်မ္းစည္းလံုးေAာင္လုပ္ေနတယ္။

က်င္႔စU္ပဲ၊

ႏွမေတာ္ဟာ

ဒါဟာ

ေမာင္ေတာ္ရဲ႕ပါရမီကို

ေဗာဓိသတၱဆိုတဲ႔ ကူညီၿဖည္႔ဆည္းမဲ႔

ပါရမီၿဖည္႔ဖက္လို႕ ကိုယ္႔ကိုယ္ကို သတ္မွတ္ရင္ ဒီကိစၥကို ႀကည္ႀကည္ၿဖဴၿဖဴ လိုက္နာေပးပါ။ လဂြန္းAိန္ဟာ

ေမာင္႔ေတာ္ရဲ႕

ထီးၿဖဴကို

ေစာင္႔ထိန္းတဲ႔

Aေဖာ္ေကာင္းပဲ၊

ရွာဖို႕ခက္တဲ႔

ဒီလိုAေဖၚေကာင္းAတြက္ ေမာင္ေတာ္ ဒီေလာက္ေတာ႕ ေပးဆပ္ပါရေစ ” တဲ႕ Aင္AားAေၿခခံတဲ႕ Aက်ိဳးAၿမတ္Aတြက္

ပေဒသရာဇ္ေခတ္ႀကီးမွာ Aသံုးခ်ခံရတာကို

သက္ဦးဆံပိုင္တေယာက္ရဲ႕ Aမွီခိုခံ

သူ႕နိဳင္ငံေရး

မိန္းမသားတေယာက္Aေနနဲ႔

ဘာမ်ားၿငင္းခ်က္ထုတ္နိဳင္မွာတဲ႔လဲ။ ေမြ႔သင္ဟာငိုေႀကြးတာကို ရပ္လိုက္ၿပီး Aမိန္႕ေတာ္Aတိုင္း သူ႔ကိုယ္သူ

Aလွဆံုးၿဖစ္ေAာင္

ၿပင္ဆင္ရတယ္၊

ပါးၿပင္ထက္မွာ

နံ႕သာAလွတင္ေနစU္မွာ

သူ႕ႏွလံုးသားက မ်က္ရည္စေတြ လိမ္းခ်ယ္ လို႕ေပါ႔။ ေရႊေလာင္းေလွထက္က

ေရႊေရာင္ပိုးကန္႔လန္႔ကာဆည္းထားတဲ႔

Aခန္းေလးထဲ

ေမြ႔သင္ဝင္ထိုင္လိုက္ေတာ႕ နံနက္ပိုင္း ေရတက္စၿပဳေနၿပီ၊ ဘာမွမသိရွာတဲ႔ ၃ႏွစ္Aရြယ္ သမီးေလး ဗညားေထာ

(ရွင္ေစာပု)က

ေမေမၿမန္ၿမန္ၿပန္လာေနာ္လို႕

Aထိန္းေတာ္ေတြႀကားကေန

တစာစာမွာေနေလရဲ႕ သမီးေလးနဲ႔ ရွင္ကြဲကြဲရၿပီလို႕ ေတြးမိရင္း က်ဆင္းလာတဲ႔ မ်က္ရည္စကို ပုဝါစနဲ႔တို႕သုတ္လို႕ ေမြ႔သင္Aားတင္း လိုက္တယ္ သူ႕ရွင္ရဲ႕ ဆႏၵကို ၿဖည္႔ဆည္းေပးရမယ္ေလ။ လဂြန္းAိမ္ေနတဲ႔ စခန္းနဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ ယာယီတဲနန္းဟာ နဲနဲလွမ္းပါတယ္။ သူ႕ရွင္က မိဖုရားကို

Page | 139


ပို႕လာၿပီဆိုတဲ႔

သတင္းႀကားတာနဲ႔

လဂြန္းAိန္ဟာ

သူ႕ကိုယ္သူ

သန္႕စင္တယ္၊

ၿပီးေတာ႕

သူ႕ရဲေဘာ္ေတြကို ေရႊပန္း ေငြပန္း ကန္ေတာ႕ပြဲ ပန္း ဖေယာင္း ေပါက္ေပါက္ စတာေတြ ၿပင္ဆင္ထားခိုင္းတယ္၊

ရဲေဘာ္ေတြလည္း

ဘာလဲ

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ေႀကာင္သြားၿပီလားေပါ႔၊

ဒါေပမဲ႕

ဘယ္ေမးရဲမလဲ သူခိုင္းတဲ႔Aတိုင္း ၿပင္ဆင္ေပးရတာပဲ။ ေရႊေလာင္ေလွကို

ခပ္လွမ္းလွမ္းက

လွမ္းၿမင္တာနဲ႔

ကန္ေတာ႕သတဲ႔။

သူ႕တဲစခန္းAေရွ႕

ေခ်ာင္းထဲမွာ

လဂြန္းAိန္ဟာ

လက္Aုပ္ခ်ီၿပီး

ဆိပ္ခံေဘာတံတားAေနနဲ႔

ထားရွိတဲ႔

ေဖာင္ေလးတခုရွိတယ္။ ေရႊေလာင္းေလွ ေဖာင္မွာကပ္တာနဲ႔ ေဖာင္ဦးထြက္ၿပီး ကန္ေတာ႔ပြဲ ပန္း ဖေယာင္း

ေပါက္ေပါက္

တင္းတင္းမာမာႀကီး

စတာေတြကို

ႀကည္႔ေနႀကတဲ႔

မိဖုရာထံဆက္သပါတယ္၊ Aမတ္ဒိန္နဲ႔

ေနာက္

သမိန္ၿဗာဇၨကိုလည္း

သူ႕ကိုေဒါသနဲ႔ ကန္ေတာ႕တယ္၊

ရာဇာဓိရာဇ္ကိုလည္း ရည္စူးၿပီး ဦးခ်တယ္။ ၿပီးေတာ႕မွ

နဳတ္Aားၿဖင္႔

Aရွင္မိဖုရားႀကီးခင္ဗ်ား၊

ေစာ္ကားမိတဲ႔

ကြ်န္ေတာ္သူ႕ရွင္ရဲ႕

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးAား

စိတ္ကို

စမ္းသပ္တာပါ

ခြင္႔လႊတ္ေတာ္မူပါ ”

ဆိုၿပီး

ေမြ႔သင္ကို

ေတာင္းပန္သတဲ႔၊ ေနာက္ဆက္ၿပီး “ Aခုကြ်န္ေတာ္ ဆင္ႏြဲရမဲ႔စစ္ဆင္ေရးဟာ ရာႏုန္းၿပည္႔နီးပါး Aသက္စြန္႕ရမဲ႔ စစ္ဆင္ေရးပါ၊ ကိုယ္႔ထက္Aင္Aား Aဆေပါင္းမ်ားစြာ ႀကီးမားတဲ႔ ရန္သူကို ေၿခမွဳန္းရမဲ႕ စစ္ဆင္ေရးပါ။ ဒီစစ္ဆင္ေရးကို Aသက္စြန္႔ၿပီး ဆင္ႏြဲေပးရေAာင္ သူ႕စည္းစိမ္းကို ၿမွင္႔တင္ေပးရေလာက္ေAာင္

သူ႕ရွင္က

သူ႕ရဲ႕စစ္သည္သူရဲေကာင္းေတြကို ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး

ထိုက္တန္ပါရဲ႕လား၊

ၿမတ္နိဳးမွဳရွိရဲ႕လား

ယံုႀကည္စိတ္ခ်သြားပါၿပီး

သူ႕ရဲ႕

ကြ်န္

သူ႕ရွင္ဟာ

တကယ္ပဲ

စမ္းသပ္ႀကည္႔တာပါ။

Aခုေတာ႕

စစ္သည္

သူရေ ဲ ကာင္းေတြကို

သူ႕ရဲ႕မိဖုရားေတြထက္ သူ႕ရွင္ဟာ ပိုခ်စ္တယ္ ၿမတ္နိဳးတယ္ဆိုတာ ယံုႀကည္စိတ္ခ်သြားပါၿပီး။ ဦးရီးေတာ္တို႕

မိဖုရားကို

ၿပန္ေဆာင္ယူသြားၿပီး

သူ႕ရွင္ကို

ေလွ်ာက္ထားေပးပါ

စိတ္ခ်လိုက္ေတာ႕လို႕ ” လို႕ေၿပာၿပီး ရာဇာဓိရာဇ္ရွိရာဘက္ကို မွန္းကာ ဦးခ်ၿပန္ပါသတဲ႔။ Aမတ္ဒိန္နဲ႔

သမိန္ၿဗာဇၨလည္း

Aရမ္းAံ႕ႀသဝမ္းသာသြားႀကတာေပါ႔။

Aဆိုးဆံးု က

ေမြ႔သင္ပဲၿဖစ္မွာပါ ရာဇIေၿႏၵဆည္ေနရင္းက ဝမ္းသာမ်က္ရည္ေတြက တားမရဆည္းမရနဲ႕ေလ။ ေနာက္ေတာ႕ သမိန္ၿဗာဇၨနဲ႔ Aမတ္ဒိန္လည္း စစ္ေAာင္ေစဖို႕ ဆုေတာင္းေပးၿပီး ေလာင္းေလွကို ယာယီစံနန္းေတာ္ဘက္ဘက္လွည္႔ရင္း

ဝမ္းသာစကားနဲ႔Aတူ

ရာဇာဓိရာဇ္ထံ

Page | 140


ၿပန္သြားပါေတာ႕တယ္။

လဂြန္းAိန္

ရဲ႕တပ္စခန္းမွာေတာ႕

စိတ္ဓါတ္တက္ႀကြေနတဲ႔

စစ္သည္ေတြရဲ႕ ေAာင္စည္ေAာင္ေမာင္း ေႀကြးေက်ာ္သံေတြ မိုးလံုးဟိန္းလို႕။ ပန္းလိုင္ၿမစ္ဝတိုက္ပြဲ လဂြန္းAိန္နဲ႔

သူရဲ႕တပ္သားေတြဟာ

နံနက္ေရတက္နဲ႔

ေၿမာင္းၿမစစ္မ်က္ဆီခ်ီလာတဲ႔

ေလာက္ရုန္ဦးစီးတဲ႔

လမ္းတဝက္မွာေရာက္ေနၿပီ။

လဂြန္Aိန္ဟာ

စစ္ဆင္ေရးAစီစU္Aတိုင္း မဒမတိုင္)ေတြခုတ္ၿပီး

ပန္းလိုင္ၿမစ္ရဲ႕

ေခ်ာင္းလံုးၿပည္႔

ပန္းလိုင္ၿမစ္ဝေရာက္သြားႀကတယ္။

စစ္ေလွ၅၀ဝပါတဲ႕ ရာဇာဓိရာဇ္

ေရးဆြဲေပးလိုက္တဲ႔

ေခ်ာင္းလက္တက္တခုမွာ

စိုက္တယ္၊

ေရတပ္ႀကီးကေတာ႕ ေမ်ာတိုင္

ေရမၿပည္႔ခင္Aခ်ိန္မွာ

ေရၿပည္႔ေတာ႕

တိုင္ေတြဟာ

ေရေAာက္ေရာက္ကုန္ၿပီး

တိုင္စိုက္ၿပီးတာနဲ႔

လဂြန္Aိန္ဟာ

သူတပ္သားေတြကို

စိုက္တဲ႔တိုင္ေတြမို႕

ေရေပၚက

၃စုခြဲလိုက္တယ္၊

(လမုလမဲ

မၿမင္ရဘူးေပါ႔။

တစုက

သူနဲ႔Aတူ

ေလွေပါ႔၂၀ေလာက္နဲ႕ ေခ်ာင္းဝကထြက္ၿပီး ပန္းလိုင္ၿမစ္ထဲမွာ ပုသိမ္ေရတပ္ကို ေစာင္႔ေနမယ္၊ တစုက ေလွေပါ႔ ၁၀ဝ ေလာက္ပါၿပီး လမုေတာထဲက ေခ်ာင္းႀကိဳေခ်ာင္းႀကားထဲမွာ ပုန္းေနေစတယ္ ဒီAစုဟာ

Aဓိက

မွ်ားေခၚရမယ္။

တိုက္ခိုက္ေရးAစုပဲ၊

လဂြန္Aိန္

ေနာက္ဆံုးတစုက

ေရြးထားတဲ႔ေခ်ာင္းဟာ

ကုန္းထက္ကေနၿပီး

က်ယ္ၿပီး

ရွည္ေတာ႕

ရန္သူကို

ေရတက္ေရက်

မသိသာဘူး။ ေလာက္ရုန္းရဲ႕ပုသိမ္ကခ်ီလာတဲ႔ ေရတပ္ႀကီးဟာ လဂြန္Aိန္ေစာင္႔ေနတဲ႔ ေခ်ာင္းဝကိုေရာက္ေတာ႕ ေရတက္ေနတုန္းပဲတဲ႔။ လဂြန္Aိန္ဟာ သူ႕ရဲ႕ေလွေပါ႔၂နဲ႔ ပုသိမ္ေရတပ္ႀကီးကို လမုေတာထဲက ရုတ္တရက္ထြက္လာၿပီး ေခ်ာင္းထဲကို

Aလစ္ဝင္တိုက္တယ္၊

ဝင္ေၿပးေရာ။

ေလာက္ရုန္းတပ္ေတြက

ပုသိမ္စားေလာက္ရုန္ဟာ

ေဒသခံၿဖစ္လို႕

ၿပန္တိုက္ေတာ႕ ဒီေခ်ာင္းAေႀကာင္း

ေကာင္းေကာင္းသိတာေပါ႔ ေခ်ာင္းကရွည္တယ္ က်ယ္တယ္ ေရကလည္း တက္ေနတုန္းဆိုေတာ႕ လဂြန္Aိန္ရဲ႕ေလွAုပ္စုေၿပးဝင္သြားတဲ႔ ေခ်ာင္းထဲ ဝင္လိုက္ ခိုင္းတာေပါ႔၊ ဒီႀကားထဲ ကုန္းေပၚက လဂြန္Aိန္တပ္ေတြကလည္း ၿမွားေတြ ေသနတ္ေတြနဲ႔ ပစ္တယ္။ သူ႕ကို

မွ်ားၿပီး

ေခ်ာင္း၂ဖက္ညွပ္တိုက္တာပဲလို႕

သူ႕ေရတပ္Aင္Aားကို

ေလာက္ရုန္က

Aရမ္းယံုႀကည္ေတာ႕

ေကာက္ခ်က္ခ်လိုက္ေပမဲ႕

ကမ္းထက္ကေကာင္ေတြေရာ

Page | 141


ေရထဲကေကာင္ေတြပါ Aကုန္သတ္ဆိုၿပီး Aတင္းတိုးဝင္ခိုင္းတာပဲတဲ႔၊ ဒင္းဘယ္ေၿပးမလဲေပါ႔။

ဒီလိုနဲ႔

ေရAေတာ္က်သြားၿပီး တိုင္နဲ႔မၿငိဘူး

လဂြန္Aိန္တို႕

လဂြန္Aိန္တို႕ေလ်ေတြက

ေလာက္ရုန္းတို႕မွာက

ေရက်ရင္

တိုင္စိုက္တဲ႔ေနရာကို

လဂြန္Aိန္

ေရာက္ေတာ႕

ေလွငယ္ေလွေပါ႔ေတြဆိုေတာ႕

စစ္ေလွႀကီးေတြမို႕

ေရစူးနက္ေတာ႕

ဝမ္းၿပားၿပီး

တိုင္ေတြနဲ႔ၿငိမွာ

ေလေရာ။ တိုင္ေတြက ေခ်ာင္းAၿပည္႔ဆိုေတာ႕ စစ္ေလွႀကီးေတြ ဝရုန္းသုန္းကားၿဖစ္ကုန္တယ္ ဒီAခ်ိန္မွာ လမုေတာ ေခ်ာင္းႀကိဳႀကား ေတြထဲမွာ လဂြန္Aိန္ဖြက္ထားတဲ႔ ေလွေပါ႔ ၁၀ဝေလာက္ ထြက္လာၿပီး

တိုင္ေတြနဲ႔ၿငိလို႕

Aတင္းဝင္တိုက္တယ္။ Aေၿမာက္ေတြ

ဝရုန္းသုန္းကားၿဖစ္ေနတဲ႔

လက္တကမ္းတိုက္ပြဲဆိုေတာ႕

သံုးလို႕မရပဲ

ဒါးေတြ

ေလာက္ရုန္ေရတပ္ကို

ယမ္းေထာင္းတခ်က္ပစ္

လွံေတြနဲ႔

ေသနတ္ေတြ

ေယာက်ၤားဘသား

သတၱိကို

AဓိကAသံုးၿပဳရတာေပါ႔။ လဂြန္Aိန္ကိုယ္တိုင္ ေခါင္းေဆာင္ၿပီး Aတင္းဝင္Aတင္းထြက္ မိုက္မိုက္မဲမဲ Aေသခံဝင္တိုးတဲ႔ ပဲခူးတပ္ရဲ႕

တိုက္ခိုက္မွဳကို

ေလာက္ရုန္းကိုယ္တိုင္

ပုသိမ္ေရတပ္

က

သူ႕သေဘၤာထက္က

ႀကာႀကာမခံနိဳင္ဘူး၊

ေရထဲခုန္ခ်ၿပီး

ေနာက္ဆံုး

ေရကူး

စစ္ဦးစီး

ေၿပးရေတာ႕တယ္။

စစ္ဦးစီးထြက္ေၿပးသြားၿပီး ၿပိဳပ်က္သြားတဲ႔ ပုသိမ္ေရတပ္ႀကီးဟာ ေနာက္ဆံုးေတာ႕ လက္နက္ခ် Aညံ႕ခံလိုက္ရ ေတာ႕တာေပါ႔။ လဂြန္Aိန္က သူကိုAညံ႕ခံတဲ႔ ပုသိမ္ေရတပ္ကို ဆက္သေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း Aားရဝမ္းသာနဲ႔ လဂြန္းAိန္ရဲ႕ ေက်ာကိုပြတ္လို႕။ Aာဏာဆိုတဲ႔Aေမွာင္ ပုသိမ္ကခ်ီလာတဲ႔

ေလာက္ၿဖားရဲ႕

ေရတပ္ႀကီးကို

ဖ်က္ဆီးလိုက္နိဳင္ၿပီမို႕

ကုန္း-ေရ

၂ဖက္ညွပ္တိုက္ခံရမဲ႔ AေနAထားက ကင္းလြတ္သြားၿပီလို႕ ယူဆနိဳင္ၿပီၿဖစ္ေပမဲ႕ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ ေၿမာင္းၿမကို

ခ်က္ခ်င္းမတိုက္ေသးပဲ

ေဒးပသြယ္မွာ

Aင္AားAၿပည္႔နဲ႔

ေစာAဲဗညားပါ။

တကယ္တန္းဆို

ေဒးပသြယ္ၿမိဳ႕ကို

ခုခံေနသူက ေစာAဲဗညားဟာ

Aရင္သိမ္းပိုက္ဖို႕ႀကံပါသတဲ႔။

ေလာက္ၿဖားရဲ႕ ေတာင္ဘက္

သားတေယာက္ၿဖစ္တဲ႔ မုတၱမ

၃၂ၿမိဳ႕မွာပါတဲ႔

တရည္းၿမိဳ႕ (ေရးၿမိဳ႕လို႕ ယူဆႀကပါတယ္)စားပါ။ ဆင္ၿဖဴရွင္ဗညားဦးရဲ႕ AစီစU္နဲ႔ ေစာAဲဗညားဟာ သူ႕ဘႀကီး မုတၲမစား ၿဗတ္ထဗရဲ႕သမီး သူ႕ရဲ႕ ညီမဝမ္းကြဲနဲ႔ Aိမ္ေထာင္ၿပဳၿပီး ဗညားဦးကပဲ တရည္းၿမိဳ႕ကို စားေစခဲ႔တာပဲ ဒါေပမဲ႕ ေနာက္ပိုင္းမွာ ေစာAဲဗညားဟာ သူAေဖေလာက္ၿဖား

Page | 142


သူ႕ေယာက္ဖမလည္းၿဖစ္

ဘႀကီးေတာ္လည္းၿဖစ္တဲ႔

ေတာ္လွန္ပုန္ကန္ခဲ႔တယ္။ ကိစၥတခုနဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္

ၿဗတ္ထဗတို႕နဲ႔Aတူ

တရည္းၿမိဳ႕ကို

သူ႕Aေဖေလာက္ၿဖားဆီ

သိမ္းတဲ႔Aခ်ိန္က

ေရာက္ေနတဲ႔Aခ်ိန္။

ဗညားဦးကို

ေစာAဲဗညားဟာ

တရည္းက်သြားၿပီဆိုေတာ႕

ေစာAဲဗညားဟာ ေတာင္ဘက္ကို ၿပန္မဆင္းေတာ႕ဘဲ ေလာက္ၿဖားရဲ႕AစီစU္နဲ႔ ေဒးပသြယ္ကို Aခိုင္Aမာၿပဳၿပီး ရာဇာဓိရာဇ္တပ္ကို ခုခံေနေတာ႕တယ္။ ေဒးပသြယ္သိမ္း စစ္ဆင္ေရးကို Aမတ္ဒိန္ တာဝန္ယူရတယ္။ ႏွလံုးရည္ေကာင္းတဲ႔ Aမတ္ဒိန္ဟာ Aခိုင္Aမာ

ခုခံေနတဲ႔

ေစာAဲဗညားရဲ႕

ေဒးပသြယ္ကိုတိုက္ရိုက္ဝင္မတိုက္ပဲ

လွိဳ႕ဝွတ္စာတေစာင္ပို႕လိုက္တယ္

စာထဲမွာ

သိမ္းပိုက္ၿပီးကတည္းက

မွန္းဆခဲ႔သလိုပဲ

Aားလံုး

ဗညားႏြဲ႔မင္းသား

ဟံသာဝတီထီးနန္းကို

ၿငိမ္းခ်မ္းတဲ႔Aခ်ိန္မရွိပဲ

စစ္ပြဲေတြနဲ႔သာ

နပမ္းလံုးေနရတယ္၊ ဒါကို ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး စိတ္ပ်က္လွပါၿပီ ၿဖစ္နိဳင္ရင္ Aရွင္ရဲ႕ဖခမည္းေတာ္ သမိန္ေလာက္ၿဖားရဲ႕ လက္ေAာက္ခိုဝင္ခ်င္ပါတယ္၊ သမိန္ေလာက္ၿဖားသာ ဟံသာဝတီထီးနန္းကို ရသြားမယ္ဆိုရင္

ႀကမ္းတမ္းခက္ထန္တဲ႔

ေရးထားသတဲ႔။

ေစာAဲဗညားလည္း

ဗညားႏြဲ႔လိုမဟုတ္ပဲ စာကိုဖတ္ၿပီး

နိဳင္ငံၿငိမ္းခ်မ္းလိမ္႔မယ္လို႕

သို႕ေလာသို႕ေလာေပါ႔။

ဒါနဲ႔ပဲ

ကြ်န္ယံုတေယာက္ကို လႊတ္ၿပီး Aမတ္ဒိန္နဲ႔ ေဆြးေႏြးခိုင္းတယ္။ Aမတ္ဒိန္ကလည္း ဒီAကြက္ကို မွန္းဆထားၿပီးသားဆိုေတာ႕

ႀကိဳတင္စီစU္ထားတဲ႔

ဓါတ္ေတာ္မရွိတဲ႔

ဓါတ္ေတာ္ႀကဳတ္ရယ္

ေပရြက္ဗလာသာရွိတဲ႔ ေပထုတ္ရယ္ကို ရြက္ၿပီး က်မ္းက်ိန္ၿပပါသတဲ႔။ သိတ႔A ဲ တိုင္း ဟိုတုန္းက ဓါတ္ေတာ္ရြက္ၿပီးက်ိန္ဆိုတာတို႕

ပဋိကတ္ေတာ္ရြက္ၿပီး

က်မ္းက်ိန္တာတို႕ကို

Aရမ္းယံုႀကတယ္မဟုတ္လား။ ဒီလိုနဲ႔ ေစာAဲဗညားလည္း Aမတ္ဒိန္သူတို႕ဘက္ ခိုဝင္မဲ႔ကိစၥကို ေတာ္ေတာ္ေလး

ယံုႀကည္သြားတယ္။

သူသိတဲ႔

သံလွ်င္စား

Aမတ္ဒိန္ဟာ

နဴးညံ႕ၿပီး

စာေပက်မ္းဂန္ေတြနဲ႔ ေမြ႔ေလွ်ာ္သူေလ။ ခ်ိန္းဆိုထားတဲ႔

ေန႕ေရာက္ေတာ႕

ေဒးပသြယ္နားကပ္လာတယ္၊ Aမတ္ဒိန္တေယာက္ထဲ ၿမိဳ႕ရိုးဆီလာခဲ႔ရတာေပါ႔။

Aမတ္ဒိန္နဲ႔ ဒါေပမဲ႕

Aရင္လာဖို႕ ေစာAဲဗညားက

ေစာAဲဗညားAနားကို

ေရာက္တာနဲ႔

၁၀ဝ

ေစာAဲဗညားက Aမိန္႔ေပးတာနဲ႔

ၿမိဳ႕တံခါးနားေရာက္ေတာ႕

ေလွ်ာ႕တြက္ထားတဲ႕

သူတပ္သား

သိပ္မယံုႀကည္တာနဲ႔

Aမတ္ဒိန္လည္း

စာေပသမား

လူေပ်ာ႕လို႕

ၿမိဳ႕တံခါးဖြင္႔ၿပီးထြက္ႀကိဳတယ္ ဆင္ခ်င္းကပ္ၿပီး

ေလာက္ဟာ ဆင္တစီးနဲ႔ Aမတ္ဒိန္ကို

Aမတ္ဒိန္လည္း

ေစာAဲဗညားရဲ႕ဆင္ေပၚခုန္တက္ၿပီး

Page | 143


ေစာAဲဗညားကို ဒါးရွည္နဲ႔ ဝင္ပိုင္းတယ္၊ ေစာAဲဗညားလည္း ရုတ္တရက္ဆိုေပမဲ႕ သတိရွိသူပီပီ ေရွာင္ၿပီး ဆင္ေပၚကခုန္ဆင္း ၿမိဳ႕တံခါးဆီၿပန္ေၿပးတာေပါ႔၊ ဒါေပမဲ႕ Aမတ္ဒိန္က Aမွီလိုက္ၿပီး ဒါးနဲ႔ခုတ္လိုက္နိုင္သတဲ႔၊

Aမတ္ဒိန္ရဲ႕

ႀကိဳတင္တိုင္ပင္ထားတဲ႔Aတိုင္း ပိတ္လို႕မမွီဘူးေပါ႔

ဒီလိုနဲ႔

လက္ေရြးစင္စစ္သည္၁၀ဝကလည္း

ၿမိဳ႕တံခါးဆီေၿပးလာတယ္၊

တိုက္ပြဲက

မႀကာပဲ

ရုတ္ရက္ႀကီးဆိုေတာ႕

Aမတ္ဒိန္ဟာ

ေစာAဲဗညားကို

ၿမိဳ႕တံခါး သတ္ၿပီး

ေဒးပသြယ္ကို သိမ္းလိုက္နိဳင္တယ္။ ရာဇာဓိရာဇ္

ဒီသတင္းကိုႀကားေတာ႕

ထင္မွတ္ထားတာ

Aမတ္ႀကီးကို

လက္ေရးလည္း

ပထမေတာ႕

ေကာင္းတာပဲကိုး၊

ႏုတ္ေရးပဲေကာင္းတာလို႕

ဒီလိုစြယ္စံုရ

Aမတ္ႀကီးတေယာက္

က်ဳပ္Aနားမွာ ရွိေနလို႕ကေတာ႕ ဇမၺဴဒိပ္မွာ က်ဳပ္တို႕ကို ဘယ္သူခံနိဳင္ဦးမွာလဲ လို႕ ခ်ီးက်ဴး ႀကံဳးဝါးပါသတဲ႕။ ေနာက္ေတာ႕ ေၿမာင္းၿမသိမ္း တိုက္ပြဲကို စတင္ပါေတာ႕တယ္။ ေၿမာင္းၿမကိုမခ်ီမွီ

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

သူမုတၱမဘက္ခ်ီစU္ကတည္းက

Aမတ္ႀကီး

Aက်U္းခ်ထားခဲ႔တဲ႔

Aဲေကာင္ဗိန္ကိုေခၚၿပီး

သူ႕ရဲ႕ညီ

ေဘာငံမုန္ကို

ပဲခူးမွာ

ရွင္းပစ္လိုက္ဖို႕

Aမိန္႕ေပးတယ္။ တကယ္ေတာ႕ ဗညားဦးက သူ႕Aရိုက္ရာကို ဆက္ခံေစခ်င္တယ္လို႕ ေၿပာဖူး တာကလြဲ

ေဘာငံမုန္ဟာ

ႀကိဳးပမ္းခဲ႔သူမဟုတ္ခဲ႔ပါဘူး၊

သူ႕Aကိုဗညားကို ေခ်ာေမာၿပီး

ဆန္႔က်င္ဖို႕

စိတ္ႏွလံုး

ဘယ္တုန္းကမွ

နဴးညံ႕သူ

ေဘာငံမုန္ဟာ

ခပ္ေAးေAးေနတတ္သူပါ။ ဒါေပမဲ႕ ၅ႏွစ္ေက်ာ္ ၆ႏွစ္ေလာက္ စံစားခဲ႔ရတဲ႕ ထီးနန္းစည္းစိမ္က ရာဇာဓိရာဇ္ကို ဖမ္းစားၿပီး Aာဏာရွင္ႀကီး Aၿဖစ္တြန္းပို႕လိုက္ပါၿပီ၊ Aမိမဲ႔ Aဖပစ္ လူတကာရဲ႕ Aေလးမထားၿခင္းကို

ကေလးဘဝ

တေလွ်ာက္လံုး

ခံစားခဲ႔ရတဲ႔

စိတ္Aခံနဲ႕

Aာဏာ

ရဲ႕

ပိတ္ဖံုးမွဳေႀကာင္႔ သူ႕မ်က္လံုးမွာ ယံုႀကည္စိတ္ခ်ရသူ ရွာမေတြ႔နိဳင္ ေတာ႕ဘူး။ သူ႕မွာ ညီAကို သံေယာဇU္ ဆိုတာမရွိေတာ႕ဘူးေလ။ ဒီလိုနဲ႔ သူ႕ကို တုန္႔ၿပန္နိဳင္တဲ႔Aစြမ္း ဘာမွမရွိတဲ႔ သူ႕ညီကို ရာဇာဓိရာဇ္သတ္ပစ္လိုက္ပါေတာ႕တယ္။ မပစ္ႏြဲ႔ႏွင္႔စီးခ်င္းထိုးၿခင္း ေၿမာင္းၿမစားေလာက္ၿဖားဟာ

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕တပ္ေတြ

သူရဲ႕ေရတပ္ႀကီးကို

ၿဖိဳခြဲလိုက္နိဳင္သလို

သူ႕ရဲ႕သား ေစာAဲဗညားကိုသတ္ၿပီး ေဒးပသြယ္ကိုလည္း သိမ္းလိုက္နိဳင္ၿပီဆိုတာကိုႀကားတာနဲ႔ မလြယ္ေတာ႕ဘူးဆိုတာကို

သေဘာေပါက္ၿပီး

ေရႊ၊ေငြ၊ပစၥည္း၊Uစၥာေတြကို

Page | 144


ေလွႀကီးတစင္းေပၚတင္လို႕

ရခိုင္ဘက္

ထြက္ေၿပးဖို႕

ႀကံပါေတာ႕သတဲ႔။

ဒါကို

သူ႕ရဲ႕သားတေယာက္ၿဖစ္တဲ႔ မပစ္ႏြဲ႔ (ဗ်ည္းႏြဲ႔လို႕ ေက်ာင္းမွာသင္ခ႔ရ ဲ သူ)ေတြ႔ေတာ႕ သူ႕Aေဖကို ေနဦးAေဖ ဒီေလာက္ Aရင္မလိုစမ္းပါနဲ႕ ကြ်န္ေတာ္ ဗညားႏြဲ႕ကို စီးခ်င္းထိုးဖို႕ စိမ္ေခၚႀကည္႔မယ္၊ ဒီမင္းသား

သူ႕ကိုယ္သူ

မာန္Aရမ္းတက္ေနေတာ႕

Aေဖပူစရာမလိုေတာ႕ဘူးေပါ႔ လို႕တားပါသတဲ႔။

ဒါကို

Aဲ

လက္ခံမွာပဲ၊

ကြ်န္ေတာ္နိဳင္ရင္

...ကြ်န္ေတာ္ရွံဳးသြားမွသာ

ေလာက္ၿဖားကလည္း

သေဘာတူတာနဲ႔

Aေဖရခိုင္ဘက္ေၿပး

မပစ္ႏြဲ႔ဟာ

ရာဇာဓိရာဇ္ကို

စိန္ေခၚစာတေစာင္ ပို႕လိုက္ပါတယ္။ မပစ္ႏြဲ႔ရဲ႕ စီးခ်င္းထိုးဖို႕ စိန္ေခၚစာေရာက္လာေတာ႕ မွဴးႀကီးမတ္ရာ ေသနာပတိေတြက ဒီေကာင္နဲ႔ Aရွင္မင္းႀကီးနဲ႔

Aဆင္႔မတူဘူး၊

မင္းႀကီးကိုယ္စား

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕ပဲ

ဒီပြဲကိုႏြဲပါရေစလို႕

သူ႕ထက္ငါ ဝိုင္းေလွ်ာက္ထားႀကတာေပါ႔။ ဒါေပမဲ႕ မပစ္ႏြဲ႕ ခန္႔မွန္းထားသလိုပဲ ငယ္ရြယ္ၿပီး မာန္Aရမ္းတက္ေနတဲ႔ စာလာပို႕သူကို

ရာဇာဓိရာဇ္က

ေAး

မင္းသခင္ကိုေၿပာလိုက္လို႕

Aားလံုးရဲ႕Aဆိုၿပဳခ်က္ကို

..သူ႕ရဲ႕ခ်ိန္းဆိုခ်က္နဲ႔ တံု႕ၿပန္လိုက္တယ္။

ပယ္ခ်ပစ္တာပဲတဲ႔။

ေတာင္းဆိုခ်က္ကို ဒီလိုနဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္နဲ႔

ငါလက္ခံတယ္လို႕ စိန္ေခၚသူ

မပစ္ႏြဲ႔ရဲ႕

စီးခ်င္းထိုးပြဲ ၿဖစ္လာပါေလေရာ။ စီးခ်င္းထိုးမွာက Aေနာက္တိုင္းကလို သံခ်ပ္ကာဝတ္ၿပီး ၿမင္းေတြလွံေတြနဲ႔ ထိးု တာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး ဆင္စီးၿပီး ထိုးႀကမွာ။ စီးခ်င္းထိုးပြဲမွာ ဆင္တေကာင္စီနဲ႔ ဆင္ထက္မွာ စစ္ထိုးမဲ႔ သူရဲေကာင္း တေယာက္စီပဲ ပါမွာေပါ႔။ ထိုးမဲ႔ေနရာက ေၿမာင္းၿမၿမိဳ႕တခါးAတြင္းမွာတဲ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ သူ႕ရဲ႕တပ္ႀကီးကို ၿမိဳ႕ရိုးရဲ႕ မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္မွာ ေနရာခ်ထားၿပီး ငရက္ႏြဲ႔ဆိုတဲ႔ တိုက္ဆင္ကိုစီးလို႕

ကြ်န္ယံု

ေစာႏုသင္နဲ႔

ေစာႏုသိန္းတို႕နဲ႔Aတူ

ၿမိဳ႕တံခါးဝနား

ခ်ည္းကပ္လာေတာ႕ မပစ္ႏြဲ႔က တေယာက္ခ်င္းထိုးမယ္လို႕ ကတိခံထားၿပီး ဘာလိ႕ု Aေဖၚေတြ ေခၚလာသလဲလို႕

လွမ္းေAာ္သတဲ႔။

ေစာႏုသင္နဲ႔

ေစာႏုသိန္းက

ငါတို႕လာတာ

မင္းကိုတိုက္ဖို႕မဟုတ္ဘူး Aထဲမွာ မင္းဘာမ်ား ကလိန္ကက်စ္လုပ္ထားသလဲ လာစစ္ေဆးတာ မင္းကိုယ္မင္း

သတၱိရွိတဲ႔

သူရဲေကာင္းလို႕

ယူဆထားရင္

တံခါးဖြင္႔ေပးလို႕

ၿပန္ေAာ္ေတာ႕

မပစ္ႏြဲ႕က တံခါးဖြင္႔ေစပါတယ္။ ေစာႏုသင္တို႕လည္း ၿမိဳ႕ရိုးထဲက စီးခ်င္းထိုးမဲ႔ကြင္းကို AေသAခ်ာ စစ္ေဆးၿပီး ဘာေထာင္ေခ်ာက္မွ မရွိေႀကာင္း ရာဇာဓိရာဇ္ကို ၿပန္ေလွ်ာက္ပါတယ္၊ ေနာက္ေတာ႕ စီးခ်င္းထိုးပြဲ စတင္ေတာ႕တာပဲ။ စထိုးၿပီးဆိုတာနဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

သူရဲ႕ဆင္ကို

ခြ်န္းနဲ႔ေပါက္ၿပီး

တိုက္ၿပီေဟ႕

လို႕

Aသံနက္ႀကီးနဲ႔ေAာ္လို႕ ၿမိဳ႕ထဲAတင္းဝင္ေတာ႕တာပဲ၊ ဦးကင္းကို ခြ်န္းနဲ႔Aေပါက္ခံထားရတဲ႕ တိုက္ဆင္ငရက္ႏြဲ႔ဟာ

နာက်င္မွဳေႀကာင္႔

ေဒါသႀကီးနဲ႔

ေလာ္ရီကားႀကီးတစင္း

မိုင္ကုန္ဖြင္႔ေမာင္းသလို ဖုန္တေထာင္းေထာင္းထေAာင္ ဖြင္႔ထားတဲ႔ ၿမိဳ႕တံခါးထဲ ေၿပးဝင္တာေပါ႔၊ ဒါကို

ႀကိဳတြက္ထားတဲ႔

မပစ္ႏြဲ႔ဟာ

ၿမိဳ႕တံခါးAကြယ္ကေန

ေစာင္႔ေနၿပီး ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ဆင္

Page | 145


ငရက္ႏြဲ႔ရဲ႕ေခါင္း တံခါးဝကို ေက်ာ္တာနဲ႔ သူစီးထားတဲ႔ တိုက္ဆင္ ငAဲႏဲ႔ြ (ႏြဲ႔ဆိုတာက မြန္လို ငယ္တာ ေသးတာ ကိုေခၚတာပါ၊ မပစ္ႏြဲ႔ဆို မပစ္ေလး၊ ငရက္ႏြဲ႔ဆို ငရက္ေလး၊ ငAဲႏြဲ႕ဆို ငAဲေလးေပါ႔) ကို ခြ်န္းေပါက္ၿပီး ထြက္ေဆာင္႔ခိုင္းလိုက္တယ္။ မပစ္ႏြဲ႔ရဲ႕ဆင္ ငAဲႏြဲ႔ဟာ ငရက္ႏြဲ႔ရဲ႕ စြယ္ဖံုး

(ႏွာေမာင္းရင္း)

ကို

ဝင္ေဆာင္႔ေတာ႕

စြယ္စံုေတြၿဖစ္တဲ႔

၂ေကာင္စလံုးဟာ

Aစြယ္ခ်င္းယွက္ၿပီး ကန္႔လန္႔ႀကီးၿဖစ္သြားတာေပါ႔။ နဂိုကတည္းက ႀကိဳတင္စီစU္ထားတဲ႔ မပစ္ႏြဲ႔ဟာ ခ်က္ခ်င္းလက္မေႏွးပဲ သူ႕ဓါးရွည္ကို ဆြဲၿပီး ရာဇာဓိရာဇ္ကို လွမ္းခုတ္ဖို႕ ႀကိဳးစားေပမဲ႕ ဓါးရွည္က ဆြဲလို႔မကြ်တ္တာနဲ႔ ရရာလက္နက္ကို ဆြဲၿပီးရိုက္ခ်လိုက္တာ

လက္နက္က

ခြ်န္သီးၿဖစ္ေနလို႕

ရာဇာဓိရာဇ္

နဖူးကိုမွန္ၿပီး

နဖူးကြဲထြက္သြားသတဲ႔။ ရုတ္တရက္ ဆင္ခ်င္းAတိုက္ခံရၿပီး နဖူးကို ခြ်န္းသီးနဲ႔ Aရိုက္ခံရေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္ ခဏမူးေႀကာင္ေႀကာင္ ၿဖစ္သြားတာေပါ႔၊ Aေတာ္ေလ Aီစလံေဝသြားတာေပါ႔ေလ။ ဒါေပမဲ႕

သူလည္း

သတိေကာင္းတဲ႔

ၿမိဳ႕ၿပင္ၿပန္ထြက္လိုက္နိဳင္တယ္။ မပစ္ႏြဲ႕တံခါးAကြယ္က ဒီေနရာမွာ

မပစ္ႏြဲ႔

သူပီပီ

ၿမိဳ႕ၿပင္ေရာက္ေတာ႕

Aမူနဲနဲေၿပသြားၿပီ၊

ပုန္းၿပီးသူ႕ကိုေဆာ္ထည္႕လိုက္တာကို ဓါးရွည္ဆြဲလို႕

မရတာ

သူဆင္ကိုေနာက္ဆုတ္ၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္

ဒီေတာ႕မွ

ၿပန္သံုးသပ္မိေတာ႕သတဲ႔။ Aရမ္းကံေကာင္းသြားတယ္၊

တကယ္လို႕မ်ား ဆြဲလို႕ထြက္သြားခဲ႔ရင္ ဆင္ေပၚမွာတင္ ကိစၥေခ်ာၿပီ။ ေနာက္တခ်ီၿပန္ဝင္ေတာ႕ တြယ္လို႕မရေတာ႕ဘူးေပါ႔။ စီးခ်င္းထိုးတယ္၊

ရာဇာဓိရာဇ္ ဒီတခါေတာ႕

သတိႀကီးႀကီးထားသြားတာမို႕ မပစ္ႏြဲ႔ဟာ

မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္ထိုးေတာ႕

ဆင္ခ်င္းကလည္းကြာရွာပါတယ္၊

ေယာက်ၤားဘသား

ရာဇာဓိရာဇ္ကို

ငရက္ႏြဲ႔ဟာ

မပစ္ႏဲ႔ြ

Aလစ္တြယ္

မ်က္ႏွာခ်င္းဆိုင္

ဘယ္နိဳင္မလဲ၊

ငAဲႏြဲ႔ထက္

မနိဳင္ဆို

Aင္Aားႀကီးတယ္ေလ။

ေခါင္းခ်င္းဆိုင္တြန္းေတာ႕ ငAဲႏြဲ႔မခံနိဳင္ဘူး Aားမနိဳင္ေတာ႕ ဆုတ္ရတာေပါ႔၊ တြန္းဆုတ္ဆုတ္ရင္း လည္ၿပီး ကန္႔လန္႔ၿဖစ္သြားေရာ၊ ဆင္ခ်င္းကန္႔လန္႔Aၿဖစ္မွာ ရာဇာဓိရာဇ္က မပစ္ႏြဲ႕ကို ခြ်န္းသီးနဲ႔ လွမ္းရိုက္ေတာ႕

နားရင္းမွန္ၿပီး

မပစ္ႏြဲ႔နားရြတ္ၿပတ္ထြက္သြားသလို

ဆင္ေပၚကေနလည္း

ၿပဳတ္က်သြားတယ္၊ ငရက္ႏြဲ႕ကလည္း ငAဲႏြဲ႔ကို ေသေAာင္Aစြယ္နဲ႔ ထိုးသတ္ပစ္လိုက္တယ္။ ဆင္ထက္က က်လာတဲ႔ မပစ္ႏြဲ႔ကို ေစာႏုသင္နဲ႔ ေစာႏုသိန္းက ဝင္ဖမ္းလိုက္ေတာ႕ စီးခ်င္းတိုက္ပြဲ ၿပီးဆံုးသြားၿပီး ရာဇာဓိရာဇ္ Aနိဳင္ရသြားပါေလေရာတဲ႕။ ေစာေစာကတည္းက ထြက္ေၿပးရင္ေတာင္ လြတ္ဦးမယ္ Aခုေတာ႕ သားစကားကို နားေထာင္ၿပီး မပစ္ႏြဲ႔ရွံဳးမွ

ထြက္ေၿပးတဲ႔

ေလာက္ၿဖားဟာ

မိတာေပါ႔။

ေၿမာင္းၿမမွာ

သူေဌးေတြAရမ္းေပါတယ္၊

ေရႊေငြေတြကိုေတာင္

ေမာက္တို

ရာဇာဓိရာဇ္လက္ထဲက

(ေရွးက

ဘယ္လတ ြ ္ေတာ႕မလဲ

ေလာက္ၿဖားစီက

သိမ္းဆည္းရမိတဲ႔

စစ္ခေမာက္)

နဲ႔ၿခင္ယူရတယ္တဲ႔

Aဲေလာက္Aထိမ်ားတာ။

Page | 146


ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

မပစ္ႏြဲ႔ကို

မသတ္ပဲ

သူAပါးခိုဖို႕

စည္းရံုးသတဲ႔

(ရာဇာဓိရာဇ္မွာ

AဲဒီAေလ႕Aထေလးရွိတယ္၊ သူရဲေကာင္းAထင္ႀကီးတဲ႔ စိတ္ဓါတ္မ်ိဳးလို႕ ေၿပာရမလား)၊ ဒါေပမဲ႕ မပစ္ႏြဲ႔က ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ လက္မခံဘူး သူ႕ရဲ႕ဓါးမကြ်တ္လို႕ သူ႕ဓါးသာကြ်တ္ခဲ႔ရင္ လူေရာဆင္ေရာ ၂ပိုင္းAၿပတ္ပဲလို႕သာ တဖြဖြနဲ႔ မခ်ိတင္ကဲ ေၿပာေၿပာေနသတဲ႕ ရာဇာဓိရာဇ္က မင္းဒီေလာက္ မခ်ိတင္ကဲ ေၿပာေနရေAာင္ မင္းဓါးက ငါ႕ကိုခုတ္ခြင္႔ရရင္ေရာ ၿပတ္မွာတဲ႔လားလို႕ေမးေတာ႕ မပစ္ႏြဲ႔က ေက်ာက္တံုး ထု၁၈လက္မကို တခ်က္ထဲ ၿပတ္ထြက္သြားေAာင္ ခုတ္ၿပသတဲ႔။ ဒီေတာ႕မွ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း

သူ႕ဇက္ကိုသူၿပန္စမ္းၿပီး

မင္းဓါးက

ဓါးေကာင္းပဲလို႕

ခ်ီက်ဴးပါတယ္၊

ဒါေပမဲ႕လည္း ေနာက္ဆံုးေတာ႕ စည္းရံုးမရတဲ႕ မပစ္ႏြဲ႔ကို ေသဒဏ္ေပးလိုက္ပါေတာ႕တယ္။ Eကရာဇ္မင္း ေၿမာင္းၿမကိုသိမ္းၿပီး

၂ရက္Aႀကာမွာ

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

သူ႕တပ္ကို

ပုသိမ္ၿမိဳ႕ဆီ

ခ်ီပါတယ္။

Aဲဒီတုန္းက ပုသိမ္စားက ေလာက္နရိန္တဲ႔၊ ေလာက္ၿဖားနဲ႔ဘာေတာ္လဲေတာ႕မသိဘူး ဒါေပမဲ႕ သူဟာေလာက္ၿဖားရဲ႕သစၥာခံပဲ။ ပထမAႀကိမ္ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕တပ္ေတြ ပုသိမ္ၿမိဳ႕ကိုတိုက္ေတာ႕ ေလာက္ၿဖားက

သူရဲ႕သားေတာ္၂ပါးဦးစီးတဲ႔

၂ဖက္ညွပ္တိုက္ေစလို႕

ေရတပ္ႀကီးကို

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕တပ္ေတြ

လႊတ္ၿပီး

Aထိနာခဲ႔ဖူးတယ္ေလ၊

ႀကည္း

ေရ

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ဆရာ

မင္းကံစီေခၚ ရာဇဓနုေတာင္ ေသနက္မွန္ၿပီး က်ဆံုးခဲ႔ရတဲ႔Aထိ ပဲခူးတပ္ေတြ ခံခဲ႔ရဖူးတာေပါ႔။ Aခုတခါလာတိုက္ေတာ႕ ေရတပ္ႀကီးမရွိေတာ႕ဘူး။

ပုသိမ္ဘက္မွာ ဒီေတာ႕

သူတို႕Aရမ္းAားကိုးတဲ႔

တိုက္ပြဲရဲ႕Aေၿဖဟာ

ေလာက္ၿဖားရဲ႕

ဘာၿဖစ္မလဲ

ေလာက္နရိန္

ေတြးစရာမလိုေတာ႕ဘူး တခါထဲ ေရႊေငြပစၥည္းUစၥာ ေမာင္းမမိတ္သံနဲ႔ ကြ်န္ယံု ၇၀ဝ ေလာက္ကို ဆင္ေတြနဲ႔သယ္ၿပီး

ေၿမာက္ဘက္ဆန္တက္လို႕

ၿပည္တဖက္ကမ္း

ဆင္တဲဘက္ေၿပးတယ္

ေနာက္ေတာ႕ ဒီမွာလည္း မလံုၿခံဳနိဳင္ဘူးဆိုတဲ႔Aသိနဲ႔ ရိုးမကိုေက်ာ္ၿပီး ရခိုင္ဘက္ေၿပးေတာ႕တာပဲ။ ရခိုင္ကမ္းေၿမာင္ေဒသေရာက္ေတာ႕ ေလာက္နရိန္ဟာ သံတြဲၿမိဳ႕ထဲခိုဝင္ေနပါသတဲ႔။ ဒီAေႀကာင္းကို

ရာဇာဓိရာဇ္ႀကားေတာ႕

Aမတ္ဒိန္နဲ႔သမိန္ၿဗာဇၨတို႕ကို

ေလာက္နရိန္ေနာက္

လိုက္ခိုင္းတာေပါ႔၊ Aမတ္ဒိန္နဲ႔ သမိန္ၿဗာဇၨလည္း သံတြဲကိုသြားၿပီးတိုက္တယ္၊ ဒါေပမဲ႕ ရခိုင္ေတြက ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္

ခုခံေနေတာ႕

သံတြဲၿမိဳ႕ကို

ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းၿပီးတပ္စြဲထားလိုက္ႀကတယ္။

မသိမ္းနိဳင္ဘူးတဲ႔၊

ၿမိဳ႕ကိုပိတ္ဆို႕ၿပီး

မသိမ္းနိဳင္ေတာ႕

ဝိုင္းထားတာႀကာလာေတာ႕

သံတြဲသားေတြ Aခက္ေတြ႔လာႀကတာေပါ႔ေလ၊ ဒီလိုနဲ႔ သံတြဲသားေတြဘက္က ေစစပ္ေဆြးေႏြးေရး စကားေတြေၿပာလာရေတာ႕တယ္။ သံတြဲသားရခိုင္ေတြက မြန္တပ္ေတြ Aခုလိုလာတိုက္တာဟာ ေလာက္နရိန္ကိုလိုခ်င္တာသက္သက္ပဲလား လာတာလားလို႕ေမးေတာ႕

သမိန္ၿဗာဇၨက

ဒါမွမဟုတ္

နယ္ခ်ဲ႔ၿမိဳ႕သိမ္းဖို႕

ငါတို႕ရန္သူေလာက္နရိန္ကို

လိုက္ဖမ္းေနတာ

Page | 147


မင္းတို႕ၿမိဳ႕ကိုသိမ္းဖို႕

လာတိုက္တာမဟုတ္ဘူးလို႕ၿပန္ေၿပာတာနဲ႕

ရခိုင္ေတြကလည္း

ေလာက္နရိန္ကို ထုတ္ေပးတယ္၊ ဒါနဲ႕ပဲ မြန္တပ္ေတြ ၿပန္ဆုတ္ဖို႕ၿပင္ေတာ႕ သူ႕ပစၥည္းေတြကိုယူၿပီး သူ႕Aေပၚသစၥာမရွိတဲ႔ ရခိုင္ေတြကို ေဒါသထြက္ၿပီး ငါလည္းေသ ဒင္းတို႕လည္းပ်က္စီးဆိုတဲ႔စိတ္နဲ႔ သံတြဲကို

ေနာက္ထပ္

၄ရက္ေလာက္

Aညံ႕ခံရေတာ႕မယ္လို႕ မွဴးမတ္Aေတာ္မ်ားက

ထပ္ဝိုင္းထားရင္

တို႕မီးရွိဳ႕မီးလုပ္သတဲ႔၊ စိတ္ဝင္စားႀကတယ္၊

သိမ္းဖို႕တိုက္တြန္းႀကတယ္၊

ဒါေပမဲ႕

ရခိုင္ေတြ

ဒီလိုေလာက္နရိန္ရဲ႕

ေရႊေငြ

မိန္းမဆိုတဲ႔

သမိန္ၿဗာဇၨေရာ

စားစရာမရွိလို႕

တို႕မီးရွိဳ႕မီးစကားကို

ေလာဘနဲ႔

သံတြဲၿမိဳ႕ကို

Aမတ္ဒိန္ပါ

ဒီကိစၥကို

ခါးခါးသီးသီးၿငင္းဆိုႀကသတဲ႔၊ “ ေယာက်ၤားဆိုတာစကားတည္ရတဲ႕ကြ ” ဆိုတဲ႔စကားနဲ႔ေပါ႔။ သမိန္ၿဗာဇၨတို႕ပုသိမ္ၿပန္ေရာက္ေတာ႕

ဒီကိစၥကိုမေက်နပ္တဲ႔

မွဴးမတ္ေတြက

ရာဇာဓိရာဇ္ကို

တိုင္တန္းႀကသတဲ႔၊ ဒါနဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း သမိန္ၿဗာဇၨကိုေမးတာေပါ႔၊ သမိန္ၿဗာဇၨက သူ႕ရွင္ကို ရိုရိုေသေသ

ရွိခိုးၿပီး

Aခုကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕

Aရွင္မင္းႀကီး

ရခိုင္ခ်ီရတဲ႔

စစ္ပြဲတပြဲရဲ႕

စစ္ဆင္ေရးရဲ႕

ရည္ရြယ္ခ်က္ဟာ

ေAာင္ပြဲရဖို႕ပါ၊

Aဓိကရည္မွန္းခ်က္ဟာ

ေလာက္နရိန္ကို

ဖမ္းဖို႕ပါ၊ ေလာက္နရိန္ကိုမိရင္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕ရဲ႕ စစ္ဆင္ေရးေAာင္ၿမင္ၿပီေပါ႔။ စစ္ပြဲတပြဲကို တိုက္တဲ႔ေနရာမွာ

စစ္ေရးနဲ႔တိုက္တာနဲ႔

ဘယ္လိုနည္းနဲ႔ပဲၿဖစ္ၿဖစ္

Aဓိကက

သံတမန္နည္းနဲ႕စကားေၿပာဆိုရယ္လို႕ ေAာင္ပြဲရဖို႕ပါ။

Aခုပြဲမွာ

၂မ်ိဳးရွိပါတယ္၊

Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕ကြ်န္

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕ဟာ စကားေၿပာဆိုၿပီး မိမိတို႕လိုAပ္တဲ႔ ေAာင္ပြဲကို ရရောစွိးခဲ႔ၿပီးပါၿပီး ဒါနဲ႔တင္ မရပ္တန္႔ေသးပဲ ေလာဘတက္ၿပီး သံတြဲကိုသိမ္းဖို႕ႀကိဳးစားရင္ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕ဟာ သစၥာမရွိ စကားမတည္တဲ႔သူေတြၿဖစ္ေတာ႕မယ္၊ Eကရာဇ္ႀကီးတပါးၿဖစ္ေနပါၿပီ၊ Aရွင္မင္းႀကီးဟာ

Aရွင္မင္းႀကီးဟာ

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕

စကားမတည္

Aခုဆိုရင္

စကားမတည္သစၥာမရွိ

သစၥာမရွိသူAၿဖစ္

ၿပဳမူခဲ႔ႀကမယ္ဆိုရင္

နာမည္ပ်က္ရေတာ႔မယ္၊

ဒါေႀကာင္႔

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးသံတြဲကို မသိမ္းခဲ႔တာပါ ” လို႕ ေလွ်ာက္တင္ပါတယ္။ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း Aရမ္းကို ေက်နပ္သြားတာနဲ႔

သမိန္ၿဗာဇၨကို

လက္နက္ကိုင္တပ္ေပါင္းစုရဲ႕

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးAၿဖစ္ခန္႔Aပ္ၿပီး

ေၿမာင္းၿမၿမိဳ႕ကိုစားေစပါသတဲ႔။ သကၠရာဇ္ ၇၅၂ခုႏွစ္မွာ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ သူ႕ရဲ႕ေဘးေတာ္ ဝါရီရူး (မကဒူး)စည္းရံုးသိမ္းသြင္းခဲ႔တဲ႕ ပုသိမ္ေၿမာင္းၿမ၊

ဒလပဲခူး၊

မုတၱမေမာ္လၿမိဳင္ဆိုတဲ႔

ၿပန္လည္သိမ္းပိုက္လိုက္နိဳင္ပါတယ္။

မြန္နယ္ႀကီး၃နယ္

သူနန္းတက္ၿပီး

(တလိုင္းသံုးရပ္)လံုးကို

၇ႏွစ္Aႀကာမွာေပါ႔၊

Aဲဒီတုန္းက

သူ႕Aသက္က၂၃ႏွစ္ပဲရွိေသးသတဲ႔။

Page | 148


စိမ္းရက္ေလAား မြန္တိုင္း ၃ရပ္လံုးကို ၿပန္လည္သိမ္းသြင္းၿပီးတဲ႔ေနာက္ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ ပဲခူးၿပန္ၿပီး မိဖုရားႀကီး ပီယရာဇာေဒဝီ(ေမြ႔မနိတ္)နဲ႔Aတူ ေရႊလက္တြဲၿပီး

ရာဇဘိေသကမဂၤလာ

ေရႊနန္းစံေနတာၿမင္ရတိုင္း

ဆားပက္ေနသလို

ခံယူၿပန္သတဲ႕။

ဒီလိုေမြ႔မနိတ္နဲ႔

ႏွလံုးသားကို

ဓါးပါးပါးနဲ႔မႊန္းၿပီး

တလေမေဒါရဲ႕

ခံစားေနရတာေပါ႔၊

ဒုကၡေတြ႕တုန္းက

Aတူတူေဝမွ်ခံစားခဲ႔ၿပီး

သုခဘံုေပၚတက္ေတာ႕ဘာမဟုတ္တဲ႔ဆီသည္မရဲ႕လက္ကိုတြဲလို႕။ တလေမေဒါဟာ

ညညAိပ္မေပ်ာ္ဘူး၊

မိန္းမသားသဘာဝAတိုင္း

သူ႕ကိုယ္သူလည္း

မိဖုရားႀကီးဆိုတဲ႔

ငါ႕လင္ကိုၿပဳစားထားတယ္ဆိုၿပီး

ဒါေတြေတြးတိုင္း ထိန္းသိမ္းနိဳင္စြမ္းမရွိေတာ႕ဘူး၊

ေမြးမနိတ္ကို

ရြဲ႕တယ္၊

လင္ခိုးမ

မႀကားတႀကားေစာင္းေၿပာတယ္

ဒါမ်ိဳးႀကံဳလာဖန္မ်ားေတာ႕

ေမြ႕မနိတ္လည္း

စုန္းမ

က်ိန္ဆဲတယ္၊

ဘယ္ခံေတာ႔မလဲ

ဘယ္လိုပဲေၿပာေၿပာ

လက္ရွိAေၿခေနမွာ သူကမိဖုရားေခါင္ႀကီးေလ၊ ရာဇာဓိရာဇ္ကို တိုင္ပါေလေရာ။ ဒီAခ်ိန္မွာ

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ရင္ထဲမွာ

လက္ညိဳးညႊန္ရာ

ေရၿဖစ္ေနတဲ႔

Aေခ်ာAလွမိဖုရားေတြႀကားမွာ

ဗညားႏြဲ႔ဘဝက

မင္းEကရာဇ္ဘဝမွာ သူေပ်ာ္ေမြ႔ေနၿပီ။

တလေမေဒါဆိုတာမရွိေတာ႕ဘူးေလ၊ ပီယရာဇာေဒဝီ၊

ဒီေတာ႕

ဒလသုဒၶမာယာ

စတဲ႔

သူ႕ရဲ႕မိဖုရားေခါင္ႀကီးတိုင္ေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္တင္းၿပီေပါ႔။ “ ေကာင္မ ေAးေAးထားတာ ေAးေAးမေနခ်င္ဘူး သြားစမ္း Aမတ္ဒိန္ ဒီေကာင္မကိုေပးသနားထားတဲ႔

Aေဆာင္Aေယာင္ပစၥည္းUစၥာေက်းကြ်န္

Aားလံုးကို

ၿပန္သိမ္းလိုက္စမ္း ” လို႕ Aမိန္႔ေပးသတဲ႔။ Aမတ္ဒိန္လည္း လံုးဝမလုပ္သင္႔မလုပ္ထိုက္တဲ႔ Aလုပ္မို႕မလုပ္ခ်င္ေပမဲ႕ တင္ေလွ်ာက္လိုက္ရင္

သူၿငင္းလိုက္ရင္ မိဖုရားႀကီးနဲ႔

တAိပ္ယာထဲမွာAိပ္တဲ႔မယား

ဒါမွမဟုတ္

သူနဲ႔ၿငိေတာ႕မယ္၊

ဒီေတာ႕သူပဲခံရမယ္

တလေမေဒါဘက္ကေနၿပီး

သူကAမတ္တေယာက္ ဒါေတြေတြးၿပီး

ဟိုက

စိတ္မေကာင္းစြာနဲ႔

တလေမေဒါဆီလာခဲ႔တယ္။ တလေမေဒါဆီက AဓိကရေAာင္ ယူခဲ႔ဖို႕ ရာဇာဓိရာဇ္မွာလိုက္တာက မိဖုရားႀကီးေတြနဲ႔သာ ထိုက္တန္တဲ႔ ၁၂ခ်ည္လက္စြပ္တဲ႔။ ဒီလက္စြပ္ကို

ဆင္ၿဖဴရွင္ဗညားဦးက

သူAရမ္းခ်စ္တဲ႔ သူ႕သမီးေလးတလေမေဒါကိုေပးခဲ႕တာ၊

တလေမေဒါက ဒီAေႀကာင္းေတြသိတာနဲ႔ ငါ႔AေဖAေမြ ငါမေပးဘူး ဒင္းတို႕လုပ္ခ်င္ရာလုပ္ဆိုၿပီး ဆံထံုးထဲမွာထဲ႔ၿပီးထားသတဲ႔၊ ဖ်ားေယာင္းၿခင္းခံေနရလို႕

သူရဲ႕ငယ္ကြ်မ္းေဆြ သူ႕ကိုပစ္ထားေပမဲ႕

ေဗာလာက်န္းေဒါရဲ႕သံေယာဇU္ေႀကာင္႔ သူဆံထံုးထဲမွာ

ထည္႔ထားရင္ေတာ႕

ဒီေလာက္

ဗညားႏြဲ႔ဟာ

ဟိုမိန္းမေတြရဲ႕

ငယ္ငယ္ကသံေယာဇU္နဲ႔ ရက္စက္နိဳင္မယ္

မယူတန္ေကာင္းဘူးေပါ႔။

ဒါကို

သားေလး မထင္ဘူးေလ၊ ႀကားေတာ႕

ရက္စက္နိဳင္Aားသူႀကီးက Aမတ္ဒိန္ကို “ မင္း ဒါေလးေတာင္မယူနိဳင္ဘူးလား ဘာေကာင္လဲကြ ဘာညာနဲ႔ႀကိမ္းၿပီး ဆံထံုးကိုေၿဖယူကြ ” လို႕ Aမိန္႔ေပးလိုက္ပါသတဲ႔။

Page | 149


Aမတ္ဒိန္လည္း

မင္းနဲ႔မိဖုရားႀကားမွာ

ဘာလုပ္ရမွန္းမသိဘဲ

ငိုၿပီး

တလေမေဒါဆီ

ၿပန္သြားရတာေပါ႔၊ Aမတ္ဒိန္လိုAမတ္ႀကီးတပါးေတာင္ ငိုေနတယ္ဆိုေတာ႕ တလေမေဒါလည္း Aက်ိဳးေႀကာင္းေမးတာေပါ႔၊ မူးေမ႕သြားသတဲ႔

Aမတ္ဒိန္ကေၿပာၿပတာနားေထာင္ၿပီး Aမူးေၿပေတာ႕

Aေဝးကိုေတြေတြႀကီးႀကည္႔ၿပီး

တလေမေဒါဟာ

ငိုေနတာကိုရပ္လိုက္တယ္၊

သူကဒီေလာက္ေတာင္

ေနာက္

စိမ္းကားရက္စက္သြားၿပီတဲ႔လား

ဘာေႀကာင္႔လည္း ” လို႕ ဖာသာၿပန္ေမးတယ္၊ ၿပီးေတာ႕ သူမဖာသာသူမပဲ “ သူဒီေလာက္ ရက္စက္ဖို႕မသင္႔ပါဘူး ခ်စ္သူတေယာက္

မယားတေယာက္Aေနနဲ႔ မဟုတ္ရင္ေတာင္

ငါ႔ကို

သူ႕AေပၚAၿမဲတမ္း ကာကြယ္ေပးခဲ႔တဲ႔ ႏွမေလးတေယာက္Aေနနဲ႔ သတိရဖို႕ေကာင္းပါတယ္ ” လို႕တိုးတိုးေလးညည္းရွာတယ္၊

ေနာက္ေတာ႕

ဆံထံုးကိုေၿဖၿပီး

လက္စြပ္ကို

Aမတ္ဒိန္ကိုေပးလိုက္သတဲ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

Aမတ္ဒိန္လာေရာက္ဆက္သတဲ႔

၁၂ခ်ည္လက္စြပ္ကိုယူၿပီး

ေရာ႕ဒါဟာ

မိဖုရားေခါင္ႀကီးနဲ႔မွ ထိုက္တန္တဲ႔လက္စြပ္ပဲ ဟိုေကာင္မေၿပာတာကို ဝမ္းနည္းၿပီး မငိုေနပါနဲ႔ေတာ႕” လို႕

ေမြ႔မနိတ္ကို

ေပးၿပီးေခ်ာ႕သတဲ႔၊

တနန္းေတာ္လံုးကေတာ႕

ပီယရာဇာေဒဝီမိဖုရားႀကီးက

တလေမေဒါAတြက္

ခ်စ္သူရဲ႕စိမ္းကားရက္စက္မွဳကို

ၿပံဳးေပ်ာ္သြားေပမဲ႕

စိတ္မေကာင္းႀကဘူးေပါ႔။

မခံစားနိဳင္ေတာ႕တဲ႔

Aစြန္႔ပစ္ခံ

ေနာက္ဆံုး

တလေမေဒါဟာ

Aဆိပ္ေသာက္ၿပီး ရက္စက္လြန္းတဲ႔ ေလာကႀကီးထဲက ထြက္ေၿပးသြားပါသတဲ႔။ တိမ္ေတာင္သဖြယ္ မင္းေရးၾကြယ္ တလေမေဒါရဲ႕

Aဓိကရုဏ္းဟာ

ဂယက္ထသြားခဲ႔ပံုရတယ္၊ Aေတာ္မ်ားခဲ႔ပံုပဲ

နန္းေတာ္ထဲမွာေရာ

မေက်နပ္သူေတြ၊

ဘာလို႕လည္းဆိုေတာ႕

မွဴးႀကီးမတ္ရာေသနာပတိ

တိုင္းၿပည္တြင္းမွာပါ

တလေမေဒါကို

Aသနားပိုသူေတြလည္း

ဒီကိစၥၿဖစ္ၿပီးေတာ႕

နန္းတြင္းသူနန္းတြင္းသားေတြကို

ေAာင္ၿမင္တဲ႔Aထိမ္းAမွတ္နဲ႔

ေAာင္ပြဲခံစားပြဲေသာက္ပြဲႀကီး

Aေတာ္ေလးကို ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ တလိုင္း၃ရပ္ကို

က်င္းပေပးခဲ႔တယ္၊

ဒီပြဲမွာ

Aမွဳေတာ္ထမ္းရြက္ပံုAလိုက္ ဘြဲ႔Aမည္၊ Aေဆာင္Aေယာင္၊ ေက်းမက္၊ စည္းစိမ္၊ ၿမိဳ႕ရြာ နယ္ပယ္ေတြကို

ေပးသနားတဲ႔

ေရႊေမာ္ေဓာဘုရားမွာ

လုပ္ခဲ႔ပါသတဲ႔။

AလွဴႀကီးAတန္းႀကီးေပးၿပန္တယ္၊

သံဃာေတာ္ေတြကိုလည္း ပရိကၡရာရွစ္ပါးAၿပင္

Aခန္းနားလည္း

AႀကီးAက်ယ္ပူေဇာ္တယ္။

ဝတၱဳAၿဖစ္

ေႀကးပိႆာ

ဒီပြဲေတြၿပီးေတာ႕

တခါ

စတုဒီသာAႀကီးAက်ယ္ေႀကြးသလို သံဃာေတာ္ေတြလွဴတဲ႔ေနရာမွာ

၅၀ဝစီလည္းလွဴပါသတဲ႔။

ဒီေတာ႕လည္း

လူေတြဟာ တလေမေဒါရဲ႕ သနားစရာAၿဖစ္Aပ်က္ကိုေမ႔ေလွ်ာ႕သြားႀကၿပီး သူ႕ရွင္ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

Page | 150


ေAာင္ပြဲ၊

AေပးAကမ္းရက္ေရာမွဳ၊

သူရဲေကာင္းကိုတန္းဖိုးထားၿပီး

ခ်စ္ခင္မွဳေတြကိုပဲ

တဖြဖြေၿပာေနႀကေတာ႕တာေပါ႔။ ဒီလိုနဲ႔

မြန္ေဒသႀကီးတခုလံုးကို

စည္းရံုးၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

Aင္Aားေတာင္႔တင္းစြာ

Aုပ္စိုးပါေနပါသတဲ႔။ ဒီလိုဟံသာဝတီရဲ႕ Aင္Aားဟာ Aရမ္းခိုင္မာသြားၿပီဆိုေတာ႕ Aင္းဝဘုရင္ မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲလဲ

လာၿပီရန္မစရဲေတာ႕ဘူးေပါ႔။

တေန႔ထက္တေန႔

သူ႕Aင္Aားကိုပိုပိုၿပီးယံုႀကည္လာတယ္၊

ဟသာဝတီရဲ႕ရန္ဘက္ေဟာင္း Aယုဒၶယမင္းက တိုက္ဆင္တေကာင္ကို

ဆက္သလာေတာ႕

ပိုAထင္ႀကီးလာတယ္၊

သမိန္ေဗခ်စ္တနဲ႔

Aေနာက္ဘက္ကေန

မ်က္ႏွာခ်ိဳေသြးတဲ႔Aေနနဲ႕ ဒါနဲ႔ပဲ

သမိန္သံႀကယ္ဆိုတဲ႔

ပဲခူးဆီၿပန္လာခဲ႔သတဲ႔။

ကူထြတ္ကို

ၿပည္ရဲ႕ေAာက္ဖက္မွာရွိၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

ဒါ႔Aၿပင္

စုခိုထိုင္းAင္Aားက်ဆင္းသြားၿပီး

သူ႕နိဳင္ငံကို

မထိပါးရေလေAာင္ သူ႕ကိုသူ

ဒီလိုေနလာရင္း

Aေရွ႕ဘက္က ေခါင္းေထာင္လာတဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ဟံသာဝတီက

Aင္မတန္ေကာင္းတဲ႔

နဂိုကတည္းက Aင္းဝပိုင္

ယူဂႏၶာေရာဆိုတဲ႔

ေသြးႀကြေနတဲ႔

ကူထြတ္ၿမိဳ႕ကို

စစ္သူႀကီး၂ေယာက္ကို

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

သြားတိုက္သိမ္းပိုက္ၿပီး

Aေစာင္႔Aၿဖစ္ထားရစ္လို႕

ဘာလို႕သြားသိမ္းရတာလဲေတာ႕မသိဘူး၊

Aၿငင္းပြားဖြယ္

မြန္-ဗမာ

(ဟံသာဝတီ-Aင္းဝ)

ကူထြက္ဟာ

နယ္စပ္ေဒသမွာ

တည္ရွိတယ္လို႕ဆိုပါတယ္။ ကူထြတ္ကိုသိမ္းၿပီး

ပဲခူးၿပန္ေရာက္ေတာ႕

Aေထာက္ေတာ္ေတြက

ရာဇာဓိရာဇ္ကို

သတင္းတခုေပးတယ္၊ သားေတာ္ ေဗာ္ေလာက်န္းေဒါဟာ တိုက္ဆင္ေတြကို Aစြယ္ခ်ြ န္ေနတယ္၊ ဆင္စီးၿမင္းစီးေတြကို Aၿပင္းAထန္ေလ႔က်င္႔ေနတယ္၊ စစ္ေရး စစ္ပညာ စစ္ကစားနည္းေတြကို AႀကီးAက်ယ္ေလ႕လာေနတယ္တဲ႔။ သူ႕သားေတာ္ေလးကို နန္းေဆာင္ထဲမွာ

Aထိန္းေတာ္ မထားပဲ

Aမိမဲ႕သားေလးဆိုၿပီး

တလေမေဒါေသသြားၿပီးကတည္းက ႏွင္းAံေကာင္းကို

မၿဖစ္ေစခ်င္ဘူးထင္ရဲ႕၊

ထိန္းေစတယ္၊

သီးၿခားAိမ္ေတာ္တေဆာင္

Aေတာ္Aေလးေပးေပမဲ႕

သူ႕နဲ႔Aတူ

ေဆာက္လုပ္ၿပီးထားသတဲ႔။

မိဖုရားႀကီးပီယရာဇေဒဝီရ႕ဲ

ေဗာေလာက်န္းေဒါေလးကလည္း

ေကာင္းေကာင္းမွတ္မိေနတဲ႔Aရြယ္ဆိုေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

ၿပႆနာေတာ႕

မိခင္ရဲ႕Aၿဖစ္Aပ်က္ေတြကို

ဒီမိန္းမႀကီးေႀကာင္႔

ငါ႔Aေမေသရတာပဲဆိုၿပီး

မိဖုရားႀကီးေမြ႕မနိတ္ကို တင္းေနရွာမွာေပါ႔။ ဒီေနရာမွာ ပဲခူးနန္းတြင္းAေၿခေနကို ၿပန္ႀကည္႔ရင္ နန္းတြင္းထဲမွာ နန္းေသြးမဟုတ္တဲ႔ မိဖုရားႀကီး ပီယရာဇာေဒဝီ ဗဟိုၿပဳထားတဲ႔

(ေမြ႕မနိတ္)ကို တလေမေဒါကို

ရာဇာဓိရာဇ္မရွိတဲ႔Aခ်ိန္မွာ

သစၥာခံတဲ႔Aဖြဲ႕ရယ္၊

သားေတာ္ေဗာ္ေလာက်န္ေဒါကို

ဂရုဏာသက္တဲ႔Aဖြဲ႔ရယ္ဆိုၿပီး

ဒီႏွစ္ဖြဲ႔ရဲ႕ထိပ္တိုက္ေတြ႔မွဳဟာ

ရွိေနမဲ႔Aၿပင္

ပိုၿမင္႔တတ္လာပါလိမ္႔မယ္။

တခါ

ေဒးပသြယ္ကိုသိမ္းတုန္းက Aမတ္ဒိန္သံုးခဲ႔တဲ႔ ပရိယာယ္စကားAရ စစ္ေတြခ်ည္းပဲတိုက္ေနတဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ကို

မႏွစ္ၿမိဳ႕တဲ႔

Aုပ္စုလည္း

ရွိေနနိဳင္ပါတယ္၊

တခါ

Page | 151


မဟာေဒဝီကိုသစၥာေစာင္႔သိသူေတြလည္း ရွိေနနိဳင္ပါေသးတယ္။ ဒီAုပ္စုေတြဟာ တလေမေဒါကို ဂရုဏာသက္တဲ႔Aုပ္စုနဲ႔ေပါင္းၿပီး ေခါင္းေဆာင္တင္ၿပီး

သားေတာ္ေလး

ရာဇာဓိရာဇ္ကို

ေဗာေလာက်န္းေဒါကို

ဆန္႔က်င္ဖို႕ရည္ရြယ္တာ

ေၿမာက္ေပးလို႕

ၿဖစ္ပံုရတယ္။

Aဲဒီတုန္းက

ေဗာေလာက်န္းေဒါေလးဟာ ဘယ္ေလာက္ရွိဦးမွာလည္း Aလြန္ဆံုး၁၁ႏွစ္ ၁၂ႏွစ္ေပါ႔၊ ဒါေပမဲ႕ Aဲဒီ၁၁ႏွစ္

၁၂ႏွစ္ကေလးေလးကလည္း

Aင္မတန္ႀကီးတဲ႔

သက္ဦးဆံပိုင္

ပေဒသရာဇ္စနစ္မွာ

မီးေတာက္ႀကီးၿဖစ္နိဳင္တာပဲ။

မိဖုရားႀကီးပီယရာဇာေဒဝီ(ေမြးမနိတ္)တို႕ဘက္က

မေမွ်ာ္လင္႔ပဲ

ဒီAခ်က္ကိုေထာက္ၿပီး

လက္ဦးမွဳယူၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္ကို

ေသြးထိုးတာလည္း ၿဖစ္နိဳင္ပါလိမ္႔မယ္။ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

Aေထာက္ေတာ္ရဲ႕သတင္းစကားကိုႀကားၿပီး

Aေတာ္ႀကာႀကာငိုင္သြားတယ္၊

သူဘာလုပ္ရမလဲ။ သူ႕တုန္းကလည္း သူ႕Aေဖကသူ႕ကိုAေလးမထားလို႕ တနန္းေတာ္လံုးက ဝိုင္းႏွိမ္ႀကတာေႀကာင္႔

ထြက္ေပါက္Aေနနဲ႔

စစ္ကစားတာေတြထဲမွာပဲ

ဆင္စီး

ၿမဳတ္နွံထားခဲ႔လို႕

Aခုလည္းေဗာေလာက်န္းေဒါဟာ သူ႕ကိုေၿခရာတိုင္းၿပီး

ၿမင္းစီး

သူ႕သားပီပီသူ႕လမ္းစU္Aတိုင္း

ေခါင္ငံု႕လွိဳးေနႀကေပမဲ႕

ေတာ္လွန္နိဳင္တဲ႔Aေၿခေန။

လွံထိုး

သူ႕သားက

စစ္တိုက္

Aခုလိုဘဝမ်ိဳးေရာက္လာတာမဟုတ္လား၊

သူ႕ကိုၿပန္ေတာ္လွန္ရင္ေရာ။

သူ႕ရန္သူေတြဟာ

ဒါးခုတ္

Aားၿပည္႔တဲ႔တေန႔

ၿပီးေတာ႕

သူ႕ကိုမယွU္နိဳင္လို႕

သူ႕သားAားကိုယူၿပီး

သူ႕ကိုၿပန္ၿပီး

တလေမေဒါAေပၚ

သူရက္စက္ခဲ႔လို႕

သူ႕Aေမ

သိပ္ေက်နပ္ပံုမရဘူး။ သူမွာကလည္း ေၿမာက္ဘက္က Aင္းဝဆိုတဲ႔ ဗမာေတြရန္ကရွိေသးတယ္။ ဒီေတာ႕

ဒီကိစၥကို

မီးမေတာက္ခင္ၿငိမ္းပစ္မလား

ေတာက္ေလာင္လာတဲ႔Aထိ

ေစာင္႔မလား။

ေနာက္ဆံုး ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ သက္ၿပင္းရွည္ႀကီးခ်ၿပီး လက္စြဲေတာ္ Aမတ္ႀကီးAဲေကာင္းဗိန္ကိုပဲ “ ကဲ

..Aမတ္ႀကီးေရ၊

မလုပ္သင္႔ေပမဲ႕

မလုပ္မၿဖစ္တဲ႔

Aလုပ္တခုကိုလုပ္ေပးပါဦး

ေဗာေလာက်န္းေဒါကို သုတ္သင္လိုက္ပါ ” လို႕ Aမိန္႔ေပးလိုက္ေတာ႕သတဲ႔ေလ။ ေဗာေလာက်န္းေဒါဆိုတဲ႕ မင္းရဲေက်ာ္စြာ Aမတ္ႀကီး Aဲေကာင္ဗိန္က ရာဇာဓိရာဇ္Aမိန္႔Aတိုင္း ေဗာေလာက်န္းေဒါကို သြားဖမ္းေတာ႕ မင္းသားက

Aံ႕ႀသတႀကီးနဲ႔

ဘာမွမခုခံပဲ

Aသာတႀကည္Aဖမ္းခံပါသတဲ႔၊

သူဘာမွ

Aၿပစ္မလုပ္ထားမိဘူးေလ။ ေနာက္ေတာ႕လည္း သူ႕ဖခမည္းေတာ္ရဲ႕ Aမိန္႔ေတာ္ကို ႀကားနာၿပီး သေဘာေပါက္သြားတဲ႔

မင္းသားေလးဟာ

မခ်ိၿပံဳးၿပံဳးရင္း

မင္းEကရာဇ္ရဲ႕သား

ေယာက်ၤားေတြတတ္Aပ္တဲ႔ Aဌာရသ၁၈ရပ္ကို ေလ႕က်င္႔သင္ယူတာ Aၿပစ္တဲ႔လား၊ ေAးေလ Aေဖဟာ

ဆီသည္မႀကီးရဲ႕

ငါ႔Aေမကိုေတာင္

လွည္႔စားခ်က္ေတြကို ရက္စက္နိဳင္ခဲ႔ေသးတာပဲ၊

ယံုႀကည္ၿပီး

သူ႕ရဲ႕တဖေAထဲႏွမ ငါ႔ကိုသတ္မယ္ဆိုတာ

Page | 152


AထူးAဆန္းမွမဟုတ္တာပဲေလ ” လို႕ေၿပာသတဲ႔။ ဒီလိုေၿပာၿပီးေတာ႕ ဆယ္ေက်ာ္သက္Aရြယ္ မင္းသားေလးဟာ

Aရြယ္နဲ႔မလိုက္ေAာင္

တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ပဲ

Aမတ္ႀကီး

ငါမေသခင္

ေနာက္ဆံုးAေနနဲ႕ ရတနာသံုးပါးကို ေဆာက္တည္ၿပီး ဘာဝါနာေလးပြားမ်ားပါရေစ ”

လို႕

ခြင္႔ေတာင္းေတာ႕ မင္းသားကိုႀကည္႔ၿပီး Aေတာ္ေလး စိတ္မေကာင္းၿဖစ္ေနတဲ႔ Aဲေကာင္ဗိန္က လုပ္ပါAရွင္႔သား လုပ္ပါလို႕ခြင္႔ေပးရွာတယ္။ Aခြင္႔ရေတာ႕ ေဗာေလာက်န္ေဒါဟာ AဖိုးAတန္ဆံုး Aဝတ္Aထည္ေတြကိုဝတ္တယ္၊ ရွိသမွ် Aဖိုးတန္

လက္ဝတ္ရတနာေတြလည္းကို

ေရႊေမာ္ေဓာဘုရားေပၚတက္တယ္၊ သီလခံယူသတဲ႔၊

ရတနာသံုးပါးကိုကန္ေတာ႕

သီလခံၿပီးေတာ႕မွ

ေရႊေမာ္ေဓာဘုရားကို

သီးေနေAာင္ဝတ္တယ္၊

Aဝတ္Aစား

လွဴဒါန္းပူေဇာ္တယ္။

ဒီလိုသစၥာၿပဳၿပီး ဆုေတာင္းပါသတဲ႔

ေနာက္

သရဏဂံုေဆာက္တည္ၿပီး

လက္ဝတ္ရတနာAားလံုးကိုခြ်တ္ၿပီး

ေရစက္ခ်လွဴဒါန္းAၿပီးမွာ

ေဗာေလာက်န္းေဒါဟာ

“ Aရွင္ဘုရား ကြ်ႏု္ပ္ဟာ Aၿပစ္မရွိပဲ ဖခည္းေတာ္က

Aေႀကာင္းမဲ႔ Aၿပစ္ရွာကြပ္မ်က္ၿခင္း ခံရေတာ႕မဲ႔သူပါ၊ ဤစကားဟာ မွန္ကန္တဲ႔ သစၥာစကားပါ၊ ဤမွန္ေသာ

သစၥာစကားကို

ဆိုရတဲ႔Aတြက္

ကြ်ႏု္ပ္ေသလွ်င္

ဖခည္းေတာ္ရဲ႕ရန္သူ

Aင္းဝဘုရင္ရဲ႕သားၿဖစ္ၿပီး Aရြယ္ေရာက္လွ်င္ ခမည္းေတာ္ရာဇာဓိရာဇ္နွင္႔ စစ္ထိုးရပါေစဘုရား ” တဲ႔။ ကိစၥေတြAားလံုးၿပီးေတာ႕

ေဗာေလာက်န္းေဒါဟာ

သူမ်ားAသတ္ေတာ႕မခံဘူး

မာန္ႀကီးရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕သားပီပီ

ငါ႔ဖာသာငါသတ္ေသမယ္ဆိုၿပီး

သူ႕Aေမတလေမေဒါေသာက္ခဲ႔တဲ႔

လွိဳ႔ဝွတ္ယူလာတဲ႔

ဖံုးမသိမ္နဲ႔သံပုရာပါတဲ႔Aဆိပ္ကို

ေသာက္ၿပီး

သတ္ေသသြားပါေလေရာ။ ဒီAေႀကာင္းကို

Aဲေကာင္ဗိန္က

Aေတာ္လန္႔သြားတယ္ေပါ႔၊

ရာဇာဓိရာဇ္ထံ

Aၿမန္ၿပန္ေလွ်ာက္ေတာ႕

ဟုတ္သည္မဟုတ္သည္ထား

ဘုရားမွာ

ရာဇာဓိရာဇ္

Aဓိဌါန္ၿပဳတာတို႕

သစၥာဆိုတာတို႕ ဆိုတာေတြကို Aဲဒီခတ္ကAဲဒီAခါ Aရမ္းယံုႀကည္ႀကတာကိုး၊ Aထူးသၿဖင္႔ Aတၱႀကီးတဲ႔

သက္ဦးဆံပိုင္ေတြ

Aသက္Aရြယ္နဲ႔မလိုက္ေAာင္ မေသခင္မွာလဲ

တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ပဲ

သစၥာၿပဳၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္လန္႔ရင္လဲ

ပိုယံုႀကည္ႀကတယ္ေလ။

ေသခ်င္တရားကို

ေနာင္ဘဝသူ႕နဲ႔စစ္ထိုးဖို႕

လန္႔စရာပဲေပါ႔။

ဒါနဲ႔ပဲ

ေဗာ္ေလာက်န္းေဒါေလးဟာ ရင္ဆိုင္သြားခဲ႔သလို

က်ိန္ဆိုသြားတယ္ဆိုေတာ႕

ေရႊေမာ္ေဓာဆီAၿမန္ေၿပးၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

ထီးေတာ္မွ ေၿခရင္းတိုင္ေAာင္ ကိုယ္လံုးၿပည္႔ ေရႊခ်တယ္၊ ရဟန္းသံဃာေတြကို ဆြမ္းေကြ်းတယ္၊ ၿပီးေတာ႕

ဤၿပဳရေသာ

ေကာင္းမွဳေႀကာင္႔

နိဗၺာန္မေရာက္မွီစပ္ႀကားAတြင္း

ကြ်ႏု္ပ္ကို

မည္သူမွစစ္ၿပဳလို႕ မနိဳင္ပါေစနဲ႔ဘုရားလို႕ ဆုေတာင္းပါသတဲ႔။ တိုက္ဆိုင္တာလား မင္းႀကီးစြာေစာ္ကဲရဲ႕

ဘာလားေတာ႕မသိဘူး သားေတာ္ငယ္

ၿမင္းစိုင္းၿမိဳ႕စား

ေဘာေလာက်န္းေဒါေသၿပီးမႀကာပါဘူး မင္းေဆြနစ္(ေနာင္မင္းေခါင္)ရဲ႕

မိဖုရား

Page | 153


ရွင္မိေနာက္ဟာ

ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ပါေလေရာ။

ကိုယ္ဝန္ေဆာင္တာမထူးဆန္းေပမဲ႕

ခ်U္ၿခင္းတက္တာက Aဆန္း။ ဒလသရက္သီးကိုစားခ်င္သတဲ႔၊ မုတၱမေၿမသင္းခဲကိုစားခ်င္သတဲ႔၊ ေခါင္းေဆးကြ်န္းကေရကိုေသာက္ခ်င္ပါသတဲ႔ ကဲ ..မဆန္းေနဘူးလား။ ရန္ဘက္ေတြၿဖစ္ေနေပမဲ႕

သူ႕မိန္မတမ္းတတဲ႔ခ်U္ၿခင္းက

ပစၥည္းေတြမဟုတ္ေလေတာ႕ ယူဆၿပီး

သိပ္ၿပီးAဖိုးတန္တဲ႔

မြန္ေတြဒီပစၥည္းေတြေလာက္နဲ႔ေတာ႕

မင္းေဆြဟာ

ေဇယ်သူဆိုတဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္ထံေတာင္ခိုင္းလိုက္သတဲ႔။

ၿပႆနာမလုပ္ပါဘူးလို႕

Aမွဳထမ္းတေယာက္ကို

ဟံသာဝတီဘက္က

လႊတ္ၿပီး

ေဗာေလာက်န္းေဒါရဲ႕

က်ိန္စာAေႀကာင္းကို သတင္းေမွာင္ခ်ပိတ္ထားလို႕ Aင္းဝက မသိဘူးတူပါတယ္။ မင္းေဆြဟာ မြန္ေတြစိတ္ေက်နပ္ရေAာင္

ဖဲထည္

သဝဏ္လႊာတေစာင္နဲ႔Aတူ Aကို႕ႏွမ

ဒလသရက္သီး၊

မုတၱမေၿမခဲ

မထူးဆန္းဘူးလားဗ်ာ၊

ေAာင္းသတၱဝါရဲ႕AေမြးAၿဖဴနီေတြကို

ထည္႔ေပးလိုက္ေသးသတဲ႔။

ကြ်န္ေတာ္မိန္႔မ တမ္းတေနတာပဲ

ပိုးထည္

စာထဲမွာကေတာ႕

ကိုယ္ဝန္ေဆာင္ေနတယ္ဗ်ာ၊ နဲ႔

ေခါင္းေဆးကြ်န္းေရ

Aကိုေတာ္ေရ

သူခ်U္ၿခင္းတတ္တာကAဆန္း ကို

ေသာက္ခ်င္တယ္လို႕ခ်ည္း

ဘာေကြ်းေကြ်းသူတမ္းတတာမွမရရင္

ခံတြင္းမေတြ႔ဘူးတဲ႔

Aဲဒါေႀကာင္႔

ေAာက္ၿပည္မွာရွိတဲ႔

Aကိုေတာ္ကို

Aားကိုးတႀကီး

Aကူညီေတာင္းလိုက္ရပါတယ္ ဘာညာကြိကြေပါ႔။ မင္းေဆြရဲ႕တမန္

ပဲခူးေရာက္လာေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

သူ႕ရဲ႕မွဴးႀကီးမတ္ရာေတြနဲ႔

ေခါင္းခ်င္းဆိုင္ရၿပီးေပါ႔၊ ဘယ္လိုလုပ္ႀကမလဲ၊ ဒီခေလးဟာ ေဗာေလာက်န္းေဒါဝင္စားတယ္ဆိုတာ ရာနဳန္းၿပည္႔ေလာက္ၿဖစ္ေနၿပီေလ။ တဖက္ကလည္း မေပးရင္ မေကာင္းၿပန္ဘူး၊ မင္းAခ်င္းခ်င္း မ်က္ႏွာပ်က္ရဦးမယ္၊

ခုေတာင္

နယ္စပ္Aေရးနဲ႔ပတ္သတ္ၿပီး

Aစာေႀကႀကတာမဟုတ္ဘူးဆိုေတာ႕

ေလာကီေရးရာ

မူးမတ္ဟူးရားပုဏၰားေတာ္ေတြက

ေဗာေလာက်န္းေဒါေလးမို႕

Aရွင္႔ရန္သူၿဖစ္လာမွာပဲ

ဒီကေလးဟာ

ဒီေတာ႕

ကြ်မ္းက်င္တဲ႔

သူမေမြးခင္ကတည္းက

ေသခ်ာေပါက္

တန္ခိုးမႀကီးေAာင္

ႏွိမ္ထားသင္႔တယ္လို႕ Aႀကံေပးသတဲ႔။ ဘယ္လိုနာမ္ႏွိမ္ထားရမလဲဆိုေတာ႕ မီးေနAိမ္၇Aိမ္က မသန္႔တဲ႕ေၿမ၊ မသန္႕တဲ႔ေရကိုယူၿပီး Aေမြးနံသာနဲ႔ထံုသင္းၿပီးေပးရမယ္၊ ဒလသရက္သီးကိုလည္း Aိမ္သာနားမွာေပါက္တဲ႔ Aပင္ကသရက္သီးကို ယူၿပီးေပးရမယ္တဲ႔။ ဒီလိုမွဴးမတ္ေတြရဲ႕ေပးတဲ႕AႀကံAတိုင္း စီရင္ၿပီး ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ လက္ေဆာင္ပ႑ာေတြနဲ႔Aတူ ေဇယ်သူကိုေပးၿပီး

Aင္းဝဆီၿပန္လႊတ္လိုက္တယ္။

Aင္းဝေရာက္ေတာ႕

ရွင္မိေနာက္ဟာ

မသန္႔တဲ႔ေရလား ဘာလားမစU္းစားေတာ႕ပါဘူး ငတ္ငတ္နဲ႔Aကုန္ေမာ႕ Aကုန္စားပစ္လိုက္တာပဲ။ မႀကာပါဘူး

ေန႕ေစ႕ေတာ႕

Aေတာ္Aငိုသန္တဲ႔ေကာင္တဲ႔။

ကေလးေမြးပါေလေရာ ဘယ္လိုေခ်ာ႕ေခ်ာ႕

ကေလးကေယာက်ၤားေလး၊ Aငိုမရပ္ဘူးဆိုပဲ

ဒါနဲ႕

Page | 154


Aထိန္းေတာ္တေယာက္က

ေAာက္ၿပည္ကိုခ်U္ခ်င္းတက္တဲ႔ကေလး

မင္းႀကီးလာရင္

ဟံသာဝတီကို သိမ္းပိုက္လိုက္စမ္းလူေလးလို႕ ေခ်ာ႕ၿမဴေတာ႕ ခ်က္ခ်င္းတိတ္သြားပါေလေရာ။ ဒါနဲ႔ ေနာက္သူငိုတိုင္း

ဟံသာဝတီကို

သိမ္းပိုက္Aုပ္စိုးရမဲ႔သူလို႕

ေၿပာလိုက္ရင္

ခ်က္ခ်င္းတိတ္သြားတယ္။ မင္းေဆြက သူ႕သားကို မင္းရဲေက်ာ္စြာလို႕ Aမည္ေပးပါသတဲ႔။

တတိယAင္းဝထိုးစစ္နဲ႔ကူထြက္တိုက္ပြဲ ဟံသာဝတီ-Aင္းဝနယ္စပ္က ကူထြက္ၿမိဳ႕Aေရးဟာ တေန႕ထက္တေန႔ ပိုပိုၿပီးတင္းမာလာပါတယ္၊ ေနာက္ဆံုး

မင္းႀကီးစြာဟာ

ဒီေလာက္ေတာင္

သူ႕ကိုပမာမခန္႔ၿပဳရဲတဲ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ကို

ေကာင္းေကာင္းႀကီး Aေႀကာင္းၿပဖို႕ ဆံုးၿဖတ္လိုက္ၿပီး စစ္ၿပင္ပါေတာ႕တယ္။ သူ႕ရဲ႕၃ႀကိမ္ေၿမာက္ ေAာက္ၿပည္ေAာက္ရြာ မြန္ေဒသကိုစစ္ခ်ီၿခင္းေပါ႔။ မင္းႀကီးစြာဟာ ပထမ၂ခါခ်ီစU္က ခံခဲ႔ရတာကို ၿပန္လွန္သံုးသပ္ၿပီး စစ္ဗ်ဴဟာAသစ္ကို Aသံုးၿပဳပါတယ္။ ပထမAႀကိမ္ခ်ီစU္က

သားေတာ္၂ပါးကို

ရိုးမAေနာက္စစ္ေႀကာင္းဆိုၿပီး Aသံုးၿပဳခဲ႔ၿပီးတိုက္ေစခဲ႔တယ္ Eရာဝတီၿမစ္Aတိုင္း

မနိဳင္ခဲ႔ဘူး၊

ႀကည္းေႀကာင္းက

တခါ

ေရတပ္ႀကီးကိုAသံုးၿပဳလို႕

AဲဒီဒုတိယAႀကိမ္မွာလည္း

ၿမိဳ႕ရြာေတြကို

ဦးတည္တဲ႔Aရပ္က

Aနိဳင္မရခဲ႔ဘူး။

တိုက္ေနခ်ိန္မွာ

ကိုယ္ေတာ္တိုင္ဦးစီၿပီး

ၿမစ္ေႀကာင္းတေလွ်ာက္

ႀကည္းေႀကာင္းကိုAသံုးၿပဳၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္ကို

ႀကည္းတပ္သက္သက္ကို

ဒုတိယAႀကိမ္မွာ

Aသံုးၿပဳခဲ႔တယ္၊

ရာဇာဓိရာဇ္ကို

ေရေႀကာင္းနဲ႔

ပဲခူးရိုးမAေရွ႔စစ္ေႀကာင္းနဲ႔

ပဲခူးကိုဦးတည္ခ်ီလို႕

သိမ္းတဲ႔ကမ္းတက္စစ္ဆင္ေရးကို မင္းႀကီးစြာဟာ

ဦးေဆာင္ခိုင္းၿပီး

ဒီေတာ႕

ဒဂံုေပါ႔။

တတိယAခ်ီမွာ

သားေတာ္ႀကီး၂ပါးဦးေဆာင္တဲ႔

သူကိုယ္တိုင္ဦးေဆာင္တဲ႔

ေရတပ္ႀကီးက

ကမ္းတက္စစ္ဆင္ေရးေတြလုပ္ၿပီး ၿမိဳ႕ရြာေတြကို သိမ္းမယ္ဆိုတဲ႔ ဗ်ဴဟာသစ္ခ်မွတ္လိုက္တယ္။ သားေတာ္ႀကီး Aိမ္ေရွ႔မင္းသားနဲ႔ သားေတာ္ငယ္ မင္းေဆြႏွစ္ ေခါင္းေဆာင္တဲ႔ ႀကည္းေႀကာင္းမွာ တပ္မႀကီး ၁၂တပ္မ ပါဝင္ၿပီး တိုက္ဆင္၈၀ဝ၊ ၿမင္း ၁၀ဝ၀ဝ၊ စစ္သည္ဗိုလ္ပါ ၁၂၀ဝ၀ဝ ပါဝင္သလို သူကိုယ္တိုင္ ဦးေဆာင္တဲ႔ ေရတပ္မွာေတာ႕ တပ္မ၉တပ္မ ေလွာ္ကားေလွ၈၀ဝ၊ တိုက္ေလွ၅၀ဝ နဲ႔ စစ္သည္ဗိုလ္ပါ၁၄၀ဝ၀ဝ

ပါဝင္ပါသတဲ႔၊

၂သိန္းခြဲေက်ာ္ေပါ႔။ Red cliff မွာပါတဲ႕

၂တပ္ေပါင္း

စစ္သည္Aင္Aားက

စုစုေပါင္း

Cao Cao ရဲ႕ ေရတပ္ႀကီးေလာက္ မႀကီးေပမဲ႕

ၿမန္မာ႕သမိုင္းမွာ Aႀကီးဆံုးေရတပ္လို႕ေတာင္ေၿပာလို႕ရမယ္ ထင္ပါရဲ႕။ ရာဇာဓိရာဇ္ကလည္း ခံစစ္ဗ်ဴဟာကို

ဒီAေႀကာင္းကို

Aေထာက္ေတာ္ေတြကေနတဆင္႔

AေသAခ်ာၿပင္ဆင္ပါသတဲ႔။

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

သိရတာနဲ႕ ခံစစ္ကလည္း

Page | 155


Aင္းဝရဲ႕စစ္ဗ်ဴဟာAေပၚ မူတည္ၿပီး ေရေႀကာင္းနဲ႔ ႀကည္းေႀကာင္းဆိုတဲ႔ Aပိုင္း၂ပိုင္းပါဝင္တာေပါ႔။ ေရေႀကာင္းAတြက္ မဟာသမြန္ဦးေဆာင္တဲ႔ ေရတပ္ႀကီးကို ဖြဲ႔စည္းေစတယ္၊ ဒီေရတပ္ဖြဲ႔ႀကီးဟာ သိမ္းပိုက္ရရွိထားတဲ႔

ေလာက္ၿဖားရဲ႕

Aမတ္ႀကီးမဟာသမြန္၊

Aမတ္ပြန္စီ၊

ေခတ္မွီေရတပ္ႀကီးကို

Aဲေကာင္ဗိန္

Aေၿခခံထားတာၿဖစ္ၿပီး

နဲ႔ Aမတ္ၿဗတ္ထဗိုက္

တို႕ဦးေဆာင္တဲ႔

ေရတပ္မႀကီး ၄တပ္မပါဝင္တယ္၊ စစ္သည္ဗိုလ္ပါက ၅၀ဝ၀ဝ၊ တိုက္ေလွက၁၅၀ဝ ပါဝင္ပါသတဲ႔၊ ေရတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္က

Aမတ္ႀကီးမဟာသမိန္ေပါ႔။

Aင္Aားနည္းတယ္လို႕

ဆိုနိဳင္ေပမဲ႕

Aေၿမာက္တင္သေဘၤာေတြ

Aင္းဝေရတပ္နဲ႔စာရင္

ဒီေရတပ္ႀကီးေတြထဲမွာ

ဟံသာဝတီေရတပ္က ေပၚတူဂီေႀကးစားေတြရဲ႕

ေသနတ္တင္ေလွေတြလည္း

ပါဝင္ေနတာမို႕

သူမသာငါမသာAေနAထားပါပဲ။ ဒီေရတပ္ႀကီးဟာ ကူထြက္ၿမိဳ႕ကို Aလွ်င္Aၿမန္ေရာက္ရွိသြားၿပီး စုန္ဆင္လာမဲ႔ Aင္းဝတိုက္ေလွေတြကို ေစာင္႔ႀကိဳေနသတဲ႔။ ႀကည္းေႀကာင္းကို

ရာဇာဓိရာဇ္ကိုယ္တိုင္

ဦးေဆာင္ပါတယ္။

ဒီႀကည္းတပ္ႀကီးမွာ Aမတ္ဒိန္၊

ရဲသင္ရံ၊ လဂြန္Aိမ္၊ သမိန္ၿဗာဇၨ စတဲ႔ တပ္မွဴးႀကီး ၈ေယာက္ေခါင္းေဆာင္တဲ႔ တပ္မႀကီး၈တပ္မနဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ကိုယ္တိုင္ဦးေဆာင္တဲ႔ စစ္ဦးစီးတပ္မဆိုၿပီးပါဝင္ပါတယ္။ စစ္သည္ဗိုလ္ပါက ၈၀ဝ၀ဝ တိုက္ဆင္က

၄၀ဝ

ပါဝင္ပါသတဲ႔။

ရာဇာဓိရာဇ္တပ္ဟာ

စစ္ဦးစီးတပ္မို႕

ေနာက္ခ်န္တပ္

သမိန္ၿဗာဇၨနဲ႔Aတူ ေနာက္ဆံုးကခ်ီတာေပါ႔။ ဒီတိုက္ပြဲမွာမွ လဂြန္းAိမ္ဟာ တပ္မမွဴးရာထူးကို စတင္ထမ္းေဆာင္တာၿဖစ္သတဲ႔။

ႀကည္းတပ္မွာလည္း

Aင္Aားနည္းပါတယ္။

Aင္းဝကထိုးစစ္ဆင္သူၿဖစ္ၿပီး

ဒါေပမဲ႕

Aင္းဝနဲ႔စာရင္

ဟံသာဝတီက

ဟံသာဝတီက

ခံစစ္မို႕

AေနAထားက သိပ္မကြာလွပါဘူး။ Aင္းဝႀကည္းတပ္ဟာ

ေတာင္ငူေႀကာင္းAတိုင္း

ရိုးမAေရွ႕ဘက္က

ခ်ီလာတာမို႕

ရာဇာဓိရာဇ္တို႕ႀကည္းတပ္ဟာ ပန္းေက်ာ္မွာ တပ္စြဲၿပီး ခံစစ္ၿပင္ထားတယ္။ မင္းႀကီးစြာရဲ႕ဗ်ဴဟာက ႀကည္းတပ္ဟာ Aေနာက္က

Aေရွ႕ဘက္ကေန

ရာဇာဓိရာဇ္ကို

ဝင္သိမ္းမယ္ေပါ႔၊

ဖိAားေပးေနတုန္း

မင္းႀကီးစြာဟာ

သူ႕ရဲ႕ေရတပ္ႀကီးက ေရေႀကာင္းခ်ီရတာကို

Aေတာ္ႏွစ္သက္တဲ႕သူေနမယ္။ ဒါေပမဲ႕ ကူထြတ္မွာ ဟံသာဝတီေရတပ္နဲ႔ရင္ဆိုင္တိုက္ပြဲၿဖစ္ေတာ႕ သူထင္သလိုမလြယ္ဘူးဆိုတာ မင္းႀကီးစြာ

လက္ေတြ႔ေတြ႔လိုက္ရတယ္၊

ရြံ႕ရြံ႕ခြ်န္ခြ်န္တိုက္ခိုက္ေနတဲ႔ Aနိဳင္မတိုက္နိဳင္ဘူးတဲ႔။ တိုက္ပြဲကလည္း

မြန္ေတြကို

မင္းႀကီးစြာရဲ႕ေရတပ္ဟာ

ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ၿဖစ္ၿပီး

ကူထြက္ကိုသူမသိမ္းနိဳင္ဘူးတဲ႔၊ သမိန္သံႀကယ္ေခါင္းေဆာင္တဲ႔ ထိုးေဖါက္ဝင္ေရာက္လာၿပီး

ေခတ္မွီစစ္သေဘၤာေတြသံုးၿပီး Aင္Aားႀကီးတဲ႔ ကူထြက္ကို

၂ဖက္စလံုး

တႀကိမ္မွာ ေရတပ္တတပ္ဟာ စစ္ဦးစီးရံုးၿဖစ္တဲ႔

Aင္းဝေရတပ္က

Aႀကိမ္ႀကိမ္ဝင္တိုက္တယ္၊ Aထိနာတယ္

ကူထြက္ၿမိဳ႕ေစာင္႔ တိုက္ပြဲႀကားမွာ မင္းႀကီးစြာစီးတဲ႔

ဒါေပမဲ႕ တပ္မွဴးႀကီး Aင္းဝဘက္

သေဘၤာနားAထိ

Page | 156


ေရာက္လာနိဳင္တဲ႔Aၿပင္ ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္တိုက္ခိုက္ၿပီး မင္းႀကီးစြာရဲ႕ ေလွေတာ္ႀကီးမွာ ဆြဲထားတဲ႔ ပန္းပြားေတြကိုေတာင္

ၿဖတ္ေတာက္

Aေတာ္လန္႔သြားတာေပါ႔၊

ဒါနဲ႔ပဲ

ယူေဆာင္သြားလိုက္နိဳင္သတဲ႔။

Aႏၱရာယ္မကင္းဘူးဆိုၿပီး

ဒီေတာ႕

မင္းႀကီးစြာ

သူ႕ရဲ႕စစ္ဦးစီးရံုးကို

ေရထဲကေန

ကုန္းေပၚေၿပာင္းထိုင္တယ္။ Aင္းဝစစ္ဦးစီး ေရထဲမွာမရွိေတာ႕ဘူးဆိုတာ သိတာနဲ႔ မဟာသမြန္ဟာ သူ႕ရဲ႕ေရတပ္ႀကီးကို

တိုက္စစ္Aၿပင္းဖြင္႕ခိုင္းတယ္၊

ခံစစ္ကေန

တိုက္စစ္ေၿပာင္းသြားတဲ႔

ဟံသာဝတီတပ္ကို ဘယ္လိုရင္ဆိုင္ရမလဲဆိုတာကို Aမိန္႔ေပးရမဲ႔ စစ္ဦးစီးက ေရထဲမွာမရွိဘဲ ကုန္းေပၚေရာက္ေနေတာ႕

Aင္းဝတပ္ေတြရဲ႕

တိုက္ခိုက္မွဳဟာ

AစီစU္မက်ေတာ႕ဘူးေပါ႔၊

ဒီလိုေနာက္ဆံုး Aင္းဝေရတပ္ပ်က္ထြက္သြားပါေလေရာ။ ေရတပ္ပ်က္သြားေပမဲ႕ မင္းႀကီးစြာဟာ သူတပ္ကိုကုန္းေပၚမွာ စနစ္တက်ၿပန္ၿပီး စုစည္းလိုက္နိဳင္တယ္။ တခါတဖက္စစ္မ်က္ႏွာက

ႀကည္းတပ္တိုက္ပြဲမွာ

Aင္းဝႀကည္းတပ္နဲ႔

Aင္းဝမင္းသား၂ပါးဦးေဆာင္တ႔ဲ

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕တပ္ဟာ

Aနိဳင္Aရွံဳးမေပၚဘူးတဲ႔၊ စခန္းခ်တပ္စြဲၿပီး

Aႀကိမ္ႀကိမ္တိုက္ႀကရင္း

ရပ္ထားလိုက္ရတယ္။

ဒီAခ်ိန္မွာ

ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္တိုက္ႀကေပမဲ႕ Aေၿဖမေပၚတာနဲ႔ မဟာသမြန္ရဲ႕

သူတပ္ငါ႕တပ္ ေAာင္ပြဲသတင္းနဲ႔

သဝဏ္လႊာေရာက္လာသတဲ႔။ စာထဲမွာမဟာသမြန္က သူ႕ရဲ႕ေရတပ္ဟာ Aင္းဝေရတပ္ႀကီးကို ေAာင္နိဳင္လိုက္တဲ႔Aေႀကာင္း၊

ဒါေပမဲ႕

Aင္းဝတပ္ဟာ

ကုန္ေပၚတပ္ၿပီး

ႀကည္းတပ္Aၿဖစ္

ေၿပာင္းလဲဖြဲ႔စည္းလိုက္ေႀကာင္း၊ Aင္းဝတပ္ရဲ႕ Aင္Aားဟာခန္႔မွန္းတာထက္ Aမ်ားႀကီးပိုေႀကာင္း၊ AခုAနိဳင္ရလိုက္ေပမဲ႕ ေနာက္ထပ္Aနိဳင္ရဖို႕ Aာမမခံရဲေႀကာင္း၊ ဖမ္းဆီးသံု႕ပန္းမ်ားရဲ႕AဆိုAရ မင္းႀကီးစြာရဲ႕Aခုတႀကိမ္

ၿပဳေသာစစ္မွာ

ဟံသာဝတီနယ္ေၿမကို

ထိပါးရန္Aတြက္မဟုတ္ပဲ

Aင္းဝပိုင္ကူထြက္ကို ဟံသာဝတီကသိမ္းပိုက္၍သာၿဖစ္ေႀကာင္း၊ သို႕ၿဖစ္၍ ကူထြက္ၿမိဳ႕ကိုၿပန္လည္ ေပးAပ္လိုက္မယ္ၿပီး

ခိုင္မာတဲ႔

နယ္ၿခားမ်U္းေရးဆြဲနိဳင္မယ္ဆိုရင္

ဒီစစ္ရပ္သြားမယ္လို႕

ယူဆေႀကာင္း ေရးထားပါသတဲ႔။ စာကိုဖတ္ၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

Aင္းဝစစ္တုန္းကလို

သူ႕ရဲ႕စစ္ဦးစီးAဖြဲ႔နဲ႕တိုင္ပင္တယ္၊

Aေရွ႔Aေနာက္ညွပ္ခံရရင္

မလြယ္ဘူးလို႕

ပထမAႀကိမ္

Aားလံုးကသေဘာတူတယ္။

ပထမAင္းဝစစ္ထက္ Aခုတခါက ဆင္ၿမင္းဗိုလ္ပါAင္Aား သိသိသာသာမ်ားတယ္ေလ၊ ဒါနဲ႔ပဲ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

မဟာသမြန္ကို

Aမတ္ႀကီး

ေကာင္းသလိုသာ

စီမံပါလို႕

Aာဏာကုန္

လႊဲAပ္လိုက္သတဲ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ခြင္႔ၿပဳခ်က္ရတာနဲ႔ စစ္ရပ္ဆိုင္းဖို႕

မဟာသမြန္ဟာ

Aေရးဆိုပါတယ္။

မင္းႀကီးစြာေရွ႔ေတာ္ေမွာက္ကိုဝင္ၿပီး

မဟာသမြန္ဟာ

စစ္ေရးမွာကြ်မ္းက်င္သလိုပဲ

သံတမန္ေရးမွာလည္း Aင္မတန္ေတာ္တဲ႔လူႀကီးပဲ သူကမင္းႀကီးစြာကို စာတေစာင္ပို႕လိုက္တယ္ Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕တူေမာင္

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

Aရွင္မင္းႀကီးကိုစစ္ၿပဳမိလို႕

ေႀကာက္ရြံ႕တာနဲ႔

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကို လႊတ္လိုက္ပါတယ္၊ Aရွင္မင္းႀကီး ေလွနဲ႕စုန္ဆင္းခဲ႔စU္က ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးမသိလို႕

Page | 157


Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕ေလွကို ထိခိုက္မိတယ္၊ Aဆင္Aယင္ပန္းဖြားေတြကို ၿဖတ္ယူမိပါတယ္၊ ဒီ႔Aတြက္ Aရွင္႔တူေမာင္က

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကို

Aၿပစ္တင္ႀကိမ္းေမာင္းပါတယ္၊

AဲဒီကိစၥAတြက္

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးကို ခြင္႔လႊတ္ပါ။ ၿပီးေတာ႕ မိဘAက်င္႔၊ သားAက်င္႔၊ ကြ်န္Aက်င္႔ ဆိုတဲ႔Aတိုင္း ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳး Aရွင္မင္းႀကီးကို Aေႏွာက္Aယွက္မၿပဳဝံ႕ေတာ႕ပါ၊ ၿပီးေတာ႕ Aခုလို Aရွင္မင္းႀကီး Aင္းဝကေန စုန္ဆင္းလာခဲ႔တဲ႕ Aေႀကာင္းAရင္းဟာလည္း Aလြဲနဲ႔ ကူထြကဆ ္ ိုတဲ႔ၿမိဳ႕၂ၿမိဳ႕ကို ၿပန္ရလိုတဲ႔Aတြက္ဆိုတာကို ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕သိခဲ႔ရပါၿပီ၊ ဒီAတြက္လည္း Aရွင္႔တူေတာ္ဟာ ဒီၿမိဳ႕၂ၿမိဳ႕ကို Aခိုင္Aမာေစာင္႔ႀကပ္ေနတဲ႔ သမိန္သံႀကယ္နဲ႔ သမိန္ေဗခ်စ္တတို႕ကို တပ္ႏုတ္လို႕ ဟံသာဝတီၿပန္ဖို႕

Aမိန္႔ေပးထားပါတယ္။

ၿပန္လည္Aပ္ႏွင္းပါတယ္။

Aလြဲနဲ႔

ကူထြက္၂ၿမိဳ႕ကို

Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕တူေမာင္ဟာ

ေရႊလမ္းေငြလမ္းခင္းလိုပါတယ္၊

Aရွင္မင္းႀကီးထံ

ဟံသာဝတီ-Aင္းဝ

ႏွစ္ဖက္ၿပည္သူၿပည္သားေတြရဲ႕

ေရွးကလို

ေAးခ်မ္းသာယာေရးကို

ေရွးရွဳ႕ၿပီး စU္းစားေပးပါလို႕ ေလွ်ာက္ထားေတာင္းပန္Aပ္ပါတယ္လို႕ ေရးထားပါသတဲ႔ ဒီစာနဲ႔Aတူ သူေရတပ္က ၿဖတ္လာတဲ႔ မင္းႀကီးစြာရဲ႕ေလွေတာ္ဆီက ပန္းဖြားေတြနဲ႔Aတူ ေရႊထည္ေငြထည္ ပစၥည္းUစၥာေတြကို ပို႔ဆက္လိုက္ပါသတဲ႔။ ဒီစာရၿပီးေတာ႕

မင္းႀကီးစြာဟာ

သူ႕မွဴးႀကီးမတ္ရာေတြကိုေခၚၿပီး

ဒီေကာင္ငယ္ငယ္ေလးကတည္းက

တိုက္တာ

ဒီေကာင္ဟာ

ငါ႔ေၿပာဖူးခဲ႔သားပဲေလ၊

Aဆိပ္ၿပင္းမဲ႕ေၿမြလို႕

ဒီေကာင္သိမ္းထားလို႕ သေဘာရသလဲလို႕

တခါမွမနိဳင္ေသးဘူး၊

လာၿပန္တိုက္တာပဲ၊

စစ္ဆက္မတိုက္ခ်င္ေတာ႕ဘူး၊

ငါ

ဟိုးတုန္းကတည္းက

AခုAေခါက္ငါလာတာ

ငါ႕ၿမိဳ႕ကို

ငါ႔Aလိုၿပည္႔ၿပီ၊

ငါလည္း

Aခု

တပ္ေတြနဳတ္ၿပီး

ေမးပါေတာ႕

ဒီေကာင္ကို

Aင္းဝၿပန္ခ်င္တယ္

ေမာင္မင္းတို႕ဘယ္လို

Aိမ္ၿပန္ခ်င္ေနတဲ႕

မွဴးမတ္ေတြကလည္း

ေရႊသေဘာေတာ္Aတိုင္းဘုရား AလုAယက္ဆိုႀကပါသတဲ႔။ ဒီလိုနဲ႔စစ္ေၿပၿငိမ္းေရး စာခ်ဳပ္ႀကတာေပါ႔၊ သံု႕ပန္းAၿပန္Aလွန္လဲတာေတြ၊ တပ္ႏုတ္တပ္စြဲတာေတြ၊ နားလည္မွဳစာခြ်န္လႊာေတြ Aၿပန္Aလွန္လဲႀကတာေတြ၊ ဆက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြေပးAပ္တာေတြ လုပ္ႀကတာေပါ႔။

ေနာက္ေတာ႕

စစ္ေၿပၿငိမ္းေရးစာခ်ဳပ္ကို

ရာဇာဓိရာဇ္ထံပို႕ေပးလိုက္တယ္၊

ရာဇာဓိရာဇ္မွတဆင္႔ Aင္းဝမင္းသားေတြဆီပို႕လိုက္ရင္း စစ္ပြဲရပ္ဆိုင္းသြားပါေတာ႕တယ္။ Aလြဲနဲ႔ကူထြက္ၿမိဳ႕က

မြန္တပ္မွဴးသမိန္သံႀကယ္နဲ႔

သမိန္ေဗခ်စ္တတို႕ဆုတ္ခြာႀကေတာ႕

ဗမာတပ္က ေဇယ်ဂါမဏိ နဲ႔ ရာဇေနာ္ရထာကို ဆင္ၿမင္းဗိုလ္ပါAလံုးAရင္းနဲ႔ တပ္စြဲေစတယ္။ ၿပီးေတာ႕

မင္းႀကီးစြာAင္းဝၿပန္ခ်ီပါတယ္၊

ဆင္ၿဖဴေတာ္တစီးေတြ႔တယ္ဆိုတာနဲ႔

ဒါေပမဲ႔

ၿပည္Aေရာက္မွာ

စစ္သည္ဗိုလ္ပါႏွစ္ေသာင္းနဲ႔

သာယာဝတီဘက္မွာ သာယာဝတီဘက္

ၿပန္ဆင္းလာၿပန္တယ္ ဒီသတင္းႀကားေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္က ဟာ ... ဒီAဖိုးႀကီးၿပန္လာၿပန္ပလား ဆိုၿပီး

တပ္ေတြAၿမန္ၿပင္ၿပီး

AလံုးAရင္းနဲ႔ခ်ီလာၿပန္ၿပီ

နယ္စပ္ကိုခ်ီၿပန္ေရာ။

ဆိုတဲ႔သတင္းႀကားေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္နဲ႔မြန္တပ္ေတြ

မင္းႀကီးစြာလည္း

တပ္ေတြလွည္႔ၿပီး

Page | 158


ၿပည္ကိုAၿမန္ၿပန္လစ္ေတာ႕တာပဲ ရာဇာဓိရာဇ္တပ္ေတြ

သူမွာတကယ္႕စစ္Aင္Aားပါလာတာ

နယ္စပ္ေရာက္ေတာ႕

ၿပန္လွည္႔သြားတဲ႔

မဟုတ္ဘူးေလ။

Aင္းဝတပ္ကိုႀကည္႔ၿပီး

ပဲခူးၿပန္ဖို႕ၿပင္ရၿပန္တာေပါ႔။ Aင္း၀သို႔ခ်ီတက္ျခင္း သကၠရာဇ္

၇၆၂ခုႏွစ္မွာ

မင္းႀကီးစြာနတ္ရြာစံတယ္၊

Aသက္Aေတာ္ႀကီးမွ

ေသတာပါ

၇၀ေလာက္ရွိၿပီတဲ႔။ သူေသေတာ႕ သူသားႀကီး Aိမ္ေရွ႔မင္းသား တရဖ်ားဆိုတဲ႔ မင္းနားက်ယ္ဟာ ဆင္ၿဖဴရွင္ဘြဲ႔နဲ႔ Aင္းဝထီးနန္းကို သိမ္းပိုက္ပါတယ္၊ ဒါေပမဲ႕ ဒီမင္းဟာ ႀကာႀကာထီးနန္းစံရမဲ႔ ဇာတာမပါဘူးထင္ရဲ႕ တေကာင္းစား ငေနာက္ဆံဆိုသူက လုပ္ႀကံလို႕ မင္းၿဖစ္Aၿပီး ၇လမွာ Aနိစၥေရာက္သြားၿပန္ေရာ။

တကယ္ေတာ႕

တေကာင္းစား

ငေနာက္ဆံဆိုတာက

တရဖ်ားAိမ္ေရွ႔မင္းဘဝက Aထိန္းေတာ္ (ကိုယ္ေရးAရာရွိ) လုပ္ခဲ႔သူပဲ၊ မင္းသတ္မင္းၿဖစ္ဆိုတဲ႔ ပေဒသရာဇ္ေခတ္ႀကီးမွာ ဒီလိုလုပ္ႀကံမွဳေတြက မဆန္းဘူးမဟုတ္လား။ ငေနာက္ဆံလည္း ဆင္ၿဖဴရွင္ တရဖ်ားကိုလုပ္ႀကံၿပီး လူ႕ၿပည္မွာ ႀကာႀကာမေနလိုက္ရပါဘူး သူ႕ကို မင္းႀကီးစြာရဲ႕

သားေတာ္တပါးၿဖစ္တဲ႔

မင္းသိဒၶတ္က

လုပ္ႀကံလို႕ေသၿပန္ေရာ။

ငေနာက္ဆံကိုသတ္ၿပီး မင္းသိဒၶတ္ဟာ ကိုယ္တိုင္ဘုရင္မလုပ္ပဲ သူ႕ရဲ႕Aကိုေတာ္ မင္းေဆြကို နန္းတင္တယ္၊ ဒီလိုနဲ႔မင္းေဆြဟာ မင္းေခါင္ဆိုတဲ႔ဘြဲ႔နဲ႔ သကၠရာဇ္ ၇၆၃ခုႏွစ္မွာ Aင္းဝထီးနန္းကို ရရွိပါတယ္။ မင္းေခါင္ဘုရင္ၿဖစ္သြားေပမဲ႕ သူ႕ညီမင္းသိဒၶတင္လို႕ ဘုရင္ၿဖစ္တာမို႕ မင္းသိဒၶတ္ရဲ႕ႀသဇာဟာ Aင္းဝနန္းတြင္းမွာ

Aေတာ္ႀကီးမားတယ္ထင္ရဲ႕၊

ဂူတဂူၿခေသၤ႔၂ေကာင္

ေAာင္းရိုးထံုးစံမရွိ

ဆိုတဲ႔Aတိုင္း ညီနဲ႔Aကို Aာဏာလြန္ဆြဲပြဲေတြ Aထင္Aၿမင္မႀကည္လင္တာေတြ ၿဖစ္လာတာေပါ႔၊ ေနာက္ဆံုး

မင္းေခါင္းကလိုက္သတ္လို႕

မင္းသိဒၶတ္

ေAာက္ၿပည္ကိုေၿပးဆင္းၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္လက္ေAာက္ ခိုဝင္ရပါေတာ႕တယ္။ AဲဒီAခ်ိန္မွာ မင္းေၿပာင္မင္းလႊဲကာလဆိုေတာ႕ Aင္းဝရဲ႕AေနAထားက သိပ္မတည္ၿငိမ္ဘူးေပါ႔။ တခါ Aင္းဝနဲ႔ ပုဂံရဲ႕ AေနAထားကလည္း Aေတာ္ရွဳတ္ေထြးေနတယ္။ တကယ္ေတာ႕ Aင္းဝဟာ ပုဂံလက္ေAာက္ခံ ရွမ္းညီေနာင္ ၃ဦးရဲ႕ Aဆက္Aႏြယ္ေတြက

ေပါက္ဖြားလာတဲ႔တိုင္းၿပည္ပါ။

Aထက္ၿမန္မာတခုလံုးဟာ

Aင္းဝရဲ႕လက္ေAာက္ဆိုေပမဲ႕ ပုဂံရဲ႕AေနAထားက မင္းေနၿပည္ေတာ္Aဆင္႔နဲ႔ ဘုရင္လည္း ရွိေနၿပန္သတဲ႔၊ ေနာက္ဆံုး ပုဂံကို Aင္းဝက သူ႕လက္ေAာက္ထဲ လံုးဝသြပ္သြင္းလိုက္တဲ႔Aခါ Aင္းဝနဲ႔ ပုဂံႀကားမွာ ပဋိပကၡေတြၿဖစ္လာတယ္။ ဒီAေႀကာင္းေတြကို သူမတည္မၿငိမ္ၿဖစ္ေနစU္က

မင္းသိဒၶတ္ကတဆင္႔ မင္းႀကီးစြာရဲ႕

ႀကားရေတာ႕

Aင္းဝတပ္ေတြ

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

သူ႕ကိုတိုက္ခဲ႔တာကို

သတိရၿပီး

Page | 159


လက္စားေခ်ခ်င္စိတ္ေတြ

တဖြားဖြားေပၚလာသတဲ႔။

ေနာက္ဆံုးAင္းဝကို

ခ်ီတတ္သိမ္းပိုက္ဖို႕

ဒါမွမဟုတ္ ပညာေပးAေႀကာင္းၿပဖို႕ ဆံုးၿဖတ္လိုက္ၿပီး ေရတပ္ႀကီးကို ၿပင္ေစပါေတာ႕သတဲ႔။ ငါ႔တုန္းက

ဘယ္ေလာက္ဒုကၡေရာက္ခဲ႔ရတယ္

ဆိုတာကိုေတြးၿပီး

မစာနာတတ္တာက

လက္ေတြ႔Aက်ိဳးႀကည္႔ ပေဒသရာဇ္ေခတ္ ပေဒသရာဇ္ေတြရဲ႕ ပင္ကိုယ္စိတ္ဓါတ္ပဲလားမသိ။ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

Aင္းဝခ်ီ

ေရတပ္ႀကီးမွာ

စစ္သေဘၤာ(ေလွႀကီး)

၁၃၀ဝ

ပါဝင္ၿပီး

တပ္ဦးစီးဗိုလ္ခ်ဳပ္ႀကီးက သမိန္ၿဗာဇၨတဲ႔။ လဂြန္Aိန္ဦးစီးတဲ႔တပ္က တပ္ဦးမွာ ေနရာယူရတယ္၊ စစ္ကဲႀကီးAၿဖစ္ သမိန္Uပါေကာင္းကိုခန္႔တယ္။ စစ္ဦးစီးAဖြဲ႔ သမိန္ၿဗာဇၨနဲ႔Aတူ ရာဇာဓိရာဇ္က Aေနာက္ကလိုက္တာေပါ႔။ စတဲ႔တပ္ႀကီး

၆တပ္က

သမက္ေတာ္သမိန္ဗရမ္း၊

သမိန္Aဝမင္းႀကီး၊

ရာဇာဓိရာဇ္ေလွေတာ္ႀကီးကို

သမိန္Aဝနံနိဳင္

ၿခံရံၿပီးလိုက္ႀကရၿပီး၊

Aမတ္ဒိန္တို႕

တပ္၃တပ္က ေနာက္ခ်န္တပ္Aၿဖစ္လိုက္ရပါတယ္။ ႀကည္းတပ္ကိုေတာ႕ ၿပီးခဲ႔တဲ႔ ကူထြက္ၿမိဳ႕ ေရေႀကာင္းတိုက္ပြဲမွာ

Aစြမ္းၿပခဲ႔တဲ႕

Aမတ္ႀကီး

မဟာသာမြန္နဲ႔

သမိန္ေယာဂရတ္ကို

ေၿပာင္းလဲဦးေဆာင္ေစတယ္။ ဆိုလိုတဲ႔သေဘာက Aဲဒီေခတ္ စစ္သူႀကီးေတြဟာ ကုန္းတိုက္ပြဲေရာ ေရထဲမွာပါ ကြ်မ္းက်င္ႀကတယ္ေပါ႔ေလ။ ႀကီးမားလြန္းတဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ ႀကည္းေရ ပူးေပါင္းခ်ီတပ္ႀကီး ၿပည္ကိုေရာက္ေတာ႕ ၿပည္ၿမိဳ႕စား လက္က်ၤာပ်ံခ်ီဟာ

ၿမိဳ႕ထဲကို

စားနက္ရိကၡကာ

Aၿပည္႔သြင္းၿပီး

ၿမိဳ႕တံခါးကိုလံုေAာင္

ပိတ္ၿပီးေနသတဲ႔။ တကယ္ေတာ႕ လက်ၤာပ်ံခ်ီဟာ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ရန္သူေတာ္ႀကီး ေၿမာင္းၿမစား ေလာက္ၿဖားရဲ႕သားေတာ္တပါးပါ၊ သူက ရာဇာဓိရာဇ္မမိေAာင္ေၿပးၿပီး Aင္းဝမင္းလက္ေAာက္ ခိုဝင္သြားသူတေယာက္ေပါ႔။ Aဲဒီတုန္းကၿပည္ဟာ Aုတ္ၿမိဳ႕ရိုးနဲ႔ကာရံထားတဲ႔ ၿမိဳ႕ၿဖစ္ၿပီး က်ံဳး ေၿမာင္း

စတာေတြ

ခံစစ္Aေတာ္ေကာင္းတဲ႔

ၿမိဳ႕တဲ႔။

ဒီၿမိဳ႕ကို

သိမ္းဖို႕ဆိုရင္

Aေတာ္ေလးခက္ခက္ခဲခဲ တိုက္ရမယ္ဆိုတာကို တြက္ဆမိေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ ၿပည္ကိုမသိမ္းပဲ Eရာဝတီၿမစ္Aထက္ကိုဆန္ၿပီး ဆက္လက္ခ်ီတက္ေစတယ္။ ေခါင္းေလာင္က်ဆိုတဲ႔ မက်န္းမာၿဖစ္တာနဲ႔

Aရပ္ကိုေရာက္ေတာ႕ သမတ္ေတာ္

ေနခဲ႔ဆိုၿပီးထားခဲ႔သတဲ႔။ Aဆက္Aႏြယ္တေယာက္ပါ၊ သူတို႕ရဲ႕သားမယား

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

ေစာမဟာရာဇ္ကို

ေစာမဟာရာဇ္ဟာ ဟိုေခတ္က

သမီးေတာ္

ေဖာင္ေတြနဲ႔

တလမည္ေက်ာ္

ေရတပ္ၿမိဳ႕ေဆာက္ၿပီး

စစ္သူႀကီးတဦးၿဖစ္ၿပီး

ဘုရင္ေတြ

ေမာင္းမကိုယ္လုပ္ေတာ္ေတြ

ဇင္းမယ္မင္း

စစ္သူႀကီးေတြ

စစ္ခ်ီစစ္တတ္ရင္

ေခၚသြားႀကေလ႔ရွိတယ္ေလ။

ေခါင္းေလာင္းက်ဟာ ၿပည္နဲ႔သိပ္မေဝးေတာ႕ လံုၿခံဳမွဳမရွိဘူးဆိုၿပီး Aမတ္ဒိန္က ေစာမဟာရာဇ္ကို မထားခဲ႔ဖို႕ တားေပမဲ႕ ရာဇာဓိရာဇ္က သူ႕သမီးကိုငဲ႕တာနဲ႔ Aမတ္ဒိန္ရဲ႕Aႀကံကို လက္မခံဘူးတဲ႔။ Aမတ္ဒိန္တြက္ဆထားတဲ႔Aတိုင္း ႀကာတာနဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္တို႕

ၿပည္စားလက်ၤာပ်ံခ်ီဟာ

ၿမစ္ထဲထမ္းခ်ၿပီး

ၿမစ္ကိုဆန္တတ္သြားလို႕

သူဝွတ္ထားတဲ႔

ေစာမဟာရာဇ္တပ္ကို

ေလွေတြကို

လွ်ပ္တၿပတ္ဝင္တိုက္တယ္။

၂ရက္ေလာက္

ညပိုင္းမွတိတ္တဆိတ္ လက်ၤာပ်ံခ်ီတပ္ရဲ႕

Page | 160


လွ်ပ္တၿပတ္တိုက္ခိုက္တာကို လံုၿခံဳေရးမပိုင္တဲ႔ ေစာမဟာရာဇ္တပ္ေတြ မခံနိဳင္ဘူး ေနာက္ဆံုး ေစာမဟာရာဇ္ဟာ သူ႕မိန္းမကိုထားခဲ႔ၿပီး ေလွငယ္တစင္းနဲ႔ ကိုယ္လႊတ္ရုန္းေၿပးပါေလေရာတဲ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ သမိးေတာ္ တလမည္ေက်ာ္ကို ရတာနဲ႔ လက်ၤာပ်ံခ်ီလည္း ႀကည္းေႀကာင္းကေန Aင္းဝပို႕လိုက္တယ္၊ ဘုရင္မင္းေခါင္းကၿမန္တယ္ တလမည္ေက်ာ္ကို သူသားသီဟသူနဲ႔ ခ်က္ခ်င္း ေပးစားလိုက္တာပဲတဲ႔။ ဒီကိစၥကို

Aိုင္တီေခတ္မဟုတ္ေတာ႕

ဘေလာဂ္ေတြ

ရာဇာဓိရာဇ္တေယာက္မသိရွာဘူး

ဖိုရမ္ေတြ

မဖတ္ရတာနဲ႔

Eရာဝတီၿမစ္ေႀကာင္းတေလွ်ာက္

ဝဲယာAလွေတြခံစားရင္း ခ်ီေလတဲ႔ခ်ီေလ လုပ္ရင္း Aင္းဝဆီဆန္ၿမဲ ဆန္တက္ေနတာပဲတဲ႔။ စၾကိဳသူျမတ္ႏွင့္ေတြ႔ဆံုျခင္း မင္းေခါင္ဟာ

ရာဇာဓိရာဇ္

Eရာကိုဆန္ၿပီးတတ္လာၿပီလို႕

စားနက္ရိကၡာAၿပည္႕သြင္းၿပီး

သိတာနဲ႔

ၿမိဳ႕ကိုလံုေAာင္ပိတ္ထားပါသတဲ႔၊

Aၿပင္ကိုမေပးထြက္ေတာ႕ဘူးတဲ႔။

သိႀကတဲ႔Aတိုင္း

Aင္းဝကို

ၿပည္သူေတြကိုလည္း

Aင္းဝဟာ

ၿမစ္ႀကီးေတြနဲ႔

ဝန္းရံထားတဲ႔ၿမိဳ႕ၿဖစ္ေတာ႕ ခံစစ္Aတြက္ Aင္မတန္ေကာင္းတဲ႔ၿမိဳ႕ေပါ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ Aင္းဝဘက္က Aင္းဝကို

Aင္းဝတဖက္ကမ္းက

စစ္ကိုင္းကိုသိမ္းၿပီး

ဘာမွမလွဳပ္ရွားေတာ႕

သူလည္းဘာဆက္လုပ္ရမွန္းမသိဘူး

ခ်က္ခ်င္းဝင္သိမ္းဖို႕လည္း

Eရာဝတီရဲ႕ေၿမာက္ဘက္ကို

တပ္စြဲၿပီးေနတယ္၊

မဝံ႕မရၿဖစ္ေနပံုပဲ။

ဆန္တတ္ၿပီး

ေနာက္ေတာ႕

တေကာင္းၿမိဳ႕Aထိ

တေကာင္းဆိုတာက

ရာဇဝင္မွာ

Aရမ္းထင္ရွားတဲ႔ၿမိဳ႕ေလ၊

ေမာင္ေပါက္က်ိဳင္းတို႕

နဂါးမင္းတို႕

ကံရာဇာႀကီး

ရာဇာဓိရာဇ္ကလည္း

ၿဖစ္ေနတာေပါ႔၊ တပ္Aခ်ိဳ႔နဲ႕

Aေရာက္သြားတယ္။ ပါးစပ္ရာဇဝင္ပဲေၿပာေၿပာ

ကံရာဇာငယ္တို႕ရဲ႕

သူငယ္ငယ္Aိပ္မက္တခုမွာ

ဒါေပမဲ႕

ၿမိဳ႕မဟုတ္လား။

သူဟာေၿမာက္ဘက္ကိုဆန္တက္ၿပီး

နဂါးမေနတဲ႔Aရပ္Aထိ ေရာက္တယ္လို႕ မက္ဖူးတာကို စြဲေနတယ္ေလ။ သူတေကာင္းကေန

ၿပန္ဆင္းလာလို႕

တုတ္တုတ္မလွဳပ္ဘူးတဲ႔၊

စစ္ကိုင္းၿပန္ေရာက္တဲ႔Aထိ

တုတ္တုတ္မလွဳပ္တာမွ

ေခြးတၿမည္

Aင္းဝဘက္က

လူတေယာက္မွေတာင္

မေတြ႔ရဖူးတဲ႔။ ဒါနဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္စိတ္မရွည္နိဳင္ေတာ႕ဘူးေပါ႔၊ သမိန္သံႀကယ္ကိုေခၚၿပီး မင္းတို႕ ေရႊႀကက္ယက္ဘုရားကိုသြားၿပီး

ဆီမီးပန္းေတြနဲ႔Aတူ

ပိတ္ၿဖဴေတြသြားလွဴ၊

Aင္းဝသားေတြ

ဒီAဝတ္ေတြကို လာထြက္ေကာက္မယ္ ဒီလိုဘုရားမွာ Aဝတ္လာထြက္ေကာက္သူကို ဖမ္းၿပီး ငါ႔ဆီေခၚခဲ႔ လို႕Aမိန္႔ေပးပါတယ္။ ဒီAခ်ိန္မွာ

Aင္းဝဘက္မွာလည္း

Aႀကာႀကီးတပ္စြဲေနလို႕ တေန႔ထက္တေန႔

ဒီလို

Aႀကပ္ဆိုက္ေနၿပီ။

နည္းလာတယ္၊

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

မြန္တပ္ႀကီး

ၿမိဳ႕တြင္းသြင္းထားတဲ႔

ၿပည္သူေတြလည္း

စစ္ကိုင္းမွာ

စာနက္ရိကၡာေတြလည္း

Aဖ်ားAနာေတြမ်ားလာတယ္။

Page | 161


ဒီAေနAထားကို

သူဘယ္လိုေက်ာ္ၿဖတ္မလဲ

ဘုရင္မင္းေခါင္းခမ်ာ

ေခါင္းစားေနတာေပါ႔၊

ေလာေလာဆယ္ သူကလည္း Aင္းဝထီးနန္းကို ရထားတာ ပူပူေႏြးေနြးဆိုေတာ႕ Aာဏာစက္က သိပ္မထက္ေသးဘူး၊ နယ္စားပယ္စားေတြဆီက တပ္ေတြဆင္႔ဖို႕ ေခၚတဲ႔ေနရာမွာ Aခက္Aခဲေတြ ရွိေနတယ္ေလ၊ ဒီေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္ ကိုတိုက္ထုတ္ဖို႕ကလည္း Aင္Aားက မလံုေလာက္ဖူးေပါ႔။ ဒါနဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္

စစ္ၿပန္ရုတ္သြားေAာင္

သူ႕ရဲ႕မွဴးမတ္ေသနာပတိေတြနဲ႔

တိုင္ပင္ေပမဲ႔

ဘယ္လိုလုပ္ရင္ေကာင္းမလဲ

Aေၿဖမရတာနဲ႔

ၿမိဳ႕မွာရွိတဲ႔

ဆိုၿပီး

ရဟန္း၊

ပုဏၰား

ဂုဏ္သေရရွိလူႀကီးလူေကာင္းေတြကို ပင္႔ဖိတ္ၿပီး တိုင္ပင္ေဆြးေႏြးၿပန္တယ္၊ ဒါေပမဲ႕ ဘယ္သူကမွ Aႀကံမေပးနိဳင္ဘူးတဲ႔၊

မင္းေခါင္လည္း

ဝါေတာ္၁၁၀ါရွိၿပီၿဖစ္တဲ႔ စစစ္ကိုင္းကေန

ပင္းယေန

စိတ္ပ်က္ေနတာေပါ႔။

စႀကိဳသူၿမတ္ဆရာေတာ္က

ေAာက္ၿပည္ေAာက္ရြာ

ၿပန္ေAာင္

ေနာက္ဆံုးမွာ

Aသက္၃၁ႏွစ္

ထိုင္ရာကထၿပီ

ရာဇာဓိရာဇ္

ငါသြားေၿပာေပးမယ္လို႕

ရဲရဲရင္႔ရင္႔ႀကီး

ေၿပာေတာ႕မွာပဲ ဘုရင္မင္းေခါင္လည္း Aရမ္းဝမ္းသာသြားရေတာ႕သတဲ႔။ ဒါနဲ႕

Aရွင္ဘုရား

လိုAပ္တာ

ဝမ္းသာAဲလဲေၿပာေတာ႕ ေမတၱာစာ

မိန္ႀကားပါ

တပည္႔ေတာ္ၿဖည္႔ဆည္းေပမယ္လို႕

စႀကိဳသူၿမတ္က

Aရင္ပို႕ရမယ္လို႕

မိန္႔ၿပီး

ဒီAတိုင္း

ထသြားလို႕မသင္႔ဘူး

ေမတၱာစာေရးပို႕လိုက္တယ္။

မင္းေခါင္က ရာဇာဓိရာဇ္ဆီ

ေမတၱာစာကေတာ႕

ထံုးစံAတိုင္း သူဟာ ရဟန္း၁၁၀ါရွိၿပီ၊ ေန႔ညမၿပတ္ ပဋိယတ္၊ ပဋိပတ္ကို ၿဖည္႔ဆည္းခဲ႔တယ္၊ တရားဘာဝနာကို ပြားမ်ားခဲ႔တယ္ ဒီကုသိုလ္Aက်ိဳးကို မင္းႀကီးကို Aမွ်ေဝပါတယ္နဲ႔ စထားၿပီး ဒီကိုေရာက္လာတုန္း

ကုသိုလ္

Aကုသိုလ္တရားေတြ

မင္းႀကီးကို

ေဟာႀကားရွင္းလင္း

ၿပသခ်င္ပါတယ္၊ ေတြ႔ခြင္႔ၿပဳပါလို႕ ေရးသားထားတာပါပဲ။ စႀကိဳသူၿမတ္ရဲ႕စာရေတာ႕

စာဖတ္ၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္က

ငါ

Aင္းဝကိုခ်ီလာၿပီး

စစ္ကိုင္းမွာ

တပ္စြဲေနတာ ၁၀ရက္ေက်ာ္ၿပီ ဘယ္ရဟန္းကမွ ေမတၱာစာ မဆက္သြင္းဘူး၊ Aခု ဒီဆရာေတာ္က ေမတၱာစာပို႕လာေတာ႕

ၿငင္းလိုက္ရင္

ရတနာသံုးပါးထဲက

သံဃာရတနာကို

ေစာ္ကားသလို

ၿဖစ္သြားလိမ္႔မယ္၊ ဒီေတာ႕ ဆရာေတာ္ကို ငါဖူးၿမင္လိုပါတယ္လို႕ ကြမ္းစားႀကြပင္႔လိုက္ကြာလို႕ ေမတၱာစာ လာပို႕သူကိုေၿပာလိုက္တယ္၊ ဒါကို ကြမ္းဖိတ္တယ္လို႕ေခၚပါတယ္။ ဆြမ္းစားႀကြပါဆိုရင္ ဆြမ္းဖိတ္တယ္၊ ကြမ္းစားႀကြပါဆိုရင္ ကြမ္းဖိတ္တယ္ေပါ႔။ ကြမ္းဖိတ္ရင္ ကြမ္းစားရင္ တရားစကား ေၿပာဆိုေဆြးေႏြးမယ္ေပါ႔ေလ။ စၾကိဳသူျမတ္ႏွင့္စကားစစ္ထိုးျခင္း-၁ ရာဇာဓိရာဇ္ ကြမ္းစားAပင္႔ ေရာက္တယ္ဆိုတာနဲ႔ Aင္းဝဘုရင္မင္းေခါင္ဟာ စႀကိဳသူၿမတ္ကို ခန္းခန္းနားနား

ၿဖစ္ေAာင္စီစU္ေပးပါတယ္။

ဆင္ဟိုင္းႀကီးတေကာင္ကို

ေရႊကုတင္တင္ၿပီး

စႀကိဳသူၿမတ္စီးေစတဲ႔Aၿပင္ Aဝတ္ၿဖဴဝတ္ ဖိုးသူေတာ္ေတြနဲ႔ သက္ႀကီးရြယ္Aိုေတြကို လက္ေဆာင္

Page | 162


ပစၥည္းေတြနဲ႔လိုက္ပါေစတယ္။ Aင္းဝAတြက္ စႀကိဳသူၿမတ္ဟာ သိပ္Aေရးႀကီးတဲ႔ မစ္ရွင္ကို ထမ္းေဆာင္ရေတာ႕မဲ႔ သံတမန္တပါးမဟုတ္လား။ ရာဇာဓိရာဇ္ကလည္း သူစီးတဲ႔ ေဖာင္ေတာ္ကို Aင္းဝဖက္လႊတ္ၿပီး စႀကိဳသူၿမတ္ကို ပင္႔ေဆာင္ေစပါသတဲ႔။ စစ္ကိုင္းက

သူရဲ႕

ေတြ႔ဆံုေတာ႕

ယာယီတဲနန္းထဲမွာပဲ

စႀကိဳသူၿမတ္ကို

ခ်ေပးတဲ႔ေနရာထိုင္းခင္းမွာထိုင္ၿပီး

သံုးေဆာင္ၿပီးတဲ႔Aခါမွာ

စႀကိဳသူၿမတ္က

သာသနာ႕ဒါယကာမင္းၿမတ္နဲ႔ ဘုန္းႀကီးႀကြလာရာလမ္းမွာ

ေတြ႔ဆံုပါတယ္။

ဆက္ကပ္တဲ႔ကြမ္း

ေတြ႔ဆံုၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္

ခရီးေဝးက

ေရတို႕ကို ဆန္တတ္လာတဲ႔

သတင္းစကား

တရားစကားေဆြးေႏြးဖို႕

Aင္းဝထြက္

လက္ေဆာင္ပစၥည္းေလး

မင္းၿမတ္ကိုေပးဖို႕

နည္းနည္းပါးပါး ရလာပါတယ္၊ မင္းႀကီးလက္ခံေတာ္မူပါ ” လို႕ေၿပာေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္ကလည္း ပစၥည္းေတြက မ်ားလွခ်ည္႔လားဆရာေတာ္ ကဲကဲ မွဴးမတ္တို႕ေရ ဆရာေတာ္နဲ႔ ထည္႔ေပးလိုက္တဲ႔ Aင္းဝၿပည္႔ရွင္

ဘုရင္မင္းေခါင္ရဲ႕

လို႕ရိတိတိစကားနဲ႔ လႊတ္လိုက္တယ္

တုန္႔ၿပန္သတဲ႔။

လက္ေဆာင္ပစၥည္းေတြကို ဆိုလိုတာက

မဟုတ္လားလို႕

သူ႔ကိုတိုက္ရိုက္

မင္းေခါင္ကေႀကာက္ၿပီး

ေၿပာလိုက္တာေပါ႔။

ေမးတာမဟုတ္လို႕

လာသိမ္းလိုက္စမ္းကြယ္

စႀကိဳသူၿမတ္က

ဘာမွၿပန္မေၿပာပါဘူး

ဆရာေတာ္ကို ဒါကိုသိေပမဲ႕

IေၿႏၵသိကၡာAၿပည္႔နဲ႔

ေပးထားတဲ႔ေနရာမွာ ထိုင္ရင္းဆိတ္ဆိတ္ေနပါတယ္။ ဒါနဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ကဆက္ၿပီး ကဲ ဆရာေတာ္ တပည္႔ေတာ္ဆီ Aပင္ပန္းခံၿပီး ႀကြလာတဲ႔ကိစၥကို Aမိန္႔ရွိပါဦးဘုရား ေလွ်ာက္တင္ၿပန္တယ္၊ ဒီေတာ႕မွ စႀကိဳသူၿမတ္က Aခုလို ဒကာႀကီးAေနနဲ႔ ဟံသာဝတီကေန Aင္းဝသို႕ ဆန္တက္လာတာဟာ ဘာAတြက္လည္း ဘာကိုAလိုရွိလို႕လည္း ဆိုတာကို

Aင္းဝမွာ

သီတင္းသံုးေနထိုင္ႀကတဲ႔

ရဟန္သံဃာေတြက

သိခ်င္ေနႀကပါတယ္၊

Aက်ိဳးAေႀကာင္း သိရရင္ ဆရာေတာ္သမားေတာ္ႀကီးေတြ ႀကီးမွဴးၿပီး ဒကာႀကီးရဲ႕ ဆႏၵကို ၿဖည္႔ဆည္းနိဳင္ရင္ ၿဖည္းဆည္းေပးႀကရေAာင္ဆိုၿပီး ဘုန္းႀကီးကို လႊတ္လိုက္တာပဲ ဒကာေတာ္ လို႕ ေၿဖပါသတဲ႔။ စႀကိဳသူၿမတ္ရဲ႕စကားကို ႀကားေတာ႕ ရိတိတိမ်က္ႏွာေပးနဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ ေလးနက္တည္ႀကည္ သြားတယ္၊ ေနာက္ေတာ႕ တပည္႔ေတာ္ ဒီကိုခ်ီတက္လာတာ ရည္ရြက္ခ်က္ ၄ခ်က္ရွိတယ္။ ဒါေတြကေတာ႕ ၁.

မင္းေခါင္ရဲ႕Aေဖ

မင္းႀကီးစြာက

တပည္႔ေတာ္ရဲ႕Aေဖ

လက္ထက္က

ဂတိထားခဲ႔ႀကတဲ႔

မဟာမိတ္စည္းကိုေဖါက္ၿပီး တပည္႔ေတာ္ရဲ႕ နယ္နမိတ္ကို ထိပါးခဲ႔တာကို လက္စားေခ်ဖို႕။ ၂. တပည္႔ေတာ္ရဲ႕ လက္နက္နိဳင္ငံေတာ္ႀကီးကို ခ်ဲ႔ထြင္ဖို႕။ ၃.

Aင္းဝနဲ႔Aထက္Aညာက

တန္ခိုးႀကီးဘုရားေတြကို

ဖူးေမွ်ာ္ၿပီး၊

Aထက္Aညာေဒသမွာ

သာသနာေတာ္ႀကီးကို ႀကီးပြားစည္ပင္ေAာင္ ေရွာက္ၿဖည္႔ဆည္းဖို႕။

Page | 163


၄.

ရာဇဝင္မရွိဖူးခဲ႔တဲ႔

ေAာက္ၿပည္သား

ေAာင္နိဳင္ခဲ႔တယ္ဆိုတဲ႔

Aေႀကာင္းကို

မင္းEကရာဇ္တပါး

Aထက္Aညာကို

ရာဇဝင္စာတင္ေစဖို႕ပါ

လို႕ေၿပာပါေလေရာ။

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ စကားကိုနားေထာင္ၿပီး စႀကိဳသူၿမတ္ဟာ Iေၿႏၵရရၿပံဳးတယ္ ၿပီးမွ Aရွင္မင္းႀကီး ဘုန္းႀကီးAခုေၿပာမွာကို

ေခါင္းေAးေAးထားၿပီး

မဟာမိတ္စည္းေဖါက္တဲ႔

မင္းႀကီးစြာဟာ

နားေထာင္ေပးပါ

Aရွင္မင္းႀကီးေၿပာတဲ႔

နတ္ရြာစံသြားၿပီး၊

ေသဆံုးသြားတဲ႔သူကို

လက္စားေခ်ဖို႕ဆိုတဲ႔ ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႕ Aရွင္မင္းႀကီး Aခုလိုစစ္ေႀကာင္းႀကီးေတြနဲ႔ ခ်ီတက္လာတာ ဘုန္းႀကီးတို႕Aၿမင္မွာ Aင္မတန္Aၿပစ္ႀကီးပါတယ္၊ ရန္ကိုရန္ခ်င္း မတံု႕ႏွင္းနဲ႔လို႕ ၿမတ္စြာဘုရား Aေဟာရွိခဲ႔တယ္မဟုတ္လား၊ မြန္မင္းက

Aင္းဝကို

ဗမာမင္းက

သူဖာသာသူAုပ္ခ်ဳပ္ၿပီး

ေရႊလမ္းေငြလမ္းေဖါက္

ေနႀကရင္

သူဖာသာသူAုပ္ခ်ဳပ္

ႏွစ္ၿပည္ေထာင္မင္းႏွစ္ပါး ရဟန္းၿပည္သူေတြAားလံုး

ဟံသာဝတီကို

ညီညီညႊတ္ညႊတ္န႔ဲ ေAးခ်မ္းသာယာႀကၿပီး

သာသနာေတာ္ ႀကီးပြားစည္ပင္မယ္မဟုတ္လားလို႕ တရားခ်ပါတယ္။ စႀကိဳသူၿမတ္ကို AေသAခ်ာနားေထာင္ၿပီး စကားဆံုးေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္က ဆရာေတာ္ရယ္ တပည္႔ေတာ္ထက္ Aသက္Aမ်ားႀကီး ႀကီးတဲ႔ မင္းႀကီးစြာ ဟံသာဝတီကို လာတိုက္တုန္းကေတာ႕ ဆရာေတာ္တို႕ဘာလို႕ ဒီလိုတရား မခ်ခဲ႕ႀကတာလဲ၊ Aခု တပည္႔ေတာ္ႀကမွ မင္းရဲ႕လုပ္ရပ္ဟာ ဘုရားမႀကိဳက္

တရားမႀကိဳက္

Aၿပစ္မကင္းတဲ႔လုပ္ရပ္လို႕

သူေတာ္ေကာင္းမႀကိဳက္

ေၿပာတာကေတာ႕

နတ္မႀကိဳက္တဲ႔Aလုပ္

တပည္႔ေတာ္လက္ကိုခ်ဳပ္ၿပီး

တဖက္သားကို

ထိုးခိုင္းတာနဲ႔တူမေနဘူးလား ေသခ်ာစU္းစားပါဦးဆရာေတာ္ရဲ႕ လို႕ ၿပန္ပက္သတဲ႔။ စႀကိဳသူၿမတ္ကလည္း

မတုန္မလွဳပ္ပဲ

ဒကာႀကီးဒီလိုဆိုလိုက္ေတာ႕

ဘုန္းႀကီးဟာ

ရဟန္းတပါးၿဖစ္သြားေရာ၊

တကယ္ေတာ႕

ေလသံေAးေAးေလးနဲ႔ သီလမရွိတဲ႔

ဘက္လိုက္တဲ႔

ဘုန္ႀကီးရင္ထဲက

ေရေၿမ႔ရွင္

ဝိနည္းမလိုက္နာတဲ႔

ေစတနာက

၂နိဳင္ငံေန

ရဟန္းၿပည္သူေတြAားလံုး ဒုကၡေရာက္မွာကို မၿမင္ေတြ႔ခ်င္တာ။ တကယ္ေတာ႕ မြန္ေရာ ဗမာပါ ဗုဒၶရဲ႕AဆံုးAမကို လိုက္နာေနသူေတြခ်ည္းပဲ ဒီလို ဗုဒၶဘာသာဝင္Aခ်င္းခ်င္း စစ္ၿဖစ္ႀကရင္ ဒါန၊ သီလ၊ ဘာဝနာတရားေတြ ဘယ္လိုက်င္႔သံုးနိဳင္ႀကေတာ႕မွာလည္း ဒီလိုပဲ ၂နိဳင္ငံလံုး စစ္ေႀကာင္႔ ဒုကၡၿဖစ္ၿပီး

သာသနာေတာ္လည္း

Aၿပစ္ႀကီးၿဖစ္ေတာ႕မယ္ ေမတၱာAရင္းခံၿပီး ေAးခ်မ္းပါတယ္၊

ဒီေရးကိုၿမင္မိလို႕

ညိဳးႏြမ္းရေတာ႕မယ္၊ ဒကာေတာ္Aရွင္မင္းႀကီးကို

လာေရာက္ေဆြးေႏြးရတာပါ၊ ဒီဘဝAတြက္သာမက

ဒီလိုၿပဳသူဟာလည္း

ခႏၱီတရားကို

တသံတရာလံုးAတြက္

Aၿပစ္မၿပဳမိေAာင္

လက္ကိုင္ၿပဳပါဒကာႀကီး ေAးခ်မ္းေစပါတယ္

ဒကာႀကီးလို႕ တည္တည္ၿငိမ္ၿငိမ္ပဲ ၿပန္ေၿပာပါတယ္။

Page | 164


စၾကိဳသူျမတ္ႏွင့္စကားစစ္ထိုးျခင္း-၂ ရာဇာဓိရာဇ္ကေတာ႕

သူေၿပာခဲ႕တာကိုပဲ

ဆရာေတာ္နဳတ္ကသာ

ဘက္မလိုက္ဘူးေၿပာေနတယ္

လာတိုက္တုန္းက

ဆက္ကိုင္ထားၿပီး မင္းႀကီးစြာ

ဆရာေတာ္ဘယ္ေရာက္ေနသလဲ

ခႏၱီတရားလက္ကိုင္ၿပဳဖို႕

ဆရာေတာ္ရယ္ တပည္႔ေတာ္ကို ဘာလို႕မင္းႀကီးစြာကို

သာသနာေတာ္ညိဳးႏြမ္းေAာင္မလုပ္ဖို႕

ဘာေႀကာင္႔မတိုက္တြန္းတာလဲဖရာ႕၊

တပည္႔ေတာ္တူၿဖစ္မွ

သာသနာေတာ္

မၿပဳနဲ႔လို႕

ညိဳးႏြမ္းေAာင္

မထုနဲ႔

ခႏၱီတရားလက္ကင ို ္ထား

လာေၿပာေနေတာ႕

တပည္႔ေတာ္Aၿမင္မွာ

Aရွင္ဘုရားဟာ Aင္းဝဘက္ တဖက္ထဲကို လိုက္တယ္လို႕ပဲ ၿမင္ေနပါတယ္ဘုရား လို႕ခ်ည္း ဘုေတာေနေတာ႕တာပဲ။ ဒါနဲ႕စႀကိဳသူၿမတ္က

စကားပံုစံေၿပာင္းၿပီး

ဟံသာဝတီၿပည္ႀကီးဟာလည္း

ဒကာႀကီးရယ္

Aင္မတန္က်ယ္ေၿပာတဲ႔

စည္ကားသိုက္ၿမိဳက္မွဳလည္း

ရွိေနသားပဲ

ဒကာႀကီးရဲ႕ တိုင္းၿပည္ႀကီးပါ၊

ဘာလို႕နယ္ခ်ဲ႔ခ်င္ရတာလဲ၊

စစ္ေႀကာင္႔

Aရိယာသံဃာေတာ္ေတြ ဆင္းရဲက်ပ္တည္းမွဳၿဖစ္ရရင္ ဒီAကုသိုလ္ကံေႀကာင္႔ ငရဲသာြ းရမွာေနာ္ ဒကာႀကီးစU္းစားပါ၊

ၿပီးေတာ႕

ဒကာႀကီးလည္း

သိမွာပါ

စစ္AဂၤါေလးပါးAေႀကာင္း၊

ဒီAဂၤါေလးပါးမွာ ၁. ဗလUၥ - ေသနဂၤAင္Aားကိုသိရမယ္ဆိုတာပါတယ္၊ ငါးဟာေရထဲမွာပဲ Aားရွိမယ္ ကုန္းေပၚမွာ Aားမရွိဘူး။ ဒီAခ်က္Aရ Aရွင္မင္းႀကီးဟာ ေAာက္ၿပည္ေAာက္ရြာမွာ Aားေကာင္းေပမဲ႕ Aထက္Aညာမွာ Aားေကာင္းနိဳင္ပါ႔မလား ၂. ကာလUၥ - စစ္တိုက္ရမဲ႔Aခ်ိန္ကာလနဲ႔AေၿခAေနကိုသိရမယ္၊ စစ္သည္ေတြရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္ စည္းလံုး တက္ႀကြေန ရွိမရွိကိုသိရမယ္။ ဒီAခ်က္Aရလည္း ေလာေလာဆယ္ Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕ စစ္သည္ေတြဟာ ေနရပ္နဲ႔ေဝးလို႕ စိတ္ဓါတ္တက္ႀကြမွဳ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳမရွိဘူး ဆိုတာAသိသာခ်ည္း ၃. ေဒသUၥ - သင္႔ေတာ္တဲ႔Aရပ္ကို သိရမယ္၊ စစ္Aင္Aားၿပည္႔ဝေစမဲ႕ ရိကၡာရမည္႔ေဒသ ဟုတ္မဟုတ္

ဆင္ၿခင္ရမယ္။

ဒီAခ်က္ကိုႀကည္႔ရင္လည္း

Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕

ေဒသမဟုတ္လို႕

ရိကၡာAခက္ခဲ ရွိမွာပဲ ၄. Uတုယာစ - စစ္ေဒသရဲ႕ Uတုရာသီကို သိထားရမယ္၊ ဒီAခ်က္ကိုေထာက္ခ်င္႔ရင္လည္း Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕ Aားနည္းခ်က္က Aသိသာႀကီးပဲေလ။ Aရွင္မင္းႀကီး Aင္းဝကိုခ်ီလာတာကိုက မိုးဦးႀကီးမွာ မိုးတြင္းဆို Eရာဝတီဟာ Aရမ္းႀကမ္းတယ္ ေရစီးလည္း Aင္မတန္ေကာင္းတဲ႔ၿမစ္ႀကီး ဒီၿမစ္ေရမွာ Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕ တပ္သားေတြ ေမ်ာၿပီး Aင္းဝနဲ႔စစ္မတိုက္ရပဲနဲ႔ ပ်က္စီးကုန္မွာ ဘုန္းႀကီးေတာ႕ ၿမင္ေယာင္ေသးတယ္ လို႕ ေၿခာက္ၿပန္တယ္။

Page | 165


ဒီလိုစႀကိဳသူၿမတ္က

ၿခိမ္းေၿခာက္တဲ႔စကားဆိုတာကို

နားေထာင္ၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္

ဟက္ဟက္ပက္ပက္ရယ္တယ္ ရယ္ရင္း ဆရာေတာ္ရယ္ ဆရာေတာ္က Aရိယာသူေတာ္စင္ဆိုၿပီး ဒီလို စစ္AဂၤါAေႀကာင္းေတြ လာေၿပာေတာ႕ ရယ္ရလြန္းလို႕ တပည္႔ေတာ္မွာ Aူတတ္ေတာ႕မယ္။ တပည္႔ေတာ္ စစ္တိုက္ေနတဲ႔ ဘုရင္ပါ၊ ဆရာေတာ္ေၿပာတဲ႔ စစ္Aဂၤါေလးပါးမေၿပာနဲ႔ ဆရာေတာ္ မသိတဲ႔

တပည္႔ေတာ္တို႕

ဆရာေတာ္သိခ်င္ရင္

စစ္သူရဲေကာင္းေတြသာသိတဲ႔

ေၿပာၿပလိုက္ဦးမယ္။

Aင္းဝနဲ႔Aထက္AညာေဒသAေႀကာင္း

စစ္Aဂၤါ၈ပါးAေႀကာင္းကိုေတာင္

တပည္႔ေတာ္ဒီကို

သံုးရမဲ႔စစ္ဗ်ဴဟာ

မခ်ီလာခင္ကတည္းက

စတာေတြကို

AေသAခ်ာ

ၿပင္ဆင္ေရးဆြဲ စီစU္ထားၿပီးသားပါ၊ တကယ္ေတာ႕ ဆရာေတာ္ဟာ Aရိယာသူေတာ္စင္ဆိုေပမဲ႕ တပည္႔ေတာ္ကိုဖိႏွိပ္ၿပီး Aစစ္ဆိုရင္

Aင္းဝဘက္ကို

ဒီလိုမလုပ္သင္႔ပါဘူး

..ဒကာႀကီးေတာ႕

Aၿပစ္သင္႔ရင္း

Aသာေပး

ဆရာေတာ္ရယ္

Aားၿပဳေနတာပဲ၊ လို႕ခပ္ဖိဖိေလး

သင္႔ေနေတာ႕တာပဲ

ဗုဒၶရဲ႕တပည္႔သား

ၿပန္ေၿပာေတာ႕

ဘုန္းႀကီးရင္ထဲမွာ

Aင္း

ဘယ္သူသာေစ

ဘယ္သူနာေစရယ္လို႕ မရွိပါဘူး ဒါသစၥာပါ ဘုန္းႀကီးရင္ထဲမွာၿဖစ္ေနတာက ဒီစစ္ပြဲႀကီး မၿဖစ္ဖို႕ ရဟန္းၿပည္သူေတြ မင္းေခါင္ကိုေရာ

ဆင္ရဲပင္ပန္းမွဳမၿဖစ္ေစဖို႕ဆိုတဲ႔ ဘုန္ႀကီးAညီAမွ်

ေစတနာပဲရွိပါတယ္၊

ဒကာႀကီးကိုေရာ

ေမတၱာထားပါတယ္လို႕

စႀကိဳသူၿမတ္က

စစ္ေဆးေမးၿမန္မယ္ဆိုတဲ႔

ရည္ရြယ္ခ်က္နဲ႔

ခပ္ေလးေလးၿပန္ေၿပာရွာပါသတဲ႔။ AဲဒီAခ်ိန္မွာ

Aင္း၀သားေတြကို

ဖမ္းဖို႕တာဝန္ေပးထားတဲ႔ သမိန္သံႀကယ္ဝင္လာၿပီး ေရႊႀကက္ယက္ဘုရားကေန ဖမ္းဆီးလာတဲ႔ Aင္းဝသား

ဘုရားကြ်န္

၇ေယာက္နဲ႔

ေခါင္းၿပတ္

၃၀ေလာက္ကို

ရာဇာဓိရာဇ္ထံကို

လာေရာက္ဆက္သပါသတဲ႔၊ ရာဇာဓိရာဇ္က ဖမ္းမိတာနဲ႔ သူဆီေခၚလာဖို႕ Aမိန္႔ေပးထားတာကိုး။ ဒါကိုစႀကိဳသူၿမတ္ၿမင္ေတာ႕

Aေတာ္ေလး

ရင္ထဲမေကာင္းၿဖစ္သြားၿပီး

ဟယ္

ဘုရားဘုရား

ဒကာႀကီး မလုပ္သင္႔မလုပ္ထိုက္တဲ႔ Aလုပ္ကို က်ဴးလြန္လိုက္ၿပီ၊ ဒကာႀကီးက Aင္းဝကို ခ်ီလာတာ သာသနာေတာ္ကို ေၿမာက္စားဖို႕လို႕ ေၿပာေတာ႕ ဘုန္းႀကီးAေတာ္ဝမ္းသာသြားခဲ႔တာ Aခုေတာ႕ ဒကာႀကီးရဲ႕လူေတြက ဘုရားေဝရာဝစၥလုပ္ေနတဲ႔ Uပါသကာေတြကို သတ္တာကို ၿမင္ရေတာ႕ ဒကာႀကီးကို ငါမယံုေတာ႕ဘူး၊ ဒါဟာရတနာသံုးပါးကို ၿပစ္မွားတာပဲ ကံႀကီးထိုက္ေတာ႕မယ္၊ ကဲ ငါဒါေတြကို မၿမင္ခ်င္ေတာ႕ပါဘူး ငါ႔ကိုၿပန္ခြင္႔ပါ ဒကာႀကီးဆိုၿပီး ထိုင္ရာကထေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္က ၿပာၿပာသလဲပဲ ခြင္႔လႊတ္ပါဆရာေတာ္ဘုရား Aင္းဝကိုတပည္႔ေတာ္ ေရာက္ေနေပမဲ႕ ၿမိဳ႕ၿပင္မွာ လူမေတြ႔ရလို႕ ၿမိဳ႕တြင္းသတင္းမသိရဘူး၊ ဒါေႀကာင္႔ လူေတြ႔ရင္ ဖမ္းေခၚခဲ႔ဖို႕ ခိုင္းထားတာကို တပည္႔ေတာ္ စစ္သည္ေတြက ေၿခလြန္လက္လြန္လုပ္မိသြားပါတယ္၊ တပည္႔ေတာ္က ဖမ္းဆီးရံုသာ ဖမ္းဖို႕မွာထားတာကို လက္လြန္ေၿခလြန္လုပ္တဲ႔ စစ္သည္ေတြလည္း တပည္႔ေတာ္ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ Aေရးယူပါ႔မယ္ လို႕ေလွ်ာက္ထားပါတယ္။

Page | 166


ဒီလိုေလွ်ာက္ထားေတာ႕ ထပ္လုပ္ၿပန္ၿပီ၊

စႀကိဳသူၿမတ္က

ဘုန္းႀကီးေႀကာင္႔

ဘုန္းႀကီးAၿပစ္ၿဖစ္မွာေပါ႔။

ဒကာႀကီးက

ဒကာႀကီးရဲ႕

ကဲကဲ

ဒကာႀကီးရဲ႕

ဘုန္ႀကီးကို

စစ္သည္ေတြ

Aာပတ္သင္႔ေAာင္

Aၿပစ္ဒဏ္ခံရမယ္ဆိုရင္

စစ္သည္သူရဲေတြလည္း

Aၿပစ္မေပးပါနဲ႔လို႕

ဘုန္းႀကီးေမတၱာရပ္ခံပါရေစ ၿပီးေတာ႕ Aခုဖမ္းလာတဲ႔ ဘုရားကြ်န္ေတြကိုလည္း ဘုန္းႀကီးကိုလွဴပါ လိုေၿပာတာနဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ ဖမ္းလာတဲ႔ ဖရကြ်န္၇ေယာက္ကို လွဴဒါန္းၿပီး စႀကိဳသူၿမတ္ဆီမွာ သီလခံယူပါတယ္။ ရတနာသံုးပါးနဲ႔ သီလခံယူAၿပီးမွာ ရာဇာဓိရာဇ္ ႏွလံုးသားေတြ ႏူးညံ႕သြားတယ္ ဒါနဲ႔ပဲ ေနာက္ဆံုး Aရွင္ဘုရား တပည္႔ေတာ္ Aရွင္ဘုရားရဲ႕ ႀသဝါဒကို ခံယူၿပီး စစ္ရုပ္ပါေတာ႕မယ္ စႀကိဳသူၿမတ္ကို ကတိေပးလိုက္တယ္၊

ဒါေပမဲ႕

တပည္႔ေတာ္

ဘုရားေက်ာင္းေတာ္တေဆာင္ေတာ႕

ဒီကိုေရာက္ခဲ႔တဲ႔

ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းပါရေစ

Aထိမ္းAမွတ္နဲ႔

လို႕ခြင္႔ေတာင္းပါတယ္။

စႀကိဳသူၿမတ္ကလည္း သာသနာ႕ဒါယကာ Aရွင္မင္းႀကီး သဒၶါေပါက္တဲ႔ေနရာမွာ လွဴဒါန္းပါလို႕ ခြင္႔ေပးလိုက္ပါသတဲ႔။ ရာဇဓိရာဇ္ လွဴတဲ့ေက်ာင္း စႀကိဳသူၿမတ္ဆရာေတာ္က ကုသိုလ္ၿပဳတာပဲ လွဴပါလို႕ ခြင္႔ၿပဳတာနဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း သူစီးလာတဲ႔ ေရႊေဖာင္ေတာ္ႀကီးကိုဖ်က္ၿပီး ေရႊႀကက္ယက္ဘုရား တံတိုင္းေတာ္မွာ ဘုရားေက်ာင္းတေဆာင္ ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းေစတယ္၊ စုလစ္မြန္းခြ်န္း

ဟံသာဝတီက

ပန္းပုပန္းပြတ္

Aတြင္းနံရံေတြမွာလည္း

Aေတာ္ဆံုး

သစ္သားရုပ္လံုး

ပန္းခ်ီေဆးၿခယ္

တည္ေဆာက္ထားေလေတာ႕

မြန္ပိသုကာပညာရွင္ေတြရဲ႕ ရုပ္ႀကြေတြထြင္းထုထားသလို

ေဆးေရးလက္ရာေတြနဲ႔

ေက်ာင္းေဆာင္ႀကီးဟာ

တန္ဆာေတြဆင္ယင္ၿပီး

Aေတာ္သပၸယ္လွပပါသတဲ၊

ရာဇာဓိရာဇ္လည္း သူေရစက္ခ်ေဆာက္လုပ္လွဳဒါန္းတဲ႔ ေက်ာင္းေဆာင္ႀကီးကို တစိမ္႔စိမ္႔ႀကည္႕ရင္း ပီတိေတြေဝေနရွာတာေပါ႔။ သူ႕ကတိAတိုင္း ပုဂံမွာရွိတဲ႔

ေက်ာင္းေဆာင္

တပ္ဆုပ္ဖို႕

သူ႕တပ္ေတြကို

တန္ခိုးႀကီးဘုရားေတြကို

ဝင္ဖူးဦးမွာမို႕

ေရစက္ခ်ပြဲၿပီးေတာ႕ ၿပင္ဆင္ခိုင္းတယ္၊

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

ဟံသာဝတီၿပန္လမ္းမွာ

စႀကိဳသူၿမတ္ကိုလည္း

ဘုရားဖူးလိုက္ဖို႕

ပင္႔ဖိတ္တယ္၊ စႀကိဳသူၿမတ္လည္း လိုက္မယ္လို႕ဂတိၿပဳရတာေပါ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ၿမန္ၿမန္ၿပန္သြားဖို႕ Aေရးႀကီးတယ္ေလ။

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

စိတ္ႏွလံုးႀကည္ေမြ႔စြာခံစားရင္း

ကုသိုလ္တရားရဲ႕ပီတိစိတ္မွာ

AတီးAမွဳတ္AကAခုန္ေတြနဲ႔

တပ္ၿပန္ဆုတ္လို႕

ေAာက္Aရပ္ကိုစုန္ပါေတာ႕တယ္။ ဟံသာဝတီတပ္ေတြ AတီးAမွဳတ္ေတြနဲ႔ စစ္ကိုင္းကေန တပ္ဆုတ္ၿပီး Eရာဝတီၿမစ္ေရနဲ႔Aတူ စုန္ဆင္းသြားတာကိုၿမင္တာနဲ႔

မင္းေခါင္က

ရာဇာဓိရာဇ္လွဴထားတဲ႔

ေရႊႀကက္ယက္ဘုရားက

Page | 167


ေက်ာင္းေဆာင္ေတာ္ကို မီးရွိဳ႔ဖ်က္ဆီးခိုင္းေတာ႕တာပဲ။ AဲဒီAခ်ိန္မွာ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕တပ္ႀကီးက သိပ္ေဝးေဝးမေရာက္ေသးဘူးတဲ႔

ဒီေတာ႕

တလိပ္လိပ္တက္လာတာကိုႀကည္႔ၿပီး သေဘာေပါက္တာေပါ႔။ Aမွဳန္႔ၿဖစ္သြားေAာင္

သူလွဴထားတဲ႔ေက်ာင္းေဆာင္ကို

ေဒါသတႀကီးနဲ႔ ငါလုပ္မယ္လို႕

ေတြ႔လားAရွင္ဘုရားရဲ႕ဘုရင္က

ေရႊႀကက္ယက္ဘုရားဖက္ဆီက

တပ္ေတြAကုန္ရပ္ သူတပ္ေတြကို

မီးခိုးလံုးေတြ

မင္းေခါင္မီးရွိဳ႕ၿပီဆိုတာ

Aင္းဝကိုၿပန္လွည္႔

Aမိန္႔ေပးၿပီး

ဒီေကာင္ကို

စႀကိဳသူၿမတ္ကိုလည္း

ဘယ္ေလာက္မိုက္ရိုင္းသလဲဆိုတာ

ေတြ႔ၿပီမဟုတ္လားလို႕

Aၿပစ္တင္ေတာ႕တာေပါ႔။ စႀကိဳသူၿမတ္လည္း မင္းေခါင္ရဲ႕လုပ္ရပ္Aတြက္ Aေတာ္ေလးစိတ္မေကာင္းၿဖစ္သာြ းတယ္ ၿပီးမွ ဒကာေတာ္Aရွင္မင္းႀကီး မီးခဲကိုကိုင္သူဟာ မီးေလာင္သလိုပဲ Aရွင္မင္းေရစက္ခ် လွဴဒါန္းထားတဲ႔ ေက်ာင္းေဆာင္ေတာ္ဟာ

သာသနာပိုင္ၿဖစ္သြားၿပီ၊

သူၿပဳတဲ႔Aေႀကာင္းAတိုင္း ၿဖစ္ေပၚေနတဲ႔

ပ်က္စီးမွဳAက်ိဳးကို

ကုသိုလ္စိတ္ေႀကာင္႔ၿဖစ္တဲ႔

လက္ကိုင္ထားပါလို႕

ရေစေတာ႕မယ္။

ပီတိစိတ္ကို

ရာဇာဓိရာဇ္ကို

သူဘာမွပိုမေၿပာတတ္ေတာ႕ဘူး

သာသနာ႕ပစၥည္းကို

ဖ်က္ဆးီ သူဟာ

Aရွင္မင္းႀကီးရင္ထဲမွာ

Aပ်က္စီးမခံပါနဲ႕၊

ခႏီၱတရားကိုသာ

ႏွစ္သိမ္႔ဆံုးမရွာတယ္၊

မင္းေခါင္လြန္ေနတာ

ဒီ႕ထက္လည္း

သူ႔မ်က္ၿမင္မဟုတ္လား။

ဒီAခ်ိန္မွာ

သမိန္ၿဗာဇၨ၊ Aမတ္ဒိန္၊ မဟာသမြန္ စတဲ႔မတ္ႀကီးေတြကလည္း နဳတ္ထားတဲ႔တပ္ကို ၿပန္လွည္႔ၿပီး Eရာကိုဆန္တက္လို႕

Aင္းဝကိုစစ္တိုက္ဖို႕ဆိုတာ

Aၿပစ္ကပိုမ်ားလိမ္႔မယ္၊

ၿပီးေတာ႕

တပ္ၿပန္ဆုတ္ေတာ႕မယ္လို႕ ထြက္ၿပီးသားဆင္စြယ္

မလြယ္နိဳင္ပါဘူးဖရား

Aရွင္မင္းႀကီးက

စႀကိဳသူၿမတ္ဆရာေတာ္ကို

ဂတိေပးထားတယ္မဟုတ္လား၊

ၿပန္ဝင္ရိုးမရွိဆိုတဲ႔Aတိုင္း

Aက်ိဳးထက္

Eကရာဇ္မင္းတို႕ရဲ႕စကား

ၿပဳထားတဲ႔ဂတိကိုသာ

ဆက္လက္ကိုင္စြဲၿပီး

ဟံသာဝတီကိုသာ စုန္သင္႔ပါတယ္လို႕ ဝိုင္းေလွ်ာက္ႀကေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း စိတ္ေလွ်ာ႕ၿပီး ကဲ မူလခ်ီေနတဲ႔Aတိုင္း ေAာက္ကိုဆက္စုန္လို႕ Aမိန္႔ေပးလိုက္ေတာ႕သတဲ႔။ Uပါေကာင္းဆိုတဲ့သူ ပုဂံေရာက္ေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္ ပုဂံတန္ခိုးႀကီးဘုရားေတြကိုဖူးေမွ်ာ္တယ္၊ ဘုရားပုထိုးေက်ာင္းကန္ ေဆာက္လုပ္လွဴဒါန္းမွဴေတြ ၿပဳလုပ္တယ္တဲ႔၊

ဒီေနာက္ေတာ႕

ပုဂံမွာေနရစ္ခဲ႔ပါတယ္။ စႀကိဳဘုရားေပၚတက္ၿပီး ဆိုဗီနီးယားေပါ႔။

သံဃာေတာ္ေတြကို

ဆြမ္းကြမ္းပစၥည္းေလးပါး

ေAာက္ဘက္ကိုဆက္စုန္ပါတယ္၊

ဒီလိုစုန္လာလိုက္တာ

စႀကိဳသူၿမတ္ကေတာ႕

စေလေAာက္ေရာက္ေတာ႕

ဘုရားေပၚကဆင္းတုေတာ္ေတြကို

ဒါကိုဗမာAရပ္သားေတြက

လွဴးဒါန္းတာေတြ

ယူႀကသတဲ႔

မခံရပ္နိဳင္တာနဲ႔

ေရွ႔ေၿပးတပ္ဟာ Aင္းဝၿပန္

Aင္းဝၿမင္းတပ္နဲ႔ေပါင္းၿပီး

ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ တိုက္ခိုက္တာေႀကာင္႔ မြန္တပ္ေတြ ထြက္ေၿပးရတယ္။

Page | 168


Aဲလိုရုန္းရင္းဆန္ခတ္ၿဖစ္ေနခ်ိန္မွာပဲ ေဖာင္ကပ္ေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ကမ္းထက္တက္ၿပီး

ကမ္းထက္တက္ေတာ႕

စစ္သူႀကီး

ေဖာင္ေတာ္ဆိုက္ကပ္လာပါေလေရာ။ Aေၿခေနကိုႀကည္႔တယ္၊

Uပါေကာင္းနဲ႔တပ္ဖြဲ႕ဟာ

ဒီလိုသူ႕ရွင္

သူ႕ရွင္လံုၿခံဳေရးAတြက္

ကမ္းေပၚေၿပးတက္ၿပီး တိုက္ပြဲထဲ ခုန္ဝင္သြားတယ္ Aင္းဝတပ္ကလည္း ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ႀကီးကို ဆီးတိုက္ေတာ႕ Aနီးကပ္တိုက္ပြဲၿဖစ္ၿပီး Uပါေကာင္းေပါင္ကို လွံထိုးမိေရာ၊ ေပါင္လွံထိေတာ႕ Uပါေကာင္လဲသြားတာေပါ႔ ၿမင္းနဲ႔Aၿပင္းဝင္လာၿပီ ဝင္လာတဲ႔

ၿမင္းကို

ေၿခၿပတ္သြားတဲ႔

ဒါကိုၿမင္လိုက္တဲ႔

ဒါးနဲ႔Uပါေကာင္းကို ေၿမၿပင္ေပၚမွာလဲၿပီး

ၿမင္းေပၚက

Aင္းဝသူရဲေကာင္းကို

Aင္းဝၿမင္းစီးသူရဲတေယာက္က

ခုတ္ဖို႕ႀကံတယ္၊ ေၿခေထာက္ကို

သူရဲလည္း

ဒါးနဲ႔ဆီးပိုင္းတယ္၊

Uပါေကာင္းက

ပိုင္းလိုက္ေတာ႕

ၿပဳတ္က်တာေပါ႔၊

သတိမလစ္ပဲ

ၿမင္းေၿခၿပတ္ေရာ၊

Uပါေကာင္းဟာ

လည္ပင္းကိုမိမိရရပိုင္းမိတာနဲ႔

က်လာတဲ႔

Aင္းဝသူရဲေကာင္း

ေခါင္းၿပတ္ထြက္သြားသတဲ႔၊ ဒီသူရဲေကာင္းက Aင္းဝၿမင္းတပ္ရဲ႕ ေခါင္းေဆာင္ပိုင္းထဲကေနမယ္ သူ႕ရဲ႕Aၿဖစ္ကိုၿမင္တာနဲ႔ က်န္တဲ႔ Aင္းဝၿမင္စီးသူရဲေတြ Uပါေကာင္းကို ဟာဒီလူစြမ္းလွခ်ည္လား သာမန္လူေတာ႕မဟုတ္ဘူး နတ္ဘီလူးလားပဲ ဆိုၿပီးေၿပးပါေလေရာတဲ႔။ တိုက္ပြဲကိုႀကည္႔ၿပီး တိုက္ပြဲကိုႀကည္႔ၿပီး ရာဇာဓိရာဇ္က Uပါေကာင္းရဲ႕ဒဏ္ရာကို သူသိုင္းထားတဲ႔ ပုဝါစနဲ႔

ပတ္တီးစည္းေပးရင္း

ငါAင္းဝကိုခ်ီတုန္းက

Aင္းဝကိုေက်ာ္ၿပီး

တေကာင္းေတာင္

ေရာက္သြားေသးတယ္ ဘယ္ေကာင္ကမွ ငါ႔တပ္ကိုမထိပါးရဲ မတိုက္ရဲဘူး၊ Aခု စႀကိဳသူၿမတ္ရဲ႕ ေတာင္းပန္မွဳေႀကာင္႔

ေAာက္ကို

ဒီေကာင္ေတြAၿမင္မွာ ၿပရေသးတာေပါ႔၊

ၿပန္စုန္မယ္ဆိုမွ

ငါစစ္ရွံဳးၿပီးၿပန္တယ္ေပါ႔၊

ေဟ႕

ေဟာဒီစေလကို

ငါတပ္ကိုဒီလိုလာတိုက္တယ္၊

ေကာင္းၿပီေပါ႔ကြာ

မရမၿခင္း

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕Aေႀကာင္း

ငါဆက္မစုန္ဘူးေဟ႕

လို႕ႀကိမ္းဝါးၿပီး

စေလကိုတိုက္သတဲ႔၊ စေလဟာ ခံစစ္သိပ္မေကာင္းတဲ႔ ၿမိဳ႕မို႕လား ဒါ႔မွမဟုတ္ Uပါေကာင္းရဲ႕ သတင္းကိုႀကားၿပီး

ဗမာတပ္ေတြ

Aရမ္းေႀကာက္ေနလို႕လားေတာ႕

မသိပါဘူး

သိပ္ခက္ခက္ခဲခဲႀကီးေတာင္ မတိုက္လိုက္ရဘူး၊ စႀကိဳကို ရာဇာဓိရာဇ္ရလိုက္တယ္။ စေလကိုရၿပီး သံု႕ပန္းေတြမိမွပဲ

ေခါင္းေလာင္းက်မွာ

တေလေမေက်ာ္ကို

ၿပည္စား

ထားရစ္တဲ႔

လက်ၤာပ်ံခ်ီ

သူ႕သမတ္

ဝင္တိုက္ၿပီး

ေစာမဟာရာဇ္နဲ႔

သမီးေတာ္

သမီးေတာ္ကိုဖမ္းသြားေႀကာင္း

သိရေတာ႕တယ္။ သာဝတၱိတိုက္ပြဲ ေခါင္းေလာင္းက်ကို သတင္းဟာ

ၿပည္စားလက်ၤာပ်ံခ်ီက

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

ႏွလံုးသားကို

ဝင္တိုက္ၿပီးသမီးေတာ္ကို

ဖမ္းသြားတယ္ဆိုတဲ႔

Aက္စစ္နဲ႔Aပက္ခံရသလို႕

ဆက္ဆက္နဲ႔

Aခံစားခက္ေစသတဲ႔၊ ဒါနဲ႔ေဒါသတႀကီး တပ္ေတြAားလံုး Aင္းဝၿပန္လည္႔ Aင္းဝကိုမရမခ်င္း

Page | 169


ပဲခူးငါမၿပန္ဘူးဆိုၿပီး Aမိန္႔ေပးေတာ႕တာေပါ႔။ ဒါေပမဲ႕ သူရဲ႕တပ္မွဴးႀကီးေတြက သူ႔ရဲ႕AစီစU္ကို လက္မခံႀကပါဘူး

ဒါနဲ႔

သူယံုႀကည္ကိုးစားတဲ႔

သမိန္ၿဗာဇၨနဲ႔

Aမတ္ဒိန္

ဦးေဆာင္လို႕

ေႀကာက္ေႀကာက္နဲ႔ ဝိုင္းၿပီး Aရွင္မင္ႀကီး ဆုတ္လာတဲ႔တပ္ကို ၿပန္လွည္႔ၿပီး ခ်ီတက္ဖို႕ဆိုတာ Aင္မတန္စြန္႔စားရမဲ႔

Aလုပ္ၿဖစ္တယ္၊

စစ္သည္ေတြႏြမ္းနယ္ေနႀကပါၿပီ၊

ဒီေတာ႕ပဲခူးၿပန္ၿပီ

စစ္သည္ေတြကို ေကာင္းေကာင္းAနားေပး ၿပီးမွ AားAင္ၿပည္႔ၿပည္႔နဲ႔ ေနာက္တခ်ီ ၿပန္တိုက္ရင္ Aေတြ႔ႀကံဳလည္းရွိၿပီးသား မနိဳင္ပဲရွိရိုးလား

Aင္Aားလည္းၿပည္႔ေနတဲ႔

လို႕

ဟံသာဝတီတပ္ဟာ

Aႀကံေပးစကားေၿပာႀကေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္လည္း

Aင္းဝကို ရင္မွာေဒါသနဲ႔

နာက်င္ေနရက္နဲ႔ မတက္သာလို႕ ဆက္ဆုတ္ရေတာ႕တာေပါ႔။ ဒလေရာက္ေတာ႕ သမက္ေတာ္ ေစာမဟာရာဇ္ကိုေတြ႔တယ္၊ ေဒါသထြက္ေနတဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ သမီးေတာ္ကိုပစ္ၿပီး ကိုယ္လႊတ္ရုန္းေၿပးရပါ႔မလားဆိုၿပီး Aပိုင္းပိုင္းၿဖစ္ေAာင္ ခုတ္သတ္ေစ လို႕ Aဲမြန္ဒယာကိုAမိန္႔ေပးပါတယ္၊ ဒလေန ကူေက်ာင္းဆရာေတာ္ မဟာသာမိနဲ႔ သံဃာေတာ္ေတြက ေစာမဟာရာဇ္ရဲ႕ Aသက္ကို ခ်မ္းသာေပးဖို႕ ေမတၱာရပ္ခံေသးသတဲ႔ ဒါေပမဲ႕ ေနာက္က်သြားပါၿပီ။ ဇင္မယ္ရွမ္းေသြးပါတဲ႔

ေစာမဟာရာဇ္ကို

Aဲမြန္ဒယာတပ္သားေတြဟာ

ပဲခူးနန္းတြင္းမွာ

ေၿခၿပတ္လက္ၿပတ္

သိပ္ႀကည္႔ရသူမရွိဘူးထင္ရဲ႕

Aပိုင္းပိုင္းၿဖစ္ေAာင္

လက္ၿမန္ေၿခၿမန္ပဲ

ရက္ရက္စက္စက္ စီရင္လိုက္ႀကၿပီး ေရထဲပစ္ခ်လိုက္ပါေလေရာ။ ပဲခူးေရာက္ေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ သူတပ္ကို ေကာင္းေကာင္းAနားေပးၿပီး Aားေမြးေစတယ္၊ Aားၿပည္႔တာနဲ႔ တပ္ကိုၿပန္ၿပင္ၿပီး ေရေႀကာင္း ႀကည္းေႀကာင္း စစ္ေႀကာင္း ၂ေႀကာင္းနဲ႔ ၿပည္ကို ခ်ီတက္ေတာ႕တာပဲ။

မင္းေခါင္လည္း

ပဲခူးတပ္ေတြ

ခ်ီလာၿပန္ၿပီ

ႀကားတာနဲ႔

ၿပည္ကိုကူဖို႕

ၿမင္းသည္ေတာ္ ၃၀ဝ၀ဝနဲ႔ ၿပည္ကိုဆင္းလာတယ္။ ဒီလိုမင္းေခါင္တပ္ေတြ ဆင္းလာတာႀကာေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

Aင္းဝတပ္ေတြကို

မြန္နယ္ထဲေရာက္မွ

Aႀကိမ္ႀကိမ္သူAနိဳင္ရဖူးတဲ႔

Aပိုင္တိုက္ရင္ေကာင္းမလား

ဒါမွမဟုတ္

ဗ်ဴဟာAတိုင္း

မြန္နယ္ထဲAေရာက္မခံ

ပဲတိုက္ပစ္လိုက္ရမလား သူ႕တပ္မွဴးေတြနဲ႔ တိုင္ပင္ေဆြေႏြးသတဲ႔။ ေဆြးေႏြးေတာ႕ သမိန္ၿဗာဇၨက မင္းႀကီး ေရတပ္မွာ ေနခဲ႔ပါ၊ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕ ႀကည္းေႀကာင္းခ်ီၿပီ မင္းေခါင္ကိုသြားတိုက္မယ္ မြန္နယ္ထဲAဝင္မခံဘူးလို႕

ေလွ်ာက္ေတာ႕

သေဘာက်တာနဲ႔

Aမတ္ႀကီး

သမိန္ၿဗာဇၨကို

ႀကည္းတပ္ဦးစီးခ်ဳပ္ခန္႔ၿပီး တပ္မ၇မ စစ္သည္ ၃ေသာင္း ဆင္၇၀နဲ႔ ခ်ီေစပါတယ္။ ဒါေပမဲ႕ Aဓိကတပ္ေတာ္ၿဖစ္တဲ႔ ေရေႀကာင္းခ်ီတပ္ကိုေတာ႕ သူကိုယ္တိုင္ေခါင္းေဆာင္ၿပီး စစ္သေဘၤာ (ေလွႀကီး) ၂၀ဝ၀ စစ္သည္၇၀ဝ၀ဝနဲ႔ ၿပည္ကိုဆန္ပါတယ္။ သမိန္ၿဗာဇၨဦးေဆာင္တဲ႔

ႀကည္းတပ္ဟာ

Aင္းဝတပ္ေတြနဲ႔

ေသမေသာက္ရြာမွာ

ထိပ္တိုက္ေတြ႔ႀကတယ္။ ေသမေသာက္ (သာဝတၱိ)ရြာၿပင္မွာ ကြင္းၿပင္ႀကီးရွိၿပီး ေဘးႏွစ္ဖက္မွာ သစ္ေတာႀကီးေတြ ဖံုးလႊမ္းေနတယ္။ Aဲဒီကြင္းၿပင္မွာ ပဲခူးတပ္နဲ႔ Aင္းဝတပ္တို႕ ဆံုႀကတာပဲ။ ေတြ႔တယ္ဆိုတာနဲ႔ Aင္းဝၿမင္းစီးတပ္သားေတြဟာ ရဲရဲဝံ႕ဝံ႕ စစ္မ်က္ႏွာဖြင္႔ၿပီး ေၿပးဝင္လာတာကို

Page | 170


သတိထားမိတဲ႔

သမိန္ၿဗာဇၨဟာ

ေရွ႔ေၿပးတပ္မွဴး

လဂြန္းAိန္ကို

Aရင္မလိုနဲ႔

ကြင္းၿပင္ထဲ

Aရမ္းမထြက္သြားနဲ႔ မင္းရဲ႕တပ္ကို Aေၿခခိုင္ေAာင္ခ်ထား ၿပီးရင္ ငါAခ်က္ေပးတာကိုေစာင္႔ ဒီေကာင္ေတြဝင္လာပါေစ

Aနီးေရာက္မွ

Aင္Aားကိုတြက္ၿပီး

Aပိုင္တိုက္ပါလို႕

ေၿခၿမန္ဆက္သားလႊတ္ၿပီး Aမိန္႔ေပးတယ္။ လဂြန္းAိန္ဟာ သာမန္ရိုးရိုးတပ္သားAဆင္႔ကေန Aစြမ္းစနဲ႔ ထိပ္တန္းေရာက္လာသူၿဖစ္ေတာ႕ ေAာက္ေၿခနဲနဲလြတ္မဲ႔ပံုပဲ၊

လူကလည္းငယ္

ဘုရင္ကလည္းေၿမာက္စားဆိုေတာ႕

လြတ္မယ္ဆိုလည္း မဆန္းဘူးေပါ႔။ ဒါနဲ႔ လဂြန္းAိန္ဟာ သူ႕ဆရာသမိန္ၿဗာဇၨAမိန္႔ေပးတာကို ဟာ ဒီAဖိုးႀကီး ရန္သူAင္Aားကို ေစာင္႔ႀကည္႔ခိုင္းတာ ငါနဲ႔ငါ႔တပ္သားေတြကို ေစာ္ကားတာနဲ႔Aတူတူပဲ ဆိုၿပီး သူ႕ရဲ႕ဗိုလ္ခ်ဳပ္Aမိန္႔ကို မေစာင္႔ပဲ Aင္းဝတပ္ကို ကြင္းၿပင္ႀကီးထဲ ဆင္းၿပီးရင္ဆိုင္တယ္။ လဂြန္းAိန္ထြက္ေတာ႕

က်န္တဲ႔တပ္ေတြလည္း

သမိန္ၿဗာဇၨရဲ႕AစီAစU္Aတိုင္း

ေစာင္႔ၿပီးတိုက္လို႕မရေတာ႕ပဲ ကြင္းၿပင္ထဲထြက္တိုက္ရတာေပါ႔။ တကယ္ေတာ႕

မင္းေခါင္ဟာ

လဂြန္းAိန္က

သူ႕ရဲ႕Aေသခံတပ္ကို

Aဓိကတပ္မႀကီးAထင္နဲ႔

Aင္းဝၿမင္းသည္ေတာ္

၁၀ေယာက္

Aင္းဝAဓိကတပ္မႀကီး

Aပီတိုက္တယ္၊

သတ္လိုက္နိဳင္လိုက္ပါရဲ႕

ဝင္ေဆာင္႔ေတာ႕

Aင္မတန္သတၱိရွိပါတယ္ဆိုတဲ႔

ကြင္းထဲAရင္လႊတ္လိုက္တာပါ၊ တိုက္ေတာ႕

ဒါေပမဲ႕

သူတပ္ဟာ

စစၿခင္း

Aေနာက္ကပါလာတဲ႔

မခံနိဳင္ေတာ႕ဘူး၊

လဂြန္းAိန္နဲ႕

ဒါကို

မခံနိဳင္ေတာ႕

ေတာထဲထြက္ေၿပးပါေလေရာ၊

လဂြန္းAိန္တပ္သား ၅၀-၆၀ေလာက္လည္း Aင္းဝလွံဖ်ားမွာ ကားကနဲပါသြားတာေပါ႔။ ဟိုးတုန္းက စစ္ပြဲေတြဟာ ဒါးလွံေလးၿမွားေတြနဲ႔ ၿမင္းေတြ ဆင္ေတြ သံုးၿပီးတိုက္တ႔ဲ တိုက္ပြဲေတြမို႕ တပ္လန္ရင္ တပ္ပ်က္ရင္

ၿပန္စုရခက္သလို၊

Aရွိန္နဲ႔ထိုးဝင္လာရင္လည္း

ခုခံဖို႕ခက္တာေပါ႔။

လဂြန္Aိန္တပ္ပ်က္ေတာ႕ Aေနာက္ကပါလာတဲ႔ Uပါေကာင္း ၿဗထဗိုက ေဘာေက်ာ္တို႕တပ္လည္း မခံနိဳင္ဘူး ေတာထဲထြက္ေၿပးရတာပဲ။ လဂြန္းAိန္တို႕

တပ္ေတြပ်က္သြားတာကို

တပ္မွဴးခ်ဳပ္သမိန္ၿဗာဇၨဆီကို Aမိန္႔ေတာင္းေတာ႕

ဆက္သားလႊတ္ၿပီး

သမိန္ၿဗာဇၨက

ၿမင္လိုက္ရတဲ႔

သမိန္Aင္းဝနိဳင္က

ဘာဆက္လုပ္ရမလဲ

Aမိန္႔ေတာင္းတယ္၊

ဆက္တိုက္ဆိုၿပီး

ကိုယ္တိုင္ဆင္စီးၿပီးထြက္တယ္၊

စစ္ဦးစီးတပ္ကထြက္ေတာ႕ သမိန္Aင္းဝနိဳင္တပ္နဲ႔ သမိန္ဇိပ္ၿပဲတပ္လည္း လိုက္ထြက္တာေပါ႔၊ သံုးတပ္ညီညီနဲ႔

Aင္းဝတပ္ဦးက

လ်င္လ်င္ၿမန္ၿမန္

ဝင္ေဆာင္႔တယ္၊

ပခန္းစားမခံနိဳင္ဘူး

Aေနာက္ကပါလာတဲ႕

တလုပ္စားတပ္ကို

ဒီလိုAင္းဝတပ္ လဂြန္းAိန္နဲ႔

ထိုးစစ္က်ိဳးၿပီး သူတပ္ဟာ

ထိုးစစ္ဆင္လာတဲ႔

တပ္ပ်က္ေရာ၊ ဆက္တိုက္တယ္

တပ္မႀကီး၅တပ္လံုး ေတာထဲကၿပန္ထြက္

ပခန္းစားတပ္ကို

ပခန္းစားတပ္ပ်က္ေတာ႕

တလုပ္စားတပ္လည္းပ်က္တာပဲ။

ဖရိုဖရဲၿဖစ္ေနတာကို

Aခြင္႔ေကာင္းယူၿပီး

နံေဘးကဝင္တိုက္တယ္၊

ေနာက္ေတာ႕

Page | 171


Uပါေကာင္းတို႕

ေဘာေက်ာ္တို႕လည္း

ထြက္တိုက္ေတာ႕

Aင္းဝတပ္မခံနိဳင္ဘူး

လံုးဝၿပိဳကြဲသြားတယ္။ လဂြန္းAိန္ဟာ

Aင္မတန္လ်င္တယ္

သူ႕ကိုသမိန္ၿဗာဇၨဆဲေတာ႕မယ္

Aေရးယူေတာ႕မယ္

သူ႕ရွင္နဲ႔တိုင္ေတာ႕မယ္ဆိုတာသိတယ္ ဒါေႀကာင္႔ ေၿခသြက္လက္သြက္ပဲ Aင္းဝတပ္ရ႕ဲ ဆင္ၿမင္း လူသူသံု႕ပန္းေတြ

ဖမ္းၿပီး

ရာဇာဓိရာဇ္ကို

ေၿပးဆက္တယ္။

ဒီAခ်ိန္မွာ

သမိန္ၿဗာဇၨတို႕က

တပ္ေတြစစ္ေဆး က်ဆံုး ဒဏ္ရာရ စာရင္းေတြၿပဳ၊ စစ္ေႀကာင္းေတြရွင္း ဒါေတြလုပ္ေနရေတာ႕ လဂြန္းAိန္လိုမၿမန္ဘူးေပါ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္က

Aေႀကာင္းစံုမသိပဲ၊

လဂြန္းAိန္ကို

သူ႕ဆီဖမ္းဆီးဆင္ေတြ

AပီAၿပင္ခ်ီးက်ဴးၿပီး

ၿမင္းေတြလာၿပီးဆက္သတဲ႔

ဆုေတြလာဘ္ေတြေပးသတဲ႔၊

ဒါကိုသမိန္ၿဗာဇၨသိေတာ႕

တင္းတာေပါ႔၊ တင္းတင္းနဲ႔ Aခစားမင္ဘူးဆိုပဲ။ သမိန္ၿဗာဇၨAခစားမဝင္ေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္က Aေခၚလႊတ္တာေပါ႔၊ သမိန္ၿဗာဇၨက

ေရာက္လာေတာ႕

ေပါက္ကြဲၿပီး

ကြ်န္ေတာ္လည္း

ဘာလို႕ငါ႔ကိုလာၿပီးAစီရင္မခံတာလဲလို႕

တပ္ပ်က္ၿပီးေတာထဲ

Aစီရင္ခံစရာမလိုေတာ႕ဘူးေပါ႔၊

ဝင္ပုန္းတဲ႔ေကာင္ကို Aရွင္မင္းႀကီးကို

ေမးေတာ႕

ဆုေပးေတာ႕၊

တပ္ပ်က္ေကာင္က

Aစီရင္ခံၿပီးသားပဲလို႕ ေလွ်ာက္တင္သတဲ႔။ သမိန္ၿဗာဇၨဒီလိုေၿပာတာနဲ႔ လဂြန္းAိန္က ေနာက္က

ကြ်န္ေတာ္တပ္က

တပ္ေတြမလိုက္လာေတာ႕

ဘယ္ခံနိဳင္မွာလည္း

မခံနိဳင္ေတာ႕

Aင္းဝတပ္မႀကီးငါးတပ္ကို

ဆုတ္ရတာေပါ႔၊

ၿပန္တိုက္ေတာ႕ ကြ်န္ေတာ္လည္း ေတာထဲကေန Aခုလိုဆင္

ၿမင္းေတြ

AလုAယက္တိုင္ရင္

ဒါေပမဲ႕

ဒါေပမဲ႕

ကြ်န္ေတာ္တတပ္ထဲ

တိုက္Aားလံုးညီညီညာညာနဲ႔

ၿပန္ထြက္တိုက္တာပဲ၊

လာေရာက္ဆက္သနိဳင္တာေပါ႔ ၿငင္းေနႀကတဲ႔

Aရင္ထြက္တိုက္တယ္၊

ဒီလိုတိုက္လို႕လည္း

ၿပန္ေၿပာတယ္။

သူရဲေကာင္း၂ေယာက္ကို

၂ေယာက္သား

ႀကည္႔ရင္း

ရာဇာဓိရာဇ္

ရယ္ေနသတဲ႔၊ ဒါေပမဲ႕ ရာဇာဓိရာဇ္က ဘုရင္ပဲ လူနပ္ပဲ လူလည္ႀကီးပဲ Aာဏာနိဳင္ငံေရးကို ကြ်မ္းကြ်မ္းက်င္က်င္ သူသိတာေပါ႔၊

ကစားတတ္သူပဲ လဂြန္းAိန္ဘက္လွည္႔ၿပီး

ဘယ္လိုၿဖစ္ေနတာလဲ ေAးေနာက္တခါ

သမိန္ၿဗာဇၨစိတ္ဆိုးေၿပေAာင္ ေဟ႕ေရာင္

ဒါAမတ္သူရဲေကာင္းေတြ ဒီလိုၿဖစ္ရင္

မင္းကို

လို႕ခပ္တည္တည္ေဟာက္ၿပလိုက္သတဲ႔၊

မင္းကလူႀကီးကိုမရိုမေသနဲ႔

ေၿပာတဲ႔စကားမဟုတ္

ငါကိုတိုင္

ၿပီးေတာ႕

လုပ္ရမယ္ဆိုတာ လမ္းေဘးစကား

တပ္မွဴးခ်ဳပ္လက္ထဲAပ္ပစ္မယ္

သမိန္ၿဗာဇၨကိုလည္း

လဂြန္းAိန္ထက္ပိုတဲ႔

ဆုလာဘ္ေတြေပးပါသတဲ႔၊ Aနိဳင္ရေတာ႕ Aမတ္Aိုႀကီးလည္း စိတ္ေၿပသြားတာေပါ႔ေလ။

Page | 172


ျပည္တိုက္ပြဲ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ ၿပည္ကိုေရေႀကာင္း ကုန္းေႀကာင္း ၂ဖက္ပိတ္ၿပီးတိုက္ေပမဲ႔ ခံစစ္ကိုAေသAခ်ာ ၿပင္ဆင္ထားတဲ႔

လက်ၤာပ်ံခ်ီရဲ႕Aစြမ္းေႀကာင္႔

ဝိုင္းၿပီးပိတ္ထားတာေပါ႔။

ရက္ႀကာလာေတာ႕

ဇြဲေကာင္းေကာင္းနဲ႔

Aညံ႕မခံဘူး၊

ကုန္သေလာက္ရွိသြားၿပီ

ေနာက္ဆံုး

မသိမ္းနိဳင္ဘူးတဲ႔၊ ၿပည္သားေတြ

ငတ္လာႀကတယ္

ၿမိဳ႕တြင္းမွာရွိတဲ႔ ထန္းပင္ေတြေတာင္

မသိမ္းနိဳင္ေတာ႕ ဒါေပမဲ႕

စားလို႕ရတာမွန္သမွ်လည္း Aလြတ္မေပးေတာ႕ပဲ

လဲခ်ၿပီး

Aဖူးၿပဳတ္စားရတဲ႔Aထိ ၿဖစ္ေနရွာတယ္။ AဲဒီAခ်ိန္မွာ မြန္တပ္ေတြဘက္လည္း မွတ္ၿခင္ယင္ေတြေႀကာင္႔ Aနာေရာဂါေတြ ရလာသတဲ႔။ Aခ်ိန္ကလည္း ေဆာင္းAကုန္ေႏြဦးမဟုတ္လား၊ ၿပည္ရဲ႕ေဆာင္းေႏွာင္းညေတြနဲ႔ ပဲခူးသားေတြ သိပ္မရင္းႏွီးေတာ႕

Aဆင္မေၿပဘူးေပါ႔။

ဒါေႀကာင္႔သမိန္ၿဗာဇၨက

ၿပည္မွာတပ္စြဲထားရတာ

ေနရာက်U္းက်ပ္လြန္းတယ္၊ ေႏြဦးဆိုေတာ႕ ဝမ္းကႏူး ဒီႀကားထဲ ယင္ေကာင္ကလည္းမ်ားေတာ႕ ဝမ္းေရာဂါေႀကာက္ရတယ္ တပ္Aခ်ိဳ႔ကို ခ်န္ၿပီး တပ္မႀကီးကို တဖက္ကမ္းက တလည္းဆီးဆပ္ကို ေရြ႕ထားရင္ ေကာင္းမယ္ထင္ပါတယ္လို႕ ရာဇာဓိရာဇ္ကိုေလွ်ာက္ေတာ႕ AေသAခ်ာသံုးသပ္ၿပီး တူေတာ္ေဘာေက်ာ္တပ္ရယ္ ၿဗထဗိုက္တပ္ရယ္ သူ႕ေယာကၡမ သမိန္ဇိပ္ၿပဲတပ္ရယ္ ၃တပ္ကို နဝင္းဆိပ္မွာ

ခ်န္ထားၿပီး

ဟိုေရာက္ေတာ႕

သူကိုယ္တိုင္နဲ႔

ဗာရဏသီဆိုတဲ႔

က်န္တပ္ေတြကို

တပ္ၿမိဳ႕တည္ၿပီး

တလည္းဆီးကို

ေရြ႔တယ္၊

ႀကည္းတပ္

Aားလံုးကို

ေရတပ္

စခန္းခ်ေစပါသတဲ႔။ ၿပည္သားေတြ

ရိကၡာၿပတ္ၿပီး

ဖြဲႏုနဲ႔ထန္းAူကို

ၿပဳတ္စားေနရၿပီ၊

Aႀကာႀကီးေတာင္႔ခံနိဳင္မွာ

မဟုတ္ေတာ႕ဘူး မႀကာခင္မြန္လက္ထဲက်ေတာ႕မယ္လို႕ ႀကားရေတာ႕ မင္းေခါင္ဟာ မေနနိဳင္ဘူး ငါဆင္းမကူရင္ ဆင္ႏွစ္ရာ

ၿပည္ၿမိဳ႕ေတာ႕

ၿမင္းသံုးေထာင္နဲ႔

ေၿမထဲေရာက္ေတာ႕

မြန္လက္ထဲေရာက္ေတာ႕မွာပဲဆိုၿပီး ႀကည္းေႀကာင္းခ်ီၿပီ

တပ္ဖြဲ႔ၿပီးစခန္းခ်ေနသတဲ႔။

ႀကားတာနဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

Aင္းဝတပ္

Aင္AားAေတာ္ႀကီးမားတယ္

မထားသင္႔ကိုေဆြးေႏြးတယ္၊ Aမတ္ႀကီးေတြက ေလွ်ာက္ႀကေပမဲ႕၊

နဝင္းက

ၿပည္ကိုဆင္းခ်လာတယ္၊

Aင္းဝကမင္းေခါင္ရဲ႕တပ္ကူေတြ

စစ္ဆင္ေရးတပ္မွဴးႀကီးမ်ား သမိန္ၿဗာဇၨ၊

ၿဖဳတ္ၿပီး

Aင္းဝကေန

စစ္သည္ခုနစ္ေသာင္း

AေရးAေပၚAစည္းAေဝးေခၚၿပီး

ဒီေတာ႕နဝင္းက Aမတ္ဒိန္နဲ႔

တပ္သံုးတပ္

ဆက္ထားသင္႔

မဟာသာမြန္စတဲ႔

ဗာရာဏသီကိုေရြ႕လာသင္႔ေႀကာင္း တပ္မွဴး၃ေယာက္က

ဆင္းလာၿပီ

နဝင္းမွာစြဲထားတဲ႔

သမၻာရင္႔

တညီတညႊတ္ထဲ တပ္ကိုၿဖဳတ္ဖို႕ကို

Aၿပင္းAထန္ကန္႔ကြက္ပါသတဲ႔။ နဝင္းတပ္မွဴးႀကီး၃ေယာက္က AေနAထားေရာက္ေနၿပီ၊

ၿပည္ကိုဝိုင္းထားတာ

ရိကၡာမရေAာင္

ဆက္ၿပီး

၃လရွိၿပီ၊

ၿပည္ဟာယဲ႕ယဲ႕ေလး

ပိတ္ဆို႕ထားရင္

ၿပည္ကိုရေတာ႕မယ္။

Page | 173


ဒီလိုAေနAထားကေန

တပ္နဳတ္လိုက္လို႕

ၿပည္ကိုဘယ္လိုလုပ္ၿပီး

Aင္းဝတပ္ေတြ

ၿပည္ကိုAားၿဖည္႔ေပးသြားနိဳင္ရင္

သိမ္းလို႕ရေတာ႕မွာလည္း

လို႕ကြန္ပလိန္းတက္ေတာ႕

သမၻာရင္႔Aမတ္ႀကီးေတြက ၿပည္ဟာ Aုတ္ၿမိဳ႕ရိုးနဲ႔ ကာထားတဲ႔ၿမိဳ႕ဆိုတာမေမ႔နဲ႔ဦး မင္းတို႕က ၿပည္ကိုလြယ္လြယ္နဲ႔ ရမယ္တြက္ေနႀကတယ္ AခုAထိဟိုက ႀကံ႕ႀကံ႕ခံေနတာ ထည္႔တြက္ဦး၊ ၿပီးေတာ႕ မင္းတို႕တပ္စြဲထားတဲ႔ နဝင္းၿမိဳ႕က သစ္တပ္နဲ႔ကာထားတဲ႔ၿမိဳ႕ Aင္းဝတပ္ေတြ Aင္နဲ႔Aားနဲ႔ လာတိုက္ရင္ မင္းတို႕ဘယ္လိုခံနိဳင္မလဲ လို႕ ေသေသခ်ာခ်ာ သံုးသပ္ၿပေပမဲ႕ နဝင္းတပ္မွဴးႀကီး ၃ေယာက္က

လက္မခံဘူး၊

ခ်မယ္

Aင္းဝသားေတြက

သံမွဳန္႔စားထားလို႕လား

ဘာညာလုပ္ေနသတဲ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

Aဖိုးႀကီး၃ေယာက္ရဲ႕

စကားကိုAားရေနတာေပါ႔၊

ဒါနဲ႔

စကားကိုမႀကိဳက္ပဲ၊

Aစည္းAေဝးမွာ

နဝင္းတပ္မွဴး၃ေယာက္ရဲ႕

ဘာဆံုးၿဖတ္ခ်က္မွ

မေပးပဲ၊

Aတြင္းေဆာင္ဝင္သြားေရာတဲ႔။ ဒီလိုနဲ႔ Aစည္းAေဝးၿပီးသြားေပမဲ႕ ညေရာက္ေတာ႕ နဝင္းတပ္မွဴး ၃ေယာက္ထဲကို

ေခၚေတြ႔ၿပီး

လံုးဝဆံုးၿဖတ္ထားၿပီးၿပီေပါ႔

နဝင္းမွာေနၿပီး

လို႕ေမးေတာ႕၊

Aင္းဝတပ္ကိုတိုက္ဖို႕

မင္းတို႕သံုးေယာက္

တပ္မွဴးႀကီး၃ေယာက္ကလည္း

ဒါးလွံေလးၿမွား

လက္နက္နဲနဲထပ္ေပး စစ္သည္နဲနဲထပ္ေပး ကြ်န္ေတာ္တို႕ Aင္းဝတပ္ကို လံုးမမွဳဘူးလို႕ ရဲရဲရင္႕ရင္႔ Aာမခံတယ္တဲ႔။

ဒါနဲ႔ပဲ

ၿဖည္႔ဆီးေပးလိုက္တယ္။

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ နဝင္းေရာက္ေတာ႕

တပ္မွဴးႀကီး၃ေယာက္ တပ္မွဴးႀကီးေတြဟာ

လိုAပ္တာေတြကို ခံစစ္Aတြက္

ၿမိဳ႕ရိုး

က်ံဳးေၿမာင္းAေသAခ်ာ ၿပင္ဆင္တယ္၊ စိတ္တိုင္းက် ခိုင္မာေAာင္လုပ္ပါသတဲ႔။ ျပည္စားပ်ံခ်ီ၊ မိုးႀကိဳးသီသို႕ AစီAရင္၊ ၿမိဳ႕ထိပ္ၿပင္က တုတ္တင္ရိုက္ထိုး၊ မီးAိုးေမွာက္သြန္ ဝါးခြ်န္သန၊ မီးစတခ်ိဳ႕ မီးရွိဳ႕တၿခား၊ မီးပြားလွ်ံလွ်ံ ေရနံသဲသဲ၊ Aင္တြဲပြက္ပြက္ ပြဲလ်က္ပူပူ၊ ကိုင္ယူဆို႕ဆီး စပ္သီးရည္မွဳတ္၊ ေက်ာက္Aုတ္ေလာက္လြဲ ဘိဆြဲတံုးေမာင္း၊ Aုပ္ေဆာင္းငယ္တြယ္ သစ္ငယ္သစ္ႀကီး၊ ႏြယ္မီးမွိဳက္ၿမက္ ေလာင္းစြက္ဝါးပို၊ ၿခင္းကိုမီးတိုက္ ခ်ထားလိုက္ေသာ္၊ မီးၿမိဳက္ေသာ႕လား ပဲခူးသားတို႕၊ ဆံုးပါးေသသူ ....

Page | 174


လက္ဝဲသုႏၵရ ဗ်ဴဟစကၠိပ်ိဳ႕ န၀င္းတိုက္ပြဲ ဘုရင္မင္းေခါင္ ကိုယ္တိုင္ဦးေဆာင္တဲ႔ Aင္Aားႀကီးမာလွတဲ႔ Aင္းဝတပ္ႀကီးဟာ သကၠရာဇ္၇၆၇ခု၊ တပို႕တြဲလဆန္း

၅ရက္

ေဝလီေဝလင္းမွာ

နဝင္းမွာတပ္စြဲထားတဲ႔

ဟံသာဝတီတပ္ကိုဝင္တိုက္ပါတယ္၊ တပို႕တြဲလ နံနက္ခင္းမွာ ၿမဴေတြပိန္းေနေAာင္ ထေနခ်ိန္ ေဒါင္းAတက္ ( Dawn Attack ) လုပ္တာေပါ႔ေလ။ သာဝတၱိတိုက္ပြဲမွာ A ထိနာသြားတဲ႔ A င္းဝတပ္ဟာ နာနာက်ည္းက်ည္းနဲ႔ မြန္တပ္ကို ရဲရဲဝံ႕ဝံ႕ႀကီး A ေသခံဝင္တိုးသတဲ႔၊ ေဘာေက်ာ္၊ ၿဗထဗိုက္နဲ႔ သမိန္ဇိပ္ၿပဲတို႕ ဦးေဆာင္တဲ႔ ပဲခူးတပ္ကလည္း ၿမိဳ႕ရိုးေပၚက

ရဲရဲရင္႕ရငခံတာပဲ၊

စိန္ေၿပာင္းေတြနဲ႔

ပထမေတာ႕

ပစ္ႀကထုႀကသတဲ႔

ႏွစ္ဖက္စလံုး

ေနာက္

A ေဝးကေန

A ေၿမာက္ေတြ

A င္းဝတပ္ကA င္A ားပိုေကာင္းလို႕

ၿမိဳ႕ရိုးနားကပ္လာနိဳင္ေတာ႕ ေလးေတြ ၿမွားေတြ လွံေတြသံုးၿပီးတိုက္ႀကတာေပါ႔၊ ဒီလိုနဲ႔တေၿဖးေၿဖး A င္းဝတပ္ေတြ

နဝင္းၿမိဳ႕ရိုးနားကပ္လာတယ္

ၿမိဳ႕ရိုးေပၚတက္နိဳင္ေA ာင္

ႀကိဳးစားလာေလေရာ

ေနာက္ဆံုး

ေလွကားေတြသံုးေထာင္ၿပီး

ဆင္တပ္ၿမင္းတပ္ကလည္း

ဖိၿပီးတံခါးကို

ဖြင္႔ဖို႕ႀကိဳးစားတယ္၊ ပဲခူးသားေတြလည္း နဝင္းၿမိဳ႕ရိုးထဲက ႀကံ႕ႀကံ႕ခံ႕ၿပီးခုခံတာပဲတဲ႔။ လွံနဲ႔ပစ္ ဒါးနဲ႔ထိုး ေလးနဲ႕ပစ္ ဒုတ္နဲ႔ရိုက္ ခဲနဲ႔ထု ဆီပူေတြ ပြဲညက္ပူေတြ ငရုပ္သီးရည္ေတြ ေလာင္းခ်၊ သစ္တံုးေတြမီးရွိဳ႕ၿပီးပစ္ခ်နဲ႔

A မ်ိဳးမ်ိဳးA ၿပင္းA ထန္ခုခံတာေပါ႔ေလ

ဒါေပမဲ႕

မနိဳင္ဘူးတဲ႕

တေၿဖးေၿဖးနဲ႔ A င္းဝတပ္ဟာ ၿမိဳ႕ထဲဝင္ေရာက္လာနိဳင္လို႕ ၿမိဳ႕ထဲမွာ လက္တကမ္းတိုက္ပြဲေတြ ၿဖစ္ပါေလေရာ၊

၂ဖက္တပ္ေတြ

တိုက္ႀကတာ

လံုးေထြးေနတာပဲတဲ႔၊

ဟိန္းသံေဟာက္သံ၊

ႀကိမ္းဝါးသံ ေA ာ္ဟစ္သံ ညီးညဴသံေတြ ဘဝဂ္ညံေနတာေပါ႔။ Eရာဝတီၿမစ္တဖက္ကမ္းမွာ တပ္စြဲထားတဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္တို႕လည္း တိုက္ပြဲၿဖစ္ေနတာ သိေနလွ်က္နဲ႔ တပ္ကူပို႕လို႕မရဘူးၿဖစ္ေနတယ္။

ေႏြဆိုေတာ႕

ၿမစ္ေရကနည္းတယ္ေလ၊

ၿမစ္ကမ္းနံေဘး

သဲေသာင္ၿပင္ႀကီးဟာ သတ္ကြင္းႀကီးၿဖစ္ေနေတာ႕ သြားရင္ခံရမယ္ သိေနတဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ ကမ္းတဖက္က တိုက္ပြဲကို ဒီA တိုင္းပဲလက္ပိုက္ႀကည္႔ေနရတဲ႔A ေနA ထား။ ေဘာေက်ာ္ ၿဗထဗိုက္နဲ႔ သမိန္ဇိပ္ၿပဲလည္း သူတို႕ႀကံဳးဝါးထားတဲ႔A တိုင္း ကိုယ္တိုင္တိုက္ပြဲထဲ ဝင္တိုက္သတဲ႔။ ေနာက္ဆံုး ေဘာေက်ာ္နဲ႔ ၿဗထဗိုက္ဟာ တိုက္ရင္းနဲ႔တိုက္ပြဲမွာ က်ဆံုးသြားသလို သမိန္ဇိပ္ၿပဲကိုလည္း A င္းဝတပ္က A ရွင္မိလိုက္တာေႀကာင္႔ တပ္မွဴးမရွိေတာ႕တဲ႔ ပဲခူးတပ္ေတြ မခံနိဳင္ေတာ႕ ၿပိဳကြဲသြားေတာ႕တာေပါ႔။ တပ္ပ်က္ေတာ႕ ထံုးစံA တိုင္း ေနာက္က်တဲ႕ဖေနာက္

Page | 175


သစၥာေဖါက္ေပါ႔ေလ ၿမစ္ထဲခုန္ဆင္းၿပီး ဟိုတဖက္ကမ္းကို ကူးေၿပးႀကရတာေပါ႔၊ ကူးခ်ိန္မရသူ ေရကူးမတက္သူေတြကေတာ႕ Aင္းဝတပ္ရဲ႕Aမိကိုခံႀကရတာပဲ၊ ပဲခူးသားေတြ ေရကူးေၿပးတာ ၿမစ္ထဲမွာ

ညံေနတာပဲတဲ႔။

Aင္းဝတပ္ေတြ

မိလိုက္တဲ႔

မြန္သံု႕ပန္းAေရAတြက္က

တစ္ေထာင္ေလာက္ေတာင္ရွိတယ္တဲ႔၊ တိုက္ပြဲAတြင္းက်ဆံုးသူေတြနဲ႔ဆိုရင္ ဒီတပြဲမွာ ရာဇာဓိရာဇ္ Aေတာ္Aီစလံေဝသြားတာေပါ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ ေဒါသလည္းထြက္ ရွက္လည္းရွက္ရွက္နဲ႔ ေရကူးေၿပးလာသူေတြကို ကမ္းစပ္ကေန ဆီးခုတ္သတ္ပစ္စမ္းကြာလို႕

လက္စြဲေတာ္Aဲမြန္ဒယာကို

မဟာသာမြန္ႀကားေတာ႕

ေၿပးၿပီး

Aမိန္႔ေပးသတဲ႔၊

ဟာAရွင္မင္းႀကီး

Aခုလိုမိန္႔လိုက္တာ

ရန္သူတပ္ကို

စစ္သည္ေတြဟာ

Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕စစ္သည္ေတြပါ

ဒါကို

Aမတ္ဒိန္နဲ႔

ဘယ္လိုမိန္႔လိုက္တာလဲဖရား၊

Aားေပးတာနဲ႕တူမေနဘူးလားဖရာ႕၊ Aရွင္မင္းႀကီးရဲ႕

ၿမစ္ကူးေၿပးလာတဲ႔ ကယ္ဆယ္မွဳကို

လိုAပ္ေနသူေတြပါ၊ ၿပီးေတာ႕ ဒီလူေတြဟာ Aင္းဝစစ္ကို နိဳင္ေAာင္တိုက္ပါ႔မယ္လို႕ Aာမခံခဲ႔တဲ႔ သူေတြလည္းမဟုတ္ပါဘူး

Aာမခံခဲ႔တာက

ေတာင္းပန္ေလွ်ာက္ထားတာမွ

စိတ္ေၿပၿပီး

သူတို႕တပ္မွဴးေတြပါလို႕

မဟာသမြန္ကို

ၿမစ္ကူးေၿပးစစ္သည္ေတြ

ဆယ္ဖို႕Aမိန္႔ေပးပါေတာ႕သတဲ႔။ ဘုရင္မင္းေခါင္းရဲ႕Aင္းဝတပ္လည္း နဝင္းကိုသိမ္းၿပီး ၿပည္မွာAရင္ကရွိေနတဲ႔ Aင္Aားနဲ႔ေပါင္းၿပီး တပ္မႀကီးတည္ေနတယ္၊ စစ္နိဳင္သူေတြရဲ႕ ထံုးစံAတိုင္း Aင္းဝတပ္ေတြဟာ တံဘိုးေတြမွဳတ္ စည္ေတြတီး ေAာ္ဟစ္ၿပီး ရန္သူကိုရိၿပ ဆြၿပႀကတာေပါ႔ေလ။ ဒါေတြကို ႀကည္႔ရင္း ႀကားရင္း ရာဇာဓိရာဇ္ ေဒါသAလိပ္လိုက္ Aလိပ္လိုက္ထြက္ၿပီး ေတာက္ Aမတ္ႀကီးတို႕ေၿပာတဲ႔စကားကို လက္မခံပဲ

ဟိုေခြးသံုးေကာင္စကားကို

သြားယူစားမိတာ

ေသာက္ရွက္ကို

ေကာင္းေကာင္းကြဲေတာ႕တာပဲကြာ လို႕ေပါက္ကြဲသတဲ႔။ ၿပီးေတာ႕ ကဲ Aမတ္ႀကီးတို႕ မင္းေခါင္ကို က်ဳပ္တို႕မနိဳင္ေတာ႕ဘူးလားဗ်ာ ခပ္ေAးေAးေလး

နိဳင္မဲ႔နည္းမရွိေတာ႕ဘူးလားဗ်ာ

သူ႕နဲ႔ဘာမွမဆိုင္သလို

ကြမ္းစားေနတဲ႔

သမိန္ၿဗာဇၨက

လို႕ေမးေတာ႕မွ ရဲရရ ဲ င္႔ရင္႔ထၿပီး

နိဳင္တဲ႔နည္းရွိပါတယ္ဖရားလို႕ ေလွ်ာက္တင္ပါသတဲ႔။ Aစာေရၿဖတ္စစ္ဆင္ေရး မင္းေခါင္ကို နိဳင္တဲ႔နည္းရွိပါတယ္ လြယ္လြယ္ေလးပါလို႕ သိန္ၿဗာဇၨက ကြမ္းယာ ယာမပ်က္ ထေၿပာလိုက္ေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း Aံ႕ႀသဝမ္းသာၿပီး ဘယ္လိုလဲ ဘယ္လိုတိုက္ရမွာလဲလို႕ Aေလာတႀကီးေမးေတာ႕တာေပါ႔၊ မွဳေလာက္စရာမရွိပါဘူးဖရာ႕

ဒါေပမဲ႕

သမိန္ၿဗာဇၨက မတိုက္ခင္

ေAးေAးပဲ Aရွင္မင္းႀကီးဆီက

မင္းေခါင္Aေရးက ဂတိတခုေတာ႕

ႀကိဳေတာင္းထားရမယ္ ေလွ်ာက္ထားသတဲ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း Aထာကိုင္ေနတဲ႔ သူ႕Aမတ္ႀကီးကို

Page | 176


နဲနဲတင္းသြားတာနဲ႔

ဘာဂတိလည္းAမတ္ႀကီး

သမိန္ၿဗာဇၨက

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးေပးတဲ႔

ေၿပာမွာလည္းၿမန္ၿမန္ေၿပာစမ္းပါ AႀကံAတိုင္းတိုက္ရင္

လို႕ေၿပာမွ မင္းေခါင္မုခ်

ေစ႕စပ္ေရးစကားလာဆိုလိမ္႔မယ္၊ Aဲသလို ေစ႕စပ္ေရးစကားေၿပာရင္ Aရွင္မင္းႀကီးလြယ္လြယ္နဲ႔ Aေလွ်ာ႕မေပးဖို႕ပါဘဲလို႕ ေလွ်ာက္တင္တယ္။ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း

တယ္ဆိုပါလားAမတ္ႀကီး

မင္းေခါင္လာေစ႕စပ္ရင္ ေၿပာၿပစမ္းပါဦး

လြယ္လြယ္နဲ႔

ကဲ

Aမတ္ႀကီးေၿပာတဲ႔Aတိုင္း

Aေလွ်ာ႕မေပးဘူးလို႕

Aမတ္ႀကီးရဲ႕

မင္းေခါင္ကို

က်ဳပ္ဂတိေပးတယ္ဗ်ာ၊

Aနိဳင္ယူမဲ႔

ဗ်ဴဟာေလး

လို႕ခပ္ေထ႕ေထ႕ၿပန္ေၿပာေတာ႕ သမိန္ၿဗာဇၨက Aရွင္မင္းႀကီးသတိမမူလို႕ပါ မင္းေခါင္ခ်ီလာတာ ႀကည္းေႀကာင္းေလ၊ ဒီေတာ႕ စားနပ္ရိကၡာေတြ ေရေႀကာင္းလို ဘယ္မ်ားမ်ားယူလာနိဳင္မွာလဲ၊ ၿပီးေတာ႕

သူAခုလာတာကလည္း

ၿပည္ၿမိဳ႕

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕လက္ထဲမက်သြားရေAာင္

ကသုတ္ကရိုက္ခ်ီလာရတယ္ဆိုေတာ႕ ဒီကိစၥကိုလည္း AေသAခ်ာ စီစU္ခ်ိန္ရခဲ႔မွာမဟုတ္ဘူး၊ Aင္းဝတပ္ေတြ တပါသယ္လာတဲ႔ စားနပ္ရိကၡာေတြဟာလည္း ငတ္ေနတဲ႔ ၿပည္ၿမိဳ႕ဆီေရာက္ေတာ႕ ကုန္ေလာက္ၿပီေပါ႔၊ ဒီေတာ႕ မင္းေခါင္ဟာ Aင္းဝက လာမဲ႕ေထာက္ပို႕တပ္ကို Aားကိုးရမယ္ေလ။ ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕ဆီက သူရဲေကာင္းေတြကို ကြန္မန္ဒိုဖြဲ႔ၿပီး ေရေႀကာင္းကေန Eရာဝတီကိုဆန္တက္ ၿပီးရင္ သူ႔ရဲ႕ေထာက္ပို႕တပ္ကို ၿဖတ္ေတာက္တိုက္ခိုက္ၿပီး စားနပ္ရိကၡာ သူ႕ဆီမေရာက္ေAာင္ တားနိဳင္ရင္

မင္းေခါင္ဘယ္ေလာက္

ေလွ်ာက္ထားေတာ႕

ႀကာႀကာခံနိဳင္မွာလဲ

မဟုတ္ဘူးလား

Aရွင္မင္းႀကီးလို႕

ေတာ္လိုက္တဲ႕

Aမတ္ႀကီး၊

သူ႕ေပါင္သူၿဗန္းကနဲပုပ္ရင္း

ေကာင္းလိုက္တဲ႔Aႀကံ သိပ္ေကာင္းတယ္ ငါဘာလို႕ Aမတ္ႀကီးစကားကို မယူပဲ ဟိုေခြးတိရိစာၦ န္ ၃ေကာင္ရဲ႕ စကားကို နားဝင္ခဲ႔မိပါလို႕ ရာဇာဓိရာဇ္ညည္းသတဲ႔။ ဒီလိုနဲ႔

ပဲခူးတပ္ေတြဟာ

သမိန္ၿဗာဇၨရဲ႕AစီစU္Aတိုင္း

တိုက္ေလွေလးရာေလာက္နဲ႔

Eရာဝတီၿမစ္ကိုဆန္တက္ေစၿပီး

ေထာက္ပံ႕ေရးလမ္းေႀကာင္းကို

ရက္နဲနဲႀကာလာေတာ႕

Aင္းဝတပ္ရဲ႕

Aဓိကတိုက္ခိုက္ပါေတာ႕သတဲ႔။

ထက္ထက္ၿမက္ၿမက္နဲ႔ ၿပည္ေရာက္ေနတဲ႔

လူစြမ္းေကာင္းေတြေရြးလို႕

ေထာက္ပံ႕ေရးလမ္းေႀကာင္းကို ဘုရင္မင္းေခါင္နဲ႔

Aင္းဝတပ္Aတြက္

မင္းေခါင္မခံနိဳင္ေတာ႕ဘူး

ေနာက္ပိုးက ပဲခူးတပ္ေတြက

ၿဖတ္ေတာက္လိုက္ေတာ႕ ရိကၡာAခက္ခဲၿဖစ္လာတာေပါ႔။

သူ႕ရဲ႕စစ္သူႀကီးေတြန႔တ ဲ ိုင္ပင္ၿပီး

ၿမင္းေတြ

Aဝတ္Aထည္ေတြ ရာဇာဓိရာဇ္ဆီပို႕ေပးၿပီး စာတေစာင္ေရးလိုက္တယ္။ စာကေတာ႕ Aဓိကက စပ္ေၿပၿငိမ္းဖို႕စကားစတာပါ၊ ေရးတာမ်ိဳးမဟုတ္ဘူး

ဒါေပမဲ႕

သူဟာ

ဒ-

္ပလိုေမစီ

ပိုင္သူေတြပီပီ

Aကိုေတာ္ရာဇာဓိရာဇ္လိုပဲ

ေAာက္ကေနေတာ႕

ဖခင္ရဲ႕Aရိုက္Aရာကို

ရယူစမို႕

တိုင္းၿပည္AေၿခေနမေAးခ်မ္း မၿငိမ္သက္ေသးဘူး၊ Aခုလို Aင္းဝကေန သူဆင္းလာတာကလည္း ၿပည္ဘက္မွာ

Aကိုေတာ္

ရာဇာဓိရာဇ္ေရာက္ေနတာ

စစ္တိုက္ဖို႕ေရာက္လာတာမဟုတ္ပါဘူး၊

ဒါေပမဲ႕

ႀကားလို႕

ဆင္းလာေတြ႔တာပါ၊ နဝင္းမွာတပ္စြဲထားတဲ႔

Page | 177


Aကိုေတာ္ရဲ႕တပ္၃တပ္က ပညာေပးလိုက္ရတာပါ၊

မဆင္မခ်င္တိုက္တဲ႔Aတြက္ေႀကာင္႔ Aခု

နဝင္းတပ္က

နည္းနည္းပါးပါး

Aကိုေတာ္Aမတ္ႀကီး

သမိန္ဇိပ္ၿပဲလည္း

သူ႕ဆီAလည္ေရာက္ေနတယ္ မႀကာခင္ၿပန္ပို႕ေပးလိုက္ပါ႔မယ္တဲ႔။ လက္ေဆာင္နဲ႔

စာေရာက္ေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ဖတ္ႀကည္႔ၿပီး

သိပ္ေတာ္တဲ႔

Aမတ္ႀကီး၊

ဒိဗၺစကၠဳရထားသလိုပဲ ေရွ႔ကိုႀကိဳၿမင္တတ္လိုက္တာလို႕ သမိန္ၿဗာဇၨကို ခ်ီးက်ဴးၿပီး ကဲ က်ဳပ္ဒီစာကို ဘယ္လိုတံု႔ၿပန္ရင္ေကာင္မလဲ ဘာမွၿပန္မေၿပာဘူး လိုလားပံုမၿပ။

တဲ႔၊

ေမးေတာ႕ Aမတ္ဒိန္

မဟာသာမြန္

ဒီေတာ႕ရာဇာဓိရာဇ္

ဘာစာမွၿပန္မေရးေတာ႕ပဲ

သမိန္ၿဗာဇၨက

စတဲ႔Aမတ္ေတြကိုႀကည္႔ေတာ႕လည္း

သေဘာေပါက္

Aင္းဝတမန္ကို

မႏွစ္သက္တဲ႔AမူAရာနဲ႔

သြားၿပီေပါ႔၊

ေၿပာလိုက္ကြာ

ဘာလက္ေဆာင္

မင္းတို႕ဘုရင္ကို၊

ငါလာတာ

ၿပည္ကိုသိမ္းဖို႕၊ AခုAခ်ိန္Aထိမသိမ္းနိဳင္ပဲ ငါ႔စစ္သည္ေတြသာ ဆံုးရံႈးခဲ႔ရတာေပါ႔ကြာ၊ ဒီေတာ႕ မင္းတို႕ဘုရင္က

ေလက်ယ္တာေပါ႔။

ေAး

..ေသေသခ်ာခ်ာေၿပာလိုက္

သူလုပ္ခ်င္တဲ႔

စစ္ေၿပၿငိမ္းေရး ငါၿပည္ကိုသိမ္းၿပီးမွ လုပ္မယ္ ” လို႕ခပ္ၿပတ္မွာၿပီး လႊတ္လိုက္ပါေလေရာ။ ေရႊလမ္းေငြလမ္း ရာဇာဓိရာဇ္က

ခပ္ထန္ထန္တံု႕ၿပန္လိုက္ေတာ႕

သူ႕တပ္ႀကီးမွာက

ရိကၡာAက်ပ္Aတည္းေႀကာင္႔

ဒါနဲ႔မွဴးမတ္စစ္သူႀကီးေတြနဲ႔ သူတို႕ရွာေတြ႔

မင္းေခါင္Aေတာ္Aခက္ေတြ႔သြားတာေပါ႔၊

သြားတယ္၊

တိုင္ပင္ၿပန္တယ္၊ ဒါက

Aေတာ္ဒုကၡေရာက္ေနၿပီေလ၊

ေနာက္ဆံုး

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

Aားနည္းခ်က္ကို

ဗုဒၶဘာသာနဲ႔စကားႀကီးႀကီးကိုင္ေပါက္ရင္

သူ႕ကိုယ္သူ

သာသနာၿပဳမင္း ပါရမီၿဖည္႕ေနတဲ႔မင္းလို႕ Aထင္ရွိေနတဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ မခံနိဳင္ဘူးဆိုတာပဲ၊ ဒါကို စႀကိဳသူၿမတ္ကလည္း သက္ေသၿပခဲ႔ၿပီးၿပီး။ ဒီလိုနဲ႔

ေနာက္ထပ္စာတေစာင္ကို

သံုးနံဳးထားတာက

စစ္ၿဖစ္ရလို႕

မင္းေခါင္ထပ္ပို႕ၿပန္တယ္ ရဟန္းၿပည္သူေတြ

ဒီထဲမွာ

ဒုကၡေရာက္ေနရၿပီ၊

သူသတိထား ေနာင္ေတာ္ဟာ

ဘုရားေလာင္းAၿဖစ္ ေဗာဓိသတၱပါရမီၿဖည္႕ေနသလို သူလည္းၿဖည္႔ဆည္း က်င္႔ႀကံေနပါေႀကာင္း၊ ေနာင္ေတာ္ လက္ယာရံ Aဂၢသာဝကၿဖစ္ရင္ သူလည္း လက္ဝဲရံ Aဂၢသာဝကၿဖစ္မည္ၿဖစ္ေႀကာင္း၊ ေနာင္ေတာ္နဲ႔သူ ညီေနာင္ႏွစ္ပါး ၿငိမ္းခ်မ္းစြာ လက္တြဲေနထိုင္ၿခင္းၿဖင္႔ Aက်ိဳးAၿမတ္သာရွိၿပီး Aရွံဳးမရွိေႀကာင္း၊ စစ္ၿဖစ္တာ ႏွစ္ဖက္စလံုးရွံဳးေႀကာင္း ေတြကိုပါ။ မင္းေခါင္စာရေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္Aေတာ္ေခါင္းစားသြားတယ္

သူ႕ရဲ႕သိစိတ္ထဲက

မင္းေခါင္စကားကို ၿငင္းဆန္ခ်င္ေနေပမဲ႕ ငယ္ငယ္ေလး ကတည္းက သူတို႕လို မင္းညီမင္းသား မင္းေသြး မင္းEကရာဇ္ေတြကို လႊမ္းမိုးထားတဲ႔ ေဗာဓိသတၱAေတြးAေခၚက သူ႕မသိစိတ္ကို ခ်ဳပ္ကိုင္ထားေတာ႕ Aစြန္း၂ဖက္ဆင္ေၿခ (dilemma) ၿဖစ္ေနရွာတာေပါ႔။ ဒီႀကားထဲ Aင္းဝက

Page | 178


Aရွင္ဖမ္းမိထားတဲ႔ သမိန္ဇိပ္ၿပဲဟာ သူ႕မိဖုရားတပါးၿဖစ္တဲ႔ တလသုတမာယာရဲ႕Aေဖ ဆိုေတာ႕ မိဖုရားက

သူAေဖကိုကယ္ဖို႕

သမိန္ၿဗာဇၨကိုေပးထားတဲ႔

ငိုယိုေတာင္းပန္ေနပါသတဲ႔။

ဂတိကို

ဒါနဲ႔ပဲေနာက္ဆံုး ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

ေမ႕ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ၿပီး

ေAးေလ

မင္းေခါင္ေၿပာတာလဲ

မွန္တာပဲ ငါလက္ခံပါတယ္လို႕ ေၿပာလိုက္ေရာတဲ႔။ ဘုရင္မင္းေခါင္လည္း

ရာဇာဓိရာဇ္

စစ္ေၿပၿငိမ္းဖို႕

လက္ခံလိုက္ၿပီဆိုေတာ႕

Aရမ္းဝမ္းသာသြားတာေပါ႔၊ တခါထဲ သူဖမ္းထားတဲ႔ ပဲခူးသံု႕ပန္းေတြနဲ႔Aတူ ၿမင္းေကာင္ဆယ္စီးကို ေရႊႀကိဳး

ေရႊက

ေရႊႀကယ္

ေရႊမ်က္ႏွာဖံုးဆင္ယင္ၿပီး

ကတၱီပါကုန္းႏွီးေတြ

ဆင္ၿပီး

Aမတ္ႀကီးသေရစည္သူကို ဦးေဆာင္ခိုင္းလို႕ ေပးပို႕လိုက္တယ္။ ဒီေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္ကလည္း သမိန္ၿဗာဇၨကို

ဦးေဆာင္ေစၿပီး

လက္ေဆာင္ၿပန္ပို႕ေစသတဲ႔။ Aမတ္ႀကီးကေတာ႕

တိုက္ဆင္ေတြ သမိန္ၿဗာဇၨကို

လက္ရံုးရည္

ဆင္မေတြ မင္းေခါင္က

ႏွလံုးရည္မွာ

Aခုမွပဲေတြ႔ဖူးေတာ႕တယ္၊

သကၠလတ္

ကတၱီပါစတာေတြ

ပ်ဴပ်ဳငွာငွာ

လက္ခံေတြ႔ဆံုးၿပီး

လွ်မ္းလွ်မ္းေတာက္

ေက်ာ္ႀကားေနတာပဲ၊

ဗိုလ္ခ်ဳပ္ၿဖစ္ထိုက္ပါတယ္ဗ်ာ၊

Aမတ္ႀကီးဆင္ေက်ာ႕Aရမ္းေတာ္တယ္ဆို

ဒါနဲ႔စကားမစပ္

ၿမင္ဖူးခ်င္လိုက္တာလို႕ေၿပာေတာ႕

ေတာဆင္ရိုင္းရွိရင္ေတာ႕ ေက်ာ႕ၿပခ်င္ပါတယ္

သမိန္ၿဗာဇၨ

ဆင္ယU္ကိုေတာ႕ ေက်ာ႕ၿပလို႕မသင္႔ပါဘူးလို႕

ၿပန္ေလွ်ာက္သတဲ႔။ မင္းေခါင္လည္း Aရမ္းသေဘာက်သြားၿပီး Aပီၿပင္ၿပဳစုပါတယ္ ေနာက္ေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္နဲ႔သူ

ေတြ႔ဖို႕စီစU္ခိုင္းပါတယ္။

ဒီလိုနဲ႔

Aင္းဝ-ပဲခူးစစ္ရပ္စဲသာြ းၿပီး

မင္းေခါင္နဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္ ၿပည္မွာဆံုဖို႕ ခ်ိန္းဆိုၿဖစ္သြားပါေလေရာတဲ႔။ မင္းေခါင္ဟာ Aကိုႀကီး

ရာဇာဓိရာဇ္ကို ညီေလး

ၿပည္ေရႊဆံေတာ္ေၿခရင္းမွာ

ဘာညာသာရကာနဲ႔

ႀကိဳဆိုေတြ႔ဆံုတယ္။

နဳတ္ဆက္စကားေတြေၿပာၿပီး

ေတြ႔ေတာ႕

တေယာက္လက္

တေယာက္ဆြဲလို႕

ရင္ၿပင္ေပၚAတူတက္ႀကပါသတဲ႔

ခ်စ္ၿပေနႀကတာေပါ႔ေလ။

ရင္ၿပင္ေပၚေရာက္ေတာ႕

ရာသီUတုAေႀကာင္း

ဒီAေႀကာင္းေတြေၿပာၿပီး

ဟိုAေႀကာင္း

စစ္မတိုက္ေတာ႕ဘူး မဟာမိတ္ဖြဲ႔မယ္ဘာညာနဲ႔ သစၥာၿပဳႀကတယ္၊ ေနာက္ နယ္နမိတ္ကိုလည္း AေသAခ်ာခြဲႀကတယ္တဲ႔။ တခုေလာက္ေတာ႕

Aားလံုးၿပီးေတာ႕

ေတာင္းဆိုပါရေစကြာ

ရာဇာဓိရာဇ္က

ညီေလးေရ

ဟိုဘက္ကမ္းတလည္းဆီးမွာ

Aကိုႀကီး

ဗာရဏသီဆိုၿပီး

Aကိုႀကီးတပ္ၿမိဳ႕တည္ထားတယ္၊ Aခုေန Aဲဒါေတြၿဖဳတ္ၿပီး ပဲခူးၿပန္ရင္၊ ၿပည္ကိုရေAာင္ဆိုၿပီး ခ်ီလာတဲ႔

ကိုႀကီးကို

စစ္ရွံဳးလိုၿပန္လာတယ္လို႕

ေႀကာက္ရြံခန္႔ညားမွဳေတြမရွိေတာ႕ပဲ ၿဖစ္လာနိဳင္မယ္

Aာဏာနိဳင္ငံေရးကို

တလည္းဆီးကတပ္ေတြကို လို႕ခြင္႔ေတာင္းေတာ႕

ကိုႀကီးကို

မေလးမခန္႔

Aထင္ေသးသြားရင္ ပုန္ကန္ၿခားနားတာေတြ

ညီေလးလဲသေဘာေပါက္ပါတယ္၊

မၿဖဳတ္မနဳတ္ပဲ

မင္းေခါင္လည္း

ထင္ႀကေတာ႕မယ္၊

ဒီေတာ႕

Aကိုႀကီးခဏထားခဲ႔ခ်င္တယ္

လြယ္လြယ္ပဲ

ရပါတယ္Aကိုႀကီးရာ

ၿဖစ္နိဳင္ရင္ ၿဖစ္မလား ဒါေလးမ်ား

ေၿပာေနစရာေတာင္ မလိုပါဘူးညာဘူးလုပ္ရတာေပါ႔။

Page | 179


ဒါနဲ႕

ရာဇာဓိရာဇ္လည္း

တပ္ေတြေခၚ၊

ေထာက္ပံ႕ေရးလမ္းေႀကာင္းကို

သူ႕ရဲ႕Aဓိက

Aင္Aားကို

ၿဖတ္ေတာက္ဖို႕

နဳတ္ၿပီး

သူလႊတ္ထားတဲ႔

ပဲခူးၿပန္ဆုတ္ခဲ႔တယ္၊

ဒါေပမဲ႕

တလည္းဆီးမွာေတာ႕ တပ္ေတြAေတာ္မ်ားမ်ားကို ခ်န္ရစ္ထားခဲ႕သတဲ႔။ ေနာက္ ပဲခူးေရာက္ၿပီး မႀကာခင္မွာ

ဘုရင္မင္းေခါင္နဲ႔

တိုင္ပင္တယ္၊

သူ႕Aေနနဲ႕

ပိုရင္ႏွီးေAာင္ သူ႕သမီးကို

လုပ္သင္႔မလုပ္သင္႔

Aင္းဝလက္ထဲက

မွဴးႀကီးမတ္ရာေတြနဲ႔

ရေAာင္ၿပန္မကယ္နိဳင္တာ

Aမ်ားေဝဘန္စရာ ၿဖစ္ေနတယ္လို႕ သူ႕ကိုယ္သူ မလံုဘူးတူရဲ႕၊ Aမတ္ဒိန္ကို လက္ေဆာင္ေတြနဲ႔ လူသံုးေထာင္ေက်ာ္ေလာက္ကို

ဦးေဆာင္ေစၿပီး

Aကိုႀကီးသမီး

တလေမေက်ာ္လည္း

ညီေလးAနားမွာရွိေနၿပီ ညီေလးရဲ႕ႏွမ မင္းလွၿမတ္ကို Aကိုႀကီးနဲ႔ စံုဖတ္ေပးရင္ ႏွစ္စU္ တိုက္ဆင္ ၃၀နဲ႔ ပုသိမ္သေဘၤာဆိပ္က ရတဲ႔Aခြန္Aေကာက္ ညီေလးကိုေပးမယ္လို႕ ေစ႕စပ္ခိုင္းပါသတဲ႔။ မင္းေခါင္ကလည္း

ေလာေလာဆယ္

သူ႕Aင္Aားကို

ေတာင္႔တင္းခိုင္မာေAာင္

Aရင္လုပ္ရဦးမွာမို႕ ရာဇာဓိရာဇ္နဲ႔ စစ္မၿဖစ္ခ်င္ေသးဘူး ဒါနဲ႔ ဒီAစီစU္ကို သေဘာတူတာၿပီး လက္ထပ္ပြဲစီစU္ဖို႕ ဖိုးရာဇာကို Aမတ္ဒိန္နဲ႔ ၿပန္ထည္႔လႊတ္လိုက္တယ္။ ရာဇာဓိရာဇ္နဲ႔ မင္းလွၿမတ္တို႕ရဲ႕လက္ထပ္ပြဲကို ေကာလိယၿမိဳ႕မွာ က်င္းပတယ္၊ Aင္မတန္ႀကီးမား ခမ္းနားတယ္ဆိုပဲ။

Aင္းဝဘက္ကေရာ

Aင္ၿပည္႔Aားၿပည္႔နဲ႔ Aင္းဝAမတ္ႀကီးေတြကို

ပဲခူးဘက္ပါက

စစ္သည္ဗိုလ္ပါ

Aခန္းAနားကိုတက္ေရာက္ႀကသတဲ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္ဆုလာဘ္ေတြေပးတာ

ဆင္ၿမင္းေတြ

လက္ထပ္ပြဲၿပီးေတာ႕

AႀကီးAက်ယ္ေပါ႔။

စာတိုငညိဳ

တၿဖစ္လဲ ဖိုးရာဇာကိုေတာ႕ ပဲခူးမွာ ေခတၱေနခဲ႔ေစၿပီး မြန္ပညာရွိေတြန႔ဲ စကားေဆြးေႏြးေစတယ္ Aဲဒီမွာေပါ႔ ရာဇာဝင္မွာထင္ရွားတဲ႔ ဖိုးရာဇာနဲ႔ သီဟပေတ႕ တို႕ရဲ႕ ႀကံစားနည္းကို ၿငင္းႀကတာ။ ဖိုးရာဇာကို

ရာဇာဓိရာဇ္က

AပီAၿပင္ခ်ီးေၿမွာက္တယ္

သေဘာရိုးနဲ႔လား

ရန္သူ႕ပညာရွိကို

သပ္လွ်ိဳသင္းခြဲ စည္းရံုးတာလား ရာဇာဓိရာဇ္ပဲသိမွာပဲ။ ဘယ္ေလာက္ခ်ီးၿမွင္႔ေၿမာက္စားသလဲဆို Aမတ္တေယာက္ရဲ႕သမီးနဲ႔

ေပးစားတဲ႔Aထိပဲတဲ႔။

ဖိုးရာဇာဟာ

Aဲဒီမြန္Aမတ္သမီးနဲ႔

သားတေယာက္ ရတဲ႔Aထိ ပဲခူးမွာေနထိုင္ခဲ႔ပါသတဲ႔။ မြန္နဲ႔ၿမန္မာ

စစ္မၿဖစ္ပဲ

ေရႊလမ္းေငြလမ္းေဖါက္ေနတဲ႔Aခ်ိန္ေပါ႔၊

ဒါေပမဲ႕

သိႀကတဲ႔Aတိုင္း

Aဲဒီေရႊလမ္းေငြလမ္းက သိပ္ႀကာႀကာမတည္ခဲ႔ပါဘူး။ ရခိုင္Aဓိကရုဏ္း Aခ်ိန္Aေတာ္ႀကာတဲ႔Aထိ တလည္းဆီးက တပ္ေတြကို ရာဇာဓိရာဇ္က ၿပန္မနဳတ္ေတာ႕ ဒါဒီလူ လူလည္လုပ္ၿပီး ငါ႕ေၿမကိုသိမ္းထားတာပဲဆိုၿပီး မင္းေခါင္မေက်မနပ္ၿဖစ္သတဲ႔။ ဒါေပမဲ႕ သူ႕Aေနနဲ႔ ရာဇာဓိရာဇ္ကို

Aႀကိမ္ႀကိမ္တိုက္ၿပီးၿပီမို႕

မင္းေခါင္သေဘာေပါက္တယ္ေလ

ဒါေႀကာင္႔

မင္းေခါင္

Aနိဳင္ရဖို႕မလြယ္ဘူးဆိုတာကို ဇင္းမယ္ဆီစာပို႕ၿပီး

၂ဖက္ညွပ္ၿပီး

Page | 180


ရာဇာဓိရာဇ္ကို တိုက္ဖို႕ႀကိဳးစားပါေတာ႕တယ္။ ဒါေပမဲ႕ ကံဆိုးခ်င္ေတာ႕ ေတာင္ငူကေန သံေတာင္ သံေတာင္ကေန

ႀကယ္ဖိုႀကီး

ႀကယ္ဖိုးႀကီးကေန

မဲ႕ေဟာင္းေဆာင္

မဲ႔ေဟာင္းေဆာင္က

ဇင္းမယ္ကိုသြားရမဲ႕ Aင္းဝဆက္သားဟာ လမ္းမွားၿပီး မြန္ေတြနယ္ထဲေရာက္သြားသတဲ႔။ ဖမ္းၿပီးစစ္ႀကည္႔ေတာ႕

ဇင္းမယ္ကိုသြားမဲ႔

စာကိုဖြင္႔ဖတ္ႀကည္႔တာေပါ႔။

ႀကည္႔ေတာ႕

ခ်ိန္းတဲ႔စားၿဖစ္ေနတာေတြ႔ရတယ္။ သူရခိုင္ကိုသြားသိမ္းမယ္

Aင္းဝဆက္သားၿဖစ္ေနတာကိုး၊ စာက

စာထဲမွာ

ၿပန္လာရင္

ရာဇာဓိရာဇ္ကိုတိုက္ဖို႕ မင္းေခါင္က

Aင္Aားစုၿပီး

ဒီေတာ႕

ဇင္းမယ္မင္းကို ေလာေလာဆယ္

သူကေၿမာက္ဘက္ကဆင္းခ်လာမယ္

ဇင္းမယ္က Aေရွ႕ဘက္ကလာ ၂ဖက္ညွပ္ၿပီး ရာဇာဓိရာဇ္ကိုတိုက္ရင္ Aလြယ္ရမွာပဲ၊ ရရင္ ပဲခူးက ေရႊ ေငြ မိန္းမ Aားလံုး ဇင္းမယ္မင္းယူပါ သူက နယ္ေၿမကိုပဲယူမယ္လို႕ ေရးထားသတဲ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း စာဖတ္ၿပီးAေတာ္ေဒါသထြက္သြားတာေပါ႔ ဒါနဲ႔ Aင္းဝဆက္သားကို ရွင္းပစ္ၿပီး ဒီAေႀကာင္းမသိသလိုေန မင္းေခါင္က သူ႕ဆက္သား ဇင္းမယ္ကို ေရာက္သြားတယ္လို႕သာ ထင္ေနပါေစလို႕ Aမိန္႔ခ်မွတ္လိုက္တာေပါ႔။ မင္းေခါင္ဟာ ရခိုင္ကိုခ်ီတယ္ ငဖဲလမ္းကထင္ရဲ႕ ဟိုေရာက္ေတာ႕ ရခိုင္မင္း ေထာရာႀကီးကို Aနိဳင္တိုက္ၿပီး

ၿမိဳ႕ကိုသိမ္းလိုက္နိဳင္တယ္

(ေလာင္းႀကက္ေနမယ္)၊

ၿမိဳ႕သိမ္းၿပီးေတာ႕

ရခိုင္မင္းေထာရာႀကီးကိုသတ္ၿပီး မင္းေခါင္ဟာ သူ႔သမက္ေတာ္ ကာမဏိကို Aေနာ္ရထာမင္းေစာ ဘြဲ႔နဲ႔နန္းတင္ထားခဲ႔တယ္၊ Aေဖေသၿပီး

ကာမဏိရဲ႕မိဖုရားက

ထီးနန္းဆံုးရွံဳးသြားေပမဲ႕

ဗိုလ္ပါတေထာင္ေလာက္စုၿပီး သံတြဲၿမိဳ႕ကိုေၿပးလာတယ္။

မင္းေခါင္ရဲ႕သမီးေတာ္

ေစာၿပည္႕ခ်မ္းသာတဲ႔။

ရခိုင္မင္းေထာရာႀကီးရဲ႕သား

ပစၥည္းUစၥာေရႊေငြ

သံတြဲကိုလည္း

နရမိတ္လွဟာ

ရတနာေတြကို

Aင္းဝတပ္က

ဆင္ထက္တင္ၿပီး

လိုက္တိုက္ေတာ႕

နရမိတ္လွဟာ

ရိုးမေက်ာ္ၿပီး မြန္နယ္ထဲဝင္ေၿပးလာေရာ။ AဲဒီAခ်ိန္မွာ ရာဇာဓိရာဇ္ကလည္း မင္းေခါင္ရခိုင္Aၿပန္ သံတြဲ ေတာင္ကုတ္လမ္းကေန ရိုးမကိုေက်ာ္လိမ္႔မယ္လို႕ တြက္ဆၿပီး Aပိုင္တိုက္ဖို႕ ပုသိမ္မွာ စစ္ၿပင္ေနတဲ႔Aခ်ိန္ေပါ႔။ မင္းေခါင္ရခိုင္ကိုသိမ္းေနခ်ိန္မွာ နကိုယ္ကတည္းက သူ႕ကိုAစာသိပ္မေႀကတဲ႔ ဗန္းေမာ္ရွမ္းေတြ ပုန္ကန္မွဳၿဖစ္သတဲ႔။ ဒါနဲ႔ မင္းေခါင္ဟာ ရခိုင္ထီးနန္းကို သူ႕သမတ္ေတာ္ကိုAပ္ၿပီး ငဖဲလမ္းကပဲ ရိုးမကိုေက်ာ္ Eရာဝတီကိုဆန္ၿပီး ဗန္ေမာ္ကို Aလ်င္Aၿမန္သြားေရာက္ ႏွိမ္နင္းေရးလုပ္ရတာေပါ႔။ နရမိတ္လွAကူညီေတာင္းေတာ႕

ရန္သူရဲ႕ရန္သူဟာ

မိတ္ေဆြဆိုတဲ႔

AယူAဆAတိုင္း

Aကူညီေပးဖို႕ ဆံုးၿဖတ္ၿပီး ရခိုင္ကိုခ်ီဖို႕ တပ္မႀကီး ၂တပ္ဖြဲ႔စည္းေပးလိုက္တယ္။ ပထမတပ္ကို သမိန္ဗိုက္ညတ္က တပ္မမွဴးAၿဖစ္ဦးေဆာင္ၿပီး သမိန္သံလွစ္နဲ႔ သမိန္သံႀကယ္က စစ္ကဲAၿဖစ္ လိုက္ပါရတယ္

စစ္သည္က

၅၀ဝ၀၊

ေနာက္တတပ္ကို

သမိန္ေငါခြင္က

တပ္မမွဴးAၿဖစ္ဦးေဆာင္ေစၿပီး သမိန္ေလာက္နီရဲနဲ႔ သမိန္ဇိပ္ေဂါင္းသီရိတို႕ကို စစ္ကဲခန္႕သတဲ႔ စစ္သည္ဦးေရကလည္း

၅၀ဝ၀ပဲတဲ႔။

၂တပ္ေပါင္း

Aင္Aား

၁၀ဝ၀ဝရွိတဲ႔

မြန္တပ္နဲ႔

Page | 181


နရမိတ္လွဦးေဆာင္တဲ႔ ရခိုင္တပ္ စုေပါင္းထားတဲ႔ ရခိုင္ထီးနန္း ၿပန္လည္ထူေထာင္ေရး မြန္ရခိုင္တပ္ဦးေပါ႔ေလ။ ဒီတပ္ဦးကို ရခိုင္ၿပည္သူေတြ တရပ္လံုးက ႀကိဳဆိုေထာက္ခံႀကတာေပါ႔၊ တပ္ဦးမွာ ထီးၿဖဴေဆာင္းၿပီ ခ်ီလာတာက သူတို႕မင္းသားမဟုတ္လား။ ဒါနဲ႔ပဲ တၿမိဳ႕ၿပီးတၿမိဳ႕ Aလြယ္တကူသိမ္းၿပီး ေနာက္ဆံုး ၿမိဳ႕ေတာ္ကိုေရာက္ ၿမိဳ႕ကိုဝိုင္းၿပီးတိုက္ႀကသတဲ႔၊ မင္းေခါင္ရဲ႕ သမတ္ေတာ္ ကာမဏိဦးေဆာင္တဲ႔ Aင္းဝတပ္ကလည္း ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ ခုခံတာပဲ ဒါေပမဲ႕ ေနာက္ဆံုး Aင္Aားခ်င္းမမွ်ေတာ႕ ကာမဏိနဲ႔

သူ႕မိဖုရားကို

ဒီသတင္းႀကားေတာ႕ ၿငိမ္ဝပ္ပိၿပားေရး

ဖမ္းမိၿပီး

ၿမိဳ႕ကို

ရာဇာဓိရာဇ္က

စီစU္ၿပီးရင္

ၿပန္လည္သိမ္းပိုက္လိုက္နိဳင္တာေပါ႔။

သူ႕တပ္မွဴးေတြကို

ဗမာပညာရွင္

ပန္းခ်ီပန္းပု

နရမိတ္လွကိုနန္းၿပန္တင္ၿပီး

ဗိသုကာ

ပန္းတိမ္

ဇာတ္သဘင္

ပညာရွင္ေတြနဲ႔ မင္းေခါင္သမတ္ေတာ္နဲ႔ သမီးေတာ္ကို ေခၚၿပီးၿပန္လာခဲ႔လို႕ Aမိန္႔ေပးလိုက္သတဲ႔။ ကာမဏိနဲ႔

ေစာၿပည္႔ခ်မ္းသာ

ပဲခူးကိုေခၚလာခိုင္းသတဲ႔၊ သူတို႕AစီစU္နဲ႔

ပုသိမ္ေရာက္ၿပီႀကားေတာ႕

ဒါေပမဲ႕

သူတို႕ကာမဏိကို

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

ေစခိုင္းခ်က္လား

ပုသိမ္မွာပဲရွင္းလိုက္တာလား၊

မင္းခန္းမင္းနားနဲ႔ စစ္သူႀကီးေတြကပဲ

ဒါမွမဟုတ္

တကယ္ပဲ

ကာမဏိဟာ စစ္ရွံဳးလို႕ သူ႕ဟာသူ ကာရာဟာရိလုပ္တာလားေတာ႕ မသိပါဘူး၊ AဲဒီAခ်ိန္က ပုသိမ္စား

Aမတ္ဒိန္က

မင္းေခါင္သမတ္ေတာ္

ကာမဏိဟာ

စစ္ရွံဳးလို႕

သူ႕ဟာသူ

Aဆိပ္ေသာက္သတ္လိုက္ၿပီလို႕ သတင္းထုတ္ၿပန္တယ္တဲ႔။ စစ္ေတာင္းၿမစ္ဝွမ္းတိုက္ပြဲမ်ား ရခိုင္က သူ႕တပ္ေတြကို ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕တပ္ေတြAကူAညီနဲ႔ ရခိုင္ေတြၿပန္လည္ Aနိဳင္ယူသြားၿပီး သူ႕သမီးနဲ႔ သမတ္ကို ပဲခူးတပ္ေတြ ဖမ္းသြားတယ္ဆိုတဲ႔ သတင္းႀကားရတဲ႔Aခ်ိန္မွာ မင္းေခါင္ဟာ ဗန္းေမာ္ရွမ္းေတြ

သူကိုပုန္ကန္တာကို

မထႀကြရဲေတာ႕ေAာင္

ႏွိမ္နင္းေနရလို႕

ႏွိမ္နင္းေနခ်ိန္တဲ႔။

နကိုယ္က

စိတ္တိုေနရတဲ႔Aထဲ

ပုန္ကန္သူေတြကို

သူ႕သမီးကို

ပဲခူးသားေတြ

ဖမ္းသြားတယ္ဆိုတဲ႕ သတင္းႀကားရေတာ႕ ဒီလိုၿဖစ္ရတာ မင္းတို႕ေႀကာင္႔ပဆ ဲ ိုၿပီး ေဒါသႀကီးနဲ႔ ဗန္းေမာ္သားပုန္ကန္သူေတြကို တေဆြလံုးတမ်ိဳးလံုး ဖမ္းၿပီး ခုတ္သတ္ ေရထဲေမွ်ာ လုပ္ပစ္တာ Eရာဝတီၿမစ္ေတာင္ ေသြးေတြနဲ႔ ရဲသြားတယ္ဆိုပဲ။ ဒီလိုရက္ရက္စက္စက္ႏွိမ္နင္းၿပီး မင္းေခါင္ဟာ ရသမွ်တပ္ေတြစုတယ္၊ ဗန္းေမာ္Aၿဖစ္Aပ်က္ကို ႀကည္႔ၿပီး

Aရမ္းလန္႔သြားတဲ႔

မၿငင္းဆန္ဝံ႕ေတာ႕ဘူးေပါ႔။

ကေလး

မိုးညွင္းစတဲ႔ေဒသက

ဒီလိုစုစည္းၿပီးေတာ႕

မင္းေခါင္ဟာ

ရွမ္းေတြ

မင္းေခါင္Aမိန္႔ကို

စစ္သူရဲေပါင္း

တစ္သိန္းခြဲ၊

ၿမင္းေၿခာက္ေထာင္၊ တိုက္ဆင္တစ္ရာ၊ ကုန္တင္လူတင္ ဆင္မႀကီးငါးရာေလာက္နဲ႔ ရမည္းသင္း၊

Page | 182


ေတာင္ငူေႀကာင္းကေန

ဒီတခါေတာ႕

ရာဇာဓိရာဇ္ကို

Aၿပတ္ရွင္းၿပီး

ပဲခူးကိုသိမ္းမယ္ဆိုၿပီး

ဆင္းခ်လာပါေလေရာ။ ဒီသင္းႀကားတဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္ကလည္း

ဟံသာဝတီနယ္ေၿမမနင္းမွီ

သူ႕တပ္ေတြကို

Aၿမန္စုလို႕

Aၿပဳတ္တိုက္ၿပမယ္ဆိုၿပီး

မင္းေခါင္ရ႕ဲ တပ္ကို

စစ္ေတာင္း-ေဒးပတဲ-ဆရိမ္

စတဲ႔ၿမိဳ႕ေတြဆီခ်ီတယ္ တိုက္စစ္ကို တိုက္စစ္နဲ႔ ခ်ိဳးမယ္ေပါ႔။ ဒီလိုေတာက္ေလွ်ာက္ခ်ီတက္ၿပီး Aင္းဝတပ္နဲ႔

ထိပ္တိုက္ေတြ႔မယ္ဆိုတဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕

တပ္မွဴးႀကီးေတြက

သေဘာမက်ဘူး၊

ခ်ီတတ္ေနတဲ႔ပံုက

Aကန္းခ်ီတတ္ေနသလိုပဲ၊

ဘာတခုမွမသိရေသးဘူး

ဒီေတာ႕

ဒါနဲ႔

Aရဲစြန္႔ၿပီး

စစ္ေရးAစီစU္ကို Aရွင္မင္းႀကီး

Aင္းဝတပ္ရဲ႕

Aခုကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕

စစ္Aင္Aား

ဒီAခ်က္Aလက္ေတြရဖို႕

သမိန္ၿဗာဇၨတို႕ စစ္ေရးေၿခေန

ေထာက္လွမ္းေရးတပ္ေတြ

လႊတ္သင္႔တယ္လို႕ ထင္ပါတယ္လို႕ ေလွ်ာက္ေတာ႕မွ ရာဇာဓိရာဇ္က လက္ခံၿပီး လဂြန္းAိမ္ကို စစ္ေၿမၿပင္ေထာက္လွမ္းေရး လုပ္ဖို႕တာဝန္ေပးသတဲ႔။ လဂြန္းAိမ္ဟာ

ေထာက္လွမ္းေရးလုပ္ဖို႕

လမ္းၿပတပ္(မုဆိုးတပ္)သား

တိုက္ဆင္ငါးစီး၊

တရာကိုေခါင္းေဆာင္ၿပီး

စစ္သည္တရာ

တငစ္ဆိုတဲ႔

နဲ႔

စစ္ေတာင္းၿမစ္

လက္တက္ေလးတခုရဲ႕ ကမ္းနဖူးမွာရွိတဲ႔ ကုတို႕ဆိပ္ရြာေလး ဆီကိုထြက္ခဲ႔တယ္။ AဲဒီAခ်ိန္မွာ မင္းေခါင္ရဲ႕Aင္းဝတပ္ေတြဟာ

ေတာင္ငူကိုေရာက္ေနၿပီ၊

ေတာင္ငူကေနေတာင္ထြက္လာၿပီတဲ႔။ စစ္ေႀကာင္းတေႀကာင္းထဲ

မင္းေခါင္ဟာ

ခ်ီတတ္လာေတာ႕

တပ္ဦးဟာ

Aင္AားAားလံုးကို Aင္းဝတပ္ေတြရဲ႕

စုေပါင္းၿပီး ခ်ီတက္သံဟာ

Aုန္းAုန္းကြ်က္ကြ်က္ညံေနတာပဲတဲ႔၊ ဒီေတာ႕ လမ္းၿပတပ္သားေတြက Aင္းဝတပ္ရဲ႕Aင္Aား Aရမ္းမ်ားတယ္ ကြ်န္ေတာ္တို႕ၿပန္လွည္႔ဖို႕သင္႔ၿပီတပ္မွဴးလို႕ ေႀကာက္တာနဲ႔ ေလွ်ာက္ႀကတာေပါ႔၊ ဒါေပမဲ႕ လဂြန္းAိမ္က လက္မခံဘူး မင္တိုပဲၿမင္တယ္ ငါမ်က္စိနဲ႔မၿမင္ရေသးပဲ မၿပန္နိဳင္ဘူးဆိုၿပီး သူကိုယ္တိုင္

သစ္ပင္ၿမင္႔ၿမင္႔

တပင္ေပၚက

တက္ၿပီးႀကည္႔တယ္၊

Aင္းဝတပ္ေတြခ်ီလာတာ

ပင္လယ္ထဲက လွိဳင္းေတြထေနသလိုပဲတဲ႔။ ဒါေပမဲ႕ သိတယ္မဟုတ္လား လဂြန္းAိမ္က နဲနဲကို ကိုးကန္႕လန္႔

လုပ္ရမွေက်နပ္တဲ႔သူဆိုေတာ႕

ပုန္းၿပီးေနသတဲ႔၊

Aင္းဝတပ္ဦးမွာ

ရွမ္းၿမင္စီးသူရဲေကာင္းေတြ၊ ဒီေရေရာက္ေခ်ာင္းေတြနဲ႔ သိပ္Aလုပ္မၿဖစ္ေတာ႕

သူတပ္ကို

ကင္းေထာက္တပ္ ဒီလူေတြက

မရင္းႏွီးဘူး၊

ပြိဳင္႔တပ္Aၿဖစ္ ရႊံႏြံထူတဲ႔

ၿမင္းဆိုတဲ႔

Aင္းဝတပ္ခ်ီတက္တာ

တငစ္ေခ်ာင္းAေကြ႔ေလးမွာ ဦးေဆာင္လာသူေတြက ေAာက္ေၿပေAာက္ရြာက

သတၱဝါကလည္း

ေႏွးသြားတယ္

ရႊံႏြံထူထူထဲမွာ

ဒါကိုAခြင္႔ေကာင္းယူၿပီး

လဂြန္းAိန္နဲ႔ သူတပ္သားေတြက Aလစ္ဝင္တိုက္တယ္၊ ရုတ္တရက္ ခ်ံဳခိုAတိုက္ခံလိုက္ရေတာ႕ Aင္းဝရဲ႕ပြိဳင္႔တပ္ဟာ

Aေတာ္Aထိနာသြားတယ္

ေနာက္ကပါလာတဲ႔

တပ္မႀကီးကလည္း

ရန္သူဆိုေတာ႕ တန္႔သြားတာေပါ႔၊ လဂြန္းAိန္နဲ႔ သူတပ္ဟာ ခ်ံဳခိုတိုက္ၿပီးတာနဲ႔ ေၿပးေတာ႕တာပဲတဲ႔၊

Page | 183


ေၿပးတယ္ဆိုေပမဲ႕

ရိုးရိုးေၿပးသြားတာမဟုတ္ဘူး

သစ္ပင္AႀကီးAငယ္ေတြခုတ္ၿပီး

လမ္းေတြပိတ္ဆို႕လို႕ Aင္းဝတပ္ေႏွာင္႔ေႏွးသြားေAာင္ လုပ္ၿပီးေၿပးႀကတာတဲ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္ဆီေရာက္ေတာ႕ ရွမ္းၿမင္းစီးတပ္မ်ားက

Aင္းဝရဲ႕တပ္Aင္Aားကိုေၿပာၿပတယ္

Aဓိကတိုက္စစ္ကို

ဦးေဆာင္တဲ႔

ၿပီးေတာ႕

Aေႀကာင္းလည္းရွင္းၿပတယ္။

လဂြန္Aိန္ေၿပာတာကို နားေထခာင္ၿပီးေတာ႕ ရာဇာဓိရာဇ္က ၿမင္စီးတပ္ဆိုတာ လြင္ၿပင္မွာသာ ေကာင္းတာ

ေတာထဲမွာဆို

ဒီေကာင္ေတြကို Aၿမင္မွာက

ဆင္တပ္ကိုမမွီဘူး၊

ေတာထဲကေန

ၿဖိဳပစ္ရမယ္လို႕

စစ္သည္Aင္Aား

တဝက္ေလာက္ကြာေနၿပီ၊ ၿမင္းစီးတပ္ႀကီးရွိတယ္၊

ငါတို႔မွာက ႀကိမ္းဝါးသတဲ႔။

သူတို႕မွာ

သူတို႔မွာ ဆင္တပ္ခ်င္းက

ဒါေပမဲ႕

ရွစ္ေသာင္း၊

ၿမင္စီးတပ္

ဆင္တပ္ပိုေတာင္႔ေတာ႕ တပ္မွဴးႀကီးေတြ

ဟိုမွာက

တစ္သိန္းခြဲ

ဆိုလို႔ေရေရရာရာမရွိ၊

ဟိုဘက္မွာ

သိပ္မကြာဘူးလို႕

သံုးသပ္ၿပီး

Aင္းဝတပ္ကို

ဒီAတိုင္းရင္ဆိုင္ဖို႕ မၿဖစ္နိဳင္ဘူးလို႕ သံုးသပ္ႀကတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ သမိန္ၿဗာဇၨကပဲ ဦးေဆာင္ၿပီး Aရွင္မင္းႀကီး တိုက္မယ္ဆိုရင္ေတာ႕ တိုက္ဖို႕မေႀကာက္ပါဘူး ဒါေပမဲ႕

Aခုလိုပင္ပင္ပန္းပန္းတိုက္မဲ႔Aစား

ကြ်န္ေတာ္မ်ိဳးတို႕ရဲ႕

ေရေၿမAေနAထားကို

Aသံုးခ်ၿပီး သက္သက္သာသာနဲ႔ Aနိဳင္ယူတာက ပိုမေကာင္းဘူးလားလို႕ ေလွ်ာက္တင္သတဲ႔။ ရာဇာဓိရာဇ္လည္း ဒီAစီစU္ကို သေဘာက်တာနဲ႔ ဘယ္လိုလုပ္မလဲ ေမးေတာ႕ သမိန္ၿဗာဇၨက သူ႕AစီစU္ကို ရွင္းၿပတယ္။ သမိန္ၿဗာဇၨရဲ႕ AစီAစU္က ေၿမလွန္ဖ်က္ဆီးၿပီး

ရန္သူေတြရိကၡာ

ခံစစ္ေကာင္းတဲ႔

လြယ္လြယ္နဲ႔

ပန္းေက်ာ္ကေန

မရေAာင္

စစ္ခံမဲ႔AစီစU္ပါ။

လက္ရွိေဒသႀကီးကို ဒီAစီစU္Aတိုင္း

ပဲခူးတပ္ေတြဟာ စစ္ေတာင္းၿမိဳ႕နဲ႔ ရြာေတြကို ေၿမလွန္ဖ်က္ဆီးၿပီး ပန္းေက်ာ္ဆီဆုတ္လာတယ္ ပန္းေက်ာ္ေရာက္ေတာ႕ ခံစစ္Aတြက္ AေသAခ်ာၿပင္ဆင္ၿပီး တပ္ေတြခ်ထားလိုက္သတဲ႔။ Aိဒင္ေခ်ာင္းတိုက္ပြဲ စစ္ေတာင္းၿမစ္ဟာ Eရာဝတီနဲ႔မတူပဲ ၿမစ္ဝက်ယ္ၿဖစ္တယ္၊ Aဝမွာ ၿမစ္ဝကြ်န္းေပၚေတြမရွိဘူး ေခါင္းေလာင္းပံုၿဖစ္ဝAၿဖစ္

မုတၱမေကြ႔ထဲ

တိုက္ရိုက္စီးဆင္းတဲ႔

ၿမစ္မဟုတ္လား

ဒီေတာ႕

ဒီေရAတက္Aက် Aရမ္းႀကမ္းတာေပါ႔။ ၿမစ္ဝကို ၿဖတ္ကူးမဲ႔ ေလွသေဘၤာေတြဟာ ဒီတတ္ခ်ိန္ ဒီက်ခ်ိန္ကို Aရမ္းဂရုစိုက္ရသတဲ႔၊ AဲဒီAခ်ိန္ေတြမွာ မတတ္သာလို႕ ကူးၿဖစ္ရင္ေတာင္ ဝါးလံုးရွည္ ဒါမွမဟုတ္ ေၿမာတိုင္ရွည္ကို ေဆာင္သြားၿပီး ဒီေရတတ္ၿပီးဆိုတာနဲ႔ ေရာက္တဲ႔ေနရာမွာ ထိုးစိုက္ၿပီး ဒီေရဦးတတ္ေရကို

ေက်ာ္လြန္သြားေAာင္ေစာင္႔ၿပီးမွ

လိုရာခရီးကို

ဆက္ႀကရတဲA ႔ ထိ

ဒီAတတ္ႀကမ္းတဲ႔ ၿမစ္ဆိုပဲ၊ ဒါေတာင္ မေမွာက္ပဲ လြတ္သြားတဲ႔ေလွဆိုတာက ခပ္ရွားရွားတဲ႔။ ၿပီးေတာ႕

စစ္ေတာင္းဟာ

ဒီေရAတက္Aက်

ကြာၿခားခ်က္လည္း

ေတာ္ေတာ္မ်ားတဲ႔

Page | 184


ၿမစ္လည္းၿဖစ္တယ္။

ဒီေရAၿမင္႔ဆံုးAခ်ိန္ဆို

ကမ္းေဘးႏွစ္ဖက္ကို

လွ်ံသြားေAာင္

ေရတတ္ဖံုးေနေပမဲ႔ ဒီေရAနိမ္႔ဆံုးAခ်ိန္ဆို ၿမစ္ေခ်ာင္းရဲ႕ Aလယ္မွာသာ ေရကစပ္စပ္ကေလး စီးေနတတ္တာမ်ိဳး၊

ေနာက္

လတာၿပင္ကက်ယ္ၿပီး

ရႊံႏြံကလည္း

Aရမ္းထူတယ္၊

ကမ္းေဘးႏွစ္ဖက္မွာ ေပါင္လယ္Aထိနစ္ၿမဳတ္သြားရေလာက္ေAာင္ ရႊံထူၿပီး ေရစပ္ေရာက္ေလ ရႊံပါးေလပဲ၊ စီးေနတဲ႔ ေခ်ာင္းေရေAာက္မွာကေတာ႕ ရႊံသဲေရာေနတဲ႔ ေၿမမာေလးရွိတယ္။ ရာဇာဓိရာဇ္ရဲ႕ ပဲခူးတပ္ဟာ ဒီလိုစစ္ေတာင္းၿမစ္ဝွမ္းရဲ႕ သဘာဝAေနAထားကို Aင္းဝတပ္နဲ႔ ရင္ဆိုင္တဲ႔ေနရာမွာ Aက်ိဳးရွိရွိAသံုးခ်ခဲ႔ႀကတယ္။ ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ သူတပ္ကို Aင္းဝတပ္ေတြ မေရာက္မွီ ေခ်ာင္းထဲဆင္းလမ္းေတြကို ၿပဳလုပ္ေစတယ္၊ မင္းေခါင္ရဲ႕တပ္ေတြ တဖက္ကမ္းမွာ တပ္စခန္းခ်ၿပီး ေခ်ာင္းကိုေက်ာ္ဖို႕စီစU္ေနခ်ိန္ ပဲခူးတပ္က ဒီေရထရက္ကိုေရြးၿပီး ေခ်ာင္းထဲဆင္း Aင္းဝတပ္ကို စစ္ၿမဴသတဲ႕။ စစ္ေတာင္းၿမစ္ရဲ႕ လက္တက္ႀကီးတခုၿဖစ္တဲ႔ ဒီေခ်ာင္းရဲ႕Aမည္က Aိဒင္ေခ်ာင္းတဲ႔

ေတာ္ေတာ္ေလးက်ယ္တယ္တဲ႔

ပဲခူးတပ္သားေတြဟာ ဆဲဆိုႀကိမ္းေမာင္း

ေခ်ာင္းလယ္Aထိသြားၿပီး

ေAာ္ဟစ္ၿပီး

Aင္းဝတပ္ကံဆိုးခ်င္ေတာ႕

စစ္ၿမဴတယ္ ဒီလို

ၿမွားတပစ္မကဘူးလို႕ဆိုတယ္။ Aင္းဝတပ္ကို

AဲဒီAခ်ိန္မွာ

ေလးၿမွားေတြနဲ႔ပစ္

ဒီေရကစၿပီတတ္တ႔A ဲ ခ်ိန္ေပါ႔၊

ပဲခူးတပ္ေတြသြားၿပီး

စစ္ၿမဴတဲ႔စစ္မ်က္ႏွာက

ရွမ္းတပ္ေတြရွိတဲ႔ေနရာ။ ေတာင္ေပၚသားတို႕ရဲ႕ ထံုးစံAတိုင္း ရွမ္းတပ္ေတြဟာ ဒီေရAေႀကာင္း နားမလည္ဘူး ၿပီးေတာ႕ ဒီေရကလည္း Eရာဝတီဒီေရမဟုတ္ပဲ စစ္ေတာင္းဒီေရ။ နကိုယ္ကတည္းက သူတို႕ရဲ႕ ၿမိဳ႕ရြာေတြနဲ႔ေဝးတဲ႔ ေAာက္ၿပည္ေAာက္ရြာကို စစ္ခ်ီလာရလို႕ ေဒါသထြက္ေနတဲ႔Aၿပင္ မင္းေခါင္ရဲ႕ စစ္ၿပင္ေနတာကို သိပ္စိတ္မရွည္ေတာ႕တဲ႔ ရွမ္းေတြဟာ သိပ္မစU္းစားေတာ႕ဘူး

ေခ်ာင္းထဲေၿပးဆင္းၿပီး

ပဲခူးတပ္ကို

ဝင္တိုက္ပါေလေရာ

ဒါေပမဲ႕

ရႊံနြံကထူေတာ႕ စိတ္ရွိသေလာက္ မၿမန္ဘူးေပါ႔၊ ပဲခူးတပ္နဲ႔ Aင္းရွမ္းတပ္ဟာ ေခ်ာင္းလယ္မွာ တိုက္ပြဲၿဖစ္ႀကတယ္ ရွမ္းတပ္ေတြ ေခ်ာင္းထဲဆင္းလာတာ ေခ်ာင္လံုးၿပည္႔ပဲတဲ႔၊ ေနာက္ေတာ႕ ပဲခူးတပ္ဟာ ရွမ္းေတြကို စစ္ၿမဴၿပီး တိုက္ရင္းနဲ႔ ေၿဖးေၿဖးၿပန္ဆုတ္တယ္၊ AဲဒီAခ်ိန္မွာ ဒီေရက တေဝါေဝါနဲ႔

တက္လာၿပီ။

ရာဇာဓိရာဇ္ဟာ

ဒီတတ္သံ

ေAာင္စည္ေAာင္ေမာင္းေတြတီး

တံပိုးေတြ

ေနာက္ဆံုး

ေခ်ာင္းထဲက

ေရကၿပည္႔လာေတာ႕

Aင္းဝတပ္ေတြ

ခရာေတြမွဳတ္ၿပီး ႏြံေတာမွာ

မရိပ္မိရေAာင္

မႀကားေAာင္လုပ္ေစတယ္။

လတာၿပင္မွာ

ရုန္းကန္ေနရတဲ႔

ရွမ္းတပ္ေတြ Aေတာ္ေလးပ်က္စီးကုန္ပါတာေပါ႔၊ ရွမ္းေတြဟာ ေရကူးလည္း သိပ္ေကာင္းေကာင္း မကူးတတ္ရွာႀကဘူးထင္ပါရဲ႕။ ၿမင္ေနလ်က္နဲ႔ ဘယ္လိုမွမကူနိုင္ပဲ ေခ်ာင္းထဲမွာ ေရနစ္ေသဆံုးသြားႀကတဲ႔ သူ႕တပ္သားေတြကို ႀကည္႔ရင္း

မင္းေခါင္ဟာ

ရႊံထူတဲ႔ေခ်ာင္းႀကီးကို

Aေတာ္စိတ္ဓါတ္က်သြားရွာတာေပါ႔။ သူဘယ္လိုၿဖတ္ေက်ာ္မလဲ

ဒီလိုလတာက်ယ္ၿပီး

မင္းေခါင္စU္းစားလို႔မရဘူး၊

ကူးတို႕လုပ္ၿပီးကူးရင္လဲ တဖတ္ကမ္းက ရာဇာဓိရာဇ္က ဆီးၿပီးတိုက္ဦးမယ္။ ဒီလို Aင္းဝတပ္ေတြ

Page | 185


ေခ်ာင္းတဖက္မွာ

စစ္တန္႔ေနခ်ိန္

စစ္ကူေရာက္လာေတာ႕

Aမိန္ဒိန္ဟာ

ရာဇာဓိရာဇ္လည္း

သမိန္ၿဗာဇၨစီမံထားတဲ႔

ပုသိမ္ပိုင္

Aမတ္ဒိန္AယူAဆနဲ႔

ေခ်ာင္းနဲ႔

ဆိုၿပီးမႀကိဳက္ဘူးတဲ႔။

သေဘာတူၿပီး

မြန္ဒမ်ားကို

ပိုAားတတ္သြားတာေပါ႔။

တပ္စခန္းခ်မွဳကို

စစ္ေရးၿပေနရာက်U္းလြန္းတယ္

၃၂ၿမိဳ႔မွ

တပ္ကို

စုရံုးၿပီး

Aမတ္ဒိန္ဟာ Aရမ္းနီးလြန္းတယ္

ဒါနဲ႔

ရာဇာဓိရာဇ္လည္း

ေခ်ာင္းစပ္ကေန

ထပ္ၿပီးဆုတ္လိုက္တယ္။

ၿပီးေတာ႕ ေခ်ာင္းစပ္ ေၿမၿပင္မွာ ဆင္တပ္ၿမင္းတပ္ လွံေရးဓါးေရး စတဲ႔ စစ္ေရးAင္Aားၿပပြဲ ေန႕တိုင္း က်င္းပေစတယ္၊ စိတ္ဓါတ္စစ္ဆင္ေရး လုပ္တာေပါ႔ေလ။ Aမတ္ဒိန္ရဲ႕

စိတ္ဓါတ္စစ္ဆင္ေရးဟာ

မင္းေခါင္နဲ႔

စိတ္ဓါတ္က်လာသတဲ႔။

Aင္းဝရဲ႕Aဓိက

ရိကၡာAခက္ခဲၿပႆနာပဲ

ဒီAားနည္းခ်က္ကိုပဲ

သူတပ္ကို

တိုက္ရိုက္ထိခိုက္ေစၿပီး

Aားနည္းခ်က္က

ေနရပ္နဲ႔ေဝးကြာလို႕

Aခြင္႔ေကာင္းယူၿပီး

သမိန္ၿဗာဇၨဟာ

ပဲခူးတပ္ဆုတ္ခြာလာရာ လမ္းတေလွ်ာက္ ေၿမလွန္စနစ္သံုးခဲ႔တာေပါ႔။ မင္းေခါင္ဟာ သူAႀကိမ္ႀကိမ္ Aားနည္းခဲ႔တဲ႔

ဒီAခ်က္ကိုေၿပာင္းလဲသြားေAာင္

ေထာက္ပို႕တပ္ကို

စနစ္တက်

မၿပင္ဆင္နိဳင္ခဲ႔ဘူး၊ မၿပင္ဆင္ဘူးဆိုတဲ႔ေနရာမွာ ရခိုင္ကို ဝင္တိုက္ၿပီး သမီးေတာ္နဲ႔ သမတ္ကို ဖမ္းသြားလို႕ ေဒါသAရမ္းထြက္ေနတာနဲ႔ Aလ်င္စလို ဆင္း