Issuu on Google+

3 Toesj 3 pagina 1


Toesj 3 pagina 2


Toesj 3, 2009-2010 Terwijl ik enerzijds loop te balen dat ik voor de zoveelste keer weer te laat aan dit stukje begin...bekruipt me aan de andere kant een meewarig gevoel dat dit één van de laatste keren gaat zijn. Na vier jaar voorzitterschap vind ik het mooi geweest. Als je zelf beleid schrijft om goed te blijven rouleren binnen de vereniging om de boel vooral dynamisch te houden, moet je daar zelf het goede voorbeeld in geven. Tijd voor nieuw bloed (en voor mijzelf meer tijd om andere leuke dingen te doen). Maar goed, voorlopig zit ik nog wel even en mag ik nog even tegen jullie aankletsen op de eerste verse pagina van deze nieuwe kwaliteitseditie van de Toesj.

 Gek genog heb ik weinig trek om het over volleybal te hebben. Misschien speelt het mee dat ik net van trainen afkom, waar ik zeiknat arriveerde na mijn fietstocht door de natte sneeuw en ik waarvan ik zojuist wederom door de nog nattere sneeuw weer thuis ben. Leuk hoor, winter. Ach en het helpt ook niet dat we nu een maand rust in de competitie hebben met als laatste herinnering een pijnlijke 4-0 in het wespennest van Protos. Goed zoals het mijn taak als voorzitter betaamt: laten we vooral de zonnestralen opzoeken in de donkere dagen.

Dus over naar het goeie nieuws. Met trots kan ik melden dat we een heuse sponsor-PR-communicatiecommissie hebben! Ok, die naam daar verzinnen we nog wat op. Maar Keimpe en Mariska hebben hun tanden gezet in alle zaken die met communicatie te maken hebben. Dat klinkt nu nog abstract maar zal binnen niet al te lange tijd in concreet beleid te bewonderen zijn. Mocht je nu al denken: daar wil ik ook aan meedoen. Geef een gil en we kijken wat jouw rol kan zijn.

 Nog meer positieve vooruitzichten. Ik weet niet hoe sportminded de rest van Tovo is maar wat heb ik veel zin in de winterspelen! Vanaf de bank lekker warm binnen kijken hoe anderen in de kou ploeteren. Heerlijk. Terwijl ik de week daarna mijn eerste stapjes in het zand zet om het beachgevoel te krijgen! Want ook al komen er nog allerlei ontknopingen en is het seizoen nog best lang. De zomer is in zicht (sprak zij optimistisch)! 

 Nog niet eerder vertoond: een mini-ALV! Niet meer alles beslissen opde ALV in het nieuwe seizoen, maar zaken die niet kunnen wachten willen we nu al met jullie bespreken. Op woensdag 10 maart. Alle verder info volgt nog per mail, maar zet het alvast in je agenda.



Toesj 3 pagina 3


En dan nog een leuke primeur. I proudly present: de nieuwe column van een echte sportpsycholoog (en tevens liefste zus van de wereld ;-)). Specialist in mentale training. Normaal voor jonge aanstormende toptalenten...(alhoewel we bij Tovo eigenlijk niet anders hebben ;-P) en nu dus voor de trouwe Toesjlezer. Iedereen heeft zo zijn of haar eigen theorieen over wat er nodig is voor die ultieme smash, die foutloze wedstrijd, dat vredige samenspel. Vanaf nu heb je de kans om je inzichten te toetsen of aan te scherpen. Stuur je topic of vraag naar voorzitter@svtovo.nl en we nemen het mee in de volgende editie. Londen 2012: here we come.

 Tot slot. Als Tovo hebben we onze sociale gezicht laten zien. Op de thuisavond op 22 januari hebben we toch maar mooi 70 euro bij elkaar gepot voor Haiti. Hartelijk dank voor jullie bijdrage! CU next time,
Marike.

• de aanvoerder van heren 4 weigert zijn scheidsbeoordeling in te leveren • hij dit door zijn teamgenoten moet laten doen • Het eigenlijk ‘deadline’ is, en niet ‘deathline’ ? :) Wist-je-datjes van de recreanten • de recreanten een TRAINER zoeken? • de recreanten blij zijn met Martijn als trainer? • Martijn ons helaas maar 1x per maand kan trainen? • we daarom graag een tweede trainer zouden willen? • zonder trainer ons niveau verslechterd ipv verbeterd? • de recreanten meedoen aan de recreantencompetitie? • we daarom écht een trainer nodig hebben? • dit niet perse elke week hoeft, omdat wij Martijn al hebben? • wij enthousiast, jong en fanatiek zijn? • wij trainen op dinsdag van 19.30 tm 21.00 uur in sporthal de Dreef? • iedereen met interesse om ons te trainen kan mailen? Wist-je-datjes van dames 1 • er 2 tovomeisjes in de huwelijksslee zijn gestapt op 5 februari waarvan 1 ook nog met een tovoman • Anne en Martijn elkaar aan het begin van de training verrassen met een lading toiletpapier?

Toesj 2 pagina 4


Ook ik mag mij op veler verzoek (aka Jaap) op de valreep nog even mezelf en in vliegende vaart voorstellen (yay!). Ik ben Mark (van Katwijk), 24 jaar, speel in heren 3 als buiten & dia en ben in het veld herkenbaar aan ´t meeste vale&verwassen shirt met nummer 43 en naast ’t veld met trommel en ratel. Ik ben een kruising tussen een 1e divisiespeler en 3e klasse speelster en op 6e enthousiast begonnen. Hoewel voldoende bagage voor talent moge het duidelijk zijn wiens genen de overhand hebben gehad. In mijn volleybalcarrière heb ik verschillende clubs aangedaan: Alcom Capelle, VVHarderwijk, Vanslag en dan nu Tovo. In ’t dagelijks leven ben ik geneeskundestudent. Maar dat gaat snel veranderen! Op ’t moment van schrijven heb ik nog 3 weken van mijn laatste keuzecoschap te gaan en dan heb ik er ook weer 6(¾) jaar opzitten en is ‘t klaar. In april mag ik mijn bul in ontvangst nemen en dan dus op zoek naar… een baan. (weet iemand nog een vacature op een eerstehulp?) Verder heb ik hobby’s teveel. De hobby’s die ik nog wel met enige regelmaat uitoefen zijn beroeren van gitaarsnaren, blazen van de saxofoon, mailfellatio, op een snowboard bergen onveilig maken, foto’s maken, koken, racefietsen, dingen met stekkers, felgekleurde driekwartbroeken, dingen uit elkaar halen, die weer

Toesj 3 pagina 5


en coach Heren 4 De laatste tijd willen deadlines niet heel erg werken bij mij, vandaar dat ik nu last-minute, reeds na de deadline achter mijn computer kruip om het stukje ‘de trainer/coach van’ te schrijven (sorry Jaap). Ik, Marjolein, ook wel beter bekend als Jojo, ben nu voor het derde jaar trainer/coach van heren 4 (voorheen heren 3). Mijn collega’s kijken altijd raar op als ik vertel dat ik 10 mannen heb… “Heb je er niet genoeg aan één dan??”, nou… nee MINIMAAL 6 is dan vaak mijn reactie. Want ja, anders heb je toch geen team in het veld. Als ze dan terugdenken aan mijn redelijk standaard zijnde weekend besteding, dan valt het kwartje wel… “Ooooowwww… trainer/ coach!!”Yep. Vaak wordt die opmerking dan gevolgd door: “Jemig, vind je dat niet moeilijk?!??!”
Nou, dat vind ik zeker wel. Eén man kan al moeilijk genoeg zijn, laat staan 10 bij elkaar. Doe daar een schepte ‘bloed, zweet en tranen’, de eigen mening en wens van ieder individu en tijdens een wedstrijd dan ook nog een flinke dosis frustratie en fanatisme bovenop… dan heb je een flinke kluif te pakken. Maaarrrr…. Ik ben ook gezegend met 10 hele leuke mannen, dus dat dan weer heel fijn. En als ik naar mezelf kijk tijdens het sporten, moet ik enig fanatisme, eigen meningen en frustratie niet ontkennen, dus snap ik het ook allemaal wel. Gezelligheid staat hoog in het vaandel bij de mannen, er is (tot nu toe) niets wat een biertje (of 2, 3, 4, ….) niet kon verhelpen, wat dan ook wel duidelijk wordt door de gemiddelde bierrekening in Bar Lunet… Op naar de rest van het seizoen. Hopelijk kunnen we daar nog een paar mooie wedstrijden spelen en leuke punten pakken. Geen blessures meer, die van Gertjan duurt nu al VEEL te lang , en Patrick naar…. Timboektoe… is ook wel weer genoeg voor de afwezigheid van spelers. Maar uiteraard resp. BETERSCHAP en VEEL PLEZIER daar!!! Nu weer aan het werk en een training voor vanavond bedenken… Hmmmm.. passing… services… rally-pass… en lekker actief ballen. Eens kijken wat ik kan verzinnen! Groetjes, Jojo

Toesj 3 pagina 6


Mentale opdracht Stel: jullie wijzen na de eerstvolgende wedstrijd “De (Wo)Man of the Match” aan, wat telt dan mee? Het aantal gescoorde ballen of juist het (beslissend) moment waarop iemand er staat? De kracht van serveren, concentratie in de wedstrijd, snelheid of felheid in het achterveld; er zijn veel dingen waar je naar kunt kijken. Als je deze factoren terugleest, valt je vast op dat goed presteren zich ook voor een groot deel in het hoofd afspeelt. En jij dacht dat je mentaal prima in orde was?! Een sportpsycholoog is er voor iedere sporter die meer uit zijn kunnen wil halen. Je hoeft dus niet gek te zijn. Vele top- en amateursporters zien tegenwoordig de meerwaarde van het trainen van mentale vaardigheden. Wat heb je nodig om mentaal sterk binnen de lijnen te verschijnen? Denk bijvoorbeeld aan: scherp zijn, en blijven als jullie 7 punten voorstaan. Gretig voor elke bal gaan. Je niet gek laten maken met 3 setpoints tegen. Snel de knop omzetten als je op je tenen wordt afgeblokt. Houd je kop erbij! Naast fysieke, technische en tactische training kunnen mentale ingrediënten als: Concentratie, De juiste hoeveelheid spanning, Motivatie en doorzettingsvermogen, Zelfvertrouwen, Een goede wedstrijdvoorbereiding, helpen om er in de wedstrijd echt wat van te bakken. Mijn taak is om fitte sporters - zoals jij – in optimale wedstrijdconditie te krijgen door deze vaardigheden aan te leren. In deze rubriek geef ik elke Toesj een kijkje in de keuken van mentale training. Wil jij wel eens weten waarom jouw teamgenoot in vredesnaam op setpoint onder het net door serveert? Door jullie vragen te beantwoorden komt elk nummer een ander ingrediënt aan bod. Mail dan je Brandende Vraag naar voorzitter@svtovo.nl. Drs. Hanneke Brand geeft mentale training aan sporters, teams en coaches uit allerlei sporten; van motorcross tot kunstrijden. Ze is als sportpsycholoog afgestudeerd aan de Rijksuniversiteit Groningen en geregistreerd bij de Vereniging voor Sportpsychologie in Nederland (VSPN).

Toesj 3 pagina 7


Dag TOVO vrienden, hier een stukje van fotograaf Peter Rothengatter uit Heren 5 en omdat onze wedstrijdresultaten niet iets zijn om over naar huis (lees TOVO) te schrijven heb ik het maar over mijn bedrijf “HetFotoAtelier” aan de Lange nieuwstraat 86 in het zicht van de Dom.

Nee, geen gewone fotowinkel met digitale camera’s, trouwalbums of plastic lijstjes! We zijn een vreemde eend in de bijt met een combinatie van fotogalery, lijstenmakerij, fotoboeken, passepartouts en fotostudio voor portretten en modelsessies (vooral klassiek naakt!)

Wil je dus eens leuk op de foto maak dan eens een afspraak en trouwens, alleen op de koffie komen mag ook altijd! Peter Rothengatter & Petra Boddé Het Foto Atelier, www.hetfotoatelier.nl, info@hetfotoatelier.nl

Toesj 3 pagina 8


Verin (D1) en Evert (ex-H5) 5 februari trouwden?

Maarten Teijema, de jongste Toesj fan is?

Toesj 3 pagina 9


Ik moet er toch echt een keer aan geloven om een stukje voor Toesj te schrijven en wel onder de titel: “Wat doe jij nou eigenlijk”. Tja waar moet ik beginnen…. Met mijn werk eerst maar eens. Ik werk voor een adviesbureau voor plattelandsontwikkeling. “Platteland wat??, oh je zit de hele dag met boeren om tafel?”: hoor ik altijd op verjaardagen. Maar dat is in mijn geval niet zo. Ik hou me meer bezig met de leefbaarheid van het platteland. Wie wonen en werken er op het platteland? En hoe willen die mensen zich inzetten voor hun dorp, wijk, gebied? Klinkt misschien nog wat vaag. Ik ben eigenlijk gewoon heel veel bezig met het organiseren van bijeenkomsten, met mailen, bellen, overleggen. En dan bijeenkomsten over bijvoorbeeld het maken van dorpsvisies of jongeren op het platteland. Maar ook over duurzaam voedsel, en innovatieve werkwijzen op het platteland. Ook in het buitenland, dus ik zit geregeld een dag in Brussel om met andere lidstaten informatie uit te wisselen. Erg leuk! Dat was in het kort mijn werk, maar wat doe ik dan als ik thuis ben na een drukke dag onderweg of op kantoor? Veel avonden plof ik gewoon op de bank in mijn appartementje in Oog in Al dat ik deel met een huisgenoot. Maar op dinsdag is het haasten geblazen om op tijd in de sporthal te staan om te volleyballen met ons erg gezellige recreantenteam! Sinds dit jaar doen we ook

Toesj 3 pagina 10


mee aan de recreantencompetitie dus we trainen ook ergens voor en dat maakt het nog leuker want we zijn allemaal vrij fanatiek. Verder ben ik in mijn vrije tijd bezig met fotografie. Ik heb sinds 2 jaar een digitale spiegelreflexcamera en heb twee cursussen gevolgd om fotografie wat beter onder de knie te krijgen. Ik heb momenten dat ik mijn camera overal mee naar toe sleep. Sowieso altijd op vakanties natuurlijk. Dan kom ik gelijk uit bij een onderwerp waar ik erg blij van wordt: Reizen. Afgelopen jaar ben ik ruim zes weken in zuid oost Azie geweest, ticket geboekt en daarna maar zien waar je uitkomt. Ik hou erg van wandelen in de bergen dus dat staat altijd op het programma. Uiteraard hang ik de hele tijd de foute toerist uit met een camera om mijn nek . Nu ben ik druk bezig met een fotoboek. Voor het komend jaar ben ik alweer plannen aan het smeden voor mooie reizen. Ik denk aan het doen van vrijwilligerswerk in het buitenland. Als er nog mensen zijn die daarmee leuke/minder leuke ervaringen hebben hoor ik het graag. Verder ben ik in de weekenden regelmatig met vrienden in de leuke kroegjes van Utrecht te vinden. Of in Friesland en Groningen waar veel familie en vrienden wonen. Nou hopelijk hebben jullie een beetje een beeld van wat ik nou eigenlijk allemaal doe. Ben benieuwd naar jullie verhalen. Groetjes Marieke.

Toesj 3 pagina 11


Ja mensen het is weer bijna zover: CARNAVAL! Maar dat is niet het verhaal bij deze foto, dit is Jolanda in Vietnam, tijdens een wereldreis van 10 maanden. Ken je dat gevoel? Je hebt een leuk huisje, een prima baan, leuk autootje, leuke vrienden....maar toch dat gevoel dat je iets mist, iets anders wilt.... Nou, dat was het moment waarop ik samen met mijn vriend Robert-Jan (ook TOVO’er) besloot er tussenuit te piepen en op wereldreis te gaan. Want er is nog zoveel meer te zien, te voelen en te ruiken op onze aardbol. Dat wilden wij weleens met onze eigen zintuigen gaan ervaren. Dus toen begon het avontuur: baan opgezegd, huis opgezegd, auto en meubels verkocht via marktplaats en alle persoonelijke spullen opgeslagen. Een flexibel ticket geboekt naar Nieuw-Zeeland (tja, verder kun je niet) en vooral heel veel dromen over al die landen waar we weleens naar toe zouden kunnen gaan. Kortom: VRIJHEID!!! Dat gevoel van vrijheid kwam pas echt na 2 maanden reizen met een busje door Nieuw-Zeeland. Toen kwam het besef dat het geen ‘gewone’ vakantie was, maar dat we een verhaal met een ‘open eind’ aan het schrijven waren. Het klinkt cliché, maar je leeft echt met de dag en maakt vandaag weer plannen voor morgen, die meestal nog 10 keer wijzigen door mensen die je ontmoet, je gevoel dat zegt toch iets anders te willen of door gewoon die hoosbui of sneeuwstorm. Heerlijk! Uiteindelijk kwamen we met ons zeer beperkte budget toch al snel in zuidoost-Azië aan. Want daar kan je voor 5 euro slapen en voor 1 euro eten. Dus dat houd je wel even

Toesj 3 pagina 12


vol! En de uitdaging begon toch wel te worden om zo lang mogelijk weg te blijven. Want dat reizen, zo, dat is verslavend! Wat is Azië een fantastisch continent! Lekker eten, vriendelijke mensen, bijzondere culturen, bergen, stranden, jungle......alles is er te vinden. En vooral een heerlijk laid back leventje, waar wij heel makkelijk aan konden wennen! Ook de 2,5 maand in China was een hele bijzondere ervaring. Wij snappen de Chinezen niet en de Chinezen snappen ons niet. De taal, daar kan je weinig van maken, ook niet met een basiscursus mandarijn. Dus je kunt wel zeggen dat we heel bedreven zijn geworden in ‘Hints’ en ‘Pictionary’! En tja, maatje 46 van Robert-Jan blijft natuurlijk de aandacht trekken tijdens al die nachtelijke treinritten! We hebben de reis, met hier en daar wat werken, uiteindelijk kunnen rekken tot 10 maanden! 10 maanden om nooit te vergeten! En als je na het lezen van dit verhaal, jezelf weer eens afvraagt of je toch ook niet een keertje zoiets zou willen doen, heb ik maar 1 antwoord: GEWOON DOEN!! Ta.m biê.t, Jolanda (Recreanten TOVO)

Toesj 3 pagina 13


Import Stelletje De gretige lezer van deze rubriek hoopt natuurlijk op een smeuïg verhaal over opbloeiende liefde tijdens een Tovo feestje... Of wellicht ben je een lezer met voorkeur voor geheime liefdes waarnaar de vereniging jarenlang gegist heeft: want zijn ze nou wel of niet met elkaar? We zijn bang dat we deze verwachtingen niet helemaal waar kunnen maken. Onze relatie met de vereniging is namelijk een stuk priller dan de relatie met elkaar. We zijn slechts een ‘import stelletje’. We hopen dat jullie nu niet teveel Van Slag zijn en daarom willen we jullie ons verhaal toch niet onthouden…

Hoe het helaas niet begon… Onze geschiedenis bij ‘D.S.V.V. Punch’ begint zoals hij wel vaker begint bij studentenvolleybalverenigingen: etentjes, weekends, borrelavonden en veel feestjes met je eigen teamgenoten. Dames en Heren 1 worden fanatiek aangemoedigd: Blauw – Wit gaat nooit verloren, volleybal zit ons in ’t bloed… Helaas voor ons speelden we beiden in een van de andere 22 teams, dus kwamen we elkaar hier niet automatisch tegen. Gelukkig wordt er binnen Punch aardig wat georganiseerd en zorgen al deze gala’s, toernooien, skireizen en introductieweken over het algemeen voor activiteit op het roddelbord. Als echt Puncher hoor je hier toch tenminste een keer op te verschijnen en ook wij hebben ons natuurlijk aan deze traditie gehouden.

Toesj 3 pagina 14


Hoe het dan wel begon… Stel je voor: de organisatie van een introductieweek waarbij er als vanzelfsprekend van alles op het laatste moment geregeld moet worden. Een optreden van een band op onze borrelboot bijvoorbeeld, waarbij je de apparatuur van de band ’s nachts graag in de boot had opgeslagen. En dat dan vervolgens blijkt dat die apparatuur onmogelijk de boot in kan worden gesleept… Verantwoordelijk als wij zijn passen we er graag een nachtje op. Erg gezellig mogen we wel zeggen! Inmiddels, ruim 6 jaar later, zijn we benoemd tot Tovo-stelletje. Wat wij daarvan verwachten? Feestjes en borrels? Samen aanmoedigen van Dames en Heren 1? En euh… een gezamenlijk kampioensfeestje in de Derrick misschien?! Groetjes, Emiel en Marinda

Toesj 3 pagina 15


Keukenstress Zoek je op internet naar deze term dan vind je voornamelijk artikelen die over de periode vlak voor kerst gaan. Bij ons heeft het woord een heel andere betekenis: Stel, je woont al zo’n slordige 10 jaar in hetzelfde huis. Je begon als keurige huurders met een standaard Bruynzeel keukenblok van 4 kastjes aan de muur en 4 onder het roestvrijstalen aanrecht. Na verloop van tijd kreeg je een vaste aanstelling zodat de bank er vertrouwen in kreeg. Andersom is een dat tegenwoordig een heel ander verhaal... Je kon je huurhuis kopen en zo gaan verbouwen dat het helemaal je eigen huis werd. Welnu, dat is bij ons het geval. Een paar jaar terug een aannemer in de arm genomen voor een dakkapel en het renoveren van de badkamer. Nu is het dus tijd om eens aan dubbele beglazing te gaan denken. Inderdaad wij stoken graag voor een betere wereld... Wij zijn niet klimaatneutraal, wij zijn voor (aldus Loesje). Toen dachten wij (mijn vrouw en ik) als we dan toch weer in de zooi van verbouwen zitten, laten we het dan goed aanpakken. Tuindeuren aan de achterzijde van het huis, een nieuwe vloer op de begane grond EN een nieuwe keuken. Ga dan eerst maar eens een nieuwe keuken uitzoeken, vertelde de aannemer ons. Neem maar weer contact op als je zover bent. We zijn nu 1 jaar verder. De keuken verkoper vertelde ons al, om het ijs te breken, dat een auto kopen sneller gaat. Hij kreeg gelijk. Na een ongeveer 6 uur overleg, wandelen door de showroom, knopen doorhakken over de gewenste apparatuur zijn we pas zover dat we een computer tekening hebben van een eventuele nieuwe keuken met een kostenplaatje waar je vast een prachtige auto voor kunt aanschaffen. Met deze offerte gewapend langs familie, vrienden en internet. Je wilt toch niet over 1 nacht ijs gaan en een keuken kopen waar allerlei dingen inzitten die misschien handiger aangepakt had moeten worden. Dan komt de keukenstress om de hoek kijken. Zitten we wel op de goede weg? Kunnen we niet beter met deze tekening de IKEA binnenstappen? Is er geen ander merk die wel hogere onderkastjes verkoopt? Gaan wij die moderne stoomoven echt wel gebruiken? Gaan wij afscheid nemen van onze zelfgemaakte pizza’s van het formaat 50 x 70 cm? Gaan wij die 8 witte, scheefhangende, bevlekte kastjes niet verschrikkelijk missen? Andere angstdromen komen voorbij flitsen: Hoe reageren we als 1 van de koters met onuitwasbare stift ‘ik hou van mama’ op de nieuwe kastdeurtjes a 100 eurie krabbelt? Verdwijnt het arme kind in de stoomoven? Affijn je ziet hier de volle betekenis van het woord keukenstress. Wellicht in de volgende toesj het resultaat van onze zoektocht. Is het een gewone column, dan weet je genoeg, vraag er dan in ieder geval niet naar! Grrr, Jaap van der Heijden.

Toesj 3 pagina 16


'09 '10 toesj3