Issuu on Google+

Nummer 3 2004/2005 Anjer Na de training stonden we met wat heren nog de fietsen los te maken toen Wouter ineens een mededeling deed. Jongens niet schrikken als jullie thuiskomen... Prins Bernhard is vanavond overleden. Ach wat jammer. Eén van de weinige Oranjes die nog echt tot de verbeelding spreken is heengegaan. Ik fietste weemoedig terug naar huis, met in mijn achterhoofd dat het ook een grapje van Wouter kon zijn. Die kan zo droog uit de hoek komen. Thuis aangekomen het vaste ritueel. Tas in de hoek, naar de koelkast voor een biertje. Op de bank zakken en de tv aan. Immers, je bent te wakker om al te gaan slapen na zo’n avond trainen, maar te moe/lui om iets te gaan doen. Normaal gesproken is er voetbal op tv. Prima. Eén of andere Europese wedstrijd, tussen clubs die je niet interesseren uit Verweggistan. Maar ach, het beweegt en het is leuk om naar te kijken. Nu niet aan mijn kop zeuren over zielige mensen die in oorlogsgebied moeten overleven, of die moeten leven met het verlies van hun trouwe viervoeter. Beide serieuze onderwerpen, daar niet van. Maar daar is het nu de tijd ff niet voor. Helaas geen voetbal deze avond. Slechts documantaires over het leven van onze prins. Elke zender had natuurlijk al jaren dat overzicht klaarliggen. Maar elke keer kwam de bijna overleden prins weer uit het AMC wandelen om nog even verder te leven. Ik dacht in eerste instantie, wat moet deze Bernhard met Juliana? Al snel bedacht ik dat het wel heel aanlokkelijk moet zijn geweest. Niet Juliana, maar de man te zijn van een koningin! Eindelijk iets betekenen op deze wereld. Ik zag de schandalen en moest lachen. Zegt zo’n man van een Amerikaans vliegtuigbouwer: als u bij ons toestellen koopt, krijgt u er 1 cadeau. Heb ik al, zie ik de prins denken. Doe mij maar het geld wat zo’n machine moet kosten... Even later zag ik de tachtig jarige prins zijn weloverwogen besluit om verder af te zien van zijn vliegbrevet toelichten. Ik ken genoeg mensen die met tachtig niet eens meer de straat op mogen laat staan autorijden. Op zijn laatste vlucht met zijn kleinzoon Willem A. maakte hij ook nog een looping. De kroonprins verklaarde later dat vliegen niet zijn passie was. Dat zou een stunt geweest zijn, als dat mis was gegaan... Even later zag ik zijn twee grote hobby’s uitgelicht. 1: Jagen op groot wild. Maakt niet uit waar. Op het landgoed het Loo of in Afrika. 2: Voorzitter van het Wereld Natuur Fonds. Tegen stropers en dergelijke optreden. Inderdaad een veelzijdig man. Duitser en oorlogsheld in één. Wat een vent, prachtig. Maar dood. Ik zal hem missen. Uw oranjefan, Jaap van der Heijden.

Op het moment van schrijven is er nog één thuisavond te gaan en het eerste deel van het seizoen zit er op. Bij de dames staan het eerste en het tweede team er goed voor. Dames 6 staat in de middenmoot. Anders ziet het eruit bij de dames 3, 4 en 5. Deze kunnen nog wel wat klimmen op de ranglijst en verdienen de aandacht van iedereen op de thuisavond. Bij de heren staan heren één en drie op de 4e plaats, speelt heren twee in de middenmoot mee en zou heren 4 beter kunnen. Heren 5 staat stevig op de eerste plaats. Kortom, het ziet er niet gek uit. Zeker als je weet dat het een TOVO eigenschap is om in de loop van het seizoen steeds beter te gaan spelen. De thuisavonden blijven een heikel punt. Het is heel moeilijk om op een volle avond enigszins op tijd te beginnen met alle wedstrijden. Nogmaals nadrukkelijk het verzoek om niet te treuzelen met inspelen, maar tempo te maken. De zaal wordt een uur langer gehuurd, zodat we niet te maken hebben met voortijdig afbreken van wedstrijden. We mogen van het wedstrijdreglement niet later starten dan 21.45 uur. We zullen dus ons best moeten blijven doen. Het is nu ook duidelijk dat meer teams op de thuisavond eigenlijk niet mogelijk is. Wat betekent dat voor TOVO. Een vraag waar het bestuur en de vereniging zich mee bezig moet houden. Binnenkort, 8 januari, feest van de feestcommissie. Al weken lopen leden en niet leden van de feestcommissie de thuisavonden en trainingen langs om kaarten te slijten. Natuurlijk kopen we die en komen we in grote getale opdraven om van het feest een daverend succes te maken. Een goede Kerst en een geweldig 2005!!! Tot 8 januari! Floris

extra dik kerstnummer 1 extra dik kerstnummer


Feestdagen? Zo de sinterklaas is net geweest en de kerstman staat voor de deur. Hij staat hier natuurlijk niet letterlijk, want met deze kou zou hij dat niet lang overleven. Hoewel, hij komt natuurlijk wel van de noordpool en daar zijn ze nogal wat kou gewend. Toch vreemd eigenlijk dat deze twee mannen elkaar opvolgen terwijl de een uit een warm land komt en de ander uit een koud land. Van de kerstman begrijp ik dan nog wel dat hij in de winter komt, maar sinterklaas? Wat bezielt die man toch? Zit die lekker geriefelijk in zijn warme huisje genietend van de zon en dan denkt hij: Laat ik maar eens naar dat koude kikkerlandje gaan om daar fijn met mijn paard op de daken te gaan lopen. Weet je wat? Ik neem dan gelijk een paar donkere mannen mee die leuke acrobatische stuntjes kunnen doen op de spiegelgladde daken, als ze vallen….. nou dan neem ik volgend jaar een ander mee. Ik denk dus echt dat Sinterklaas een dierenbeul is (wie anders laat namelijk zijn paard met dit weer op de daken lopen?) en een sadomasochist omdat hij het leuk vind om te zien dat zijn donkere mannen (laten we ze voor het gemak maar pieten noemen) bij bosjes van de daken vallen, waar ze met veel moeite en slagen met de roe op zijn geklommen. De sint geeft vervolgens cadeautjes weg om de kinderen een oogje dicht te laten doen. Dat is ronduit schijnheilig. Wel een goed idee overigens van deze man om de kindertjes af te kopen met cadeautjes, zo wordt hij elk jaar weer met open armen verwelkomd. Een goed idee van een schijnheilig man. Ja, ik denk dat jullie hem nu ook vatten: een goed (schijn)heiligman. Hoe zit het eigenlijk met die andere knakker, genaamd de kerstman? Deze heeft zich, net zoals de Sint verkleed. Wat heeft hij te verbergen? Wil hij niet herkend worden of zo? Deze man maakt het allemaal nog bonter. Eerst steelt hij een paar herten uit lapland om ze voor zijn karretje te spannen. Vervolgens maakt hij de inlanders van de Noordpool helemaal gek. Hij zet ze aan het werk en roept vervolgens: ho-ho-ho. De mensen stoppen met werken en krijgen er van langs omdat ze niet doorgaan met werken. Hoe ziek kun je worden? Dan is al het werk eindelijk gedaan en besluit meneer om een relatief warmer klimaat te gaan bezoeken en laat de hardwerkende mensen (laten we ze dwergen noemen) achter in de kou. Totaal gedesillusioneerd en haast

extra dik kerstnummer 4 extra dik kerstnummer

bevroren zijn ze niet bij machte om in opstand te komen. Ze worden dan ook nog eens in de gaten gehouden door de vrouw van deze tiran dus er is geen ontkomen aan. Nee voor mij is het helemaal duidelijk: mannen met baarden zijn niet te vertrouwen. Ikzelf heb dan ook helemaal niets met Sinterklaas en de Kerstman. Geef mij maar oud en nieuw. Dat is leuk: om 12 uur de straat op gaan om in een beschonken toestand je buren, waar je normaal geen woord tegen zegt, een goed jaar te wensen. Vuurwerk afsteken en dan natuurlijk wel dat illegale, want dat knalt lekker. Oké, soms moet een auto er dan ook aan geloven en springt het glas wel eens uit een telefooncel, maar dat is kicken. De huisdieren weten niet waar ze het moeten zoeken en doen hun behoeften in de woonkamer. Ja, dat is pas echt feest, ik wilde dat het al zo ver was. Getekend, Een heren1 lid zonder baard.

De zaken de de tc bezig houden: Dames 4, 5 en 6 hebben tot nu toe op het zelfde tijdstip in twee zalen op de Teun de Jagerdreef getraind. Door de grote opkomst bij dames 4, 5 en 6, was er grote behoefte aan één zaal per team. Dat is gelukt! Vanaf december zal op dezelfde lokatie ook een late training worden gegeven. Wisselend per maand traint een van de teams laat. De late training zal ook afwisselend door Herman (D6), Annemarie (D5) en Gijsbert (D4) worden verzorgd. Dank aan hen! Voor de aanvoerders en nieuwe spelers: op intranet kan gecontroleerd worden of nieuwe leden al aangemeld zijn bij de bond en dus speelgerechtigd zijn. Nu heeft iemand een aantal keer onreglementair meegespeeld en dat levert boetes op en kan zelfs tot puntenverlies leiden! In januari organiseert de TC een bijeenkomst voor aanvoerders, trainers en coaches om de stand van zaken binnen de teams te bespreken. Groetjes, Susan.

extra dik kerstnummer 5 extra dik kerstnummer


Zomaar een volleybalavond De werkweek zit erop, het is vrijdag en om het weekend goed te beginnen staat het avondje volleyballen gepland. De dames coachen, koffie met de mannen, wedstrijdje kijken en dan zelf spelen… een heerlijk avondje volleyballen! Lekker! Nu spelen we zelf pas om kwart voor tien –dat is de bedoeling althans- maar de dames ballen al om kwart over zeven en dus moet ook ik me haasten om me op tijd te melden in Lunetten. Op mijn werk weten ze dit ook en wil ik rond zevenen in de sporthal kunnen zijn, moet ik dus eerder weg. Geen probleem, want het is op vrijdagmiddag toch altijd rustiger. Ik stap om iets na vijven in auto, rij de A27 op en ja hoor… file! Er staat nooit file, maar juist nu wel. Na ja, ik heb nog even… moet die file niet al te lang duren natuurlijk. Zo wordt het ritje van 20 minuten nu een uur en de haast wordt rechtevenredig groter. Snel het restantje nasi in de magnetron, ondertussen mijn spullen bij elkaar zoeken. Ping! OK, eerst eten dan maar. De eerste hap is goed en wel weggewerkt, als ik me realiseer dat er nog aan de opstelling gewerkt moet worden. Met het bord (erg hete nasi) links, een kladblok rechts, dan weer een lepel en dan weer de pen in mijn hand vliegt de tijd voorbij. Kwart voor zeven al. Shit! Snel de laatste spullen bij elkaar rapen, scheuren naar Lunetten en om vijf over zeven sta ik in de zaal. Het is weer eens gelukt! Ik groet links en rechts wat mensen, loop richting het veld en… hela, krijg nou wat… Het veld is leeg! Zou het verzet zijn naar half negen? Ik kijk op het schema, inderdaad: D3 om half negen. Dom-dom-dom, maar dan heb ik mooi de tijd om met mijn koffie ons wedstrijdformulier vast in te vullen. Zoekend naar de spelerskaarten loop ik naar de kantine. ‘Waar zijn die verrekte kaarten nu weer?’, vraag ik mezelf af. Oh ja, die lagen in de kast en die heb ik dus mooi vergeten. Shit! Geen koffie, maar een ritje terug naar huis en niet teveel treuzelen, want om half negen moet ik weer in de sporthal zijn. Zo gezegd zo gedaan en om iets over achten sta ik weer, met spelersmap, kaarten en bidons (want die bleken ook nog thuis te staan wachten op een lift naar Lunetten), in de sporthal. Pfew… het veld staat er inmiddels en, zie ik dat nu goed? Dat is Dames 2 die er aan het inlopen zijn. Ik krijg toch zo langzamerhand het gevoel dat ik een

extra dik kerstnummer 6 extra dik kerstnummer

beetje gek aan het worden ben… Op het formulier stond het toch duidelijk? Half negen, dames 3? Maar weer even kijken… ja, dames 3 staat er toch echt, alleen stond er VOC Maarssen voor… Sukkel!!! Met nog meer dan een uur voor onze eigen wedstrijd is er dus tijd genoeg voor koffie, wedstrijdje kijken en een praatje links en rechts. Kwart voor tien nadert en de wedstrijd voor ons begint net aan de derde set, het staat 1-1. Met nog 2 sets te kijken en dan nog een wedstrijd te spelen, wordt het weer een laat avondje volleyballen. ‘Lekker!’Groet, Harrie

Ik kan er ook niets aan doen! De nieuwe Toesj was al uit, toen ik in de kleedkamer enig geroezemoes kon horen. Het ging er over dat sommigen van ons de kopij wel erg laat inleveren. Met scheve ogen werd mijn kant opgekeken en ik voelde mij in het nauw gedrukt. Ik probeerde nog vergeefs weg te lopen naar de douche, maar kon mij helaas niet onttrekken aan het gebezigde commentaar. Het werd pas echt persoonlijk toen er iemand tussen neus en lippen door liet weten dat een bepaald iemand niets had geschreven. Met schaamrode kaken snel onder de douche gegaan en maar zeggen dat het water wel erg warm was deze avond. Tot overmaat van ramp liet een van mijn leuke teamleden een titel vallen voor het volgende stuk: mijn leven als libero. Alles werd nu wel heel duidelijk. Dit moest wel over mij gaan, wie anders in ons team is er libero? Ik kon er niet meer omheen en ben de dag erna direct aan de slag gegaan. Niemand meer die zou kunnen zeggen dat ik niet op tijd iets heb ingeleverd. Mijn leven als libero: Ik heb in mijn volleybalcarrière vele posities in het veld mogen bekleden, maar die van libero was mij tot voor kort nog onbekend. Buitenaanvaller en spelverdeler allemaal erg leuk, vooral voor de eigen ego. Iedereen die hard schreeuwt bij een prachtige set-up, een snoeiharde smash of een delicaat prik balletje. Maar wie heeft er oog voor diegene die de spelverdeler in staat stelt tot het geven van mooie set-ups die kunnen leiden tot die mooie aanval? Juist, dat is diegene die passt (juist, de libero). Helemaal ondergeschoven en ondergewaardeerd doet deze man/ vrouw zijn werk en maar weinigen die oog hebben voor de souplesse en accuraatheid van deze persoon. Zo, nu is mijn ego ook weer gestreeld.

extra dik kerstnummer 7 extra dik kerstnummer


Natuurlijk moet er eerst gekeken worden naar de doelstelling van de libero en dat kunnen we vinden in de ‘Dikke van Dale’, deze zegt: “een libero is een speler die zonder vaste taak het eigen doel verdedigd, maar ook kan aanvallen”. Nou dat klopt natuurlijk allemaal als een bus. Ik moet mijn eigen veld verdedigen en alle ballen van de grond houden. Ik ben aanvaller geweest, dus ja.. ik kan ook aanvallen. Het is wel erg jammer dat er in deze definitie niet staat dat ik niet mag aanvallen als libero. Dat wordt namelijk direct afgefloten. De interpretatie van deze uitleg van het woord libero ligt dus nogal gevoelig, vooral de scheidsrechters hebben moeite met het: “maar kan ook aanvallen”. De vrouwelijke libero is logischer wijze een libera. Nu ben ik in al mijn wijsheid in een boek gaan neuzen dat gaat over ‘de leer van de ontwikkeling en verwantschap van geslachten’. De belezen personen onder jullie zullen direct begrijpen dat ik het heb over de genealogie. Deze weet over de ‘libera’ te vertellen, dat het ‘een ongehuwde vrouw’ is. Verder geen betekenissen meer. Betekend dit dan dat alle getrouwde vrouwen geen libero/ra mogen worden? Mij een raadsel, misschien dat een van jullie het weet. Tot slot de mooiste uitleg van het woord libero, welke ik heb kunnen vinden in het Latijn: “het bevrijden van slaven of gevangenen uit hun boeien”. Hier kan ik mij dus helemaal in vinden. Ik bevrijd met mijn weergaloze spel mijn teamleden, die gevangen zitten en geboeid zijn door de anders zo slechte passen die afgeleverd worden.

Scheidsrechterscoordinator Top dat we voldoende scheidsrechters hebben, aangezien we dit jaar behoorlijk meer wedstrijden thuis moeten fluiten (circa 100). Om alles in goede banen te leiden, is geprobeerd zoveel mogelijk op hetzelfde veld te fluiten als te spelen. Dit lukt aardig, alleen bij de laagste dames en heren teams zijn wat minder scheidsrechters. Daar was het wat moeilijker plannen. Gelukkig pakt iedereen dit goed op. Als er ergens een wedstrijd uitloopt, wordt de wedstrijd door een andere scheidsrechter overgenomen. Ik heb wel begrepen van een “midden” wedstrijd speler, dat het soms iets te wordt, aangezien er dan zowel bij de start als bij het einde een andere scheidsrechter op de bok komt. Dit is natuurlijk niet wenselijk. We zullen kijken of we dit volgend jaar in een schema wat beter kunnen ondervangen. Een paar dames en heren zijn gelukkig bereid geweest een scheidsrechtercursus te volgen zodat het probleem bij de lagere teams wat verminderd is. Momenteel zul je ze hier en daar op de bok zien staan. We hebben er absoluut weer talent bij. Veel succes met de stagewedstrijden. Groeten, Esther.

P.S. beste teamleden, jullie zijn ook wel goed hoor! Groetjes, de Libero.

extra dik kerstnummer 8 extra dik kerstnummer

extra dik kerstnummer 9 extra dik kerstnummer


Het is alweer december, bijna alle teams zijn op elkaar ingespeeld en ook het bestuur in de nieuwe samenstelling heeft de eerste vergadering achter de rug. Ik ben als nieuw bestuurslid vrij geruisloos binnengeslopen, aangezien ik tijdens de ALV nog op vakantie was. Maar bij deze: ik heb het estafettestokje wat betreft het secretariaat overgenomen van Floris. Inmiddels beschik ik ook over het archief en begin ik me te realiseren wat er in de jaren voordat ik TOVO-er was, allemaal gedaan is achter de schermen. Ik dacht even “HELP, waar ben ik aan begonnen, ik ben pas een jaar lid”, maar gelukkig is de rest van het bestuur erg geroutineerd, zodat dit groentje snel genoeg wordt bijgespijkerd in het wel en wee van TOVO en ik zal er met hun hulp het beste van maken.De start van het seizoen is verder goed verlopen. Gezien de grootte van de vereniging was het wat lastig om alle teams van een trainer en coach te voorzien, maar inmiddels is dit ook geregeld. Iedereen bedankt voor het beschikbaar stellen van jullie vrije groetjes, Krista Baar.

Intranet, kennen jullie dat? Weten jullie van het bestaan van het intranet van Tovo? Een bezoekje aan de site levert de informatie op dat er in de laatste 48 uur 17 bezoekers zijn geweest, de afgelopen week 26 en de afgelopen maand zelfs 53. Er zijn 50 Tovo-leden die nog nooit de site bezocht hebben… Oké, bij die 50 nog nooit bezoekers zitten natuurlijk een aantal mensen die geen computer of internet hebben, die totaal niet weten hoe ze met zoiets om moeten gaan of in de baas z’n tijd echt aan het werk zijn. De andere 45 Tovo-leden moeten zich schamen en snel eens een kijkje nemen!! (de site is te vinden via de link op www.tovo.nl). Dan nu even naar de 53 Tovo-leden die wel regelmatig op de site te vinden zijn. Wat doen jullie daar? Er zijn bar weinig discussies gaande, of andere leuke nutteloze gesprekken. Ook de aanwezigheidslijsten zijn volgens mij niet up to date. Is het even snel kijken, nee niks verandert en weer verder? Het lijkt mij de hoogste tijd om daar eens wat verandering in te brengen!! Dus bij deze de uitdaging om de komende weken het intranet wat extra leven in te blazen! Dan levert dat even snel kijken ook nog wat op. Veel plezier! Ps. Het intranet is ook erg handig als smoelenboek, om adressen etc te achterhalen, om te bedenken wie er ook al weer in welk team zit én om kersverse jarige te feliciteren als hun kaarsjes op het taartje gaan branden! groetjes, Annemarie.

extra dik kerstnummer 10 extra dik kerstnummer

De meiden van D1. Ben je toevallig een van die vele vaste supporters van dames1 dan is je vast niet ontgaan dat er dit jaar een (bijna) compleet ander nieuw team in het veld staat. Een team met een paar jonge,nieuwe tovo-ers, een paar oudjes (lees 33+) en een aantal die vorig jaar ook in het team zaten.En dan hebben we nog een geheim wapen achter de hand; Shirley! Nu nog aan het ontzwangeren, maar straks hopelijk weer in ons midden. Saskia en Verin vonden het een goed idee om het seizoen te openen met een heerlijk etentje. Bij Mi madre was de plek om kennis met elkaar te maken en ieders verwachting uit te spreken voor dit seizoen. Dat scheelde voor Gis ook een boel geouwehoer op de eerste training. Het was een erg gezellige etentje en unaniem waren we van mening dat we willen promoveren dit jaar. Een van de nieuwkomers Marleen bood zich direkt als aanvoerdster aan en ook werd nagedacht over een coach. We dachten dat Bas dit kippenhok wel aan zou kunnen. En zo zijn we het seizoen begonnen. Met een enthousiast team, een trainer die graag aan de wensen van het team wil voldoen en een coach die op de juiste momenten even duidelijkheid schept. Helaas moest Saskia ons weer vaarwel zeggen, maar al spoedig kondigde Anne Marie zich aan als mede speelster. En het resultaat mag er zijn: er wordt heerlijk gebeukt bij het net door de aanvallers, servicedruk gezet en als onze snelle, kleine spelverdeelster Hanneriek er even niet is, zijn er een aantal mensen die gerust op meerdere posities kunnen en willen spelen. En.. tot nu toe staan we bovenaan! Wat het team nog zoekt is een soort Yomanda (m/v). We hebben namelijk om de beurt nogal last van kwaaltjes. Verkoudheidje hier, griepje daar, hersenschuddinkje tussendoor, lastige rugwervels etc. Mentaal kunnen we de derde klasse wel aan, maar fysiek schort er nu nog wat aan. Ken je toevallig iemand waarvan jij denkt dat hij of zij D1 kan helpen?? Let us know!!!! En wil jij ons (Hanneriek, Verin, Marleen, Gerdien, Lybrich, Anne Marie, Esther en Ilse) in levende lijve zien, kom ons gerust een keertje aanmoedigen! Tot in Lunetten, Ilse.

extra dik kerstnummer 11 extra dik kerstnummer


Zo, alweer een stukje voor in de Toesj schrijven. Ik dacht dat er altijd maar heel weinig Toesjes (toesjen??!!) per jaar uitkwamen maar nu ik zelf mijn creativiteit op papier moet zetten gaat de tijd gevoelsmatig wel erg snel… Maar goed, gelukkig heb ik op een kladblaadje in mijn agenda wat brainstormideetjes opgeschreven, dus zo gepiept zou ik zeggen. Ff kijken of ik het nog kan lezen; de yellen van.., waarom we altijd verliezen, spierpijn is fijn (wat bedoelde ik daar ookalweer mee?), bijna gele kaart, teamoutfit en trouwe supporters. Ehmmm, nu kan ik het natuurlijk over al deze onderwerpen wat schrijven, maar beter bewaar ik wat voor een volgende Toesj.

speelden we niet lekker. Nu verliezen we nog steeds, maar draait het allemaal wel redelijk lekker (voor zover dat kan als je team nog maar uit 7 spelende spelers bestaat…). En toch ga ik elke keer met een behoorlijk rot gevoel weer naar huis. Wij willen ook zo graag een keer winnen! Of hangt het steeds weer verliezen soms samen met het zo graag willen winnen… Groeten, Annemarie.

Laat ik maar beginnen met wat me het meeste dwars zit; de bijna gele kaart. Ok, ik fluit nu al voor het 2e jaar bij TOVO, en nooit (oké, misschien m’n eerste wedstrijd) heb ik kaarten op zak, sterker nog het komt niet bij me op om een kaart te geven. Nou speelden wij (D3) afgelopen zaterdag tegen Protos. De eerste set, allemaal erg spannend, loopt redelijk gelijk op, we staan achter, we lopen in, en bij 20-23 (in het voordeel van protos) fluit de scheids voor opstellingsfout aan onze kant. Ik, als aanvoerdster, in protest maar de scheids wilde er niks van horen en floot weer om door te spelen. Dus de eerste set verloren met 20-25. Na deze set ging ik natuurlijk verhaal halen bij de scheids, want het was GEEN opstellingsfout! Hij werd aan het twijfelen gebracht maar hield voet bij stuk dat hij het goed gezien had. Ik (en ondertussen ook medespelers en coach) verzocht hem om van zijn bok af te komen en het uit te zoeken, want zo een set verliezen is niet leuk!! Maar nee, de scheids was onvermurwbaar en eindigde zijn relaas met ‘nu moet je je mond houden anders krijg je geel’. Van verbazing wist ik al niets meer uit te brengen, maar ook het niet weten wat de gevolgen van geel zijn zorgde ervoor dat ik stilletjes afdroop… Het is me toch wat, speel je 4e klasse krijg je bijna een gele kaart… Na de wedstrijd heeft de scheids wel toegegeven dat hij fout zat, maar ja wat koop je daar nu voor. Met een 3-0 achter onze kiezen gingen we naar huis, wel trots op ons spel, maar wat een ka.uu.tee. scheids. De NEVOBO kan nog een brief van ons verwachten! Om dan nu meteen maar door te gaan op een ander onderwerp; verliezen. Hoe komt het dat het niet leuk is om steeds te verliezen? Is de standaard uitspraak niet ‘het gaat niet om het winnen, belangrijker is dat je lekker speelt’? Deels is dat wel waar! In het begin van het seizoen verloren we én

extra dik kerstnummer 13 extra dik kerstnummer

extra dik kerstnummer 14 extra dik kerstnummer


Hoi Hoi, Ik wil mezelf even aan jullie voorstellen, En iets middels deze rijm vertellen. Mijn naam is Kevin Dinand van Nimmerdor en ik ben de zoon van Alex & Shirley, dus dat zit wel snor. Zoals velen van jullie weten, Was het voor mijn ouders in het begin echt wel zweten. Ik huilde erg veel de eerste weken, En ´agossie´ mijn ouders waren echt nog leken. Ik was niet te troosten en niets was er goed, Nee, ik gaf mijn ouders weinig moed. Na 3 weken was het gedaan, En zijn mijn ouders met mij naar het ziekenhuis gegaan. Dat stomme zuur bleef maar omhoog komen, Dat, dat zo pijn deed wie had dat durven dromen. In het ziekenhuis heb ik 2 ? week gelegen, En heb ik uiteindelijk medicatie voor mijn reflux* gekregen. Toen ik eenmaal thuis was waren ze nog niet met me klaar, Echt ik schreeuwde nog steeds de boel bij elkaar. Na een week ben ik met mamma naar een homeopaat gegaan, Om die ‘kolere' onrust tegen te gaan. En vol trots kan ik nu mededelen, dat ik een stuk rustiger ben, En ik mijn ouders soms met een slaapje van 4 uur verwen. Inmiddels hebben we veel plezier met elkaar, En is het nu de tijd van genieten echt waar. Af en toe laat ik ze nog even schrikken, Maar een huiluurtje hebben ze maar te pikken. Het enige wat ik nu nog wil doen, Is jullie bedanken met een dikke zoen. Mijn Pap’s en Mam’s waren namelijk erg blij, Met jullie belangstelling en steun aan hun zij. Ik kom gauw een keertje bij jullie kijken, Want dan kunnen jullie zien op wie ik begin te lijken. En als jullie eerder mijn vingers en teentjes willen komen tellen, Kunnen jullie gerust mijn ouders bellen. Da Da, groetjes, Kevin Dinand van Nimmerdor

extra dik kerstnummer 15 extra dik kerstnummer

Een nieuwe rubriek in dit ectra dikke kerstnummer. Ton, trainer van dames 4, mag het spits afbijten en de volgende vragen beantwoorden. Als je team een auto is. Dan is dat een: 1 mercedes, 2 citroen, 3 lada, 4 cadilac, 5 anders nl; Nu wordt het al moeilijk. Ik geef namelijk afwisselend training aan D4 of D5. Gevaarlijk ook om vrouwen te vergelijken met auto’s. Voor dat je het weet praat je over koplampen en kontjes. Het antwoord voor D4 zou zijn 2: een Citroen, de vormgeving is prima, daar wordt duidelijk de nodige aandacht besteed maar de techniek wil het nog wel eens laten afweten waardoor er net niet datgene uitkomt dat er inzit. Bij Citroen zie je overigens een duidelijk kwaliteitsverbetering en er komen steeds meer technische sbufjes in de auto’s. Voor D5 is het antwoord 5. Enige tijd geleden is besloten om het merkt Daewoo om te dopen in Chevrolet. In mijn ogen ga je de naam Daewoo altijd associeren met de in Zuid Korea gemaakte auto’s van Chevrolet. Zoiets zou ook kunnen gebeuren met D5 als ik nu een merknaam zou toekennen aan dit team. Het team is nieuw en nog zeer onervaren maar er zit wel potentieel in. De naamgeving kan dus maar beter even uitgesteld worden want voor dat je het weet onthouden jullie de verkeerde naam. Zo… zijn jullie er nog? Dit was vraag 1 en ik kondig het nu maar vast aan, ik wil eigenlijk heel ergens anders over gaan schrijven. Wat zou je graag verbeteren in je team 1 de aanval, 2 de spirit, 3 de samenstelling, 4 de verdediging, 5 anders nl; Hier kan het antwoord voor beide teams hetzelfde zijn. Antwoord 5 namelijk alle vier andere antwoorden. Het zou niet goed zijn als je niet streeft naar verbetering van alle punten. De teams spelen beiden in de 5de klasse en er is dus nog een lange weg te gaan naar de volleybal top. De samenstelling veranderen is daarbij ook een belangrijk aspect omdat ik denk dat een aantal van de mensen in een ander team meer tot hun recht zouden komen en de teams daardoor wat evenwichtiger zouden worden. Wat denk je dat het team van jou vind? 1 te lief (watje), 2 te streng (schoolmeester), 3 te fanatiek (Jaap), 4 te perfect (Harrie), 5 anders nl; Antwoord 1. Ik geef training voor mijn eigen plezier en de dames moeten er ook lol in hebben. Tuurlijk is het jammer als iedereen 5 minuten te laat

extra dik kerstnummer 20 extra dik kerstnummer


binnenkomt. Ik ga er dan toch vanuit dat iedereen zijn best heeft gedaan om op tijd te komen. Zo zijn er nog wel wat voorbeelden te geven. Dus deze vraagstelling kan voor de volgende keer aangepast worden. Achter optie 1 kan mijn naam geplaatst worden. Wat is het leukste dat je dit seizoen met het team hebt meegemaakt? Het leukste is niet één specifiek ding maar meer een algemeen fenomeen. Het is namelijk leuk om te merken dat mensen graag uitleg geven aan de fouten die ze maken. “Ik dacht dat…” of “Ik wilde proberen om…” meestal in een vergoelijkende zin. Dat is erg amusant. Het bovenstaande was dus in het kader van het gewenste stramien van de redactie. Nu loop ik natuurlijk het gevaar dat de eindredacteur besluit om de rest van het stuk niet meer te plaatsen maar ik ga het toch proberen. Het is namelijk niet echt eenvoudig om een nieuw team training te geven. Er moet erg veel aandacht besteed worden aan de techniek. Het is wel van belang dat de dames de juiste techniek aanleren maar wat is nu de juiste techniek? Een beetje putten uit je eigen kennis en kijken hoe je dat nou zelf doet is een mogelijkheid. Een trainerscursus is dan eigenlijk een beter. Dit kost echter weer veel tijd en wordt ook nog op de meest onmogelijke tijden gegeven. Zaterdag of zondagochtend van 9 tot 13 uur. Daar pas ik nog even voor. Na wat zoekwerk op het internet heb ik wel een aardige site gevonden waar de nodige uitleg wordt gegeven. Om de redactie van de Toesj tegemoed te komen lijkt het me wel aardig om zo af en toe wat technieken uit te lichten. In deze Toesj de techniek van de onderhandse pass: De pass is een van de eerste dingen die een nieuwe volleybal speler leert en ogenschijnlijk ook een van de eerste dingen die hij weer vergeet. De onderhandse techniek is een aparte techniek voor nieuwe spelers omdat je in bijna geen enkele andere sport je onderarmen gebruikt. De meeste nieuwe spelers hebben dan ook de neiging om de handen te gebruiken. Van belang is natuurlijk dat je naar de bal toe gaat en dan pas je pass houding aan neemt. Het nog in beweging zijn zal zondermeer tot fouten leiden.

extra dik kerstnummer 21 extra dik kerstnummer

Plaats één voet iets voor de ander en ongeveer op schouderbreedte van elkaar. Je handen moeten bij elkaar zijn waarbij de duimen parallel aan elkaar zijn geplaatst. Je knieen moeten gebogen zijn en je armen zijn uitgestrekt voor je lichaam zodanig dat ze ongeveer parallel zijn aan je dijbenen (zie ook de afbeelding). Als je je benen gestrekt houdt en van uit je heupen buigt dan zal dat vaak resulteren in een pass die te laag blijft en te snel gaat. Het parallel houden van je armen aan je dijen voorkomt dat je de bal ter hoogte van je elleboog of hoger raakt wat in het meest vervelende geval kan leiden tot een bal in het gezicht. Je rug moet recht blijven en je houding moet ontspannen zijn. Hou je ogen op de bal gericht. Op het moment van raken van de bal strek je je benen enigzins uit, beweeg je je armen voorwaarts en enigzins omhoog (zie tweede afbeelding). Gebruik je benen om de bal vaart te geven en niet je armen. . Zorg dat je armen gestrekt blijven, je handen bij elkaar blijven en beweeg je armen in de richting van de persoon waar je naar toe wilt passen. Wat vaak vergeten wordt is om te kijken hoe de bal contact maakt met je armen. Let op dat je je armen niet te veel een ‘lepelende’ of zwaaiende beweging laat maken. Je armen komen niet hoger dan je schouders. Door je gewicht te verplaatsen naar je voorste voet kun je meer kracht in je pass leggen en heb je meer controle over de pass. Wat je wel eens ziet gebeuren is dat de spelers achterover gaan hellen waardoor de bal een hoger boog maakt dan de bedoeling is. Zorg er voor dat je de bal in het vizier houdt en kies goed je positie en wees op alle bewegingen van de bal voorbereid. De onderhandse pass lijkt een van de minder moeilijke dingen in het volleybal maar het is zo makkelijk om het fout te doen. Zorg dat je geconcentreerd alle stappen volgt en dan zal het zeker beter gaan. Heb jij nu alle nekharen overeind staan omdat je in het bovenstaande grove onjuistheden hebt ontdekt? Heb je aanvullingen of goeie tips en trucs? Schroom niet om te reageren. Het Forum op het intranet lijkt me daar de uitgelezen plaats voor en ik zal daar dan ook een item over techniek plaatsen. Ik wacht jullie reacties af. Trainer Ton.

extra dik kerstnummer 22 extra dik kerstnummer


De Toesj, het clubblad van volleybalvereniging SV TOVO '67