Page 1

IJSHOCKEYER BRUCE HALLEWAERT ER-DECEMBER 2016 NR. 6 - JAARGANG 5 - NOVEMB

E K R A O L E Z A T‘ BO en verder o.a.: West Corner Brass Band // Jeugdwelzijnswerker Kenny // Buurderij


2

Cyriella 2

Column: Mooie liedjes

3

CAW: Rouwen en troosten

5

Hap en Slok: Buurderij

7

Jeugddienst: Jeugdwelzijnswerker Kenny

8

Jong en Geëngageerd: Praesidium Sofie Lambert

10

Beweegredenen: Ijshockeyer Bruce Hallewaert

12

Muziekkliniek: West Corner Brass Band

14

Tips van de Redactie: Bikken tijdens het blokken

16

MOOIE LIEDJES Daar stond hij dan, mijn broer Roger. Zijn hoofd over de jukebox gebogen. Zijn twee handpalmen steunend op het glas. Zijn vergeten sigaret achter het oor en de bakkebaarden nog niet volwaardig te noemen. Zijn glazige blik op de draaiende LP van Del Shannon. De hele week had hij naar vanavond uitgekeken en nu kon de avond niet rap genoeg voorbij zijn. De andere caféhangers zongen vrolijk met de jukebox mee: “And I wonder, I wa wa wa wa wonder why a why why why why why she ran away.” Waar het verkeerd gegaan was, wist hij niet. Maar zij was dus vertrokken en had duidelijk gemaakt hem nooit meer te willen zien. Terwijl de LP vertraagde en er een nieuwe werd opgelegd, dronk hij de rest van zijn pint uit, die ondertussen een cirkel op het glas had nagelaten. Toen met de volgende plaat The Everly Brothers “Bye Bye Love” begonnen te zingen was het hek helemaal van de dam. Al die vrolijke melodieën hadden een vreselijk pijnlijke tekst waar hij eerder nooit op gelet had. Hij sleepte zich voort tot aan de bar en bleef daar lange tijd hangen. De ene na de andere pint kapte hij achterover tot zijn portemonnee het niet langer toeliet. In eindeloze zakken griste hij naar zijn sleutels. Waggelend bereikte hij zijn DAF’ke dat al van een flinke laag sneeuw voorzien was. Het was de laatste keer dat ik hem gezien had. Maar de wereld bleef die dag niets vermoedend rond haar as draaien, zo ook de LP in het café. Vandaag zit ik op de achterbank naast de kleinkinderen die elkaar lelijke dingen toeroepen. Hun moeder schreeuwt hen toe dat we gewoon terugkeren als ze niet braaf zijn. Mijn zoon zit geërgerd aan het stuur en verlangt vast tot deze verplichte dag voorbij is. Uit de autoradio weerklinkt: “All you need is love and understanding”. En ik vraag mij af of Roger er dan nog was bij geweest. Cyriella

Kortverhaal: Where did we go wrong?

18

Fuivelaar

Werkten mee aan: Evelyn Vandeputte, Robin Verleden, Delphine Deneir, Chloe Vandewalle, Klaas Allosserie, Marjoke Werbrouck, Guillian Maertens, Nikolaas Notredame - vormgeving: aaivzz


3

CAW

ROUWEN EN TROOSTEN…

HOE DOE JE DAT?! Altijd. Nooit. Altijd. Nooit. Altijd. Nooit. Wat een stomme woorden! Dood = dood. Het doet altijd pijn en nooit zie ik hem terug. Karen, 15.


4

CAW We worden allemaal, vroeg of laat, geconfronteerd met verlies. We zoeken onze weg in afscheid nemen en omgaan met verlies. Voor velen is het elk jaar opnieuw extra lastig in november. We denken vaak terug aan wie er niet meer is. In december is het dan tijd om te feesten. Maar soms hebben we daar geen zin in… Er is iemand tekort, een lege stoel, een groot gemis…. Rouwen kan je niet goed of fout doen. Iedereen doet dat op zijn of haar manier. Het is heel normaal om je verdrietig, geschokt, angstig, boos en nog veel meer tegelijk te voelen. We voelen ons ook soms schuldig. We hebben nog ruzie gehad met diegene die er nu niet meer is en willen zo graag de klok terugdraaien. We lachen en maken plezier met vrienden en voelen ons schuldig omdat onze gedachten even niet bij de overleden persoon waren. Als een vriend of vriendin geconfronteerd wordt met een verlies, willen we er graag voor hen zijn. Troosten is niet gemakkelijk, we zijn bang om de verkeerde dingen te zeggen of om helemaal niet te weten welke woorden te gebruiken. We willen troost bieden via mooie boodschappen, zowel online via sociale media, als offline via een brief of kaartje. Als je je gevoel volgt, zeggen de woorden de juiste zinnen… Maar hoe gaat dat dan precies? Woorden zijn niet voldoende. Woorden kunnen ook heel onhandig overkomen. Heel goed be-

doeld zeggen mensen vaak ‘sterkte, je moet erdoor, hopelijk kan je het een plaats geven…’. Maar hoe gaat dat, sterk zijn? Waar moet je door? Waar is dat plaatsje? Het is belangrijk om stil te staan. Tijd nemen om verdrietig te zijn, tijd nemen om te troosten. Misschien zeggen we soms beter even niets, gewoon zonder woorden naast iemand zitten, er zijn en luisteren. Het is belangrijk te doen waar jij nood aan hebt. Voor de ene helpt het om een lange wandeling in de natuur te maken, de andere kiest om naar muziek te luisteren, nog iemand anders gaat sporten… Er zijn duizenden manieren om te rouwen en te troosten. Het maakt niet uit hoe je je uit, als het maar aansluit bij wie jij bent.

HEB JE HIERROND VRAGEN OF WIL JE JOUW VERHAAL KWIJT? Je kan altijd terecht bij het CAW, caw.be. Je kan ons bereiken op 051/33.78.78 Je kan ook terecht op de chat. Je kan zo anoniem je verhaal vertellen of je vraag stellen. In loggen doe je via jac.be/chat-met-een-hulpverlener Of je kan ons mailen op jac@cawcentraalwestvlaanderen.be Wil je hierrond een boek lezen? Ben je op zoek naar troostende muziek? Dan kan je terecht bij het Huis van de Mens. Zij zijn bereikbaar op 051/26.28.20.


5

Hap en slok

BOEREN EN BUREN IN DE BUURDERIJ


6

Hap en slok Sinds 26 augustus heeft Izegem er een online shopadresje bij. De Buurderij is een verzameling van 9 boeren uit de streek die hun producten online aanbieden. Met een uitgebreid aanbod aan groenten, fruit, zuivel, vlees, eieren en bier is er elke week iets om naar uit te kijken.

De Buurderij in Izegem is de 6de Buurderij in West-Vlaanderen. Initiatiefnemer is varkenshouder Christophe Decaigny uit Izegem. Het concept is simpel: je bestelt de producten online en kan ze elke vrijdag tussen 17-19u afhalen in het Oude Gemeentehuis van Emelgem. Om dit te kunnen doen surf je naar de site www.boerenenburen.be, daar zoek je de Buurderij in Izegem en word je lid van deze Buurderij. Je lidmaatschap is puur vrijwillig, niet betalend. Het is ook heel eenvoudig om lid te worden, je vult enkele basisgegevens in en that’s it. Op die manier word je een ‘Buur’ van de Buurderij. Daarna kun je van zondag tot woensdag alle producten bekijken en deze in je online winkelmandje stoppen. Daarna reken je je winkelmandje af en je bestelling is geplaatst! In de loop van de week krijg je dan het bestelnummer toegestuurd via e-mail. Met dat nummer kun je je bestelling afhalen op vrijdagavond. En aangezien alles online al betaald is, is er geen gedoe met geld ter plekke! Het assortiment van de Buurderij in Izegem bestaat momenteel uit 9 boeren uit Izegem, Lendelede en Meulebeke. Bij Zuivelhoeve ‘Ter Vluggebusch’ kun je terecht voor kaas, melk, pudding, chocopasta, boter en ijs. Al je fruit kun je kopen bij All-fruit Dendauw, een Izegems biertje is verkrijgbaar bij brouwerij D’ Oude Maalderij en brouwerij Het Alternatief en je groentjes koop je bij De Moestuin. Daarnaast heb je ook nog Dirk Debusschere die gespecialiseerd is in witloof en Heidi die hoeve-eieren verkoopt. Als laatste kun je ook nog een ferme voorraad vlees inslaan bij Hoeveslagerij Willem of varkenshoeve Klein Gistelgoed.

Zelf heb ik al een aantal keer de producten van de Buurderij uitgetest en dit met groot succes. Bij de eerste verkoop van de Buurderij in augustus had ik vooral iets besteld uit nieuwsgierigheid. Die vrijdagavond bleek dat ik niet de enige geïnteresseerde was, de mensen stonden aan te schuiven tot buiten! Maar dat was het allemaal waard. De kaas van Ter Vluggebusch smelt op je tong, hun pudding is heerlijk en het fruit dat ik besteld had was supervers. Niets dan lof dus. Sindsdien bestel ik regelmatig bij de Buurderij. Een echte aanrader! DELPHINE DENEIR


7

Nieuw bij de Jeugddienst

KENNY ROGIERS! KAN JE JEZELF EENS KORT VOORSTELLEN? Mijn naam is Kenny Rogiers en ik woon samen met mijn vriendin Vanessa en ons één jaar oud zoontje Léon. De afgelopen 10 jaar was ik preventiewerker bij Stad Brugge. Sinds 1 september ben ik gestart als jeugdwelzijnswerker bij Stad Izegem.

WAT ZIJN JE HOBBY’S? Sport en reizen. Zelfs speel in minivoetbal, ga ik regelmatig lopen en af en toe baanwielrennen. De reismicrobe heeft ons gezin goed te pakken waardoor we graag nieuwe plekken in de wereld ontdekken. Op die manier hebben we al een stukje van de wereld gezien.

WAAROM HEB JE VOOR DEZE JOB GEKOZEN? Deels om praktische redenen. De afstand is veel kleiner en zo ben ik vaker bij mijn gezin. Maar ik had ook zin in een nieuwe uitdaging en dat heb ik hier in Izegem gevonden.

HAD JE AL EEN BAND MET DE IZEGEMSE JEUGDWERKING?

Ceedooo Photography

Het is de bedoeling dat ik het aanspreekpunt voor veel jongeren zal zijn en zo wil ik een brug slaan tussen de jongeren en het stadsbestuur. Nu ben ik bezig met contact te leggen met de jongeren en luister ik vooral naar hun verhaal. Ik wil vraaggericht werken en zo kunnen inspelen op wat zij willen.

HOE ZIJN JE EERSTE DAGEN VERLOPEN? Mijn eerste maand is goed verlopen. Ik ben terecht gekomen in een goed team met leuke mensen. Ook de eerste contacten met de jongeren zijn vlot verlopen. Ik heb er zin in!


8

Jong en geëngageerd

“KORTRIJK IS EEN BIJZONDERE STUDENTENSTAD” Sofie Lambert - preses van een studentenclub

>


9

Jong en geëngageerd Sofie Lambert (21) studeerde twee jaar rechten aan Kulak in Kortrijk en maakte nu de overstap naar Leuven. Vorig jaar was ze preses van haar studentenclub. We vroegen haar waarom een student lid zou moeten zijn van een studentenclub. WAS DE AANSLUITING BIJ EEN STUDENTENVERENIGING IETS WAT JE AL OP HET OOG HAD VOOR JE GING STUDEREN? EN WELKE VERENIGING KOOS JE EN WAAROM? Sofie: “Mijn papa was in zijn tijd zelf altijd lid van een studentenvereniging, dus ik heb vroeger wel veel verhalen gehoord en was er zelf in ieder geval heel nieuwsgierig naar. De Kulak is op vlak van verenigingen een speciaal geval. Eigenlijk is er maar een grote club voor Kulakstudenten, dus de keuze was snel gemaakt.”

HOE VERLIEP DE AANSTELLING TOT PRESES? Sofie: “Heel simpel, verschillende presidia (een groep van 20 studenten) stellen zich kandidaat en strijden een hele week tegen elkaar door het organiseren van activiteiten op vlak van sport, cultuur, maar voornamelijk ook feestjes,… voor de (in mijn geval Kulak-)studenten. Op het einde van de week volgt er een verkiezing, waarbij alle leden mogen stemmen wie de opvolging wordt. Het team met de meeste stemmen wint.

WAT ZIJN DE LEUKSTE MOMENTEN DIE JE MEEMAAKTE IN KORTRIJK ALS STUDENT? Sofie: “Mijn jaren aan de Kulak zal ik niet snel vergeten, zoals we in ons clublied zingen ‘unief van mijn dromen, ‘k vergeet u nooit meer’. Er één moment uitkiezen is dan ook echt moeilijk, maar als ik dan toch moet kiezen denk ik dat het de familiecantus was in mijn laatste jaar. Cantussen met je ouders is toch een speciale ervaring (lacht)”

IS KORTRIJK WEL EEN STUDENTENSTAD? ZIJN ER NOG VEEL STUDENTENCLUBS TE BESPEUREN EN HEBBEN DIE VEEL LEDEN? Sofie: “Zoals ik al zei was er voor Kulakstudenten één grote vereniging, maar op ’t Hoge zijn er nog heel wat andere clubs die verbonden zijn aan faculteiten van de hoge scholen Vives en Howest, dus clubgewijs is er eigenlijk best wat te doen. Kortrijk is een heel aparte studentenstad en zeker niet te vergelijken met Gent of Leuven, maar dat

maakt het net zo bijzonder. Omdat er op ’t Hoge geen equivalent is van, zeg maar een ‘Overpoort’, zijn de clubs en de activiteiten die zij organiseren van groot belang. Vandaar dat die clubs en hun cafés ook goed draaien. Aan de Kulak alleen al worden jaarlijks zo’n 200 nieuwkomers gedoopt.”

WAAROM ZOU IEMAND DIE NU NAAR HET HOGER ONDERWIJS GAAT LID MOETEN WORDEN VAN EEN STUDENTENCLUB? Sofie: “Iedereen kiest uiteraard voor het studentenleven dat best bij hem of haar past, maar ik kan alleen maar aanraden om eens te proeven van deze unieke kant van het student-zijn. Ik vond in mijn studentenclub enkele van mijn beste vrienden en maakte herinneringen die ik binnen vele jaren nog steeds zal ophalen. Aan het eind van het middelbaar hoorde ik vaak dat ‘je studententijd de beste tijd van je leven’ zou worden. Tot nu toe kan ik dat niet tegenspreken en daar zit die studentenclub voor heel wat tussen.” KLAAS ALLOSSERIE


10

Beweegredenen

BRUCE HALLEWAERT:

“Af en toe wordt er wel vuil gespeeld en gevochten, maar het valt best goed mee” Bruce Hallewaert (19) stond al op het wereldkampioenschap ijshockey voor junioren in de goal voor het Belgische team. De Izegemnaar verliet vorig jaar de Gullegem Jets, de enige ijshockeyploeg in onze provincie, om bij de Antwerp Phantoms te gaan spelen.


11

Beweegredenen HOE BEN JE BIJ IJSHOCKEY TERECHTGEKOMEN? Hallewaert: “Als kind leerde ik skeeleren van mijn ouders, vooral van mijn mama. Ik vond het zo leuk, dat ik er mijn vaste sport van wilde maken, maar dat was nogal moeilijk. Omdat ik dicht bij Gullegem woon, heb ik beslist om bij hen in het ijshockeyteam te gaan. Toen zat ik in het vierde leerjaar. Ik kende niemand die ijshockey speelde, maar ik wilde het toch graag doen. Mijn mama heeft dat nog proberen tegen te houden, toen hadden we nog maar 1 auto en was het moeilijk om er altijd te geraken. Ik heb het toch een jaar volgehouden, dus bleef ik maar in het team.”

IN WELK TEAM SPEEL JE NU? “Momenteel speel ik vast in de tweede ploeg van de Antwerp Phantoms, in de Eerste Divisie. Ik ben er de eerste keeper. Bij de elitepoeg, die aan de Beneliga deelneemt, ben ik tweede keeper. De Beneliga is een hockeykampioenschap tussen verschillende Belgische en Nederlandse teams. Bij uitsluiting, blessure of als de eerste keeper minder goed speelt, moet ik de goal bewaken.”

STUDEER JIJ OOK NOG? “Ja, school komt nog steeds op de eerste plaats bij mij. Ik studeer leerkracht secundair onderwijs in Antwerpen, ik koos voor de vakken aardrijkskunde en wiskunde.”

JE BENT SPECIAAL DAARVOOR NAAR ANTWERPEN GAAN STUDEREN? “Ja, school blijft het belangrijkste, maar zolang ik het kan combineren, wil ik op een zo hoog moge-

lijk niveau ijshockey spelen. Daarom heb ik ook de overstap gemaakt naar de Antwerp Phantoms, zij konden mij een hogere liga aanbieden. De Gullegem Jets spelen in de Eerste Divisie, waarin ik bij de Antwerp Phantoms ook actief ben, maar ze nemen niet deel aan de Beneliga. Met de Phantoms speel ik wel af en toe in de Beneliga, een niveautje hoger dus.”

WAS JE VERRAST TOEN ZE JE VROEGEN VOOR DE NATIONALE PLOEG? “Ik hoorde wel vaker bij andere ploegen dat ik goed bezig was, maar ik was toch erg verrast toen ik via e-mail de uitnodiging krijg om te gaan testen bij het nationale team. Ondertussen ben ik bezig aan mijn derde seizoen bij de beloften.”

ZIJN DAT ALLEMAAL SPELERS DIE IN DE BELGISCHE COMPETITIE MEEDOEN? “Ongeveer de helft, of misschien iets meer, speelt bij Belgische ploegen. De rest speelt bij ploegen in Zweden, Oostenrijk, Zwitserland, Canada of de Verenigde Staten. Zelf kreeg ik deze zomer ook een aanbieding om bij een Canadese ploeg te gaan spelen, maar ik heb toch vriendelijk geweigerd. Ijshockey moet een hobby blijven, ik wil graag op semiprofessioneel niveau spelen, en dat is perfect haalbaar bij mijn huidige ploeg.”

EEN PROFESSIONELE CARRIÈRE ZIT ER DUS NIET IN? “Ik ben te oud om nog door te breken. Ik wil het ook altijd blijven combineren met studeren en later ook met werk. Ik blijf spelen zolang de combinatie haalbaar blijft.”

HOE HEEFT HET BELOFTENTEAM HET GEDAAN OP HET WK IN SERVIË? “Dit jaar is het Belgische beloftenteam, de U20, vierde geworden op het WK in Servië. Ik was er jammer genoeg niet bij, ik moest mijn plaatsje als tweede keeper afstaan aan de derde keeper, zodat ook hij speelkansen zou krijgen. Hij was nog nooit op en WK geweest, ik was er het jaar ervoor wel al bij, dus is het een logische keuze. Toen was ik nog eerste keeper bij de U18, waar ik tot en met de voorlaatste wedstrijd de goal moest bewaken. De laatste wedstrijd was ik ziek en geblesseerd.”

IJSHOCKEY IS EEN HARDE SPORT, HEB JE NIET TE VAAK LAST VAN BLESSURES? Hallewaert: “Dat valt heel goed mee, gemiddeld ben ik minder dan een keer per seizoen geblesseerd. Af en toe heb ik wel problemen met mijn lies, omdat ik als keeper veel spreidstand moet doen. We zijn trouwens heel goed beschermd door regels hoor, het gaat er echt niet zo hard aan toe. Er zijn minder gewonden in ijshockey dan bij het voetbal. Er is een zeer goede bescherming van de spelers, als er iets gebeurt worden spelers meteen uitgesloten. Zware overtredingen worden ook bestraft met schorsingen van 2 jaar tot levenslang. Af en toe wordt er wel vuil gespeeld en gevochten, maar het valt best goed mee.” MARJOKE WERBROUCK


12

Muziekkliniek Louis Vandommele :

“We passen niet echt in de traditionele formats, waardoor we eigenlijk overal verrassen� >

Brass bands zijn een zeldzaam feit in onze contreien, maar sinds een aantal maanden telt Vlaanderen er eindelijk eentje meer. Bij West Corner Brass Band is Izegemnaar Louis Vandommele sinds enkele maanden als drummer actief.


13

Muziekkliniek Hoe zijn jullie precies op het idee gekomen om een band te starten in wat je toch wel kan omschrijven als een niet-alledaags genre? Louis: “De HAFABRA-wereld (red: HArmonie, FAnfare en BRAss) zit in de roots van de band ingebakken. Bijna iedereen in de band speelt bovendien ook in één of meerdere harmonieën of fanfares. Omdat de meeste van onze bandleden geen instrument bespeelden die in populaire muziekgenres gebruikt worden, begon de zoektocht naar enkele voorbeelden in de muziekwereld en zo kwamen een paar leden - Jonas, Eli en Dries bij de New Orleans style brassbands. Dat is echt zalig opzwepende muziek die speciaal gemaakt werd om langs de straat te spelen in een kleine bezetting. Tegenwoordig zijn er heel wat genres uit die typische dixieland/brassbandstijl voortgevloeid. Eén van onze grote voorbeelden is dan ook ‘Youngblood Brass Band’. Zij spelen naar eigen zeggen riot jazz, maar toch zit er in hun setlists nog vaak een origineel brassband nummer vervat.” Hoe ziet jullie repertoire er ongeveer uit? “Geïnspireerd door Youngblood Brass Band ontstond het idee om enkele van hun nummers te herschrijven voor eigen gebruik, maar al snel volgden er ook wat eigen nummers en ook covers van hedendaagse, populaire nummers. Onze eigen nummers zijn gemaakt door Christian, onze rapper, en zijn herschreven voor een brass band door Dries. Op dit moment spelen we vooral veel medleys en covers van populaire liedjes, maar de genres van waar we die vandaan halen zijn echt heel uiteenlopend. ‘Hit The Road Jack’ is een mooi voorbeeld van een nummer afkomstig uit de old school brass muziek, terwijl ‘Hello’ van Adele dan weer een nummer is dat iedereen kent uit de hitlijsten.”

Het Izegemse publiek kent jou vooral als de voormalige drummer van The Eyes Breakers, waarmee je muziek bracht uit een volledig ander genre. Hoe heb je de overstap gemaakt van een hard rock band naar een brass band? “De leden van de West Corner Brass band zijn allemaal geronseld in de muziekschool van Poperinge. Doordat mijn vader daar lesgeeft en mijn stiefbroer Jonas daar les gevolgd heeft, kwamen ze bij mij terecht. Het klinkt misschien vreemd om van redelijke harde muziek naar een brassband over te schakelen, maar als muzikant evolueer je nu eenmaal; je kan niet voor eeuwig ‘Back in Black’ van AC/DC spelen tot aan de solo. In het begin was het wat aanpassen om te spelen, omdat de nummers echt op partituur geschreven zijn en er van het traditionele jammen soms weinig in huis komt, maar een band die twaalf mensen telt, dat vraagt toch wel wat structuur en ondertussen ben ik er wel al aan gewend geraakt.” De band begon met een kleine bezetting van slechts drie leden, maar zoals je zelf al aangaf zijn er al flink wat uitbreidingen gebeurd, inclusief de toevoeging van een rapper aan de band. Kan je daar iets meer over vertellen? “In het begin waren er inderdaad heel wat minder leden. Dat kwam vooral omdat je mensen moet vinden die goed genoeg zijn op een blaasinstrument en die het vooral ook zien zitten om in een dergelijke band te spelen. De muziek is heel wat moeilijker dan de meeste mensen soms denken. Als je pakweg vier akkoorden kent op gitaar, dan raak je daar al ver mee, terwijl je op een trompet of een saxofoon al een zeker niveau moet hebben bereikt vooraleer je echt muziek kan maken. De keuze voor een rapper is eigenlijk vrij logisch. Het zorgt ervoor dat de band een frontman krijgt die voor

wat meer interactie kan zorgen met het publiek en het klinkt ook gewoon zalig. Christian schrijft zelf ook wat nummers en je vindt hem ook vaak terug als busker in verschillende Vlaamse steden, waar hij wat rapt op de straat. De rest van de leden had het in het begin wat moeilijk om te bewegen op het podium en los te komen van de partituur. Christian is geboren om op te treden, dus we laten hem gewoon los op het publiek. Ondertussen is ongeveer de helft van onze set al aangepast zodat er rap in betrokken wordt, het voegt dus met andere woorden zeker iets extra toe aan onze show.” Jullie willen je naar eigen zeggen in de eerste plaats vooral amuseren, maar laat ons toch maar even luidop dromen. Waar zouden jullie ooit wel eens willen spelen? “Voorlopig zijn we gewoon al blij als we ergens mogen spelen. We passen niet echt in de traditionele formats, waardoor we eigenlijk overal verrassen. Zelf zijn we onlangs gaan kijken naar Youngblood Brass Band in de AB in Brussel en dat is wel echt een enorm vette zaal om eens te spelen. Als ze ons zouden bellen, dan staan we daar bij wijze van spreken binnen de vijf minuten, maar dat wil niet zeggen dat we niet even enthousiast zijn als een jeugdhuis of een organisatie ons contacteert.” GUILLIAN MAERTENS


14

Tips van de redactie

BIKKEN TIJDENS HET BLOKKEN Ik ben vroeg, ik weet het. De examens zullen er evenwel vlugger zijn dan je denkt. Een gezonde levensstijl liet ik vaak ook varen toen de blok er was, maar toch geef ik je hier wat tips mee om je voldoende energie en geen drie kilo overwicht te geven tijdens de belangrijkste periode van het jaar voor de studenten.


15

Tips van de redactie Het ontbijt is en blijft de belangrijkste maaltijd van de dag. Eet ’s morgens als een keizer, ’s middags als een koning en ’s avonds als een kluizenaar werd me altijd verteld. Start dus je een dag met een evenwichtig en gezond ontbijt. Dit kan een voorbeeld zijn van zo’n ontbijt: - Een kommetje muesli of cornflakes, een stuk fruit, melk of yoghurt. - Twee tot vier sneetjes bruin brood met kaas of hesp, een kop (choco)melk, of koffie met melk en een stuk kaas. Uiteraard kan je afwisselen in beleg. - Op zondag kan je gerust eens wat spek en eieren in de pan gooien, de boog kan niet altijd gespannen staan. Voor het middagmaal kies je best voor iets lichts. Iedereen weet dat je na een pak friet met een jagersworst in het vet wel eens een dutje zou durven doen en dat de concentratie niet meer van het beste is. Hier enkele tips: - Opletten met suikerrijke dranken bij de maaltijden. Suiker is nodig, een lage suikerspiegel is slecht voor de concentratie. Maar een te hoge suikerspiegel zorgt er dan weer voor dat je onrustig wordt. Het evenwicht vinden is dus belangrijk. - Het is dus beter om telkens energierijke graanproducten te eten zoals bruin of volkoren brood, havermout, pasta of aardappelen. Allemaal producten met trage suikers die je stapvoets energie geven om de dag door te komen. Het avondeten probeer je best ook licht te houden en ook niet te laat te nemen. Iedereen heeft

al wel eens na een avond stappen en net voor het slapengaan een durum tussen de kiezen gegooid en weet dat het niet positief is voor de nachtrust. Niet laat en niet veel is dus de boodschap.

ALGEMENE TIPS - Tussendoortjes mogen om een lege maag te voorkomen, maar je houdt die ook best gezond. Een potje yoghurt met fruit of gewoon een stuk fruit zullen al volstaan. - Voldoende hydratatie is zeker nodig. Er wordt aangeraden om minstens anderhalve liter water te drinken per dag, maar ik zat aan minstens het dubbele. Water is de beste drank om de dorst te lessen en gehydrateerd te blijven. Niet de lekkerste, dat heb ik niet gezegd.

- Neem vier of vijf verschillende stukken fruit, snij ze in stukken, doe er wat citroensap over en voila, lekkere gezonde fruitsla die je heel wat energie zal opleveren. - Bewegen! Heel belangrijk. Ga niet van bed naar je bureau en weer naar bed, maar maak een wandeling of ga sporten. Je kan dan even de gedachten verzetten en het is nog goed voor jou ook. Ter afsluit nog dit. Wie me persoonlijk kent, weet dat ik me zelf geen moer aangetrokken heb van voorgaande voedingstips en ik was geslaagd in het hoger onderwijs. Doe er dus mee wat je wilt, maar vooral heel veel succes in de examenperiode. KLAAS ALLOSSERIE

Studeren is gezond! Pizza minder


16

KORTVERHAAL

De smaak van ***

***

En mijn hart slaat op hol en ik voel me stom. En dan kijk ik je aan en dan kijk je mij aan. En misschien zeg je: “Kom...” (Doe Maar – Ik Zou Het Willen Doen)

Been running strong for seven years. Rather than fix the problems. They never solve them. It makes no sense at all. (Blink 182 – Stay Together For The Kids) ***

*** Hans had ze onmiddellijk in de gaten. Vanaf het moment dat ze het café binnenschreed, ging zijn hart in overdrive. Haar blik kruiste de zijne. Het was liefde op het eerste gezicht. Daar was hij toch stellig van overtuigd. Haar vriendin lachte en kwetterde irritant luid, maar zij leek voortdurend in gedachten verzonken. De weerspiegeling van haar melancholische blik in het glas achter de bar fascineerde hem mateloos. Gebiologeerd bleef hij haar aanstaren. Een uurtje later maakte haar vriendin aanstalten om de kroeg te verlaten. Zij gaf echter te kennen dat ze nog eventjes wilde blijven. Het hart van Hans maakte een sprongetje. Je kon Hans bezwaarlijk een donjuan noemen. Toch raapte hij die avond al zijn moed en kleingeld bij elkaar en stapte stuntelig op haar af.

De idioot zat mij een uur lang als een psychopaat aan te staren. Schaapachtig bood hij me een drankje aan en leuterde daarna uren over voetbal en zijn saaie job. Maar toegegeven, hij was lief en attent. Ik was die avond bovendien behoorlijk boven mijn theewater. Toen hij me een avondmutsje bij hem thuis aanbood, ging ik gedwee met hem mee. Negen maanden later was Sam er. Nog eens elf maanden maakte Victor ons gezin compleet. Hij was een goede, zorgzame man. De ideale man voor de kinderen. En hij hield écht van mij. Adoreerde mij. Dat was voldoende. Dat leek voldoende. Tot een week geleden. Een telefoontje van een onbekend nummer. Het was Steven. Hij wilde me dringend spreken. Gedecideerd deelde hij de plaats en het tijdstip mee. Mijn hart bonsde in mijn keel. God, wat verlangde ik om hem terug te zien. Overdonderd stemde ik in om hem een week later in mijn stamkroeg te ontmoeten.


17

De smaak van *** Communication is the problem to the answer. You’ve got her number and your hand is on the phone. (10CC – The Things We Do For Love) *** Stuntelig weidde Hans die avond uit over zijn favoriete voetbalploeg en informatica. Gek genoeg leek ze het best interessant te vinden. Wat een vrouw! Na een aantal witte wijntjes nodigde hij haar thuis uit. Tot zijn grote verbazing hapte ze toe. Daarna ging het snel. Huisje tuintje boompje. Helaas bleek het vervolg minder rooskleurig. Ze bleek inniger met de koekjestrommel dan met Hans. Zienderogen kwam ze bij. Het kon hem echter bitter weinig schelen. Zij was de ware, zijn droomvrouw. Het viel Hans op dat ze ineens als een gek begon te sporten. Haar humeur fleurde aanzienlijk op. Het leek hem vreemd, maar hij zag er geen graten in. Tot die noodlottige vrijdag. Aline had die avond met enkele jeugdvriendinnen afgesproken. Ze was een halfuurtje de deur uit, toen hij haar gsm op de hoek van de keukentafel opmerkte. Hans wierp een blik op het scherm. Ze had een gemiste oproep. God weet waarom, maar Hans beluisterde haar voicemail. Enkele minuten later stormde hij, buiten zichzelf van woede, het huis uit.

*** Still things could be much worse. Natural disasters on the evening news. Still things could be much worse. We still got our health. (Cold War Kids – We Used To Vacation)

Hij was ongeneeslijk ziek. Longkanker. “Een operatie had weinig zin, omdat de kanker al te ver was uitgezaaid”, aldus de dokter. Na enkele dagen van intense huilbuien en woedeuitbarstingen, legde Steven zich bij het verdict neer. Haar gsm-nummer kon hij gemakkelijk traceren. Dit werd zijn laatste missie. Hij wilde ze nog eenmaal zien en spreken. Zijn jeugdlief. Zijn Aline. De loodzware boodschap en de vele glazen alcohol misten hun effect niet. Toen Steven opstond, draaide alles om hem heen. Aline leek het amper op te merken. Ze staarde ontredderd voor zich uit. Hij boog voorover en stootte daarbij zijn lege glas op de grond. De ober zuchtte hoorbaar en schoot ter hulp. Innig drukte Steven zijn lippen op die van Aline. Gulzig beantwoordde ze zijn kus. “Vaarwel!”, fluisterde hij zacht en waggelde naar buiten.

*** The killer awoke before dawn. He took a face from the ancient gallery and he walked on down the hall. (The Doors – The End) *** Ondanks de verdovende roes van alcohol, voelde Steven onmiddellijk de stekende pijn. Het mes doorboorde enkele ribben. Hij smakte tegen de grond. Tegenover hem stond een schuimbekkende gek. “Klootzak, ze is van mij”, schreeuwde de man. Toen Steven trachtte recht te klauteren, incasseerde hij een keiharde schop in zijn gezicht. Vanachter het raam zag hij de blik van een verbouwereerde Aline. Daarna verloor hij het bewustzijn. Hij kende de smaak van asfalt. Nooit smaakte die zo bitter als vandaag. NIKOLAAS NOTREDAME

***


18

FUIVE LAAR 12 november 2016 JOC

FIREPARTY

Org: Scouts en Gidsen Sint-Joris

19 en 20 november ISO

ZELVEGEMAKT Org: Stad Izegem

2 december JOC

QUIZ

Org: Jong Groen Izegem

31 december JOC

OUDEJAARSBAL Org: KSA Izegem

v.u. Wouter Vandemaele - Krekelstraat 167 - 8870 Izegem

Getekend

Boazeloarke 2016/06  

november - december

Advertisement