__MAIN_TEXT__

Page 6

Utrecht-Kanaleneiland

‘De Haven’, plek voor trage vragen en langzame verhalen

Vanaf de bushalte is het even voorbij het Marokkaanse koffiehuis Al-Asdekaa en de Turkse super Mert Market, die de groenten en fruitaanbiedingen heeft uitgestald over zoveel strekkende meter stoep. Ondanks de miezerige regen zijn er deze donderdagmiddag veel mensen buiten. Wat wil je, dit is Utrecht-Kanaleneiland. ‘Het leven speelt zich hier af op straat’, zegt missionair pionier Mirjam Verschoof, in de vrolijk gekleurde zaal van buurthuis Bij Bosshardt, waar de pioniersplek ‘De Haven’ onderdak heeft. ‘Een wijk met uitdagingen’, noemt ze Kanaleneiland. ‘Als ik hier een rondje ga hardlopen, krijg ik vrijwel zeker opmerkingen naar mijn hoofd. Ik ben opgegroeid in het keurige Ede, waar mensen elkaar groeten als je langs loopt. Maar hier volgt altijd

6

meer. Het is maar net hoe je ermee omgaat. Bij mij op de hoek hingen vaak jongens rond en dan was het altijd ‘Hé, buurvrouw, hoe gaat het?’ Ik had leuk contact met ze. De vraag is vooral: zoek je een aanknopingspunt voor gesprek, durf je de eerste stap te zetten? Of ren je er, met je oordoppen op, aan voorbij? Je moet soms wat drempels over, in jezelf.’ Sinds kort maakt ze met haar man Anton deel uit van een woongroep in Nieuwegein. Eerder woonde ze zeven jaar op kamers in Utrecht-Kanaleneiland. Ze houdt van contacten in de buurt. ‘De Marokkaanse buurmeisjes hadden nauwelijks speelgoed, die kwamen dan bij ons knutselen en keyboard spelen.’ Via het buurtcentrum raakte ze als vrijwilliger betrokken bij een meidenclub, die materiaal van Youth for

Profile for IZB, passie voor missie

IZB Tijding 1, 2019  

IZB Tijding 1, 2019