Page 1

ITHAKA 2 3

Beeldende Kunstenfestival

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 1

16/03/15 14:47


98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 2

16/03/15 14:47


ITHAKA 2 3

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 3

16/03/15 14:47


98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 4

16/03/15 14:47


INHOUDSOPGAVE / INDEX Voorwoord / Preface

6

Inleiding / Introduction

8

Kunstenaars / Artists: - Emile Neyt

13

- Natasje Mabesoone

15

- Nadia Randriamorasata

17

- Dries Segers

19

- Amre Celikcan

23

- Lucas Verdijk & Vasna Faassen

25

- Anneleen Steenbergen

29

- Ritsart Gobyne

31

- Karen Vantvelt

35

- Korneel Boeve

39

- Rob Jacobs & Jana Coorevits

41

- Lola Pertsowsky

43

- Margot De Clerck

47

- KaĂŻn Walgrave

51

Geschiedenis van de locatie / History of the location

56

Programma / Program

58

Sponsors

60

Colofon

63

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 5

16/03/15 14:47


Voorwoord ITHAKA is een beeldend kunstenfestival dat sinds 1992 door en voor studenten georganiseerd wordt. Het jaar 2015 brengt ons tot de 23ste editie van het kunstenfestival. Ook dit jaar zijn we op zoek gegaan naar talentvolle, jonge kunstenaars. Samen hebben we geprobeerd tot een boeiende tentoonstelling te komen en hopen we de Leuvense student op een toegankelijke manier in contact te brengen met kunst en cultuur. ITHAKA vindt dit jaar plaats in het Instituut van Land- en Waterbeheer van de KU Leuven. De prachtige gevel, de gevarieerde ruimtes en de historische sfeer van het gebouw vormen een onmisbare meerwaarde voor de tentoonstelling. Voorgaande edities was ITHAKA steeds opgebouwd rond een centraal thema. Zo stond ITHAKA22 in het thema van metamorfosen en werd er tijdens ITHAKA21 ingegaan op het thema Monumental. Voor de 23ste editie van ITHAKA kozen we ervoor de tentoonstelling niet op te bouwen rond een centraal thema. Op deze manier hoopten we meer kunstenaars de kans te geven om zich kandidaat te stellen. Het aantal en de kwaliteit van de projecten was zeer hoog. Bij de selectie hebben we geprobeerd tot een gevarieerde, interessante en evenwichtige tentoonstelling te komen.

stafmedewerker van LOKO Cultuur 2014-2015. Verder wil ik ook de stagiaires van dit jaar bedanken, Femke Timmerman, Mariska Gellaerts en ChloĂŠ Stalmans en de projectmedewerkers Caroline Van Cauwenberge en Zeynep Kubat. Ook wil ik nog de vele vrijwilligers bedanken want ook zonder hen was het niet gelukt de 23ste editie van ITHAKA te realiseren. Vervolgens gaat mijn dank uit naar Ruben Goffin voor de realisatie van het promofilmpje. Dan rest er nog dank aan Stefanie De Lange, Els Wielandt en Milan Pieteraents die het ontwerp van het logo, promomateriaal en de catalogus hebben verzorgd. Tenslotte gaat mijn dank ook uit naar onze sponsors, de KU Leuven en naar M-Museum, DING!Magazine en het Lieven Gevaert Instituut die ons tijdens de selectie en de opbouw van de tentoonstelling van deskundig advies voorzagen. Verder rest mij u enkel nog een boeiend, verrijkend en fijn bezoek aan ITHAKA23 toe te wensen. Hannah De Neve Coordinator LOKO Cultuur

De organisatie van ITHAKA vergt ieder jaar een uitgebreide voorbereiding waarbij vele studenten betrokken zijn. In dit voorwoord zou ik dan ook graag mijn dank aan het gehele team willen betuigen. Vooreerst bedank ik graag Jasmien Schutz, de

6

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 6

16/03/15 14:47


Preface ITHAKA is a visual arts festival that has been organized by and for students since 1992. 2015 marks the 23rd edition of the arts festival. This year we again went looking for talented young artists. Together we’ve done our best to put together an interesting exhibition and we hope to acquaint students in Leuven with art and culture in an accessible way. This year, ITHAKA takes place in KU Leuven’s Institute of Land and Water Control. The building’s gorgeous façade, varied spaces and historic atmosphere add immeasurable value to the exhibition. Previous editions of ITHAKA have always been conceived around a central theme. ITHAKA22 was centered on the theme of metamorphosis and ITHAKA21 focused on the theme Monumental. For ITHAKA’s 23rd edition, we chose not to focus the exhibition on a single theme. This way, we hoped to give more artists an opportunity to apply. The number and quality of projects was very high. In our selection, we’ve tried to achieve a varied, interesting and balanced exhibition.

to thank our many volunteers, because without them we couldn’t have pulled off ITHAKA’s 23rd edition. I would like to thank Ruben Goffin for the realization of the promo video. I also thank Stefanie De Lange, Els Wielandt and Milan Pieteraerents for designing the logo, promotional material and catalogue. Finally, my thanks go out to our sponsors, the KU Leuven and M-Museum, DING!Magazine and the Lieven Gevaert Institute, who provided expert advice throughout the selection and realization of the exhibition. All that is left for me to do, is wish you a fascinating, enriching and pleasant visit to ITHAKA23 Hannah De Neve Coordinator LOKO Cultuur

Every year, organizing ITHAKA requires extensive preparations involving many students. In this foreword I would therefore like to give thanks to the entire team. First and foremost, I would like to thank Jasmien Schutz, LOKO Culture’s 2014-2015 staff member. Furthermore, I’d like to thank this year’s trainees, Femke Timmerman, Mariska Gellaerts and Chloé Stalmans and project members Caroline Van Cauwenberge and Zeynep Kubat. I would also like

7

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 7

16/03/15 14:47


Inleiding ITHAKA verkent dit jaar een brede waaier aan thematieken en media. Zowel fotografie, schilderkunst, installatiekunst, videokunst als performancekunst komen dit jaar aan bod. Eenzelfde variëteit is eveneens terug te vinden in de thematieken en onderwerpen van de tentoongestelde werken. Sommige kunstenaars trachten met hun werk de bezoeker tot nadenken aan te zetten, andere trachten de bezoeker te omhullen in een gedeelde denkwereld of dagen de toeschouwer uit anders in zijn omgeving te staan, te bewegen of te denken. Overheen de drie verdiepen van het gebouw worden deze thematieken verkent. Op de gelijkvloers zal u werken terugvinden van Anneleen Steenbergen, Karen Vantvelt, Natasja Mabesoone, Rob Jacobs & Jana Coorevits, Nadia, Kaïn Walgrave en Lukas Verdijk & Vesna Faassen. Deze kunstenaars denken in hun werk na over thematieken als ruimte, herinnering, tijd, etniciteit en materialiteit versus intellect.

Op de eerste verdieping zijn werken tentoongesteld van Lola Pertsowsky, Margot De Clerck, Emre Celikcan, Dries Segers, Ritsart Gobyn en Korneel Boeve. Thematieken waar in deze werken dieper op ingegaan wordt zijn onder meer maatschappelijk bewustzijn, abstractie versus figuratie, grenzen, materialiteit en de relatie tussen mens, natuur en omgeving. Op de tweede verdieping is tenslotte nog werk van Emilie Neyt tentoongesteld. In haar werk staan eveneens thema’s als materialiteit en ervaring centraal. Met deze brede variëteit aan werken trachten we de bezoeker met verschillende vormen van hedendaagse kunst in contract te brengen en trachten we de bezoeker op meerdere niveaus uit te dagen. In wat volgt zullen de kunstwerken één voor één toegelicht worden. De teksten werden opgesteld door vrijwilligers die in samenspraak met de kunstenaar een toelichting schreven over het werk van de kunstenaar. De catalogus werd vormgegeven door Stefanie De Lange, Els Wielandt en Milan Pieteraerents studenten aan LUCA School of Arts Gent.

8

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 8

16/03/15 14:47


Introduction This year, ITHAKA explores a wide array of themes

and media. Photography, painting, installation art, video art and performance art are all accounted for this year. That same diversity can be found in the themes and subjects of the works on display. In their work, some artists attempt to compel the spectator to reflect, while others attempt to envelop him in a shared imaginary world or challenge him to stand, move or think differently within his surroundings.These themes are explored across the building’s three floors. On the ground floor, you will find the works of art of Anneleen Steenbergen, Karen Vantvelt, Natasja Mabesoone, Rob Jacobs & Jana Coorevits, Nadia, Kaïn Walgrave and Lukas Verdijk & Vesna Faassen. In their work, these artists reflect on themes such as space, memory, time, ethnicity and materiality versus intellect.

Exhibited on the first floor are works by Lola Pertsowsky, Margot De Clerck, Emre Celikcan, Dries Segers, Ritsart Gobyn and Korneel Boeve. These works consider themes such as social conscience, abstraction versus figuration, boundaries, materiality and the relationship between man, nature and environment. And finally, exhibited on the second floor is work by Emilie Neyt. Her work focuses on themes like materiality and experience as well. Through this wide variety of works we attempt to expose the visitor to different forms of modern art and challenge him on multiple levels. In what follows, the works of art on display are annotated one by one. The text was composed by volunteers who consulted with the artists and wrote a piece on their work. The catalogue was designed by Stefanie De Lange, Els Wielandt and Milan Pieteraerents students at LUCA School of Arts Gent.

9

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 9

16/03/15 14:47


98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 10

16/03/15 14:47


Kunstenaars Artists

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 11

16/03/15 14:47


Emilie Neyt

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 12

16/03/15 14:47


Emilie

Neyt put inspiratie uit het dagelijkse leven en legt spontaan verbanden tussen allerlei beelden en voorwerpen die ze tegen het lijf loopt. In haar installatie zet ze voorwerpen die doorgaans een louter functioneel bestaan leiden in de schijnwerpers. Ze staat stil bij hun waarde voorbij die functionaliteit en speelt daarbij in op hun associatieve kracht. De installatie maakt gebruik van kunstmatige materialen maar heeft ook oog voor de natuurlijke elementen die er op inwerken. Plastiek zweeft in de wind en beweegt wanneer er voorbij gewandeld wordt. Het kunstmatige en het natuurlijke bestaan zij aan zij: het ene verschijnt niet als tegenhanger van het andere, maar is er complementair aan. De voorwerpen zijn onlosmakelijk verbonden aan hun omgeving. Glas, plastiek en metaal gaan hand in hand met lucht, water en aarde. Deze installatie voelt zich dan ook meer dan thuis in het voormalig Instituut voor Land- en Waterbeheer.

Emilie Neyt draws inspiration from everyday life and

instinctively makes connections between all sorts of images and objects she comes across. In her installation, she puts a spotlight on objects that are typically reduced to their functional purposes. She relies on their ability to conjure up images and in so doing reveals their value beyond mere functionality. The installation uses artificial material but does not turn a blind eye to nature. Plastic floats in the wind and moves when people walk by. The artificial and the natural exist side by side: one is not the opposite of the other, but rather they complement one another. The objects are bound to their surroundings. Glass, plastic and metal go hand in hand with air, water and soil. This installation therefore feels quite at home here in the former Institute for Land and Water Control.

Auteur en vertaler: Luca Lia

13

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 13

16/03/15 14:47


Natasja Mabesoone

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 14

16/03/15 14:47


IT’S NEVER JUST TEA, ISN’T IT?

In haar werk verkent Natasja Mabesoone de grens tussen het zegbare en het onzegbare. All day I dream about Sabine is de zin die Natasja op de rug van een tijdschrift las en die zich diep in haar gedachten nestelde, het startschot dat haar tot dit werk bewoog. “Sabine staat symbool voor de zwijggrens,” vertelt Natasja, “het onzegbare, het altijd-gedachte, het immer aanwezige gepieker.” Die twijfels, mijmeringen en dromen slaan bruggen naar herinneringen die niet meer scherp afgelijnd zijn. De werken op papier, een mix van vernis mou, tekening en collage, veruitwendigen en ontleden die herinneringen: ze brengen een gelaagde beeldenwereld tot stand waar verschijning en verdwijning samen optreden. De uit theezakjes opgebouwde installatie It’s never just tea, isn’t it? is een verzameling van momentopnames en herinneringen, het geheugen uitgeklapt. Die fragmentatie duikt ook op in de verzameling van woorden op –ty. Tea-lightful.

In her work, Natasja Mabesoone explores the line between that which can be said and that which cannot. All day I dream about Sabine is the sentence that Natasja read on the back of a magazine and that burrowed itself deep into her thoughts, prompting her to create this work of art. “Sabine symbolizes the limits of speech,” Natasja explains, “that which is thought but cannot be said, the ever present worrying.” These doubts, musings and dreams recall memories that are no longer sharp, but have started fading. The works on paper, a mix of vernis mou, drawings and collage, externalize and dissect these elusive memories and create a layered visual world in which appearance and disappearance occur together. It’s never just tea, isn’t it?, the installation made up of tea bags, is a collection of snapshots and recollections, a spatial rendering of memory unfolded. This fragmentation also pops up in the collection of words ending in –ty. Tea-lightful. Auteur en vertaler: Luca Lia

15

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 15

16/03/15 14:47


Nadia Randriamorasata

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 16

16/03/15 14:47


In 2009 begon Nadia Randriamorasta, een Franstalige artieste afkomstig uit Madagaskar, te werken aan een project over lineaire en geometrische vormen door middel van tekeningen, schilderijen, volumes en installaties. De structuren die ze creĂŤert vormen een reflectie van het illusionistisch perspectief waardoor zij de wereld, de plaatsen en de ruimte rondom zichzelf ziet. De architectuur van de steden en de vorm van de gebouwen die ze ziet, vormen een grote bron van inspiratie voor Nadia. De steden bevinden zich op een bepaalde manier in het centrum van enkele universele vragen met betrekking tot stedenbouw: hun netwerk, hun bevolkingsdichtheid en hun voortdurende transformatie zijn een onophoudelijke bron die haar aanspoort tot werken met geometrische abstractie. Wanneer we proberen om onze dromen terug te herinneren, hebben we alleen vormen en beelden in onze gedachten. De kleuren zwart en wit en de geometrische vormen zijn voor Nadia de definitie van deze gemoedstoestand. Net zoals onze dromen, die alleen bestaan tijdens de periode waarin we slapen, bestaat haar werk alleen gedurende de tentoonstelling: vandaar zijn kortstondige maar hypnotiserende status.

In 2009, Nadia Randriamorasta, French artist of Malagasy origin, starts to work on a project about linear and geometrical shapes achieved through drawings, paintings, volumes and installations. The structures she creates represent a reflection of the illusionist perspective through which she sees the world, the places and the spaces around her. The architecture of the cities and the shape of the buildings she observes offer a major inspiration for her works. In a particular way, the cities are at the centre of some universal questions regarding the urban planning: their network, their population density and their constant transformation are a ceaseless source that urges her to work on geometrical abstraction. When we try to remember our dreams, we only have in mind shapes and images. The colours black and white and the geometrical shapes are for Nadia the definition of this state of mind. And just like our dreams, that exist only during the time we are asleep, her work exists only for the time of the exhibition: thereof its ephemeral but hypnotising status. Auteur: Laura Tombolato

Vertaler: Mariska Gellaerts

17

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 17

16/03/15 14:47


Dries Segers

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 18

16/03/15 14:47


SEEING A RAINBOW (THROUGH A WINDOW THAT ISN’T THERE)

Jou anders naar de wereld laten kijken, dat is het

ultieme doel van Dries Segers (1990). Noem hem maar gerust een idealist, hij hoopt er zelf eentje te zijn. Sinds hij in 2013 afstudeerde aan het Sint-Lukas te Brussel, is Segers druk in de weer geweest met deze ‘volksopvoedende’ taak. Hij was een jaar lang artist in residence voor de Warande, het oudste cultuurcentrum van België, en dit jaar komt zijn eerste boek uit met daarin een mix van persoonlijke briefcorrespondentie en eigen werk. Hier op ITHAKA23 kan je installaties bewonderen die bestaan uit foto’s van het project Seeing a rainbow (through a window that isn’t there) gecombineerd met zorgvuldig geselecteerde bouwmaterialen die het aangehaalde kleurenpalet vervolmaken. Elk beeld is immers een stap naar het volgende beeld, het is een kleurenspectrum dat als een continuüm in elkaar overvloeit. Daaraan worden de rauwe bouwmaterialen toegevoegd die in se hetzelfde doen als de beelden, maar ook vorm geven aan iets dat onze kapitalistische maatschappij aan het verprutsen

is. Als gevolg van die verkwisting zien mensen niet meer naar wát ze precies kijken in het straatbeeld, en dit is net wat Segers tracht te laten zien in zijn foto’s. Deze zijn een stilering in een visueel vervuild decor, ze confronteren ons met het einde van het romantische landschap. (naar Jeroen Laureyns) Elke foto is het resultaat van een zoektocht doorheen de stad, het moderne landschap, waarbij hij uit het oorspronkelijk grauwe en grijze beeld de kleur haalt die er al intrinsiek in aanwezig was. Dit zoeken en vinden ontstaat vanuit het onlogische. “Illogical judgements lead to new experience” (Sol Lewitt) is zowel zijn levensmotto, als zijn werkleuze. De bezoeker moet leren onlogisch waar te nemen om anders te leren kijken naar de kunst, maar ook, en vooral, naar de wereld om hem heen, wat uiteindelijk zal leiden tot verrassende en diverse levenservaringen.

19

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 19

16/03/15 14:47


To

make you look at the world differently, that is the ultimate goal of Dries Segers (1990). Go ahead, call him an idealist, he sure hopes to be one. Since he graduated in 2013 from LUCA School of Arts in Brussels, Segers has actively worked on this task of ‘educating’ the nation. Last year he was the artist in residence of de Warande, Belgium’s oldest cultural centre, and this year his first book will be published containing a mix of personal correspondence and his collected works. Here at ITHAKA23 you can admire installations, which consist of pictures from the project Seeing a rainbow (through a window that isn’t there) combined with cautiously selected construction materials that complete the colour palette referred to. After all, each image is a step towards the next one, it is a colour spectrum that flows like a continuum. Add to this the raw construction materials, which in se have the same function as the pictures, but also symbolise that what our capitalistic society fritters away.

As a consequence of this waste, people are not able to see the romantic on the streetscape anymore, and this is exactly what Segers seeks to display in his pictures. These are a stylization of visually polluted scenery, they confront us with the end of the romantic landscape (Jeroen Laureys). Each picture is the result of a search through the city, the modern landscape, in which Segers ultimately reveals the colour that was already intrinsically present in the initial grubby and grey image. This process of searching and finding originates from the illogical. “Illogical judgements lead to new experience” (Sol Lewitt) is both his life’s device as well as his work slogan. The visitor has to learn how to observe illogically in order to perceive art in a different way, but also, and especially, the world around him, which www;;will eventually lead to surprising and diverse life experiences. Auteur en vertaler: Alexandra Maene

20

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 20

16/03/15 14:47


21

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 21

16/03/15 14:47


Emre Celikcan

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 22

16/03/15 14:47


.GIF

‘Waarom is homoseksualiteit nog altijd taboe in de Turkse gemeenschap, terwijl mannen daar in het dagelijkse leven heel intiem met elkaar omgaan?’, vroeg de Turks-Belgische student beeldende kunsten Emre Celikcan (1991) zich af. De Brusselse kunstenaar putte inspiratie uit zijn Turkse roots, zijn geloof en geaardheid om beelden uit de films/ series van zijn kindertijd te verwerken in zijn project .gif (Gay, Islam and Family). De oorspronkelijke filmbeelden tonen vriendschappelijke of familiare momenten van affectie tussen mannen, maar door er momentopnames (gifs) van te maken, creëert Celikcan een optische illusie voor de toeschouwer van een seks-, porno- of liefdesscène. Deze aaneenrijging van gifs, afgewisseld met ruis als symbool voor censuur, leidt uiteindelijk tot een komische montage over tegenstrijdige waarden in eenzelfde cultuur. .gif is de persoonlijke en visuele bevraging van een kunstenaar naar mannelijke intimiteit in een cultuur waar homoseksualiteit een taboe is.

‘Why is homosexuality still a taboo in the Turkish society, while on a daily basis men interact in a very intimate way with each other?’, wondered the Turkish-Belgian visual arts student Emre Celikcan (1991). The Brussels-based artist found inspiration in his Turkish roots, his religion and homosexuality to assimilate images from the movies/series he saw during his childhood in his project .gif (Gay, Islam and Family). The original video images display moments of friendship or familiar affection between men, but because Celikcan turns these into snapshots (gifs), he creates an optical illusion for the spectator of sexual intimacy, porn or an amorous relationship. This concatenation of gifs, interspersed with rustle as a symbol for censorship, eventually results in a comic composition about conflicting values in one culture. .gif is the personal and visual interrogation of an artist about male intimacy in a culture where homosexuality is a taboo.. Auteur en vertaler: Alexandra Maene

23

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 23

16/03/15 14:47


Lukas Verdijk & Vesna Faassen

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 24

16/03/15 14:47


FROM DEEP UMBER TO FLORAL WHITE

Wie bepaalt waar iemand welkom is? Een vraag die zeker veel stof doet oprijzen, en vooral een complexe vraag, met een misschien nog complexer antwoord. Het kunstenaarsduo Lukas Verdijk en Vesna Faassen buigt zich over deze probleemstelling en probeert door middel van een enigszins provocatieve en zelfkritische werkwijze vragen te stellen rond maatschappelijke thema’s en complexiteiten in onze huidige multiculturele samenleving. Op ITHAKA23 presenteren ze zes werken, die samen interageren, uit hun ongoing project From Deep Umber to Floral White. Verdijk en Faassen leerden elkaar kennen aan de Koninklijke Academie voor Schone Kunsten in Antwerpen waar ze beide fotografie studeren. Wat begon als een samenwerking voor een schoolproject (de video Welkom, Welcome, Bienvenue, Willkommen, eind 2013) bloeide al snel uit tot een productief kunstpartnership. In hun werk zorgt het gebruik van diverse media (zoals fotografie, video en performance) voor een open benadering die het zoeken naar een juiste invalshoek mogelijk maakt. Vaak gebruiken Verdijk en Faassen zichzelf ook als uitgangspunt, zoals de portretten van Spray Tan (waarom willen we onze huidskleur lichter of donkerder maken?) of de performance October 23, 2014 (heen- en terugreis Calais-Dover).

Door het gebruiken van de publieke ruimte proberen ze een confrontatie op te zoeken, die vaak op zichzelf al vragen oproept. Die vragen proberen ze samen te beantwoorden vanuit hun verschillende achtergronden (Faassen is afgestudeerd als psycholoog en Verdijk als historicus). Doordat ze elk die vragen vanuit een ander perspectief benaderen (historisch kader en/of empathie voor een ander), trekken ze elkaar soms ook voorbij een ‘comfortabele’ grens: een ongemak dat ze bewust opzoeken als maker, omdat het ook een belangrijk thema vormt in hun project. Het pijnlijke contrast tussen wij en zij, omdat wij zelf in een tegenovergestelde situatie zitten, wordt snel duidelijk wanneer ze immigranten ontmoeten. Mensen zonder verblijfsvergunning moeten zich zonder zekerheid en met veel angst staande houden in onze maatschappij. Ze mogen hier niet zichtbaar zijn. Het uitzichtloze perspectief van de situatie waarin veel immigranten zich bevinden roept dus kritische en noodzakelijke vragen op over ons politieke klimaat, en vooral wie bepaalt wie waar welkom is.

25

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 25

16/03/15 14:47


Who decides where someone is welcome? Surely, this is a question that causes quite a polemic, especially because of its complexity, perhaps because of its even more complex answer. The artist duo Lukas Verdijk and Vesna Faassen explores this problem and questions social issues and complexities in today’s multicultural society with a somewhat provocative and self-critical work method. Here at ITHAKA23, six works are exposed, which interact together, all selected from their ongoing project From Deep Umber to Floral White. Verdijk and Faassen met at the Royal Academy of Fine Arts in Antwerp, where they both study photography. What began as a collaboration for a school project (video Welcome, Welcome, Bienvenue, Willkommen, 2013) quickly blossomed into a prolific art partnership. In their work, the use of various media (such as photography, video and performance) provides for an open approach that enables the search for a right angle. Verdijk and Faassen also often use themselves as a starting point, for example the portraits of Spray Tan (why do want to make our skin color lighter or darker?) or for the performance October 23, 2014 (roundtrip Calais-Dover).

Through the use of the public space, they attempt to create a confrontation, which often in itself raises all sorts of questions. Together they try to answer these questions based on their different backgrounds (Faassen graduated as a psychologist and Verdijk as a historian). Because they both address issues from a different perspective (historical framework and/or empathy for another human being), they sometimes pull each other passed a ‘comfortable’ border: a discomfort they consciously look for as artists, since it is also an important theme in their project. The painful contrast between us and them, for we are in the opposite situation, becomes obvious when they encounter immigrants. Undocumented immigrants must maintain themselves in our society, unsecured and with much anxiety. They are not allowed to be visible here. Thus, the hopeless perspective of the situation in which many immigrants find themselves, raises critical and necessary questions about our political climate, and especially about who decides who is truly welcome here. Auteur en vertaler: Alexandra Maene

26

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 26

16/03/15 14:47


27

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 27

16/03/15 14:47


Anneleen Steenbergen

28

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 28

16/03/15 14:47


MEMOS

In haar werk ‘Memos’ neemt Anneleen Steenbergen een kijk naar wat ruimte in haar persoonlijk naar boven brengt. Ze observeert, registreert, en noteert. Met mixed media probeert ze de dingen die ze opvangt in kaart te brengen. Video, tekst, schilderwerk en audio interageren in de kamer. Zo vormt deze het doek voor ‘Memos’. Ze benadert het als een abstract, absurd microscopische wereld. Opvallend in Anneleen’s portfolio is juist dit terugkerend thema van ruimte, van de invloed en de betekenis hiervan. Vanuit haar opleiding interieurvormgeving aan St-Lucas in Gent kwam ze hier mee in contact en de invloed is nog steeds zichtbaar. Ook voor ‘Memos’ was de ruimte van de artiest persoonlijk van essentieel belang. Ze toont foto’s, tekstjes en projecties van dingen die haar pad kruisten en deel uitmaken van haar mentale ruimte.Het is deze mentale ruimte die ‘Memos’ zijn ware vorm geeft.

In

her work ‘Memos’, Anneleen Steenbergen takes a look at what space does for her personally. She observes, registers, en takes notes of her surroundings. Using mixed media she tries to capture the things she encounters. Video, text, painting and audio are interacting in the room. This way, it becomes the very canvas for ‘Memos’. She approaches it as an abstract, absurdly microscopical world. What is notable about Anneleens portfolio is exactly this recurring theme of space, its influence and significance. She came in contact with these subjects through her interior design studies at st-Lucas in Gent. The influences are still visible today. So too for ‘Memos’, space of the artist personally was essential She shows us pictures, text and video of the things she sees, hears, interacts with and that are part of her mental space. It is this mental space that gives ‘Memos’ its true form.

Auteur en vertaler: Simon Dirckx

29

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 29

16/03/15 14:47


Ritsart Gobyn

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 30

16/03/15 14:47


De jonge Gentse schilder Ritsart Gobyn is niet enkel

gepassioneerd door de geschiedenis – hij studeerde het ook zelf een jaar, waarna hij uit heimwee teruggreep naar het penseel en slaagde voor de opleiding aan het Sint-Lucas in Gent. Gobyn vertrekt vanuit het vergankelijke in de schilderkunst: het schilderproces creëert nieuwe dingen, maar maakt andere partijen net onzichtbaar door overschildering. Een ander vertrekpunt voor de schilder is de ruimte: hetzij de ruimte tussen het beeld en de toeschouwer, hetzij de ruimte tussen de wereld waaruit het voorkomt en die waarin het plaatsvindt, hetzij de materiële realiteit en immateriële realisatie. Deze “tussenruimtelijkheid” staat centraal in het oeuvre van Ritsart Gobyn. Deze tussenruimtelijkheid ontstaat, aldus Gobyn, pas wanneer de toeschouwer de onzichtbare grenzen van het schilderij poogt waar te nemen. De schilderijen tentoon gesteld op ITHAKA23 trachten echter niet het onzichtbare zichtbaar te maken. De bedoeling is aan te tonen hoe onzichtbaar de onzichtbaarheid van het zichtbare is. Dit is net het frustrerende in de schilderkunst: de grenzen en beperkingen die domineren – de voldoening die slechts een uitzonderlijk verschijnsel is.

Hoewel dit een van de ingewikkeldste paragrafen was uit deze catalogus, ziet Gobyn kunst toch als een rustpunt in de samenleving. In de flitscultuur die de maatschappij vandaag de dag is – denkt u bijvoorbeeld aan sociale media allerhande – kijken we vaak niet langer dan vijf seconden naar een beeld. Een schilderij, nota bene een traag medium, kan daarentegen niet opgenomen worden in één oogopslag en heeft nood aan een langere aanblik. ITHAKA23 stelt maar liefst twee projecten van Gobyn tentoon. Enerzijds zijn een aantal schilderijen, waaronder recent werk, gepresenteerd. Aan de grote muur hangen een aantal schilderijen die samen een compositie vormen. De beelden gaan een interactie aan, die de toeschouwer kan vastleggen. Op die manier is Ritsart Gobyn niet enkel de schilder van de werken, maar ook degene die de bezoeker individueel aan het denken zet. Het moet dan ook maar lukken dat “art” inherent in je voornaam is meegegeven. Auteur: Sander Bortier

31

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 31

16/03/15 14:47


Ritsart

Gobyn, a young painter of Gent, is not only passionate about history, but he also studied history for a year. Afterwards, he started to paint again and graduated at Sint Lukas in Gent. In his work, Gobyn starts from the idea of the perishable in painting: the process of painting creates new things, but also renders invisible by overpainting. Another point of departure for Gobyn is space: the space between the image and the observer, the space between the world out of which it appears, and the world in which it takes place and the space of material realization and of immaterial reality. This aspect of ‘in between spaces’ is central in Ritsart Gobyn’s work. This particular kind of spatiality emerges only, according to Gobyn, when the audience tries to perceive the invisible boundaries of the painting. However, the paintings in the exposition of ITHAKA23 do not try to make visible the invisible. They rather aim to show how invisible the invisibility of the visible is. This is also the most frustrating aspect of painting: the boundaries and limits which are present and the gratification which is only rare and exceptional.

Although this is one of the most difficult paragraphs of the catalogue, Gobyn still sees art as a stage of tranquility and peace. We live today in a flashing culture – consider the social media etc. – in which one does not look at an image longer than five seconds. A painting, even a slow medium, needs to be taken into account longer than one glance and thus asks for longer observation. ITHAKA23 introduces the audience to two pieces of art by Ritsart Gobyn: several paintings will be shown of which some are more recent. There will be a large composition at the big wall of several paintings. These images will enter into a dialogue with each other which the audience can take into account. In this way, Gobyn is not only the creator of his art, but also the one who will encourage to each one of audience individually to observe and think. The ‘art’ in Ritsart Gobyn’s first name might not be a coincidence. Vertaler: Eva Jacobs

32

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 32

16/03/15 14:47


33

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 33

16/03/15 14:47


Karen Vantvelt

34

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 34

16/03/15 14:47


“Het zou kunnen gaan over (…) over de verspreiding van een banale gewichtigheid, of een gewichtige banaliteit. want is niet ieders realiteit gewichtig en luchtig tegelijk? over richting en recombinaties. Over dat wat kneedbaar zou kunnen zijn, over week maken of worden, of weekte, of week gemaakt worden. over het overeenstemmen van woorden met feiten als uitbeelding van het betrouwbare, van dat wat waar is. of van dat wat gewoon is. het bestaat gewoon.”

Karen Vantvelt nam deel aan de vorige editie van Ithaka -Metamorphosis- waar ze een onderzoek deed naar de materiële en immateriële veruiterlijking van een innerlijke transformatie. Tijdens dit project werd in onder andere 100 stenen een subtiele verandering duidelijk. Met de 100 bewaarde, getransformeerde stenen in een nieuwe verpakking, stelt Karen dit jaar het evenwicht tussen geven en nemen in vraag.

Door een uitvergroting van het vaak onbewuste proces wil ze op zoek gaan naar de waarde of waarheid van materie en inhoud, naar dat wat voorafgaat of kan ontstaan vanuit een handeling die soms vanzelfsprekend lijkt, vertraagd, en dit binnen een ruimte in het gebouw dat in het verleden fungeerde als Instituut voor Bacteriologie en waarop dit onderzoek geïnspireerd is. Vanuit de vraag wat de oerbacterie van deze tijd zou kunnen zijn en gefascineerd door de natuurlijke beweging tracht ze (on)duidelijkheid op te merken in handelingen en dialogen die op dat moment zullen plaatsvinden, in dat wat kan ontstaan wanneer we delen, materieel of immaterieel, feit of fictie, bewust of onbewust, serieus en banaal? In december 2014 startte Karen, wonend, werkend en studerend te Antwerpen, een nieuw en langdurig project; voor lange tijd (richtlijn, één jaar) verplaatst ze zich uitsluitend te voet, ze tracht geen andere transportmiddelen te nemen, als een artistiek experimenteel onderzoek naar de impact van tijd, van verwachtingen, van afhankelijkheid, van keuzes en bewustwordingen,… Karen zal bijgevolg voor ITHAKA23 de wandeling naar Leuven maken, alwaar ze gedurende de hele tentoonstelling zal verblijven.

35

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 35

16/03/15 14:47


“It could be about (...) HIV\[[OLKPZ[YPI\[PVUVMHIHUHSZPNUPÄJHUJLVY HZPNUPÄJHU[IHUHSP[`MVYPZU»[L]LY`VUL»ZYLHSP[` ZPNUPÄJHU[HUKSPNO[OLHY[LKHSSH[VUJL&HIV\[ direction and recombination. about what could be adaptable, about making soft or becoming soft, about softness, about being made soft. About the correspondence of words with facts HZ [OL YLWYLZLU[H[PVU VM [OL YLSPHISL VM ^OH[»Z [Y\LVM^OH[»ZVYKPUHY` it just exists.”

grow from or precedes an action that sometimes seems self-evident, delayed, in a space in the building, that in the past has served as Institute for Bacteriology, by which this research was inspired. Starting from the question as to what might be the primordial bacteria of today and fascinated by the natural motion, she seeks to notice indistinctness in the actions and dialogs that will take place during that moment, in what can breed when we share, material or immaterial, fact or fiction, aware or unaware, serious or banal?

Karen Vantvelt participated in last year’s edition of Ithaka -Metamorphosis- where she researched the material and immaterial manifestation of an inner transformation. During this project, a subtle change became apparent in among others 100 rocks. This year, Karen questions the balance between giving and taking with the 100 preserved, transformed rocks in a new package. By a magnification of the often process of which we are often unaware, she wants to search for the value or truth of matter and content, for what can

In December 2014, Karen, living, working and studying in Antwerp, started a new and prolonged project; for a long time (target, one year) she will only travel by foot, she tries not to use any other means of transport, as an artistic experimental research to the impact of time, of expectations, of dependence, of choices and awareness, ... Therefore, Karen will make the trip to Leuven, where she will stay for the entire exhibition. (\[L\YLU]LY[HSLY!*HYVS`UL7LLSTHU

36

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 36

16/03/15 14:47


37

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 37

16/03/15 14:47


Korneel Boeve

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 38

16/03/15 14:47


OUT OF NOTHING

Voor de reeks ‘Out of Nothing’ is fotograaf Korneel

Boeve (Veurne, 1986) aan de slag gegaan met geologische processen zoals kristallisatie en uitlogging. Gedurende enkele maanden heeft hij mineralen, zouten en kristallen laten ontwikkelen en groeien in aquariums tot er een soort van ruimte ontstond. Naast zijn geologische achtergrond was het boek ‘A Tear at the Edge of Creation: A Radical New Vision for Life in an Imperfect Universe’ van Marcelo Gleiser de aanzet voor dit project. Enerzijds schrijft Gleiser heel passioneel over de schoonheid van een onvolmaakt, asymmetrisch en doelloos universum, anderzijds doorprikt hij deze schoonheid door ons wanhopig verlangen naar eenvoud in de complexe en chaotische rijkdom van de werkelijkheid. Het is net deze tegenstelling die centraal staat in het werk van Korneel Boeve. Het vormingsproces, waar de kunstenaar geen controle over heeft en die gelijk staat met chaos, staat in schril contrast met de objectiviteit, orde en esthetiek waarmee de foto’s en het medium fotografie vaak worden geassocieerd. De schijnbaar eeuwigdurende vormingsprocessen worden vastgelegd als momentopnames waarbij de gefotografeerde ruimtes verwijzen naar landschappen, die tegelijkertijd de illusie doorprikken.

For the series ‘Out of Nothing’, photographer Korneel Boeve (Veurne, 1986) started working with geological processes such as crystallisation and leaching. For some months, he let minerals, salts and crystals develop and grow in aquaria until a sort of space got created. Beside his geological background, the book ‘A Tear at the Edge of Creation: A Radical New Vision for Life in an Imperfect Universe’ written by Marcelo Gleiser, inspired him for this project. On the one hand Gleiser writes very passionate about the beauty of an imperfect, asymmetric and purposeless universe, on the other hand he dispels this beauty by letting us desperately desire simplicity in the complex and chaotic wealth of reality. It is this specific contradiction that is central to the work of Korneel Boeve. This process of formation, which cannot be controlled by the artist, and equals chaos, is very much in contrast with the objectivity, the order and the aesthetics with which the photos and photography as medium are often associated. The seemingly eternal processes of formation are captured as snapshots in which the photographed spaces refer to landscapes that at the same time break the illusion. =LY[HSLY!*HYVS`UL7LLSTHU

Auteur: Isabelle Vander Stockt

39

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 39

16/03/15 14:47


Rob Jacobs & Jana Coorevits

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 40

16/03/15 14:47


DE KONGOZUIL

Jana

Coorevits liep al een tijdje rond met een idee voor een fotografisch experiment rond lange sluitertijd. Rob Jacobs voerde al enige tijd onderzoek naar de gelaagdheid in koloniale monumenten, samen lieten zij zich inspireren tot een idee. Zij vatten tijd op als een beweging, hoe meer tijd er onder andere over een monument zal verstrijken hoe meer het zijn relevantie en leesbaarheid zal bedreigen. Toch zijn zij vooral geïnteresseerd in de onleesbaarheid als een gevolg van de ambitie van het standbeeld om een tijdsperiode te grijpen in één beeld. Daarin zien zij een parallel met de foto met een lange sluitertijd, hun foto probeert een uur aan informatie te vatten in één beeld, wat evengoed resulteert in onleesbaarheid. Dat teveel aan informatie dat leidt tot betekenisloosheid vormt een essentieel aandachtspunt in hun werk. Zij proberen met hun fotografisch experiment een tijdsverloop te visualiseren. Waarbij het monument een periode tastbaar probeert te maken en een afstand in ruimte en tijd te overbruggen.

Jana

Coorevits had been thinking about a photographical experiment in long shutter speed. Rob Jacobs had been doing research about the stratification of colonial monuments for some time, and together they got inspired for an idea. They see time as motion, the more time that will pass for a monument, the more its relevance and legibility will be threatened. Yet they are especially interested in the illegibility as a consequence of the ambition of the statue to capture a period of time in one image. They see this as a parallel with a photo with a long shutter speed; their photo tries to catch an hour of information in one image, which also results in illegibility. The excess of information that leads to meaninglessness is an essential concern in their work. With their photographical experiment, they try to virtualize a time lapse. The monument tries to make a period palpable and to bridge a distance in space and time.

=LY[HSLY!*HYVS`UL7LLSTHU

Auteur: Caro Haijen

41

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 41

16/03/15 14:47


Lola Pertsowsky

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 42

16/03/15 14:47


Lola Persowsky, een kunstenares met Franse roots, heeft een innovatieve benadering ten opzichte van fotografie: haar werk is gebaseerd op de relatie tussen verschillende beelden en focust op hoe de context van de tentoonstelling en de manier waarop een foto wordt afgebeeld de waarneming van deze beelden beïnvloeden. “Wat is de plaats van een kunstenaar in de hedendaagse samenleving? Wat betekent werk als het niet voor winst is? >H[PZLYNL^VYKLU]HUOL[JVUJLW[ºKYPM[»&¹

Dit zijn enkele voorbeelden van vragen die deze kunstenares aanspoorden om de gevoelens van impasse en desoriëntatie, dat ze soms ervaart tijdens het creatieve proces, te onderzoeken.

Dit project heeft zich echter recent ontplooid en nu lijkt het meer een suggestieve reflectie op de aarzelende rol van de mens, die zich altijd situeert tussen natuurlijke en kunstmatige zaken. Door middel van een montage van verschillende beelden die in de ruimte gepositioneerd zijn, wil zij de bezoeker meenemen in een dromerige recreatie van de werkelijkheid, zoals die wordt gezien door haar eigen gedachten. Lola Pertsowsky studeerde af in 2013 in l’Ecole Superieure d’Arts in Bordeaux met een bachelor diploma beeldende kunsten en bevindt zich nu in Brussel waar ze momenteel haar master in de fotografie aan de LUCA School of Arts afwerkt. Vertaler: Mariska Gellaerts

43

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 43

16/03/15 14:47


French-born artist Lola Pertsowsky shows an innovative approach to photography: her work is based on the interrelation between different images and focuses on how the context of the exhibition and the way a picture is displayed influence the perception of these images. ¸>OH[ PZ ILPUN HU HY[PZ[ PU [VKH`»Z ZVJPL[`& >OH[ KVLZ ^VYR TLHU PM P[ PZ UV[ MVY WYVÄ[& >OH[OHZ[OLJVUJLW[VMºKYPM[»ILJVTL&¹

These are some of the questions that led this artist to investigate the feeling of impasse and disorientation she sometimes experiences during the creative process.

However, this project has evolved lately and now it appears as a more evocative reflection on the wavering role of the human being, always between natural and artificial matters. Through a montage of different printings positioned in the room, she wants to take the spectator into a dreamlike recreation of reality, seen through her own mind. Lola Pertsowsky graduated in 2013 at l’Ecole Superieure d’Arts de Bordeaux with a Bachelor in Fine Arts and now is based in Brus¬sels where she is currently completing a Master in Photography at LUCA School of Arts. Auteur: Laura Tombolato

44

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 44

16/03/15 14:47


45

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 45

16/03/15 14:47


Margot De Clerck

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 46

16/03/15 14:47


Open bureau voor het onderzoek naar monumenten rond Leopold II in de publieke ruimte.

Ongeveer een jaar geleden raakte Margot De Clerck

geĂŻnteresseerd in een ruiterstandbeeld van Leopold II, de koning die Congo bezat en BelgiĂŤ groot maakte met de grondstoffen die hij daar exploiteerde. Ze trok op onderzoek uit en botste al gauw op verschillende tegenstrijdigheden; als gevolg van sociale en politieke verschuivingen is koning Leopold II vandaag de dag niet alleen meer een groot en belangrijk bouwheer meer maar eveneens een kille moordenaar. Zijn monument wordt onder andere tentoongesteld in de publieke ruimte die volgens De Clerck toch bezit is van iedere bevolking en toch wordt hij daar stilzwijgend getolereerd.

Het is net dat tegenstrijdige waar De Clerck zich uiteindelijk in ging verdiepen al besloot ze niet alleen zichzelf te informeren maar wou ze ook graag andere mensen informeren en er op die manier achter komen wat anderen over deze absurditeit en tegenstrijdigheden dachten. Dit resulteerde in het opzetten van een open bureau waarbij ze de bezoekers bewust wil laten worden van de ruimte waarin wij leven en dat we het recht hebben om na te denken in wat voor ruimte we willen leven. Door de bezoekers interactief te laten deelnemen aan het project of het proces naar een uiteindelijk kunstwerk doormiddel van bevragingen en informatie, draagt de bezoeker onrechtstreeks een stukje bij aan het uiteindelijke kunstwerk.

Auteur: Caro Haijen

47

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 47

16/03/15 14:47


A year ago Margot De Clerck became interested in a statute of Leopold II, the king who once controlled Congo and made Belgium wealthy with the materials he mined there. She started to collect some information and discovered several contradictions: because of social and political shifts King Leopold II is today no longer only pictured as an important ruler, but is also considered a cold killer. The exposition of his monument takes place in a public space of which De Clerck says that such a space typically belongs to every instance of a population and yet, the monument is tolerated there. This is the contradictory element in which De Clerck is interested.

De Clerck not only wanted to learn more of this part of history, but also wanted to inform others and finding out in this way what others thought about this contradiction and absurdity. This resulted in the setting up of an open desk which should make people aware of the space and world in which we live and that we have the right to think about in which spaces we would want to live in. By making the visitors actively join in the project or the process towards a final piece of art by means of queries and information, the artist wants to make sure that the visitor indirectly contributes to the final piece of art. Vertaler: Eva Jacobs

48

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 48

16/03/15 14:47


49

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 49

16/03/15 14:47


KaĂŻn Walgrave

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 50

16/03/15 14:47


Sinds

drie jaar doorloopt Kaïn Walgrave met zijn materiaal – onderzoek fasen naar vormen die ontstaan door te schilderen met chemische en fysische processen. In zijn dialoog met de materialen laat Kaïn zich er toe verleiden om van de hoofdweg af te gaan en diverse denkpisten verder te onderzoeken. Net als elk onderzoek heeft dit al onverwachte en toevallige uitkomsten opgeleverd. Beeldende kunst waarbij het accent ligt op constructie en deconstructie heeft zich hieruit ontwikkeld. Deze schijnbare tegenstelling, maar ook elementen die dicht bij elkaar aanleunen, is een wederkerend element in zijn oeuvre. Alles kan aan de mens verschijnen, namelijk elk beeld, voorwerp, landschap,..., doordat het wordt opgebouwd, maar kan ook weer verdwijnen, door afbraak.

Als beginmaterialen bij het onderzoek werden water en lijm gebruikt, substanties die dezelfde tegenstelling in zich dragen: constructie en deconstructie. Water ligt aan de bron van constructie, maar zorgt ook voor veel vernieling of deconstructie. Ook lijm draagt die tegenstelling. Het verbindt elementen met elkaar maar Kaïn maakt, in zijn dialoog met de lijm, van dit middel ook gebruik om de oppervlakte te laten barsten en breken. Tijdens ITHAKA23 worden we meegenomen door één van de denkpisten binnen het onderzoek. Tot welke effecten zullen materialen leiden in wisselwerking met de hand van de kunstenaar. Op de expo – site zal de kunstenaar dialogeren met materialen waarbij de bezoeker nadien het resultaat kan aanschouwen. Auteur: Eva Jacobs

51

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 51

16/03/15 14:47


For three years now, Kaïn Walgrave has been exploring in his research of material the different stages of forms which arise from painting with chemical and physical processes. When working with his material, Kaïn was tempted to explore new domains of thought and to search for different and innovative ways of creating. This particular working method has given rise to unexpected and coincidental results. Kain Walgrave produces graphic art which has its emphasis on construction and deconstruction. This apparent contradiction is a recurrent element in his oeuvre. It means that everything can appear into existence - every image, object, landscape and so on - because it is built, it is constructed. Everything can disappear too, through deconstruction.

The artist used water and glue as starting material, substances which contain the same contradiction in their essence: they construct and deconstruct. Water is at the foundation of construction, but it is at the same time a very destructive force. This contradiction can also be found in glue: it is an element of connecting different elements, but it can also be used – which Kaïn demonstrates –to divide a surface by making it crack and break. During ITHAKA23, we will have the chance to be taken in into one important question of Kaïn’s study: what will be the result of an interaction between the artist and his materials? The artist will form a dialogue with his materials and the result can be visited and contemplated at the expo. Vertaler: Eva Jacobs

52

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 52

16/03/15 14:47


53

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 53

16/03/15 14:47


98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 54

16/03/15 14:47


98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 55

16/03/15 14:47


Geschiedenis van de locatie

Locatie: voormalig instituut voor land- en waterbeheer Vital Decosterstraat 102; 3000 Leuven

Het gebouw waar ITHAKA23 zal plaatsvinden kent

een lange geschiedenis. In 1897 werd het gebouw opgetrokken naar ontwerp van de Leuvense architect Augustin Van Arenbergh. Dit was in opdracht van Joseph Denys, die de bacteriologie introduceerde in de onderwijsgeneeskunde, namens de Katholieke Universiteit van Leuven. Toen fungeerde het als Instituut voor Bacteriologie. Oorspronkelijk had het Instituut een monumentaal karakter. De stijl van het gebouw wordt eclecticisme genoemd, bij deze stijl worden verschillende bestaande elementen uit de architectuurgeschiedenis door de architect verwerkt tot een nieuw geheel. Later fungeerde het gebouw als Instituut voor Land- en Waterbeheer voor de Katholieke Universiteit Leuven. In 2008 werd het Instituut voorlopig beschermd als monument. Momenteel is het gebouw niet meer in gebruik.

56

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 56

16/03/15 14:47


History of the location

Location: former Institute for Land and Water Control

Vital Decosterstraat 102; 3000 Leuven

The

building where ITHAKA23 will take place has a long history. It was built in 1897, designed by Leuvense architect Augustin Van Arenberg and commissioned by Joseph Denys, who introduced bacteriology to taught medicine, on behalf of the Catholic University of Leuven. Back then, it acted as Institute for Bacteriology. Originally, the Institute had a monumental character. The building’s style is called eclecticism: in this style, many different existing elements from architectural history are combined to create something new. The building later acted as Institute for Land and Water Control for the Catholic University of Leuven. In 2008, the Institute was given provisional protection as a monument. Currently, the building is no longer in use.

57

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 57

16/03/15 14:47


Programma MAANDAG 23 MAART Openingsavond DINSDAG 24 MAART Kortfilmavond vanaf 19u30 Samuel Faict – Thijs de Block – Ruben Goffin – Dylan Pelgrims Dimitri Sterkens – Gianni Carella – Philippe van den Eynde Aansluitend muziek van DJ Schwarzwald WOENSDAG 25 MAART Poëtische intermezzo 20u Geert Simonis en 21u Jee Kast. Doorlopend vintagemarktje (tot 22u) DONDERDAG 26 MAART Ithaka feest 19u30 - 23u30 Tangerine, Six Hands, Bright Entity en Radio Scorpio. VRIJDAG 27 MAART JAM evening Jamsessie in samenwerking met Mint Leuven en gastmuzikant Natalia Copeland. ZATERDAG 28 MAART ITHAKA voor de kleinsten 14u Rondleidingen op kinderformaat 15u – 18u doorlopend workshops en hennatattoos ZONDAG 29 MAART Koffie en taart Doorlopend koffie en gebak Rondleiding om 14u RONDLEIDINGEN Elke weekdag om 19u zijn er gratis rondleidingen. Verzamelen aan de bar – inschrijven niet nodig

58

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 58

16/03/15 14:47


Program MONDAY, MARCH 23 Opening evening TUESDAY, MARCH 24 Short film night start 19h30 Samuel Faict – Thijs de Block – Ruben Goffin – Dylan Pelgrims Dimitri Sterkens – Gianni Carella – Philippe van den Eynde Afterwards DJ music Schwarzwald WEDNESDAY, MARCH 25 Poetic intermezzo 20h Geert Simonis and 21h Jee Kast. Continuous vintage market (till 22h) THURSDAY, MARCH 26 ITHAKA celebrates 19h30 - 23h30 Tangerine, Six Hands, Bright Entity and Radio Scorpio. FRIDAY 27 MARCH JAM evening Jam session in cooperation with Mint Leuven and guest musician Natalia Copeland. SATURDAY, MARCH 28 ITHAKA for kids 14h Tours child-sized 15h – 18h continuous workshops and Hennatattoos SUNDAY MARCH 29 Coffee and cake Continuous coffee and pastries Guided tour at 14h GUIDED TOURS Every weekday at 19h there are free guided tours. Gather at the bar - no need to register

59

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 59

16/03/15 14:47


98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 60

16/03/15 14:47


Wij danken u voor uw bezoek. Het Ithaka team

61

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 61

16/03/15 14:47


98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 62

16/03/15 14:47


63

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 63

16/03/15 14:47


98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 64

16/03/15 14:47


Colofon Deze catalogus werd gerealiseerd naar aanleiding van het beeldende kunstenfestival ITHAKA23 in de Vital Decosterstraat 102 van 23 tot 29 maart 2015. / This catalog was produced to mark the visual arts festival ITHAKA23 in the Vital Decosterstraat 102 from 23 to 29 March 2015.

CoĂśrdinator LOKO Cultuur / Coordinator LOKO Culture Hannah De Neve Stafmedewerker LOKO Cultuur / Staff member LOKO Culture Jasmien Schutz Stagiaires Mariska Gellaerts (communicatie), ChloĂŠ Stalmans (logistiek) en Femke Timmerman (kunstenaars en tentoonstelling). Schrijvers en vertalers catalogus / Writers and translators catalog Sander Bortier, Simon Dirckx, Mariska Gellaerts, Caro Haijen, Eva Jacobs, Luca Lia, Alexandra Maene, Carolyne Peelman, Laura Tombolato, Isabelle Vander Stockt Ontwerpers logo, affiche, brochure, uitnodiging en catalogus / Designers logo, poster, brochure, catalog and invitation Els Wielandt, Milan Pieteraerents en Stefanie De Lange, studenten Luca School of Arts

98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 65

16/03/15 14:47


98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 66

16/03/15 14:47


98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 67

16/03/15 14:47


98087_Ithaka 20115 Catalogus.indd 68

16/03/15 14:47

Ithaka 23  
Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you