Issuu on Google+

Światło

czerwiec 2012

Ahmadiyya Anjuman Ishaat Islam Lahore (Poland) Jedyna Muzułmańska organizacja wierząca, że Mohammed jest ostatnim prorokiem Allacha. ALLACH JEST Z NAMI

Pierwszy na świecie muzułmański serwis internetowy transmitujący audycje „na żywo”. www.virtualmosque.co.uk Redakcja: Shahid Aziz Mustaq Ali Spis treści: Strona Wiadomości i ogłoszenia 1 Wezwanie Mesjasza 1 Powstanie Wszechświata według Koranu 2 Dlaczego spożywanie mięsa wieprzowego jest zabronione 3 Hadisy 4

dzielenie się, także innymi łaskami otrzymanymi od Niego, ponieważ człowiek jest stronnikiem i sługą stworzenia. Prawo Allacha opiera się na dwóch zasadach: po pierwsze, przestrzeganiu Jego poleceń, po drugie, szacunku dla tego, co stworzył. Tak więc , wolą Allacha jest abyśmy szanowali to, co powołał do życia, a wynika to ze słów „rozdają z tego, w co ich zaopatrzyliśmy ”. Z tego właśnie powodu ludzie zamożni mają wiele możliwości aby służyć religii, a dobra materialne mogą się okazać pomocnym , do tego, narzędziem.

‫ﱠحيْم‬ ِ ‫ِبس ِْم ﷲِ الرﱠحْ مٰ ِن الر‬ Wiadomości i ogłoszenia: Modlitwa Piątkowa Dars/ kazanie

13:00 13:45

Niedziela 06/05/2012

15:00

Transmisja internetowa: Należy pamiętać, że piątkowa khutba i modlitwy a także dars i wszystkie spotkania można oglądać „na żywo” w Wirtualnym Meczecie (www.virtualmosque.co.uk).

Wezwanie Mesjasza, służenie religii swoim majątkiem , jest cechą człowieka sprawiedliwego . Wracam ponownie do tematu zamożności i chce powiedzieć, że także majętne osoby mogą służyć religii . Bóg stworzył prawych, „(…) bogobojnych (…) którzy wierzą w to, co skryte, którzy odprawiają modlitwę i rozdają z tego, w co ich zaopatrzyliśmy” (Koran, 2:3-5). Nie chodzi tu tylko wyłącznie o dzielenie się dobrem materialnym zgodnie z wolą Allacha, ale o

Kiedyś Prorok ( niech pokój i błogosławieństwo Allacha będą z nim) wspomniał, że potrzebuje pieniędzy. Hazrat Abu Bakr (niech Allach będzie z niego zadowolony) przyniósł mu cały swój dobytek. Prorok ( niech pokój i błogosławieństwo Allacha będą z nim) zapytał go: Abu Bakr, co pozostawiłeś w domu? Abu (niech Allach będzie z niego zadowolony) odpowiedział: Allacha i imię jego Proroka. Habrat Umar (niech Allach będzie z niego zadowolony) przyniósł połowę swojego majątku. Prorok ( niech pokój i błogosławieństwo Allacha będą z nim) zapytał Umara: A ty co pozostawiłeś

Będę kochał wszystkich ludzi


Światło

czerwiec 2012

2 w domu? Połowę (mojego dobytku)- odpowiedział Umar (niech Allach będzie z niego zadowolony). Taka będzie wasza pozycja (w oczach Allacha), jakie wasze czyny. – rzekł Prorok ( niech pokój i błogosławieństwo Allacha będą z nim). W dzisiejszym świecie człowiek nad wyraz ceni sobie dobra materialne. W interpretacji snów, sen o oddaniu drugiej osobie własnej wątroby reprezentuje bogactwo. Dlatego też, o prawości i wierze mówi się: „Prawość, to podzielić się tym co kochasz”. Ponieważ, w dużej mierze, tego wymaga szacunek dla boskiego stworzenia. (Malfuzat, tom II, s. 95-96.)

Powstanie Wszechświata według Koranu Dr Mir Faizal z Wydziału Matematyki, na Uniwersytecie w Oxfordzie, W przeciwieństwie do chrześcijańskich fundamentalistów, większość muzułmanów nie ma problemu z zaakceptowaniem teorii Wielkiego Wybuchu. Powodem tego jest to, że Koran mówi o wspólnych początkach wszelkiej ziemskiej i pozaziemskiej materii: „Czyż ci, którzy nie uwierzyli, nie widzieli, iż niebiosa i ziemia stanowiły jedną zwartą masę i My rozdzieliliśmy je, i stworzyliśmy z wody każdą żyjącą rzecz? Czyż oni nie uwierzą? ”(Koran, 21:30) Koran mówi też o ekspansji Kosmosu: „Uformowałem niebiosa moją umiejętnością i rozciągnąłem obszerne ich sklepienia” ( Koran , 51:47) Wspólny początek wszelkiej materii i ekspansji kosmosu jest z pewnością bezpośrednią konsekwencją Wielkiego Wybuchu, ale na chwilę obecną większości muzułmanów trudno jest zaakceptować naukowe wytłumaczenie początków Kosmosu. Widzą oni w tym rękę Boga, bo Bóg jest sprawcą wszystkiego i robi wszystko zgodnie z prawem. Te prawa naukowcy określają mianem praw natury, i usiłują je zgłębić. Nie ma tu mowy o łamaniu Prawa Bożego. Jest to jasno określone w Koranie: „Wszystkie Jego dzieła są doskonałe, podnieś twe oczy w niebo a czyż zobaczysz tam najmniejszą niedoskonałość? ” ( Koran , 67:3)

Z tego powodu powinnyśmy przyjąć, że powstanie Wszechświata można naukowo wytłumaczyć i tak właśnie jest. Warto zauważyć, iż Koran mówi o cyklicznym modelu Kosmosu. Model ten jest oparty na tym, że Wszechświat rozszerza się, a potem kurczy aż do momentu, w którym jego struktura ulega zniszczeniu. Ze szczątków starego Kosmosu powstaje nowy. Więc zgodnie z założeniem tego modelu nasz Wszechświat, który na chwilę obecną rozszerza się i zacznie się kurczyć w pewnym momencie w przyszłości, powstał z pozostałości poprzedniego Wszechświata. Proces kurczenia się, będzie trwał do momentu, w którym jego struktura ulegnie zniszczeniu, dając tym samym początek nowemu. Podobnie więc, jak nasz Wszechświat powstał w wyniku skurczenia się poprzedniego, tak samo nasz Wszechświat kurcząc się, da początek kolejnemu. Pragnę podkreślić, że w przeciwieństwie do teorii Wielkiego Wybuchu, która została udowodniona ponad wszelką wątpliwość, teoria rozszerzania się Kosmosu nie została w pełni potwierdzona . Aby dowiedzieć się, jak dokładnie powstał Wszechświat, i jaki będzie jego koniec, potrzebna nam jest wiedza na temat teorii grawitacji kwantowej, którą na chwilę obecną, nie dysponujemy. Dysponujemy natomiast modelami, które mogą nam umożliwić poznanie pełnej teorii grawitacji. Najpopularniejsze i najczęściej studiowane są teorie strun i grawitacji pętlowej. Według obu tych teorii, nasz Wszechświat powstał ze szczątków poprzedniego Kosmosu. Należy pamiętać, że według dostępnych wyników badań, na chwilę obecną nasz Wszechświat się rozszerza, ale według teoretycznych obliczeń jest to tylko jeden z etapów ewolucji znanego nam Wszechświata i w przyszłości zacznie on się kurczyć. Te obliczenia zostały przeprowadzone stosunkowo niedawno. Po ustaleniu tego, spójrzmy na kolejny wers: „Tego Dnia My zwiniemy niebo, tak jak się zwija zwoje ksiąg. I tak jak zaczęliśmy pierwsze stworzenie, My je powtórzymy- według Naszej obietnicy. Zaprawdę, My tego dokonujemy! ” (Koran, 21:104) Powinniśmy sobie uświadomić, że pomimo tego, że te modele są przypuszczalnie prawdziwe, nie ma jednak, co do tego pewności. A to dlatego że, by powiedzieć z całą pewnością – tak, są one

Będę kochał wszystkich ludzi


czerwiec 2012

Światło 3

prawidłowe musimy w pełni poznać teorie grawitacji kwantowej. Na chwilę obecną nie posiadamy tej wiedzy. Co interesujące, modele te są tak skomplikowane , że nikt z czasów Mahometa nie mógł mieć o nich żadnego wyobrażenia. Wracając do przytoczonych wersów Koranu, można zauważyć, iż zostały one napisane w sposób tak przejrzysty, że nawet przed dokonaniem odkrycia [o rozszerzaniu się Wszechświata], niektóre chrześcijańskie strony internetowe opisywały je, jako zapowiedź skurczenia się Wszechświata, skutkiem czego przeciwstawiali się faktom. Opierali się oni jedynie na danych pochodzących z badań z lat 90-tych , podczas gdy te teorie, zostały opublikowane dopiero kilka lat temu. Interesującym zjawiskiem, dotyczącym ich badań jest to, iż zgadzają się oni z tym, że Koran mówi o cykliczności Wszechświata. Byłem zaskoczony faktem tak szczegółowo dokonanej przez nich analizy Koranu, a jednocześnie, tym, że z taką łatwością zaakceptowali bajki z Księgi Rodzaju. Bibliografia: A. Cyclic Universe from Loop Quantum Gravity and String Theory: 1. B. Martin, Nature Physics, volume 3, issue 8, s.523–525 (2007). 2. A. Ashtekar, A. Corichi and P. Singh, Phys. Rev.D77, 024046 (2008). 3. P. J. Steinhardt and N. Turok, New Astron. Rev. , s. 49, 43 (2005). 4. L. Baum and P. H. Frampton, Mod. Phys. Lett., A23, 33 (2008). B. Chrześcijańska strona internetowa, która twierdzi, że Koran zawiera błąd, dostępna [online ] w: World Wide Web: <h t t p : / / w w w . h a r v a r d h o u s e . c o m / expanding_universe_quran.htm>.

Dlaczego spożywanie mięsa wieprzowego jest zabronione Mądrość Allacha Bushra Ahmed 1. Tylu ludzi jest dziś wegetarianami, że szala przechyliła się w drugą stronę i dziś pytamy: „dlaczego jesz mięso? ”– zamiast – „dlaczego nie jesz wieprzowiny?”!

2. Niektórzy twierdzą, że zakaz spożywania mięsa wieprzowego ( obowiązujący w Islamie i Judaizmie) wywodzi się z faktu, że kiedyś to mięso było bardzo niehigieniczne, w przeciwieństwie do obecnej sytuacji. Jeżeli rzeczywiście tak jest, to należy rozważyć następujące: w czasach antycznych pito wino, bo woda nie nadawała się do spożycia. Teraz bezpiecznie jest pić wodę. Czy to oznacza, że powinno się zrezygnować z picia wina i innych rodzajów alkoholu. Czy to mają na myśli? Ostatnio w internetowym serwisie You Tube, pojawiło się nagranie wideo chrześcijańskiego ewangelisty, który w swoim kazaniu głosi, że Biblia zakazuje spożywania mięsa wieprzowego. Muszę jednak dodać, że nie jest to normą pośród chrześcijan, którzy spożywają wieprzowinę w ogromnych ilościach. Jednak pomimo tego potwierdza on [ewangelista] muzułmańską wiarę w to, że wieprzowina jest haram. W ramach wyjaśnienia przedstawia on kilka faktów stwierdzonych naukowo: Po pierwsze, stwierdza on, jak niehigieniczna jest wieprzowina, świnie i dziki. Zwierzęta te jedzą absolutnie wszystko, włączając w to martwe i chore prosięta. Jedzą odchody swoje i innych, błoto i odpadki wyrzucone przez ludzi. Nie tylko spożywają co popadnie, zanieczyszczone lub nie, ale ich cykl trawienny trwa tylko 4 godziny. A to oznacza, że toksyny pochodzące z pokarmu nie są usuwane. Gromadzą się one w ich ciele. W przeciwieństwie do świń, pokarmem owiec, krów i innych zwierząt jest wegetacja roślinna, a ich system trawienny jest bardzo wydajny w wydalaniu toksyn. Zwierzęta te posiadają wiele wyrostków robaczkowych, które nie tylko nie czynią im krzywdy, ale pomagają w procesie wydalania szkodliwych bakterii, które dostają się do ich organizmu wraz ze spożytą trawą i innym pokarmem. Nasuwa się więc pytanie: Dlaczego pomimo tego, że świnie mogłyby być zabijane zgodnie z zasadami halal, spożywanie mięsa wieprzowego jest nadal zakazane? Odpowiedź brzmi, ponieważ dalej zawiera ono dużą ilość toksyn. Jest ono zanieczyszczone w tak wysokim stopniu, że nawet usuwając krew zgodnie z rytuałem, toksyny pozostaną w mięsie, a po skonsumowaniu trafią do naszych organizmów! Oprócz tego, że praktyki uboju zwierząt są niezgodne z regułami halal, to na dodatek podczas

Będę kochał wszystkich ludzi


czerwiec 2012

Światło 4 Świąt Bożego Narodzenia ludzie ci, spożywają kaszankę wyprodukowaną z krwi świń. To potencjalnie pociąga za sobą konsekwencje. Piąty rozdział Koranu w wersecie 3. i 4. zawiera specyficzny zakaz: „Zakazane wam jest: padlina, krew i mięso świni; to, co zostało poświęcone na ofiarę w imię czegoś innego niż Boga;” Więc jeżeli są one tak nieczyste, i tak szkodliwe dla ludzkiego organizmu, to dlaczego Allach je stworzył? Odpowiedź, która mi się nasunęła, jest taka, że życie jest testem samym w sobie. Zakazany owoc Adama i Ewy nie był nieczysty, ale zakazany. Nasze życie jest testem naszego posłuszeństwa i wierności Allachowi i jego nakazom. Nawet, jeżeli nie umiemy odnaleźć powodów, dla których nie powinnyśmy jeść mięsa wieprzowego, to wiara ma tu dominujące znaczenie. Można tu przytoczyć przykład Proroka Abrahama (niech Allach będzie dla niego łaskawy), który chciał poświęcić swojego syna, aby wykonać polecenie Allacha. Określa się to mianem ślepej wiary, ale nie ma w tym nic złego. Jednakże, pomimo tego, że muzułmanie to [zakaz spożywania mięsa wieprzowego] akceptują , to trudno żyć w społeczeństwie, w którym jada się wieprzowinę, a osoby spożywające ten rodzaj mięsa, uważają odmawianie jego spożycia za absurdalne. Tymczasem życie to dżihad lub zmaganie, także podczas ramadanu żyjemy w społeczeństwie , które spożywa pokarmy podczas, gdy my pościmy. Kolejnym przykładem na to, jak nasze zmagania uszczęśliwiają Allacha, jest jeden z hadisów, który mówi o tym, że biegłość w czytaniu Koranu zostanie ci wynagrodzona, ale nagroda Allacha będzie jeszcze większa dla tych, którzy czytają go z trudnością. Podobnie, znalezienie się w trudnej sytuacji, która wymaga od nas większej kontroli i opanowania zostanie nam odpowiednio wynagrodzone. Kontynuując w tym samym duchu, biedni mają większe szanse dostania się do nieba, niż ludzie opływający w dostatek. Koran mówi, że bogaty ma takie same szanse wejścia do nieba, jak wielbłąd przecisnąć się przez ucho igielne. Więc im trudniejsza sytuacja tym większa nagroda.

Pragnę także wspomnieć, że choroby mogą pochodzić także z mięsa zwierząt ubitych według reguł halal. Po pierwsze, to się może zdarzyć tylko wtedy, jeżeli proces uboju został przeprowadzony niewłaściwie. Nie usprawiedliwia to zabijania zwierząt niezgodnie z rytuałem, powinno się zawsze przestrzegać zasad higieny, a sytuacja mogłaby być bardziej dramatyczna, gdyby mięso nie zostało przygotowane zgodnie z zasadami halal. Więcej badań jest koniecznych, aby szkodliwość z tego wynikająca, a na chwile obecną takie nie istnieją. Pragnę podsumować mój artykuł, cytując paragraf Koranu, rozdział 5, wersety 4-5 „Oni pytają ciebie, co jest im dozwolone. Powiedz: Dozwolone są wam rzeczy dobre.”

Hadisy Mohammad Manzur Ilahi Hadisy lub Tradycje, jak się je określa w terminologii Islamu, przytaczają wypowiedzi i czyny Świętego Proroka Mahometa, założyciela Islamu oraz czyny Jego Towarzyszy, tych, co do których miał On bezgraniczne zaufanie. Wartość hadisów w przekazywaniu zasad i doktryn Islamu jest nieoceniona. Poza tym, po Koranie, hadisy są głównym źródłem materiałów na temat życia Świętego Proroka i wczesnej historii Islamu. Za życia proroka, jego Towarzysze, i ich bezpośredni Następcy, starali się za wszelką cenę utrwalić w swojej pamięci każde słowo, które z rożnych powodów, padało z ust Proroka. Mahomet, swoim własnym postępowaniem dawał przykład i gorliwie wypełniał nakazy zawarte w Świętym Koranie. Bez wątpienia można powiedzieć, ze swoimi wypowiedziami i czynami zaskarbił sobie wielki szacunek naśladowców. Zgodnie z poleceniem Koranu "Wy macie w Posłańcu Boga piękny wzór" (33:21), jego słowa i wybory moralne były przyjmowane z entuzjazmem, zapamiętywane i gromadzone przez muzułmanów z niespotykaną gorliwością i wręcz zaborczością. Stąd stało się to faktem, że powinny być one, jak najwierniej zachowane i przekazane nowym wyznawcom. Nie było ani jednego przypadku świadomego

Będę kochał wszystkich ludzi


czerwiec 2012

Światło 5

fałszowania Tradycji za życia Towarzyszy Świętego Proroka i ich bezpośrednich Naśladowców. Dopiero po śmierci tego drugiego pokolenia zaczęły masowo powstawać nowe hadisy. Zagrożenie to zostało natychmiast dostrzeżone przez muzułmańskich teologów i klasę tradycjonalistów, którzy nie zawahali się poświęcić swojego życia na odseparowanie prawdziwych hadisów od fałszywych, dopóki było to możliwe.

Zbiór Tradycji Jeżeli chodzi o gromadzenie hadisów, to ten okres można podzielić na 5 etapów. Pierwszy etap, to okres życia Proroka, kiedy to niektórzy z jego To w a rz ys z y c a ł k o w i c i e poświęcili się utrwalaniu Jego wypowiedzi i czynów. Drugi etap, to etap zbierania hadisów, który rozpoczął się po śmierci Proroka. Oprócz Towarzyszy, którzy zbierali hadisy za życia Proroka Świętego, istniało tysiące innych uczniów, z których każdy znał inne hadisy, a ich kolekcjonowanie polegało na próbie zebrania ich z każdego dostępnego źródła. Temu trudnemu zadaniu sprzyjały jednak pewne dogodne okoliczności. Po pierwsze, każdy z wyznawców znający jakiś hadis, uznawał przekazanie go innym za swój obowiązek, ponieważ tego właśnie, oczekiwał Prorok. Towarzysze zdążyli się rozproszyć po odległych krajach bardzo wcześnie i głoszone przez nich hadisy były przekazywane z pokolenia na pokolenie, aż do momentu, w którym rozpoczęto kolekcjonowanie hadisów na większą skalę. Po drugie, w czasie kalifów niektóre osoby rościły sobie wyłączne prawo do specyficznych słów Mahometa i takie wypowiedzi zostawały zapisywane lub ogłaszane publicznie. Po trzecie, nowe możliwości, ale też wymagania powiększającego się muzułmańskiego społeczeństwa wydobyły na światło dzienne zapomniane hadisy i pozwoliły je poznać szerszej

publiczności. Po czwarte, Towarzysze nie uznawali niedbałości i gorliwie poświęcali się zbieraniu hadisów. Odbywali oni długie wyprawy do Egiptu i Syrii oraz innych odległych miejsc w poszukiwaniu pojedynczych hadisów, o których istnieniu usłyszeli od innych Towarzyszy . Po piąte, Islam stawał się coraz bardziej popularny i przybywało wyznawców po śmierci Proroka, a ci najbardziej gorliwi zadawali wiele pytań osobom które osobiście poznały Mahometa. Taka sama sytuacja miała miejsce pośród potomków pierwszych Towarzyszy Proroka. Po szóste, Towarzysze dysponujący wieloma opowieściami o życiu Proroka przyciągali rzesze słuchaczy, a miejsca, w których się spotykali stawały się swoistymi centrami służącymi nauce hadisów. W trzecim etapie, prace związane ze zbierania Tradycji znalazły się w rękach Naśladowców Towarzyszy Świętego Proroka. Ostatni z nich zmarli przed końcem pierwszego wieku hidżry, i ci, którzy mieli okazję ich słuchać stali się nauczycielami, propagatorami hadisów. Tradycje można było teraz głównie usłyszeć w centrach nauki hadisów, a wiedza na ich temat została bardziej skoncentrowana niż w drugim okresie. Ponieważ większość hadisów została odszukana, skolekcjonowana i była dostępna w ośrodkach i centrach, istniało niewiele hadisów, znanych pojedynczym osobom. Ale żaden ośrodek nie dysponował wszystkimi Tradycjami i ci którzy pragnęli poszerzyć swoją wiedzę musieli udawać się do wielu center. Stopniowo rozpowszechniał się zwyczaj spisywania, ale nie była to jeszcze forma książki. Do tego momentu żadna Tradycja nie była potwierdzona tylko dlatego, że została ona utrwalona w formie rękopisu, a każdy kto, zgłaszał hadis, musiał się powołać na imiona osób, które go mu przekazały . Książki, które powstawały na podstawie rękopisów i ustnych przekazów musiały zawierać imiona osób , które przekazały autorom wiedzę na temat hadisów. Hadisy zamieszczone w książce uznawane były za wiarygodne.

Będę kochał wszystkich ludzi


Światło

czerwiec 2012

6 Źródła na temat tego , kto był autorem pierwszej książki - będącej zbiorem Tradycji przypisują je trzem rożnym osobom. Według niektórych był to Abdul Malik ibn-i-Abdul Aziz Ibn-i-Juraij (pokój z nim), znany jako Ibn-i Juraij, według innych Rabi’ bin Subaih ( pokój z nim) lub Sa'id syna Abi Arub (pokój z nim). Wszyscy oni zmarli około połowy II wieku hidżry. Kolejnym wielkim autorytetem rozpoznawanym w całym muzułmańskim świecie jest Iman Malik, syn Anasa (pokój z nim), autor bardzo popularnej pracy zatytułowanej Muwatta, opartej na wiarygodnych hadisach, ponieważ polegał on na słowach ludzi z regionu Hejaz, Towarzyszy i ich Naśladowców. Ibn-i-Juraij (pokój z nim) pisał w Mecce a Iman Malic (pokój z nim) w Medynie. W tym samym czasie, wielu innych autorów podejmowało się zadania kolekcjonowania hadisów w formie książek czerpiąc informacje z pozostałych ośrodków. Pośród nich wymienia się Sufiana bin Oyena (pokój z nim) tworzącego w Medynie, Abdulla bin Wahab (pokój z nim) w Egipcie, Abdula Razzaq (pokój z nim) w Jemenie, Sufiana Sauri i As-Mohammad bin Fuzeil (pokój z nim) w mieście Kufa oraz Hammada bin Salama i Rauh bin Ubada (pokój z nim) w Basrze, Husheima (pokój z nim) w prowincji Wasit i Abdullaha bin Mubaraka (pokój z nim) w Khorasan. Czwarty okres, to zakończenie prac nad kolekcjonowaniem hadisów. Tyle tylko, że książki zawierały hadisy zasłyszane, w miejscach pobytu autorów. Zbiory te nie były wyczerpujące, z a w ie r a ł y Tra d yc j e d o t yc z ą c e t yl k o poszczególnych zagadnień i nie zawierały całej dostępnej wiedzy. Całkowite zakończenie prac nad zbiorem Tradycji dokonały osoby z kolejnego pokolenia, którym przewodził bardzo uznany Bukharee. Imam Muhammad bin Ismail (pokój z nim) z Bukhara, powszechnie znany jako Bukharee (od miejsca urodzenia) urodził się w około 179 A.H., w tym samym roku, w którym zmarł Imam Malik (pokój z nim). Prace nad zbiorem tradycji rozpoczął on na początku III wieku hidżry, a zmarł ok. 256 A. H.. Jego naśladowcą był Muslim (pokój z nim,) który swoim autorytetem ustępował tylko swojemu mistrzowi. Potem był Abu Dawood (pokój z nim), Tirmzi (pokój z nim) i Nasai (pokój

z nim), który choć nie posiadał takiego autorytetu jak Bukharee i Muslim, był traktowany, jako rzetelny znawca hadisów. Wszyscy ci autorzy podróżowali z miejsca na miejsce w poszukiwaniu Tradycji i poświęcili swoje życie ich zbieraniu. Wysiłki Bukharee i tych, którzy poszli jego śladami, zaowocowały prawie kompletnym zbiorem. Test autentyczności Tradycji Następujące kryteria i kanony zostały przyjęte, aby odróżnić prawdziwe hadisy od fałszywych: 1. Doniesienia podważające potwierdzone fakty historyczne, uważane są za nieprawdziwe. 2. Hadisy niwelujące oskarżenie skierowane przeciwko Towarzyszowi Proroka, (jeżeli osobą donosząca był szyita lub Nasibi, a hadis oskarżał Ahl-i-Baita (lub ludzi z otoczenia Proroka) i tak dalej), zgłoszone wyłącznie przez jednego sprawozdawcę zostawały odrzucone, zgłaszane przez wielu były akceptowane; 3. Tradycja, która miała być szeroko znana i uznawana przez muzułmanów, ale znana tylko jednemu przekazicielowi uznawana była za fałszywą; 4. Okoliczności i czas, z których miałby pochodzić hadis, świadczą wyraźnie o tym, czy jest on fałszywy; 5. Tradycja uważana była za nieprawdziwą, jeżeli była ona zaprzeczeniem znanych zasad prawnych; 6. Wniosek o nieprawdziwości Tradycji mógł pochodzić z faktu, iż gdyby była ona prawdziwa zgłosiłoby ją tysiące ludzi; 7. Fałszywa Tradycja możliwa jest do rozpoznania z powodu niearabskiego stylu i haniebnego słownictwa; 8. Tradycja obiecująca najsurowszą karę za najbłahsze przewinienie i największe nagrody dla małych uczynków cnoty, była uważana za sfabrykowaną; 9. Gdy Tradycja mówiła, że najmniejsze akty dobroci zasługują na pielgrzymkę traktowana była, jako nieprawdziwa; Osoby, które zajmowały się zbieraniem hadisów, kładły wielki nacisk na charakter i prawdomówność ich przekazicieli. Nie polegali oni tylko i wyłącznie na „dowodach wewnętrznych” tekstu, świadczących o autentyczności Tradycji, ale usiłowali także

Będę kochał wszystkich ludzi


czerwiec 2012

Światło 7

dochodzić, czy poprzedni przekaziciele tychże Tradycji, byli również godnymi zaufania osobami. Praktyka unieważniania zeznań świadków, bądź potwierdzenie ich wiarygodności i szlachetności, tak, jak w przepadku Jarah i Ta'dil, pochodzi z czasów Świętego Proroka i została oparta na Świętym Koranie: „O wy, którzy wierzycie! Jeśli przyjdzie do was jakiś zły człowiek z wieścią, to starajcie się rozeznać” (49: 6). Prawdziwość Zeznania każdego świadka, była oceniana na podstawie jego charakteru. Za życia bezpośrednich Naśladowców Towarzyszy Proroka, w centrach nauki Tradycji utrwalił się zwyczaj przeprowadzania bardzo krytycznych testów charakteru, a tacy ludzie, jak: Shibat-ibn-il Hajjaj i Yahyazajeli bin Said, postawili sobie za zadanie, zebranie tychże informacji, o metodzie badania wiedzy o tradycji. Dowiedziono ponad wszelką wątpliwość, że żaden z Towarzyszy Proroka Świętego nie dopuścił się sfałszowania tradycji, a tradycja, w której możliwe było prześledzenie łańcucha przekazicieli i udowodnienie, że pochodzi ona od towarzyszy uznawana była za prawdziwą. Pomimo tego, że każda z osób zajmujących się zbieraniem tradycji miała inne metody potwierdzania ich autentyczności, i pracowała w innym kraju, to jeżeli wszystkie one zgadzały się co do najważniejszych jej aspektów , to potwierdzało to prawdziwość Tradycji. Niewielkie różnice co do niektórych z hadisów nie warte są rozważenia, a wywodzi się to z tego ze Islam dopuszczał pewną swobodę w kwestiach o drugorzędnych znaczeniu, a różnice te pochodziły ze stosowania rożnych metod przez osoby kolekcjonujące tradycje i są one bez znaczenia . Te niewielkie różnice nie przedstawiają większej wartości, biorąc pod uwagę ogólną zgodność wśród zbiorów Tradycji.

Rodzaje tradycji: Kolekcjonerzy tradycji podzielili je następująco: (1) Mutawatar; sukcesywne prowadzenie narracji o Tradycji, przekazywane przez wiele osób, w różnym czasie, co uniemożliwiało wkradanie się nieprawidłowości; (2) Ahad ; znane ograniczonej liczbie ludzi, a co za tym idzie, najczęściej, oparte na mniejszej ilości narracji, ten rodzaj dzieli się na trzy grupy:

(1) Mashhur; powszechnie znane; Tradycja, której narracja opiera się na trzech albo więcej relacjach, osób w różnym wieku; (2) Azeez (poświadczone); Tradycje opowiedziane przez mniej niż dwóch narratorów, w różnym wieku; (3) Gharib (słabsze); opierają się na przekazie jednej osoby, narracja tradycji prowadzona przez jedną osobę, w dowolnym czasie; Tak więc Mutawatar są uważane za wiarygodne przez tradycjonalistów, a Ahad pomimo tego że, ich pochodzenie wzbudza zastrzeżenia, mogą być uznane za prawdziwe z powodu pewnych innych silnych przesłanek. Tak więc w przypadku tradycji Ahad, jeżeli narrator był uczciwy i prawdomówny, przekazany przez niego hadis, był akceptowany jako autentyczny, przestrzegany i wykonywany. Hadis Ahad, który został uznany za prawdziwy dzieli się na dwa rodzaje: pierwszy rodzaj to, prawdziwy i przekazany przez wiarygodne źródło, takie jak Sahih i Hasan. A drugi, to taki opowiedziany przez ludzi pobożnych, cnotliwych i o dobrej pamięci, wolny od wad, i co do którego brak sprzeciwu ze strony innych godnych zaufania osób. Tradycje Sahih, tzw. autentyczne, dzielą się na siedem rodzajów: (1) Uznawane za najbardziej autentyczne znajdują się w księgach Sahih Muslim i Sahih Bukharee i są nazywane Uzgodnionymi (Muttafaqun To alaih); (2) Te pochodzące od Sahiha Bukharee; (3) Te pochodzące od Sahiha Muslim; (4) Tradycje cechujące się podobieństwem do tradycji przekazanych przez Sahiha Muslim i Sahiha Bukharee; (5)Podobne do Sahiha Bukharee; (6) Podobne do Sahiha Muslim; (7) Akceptowane, jako autentyczne przez tradycjonalistów, z wyjątkiem Bukharee i Muslima; Tradycja Hasan jest taka sama, jak tradycja Sahih (autentyczna), z wyjątkiem tego że przekazicielom można zarzucić nietrwałą pamięć w porównaniu z kolejnymi przekazicielami. Mimo, że obie są wiążące i powinno się postępować według ich zaleceń, to nowsza wersja jest uznawana za ważniejszą . Tradycje Dha'if (o mniejszym autorytecie) w przeciwieństwie do

Będę kochał wszystkich ludzi


Światło

czerwiec 2012

8 tradycji autentycznych (Sahih) i potwierdzonych (Hasan), to te, w których nie ma pewności , co do każdego z przekazicieli w występujących w łańcuchu. Jeśli nie znany jest jej ostatni narrator to określa się ją mianem Muallaq (Suspended), a gdy nie wiemy kto był pierwszym relacjonującym, czyli Towarzyszem, który opowiedział daną Tradycje - Mursal (wadliwa), jeżeli w łańcuchu brakuje dwóch narratorów - Muadhil tj. o treści problematycznej, inaczej Munqate (Detached). Jeśli narrator był kłamcą, jego Tradycja nazywana jest Maudhu (tzn. zmyśloną lub po prostu Tradycją, której narrator jest podejrzany o kłamstwo) i jeśli uznany został za winnego, używa się nazwy Matruk (tj. odrzucona). Jeżeli narrator popełnia błędy w narracji tradycji i jest niedbały lub ma bujną wyobraźnię, lub jego wersja jest sprzeczna z wersją innych wiarygodnych ludzi lub świętokradzka albo zmyślona, Tradycja taka określana jest mianem Munkir (tj. wątpliwa , przekazana przez autora o małej wiarygodności, w przeciwieństwie do osoby, której relacja, choć bez wielkiej wagi, jest lepsza niż jego własna). Powyższe wyjaśnienia udowadniają, jaką wagę twórcy i przekaziciele tradycji przykładali, do odseparowania od siebie tradycji: prawdziwych od kłamliwych. Powstały nawet książki biograficzne Towarzyszy, i narratorów tych tradycyji zwane Asma'ul Rijal Names of the people.

Zbiory tradycji i referencje Istnieje sześć autentycznych ksiąg Tradycji , zwanych Sihah Sitta, czyli sześć ksiąg właściwych, tj. Bukharee, Muslim, Abu Dawood, Tirmzi, Nasa'i, Muwatta Imam Malik. Z wyjątkiem dwóch ostatnich książek pozostałe zawierają wszystkie rodzaje Tradycji, tj. Sahih, Hasan i te tzw. słabe, które zostały jasno określone, jako takowe. Szczegółowe informacje dotyczące referencji odnoszących się do poszczególnych ksiąg zostały podane poniżej: (1) Wspomniane w sześciu księgach tj.

Bukharee, Muslima, Abu Dauood, Tirmizi, Nasa'i i Muwatta Imam Malik; (2) Wymienione w pięciu, z wyjątkiem Muwatta Imam Malik; (3) Wymienione w pięciu z wyjątkiem, ... (taka a taka książka); (4) Wspomniane w trzech tzn. przez Bukharee, Muslima i Muwatta Imam Malik; (5) Wspomniane przez Shaikhain tj. przez Bukharee i Muslima; (6) Wspomniane przez Shaikhain i ....; (7) Wymienione w czterech, tzn., z wyjątkiem Shaikhain; (8) Wymienione w czterech, z wyjątkiem …; (9) W odosobnionych przypadkach podana jest nazwa jednej księgi; Wszystkie książki o Tradycji zawierają pełny łańcuch przekazicieli od Towarzyszy Świętego Proroka lub ich bezpośrednich Naśladowców, aż do osób zajmujących się kolekcjonowaniem Tradycji. Po pewnym czasie stało się konieczne, aby zapisać te tradycje w skróconej formie, by w ten sposób umożliwić czytelnikom poznanie przedmiotu tradycji, a w razie konieczności odesłać ich, do oryginalnego zbioru, w celu poznania łańcucha przekazicieli. Po raz pierwszy tego zadania podjął sie Ab-Dul Hassan Zareen, syn Moawiaha Abdari, a następnie Majduddin Abul Sa’adad Ibn-i-Athir. Qazi-el-Qazzat Sharafud Din Habbah Tullah, syn Abdula Rahim El-Barizi napisał zrewidowaną, skróconą wersje i uporządkował tradycje alfabetycznie i zatytułował tę pracę Tajreedel-Usool, ale z powodu jej zawiłości, autor Taisir-elUsool w 1890 A.H., opublikował wydanie poprawione, z naniesionymi poprawkami. Angielskie tłumaczenie pochodzi z późniejszego wydania, a tematy uporządkowano według alfabetu arabskiego.

Ahmadiyya Anjuman Isha’at Islam Lahore (Poland) Pierwsza misja muzułmańska w Wielkiej Brytanii założona w 1913 r., działająca pod nazwa Misja Muzułmańska Woking. E-mail: aaiiLahore@gmail.com Strony: www.aaiil.org/uk | www.ahmadiyya.org | www.virtualmosque.co.uk

Darowizny: www.virtualmosque.co.uk/donations Będę kochał wszystkich ludzi


The Light June 2012 Polish edition