Page 59

GOED PERSONEEL IS GOUD WAARD COLUMN

TEKST JORT KELDER FOTO’S © MARTE

Feiten, graag Dit is mijn laatste stukje voor uw geurige ondernemersmagazine. Niet dat ik geveld ben door een writersblock of ruzie heb met de uitgever. Ondanks mijn pittige facturen blijft de relatie ontspannen, toch Oscar? De reden voor mijn vertrek is zoveel prozaïscher: ik heb een hekel aan columns. In toenemende mate, al kan ik heel soms de verleiding niet weerstaan toch weer ‘een stukkie’ te tikken.

Oscar, dezelfde, verzocht mij voor deze uitgave iets te vinden over ‘personeel, opleidingen, de kloof tussen onderwijs en bedrijfsleven’. Reuze belangrijk allemaal, maar ik vind er niet zoveel van. Dan kan ik wijsneuzerig gaan doen hoe ik ooit als rechtenstudentje bij Quote binnenstiefelde en een paar jaar later het baasje uithing, aanvankelijk matig schrijvende redacteuren opstuwde tot grote stilisten en van een kwakkelend blad een winstmachine maakte. Kan. Maar dat zou sneu zijn, want we deden het heus samen. Ik stond toevallig vooraan. Talent grijpt z’n kansen, de kunst is alleen te zorgen dat de ballen erin gaan. Dat heeft alles met cultuur vandoen: voelen mensen zich uitgedaagd in hun baan? En voor het overige is mijn zogenaamde succes meer geluk dan wijsheid. De jaren negentig waren de zorgeloze jaren, de Quote 500 werd een klapper vanwege kidnaps die zelfs wij niet gepland hadden en toen de ramen er ter redactie uitgeschoten waren, was het gewoon een kwestie van stoïcijns blijven en in hemdsmouwen de pers te woord staan. “Dames en heren, de nieuwe Quote ligt nú in de winkel, mét kogelgaten - gaat dat zien!” Terug naar columns en waarom het best wat minder mag met al die obligate en/of gratuite meningen van broodschrijvers en BN’ers. Hoofdredacties kennen het adagium ‘opinion is free, facts are expensive’. Walter Cronkite, eminence grise van de Amerikaanse journalistiek, voegde daar aan toe: ‘Objective journalism and an opinion column are about as

similar as the Bible and Playboy magazine’. Behang je je krant of blad met columns, dan scheelt dat kosten en help je mensen aan de keukentafel wellicht met een meninkje waar ze zelf niet op gekomen waren. Meestal is het omgekeerde het geval: de stukjesschrijver bevestigt een standpunt dat de lezer toch al had. Daarom treft u in De Telegraaf rechtse stukjes, rechtstreeks vanuit de onderbuik geschreven en vergast NRC Handelsblad mij dagelijks op superieur getoonzette commentaren over de rechtsorde, de noodzaak van ‘Europa’, multi-culti en diversiteit en vooral heel veel bladvulling over prutspolitici die het niet zo goed begrepen hebben als ‘auteur dezes’. Saai. Doe mij de feiten en bespaar mij de garnering, zeker als-ie smakeloos is. Zelfs in mijn geliefde zondagmiddagvertier Buitenhof - waar ik tot deze zomer stage loop - nemen voortreffelijke denkers achter een hakblok plaats die, zoals dat deftig heet, duiden. Hun geest verdient beter. Zeker, ik ga allerminst vrijuit aan tafel bij Jeroen, Eva en Matthijs. Maar het schuurt. Kranten doen steeds meer factchecks, gelukkig. Want in tijden van fakenews heeft de beschaving geen behoefte aan nóg meer bubbels, nóg meer meningen, maar aan fundament. Feiten. Mag ik mijn opvolger Henry Schut vanaf deze plek hulde toezwaaien en wijsheid wensen?

Jort Kelder

59

Profile for INTO Business

Zoetermeer INTO business Lente 2019