Page 1

Project Bijzondere Woonvormen loont


Project Bijzondere Woonvormen loont

Ik weet wat koud is. Ik weet wat honger is. Ik weet wat onrecht is (voor mijn gevoel). Ik weet wat vechten voor je leven is, zowel geestelijk als fysiek. Ik weet wat leven is. Barry

Graag bieden wij u hierbij deze brochure aan over ons werk vanuit het team Bijzondere Woonvormen. Aanleiding voor dit boek was de vraag naar het maatschappelijk rendement van het maatwerk in de begeleiding van cliënten in deze Bijzondere Woonvormen. Bij het onderzoek dat we daarvoor uitvoerden hebben we een aantal instanties betrokken. Zo vroegen wij de politie of zij cijfermatig kon aangeven welke veranderingen er optreden als cliënten ergens een eigen ‘thuis’ hebben. Samen met het Veiligheidshuis zijn gegevens verzameld die laten zien dat er vanaf het moment dat De Binnenvest de begeleiding inzet er een duidelijke daling is in het aantal contacten van de cliënt met de politie. Wijkagenten uit de regio bevestigen deze verbeteringen vanuit hun ervaringen in de praktijk. Ook de woningcorporaties, die met de cliënten intensieve contacten hadden, reageren positief op de vraag wat er voor hen is veranderd. Zij zien het effect. Wij vroegen de gemeente: Zien jullie maatschappelijk rendement van Bijzondere Woonvormen? Wethouder Roos van Gelderen zegt in haar voorwoord wat deze vorm van Housing First kan betekenen voor cliënten. Ze heeft ook oog voor wat het kost om cliënten goed te ondersteunen bij het proces van herstel van burgerschap. Maar vooral komt in deze brochure de cliënt zelf aan het woord. Wat is er voor hem/haar zelf veranderd en hoe staat hij/zij nu in de maatschappij? Het realiseren van deze woonvormen kost heel veel energie. Het vinden van locaties is een moeilijke weg en steeds weer moeten we op zoek naar de juiste partners. We zijn blij dat cliënten in hun kracht komen en zich thuis voelen. Maar rendeert het? Wij vinden van wel. Lees de verhalen en trek uw eigen conclusie. Tot slot verdienen de woonbegeleiders van het team Bijzondere Woonvormen onze waardering en complimenten. Het is moeilijk en intensief werk dat veel vraagt van dit team. Zij betekenen veel voor deze cliënten en daarmee voor de zorg van De Binnenvest. We hopen u enthousiast te maken met deze verhalen over onze cliënten en de steun die zij krijgen van het team Bijzondere Woonvormen. Wij hopen ook dat u – waar mogelijk – mee helpt in het zoeken en realiseren van nieuwe plekken voor deze woonvormen in ons werkgebied Zuid-Holland Noord. Daarmee kunnen wij echt het verschil maken voor deze mensen. Wim van ’t Veer directeur bestuurder De Binnenvest


Project Bijzondere Woonvormen loont

Ik weet wat koud is. Ik weet wat honger is. Ik weet wat onrecht is (voor mijn gevoel). Ik weet wat vechten voor je leven is, zowel geestelijk als fysiek. Ik weet wat leven is. Barry

Graag bieden wij u hierbij deze brochure aan over ons werk vanuit het team Bijzondere Woonvormen. Aanleiding voor dit boek was de vraag naar het maatschappelijk rendement van het maatwerk in de begeleiding van cliënten in deze Bijzondere Woonvormen. Bij het onderzoek dat we daarvoor uitvoerden hebben we een aantal instanties betrokken. Zo vroegen wij de politie of zij cijfermatig kon aangeven welke veranderingen er optreden als cliënten ergens een eigen ‘thuis’ hebben. Samen met het Veiligheidshuis zijn gegevens verzameld die laten zien dat er vanaf het moment dat De Binnenvest de begeleiding inzet er een duidelijke daling is in het aantal contacten van de cliënt met de politie. Wijkagenten uit de regio bevestigen deze verbeteringen vanuit hun ervaringen in de praktijk. Ook de woningcorporaties, die met de cliënten intensieve contacten hadden, reageren positief op de vraag wat er voor hen is veranderd. Zij zien het effect. Wij vroegen de gemeente: Zien jullie maatschappelijk rendement van Bijzondere Woonvormen? Wethouder Roos van Gelderen zegt in haar voorwoord wat deze vorm van Housing First kan betekenen voor cliënten. Ze heeft ook oog voor wat het kost om cliënten goed te ondersteunen bij het proces van herstel van burgerschap. Maar vooral komt in deze brochure de cliënt zelf aan het woord. Wat is er voor hem/haar zelf veranderd en hoe staat hij/zij nu in de maatschappij? Het realiseren van deze woonvormen kost heel veel energie. Het vinden van locaties is een moeilijke weg en steeds weer moeten we op zoek naar de juiste partners. We zijn blij dat cliënten in hun kracht komen en zich thuis voelen. Maar rendeert het? Wij vinden van wel. Lees de verhalen en trek uw eigen conclusie. Tot slot verdienen de woonbegeleiders van het team Bijzondere Woonvormen onze waardering en complimenten. Het is moeilijk en intensief werk dat veel vraagt van dit team. Zij betekenen veel voor deze cliënten en daarmee voor de zorg van De Binnenvest. We hopen u enthousiast te maken met deze verhalen over onze cliënten en de steun die zij krijgen van het team Bijzondere Woonvormen. Wij hopen ook dat u – waar mogelijk – mee helpt in het zoeken en realiseren van nieuwe plekken voor deze woonvormen in ons werkgebied Zuid-Holland Noord. Daarmee kunnen wij echt het verschil maken voor deze mensen. Wim van ’t Veer directeur bestuurder De Binnenvest


Voorwoord Roos van Gelderen

Goed voor cliënten, goed voor de maatschappij Een dak boven je hoofd, een eigen plek om te wonen. Het lijkt zo gewoon, maar dat is het zeker niet voor iedereen. Daarom ben ik blij dat De Binnenvest ‘Housing First’ toepast. Een huis betekent zoveel meer dan alleen dakpannen of een warme plek. Het geeft rust en regelmaat. Een huis wordt een thuis. En het thuisgevoel heeft effect: cliënten van De Binnenvest die een eigen stek hebben, hebben minder contact met de politie, krijgen minder boetes en hebben meer contact met de begeleiders van De Binnenvest. En daardoor een betere basis voor een toekomst. Maar ook de maatschappij heeft er baat bij. Er is minder overlast op straat en het bespaart kosten die de aanpak van deze overlast met zich meebrengt. Alleen een huis aanbieden is niet de oplossing. Het vereist goede begeleiding door medewerkers van De Binnenvest die dat met hart en ziel en kennis van zaken doen. Housing First is voor Leiden een aanpak met toekomst! Roos van Gelderen wethouder Jeugd, Zorg en Welzijn


Voorwoord Roos van Gelderen

Goed voor cliënten, goed voor de maatschappij Een dak boven je hoofd, een eigen plek om te wonen. Het lijkt zo gewoon, maar dat is het zeker niet voor iedereen. Daarom ben ik blij dat De Binnenvest ‘Housing First’ toepast. Een huis betekent zoveel meer dan alleen dakpannen of een warme plek. Het geeft rust en regelmaat. Een huis wordt een thuis. En het thuisgevoel heeft effect: cliënten van De Binnenvest die een eigen stek hebben, hebben minder contact met de politie, krijgen minder boetes en hebben meer contact met de begeleiders van De Binnenvest. En daardoor een betere basis voor een toekomst. Maar ook de maatschappij heeft er baat bij. Er is minder overlast op straat en het bespaart kosten die de aanpak van deze overlast met zich meebrengt. Alleen een huis aanbieden is niet de oplossing. Het vereist goede begeleiding door medewerkers van De Binnenvest die dat met hart en ziel en kennis van zaken doen. Housing First is voor Leiden een aanpak met toekomst! Roos van Gelderen wethouder Jeugd, Zorg en Welzijn


Wijkagent

Afname processenverbaal 70

60

Processenverbaal

50

40

30

20

10

2007

2008

2009

2010

2011

2012

Wat moet dit gaan worden? Januari 2012 hoorde ik van stichting De Binnenvest dat twee bekende alcoholisten/overlastplegers bij mij in de wijk kwamen wonen. In eerste instantie had ik daar wel mijn bedenkingen bij aangezien beide heren op straat toch aardig wat overlast veroorzaakten en betrokken waren bij strafbare feiten. Ik moet nu eerlijk zeggen dat er na ongeveer acht maanden op deze locatie geen klachten over deze bewoners en hun bezoekers zijn gekomen. De Binnenvest begeleidde deze personen en kwam daar regelmatig op huisbezoek. Ook waren er duidelijke huisregels met hen afgesproken. De Binnenvest hield de vinger aan de pols. Zij zaten er kort op! Om de paar maanden was er een evaluatie met De Binnenvest, de woningbouw en de wijkagent. Ook speelde zeker mee dat de locatie van de woning gunstig was en de omwonenden pasten er ook goed bij. Op een ochtend ben ik zelf ook langs gegaan voor een huisbezoek. Ik heb mijn rol als wijkagent toegelicht en wij hadden een prima gesprek. Ik zag dat zij zich verantwoordelijk voelden voor hun woning en er op gebrand waren dat er geen overlast kwam. Kortom, ik ben in deze casus positief over deze twee bewoners in mijn wijk en natuurlijk de persoonlijke begeleiding van De Binnenvest. Hopelijk blijven deze personen zo doorgaan!

In bovenstaande grafiek is duidelijk te zien dat vanaf 2009, toen er voor gekozen werd cliënten een eigen dak boven hun hoofd te bieden, het aantal contacten met de politie aanmerkelijk terugliep. Dit succes wordt onderschreven door collega-instellingen zoals politie, gemeente en Portaal. De cliënten kregen vroeger een boete voor drinken op straat, urineren in het openbaar, zich ophouden op een plek zonder redelijk doel, enzovoorts. Nu is dit niet meer aan de orde. Al met al kunnen we zeggen dat wonen, of dat nu in een bijzondere woonvorm is of in algemene zin, niet alleen een basisbehoefte is, maar ook een must om een nieuwe kans te creëren voor mensen.

Een hele verandering en verbetering Sinds een paar jaar ben ik als wijkagent betrokken bij de twee spaceboxen* in Alphen aan den Rijn. Ze staan op een prima plek, rustig maar niet te afgelegen voor de bewoners om naar winkels en ontmoetingsplekken met anderen te kunnen. De bewoners die er tegenwoordig wonen komen veel minder met de politie in aanraking. Boetes worden nu via de begeleiding door De Binnenvest betaald. Er zijn veel minder tot nagenoeg geen meldingen meer van overlast. Het lijkt net alsof de bewoners tot rust komen en met begeleiding een vaster bestaan opbouwen. Bij ons zijn ze in ieder geval bijna niet meer in beeld. Een hele verandering en verbetering voor de bewoners vergeleken met daarvoor. * Een spacebox is een vierkante stapelbare container, waar alles in aanwezig is: keuken, wc, douche, zithoek, tafel en bed. Een spacebox wordt ook voor studentenhuisvesting gebruikt.


Wijkagent

Afname processenverbaal 70

60

Processenverbaal

50

40

30

20

10

2007

2008

2009

2010

2011

2012

Wat moet dit gaan worden? Januari 2012 hoorde ik van stichting De Binnenvest dat twee bekende alcoholisten/overlastplegers bij mij in de wijk kwamen wonen. In eerste instantie had ik daar wel mijn bedenkingen bij aangezien beide heren op straat toch aardig wat overlast veroorzaakten en betrokken waren bij strafbare feiten. Ik moet nu eerlijk zeggen dat er na ongeveer acht maanden op deze locatie geen klachten over deze bewoners en hun bezoekers zijn gekomen. De Binnenvest begeleidde deze personen en kwam daar regelmatig op huisbezoek. Ook waren er duidelijke huisregels met hen afgesproken. De Binnenvest hield de vinger aan de pols. Zij zaten er kort op! Om de paar maanden was er een evaluatie met De Binnenvest, de woningbouw en de wijkagent. Ook speelde zeker mee dat de locatie van de woning gunstig was en de omwonenden pasten er ook goed bij. Op een ochtend ben ik zelf ook langs gegaan voor een huisbezoek. Ik heb mijn rol als wijkagent toegelicht en wij hadden een prima gesprek. Ik zag dat zij zich verantwoordelijk voelden voor hun woning en er op gebrand waren dat er geen overlast kwam. Kortom, ik ben in deze casus positief over deze twee bewoners in mijn wijk en natuurlijk de persoonlijke begeleiding van De Binnenvest. Hopelijk blijven deze personen zo doorgaan!

In bovenstaande grafiek is duidelijk te zien dat vanaf 2009, toen er voor gekozen werd cliënten een eigen dak boven hun hoofd te bieden, het aantal contacten met de politie aanmerkelijk terugliep. Dit succes wordt onderschreven door collega-instellingen zoals politie, gemeente en Portaal. De cliënten kregen vroeger een boete voor drinken op straat, urineren in het openbaar, zich ophouden op een plek zonder redelijk doel, enzovoorts. Nu is dit niet meer aan de orde. Al met al kunnen we zeggen dat wonen, of dat nu in een bijzondere woonvorm is of in algemene zin, niet alleen een basisbehoefte is, maar ook een must om een nieuwe kans te creëren voor mensen.

Een hele verandering en verbetering Sinds een paar jaar ben ik als wijkagent betrokken bij de twee spaceboxen* in Alphen aan den Rijn. Ze staan op een prima plek, rustig maar niet te afgelegen voor de bewoners om naar winkels en ontmoetingsplekken met anderen te kunnen. De bewoners die er tegenwoordig wonen komen veel minder met de politie in aanraking. Boetes worden nu via de begeleiding door De Binnenvest betaald. Er zijn veel minder tot nagenoeg geen meldingen meer van overlast. Het lijkt net alsof de bewoners tot rust komen en met begeleiding een vaster bestaan opbouwen. Bij ons zijn ze in ieder geval bijna niet meer in beeld. Een hele verandering en verbetering voor de bewoners vergeleken met daarvoor. * Een spacebox is een vierkante stapelbare container, waar alles in aanwezig is: keuken, wc, douche, zithoek, tafel en bed. Een spacebox wordt ook voor studentenhuisvesting gebruikt.


Karima Woningcorporatie Portaal

Na vier jaar spacebox is wonen weer een reële optie Vier jaar geleden kwam Karima bij Portaal werken. Portaal wilde een meer structurele aanpak van huisvesting van bijzondere doelgroepen. Karima kreeg deze portefeuille toebedeeld. Onderdeel daarvan waren de spaceboxen. “We waren in die tijd nog erg aan het pionieren en zoeken naar de manier waar en waarop deze woonvorm gerealiseerd kon worden. Bijvoorbeeld waar kon je zo’n woning plaatsen. Dat ging niet altijd zonder slag of stoot. Je moet dan bijvoorbeeld over het bestemmingsplan heen. Daarbij weken deze speciale woningen met hun bijzondere bewoners wel erg af van wat de medewerkers van Portaal gewend waren. Ik had dus ook te maken met een intern gewenningsproces. Maar gaandeweg zijn de Bijzondere Woonvormen geaccepteerd. En dat geldt eigenlijk ook voor hun bewoners.” Als voorbeeld noemt Karima een cliënt uit de bijzondere doelgroep die een spacebox kreeg toegewezen. “Tot die tijd had hij een behoorlijk enerverende wooncarrière en verscheen regelmatig hij bij Portaal op kantoor. Dat zorgde voor de nodige overlast. De dames achter de balie vonden dat op z’n zachtst gezegd onplezierig. Maar zijn gedrag begon, vanaf het moment dat hij de spacebox toegewezen kreeg en die als zijn eigen plek zag, merkbaar te veranderen.” En die verbetering heeft zich, volgens Karima, in de loop der tijd alleen maar voortgezet. De laatste keer dat zij hem sprak woonde hij twee jaar in de spacebox. Hij kwam toen melden dat hij door eigen schuld schade in de spacebox had aangericht. “Hij wist dat hij die schade zelf moest betalen, en kwam vragen of het gemaakt kon worden. Meer tijd had hij niet, zei hij, want hij moest zijn postronde lopen.” Karima vindt dat het gedrag van deze cliënt inmiddels zo verbeterd is dat hij binnenkort wel in aanmerking zou kunnen komen voor een reguliere woning.


Karima Woningcorporatie Portaal

Na vier jaar spacebox is wonen weer een reële optie Vier jaar geleden kwam Karima bij Portaal werken. Portaal wilde een meer structurele aanpak van huisvesting van bijzondere doelgroepen. Karima kreeg deze portefeuille toebedeeld. Onderdeel daarvan waren de spaceboxen. “We waren in die tijd nog erg aan het pionieren en zoeken naar de manier waar en waarop deze woonvorm gerealiseerd kon worden. Bijvoorbeeld waar kon je zo’n woning plaatsen. Dat ging niet altijd zonder slag of stoot. Je moet dan bijvoorbeeld over het bestemmingsplan heen. Daarbij weken deze speciale woningen met hun bijzondere bewoners wel erg af van wat de medewerkers van Portaal gewend waren. Ik had dus ook te maken met een intern gewenningsproces. Maar gaandeweg zijn de Bijzondere Woonvormen geaccepteerd. En dat geldt eigenlijk ook voor hun bewoners.” Als voorbeeld noemt Karima een cliënt uit de bijzondere doelgroep die een spacebox kreeg toegewezen. “Tot die tijd had hij een behoorlijk enerverende wooncarrière en verscheen regelmatig hij bij Portaal op kantoor. Dat zorgde voor de nodige overlast. De dames achter de balie vonden dat op z’n zachtst gezegd onplezierig. Maar zijn gedrag begon, vanaf het moment dat hij de spacebox toegewezen kreeg en die als zijn eigen plek zag, merkbaar te veranderen.” En die verbetering heeft zich, volgens Karima, in de loop der tijd alleen maar voortgezet. De laatste keer dat zij hem sprak woonde hij twee jaar in de spacebox. Hij kwam toen melden dat hij door eigen schuld schade in de spacebox had aangericht. “Hij wist dat hij die schade zelf moest betalen, en kwam vragen of het gemaakt kon worden. Meer tijd had hij niet, zei hij, want hij moest zijn postronde lopen.” Karima vindt dat het gedrag van deze cliënt inmiddels zo verbeterd is dat hij binnenkort wel in aanmerking zou kunnen komen voor een reguliere woning.


Michel Veel minder boetes Toen ik op straat woonde ging ik van plek naar plek. Eigenlijk vond ik het helemaal geen probleem. Ik redde me wel. Ik was ook nooit echt dakloos. Ik vond altijd wel een plekje om te overnachten. Maar omdat ik een alcoholprobleem heb kreeg ik wel tamelijk veel boetes voor drinken op straat of voor vechten op straat en dergelijke. Toen ik van De Binnenvest de gelegenheid kreeg om in een spacebox buiten de stad te gaan wonen heb ik dat meteen gedaan. Ik heb nu een plek voor mezelf in een spacebox en ik heb het prima naar m’n zin. Ik ben wel zo eerlijk te zeggen dat het allemaal wel wat beter kan. Want de plek waar ik sta vind ik niet zo prettig. Het is nogal een onrustige plek. Ik zou graag willen doorstromen naar een huis of naar een spacebox op een andere plek. Ik zou ook wel graag wat meer woonruimte willen hebben. Ik kan bijvoorbeeld mijn eigen kleding niet wassen. Maar ik moet niet zeuren. Ik kan hier redelijk m’n eigen gang gaan en ik zorg tamelijk goed voor mezelf. En al met al ben ik blij met hetgeen ik heb. Daarbij komt dat ik, omdat ik nu een vaste woonplek heb, in vergelijking met vroeger een stuk rustiger ben geworden. Maar ik besef ook wel dat ik mijn alcoholprobleem nog niet goed onder controle heb. De drank is nog vaak een probleem (ook voor anderen). Aan de andere kant krijg ik, sinds ik zelfstandig woon, veel minder boetes. Dat komt omdat ik minder op straat kom en daardoor ook minder in contact kom met de politie. Laatst kreeg ik wel een boete maar dat kwam omdat mijn koplamp het niet deed. Ik vind dat idee van een box heel goed en het zou, volgens mij, goed zijn als er meer in Leiden of in de omgeving van Leiden zouden kunnen komen. Daar zouden dan bijvoorbeeld andere daklozen ook mee geholpen kunnen worden, net als ik.


Michel Veel minder boetes Toen ik op straat woonde ging ik van plek naar plek. Eigenlijk vond ik het helemaal geen probleem. Ik redde me wel. Ik was ook nooit echt dakloos. Ik vond altijd wel een plekje om te overnachten. Maar omdat ik een alcoholprobleem heb kreeg ik wel tamelijk veel boetes voor drinken op straat of voor vechten op straat en dergelijke. Toen ik van De Binnenvest de gelegenheid kreeg om in een spacebox buiten de stad te gaan wonen heb ik dat meteen gedaan. Ik heb nu een plek voor mezelf in een spacebox en ik heb het prima naar m’n zin. Ik ben wel zo eerlijk te zeggen dat het allemaal wel wat beter kan. Want de plek waar ik sta vind ik niet zo prettig. Het is nogal een onrustige plek. Ik zou graag willen doorstromen naar een huis of naar een spacebox op een andere plek. Ik zou ook wel graag wat meer woonruimte willen hebben. Ik kan bijvoorbeeld mijn eigen kleding niet wassen. Maar ik moet niet zeuren. Ik kan hier redelijk m’n eigen gang gaan en ik zorg tamelijk goed voor mezelf. En al met al ben ik blij met hetgeen ik heb. Daarbij komt dat ik, omdat ik nu een vaste woonplek heb, in vergelijking met vroeger een stuk rustiger ben geworden. Maar ik besef ook wel dat ik mijn alcoholprobleem nog niet goed onder controle heb. De drank is nog vaak een probleem (ook voor anderen). Aan de andere kant krijg ik, sinds ik zelfstandig woon, veel minder boetes. Dat komt omdat ik minder op straat kom en daardoor ook minder in contact kom met de politie. Laatst kreeg ik wel een boete maar dat kwam omdat mijn koplamp het niet deed. Ik vind dat idee van een box heel goed en het zou, volgens mij, goed zijn als er meer in Leiden of in de omgeving van Leiden zouden kunnen komen. Daar zouden dan bijvoorbeeld andere daklozen ook mee geholpen kunnen worden, net als ik.


Barry Die woning kwam net op tijd en was echt mijn redding Ik kan gerust zeggen dat De Binnenvest en mijn hond mijn leven hebben gered. Mijn hond is dan ook een echte vriend van me. Van de winter zat ik nog in een soort tuinhuis, maar daar liep het helemaal uit de hand. En koud dat het was… Nee, dat had zelfs ik niet langer uitgehouden. Het aanbod van een woning kwam net op tijd en was echt mijn redding. Ik weet al sinds mijn jeugd wat op straat leven betekent. Als ik terugkijk op de laatste zevenenhalf jaar heb ik die dankzij goede vrienden en mijn ervaring en kennis over het leven op straat kunnen overleven. Een tijd geleden heb ik het gewaagd om naar SPIL te gaan. Dat was een hele stap. De Bakkerij was mij al wel bekend. En van het Slaaphuis wist ik ook al dat het niet de plek is voor mensen die daar niet horen. Maar anyway de mensen bij het SPIL (stichting De Binnenvest) zijn geen tovenaars maar naar mijn idee wel oprecht geïnteresseerd in mijn welzijn. Ze doen in ieder geval reuze hun best om cliënten zoals ik, wat vaak niet de makkelijkste mensen zijn, te helpen. Zonder de zorg van de leden van het team Bijzondere Woonvormen (Sanne, Marielle, Thijs en Annemieke) was ik nu op zeker dood geweest, of had ik definitief in de goot gelegen en waarschijnlijk weer flink gebruikt. Sinds 1 januari 2012 woon ik via De Binnenvest in een huis. Ik moest er echt gewoon aan wennen dat ik zonder die speciale stress was die je voelt als je dakloos bent. Het leven op straat wens je zelfs je ergste vijand niet toe! Ja, de laatste tijd besef ik goed dat ik leef. Ik ben al twee maanden clean van alcohol en kan eindelijk genieten van rust, even mezelf weer worden. En nu beetje bij beetje omhoog proberen te klimmen en hopen dat ik niet weer val. Beter dan mijn best kan ik niet doen, maar ik heb steun aan alle kanten. Het geeft me een goed gevoel.


Barry Die woning kwam net op tijd en was echt mijn redding Ik kan gerust zeggen dat De Binnenvest en mijn hond mijn leven hebben gered. Mijn hond is dan ook een echte vriend van me. Van de winter zat ik nog in een soort tuinhuis, maar daar liep het helemaal uit de hand. En koud dat het was… Nee, dat had zelfs ik niet langer uitgehouden. Het aanbod van een woning kwam net op tijd en was echt mijn redding. Ik weet al sinds mijn jeugd wat op straat leven betekent. Als ik terugkijk op de laatste zevenenhalf jaar heb ik die dankzij goede vrienden en mijn ervaring en kennis over het leven op straat kunnen overleven. Een tijd geleden heb ik het gewaagd om naar SPIL te gaan. Dat was een hele stap. De Bakkerij was mij al wel bekend. En van het Slaaphuis wist ik ook al dat het niet de plek is voor mensen die daar niet horen. Maar anyway de mensen bij het SPIL (stichting De Binnenvest) zijn geen tovenaars maar naar mijn idee wel oprecht geïnteresseerd in mijn welzijn. Ze doen in ieder geval reuze hun best om cliënten zoals ik, wat vaak niet de makkelijkste mensen zijn, te helpen. Zonder de zorg van de leden van het team Bijzondere Woonvormen (Sanne, Marielle, Thijs en Annemieke) was ik nu op zeker dood geweest, of had ik definitief in de goot gelegen en waarschijnlijk weer flink gebruikt. Sinds 1 januari 2012 woon ik via De Binnenvest in een huis. Ik moest er echt gewoon aan wennen dat ik zonder die speciale stress was die je voelt als je dakloos bent. Het leven op straat wens je zelfs je ergste vijand niet toe! Ja, de laatste tijd besef ik goed dat ik leef. Ik ben al twee maanden clean van alcohol en kan eindelijk genieten van rust, even mezelf weer worden. En nu beetje bij beetje omhoog proberen te klimmen en hopen dat ik niet weer val. Beter dan mijn best kan ik niet doen, maar ik heb steun aan alle kanten. Het geeft me een goed gevoel.


Fouad Contact met de politie is er eigenlijk niet meer bij Op straat wonen kan ik maar met één woord omschrijven: beroerd! Ik had geen vaste verblijfplaats. Ik sliep op een boot, die moest ik steeds verplaatsen en uiteindelijk werd hij gestolen. Daarna heb ik een tijdje in een tent gewoond. Die had ik verstopt tussen bomen en takken. Ik had in die tijd regelmatig contact met de politie. De ene keer had ik een diefstal gepleegd, een andere keer had ik ruzie gehad met andere daklozen en was het op een vechtpartij uitgedraaid. Ja, zo gaat dat als je op straat leeft. Je moet je staande houden en voor jezelf opkomen, anders red je het niet. Maar nu… nu woon ik in een prachtige spacebox in Alphen op een mooie plek. Het gaat perfect. Ik houd rekening met wat ik heb, terwijl ik vroeger nergens rekening mee hoefde te houden. Ik heb vastigheid en hoef niet meer te zoeken naar een plekje of te hopen dat m’n tent er nog wel staat. Nee, ik ben heel blij met wat ik heb. Daarbij komt dat contact met de politie er eigenlijk niet meer bij is. Soms krijg ik nog wel heel oude boetes binnen. Nu betaal ik die netjes, terwijl ik ze vroeger nooit betaalde. Ik ging er liever voor zitten, dan had ik tenminste weer even een dak boven mijn hoofd en regelmatig te eten en te drinken. Maar daar denk ik nu anders over. Het wonen heeft me erg veranderd. Ik ben veel rustiger geworden in vergelijking met een paar jaar geleden. Ik denk na voordat ik wat doe. Ik vind ook dat ik vriendelijker ben geworden. Ik heb ook bewust minder contact met mijn vroegere ‘vrienden’. De behoefte om weer veel te drinken of drugs te gebruiken is weg sinds ik een eigen woning heb. Ik wilde nooit iets met de hulpverlening te maken hebben en wilde liever alles zelf regelen; ook daar denk ik tegenwoordig anders over. Ik ben blij met de hulp en de kans die ik heb gekregen! Ik heb nog wel een advies aan andere dak- en thuislozen: Blijf weg bij je zogenaamde vrienden. Ga zelf achter zaken aan, zoek hulp en laat je begeleiden!


Fouad Contact met de politie is er eigenlijk niet meer bij Op straat wonen kan ik maar met één woord omschrijven: beroerd! Ik had geen vaste verblijfplaats. Ik sliep op een boot, die moest ik steeds verplaatsen en uiteindelijk werd hij gestolen. Daarna heb ik een tijdje in een tent gewoond. Die had ik verstopt tussen bomen en takken. Ik had in die tijd regelmatig contact met de politie. De ene keer had ik een diefstal gepleegd, een andere keer had ik ruzie gehad met andere daklozen en was het op een vechtpartij uitgedraaid. Ja, zo gaat dat als je op straat leeft. Je moet je staande houden en voor jezelf opkomen, anders red je het niet. Maar nu… nu woon ik in een prachtige spacebox in Alphen op een mooie plek. Het gaat perfect. Ik houd rekening met wat ik heb, terwijl ik vroeger nergens rekening mee hoefde te houden. Ik heb vastigheid en hoef niet meer te zoeken naar een plekje of te hopen dat m’n tent er nog wel staat. Nee, ik ben heel blij met wat ik heb. Daarbij komt dat contact met de politie er eigenlijk niet meer bij is. Soms krijg ik nog wel heel oude boetes binnen. Nu betaal ik die netjes, terwijl ik ze vroeger nooit betaalde. Ik ging er liever voor zitten, dan had ik tenminste weer even een dak boven mijn hoofd en regelmatig te eten en te drinken. Maar daar denk ik nu anders over. Het wonen heeft me erg veranderd. Ik ben veel rustiger geworden in vergelijking met een paar jaar geleden. Ik denk na voordat ik wat doe. Ik vind ook dat ik vriendelijker ben geworden. Ik heb ook bewust minder contact met mijn vroegere ‘vrienden’. De behoefte om weer veel te drinken of drugs te gebruiken is weg sinds ik een eigen woning heb. Ik wilde nooit iets met de hulpverlening te maken hebben en wilde liever alles zelf regelen; ook daar denk ik tegenwoordig anders over. Ik ben blij met de hulp en de kans die ik heb gekregen! Ik heb nog wel een advies aan andere dak- en thuislozen: Blijf weg bij je zogenaamde vrienden. Ga zelf achter zaken aan, zoek hulp en laat je begeleiden!


Rob De politieagenten die ik spreek zijn positief Toen ik op straat woonde was het waardeloos, zeg maar gewoon kut! Ik had veel ‘contact’ met de politie. Nee, het buitenleven was zwaar. Daarbij kwam dat ik geen onderkomen had en geen zekerheid waar ik zou kunnen slapen. Ik vond het vaak heel moeilijk. Maar nu, nu heb ik een huis. Perfect. Ik heb goede contacten met de buren. Ik heb m’n eigen kamer en hoef niet meer te zoeken naar een eigen plek. Die heb ik nu! Ik heb een rustige plek en kan mij terugtrekken wanneer het even niet lekker met me gaat. Ik kan doen wat ik wil. Op mijn eigen bank een biertje nemen en televisie kijken wanneer ik dat wil. Ik vind dat prettig en belangrijk. Het contact met de politie is nihil. Zelfs de politieagenten die ik spreek zijn positief en geïnteresseerd in hoe het met me gaat. En dat na al die jaren van ellende die ik met hen had. Het wonen heeft me op een zeer positieve manier veranderd. Ik ben rustiger geworden en op mijn gemak gesteld. Eindelijk een plek voor mezelf. Ik vind dat ik ook socialer ben geworden. Dankzij de hulpverlening die ik krijg ben ik vanuit een diepe put omhoog geklommen. In de toekomst hoop ik op verdere vooruitgang en misschien wel werk. In ieder geval wil ik nooit meer terug de goot in. Als tip voor andere dak- en thuislozen zou ik zeggen: Volg de raad van de hulpverlening op. Je wordt goed en eerlijk begeleid!


Rob De politieagenten die ik spreek zijn positief Toen ik op straat woonde was het waardeloos, zeg maar gewoon kut! Ik had veel ‘contact’ met de politie. Nee, het buitenleven was zwaar. Daarbij kwam dat ik geen onderkomen had en geen zekerheid waar ik zou kunnen slapen. Ik vond het vaak heel moeilijk. Maar nu, nu heb ik een huis. Perfect. Ik heb goede contacten met de buren. Ik heb m’n eigen kamer en hoef niet meer te zoeken naar een eigen plek. Die heb ik nu! Ik heb een rustige plek en kan mij terugtrekken wanneer het even niet lekker met me gaat. Ik kan doen wat ik wil. Op mijn eigen bank een biertje nemen en televisie kijken wanneer ik dat wil. Ik vind dat prettig en belangrijk. Het contact met de politie is nihil. Zelfs de politieagenten die ik spreek zijn positief en geïnteresseerd in hoe het met me gaat. En dat na al die jaren van ellende die ik met hen had. Het wonen heeft me op een zeer positieve manier veranderd. Ik ben rustiger geworden en op mijn gemak gesteld. Eindelijk een plek voor mezelf. Ik vind dat ik ook socialer ben geworden. Dankzij de hulpverlening die ik krijg ben ik vanuit een diepe put omhoog geklommen. In de toekomst hoop ik op verdere vooruitgang en misschien wel werk. In ieder geval wil ik nooit meer terug de goot in. Als tip voor andere dak- en thuislozen zou ik zeggen: Volg de raad van de hulpverlening op. Je wordt goed en eerlijk begeleid!


Dennis en Marry Hoe het was, dat willen we nooit, nooit meer Toen we op straat verbleven hadden we het eigenlijk financieel beter maar dat weegt niet op tegen de voordelen die we nu ervaren. We kregen bijvoorbeeld veel bekeuringen. Slapen deden we dikwijls in een tent, die ging lekken, dus als het regende werden we zeiknat en al onze spullen die we met ons mee droegen ook. We werden voortdurend opgejaagd en mochten nergens zijn en waren nergens gewenst. We werden continue in de gaten gehouden. Soms kregen we wel drie boetes per nacht. Nu we een eigen huis hebben, hebben we veel meer regelmaat. We kunnen ‘s nachts gewoon rustig slapen zonder dat anderen ons wakker houden. Elke dag maken we zelf ons warme eten en bepalen we zelf wat we eten. We doen zelf de boodschappen en we eten wanneer het ons uitkomt en niet omdat het op een bepaald moment moet. We leven ons eigen leven en worden niet meer geleefd. We hebben onze eigen regels en vrijheid. Het huis waarin we wonen is een schoon huis waarvan je weet hoe schoon het is. Daar zorgen we voor en het is heel fijn om je eigen sanitaire voorzieningen te hebben zonder dat je die met anderen hoeft te delen. En... we krijgen geen bekeuringen meer en gebruiken ook veel minder dan voorheen. Ik dank God op mijn blote knieĂŤn dat we een huis hebben nu, hoe het was, dat willen we nooit, nooit meer. We hebben nu zoveel meer rust en zoveel meer zelfvertrouwen. Ik voel me zelfverzekerder, ik doe niets meer fout. De mensen kijken nog wel naar ons maar we worden gezien en niet meer gecontroleerd en dat voelt anders. We kunnen nu gewoon schuilen in het bushokje als het regent, terwijl we daar voorheen niet mochten staan of zitten omdat we dakloos waren. Ik heb nog wel een advies aan andere dak- en thuislozen: Ga achter je zaken aan. Ze komen het niet bij je brengen, je moet er zelf ook wat aan doen.


Dennis en Marry Hoe het was, dat willen we nooit, nooit meer Toen we op straat verbleven hadden we het eigenlijk financieel beter maar dat weegt niet op tegen de voordelen die we nu ervaren. We kregen bijvoorbeeld veel bekeuringen. Slapen deden we dikwijls in een tent, die ging lekken, dus als het regende werden we zeiknat en al onze spullen die we met ons mee droegen ook. We werden voortdurend opgejaagd en mochten nergens zijn en waren nergens gewenst. We werden continue in de gaten gehouden. Soms kregen we wel drie boetes per nacht. Nu we een eigen huis hebben, hebben we veel meer regelmaat. We kunnen ‘s nachts gewoon rustig slapen zonder dat anderen ons wakker houden. Elke dag maken we zelf ons warme eten en bepalen we zelf wat we eten. We doen zelf de boodschappen en we eten wanneer het ons uitkomt en niet omdat het op een bepaald moment moet. We leven ons eigen leven en worden niet meer geleefd. We hebben onze eigen regels en vrijheid. Het huis waarin we wonen is een schoon huis waarvan je weet hoe schoon het is. Daar zorgen we voor en het is heel fijn om je eigen sanitaire voorzieningen te hebben zonder dat je die met anderen hoeft te delen. En... we krijgen geen bekeuringen meer en gebruiken ook veel minder dan voorheen. Ik dank God op mijn blote knieĂŤn dat we een huis hebben nu, hoe het was, dat willen we nooit, nooit meer. We hebben nu zoveel meer rust en zoveel meer zelfvertrouwen. Ik voel me zelfverzekerder, ik doe niets meer fout. De mensen kijken nog wel naar ons maar we worden gezien en niet meer gecontroleerd en dat voelt anders. We kunnen nu gewoon schuilen in het bushokje als het regent, terwijl we daar voorheen niet mochten staan of zitten omdat we dakloos waren. Ik heb nog wel een advies aan andere dak- en thuislozen: Ga achter je zaken aan. Ze komen het niet bij je brengen, je moet er zelf ook wat aan doen.


Arie Via de schuldhulpverlening ben ik bezig met het afbetalen Ach, vroeger had ik altijd zorgen over geld. Ik had geen vast inkomen en wat doe je dan, je gaat veel logeren bij je moeder. Op zich heel prettig, maar ik had nauwelijks privacy, geen plek voor mezelf. Ik vond het ook vervelend om een uitkering te krijgen, want ik was verder wel gezond, en ik wilde graag wat nuttigs doen en m’n eigen geld verdienen. In die tijd gebruikte ik ook veel meer drugs en ja, dan maak je vanzelf veel schulden. Maar sinds ik hulp heb van De Binnenvest en mocht wonen in deze spacebox, heb ik vastigheid. Dingen die anders bleven liggen worden nu geregeld. Ik heb eindelijk een eigen plek, met eigen spullen en eigen regels. Ik heb nu echte privacy en ervaar dat als vrijheid. Ik heb weer werk. En via de schuldhulpverlening ben ik bezig met het afbetalen van mijn schuld. En, heel belangrijk, ik heb geen deurwaarders meer aan de deur. Ik ben veel zelfverzekerder geworden. Ik durf nu weer gewoon twee keer per week naar de brievenbus te gaan. Maar toch heb ik nog een wens: hoewel ik heerlijk woon hoor, daar niet van, zou ik eigenlijk wel graag willen doorstromen naar een echt huis. Andere dak- en thuislozen adviseer ik: ga hulp zoeken en laat je helpen.


Arie Via de schuldhulpverlening ben ik bezig met het afbetalen Ach, vroeger had ik altijd zorgen over geld. Ik had geen vast inkomen en wat doe je dan, je gaat veel logeren bij je moeder. Op zich heel prettig, maar ik had nauwelijks privacy, geen plek voor mezelf. Ik vond het ook vervelend om een uitkering te krijgen, want ik was verder wel gezond, en ik wilde graag wat nuttigs doen en m’n eigen geld verdienen. In die tijd gebruikte ik ook veel meer drugs en ja, dan maak je vanzelf veel schulden. Maar sinds ik hulp heb van De Binnenvest en mocht wonen in deze spacebox, heb ik vastigheid. Dingen die anders bleven liggen worden nu geregeld. Ik heb eindelijk een eigen plek, met eigen spullen en eigen regels. Ik heb nu echte privacy en ervaar dat als vrijheid. Ik heb weer werk. En via de schuldhulpverlening ben ik bezig met het afbetalen van mijn schuld. En, heel belangrijk, ik heb geen deurwaarders meer aan de deur. Ik ben veel zelfverzekerder geworden. Ik durf nu weer gewoon twee keer per week naar de brievenbus te gaan. Maar toch heb ik nog een wens: hoewel ik heerlijk woon hoor, daar niet van, zou ik eigenlijk wel graag willen doorstromen naar een echt huis. Andere dak- en thuislozen adviseer ik: ga hulp zoeken en laat je helpen.


uitgave De Binnenvest | 2013 De verhalen van de cliĂŤnten en de wijkagenten zijn op basis van door hen zelf geschreven teksten tot stand gekomen. redactie Pico Communicatie | Rob Beurse fotografie Pico Communicatie | Rob Beurse ontwerp hakijk | Jan Kleingeld druk Station Drukwerk Katwijk


uitgave De Binnenvest | 2013 De verhalen van de cliĂŤnten en de wijkagenten zijn op basis van door hen zelf geschreven teksten tot stand gekomen. redactie Pico Communicatie | Rob Beurse fotografie Pico Communicatie | Rob Beurse ontwerp hakijk | Jan Kleingeld druk Station Drukwerk Katwijk


Niemand hoeft aan de kant te staan

Bijzondere woonvormen