Page 1

ΙΝΣΤΙΤΟΥΤΟ ΕΡΕΥΝΩΝ

ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ΕΝΗΜΕΡΩΤΙΚΟ ΔΕΛΤΙΟ

εκ της σύνταξης

Tευχοσ 7, Σεπτέμβριοσ 2013

Τύμπανα Πολέμου

του Γιάννου Κατσουρίδη, Διευθυντή ΠΡΟΜΗΘΕΑ

Η γειτονιά μας φλέγεται. Η περιοχή της Μέσης Ανατολής και της Βόρειας Αφρικής βρίσκεται ακόμα μια φορά στη δίνη πολέμων, εξωτερικών επεμβάσεων και εμφύλιων διενέξεων. Πολέμους και διενέξεις που προκάλεσαν είτε άμεσα, είτε έμμεσα οι δυτικοί «σύμμαχοι», στο όνομα (sic) της δημοκρατίας και των ανθρωπίνων δικαιωμάτων. Την ίδια στιγμή, η Κύπρος αντιμετωπίζει άλλου είδους φλόγες που συνδέονται με την εφαρμογή μνημονίων και τροικανών λύσεων στα προβλήματα της κυπριακής οικονομίας και κοινωνίας, με τους ίδιους πρωταίτιους: τους «συμμάχους» και «εταίρους». Τα βαθύτερα αίτια και των δύο ειδών επεμβάσεων είναι νεοαποικιακού χαρακτήρα, άρα στη βάση τους ταξικά. Αυτό είναι εμφανές τόσο στην περίπτωση της ευρύτερης περιοχής όσο και στη χώρα μας. Η ανασύνθεση του γεωπολιτικού χάρτη της περιοχής εξυπηρετεί ταξικά και γεωπολιτικά συμφέροντα πολύ μεγαλύτερα από το μικρό μέγεθος της Κύπρου. Η αναδιάρθρωση του κοινωνικού ιστού και των εργασιακών σχέσεων που επιχειρείται με τις ευλογίες της ΕΕ και του ΔΝΤ στη

χώρα μας τα ίδια συμφέροντα εξυπηρετεί. Συμφέροντα που σε κάθε περίπτωση ταυτίζονται και με τα συμφέροντα μέρους της ντόπιας ολιγαρχίας. Υπό αυτό το πρίσμα πρέπει να γίνεται κατανοητή και η συζήτηση για την ένταξη της Κύπρου στο ΝΑΤΟ και στο παρακλάδι του, τον Συνεταιρισμό για την Ειρήνη, όπως επιδιώκει η παρούσα κυβέρνηση. Μια ένταξη, η οποία όχι μόνο θα περιορίσει (ή θα εξαφανίσει) την όποια ανεξαρτησία και αυτονομία απομένει ακόμα στη χώρα μας με συνέπειες στο κυπριακό και στη διαχείριση του φυσικού αερίου, όχι μόνο αποτελεί ιδεολογική εμμονή και ιστορικό αναχρονισμό, αλλά αποτελεί και μια ενέργεια που θα οδηγεί την Κύπρο σε πολέμους και επιβουλές έναντι χωρών και λαών με τίμημα ανθρώπινες ζωές, Κυπρίων συμπεριλαμβανομένων.

Η ΠΡΩΤΗ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΠΡΟΜΗΘΕΑ Πρακτικά του Συνεδρίου “Η Κυπριακή Αριστερά στην Πρώτη Περίοδο της Βρετανικής Αποικιοκρατίας” Παραγγείλετε το από την ιστοσελίδα μας www.inep.org.cy βλ. οπισθόφυλλο

περιεχόμενα • Τύμπανα Πολέμου • Διαφθορά, Διαπλοκή και άλλα συνώνυμα του Αστικού Κράτους • Η συμμετοχή των νέων στις Ευρωεκλογές • Η πρώτη έκδοση του ΠΡΟΜΗΘΕΑ : “Η Κυπριακή Αριστερά στην Πρώτη Περίοδο της Βρετανικής Αποικιοκρατίας”

συντακτική επιτροπή

Γιάννος Κατσουρίδης Κώστας Γουλιάμος Κωστάκης Κωνσταντίνου Σωτηρούλα Γιασεμή

Ινστιτούτο Ερευνών ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

Ανδρέα Παπακώστα 1, 1037 Καϊμακλί, Λευκωσία, Κύπρος τηλ.22432111, φαξ.22432112 www.inep.org.cy / info@inep.org.cy


Διαφθορά, Διαπλοκή και άλλα συνώνυμα του Αστικού Κράτους του Αλέξη Αλέκου (Μέλος Επιστημονικού Συμβουλίου Προμηθέα)

Σκάνδαλα δεξιά κι’ αριστερά, σύγκρουση συμφερόντων ο ένας, διαπλοκή ο άλλος, με λίγα λόγια η καθημερινή ειδησιογραφία. Όλα αυτά βέβαια υπάρχουν, δεν είναι στη σφαίρα της φαντασίας, όμως σίγουρα δεν κυριαρχούν στον καθημερινό τύπο επειδή οι πολιτικοί συντάκτες κόπτονται για την «ηθική». «Η διαπλοκή και η διαφθορά, πρέπει να αντιμετωπιστούν από όλους τους πολιτικούς φορείς και να υπάρξει συναίνεση στην αντιμετώπισή τους». Βαρύγδουπη δήλωση μεν, χιλιοειπωμένη δε. Και σε αυτή τη δήλωση δεν υπάρχει κάτι στο οποίο να διαφωνεί κανείς. Μόνο που για να αντιμετωπίσει κανείς μια ασθένεια, θα πρέπει να γνωρίζει την αιτία που την προκαλεί. Και το έργο γίνεται ακόμα πιο δύσκολο αν αυτός ο «κανείς» γνωρίζει την αιτία της ασθένειας και θέλει να την κρύψει. Πρόσφατο παράδειγμα το «περίφημο» σύστημα Δικαιοσύνης της Ισλανδίας. Αυτό που δήθεν οδήγησε σε ειδικό δικαστήριο τον πρωθυπουργό της Γκέιρ Χάρντε, μετά την κατάρρευση του τραπεζικού τομέα της χώρας το 2008. Επιχειρήθηκε να παρουσιαστεί ως παράδειγμα υποδειγματικής και διαφανούς λειτουργίας της δικαιοσύνης προτάσσοντας έμμεσα ότι σε μια καπιταλιστική χώρα εάν λειτουργούν οι κανόνες και οι θεσμοί, όλοι ελέγχονται και οι ένοχοι για τα δεινά του λαού τιμωρούνται. Ποιο ήταν το αποτέλεσμα της δίκης; Ο Ισλανδός πρωθυπουργός κρίθηκε ένοχος όχι για την πολιτική φτώχειας και λιτότητας που έπληξε το λαό του, αλλά γιατί καθυστέρησε να συναντηθεί με τους υπουργούς της κυβέρνησής του όταν ξέσπασε η τραπεζική κρίση. Πταίσμα για το οποίο δεν προβλέπεται καμία τιμωρία. Για όλα τα άλλα -δηλαδή, για τη μεταφορά των ζημιών των τραπεζών στις πλάτες ενός λαού, προκειμένου να διατηρηθεί η κερδοφορία τους - δε βρέθηκε ένοχος, ούτε ο Ισλανδός πρωθυπουργός, ούτε κανείς άλλος. Γιατί αυτή ακριβώς η λειτουργία, η μεταφορά του κόστους της εκάστοτε κρίσης του συστήματος της εκμετάλλευσης στις πλάτες των εργαζομένων, είναι όχι απλά νόμιμη αλλά επιβεβλημένη

σε οποιοδήποτε καπιταλιστικό κράτος. Όσο «σύγχρονο» και όσο «διάφανο» ή «αδιάφθορο» και αν παρουσιάζεται. Για την ακρίβεια, αυτός είναι ένας από τους όρους της ύπαρξής του. Η διαφθορά και η διαπλοκή είναι εγγενής για το αστικό κράτος. Καθώς αυτό το κράτος αποτελεί όργανο της αστικής τάξης για την επιβολή και τη διαιώνιση της κυριαρχίας της και των όρων εκμετάλλευσης, είναι εξ ορισμού διαπλεγμένη μ` αυτό. Όπως γράφουν οι Μαρξ και Ένγκελς στο «Κομμουνιστικό Μανιφέστο» απευθυνόμενοι στους αστούς, «το δίκαιό σας είναι η θέληση της τάξης σας που αναγορεύτηκε σε νόμο, θέληση που το περιεχόμενό της καθορίζεται από τις υλικές συνθήκες ύπαρξης της τάξης σας». Επομένως, δεν υπάρχει νομιμότητα γενικά, αλλά νομιμότητα εκπορευόμενη από την κυρίαρχη τάξη και ασκούμενη υπέρ αυτής, δηλαδή υπάρχει ταξική νομιμότητα που εκφράζει και στηρίζει τις κυρίαρχες σχέσεις παραγωγής. Οι επιχειρηματίες δεν βολεύονται μόνο με τους “νόμιμους” όρους εκμετάλλευσης που εγκαθιστά το κράτος προς όφελός τους, αλλά επιδιώκουν και επιπρόσθετες παράνομες μορφές “ενίσχυσης” τους, με κυριότερη τη διαπλοκή αστικής πολιτικής εξουσίας και επιχειρηματιών, με αντικείμενο την εξυπηρέτηση των συμφερόντων των τελευταίων με οφέλη ασφαλώς για τους πολιτικούς. Το αστικό κράτος παραμένει, ο πιο μαζικός και σταθερός πελάτης της αστικής τάξης. Η εξασφάλιση των διαγωνισμών και των προμηθειών του αστικού κράτους ήταν και παραμένει το μήλον της έριδος ανάμεσά στους εγχώριους καπιταλιστές και η εξασφάλιση αυτή οδηγεί αναπόφευκτα στη διαπλοκή με την πολιτική εξουσία και τον κρατικό μηχανισμό που διαχειρίζεται. Με πιο απλά λόγια, η «μίζα» ποινικοποιείται πρώτιστα διότι πλήττει τον


ανταγωνισμό μεταξύ των επιχειρηματιών. Έχει παγιωθεί στην κοινή γνώμη η αντίληψη ότι διαφθορά και διαπλοκή πολιτικής και οικονομικής εξουσίας είναι οι μίζες και οι «παράτυπες» δραστηριότητες. Αν όμως η μία όψη είναι η παραβίαση των κανόνων διοίκησης του αστικού δικαίου με τρόπο ευνοϊκό για το κεφάλαιο, η άλλη όψη είναι η δημιουργία “δικαίου” προς το συμφέρον του κεφαλαίου. Πλήθος διοικητικών αποφάσεων εκδίδονται, δεκάδες νόμοι ψηφίζονται και εφαρμόζονται προκειμένου να εξυπηρετηθεί μερίδα του ντόπιου (στην περίπτωση της Κύπρου σπανίως του ξένου) κεφαλαίου. Εις βάρος ασφαλώς του λαού, ενός λαού που αν δεν πληρώσει το χαράτσι, θα καταλήξει –σε ειδική πτέρυγα βεβαίως- στις Κεντρικές Φυλακές για χρέη. Η αστική προπαγάνδα βολεύεται να τσουβαλιάζει όλες αυτές τις εκδοχές διαπλοκής ή διαφθοράς για να πει ότι “η κοινωνία (γενικά) περνάει ηθική κρίση”, ότι “οι νόμοι έχουν κενά ή είναι επιεικείς”, ότι “χρειάζεται κάθαρση” και “αποκατάσταση του κύρους των θεσμών”. Για τις αιτίες, το ένα αστικό κόμμα τα ρίχνει στο άλλο. Και οι Μηχανισμοί Μαζικής Εξαπάτησης καθησυχάζουν πως φταίνε “λίγοι επίορκοι”, οι οποίοι θα τιμωρηθούν και θα αποβληθούν. Και ότι αυτοί οι μηχανισμοί θα “εξαγνιστούν” με μέτρα που θα πάρουν οι ίδιοι. Και, φυσικά, προκειμένου να σωθεί το “κύρος των θεσμών”, μπορεί να θυσιαστούν και μερικοί λειτουργοί

τους, αλλά ποτέ η μήτρα του κακού: το αστικό κράτος. Η “κάθαρση” είναι μια διαδικασία “εξαγνισμού” του αστικού κράτους, ώστε να ξανακερδίσει το κύρος του απέναντι στην κοινή γνώμη, για να μπορεί αποτελεσματικότερα να εξασφαλίσει το “γενικό ταξικό συμφέρον” της αστικής τάξης. Οι αλτουσεριανές έννοιες της οικονομικής ελίτ και της επιρροής της στην κυρίαρχη δομή ενσαρκώνονται στη θεσμολαγνεία που έχει ήδη επικρατήσει. Διαπλοκή, πιο απλά κλοπή, υπάρχει. Υπάρχει όμως ως αποτέλεσμα και όχι ως αιτία για τα κακώς έχοντα. Η αυταπάτη ότι μπορεί να καταπολεμηθεί η διαφθορά εντός της αστικής δημοκρατίας συντηρεί και διαιωνίζει το πρόβλημα. Ένα πρόβλημα που ίσως μπορεί να λυθεί με την αμφισβήτηση πρώτιστα του άβατου των «θεσμών» και έπειτα του ίδιου του αστικού κράτους.


Η συμμετοχή των νέων στις Ευρωεκλογές

Το Ινστιτούτο Ερευνών ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ ανέλαβε την υλοποίηση ενός τρίμηνου σχεδίου μεταξύ Μαΐου και Ιουλίου 2013 κάτω από τη δράση Συναντήσεις Νέων και Αρμοδίων της Πολιτικής για τη Νεολαία του ευρωπαϊκού Προγράμματος Νέα Γενιά σε Δράση με κύριο θέμα την εμπλοκή των νέων στις Ευρωεκλογές. Η δράση περιέλαβε ανάλυση των παραγόντων που οδηγούν σε αυξημένη αποχή από τη συγκεκριμένη εκλογική διαδικασία σε όλη την Ευρώπη, με ιδιαίτερη έμφαση στην Κύπρο, καθώς και την κατάθεση εισηγήσεων και προτάσεων για πολιτικές για τη νεολαία που θα οδηγήσουν σε αυξημένη συμμετοχή, ενδιαφέρον και εμπλοκή στις επόμενες εκλογές για το Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο το 2014. Στα πλαίσια του σχεδίου έγινε μια σειρά συναντήσεων ομάδας 15 νέων με ‘ομάδες εστίασης’ νέων συγκεκριμένων κοινωνικών και ηλικιακών κατηγοριών. Οι ομάδες αυτές, υπό την καθοδήγηση εμπειρογνωμόνων, έχουν συζητήσει διάφορες πτυχές της αποχής από τις εκλογικές διαδικασίες, αλλά και τρόπους/προτάσεις βελτίωσης της εμπλοκής των νέων. Οι συναντήσεις πήραν τη μορφή σεμιναρίων κατάρτισης, εργαστηρίων, συζητήσεων στρογγυλής τραπέζης, ημερίδων και συμποσίου παρουσίασης των πορισμάτων. Κατά τη διάρκεια υλοποίησης του σχεδίου πραγματοποιήθηκαν μια σειρά από δράσεις δημοσιοποίησης και διάχυσης τόσο του συνόλου των δράσεων όσο και των αποτελεσμάτων που κωδικοποιήθηκαν στο τρίπτυχο φυλλάδιο. Εκδόθηκε επίσης σε έντυπη μορφή βιβλιαράκι με λεπτομερή περιγραφή των δράσεων, το οποίο επιδόθηκε σε ΜΜΕ και αρμόδιους φορείς για τη νεολαία.

ΑΝΑΣΚΟΠΗΣΗ ΤΗΣ ΒΙΒΛΙΟΓΡΑΦΙΑΣ Η εξέταση των ευρωεκλογών ως ξεχωριστό εκλογικό φαινόμενο ξεκίνησε από την πρώτη φορά που πραγματοποιήθηκαν το 1979. Οι ευρωεκλογές έχουν χαρακτηριστεί «εκλογές δεύτερης τάξης» (second order elections), συγκριτικά με τις εθνικές εκλογές. Τον χαρακτηρισμό αυτό τον έδωσαν πρώτοι οι Reif and Schmitt (1980) μελετώντας τις πρώτες ευρωεκλογές. Οι Reif and Schmitt αποδίδουν την αδιαφορία και την υποτίμηση των ψηφοφόρων στις ευρωεκλογές στο γεγονός ότι θεωρούν πως δεν διακυβεύονται πολλά σε αυτές τις εκλογές. Οι Reif and Schmitt, στην μελέτη τους εντοπίζουν την αποχή που καταγράφει μεγάλα ποσοστά στις Ευρωεκλογές ως τον κυριότερο παράγοντα που αποδεικνύει ότι οι ευρωεκλογές είναι «εκλογές δεύτερης τάξης». H συμπεριφορά των ψηφοφόρων στις ευρωεκλογές είναι άμεσα συνδεδεμένη με την πολιτική κατάσταση και την άποψη που έχουν για τα πολιτικά κόμματα στη χώρα τους καθώς και για


τα σημαντικά θέματα στην εθνική πολιτική αρένα. Αυτό υποδεικνύει ότι η εθνική πολιτική αρένα δεν επηρεάζει μόνο τις εθνικές εκλογές, αλλά και τις εκλογές σε ευρωπαϊκό επίπεδο άσχετα αν τα θέματα που βρίσκονται στο επίκεντρο των δύο αναμετρήσεων είναι διαφορετικά. Αναφορές στη βιβλιογραφία γίνονται και στο γεγονός ότι η απόσταση από αυτό που θεωρείται και είναι το κέντρο λειτουργίας των πλείστων ευρωπαϊκών θεσμών, δηλαδή οι Βρυξέλλες, δημιουργεί έλλειψη ενημέρωσης και άρα έλλειψη ενδιαφέροντος. Επιπλέον, οι δυσαρεστημένοι πολίτες με την διακυβέρνηση ή την πολιτική ζωή της χώρας τους, διαλέγουν να απέχουν από τις ευρωεκλογές ως ένδειξη διαμαρτυρίας προς το κυβερνών και όχι μόνο κόμμα. Οι κατά καιρούς δημοσκοπήσεις και έρευνες εντοπίζουν κυρίως πέντε λόγους αποχής από τις ευρωεκλογές: έλλειψη εμπιστοσύνης και ενδιαφέροντος στην πολιτική, δυσαρέσκεια με το ευρωκοινοβούλιο και τις πολιτικές του, έλλειψη γνώσης για όσα αφορούν την Ευρωπαϊκή Ένωση και πεποίθηση ότι η δική τους ψήφος αλλά και γενικότερα η διαδικασία της εκλογής δεν κάνουν καμία διαφορά. Επιπλέον, οι έρευνες δείχνουν ότι οι νέοι απέχουν από τις ευρωεκλογές σε πολύ μεγαλύτερο βαθμό από ότι οι μεγαλύτεροι σε ηλικία. Ψηλά επίπεδα αποχής σημειώνονται και στις περιπτώσεις πολιτών που αντιμετωπίζουν οικονομικά προβλήματα. Η Κύπρος συμμετείχε μέχρι σήμερα σε δύο διαδικασίες ευρωεκλογών. Η πρώτη φορά ήταν το 2004 και η δεύτερη το 2009. Αξιοσημείωτη ήταν η αποχή που καταγράφηκε σε ιστορικά υψηλά επίπεδα για την Κύπρο και στις δύο αναμετρήσεις. Το 2004 καταγράφηκε αποχή της τάξεως του 27,5% ενώ το 2009 ανέβηκε κατακόρυφα αγγίζοντας το 40.6%. Πολλοί απέδωσαν τα υψηλά ποσοστά αποχής στην περίοδο που διεξήχθησαν οι εκλογές, αφού οι Κύπριοι πολίτες προτίμησαν να πάνε στις παραλίες παρά στις κάλπες. Ωστόσο, το πολύ ψηλό ποσοστό αποχής αποτέλεσε εστία προβληματισμού για όλα τα κόμματα και έφερε ένα γενικότερο προβληματισμό στην Κυπριακή κοινωνία.

η ελλιπής ενημέρωση για την Ε.Ε. και τους θεσμούς της συμβάλλει αρνητικά στο βαθμό ενδιαφέροντος που επιδεικνύουν οι νέοι για τις ευρωεκλογές και μεταφράζεται σε αποχή. Παράλληλα όμως, διαπιστώνεται ότι ένα σημαντικό ποσοστό, της τάξης του 10% των ατόμων που κρίνουν ότι έχουν ολοκληρωμένη εικόνα για την Ε.Ε. και τους θεσμούς της, επιλέγουν επίσης να απέχουν. Αυτή η προσέγγιση καταδεικνύει στην ουσία ότι συνειδητά ένας στους δέκα νέους αμφισβητεί και αποδοκιμάζει τους τρόπους λειτουργίας και περιεχόμενο του οικοδομήματος που ονομάζεται Ε.Ε. και επιλέγει να μην προσέλθει στις κάλπες, ενδεχόμενα ως μορφή τιμωρίας/αποδοκιμασίας του εν λόγω θεσμού. Διαφαίνεται επίσης ότι άτομα που κατάγονται από χώρα-μέλος της ΕΕ αλλά διαμένουν σε άλλη χώραμέλος της ΕΕ, ενώ έχουν δικαίωμα ψήφου στις εκλογές για το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο, παρουσιάζουν μειωμένο ενδιαφέρον στο να προσέλθουν στις κάλπες και να ψηφίσουν υποψήφιους της χώρας στην οποία είναι μόνιμοι κάτοικοι. Προτάσεις που κατατέθηκαν για μείωση της αποχής: • • • •

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΔΙΑΔΙΚΤΥΑΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ

Η διαδικτυακή έρευνα κατέδειξε ότι το ενδιαφέρον για τις εθνικές εκλογές είναι πολύ υψηλότερο από αυτό για τις ευρώ-εκλογές, γεγονός που επιβεβαιώνει τα ευρήματα της βιβλιογραφικής έρευνας που διεξήχθη από τους συμμετέχοντες κατά την έναρξη του σχεδίου. Τα ευρήματα έρευνας επιβεβαιώνουν επίσης τον ισχυρισμό ότι οι ευρωεκλογές θεωρούνται ως εκλογές «δεύτερης τάξης», ιδίως από τη νεολαία, η οποία είναι η ομάδα-στόχος της παρούσας έρευνας. Σύμφωνα πάντα με την έρευνα, όσοι δήλωσαν ότι ενημερώνονται λίγο ή καθόλου σχετικά με την Ε.Ε απείχαν από τις προηγούμενες ευρωεκλογές σε ποσοστό 20.5% ενώ όσοι ενημερώνονται πολύ ή πάρα πολύ απείχαν σε ποσοστό 9%. Αυτοί οι αριθμοί είναι ενδεικτικοί του βαθμού συνειδητής αποχής ή αποχής που οφείλεται στην έλλειψη ενημέρωσης και άρα έλλειψης ενδιαφέροντος. Διαφαίνεται δηλ. ότι

Αύξηση της ενημέρωσης και αναβάθμιση του ρόλου των Μ.Μ.Ε. Ενίσχυση του ρόλου των κομμάτων στην ενημέρωση και επαφή τους με τους πολίτες Συμπερίληψη νεότερων, σε ηλικία, υποψηφίων στα ψηφοδέλτια Συμπερίληψη ατόμων από διαφορετικά εθνικά, κοινωνικά ή άλλα υπόβαθρα Αυξημένος ρόλος και εξουσίες στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο Αναβάθμιση του ρόλου της εκπαίδευσης και ενεργός ρόλος της τυπικής μάθησης στην ενημέρωση των νέων σε σχέση με την ΕΕ, τους θεσμούς και τις εκλογικές της διαδικασίες


ΣΥΝ Α Ν ΤΗ Σ ΕΙΣ ΝΕΩ Ν

Αίτια αποχής και τρόποι ενθάρρυνσης νέων για συμμετοχή

Από την συζήτηση διαφάνηκε έντονα ότι οι νέοι της ομάδας εστίασης δεν ενημερώνονται επαρκώς σχετικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, τους θεσμούς και την πολιτική που ακολουθεί. Πιστεύουν επίσης ότι οι προεκλογικές εκστρατείες δεν είναι τόσο έντονες για τις Ευρωεκλογές όσο για τις εθνικές εκλογές και εντοπίζουν ταυτόχρονα την έλλειψη ενημέρωσης από τα πολιτικά κόμματα σχετικά με την πολιτική σκηνή της Ε.Ε. Επίσης επισήμαναν ότι ο κοινωνικός αποκλεισμός που βιώνουν στην Κύπρο, η αδιαφορία και η υποτίμηση από μεγάλη μερίδα των Κυπρίων τους ωθεί ακόμη περισσότερο στην αδιαφορία και την αποχή. Ακόμη ακούστηκε η άποψη ότι οι ευρωεκλογές δεν προσφέρουν ουσιαστικό όφελος στους ψηφοφόρους, γι’ αυτό και δεν συμμετέχουν. Στις προτάσεις τους για μείωση της αποχής επεσήμαναν την ανάγκη για περισσότερη ενημέρωση. Επιπλέον, ανέφεραν πως αν στα ψηφοδέλτια βρίσκονταν υποψήφιοι πιο κοντά στην ηλικία τους τότε θα ήταν πιο πιθανό να προσέλθουν στις κάλπες.

Ο ρόλος των ΜΜΕ στην αντιμετώπιση ή αύξηση της αποχής (Λευκωσία)

Στη συνάντηση έγινε βιντεο-προβολή σχετικά με τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης: την παρουσία που είχαν διαχρονικά, το πώς εξελίχτηκαν μέχρι τις μέρες μας, πως λειτουργούν, την επίδραση που έχουν τα ΜΜΕ στη διαμόρφωση άποψης και κυρίως τη επιρροή που έχουν στην πολιτική και στη σχέση της με τους πολίτες. Στη συνέχεια αναπτύχθηκε διάλογος μεταξύ των συμμετεχόντων σχετικά με το ρόλο που διαδραματίζουν τα ΜΜΕ, τα χαρακτηριστικά των δημοσιογράφων αλλά και για το συσχετισμό του φαινομένου της αποχής την ατζέντα που επιλέγουν τα μέσα ενημέρωσης.

Πολιτικές για τους νέους σε ευρωπαϊκό επίπεδο: Η θέση της Ευρωπαϊκής Επιτροπής

Στη συνάντηση της ομάδας νέων με τον κ. Γιώργο Ζήσσιμο, οι νέοι πληροφορήθηκαν σχετικά με τα

προγράμματα της Ε.Ε τα οποία αφορούν στους νέους. Ο κ. Ζήσσιμος έκανε αναφορά κυρίως στην διαδικασία

λήψεως αποφάσεων στα πλαίσια της Ευρ. Επιτροπής. Η Ε.Ε, αν και είναι ένας πολύ γραφειοκρατικός μηχανισμός, εντούτοις καταφέρνει να είναι πολύ αποτελεσματικός. Σε ερώτηση από την ομάδα νέων σχετικά με την πολιτική εξουσία που έχει η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, είπε πως το σώμα αυτό είναι μικρότερο και πιο ευέλικτο από το Ευρωκοινοβούλιο αφού παίρνει γρήγορες και δραστικές αποφάσεις και ότι όντως συγκεντρώνει αρκετές εξουσίες. Οπως οι ίδιοι οι νέοι δήλωσαν, είναι φανερό πως τις αποφάσεις για τις πολιτικές της Ε.Ε, τις λαμβάνει η Επιτροπή η οποία δεν έχει ουσιαστική νομιμοποίηση από το λαό. Όπως προκύπτει και από την έρευνα που διηνήργησε η ομάδα νέων, αυτό αποτελεί και έναν από τους λόγους που οι ίδιοι οι απέχοντες από τις εκλογές ορίζουν ως σημαντικό παράγοντα για να μην προσέλθουν στις κάλπες.

Ο ρόλος των ΜΜΕ στην αντιμετώπιση ή αύξηση της αποχής (Λεμεσός)

Ο κ. Παναγιώτου στη παρουσίαση του υπογράμμισε ότι τα ΜΜΕ είναι διαμορφωτές ιδεολογίας αφού μπορούν να κατασκευάσουν την αλήθεια και να οδηγήσουν στη διαμόρφωση άποψης των πολιτών, ανάλογα με τα συμφέροντά τους. Σχετικά με την αποχή είπε ότι χωρίζεται σε δύο τάσεις η μία εκ των οποίων είναι πολιτικοποιημένη. Είπε δηλαδή πως είναι πολιτική στάση να απέχεις αφού βρίσκεις το συγκεκριμένο σύστημα πολιτικά λάθος. Η δεύτερη τάση είναι αυτή που δημιουργούν τα ΜΜΕ κυρίως στους νέους και είναι η έκφραση της αδιαφορίας. Εντόπισε τέλος πως η ευρωεκλογές έχουν χαμηλή συμμετοχή εξαιτίας του γεγονότος ότι δεν είναι νομιμοποιημένες από τους πολίτες, μιας και οι πολίτες δεν νιώθουν «ευρωπαίοι πολίτες».

Εθνικές Εκλογές Vs Ευρωεκλογές

Οι νέοι στηριγμένοι στη βιβλιογραφία, σε διάφορες έρευνες αλλά και στην εμπειρία που είχαν, επιβεβαίωσαν τη θεωρητική προσέγγιση που χαρακτηρίζει τις ευρωεκλογές ως «εκλογές δεύτερης τάξης». Μέσα από συγκριτική ανάλυση των ποσοστών αποχής στις εθνικές εκλογές και στις ευρωεκλογές σε διάφορες ευρωπαϊκές χώρες οδηγήθηκαν στο συμπέρασμα ότι όντως τα ποσοστά αποχής στις ευρωεκλογές είναι πολύ ψηλότερα από τις εθνικές εκλογές σχεδόν στο σύνολο των χωρών της Ένωσης. Από την εμπειρία που έχουν οι ίδιοι αλλά και άτομα με τα οποία συναναστρέφονται κατέληξαν ότι πολλοί απέχουν από τις ευρωεκλογές για να τιμωρήσουν τα κόμματα της εθνικής πολιτικής αρένας και ιδιαίτερα το κυβερνών κόμμα. Τέλος, οι νέοι εντόπισαν την έντονη έλλειψη ενημέρωσης όσον αφορά τις ευρωεκλογές τόσο από τα πολιτικά κόμματα, από την πολιτεία αλλά και τα ΜΜΕ.

Αίτια αποχής και τρόποι ενθάρρυνσης νέων για συμμετοχή

Η ομάδα του προγράμματος θεωρεί την αποχή ένα ανησυχητικό φαινόμενο και προέτρεψε την ομάδα εστίασης των νέων που απέχουν από τις εκλογές να καταθέσει τις απόψεις τους, τους προβληματισμούς και εισηγήσεις τους για το πώς βιώνουν την πολιτική ζωή, τη σχέση των νέων με τους πολιτικούς, τρόπους αντιμετώπισης της αδιαφορίας και αποστασιοποίησης από τα κοινά καθώς και τη σχέση που έχουν (ή δεν έχουν) με το οικοδόμημα που ονομάζεται Ευρωπαϊκή Ένωση. Η ομάδα εστίασης συνέβαλε στο διάλογο καταθέτοντας μια γενική απογοήτευση προς την πολιτική ζωή και τους πολιτικούς που εκφράζεται ως πολιτική κρίση ως αποτέλεσμα και των ραγδαίων πολιτικών, οικονομικών και κοινωνικών αλλαγών που συντελούνται όχι μόνο στην Κύπρο, αλλά και σε ευρωπαϊκό επίπεδο. Επιπλέον, οι νέοι κατέδειξαν ότι τα ΜΜΕ δεν λειτουργούν με τρόπο που να τους ενημερώνει ορθά, δίνοντας μια συνολική εικόνα για το τι συμβαίνει στην ΕΕ και με ποιο τρόπο επηρεάζει τη ζωή των νέων. Η απογοήτευση προς την πολιτική και τους πολιτικούς τέθηκε επίσης ως ουσιαστικός λόγος για την αποχή καθώς οι νέοι αισθάνονται ότι δεν έχουν βήμα έκφρασης ούτε τους εμπνέει η πολιτική ζωή με τον τρόπο που εξασκείται σήμερα.


Αλληλεγγύη

μεταξύ των περιφερειών Όχι ανταγωνιστικότητα περαιτέρω φιλελευθεροποίηση των κοινωνικών και βιομηχανικών πολιτικών. Με την καταψήφιση της πρότασης, η GUE / NGL ήθελε να επιβεβαιώσει ότι η αρχική θέση του Κοινοβουλίου, πριν την έναρξη των διαπραγματεύσεων με το Συμβούλιο, ήταν ότι η πολιτική συνοχής θα πρέπει να εξακολουθήσει να βασίζεται στην αλληλεγγύη. Η μόνη πρόοδος που επιτεύχθηκε σε αυτή την κατεύθυνση, ιδιαίτερα για τις απόκεντρες περιφέρειες, ήταν σε ειδικά παραρτήματα του γενικού Κανονισμού (ΕΤΠΑ, Ταμείο Συνοχής, εδαφικής συνεργασίας κ.λπ.) και κατά συνέπεια η GUE / NGL ψήφισε υπέρ αυτών των παραρτημάτων.

Οι Ευρωβουλευτές της GUE / NGL, Younous Omarjee, Cornelia Ernst και η Martina Anderson έχουν καταδικάσει την έγκριση των μελλοντικών σχεδίων για την περιφερειακή πολιτική της επιτροπής Περιφερειακής Ανάπτυξης του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου που προνοεί ότι τα ταμεία συνοχής θα βασίζονται λιγότερο στην αλληλεγγύη μεταξύ των περιφερειών και όλο και περισσότερο στην προώθηση της ανταγωνιστικότητας μεταξύ τους. Το αποτέλεσμα της ψηφοφορίας της επιτροπής χθες (10/7/2013), σε σχέση με έναν νέο κανονισμό για την περίοδο 2014-2020, αποδεικνύει ότι η πολιτική συνοχής στοχεύει να συμβαδίσει με τις πολιτικές λιτότητας της Επιτροπής και την

Με την καταψήφιση του Κανονισμού στο σύνολό του, η Ομάδα GUE / NGL αρνήθηκε να προσυπογράψει αυτή τη νέα “περιφερειακή” πολιτική ιδεολογία. «Δεν μπορούμε να δεχτούμε αυτή τη νέα σχέση που έχει δημιουργηθεί μεταξύ της πολιτικής συνοχής, του Σύμφωνου Σταθερότητας και Ανάπτυξης, της στρατηγικήW της ΕΕ 2020 και της οικονομικής διακυβέρνησης. Είναι ντροπή το γεγονός ότι για πρώτη φορά στην ιστορία της Ευρωπαϊκής Ένωσης, ο προϋπολογισμός για τη συνοχή μεταξύ των διαφόρων περιοχών της έχει “ακρωτηριαστεί” δήλωσαν οι Ευρωβουλευτές Omarjee, Ernst and Anderson. Η ψηφοφορία αποτελεί την ολοκλήρωση του αρχικού σταδίου των διαπραγματεύσεων πριν από τη συνέχιση των διοργανικών τριμερών διαλόγων, όπου οι διαπραγματευτές θα πρέπει να αντιμετωπίσουν τα πλέον πολιτικά ζητήματα, συμπεριλαμβανομένων των μακροοικονομικών προϋποθέσεων. Οι ευρωβουλευτές προσέθεσαν: «Θα συνεχίσουμε να είμαστε η φωνή των περιφερειών και των πολιτών, καταδικάζοντας αυτές τις περικοπές στη χρηματοδότηση, καθώς και τα υπερ-φιλελεύθερα όργανα τα οποία επιθυμούν να επιβάλουν το Συμβούλιο και η Επιτροπή».


“Η Κυπριακή Αριστερά στην Πρώτη Περίοδο της Βρετανικής Αποικιοκρατίας” η πρώτη έκδοση τ ου Ινστιτούτου Ερευνών ΠΡΟΜΗΘΕΑΣ

για να παραγγείλετε το βιβλίο επικοινωνήστε με το 22-432111 ή διαδικτυακά στο w w w . i n e p . o r g . c y

Issue 7  

newsletter, issue 7

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you