Page 1

#18

ΙΟΥΝΙΟΣ 2011 ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Μαριάννα Ιγνατάκη (’95)

Μια σφίγγα στο Πεκίνο +

Μια ζωή μουσικός: Γιώργος Χαρατζόγλου (‘89) Η Μέρκελ, η Ελλάδα και η νέα Ευρώπη: μια συζήτηση με τον Ούρμπαν Πριόλ Ελληνικές ταβέρνες στη Γερμανία: Η ζωή συνεχίζεται...


2 Index

#18 IOYNΙΟΣ 2011 Σφίγγα ήταν ο τίτλος της έκθεσης που έγινε τον Απρίλιο στην γκαλερί «Fake space» του Πεκίνου. Με έργα της δικής μας Μαριάννας Ιγνατάκη, απόφοιτης του 1995. «Ο τίτλος προέκυψε από το κείμενο που έγραψε η Αρετή Λεοπούλου, ιστορικός τέχνης, στον κατάλογο της έκθεσης που σχεδιάστηκε από το Pixology studio. Το κείμενο μιλάει για τη δουλειά μου, παρομοιάζοντάς την με τη Σφίγγα και αναφέρεται στο ποιητικό έργο Sphinx του Oscar Wild», εξηγεί η Μαριάννα. Περισσότερα στις σελίδες 4 και 5

n «Θεωρώ τον εαυτό μου πλούσιο. Αν λάβουμε υπόψη ότι

σήμερα ο προσωπικός χρόνος είναι πολύτιμος, είμαι πλούσιος. Έχω την πολυτέλεια να κάνω ό,τι θέλω με τον χρόνο μου και αυτό μου αρκεί », δηλώνει στη σελίδα 7 και στον Ανέστη Κουρίδη ο μουσικός Γιώργος Χαρατζόγλου (‘89). Μικρός άκουγε Beatles και τα πρώτα του βήματα στη μουσική τα έκανε με τον καθηγητή της μουσικής στη ΓΣΘ κ. Korf. n Στη σελίδα 8 μπορείτε να διαβάσετε τις φετινές επιτυχίες των τελειοφοίτων της ΓΣΘ και στη σελίδα 9 τις εντυπώσεις της μαθήτριας της 11c Ελευθερίας Παντέλα από την επίσκεψη της τάξης της στο Άαχεν και στο ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. n Η ελληνική ταβέρνα στη Γερμανία είναι μια παλιά και ενδιαφέρουσα ιστορία. Η Μαρία Σαρηγιαννίδου από το Μόναχο γράφει για το τι συμβαίνει αυτήν την περίοδο σε μια «ιν» ταβέρνα της Βαυαρίας, ενώ η Μαρία Τοπάλη β λέπει με κριτικό μάτι ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε για το θέμα (σελίδες 10 και 11)

n Στις σελίδες 18 και 19 ο Ανέστης Κουρίδης θυμάται τις φετινές Κάνες και τις γερμανικές ταινίες που παίχτηκαν εκεί και εξηγεί γιατί η παρουσία δυο ηχηρών ονομάτων, όπως ο Johnny Depp και Angelina Jolie, δεν αποτελούν εγγύηση για την ποιότητα μιας ταινίας. n Ο Απόστολος Βαρνάς μας εξηγεί στη σελίδα 16 τι έχει το φεστιβάλ «Primavera» και έχει γίνει τόσο ελκυστικό, ενώ η δερματολόγος Μπέττυ Λαζαρίδου (σελίδα 21) απαντά στο ερώτημα να υπάρχει πρόληψη για το μελάνωμα. n Και όπως πάντα τα νέα των αποφοίτων: από το καλοκαιρινό μας πάρτι στις σελίδες 14 και 15 μέχρι τις διακρίσεις που πέτυχαν διάφοροι παλιοί μαθητές της ΓΣΘ (σελίδα 22). Μην ξεχάστε και την προτελευταία ανάποδη σελίδα (23). Με μερικές καλές ατάκες. πως ειπώθηκαν από το Λόλα Τότσιου, το Γιώργο Κωνσταντίνου και του μπασκετμπολίστα του Παναθηναϊκού Μάικ Μπατίστ.

n Θεωρείται ο Γερμανός Λαζόπουλος, αν και αυτοί που παρακολούθησαν την παράσταση που έδωσε στη ΓΣΘ, υποστηρίζουν ότι είναι κλάσεις καλύτερος. Ο λόγος για τον Γερμανό καμπαρετίστα Ούρμπαν Πριόλ, που λίγες ώρες μετά τη συναυλία του στη Θεσσαλονίκη μίλησε στο ΣΑΓΕΣ-Themen (σελίδες 12 και 13).

Τριμηνιαια εκδοση του συλλογου αποφοιτων τησ γερμανικησ σχολησ θεσσαλονικησ Διανέμεται δωρεάν σε 2.500 αντίτυπα Ιδιοκτήτης: Σύλλογος Αποφοίτων της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης Εδρα: Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης, 9ο χλμ. Πυλαίας-Θέρμης, ΤΘ 51, Φοίνικας, 55102 Θεσσαλονίκη, τηλ: 2310-475-900-2 Εκδότης και υπεύθυνος έκδοσης: Νίκος Οικονόμου, www.sages.gr, email: info@sages.gr Διοικητικό Συμβούλιο: Πρόεδρος: Νίκος Οικονόμου (‘81), Αντιπρόεδρος: Μαρία Σαρηγιαννίδου (’05), Γενική γραμματέας: Xριστίνα Μαραντέλου (’03), Ταμίας: Μαρία Καλλιδοπούλου (’63), Ειδικός γραμματέας: Δημήτρης Φινοκαλιώτης (‘98), Μέλη: Δημήτρης Γάγαλης (΄78), Νικολέτα Σίμου (`65), Γιώργος Γεωργιάδης (`89), Κώστας Παπαμαυρουδής (`62). Συντακτική Επιτροπή: Τόλης Βαρνάς (‘81), Μιχάλης Γουδής (‘04), Δήμητρα Δημητρακοπούλου (‘95), Ανέστης Κουρίδης (‘95), Τατιάνα Λιάνη (‘90), Χριστίνα Μαραντέλου (‘03), Κάση Τσιτουρίδου (‘90), Νάστια Χατζηγώγα (‘98) Εκτύπωση βιβλιοδεσία: Γραφικές τέχνες Μ. Τριανταφύλου (’77)


3 Της σύνταξης

Ελπιδοφόρα μηνύματα Υπάρχουν και ελπιδοφόρα μηνύματα στην Ελλάδα του 2011. Μπορεί η χώρα να βρίσκεται εδώ και μήνες με το ένα πόδι στη χρεοκοπία, όμως δε λείπουν και οι φωτεινές εξαιρέσεις που μας κάνουν να είμαστε που και που αισιόδοξοι. Η Μαριάννα Ιγνατάκη, που παρουσιάζουμε σήμερα μέσα από τις σελίδες του ΣΑΓΕΣ-Themen και κοσμεί το εξώφυλλο του περιοδικού μας, είναι μια από αυτές τις καλές περιπτώσεις. Αποφοίτησε το 1995 από το γερμανικό, στη συνέχεια σπούδασε Καλές Τέχνες στο Σαιντ Ετιέν της Γαλλίας και μετά μαζί με μια συνομήλική της άνοιξε στη Θεσσαλονίκη ένα εργαστήριο ζωγραφικής για παιδιά και νέους ανθρώπους. Κάποιες ευνοϊκές συγκυρίες τής έδωσαν την ευκαιρία να βρεθεί στο Πεκίνο, όπου μέσα σε λίγους μήνες κυριολεκτικά μεγαλούργησε. Διοργάνωσε μια ατομική έκθεση με δικά της έργα και επιλέχτηκε από ένα μεγάλο Εθνικό Μουσείο της Κίνας για να συμμετάσχει σε μια ομαδική έκθεση δέκα όλο κι όλο καλλιτεχνών που θα παρουσιαστεί σε διάφορες πόλεις της Κίνας. Η Μαριάννα είναι ένα πρόσωπο που μας δίνει ελπίδα. Ένα άλλο τέτοιο πρόσωπο είναι και ο Γιάννης Τοσουνίδης. Ο Γιάννης ήταν μέχρι πριν από λίγες ημέρες ο πρόεδρος του μαθητικού συμβουλίου του λυκείου στην τάξη των φετινών τελειοφοίτων της ΓΣΘ. Οσοι τυχεροί παρακολούθησαν την τελετή αποφοίτησης, που έγινε πριν από μερικές ημέρες, τον άκουσαν να εκφωνεί τον αποχαιρετιστήριο λόγο από τη μεριά των μαθητών. Οι συμμαθητές του τον χειροκρότησαν με πάθος, αλλά σίγουρα επειδή τον ήξεραν απ’ όλα αυτά τα χρόνια μάλλον δεν εξεπλάγησαν για την ποιότητα της ομιλίας του. Οι υπόλοιποι μάλλον έμειναν άφωνοι. Και γι΄ αυτά που είπε, που περιείχαν μια σπάνια

O Γιάννης Τοσουνίδης

ωριμότητα για ένα παιδί 18 χρονών στο να περιγράφει τη σχέση του με το σχολείο και το μέλλον της γενιάς του, αλλά και για τον τρόπο του. Είχε μπροστά του δεκάδες χειρόγραφες σελίδες, αλλά προτίμησε να μιλήσει απ’ έξω. Όπως έκανε και στις εκδηλώσεις του ΜUN, που είναι το μοντέλο του ΟΗΕ για τους νέους ανθρώπους. Χωρίς να κάνει ούτε ένα συντακτικό λάθος, χωρίς να κομπιάσει καθόλου, πέρασε το μήνυμα που ήθελε. Ο Γιάννης είναι σίγουρα μια λαμπερή περίπτωση για την Ελλάδα που έρχεται. Ας κρατήσουμε αυτό το αισιόδοξο μήνυμα για το καλοκαίρι που ξεκινά…


4 Συνέντευξη

Μαριάννα Ιγνατάκη (’95)

Μια σφίγγα από τη Θεσσαλονίκη στο Πεκίνο… Του Νίκου Οικονόμου (’81), noikonomou@ekdotiki.gr

Σ

ίγουρα δεν είναι πολλοί οι Έλληνες καλλιτέχνες που έχουν κάνει εκθέσεις στο Πεκίνο. Μια Θεσσαλονικιά γραφίστρια, η Μαριάννα Ιγνατάκη, απόφοιτος του 1995 της ΓΣΘ, με σπουδές στη σχολή Καλών Τεχνών στο Σαιντ Ετιέν, κατάφερε τον φετινό Απρίλιο να πραγματοποιήσει μια ατομική έκθεση στη μεγαλούπολη της Ασίας. Σε μια γκαλερί ιδιοκτησίας ενός Κινέζου, που σπούδασε στη Δύση και μιας Ταϊβανέζας, έκανε την πρώτη της έκθεση, παρουσιάζοντας σχέδια που δημιούργησε με ξυλομπογιές και χρωματιστά μολύβια, που όπως λέει η ίδια είχε και μεγάλη επιτυχία. Ύστερα από παρότρυνση ενός φίλου της Έλληνα, που εργάζεται ως λέκτορας στο τμήμα design του πανεπιστημίου του Πεκίνου, ξεκίνησε τη μεγάλη περιπέτεια πριν από ένα χρόνο, γιατί όπως γρήγορα κατάλαβε οι Κινέζοι είναι η ανερχόμενη δύναμη στον χώρο της τέχνης. Μπορεί ακόμη να είναι επιφυλακτικοί στην κενοτόμες απόψεις, αλλά κυριολεκτικά ρουφούν τις ιδέες που έρχονται από το εξωτερικό και τις αντιγράφουν. Ετσι πήρε τη μεγάλη απόφαση… Oταν την ρωτάμε ποια είναι η τεχνική της, απαντά χωρίς περιστροφές: «Δουλεύω με χρωματιστά


5

μολύβια σε μικρά και μεγάλα format. Ξεκινάω πάντα με ένα εξωτερικό περίγραμμα και μετά ξανασχεδιάζω σιγά-σιγά το μέσα και γεμίζω τη φιγούρα σε επίπεδα, ολοκληρώνοντας πρώτα αυτό που έχει τη μεγαλύτερη σημασία για μένα». Η έκθεσή της, που περιελάμβανε 19 έργα, παρουσιάστηκε στην γκαλερί «Fake space» του Πεκίνο και είχε τον τίτλο «Sphinx». «Ο τίτλος προέκυψε από το κείμενο που έγραψε η Αρετή Λεοπούλου, ιστορικός τέχνης και curator στο Κρατικό Μουσείο Σύγχρονης Τέχνης Θεσσαλονίκης, στον κατάλογο της έκθεσης που σχεδιάστηκε από το Pixology studio. Το κείμενο μιλάει για τη δουλειά μου, παρομοιάζοντάς την με τη Σφίγγα και αναφέρεται στο ποιητικό έργο Sphinx του Oscar Wild», εξηγεί η Μαριάννα.. Το Πεκίνο είναι μια πόλη που αλλάζει συνέχεια. Όπως συχνά λέει «κοιτά κανείς από το παράθυρο της πολυκατοικίας που μένει και βλέπει δίπλα του καινούργιους ουρανοξύστες να κτίζονται και ολόκληρα οικοδομικά τετράγωνα να αλλάζουν». Πολλά τα «συν», αλλά και ουκ ολίγα τα πλην. Στα αρνητικά όπως λέει και η ίδια η τεράστια ατμοσφαιρική μόλυνση, που οφείλεται στην αλματώδη ανάπτυξη, στο ότι υπάρχουν εργοστάσια που βρίσκονται εντός της πόλης αλλά και στην οικοδομική ανάπτυξη. Στα πλην και οι μεγάλες ταξικές διαφορές που φαίνονται ακόμη και στο δρόμο. «Υπάρχουν άνθρωποι που ζουν με 30 ευρώ το μήνα. Υπάρχουν άνθρωποι που έρχονται από την επαρχία για να δουλέψουν στο Πεκίνο και αμοίβονται ελάχιστα με αποτέλεσμα να ζουν σε κοντέινερ και κυριολεκτικά ως σκλάβοι. Υπάρχει και η τεράστια μεσαία τάξη που τώρα αναπτύσσεται. Πολλοί πιστεύουν ότι οι κινέζοι πολίτες που την αποτελούν είναι ένα είδος φούσκας, που κάποια στιγμή θα σκάσει. Με πολλές πιστωτικές κάρτες, που τις προμηθεύονται ακόμη και για

να αγοράσουν κινητά, με πολλά δάνεια και ζώντας ιδιαίτερα καταναλωτικά. Έχουν δε τρέλα με τα ρούχα και τις γνωστές ευρωπαϊκές μάρκες», εξηγεί. Απέναντι σε όλα αυτά η Μαριάνα γνώρισε και τις πολλές καλές πλευρές των Κινέζων, που δεν έχουν το στήσιμο των Δυτικών και είναι ιδιαίτερα φιλικοί. «Είναι ανοικτοί και φιλικοί και απέναντι στους ξένους, αλλά ιδιαίτερα σε εμάς τους Έλληνες που κυριολεκτικά μάς θαυμάζουν. Όλοι γνωρίζουν την Αθήνα λόγω της Ολυμπιάδας και δεν είναι σπάνιο να ακούς τη φράση ‘’μα εσύ ζεις στην πιο όμορφη χώρα του κόσμου’’. Καμία σχέση με αυτά που αυτήν την περίοδο λέγονται για την Ελλάδα στον υπόλοιπο κόσμο», συμπληρώνει με νόημα. Θεωρεί μάλιστα ότι οι Κινέζοι μοιάζουν με τους Έλληνες. «Βγαίνουν έξω να φάνε συχνά, πηγαίνουν στα δικά τους ταβερνάκια και πίνουν κάτι σαν το δικό μας τσίπουρο», σημειώνει, ενώ απαντώντας στο ερώτημά μας για το να είναι ως χαρακτήρες κλειστοί, απαντά αρνητικά. «Καθόλου δεν ισχύει αυτό. Έχουν το αίσθημα της κοινότητας και της αλληλεγγύης», δηλώνει. Κάτι που και η ίδια αισθάνθηκε πολλές φορές τόσο στις συναναστροφές της όσο και στα μαθήματα «kendo» (η γνωστή πολεμική τέχνη του Σαμουράι), τα οποία παρακολουθεί στο Πεκίνο. Τι φέρνει η επόμενη ημέρα για τη Μαριάνα στην κινεζική πρωτεύουσα; Μια δεύτερη έκθεση. Αυτή τη φορά ομαδική, καθώς η απόφοιτός μας επιλέχτηκε από το Εθνικό Μουσείο της Κίνας να είναι ένας από τους δέκα καλλιτέχνες, τα έργα των οποίων θα παρουσιαστούν στο κινέζικο ίδρυμα. Θέμα της έκθεσης που θα παρουσιαστεί στα τέλη του έτους τόσο στο Πεκίνο και τη Σαγκάη όσο και σε άλλες πόλεις της Κίνας θα είναι ο δράκος. Και η Μαριάνα έχει ήδη κάποιες ωραίες ιδέες στο μυαλό της για τη συμμετοχή της.


6 σημειωματάριο ΣΑΓΕΣ

Η Γενική Συνέλευση του ΣΑΓΕΣ Ανανέωση μέσα από τη συνέχεια προέκυψε στην τελευταία εκλογοαπολογιστική Γενική Συνέλευση του ΣΑΓΕΣ, που έγινε το Μάιο. Στη συνέλευση τέθηκαν διάφορα θέματα που απασχολούν τους απόφοιτους, όπως η νέα δομή του σχολείου και η αναγνώριση του Abitur στις διαδικασίες του ΑΣΕΠ, ενώ συζητήθηκαν και ζητήματα που αφορούν στην καλύτερη λειτουργία του συλλόγου, καθώς και στην ενεργητικότερη συμμετοχή των αποφοίτων στις διαδικασίες του ΣΑΓΕΣ. Κατά τη διάρκεια της συνάντησης ο μέχρι τότε πρόεδρος του ΣΑΓΕΣ Ορέστης Καλογήρου (‘78) γνωστοποίησε στο σώμα την απόφασή του να μην ξαναβάλει υποψηφιότητα, έτσι ώστε να υπάρξει ανανέωση στο ΔΣ. Επίσης διαβεβαίωσε τους παρευρισκομένους ότι ο ίδιος θα παραμείνει κοντά στον ΣΑΓΕΣ και στη δράση του συλλόγου μας. Η Γενική Συνέλευση ευχαρίστησε τον Ορέστη Καλογήρου που διετέλεσε επί πέντε χρόνια πρόεδρος του ΣΑΓΕΣ για τη συνεισφορά του στην επαναδραστηριοποί-

mailbox

Μην ξεχνάτε τις συνδρομές σας για τον ΣΑΓΕΣ. O ΣΑΓΕΣ μπορεί να λειτουργήσει και να επεκτείνει τις δραστηριότητές του μόνο αν στηριχθεί οικονομικά από τα μέλη του. Για την πληρωμή των συνδρομών υπάρχει τραπεζικός λογαριασμός στην Τράπεζα Πειραιώς με αριθμό 5202030638212. Όσες και όσοι το επιλέξουν παρακαλούμε να δηλώσουν στο καταθετήριο το όνομά τους. Επίσης υπάρχει η δυνατότητα να πλη-

ηση του συλλόγου. Στο τέλος της Γενικής Συνέλευσης έγινε ψηφοφορία και την εκλογή του νέου ΔΣ. Σύμφωνα με τα αποτέλεσμα της ψηφοφορίας εκλέχτηκαν οι εξής: Νίκος Οικονόμου (απόφοιτος του ‘81) που έλαβε 32 ψήφους, Μαρία Σαρηγιαννίδου (`05) και Μαρία Καλλιδοπούλου (`63) που έλαβαν από 27 ψήφους, Χριστίνα Μαραντέλου (`03) με 26 ψήφους, Δημήτρης Φινοκαλιώτης (`98) με 20 ψήφους, Δημήτρης Γάγαλης (`78) με 19 ψήφους, Νικολέτα Σίμου (`65) με 18 ψήφους, Γιώργος Γεωργιάδης (`89) με 17 ψήφους και Κώστας Παπαμαυρουδής (`62) με 15 ψήφους. Αυτό σημαίνει ότι από τις εκλογές προέκυψε σημαντική ανανέωση του ΔΣ, καθώς πέντε από τα εννέα μέλη του εκλέγονται για πρώτη φορά. Νέο Προεδρείο Στην πρώτη του συνεδρίαση το ΔΣ συγκροτήθηκε σε σώμα ως εξής: Πρόεδρος ο Νίκος Οικονόμου (‘81), αντιπρόεδρος η Μαρία Σαρηγιαννίδου (`05), ταμίας η Μαρία Καλλιδοπούλου (`63), γενική γραμματέας η Χριστίνα Μαραντέλου (`03), ειδικός γραμματέας ο Δημήτρης Φινοκαλιώτης (`98) και μέλη οι Δημήτρης Γάγαλης (΄78), Νικολέτα Σίμου (`65), Γιώργος Γεωργιάδης (`89) και Κώστας Παπαμαυρουδής (`62). Να σημειωθεί ότι η συγκρότηση του ΔΣ έγινε όπως και τα προηγούμενα χρόνια σύμφωνα με τη ρώσετε τη συνδρομή σας απευθείας στην ταμία του ΣΑΓΕΣ, Μαρία Καλλιδοπούλου (τηλ: 2310 257 390 και 6942-464-676) στο ταξιδιωτικό γραφείο «Maas Travel» (Καλαποθάκη 3, στον 1ο όροφο). Το ποσό είναι 30 ευρώ για την ετήσια συνδρομή. Τα ολοκληρωμένα στοιχεία του λογαριασμού είναι τα εξής: Λογαριασμός Τράπεζα Πειραιώς: 5202030638212 ΙΒΑΝ: GR3201722020005202030638212 SWIFT CODE: PIR BGR AA FAVOR 01 2202 AGELAKI BRANCH IN THESSALONIKI Σχόλια. Περιμένουμε τα σχόλιά σας, τα νέα και τις ιδέες σας για το επόμενο τεύχος του «ΣΑΓΕΣ-Themen», που θα είναι το 19ο και θα κυκλοφο-

σειρά εκλογής που προέκυψε από τη Γενική μας Συνέλευση. Στις πρώτες τρεις συνεδριάσεις του ΔΣ χαράχτηκαν και οι βασικές γραμμές για την πορεία του ΣΑΓΕΣ την επόμενη τριετία. Σε αυτά συμπεριλαμβάνονται η ανανέωση και η αναβάθμιση της ιστοσελίδας του ΣΑΓΕΣ (www.sages.gr), έτσι ώστε να γίνει πιο διαδραστική και η έκδοση ενός επαγγελματικού καταλόγου του συλλόγου. Ο κατάλογος θα περιλαμβάνει όσα μέλη του ΣΑΓΕΣ επιθυμούν να συμπεριληφθούν σε αυτό και θα περιέχει ένα πολύ σύντομο βιογραφικό και τα στοιχεία επικοινωνίας του κάθε αποφοίτου. Για το σκοπό αυτό το ΔΣ του ΣΑΓΕΣ θα ενημερώσει αναλυτικά όλους τους απόφοιτους. Το μπάσκετ Θα συνεχιστεί και φέτος η ελεύθερη χρήση του κλειστού γυμναστηρίου του σχολείου για τις ανάγκες του ΣΑΓΕΣ. Όσοι από τους απόφοιτους επιθυμούν να παίξουν μπάσκετ παρακαλούνται να επικοινωνήσουν με τα μέλη του ΔΣ που έχουν ορισθεί ως υπεύθυνοι των αθλητικών Δημήτρη Φινοκαλιώτη (τηλέφωνο: 6944-777231) και Δημήτρη Γάγαλη (τηλέφωνο: 6947-883-840) για να τους ενημερώσουν σχετικά. Το ραντεβού είναι κάθε Τετάρτη από τις 7 μέχρι τις 9 το βράδυ. Να σημειωθεί ότι η χρήση του γυμναστηρίου από τον ΣΑΓΕΣ θα ξεκινήσει από τον Οκτώβριο. ρήσει στα τέλη Σεπτεμβρίου. Oι ενοχλήσεις σας είτε ηλεκτρονικά (στο e-mail noikonomou@ekdotiki.gr) είτε τηλεφωνικά (Νίκος Οικονόμου, 2310-779117 και 6976-278-213, Δήμητρα Δημητρακοπούλου, 6936-713-727). Όλες οι πληροφορίες θα αξιοποιηθούν! Γι΄ αυτούς που θέλουν να διαφημιστούν στο επόμενο τεύχος θα πρέπει να μας ενημερώσουν μέχρι τις αρχές Σεπτεμβρίου. Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: Η συλλογή των e-mails των αποφοίτων συνεχίζεται. Έχουμε ξεπεράσει τα 1200 mails και προχωρούμε ακάθεκτοι. Για οποιαδήποτε καινούργια ηλεκτρική διεύθυνση αποφοίτου ενημερώστε μας στα info@sages.gr. Για να φτάνουμε σε ακόμη περισσότερους αποφοίτους…


7 Πρόσωπα

Γιώργος Χαρατζόγλου (’89): ένας πολυσύνθετος μουσικός Του Ανέστη Κουρίδη (‘95), akouridis@etemko.gr

Κάποιες φορές είναι αναζωογονητικό να εμφανίζονται ολοζώντανα κλισέ μπροστά σου, ίσως επειδή η αίσθηση που σου προσδίδουν είναι αυτή της παιδικής αφελούς ασφάλειας, ίσως επειδή είναι ευχάριστο στην εποχή μας όπου πλέον όλα – αναγκαστικά ή και καταναγκαστικά – αμφισβητούνται, μικρά τμήματα της πραγματικότητάς μας να είναι προβλέψιμα και οικεία. Έτσι ένιωσα όταν ένα απόγευμα Πέμπτης μου άνοιξε την πόρτα του σπιτιού του ο Γιώργος Χαρατζόγλου (’89), μουσικός στο επάγγελμα. Η εικόνα που αντίκρισα πίσω από τον Γιώργο ήταν ακριβώς αυτό που περίμενα από σπίτι μουσικού. Ράφια γεμάτα μουσική, 4-5 κιθάρες και άλλα έγχορδα πάνω στα καθίσματα, 2 πλήκτρα και κάτι ντραμς στημένα και έτοιμα για χρήση δίπλα από έναν, πανταχού παρόντα πλέον, αναμμένο υπολογιστή. Και σε πρώτο πλάνο, ο ίδιος ο Γιώργος με καθαρό και εγκάρδιο βλέμμα. Με τέτοια θετική προδιάθεση ξεκίνησε η αφήγησή του για την επαγγελματική του πορεία. Το πρώτο σημαντικό γεγονός σε αυτήν ήταν ήδη στην ηλικία των 10 ετών, όταν πρωτοάκουσε Beatles και αμέσως αποφάσισε ότι αυτό που άκουγε ήταν το μέλλον του. Από εκεί και μετά όλα ακολούθησαν μία φυσική ροή, όπως και ο τρόπος που μου τα περιέγραψε. Στο Γυ-

μνάσιο είχε ήδη μάθει να παίζει κιθάρα, και αυτό έκανε και στη ΓΣΘ στην τάξη του κ. Korf. Στο Λύκειο, προσπάθειες για εμφανίσεις και σχηματισμό γκρουπ, ο οποίος ήρθε τελικά μετά από την αποφοίτηση, με τον σχηματισμό των «Δίλημμα» το 1992 για περίπου 2 χρόνια. Την περίοδο 1995 με 2000, μετά από πλέον πολυετή ενασχόληση με το χώρο, συλλογή εμπειριών και γνωριμιών, συνεργάστηκε με τον Μανώλη Φάμελλο σε σταθερή βάση ως μουσικός και ενορχηστρωτής. Μετέπειτα, εκτός αυτής της συνεργασίας έχουν πραγματοποιηθεί αρκετές προσωπικές επαγγελματικές επιτυχίες: [2004] Προσωπικός δίσκος [2005] Παραγωγή-ενορχήστρωση Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης, Συμπαραγωγή-ενορχήστρωση και σύνθεση μουσικής στην ταινία «5 λεπτά ακόμη» με το Γιώργο Δημητριάδη [2006] Παραγωγή-ενορχήστρωση Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης και συμμετοχή με τραγούδι «Το σωστό είναι λάθος» [2005 έως και σήμερα] Δημιουργία και συμμετοχή σε πολλαπλές εμφανίσεις με το γκρουπ «Γιώργος Χαρατζόγλου και 360ο», Μουσική της ταινίας «Όλα θα πάνε καλά», ετοιμάζεται για διάθεση ο δεύτερος δίσκος με τους «360ο» και συνεργασία με Jessica Kilroy σε επίπεδο ενορχήστρωσης Δεν θα μπορούσα να παραλείψω, βέβαια, και κάποια ερώτηση για το μέλλον, για την οποία όμως, εντελώς φυσιολογικά, αρκεστήκαμε αμφότεροι στη δήλωση του Γιώργου ότι προς το παρόν έχει κάνει μία στροφή προς τον αγγλόφωνο στίχο, γεγονός το οποίο τον έχει οδηγήσει σε πολύ γόνιμη συγγραφική περίοδο. Για το απώτερο μέλλον... Προσωπικά, η ατάκα που μου εντυπώθηκε : «Θεωρώ τον εαυτό μου πλούσιο. Αν λάβουμε υπόψη ότι σήμερα ο προσωπικός χρόνος είναι πολύτιμος, είμαι πλούσιος. Έχω την πολυτέλεια να κάνω ό,τι θέλω με τον χρόνο μου [...] και αυτό μου αρκεί [...]».

i http://www.myspace.com/georgeharatzoglou http://www.myspace.com/georgeharatzoglou360 http://www.reverbnation.com/georgeharatzoglou360 http://soundcloud.com/george-haratzoglou


8 DST Kiste

Οι μαθήτριες στόχευσαν ψηλά To 2011 αποτέλεσε άλλη μια καλή χρονιά για τους φετινούς τελειόφοιτους της ΓΣΘ, που διέπρεψαν στις πανελλήνιες εξετάσεις του 2011. Οι αριστούχοι ήταν ουκ ολίγοι, ενώ δεν έλειψαν και οι μεγάλες βαθμολογίες. Συγκεκριμένα σε σύνολο 56 μαθητών, που συμμετείχαν στις φετινές πανελλήνιες εξετάσεις, οι 11 αρίστευσαν (δηλαδή συγκέντρωσαν βαθμό πρόσβασης μεταξύ 18 και 20), γεγονός που ανεβάζει το ποσοστό των αριστούχων του σχολείου

για τη φετινή χρονιά στο 19,6%. Το νούμερο αυτό είναι κατά πολύ υψηλότερο από το μέσο όρο των αριστούχων σε όλη την Ελλάδα, που όπως προκύπτει από τα στατιστικά αποτελέσματα που ανακοίνωσε το υπουργείο παιδείας, έπεσε φέτος σημαντικά και κυμάνθηκε πανελλαδικά στο 11,1%. Να σημειωθεί ότι συνολικά 27 μαθητές και μαθήτριες της ΓΣΘ πέτυχαν βαθμό πρόσβασης μεγαλύτερο του 17. Μάλιστα δύο μαθήτριες της ΓΣΘ πέτυχαν βαθμό πρόσβασης μεγαλύτερο του 19. Η Σοφία Γεωργιάδου συγκέντρωσε 19,43, έναν βαθμό που ήταν από τους υψηλότερους στη Θεσσαλονίκη και η Γεωργία Βακασίρα συγκέντρωσε βαθμό πρόσβασης 19. Η Σοφία Γεωργιάδου στοχεύει στο τμήμα φιλολογίας του ΑΠΘ και φαίνεται ότι με βάση τους βαθμούς της θα το πετύχει. «Καθημερινά και απλά πράγματα της ηλικίας μου δεν κατάφερα να τα χαρώ όσο ήθελα. Ωστόσο πιστεύω ότι τώρα ως φοιτήτρια θα έχω το χρόνο», δηλώνει η Σοφία,

που όπως λέει είχε βρει ένα τρόπο για να ηρεμεί και να συγκεντρώνεται: την κωπηλασία. Τα καλά νέα πάντως για τους φετινούς τελειόφοιτους δεν περιορίζονται στα αποτελέσματα των πανελληνίων. Κι αυτό γιατί δύο μαθήτριες της ΓΣΘ εξασφάλισαν υποτροφίες DAAD για πτυχιακές σπουδές στη Γερμανία. Πρόκειται για την Άννα Μπάγιου και την Ασημίνα Παπαδοπούλου. Η εξασφάλιση δύο υποτροφιών DAAD αποτελεί μεγάλη επιτυχία για τη ΓΣΘ, καθώς και πέρσι τρεις μαθητές της είχαν καταφέρει να εξασφαλίσουν αντίστοιχη υποτροφία. Επιτυχία και το ότι μέσα σε δύο χρόνια συνολικά πέντε μαθητές και μαθήτριες της ΓΣΘ πήραν υποτροφίες DAAD, καθώς -όπως προκύπτει από τη σχετική στατιστική- κάτι τέτοιο πέτυχαν ελάχιστα γερμανικά σχολεία στον κόσμο. Μεγάλη ζήτηση στις εγγραφές Συνεχίζονται οι εγγραφές για τα προπαρασκευαστικά τμήματα εκμάθησης της γερμανικής γλώσσας για το σχολικό έτος 2011-12. Τα τμήματα αφορούν μαθητές, που τον Σεπτέμβριο θα φοιτούν στην ΣΤ’ τάξη του δημοτικού και ενδιαφέρονται να εισαχθούν στην πρώτη τάξη του γυμνασίου της Γερμανικής Σχολής το Σεπτέμβριο του 2012. Τα μαθήματα για τα προπαρασκευαστικά θα ξεκινήσουν το φετινό Οκτώβριο και θα γίνονται δύο φορές την εβδομάδα, τις απογευματινές ώρες. Όσο για τα δίδακτρα των προπαρασκευαστικών μαθημάτων για το σχολικό έτος 2011-12 έχουν καθοριστεί στα 1250.- ευρώ (συν 180.- ευρώ η εγγραφή). Τα κανονικά σχολικά δίδακτρα κατά της διάρκεια της φετινής σχολικής χρονιάς κυμάνθηκαν στα 3.742.- ευρώ για όλες τις τάξεις και στα 3.140.- για τον παιδικό σταθμό. Να σημειωθεί ότι η ζήτηση τόσο για τα προπαρασκευαστικά μαθήματα που οδηγούν στο γυμνάσιο της ΓΣΘ όσο και για τις θέσεις του παιδικού σταθμού και του δημοτικού, που άνοιξαν με τη νέα δομή του σχολείου, παραμένει ιδιαίτερα μεγάλη. Ηδη για τα προπαρασκευαστικά μαθήματα της επόμενης χρονιάς έχουν εγγραφεί 108 μαθητές, αριθμός που είναι μεγαλύτερος απ’ ό,τι ο περσινός.

ατζέντα Ουκ ολίγα τα φετινά μετακαλοκαιρινά ραντεβού. Πάρτε μολύβι και σημειώστε: Το Σάββατο 24 Σεπτεμβρίου διοργανώνεται από το Σύλλογο Φίλων της ΓΣΘ και με την υποστήριξη του ΣΑΓΕΣ το φετινό Oktoberfest. Στην εκδήλωση, η οποία ξεκινά από το πρωί στις εγκαταστάσεις του σχολείου, θα προσφερθεί βαρελίσια μπύρα και πολλές γερμανικές πατροπαράδοτες λιχουδιές, ενώ θα υπάρξει και μουσικό πρόγραμμα με μπάντα από τη Γερμανία. Στις 4 και 5 Νοεμβρίου θα διεξαχθεί στους χώρους της

HELEXPO η 2η ελληνογερμανική συνάντηση, στην οποία θα συμμετάσχουν πολλοί δήμαρχοι από την Ελλάδα και τη Γερμανία. Στην εκδήλωση, την οποία συνδιοργανώνουν το Γενικό Προξενείο της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη, το ελληνογερμανικό δίκτυο «περιφέρειες δήμοι, πολίτες» και πολλοί ελληνογερμανικοί σύλλογοι, θα δοθεί η δυνατότητα ανταλλαγής απόψεων για την ανάπτυξη κοινών δραστηριοτήτων σε διάφορους τομείς συνεργασίας. Περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να βρείτε στην ιστοσελίδα www.grde.eu. Σημειώστε από τώρα στην ατζέντα σας το χριστουγεννιάτικο πάρτι του ΣΑΓΕΣ, που φέτος θα γίνει την Τετάρτη, 28 Δεκεμβρίου.


9 Εμπειρία

Πιο κοντά στην Ευρώπη Της Ελευθερίας Παντέλα, μαθήτριας της 11c

Ήταν άραγε αυτές οι πέντε μέρες αρκετές για να μάθουμε τα πάντα σχετικά με τις σπουδές στα γερμανικά πανεπιστήμια; Ασφαλώς! Η καλή οργάνωση, το υπέροχο τοπίο, η ηρεμία της πόλης και η καλή διάθεση εκ μέρους όλων συνέβαλαν αποτελεσματικά στην επιτυχή διεξαγωγή αυτού του ταξιδιού. Η εκδρομή είχε κυρίως εκπαιδευτικό χαρακτήρα. Δεν έλειπαν όμως και οι παρέες, τα γέλια, το κέφι, οι εκδρομές… και πόσες ακόμα δραστηριότητες, παρά τα απρόοπτα, όπως ένα Bus-Break-Down. Ακόμα και οι πιο «δύσκολες» στιγμές αντιμετωπίστηκαν με χιούμορ και καλή διάθεση. Είμαι σίγουρη πως όλοι αποκόμισαν πάρα πολλά από αυτή την εκδρομή. Συν τοις άλλοις, ταξιδεύοντας σε τρεις χώρες της Ευρώπης -Γερμανία, Ολλανδία, Βέλγιο- είχαμε τη δυνατότητα να γνωρίσουμε νέα, όμορφα μέρη, γλώσσες και πολιτισμούς. Αναπόσπαστο κομμάτι της εκδρομής θα χαρακτήριζα αναμφίβολα την επίσκεψή μας στις Βρυξέλλες, και ειδικότερα στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο. Εκεί που λαμβάνονται όλες οι αποφάσεις των χωρών-μελών της Ευρωπαϊκής Ένωσης! Χάρη στην πολύτιμη βοήθεια της χαμογελαστής

κ. Αλτίδου καταφέραμε να αποσπάσουμε τη μοναδική ευκαιρία μιας ξενάγησης στους χώρους του Κοινοβουλίου. Έπειτα από μια ιδιαίτερα διεξοδική και ενδιαφέρουσα ενημέρωση εκ μέρους της κ. Αλτίδου, ήμασταν πια «έτοιμοι» να παρευρεθούμε στην -τόσο δημοφιλή από τα Μ.Μ.Ε.αίθουσα ολομέλειας. Μοναδική εμπειρία! Φεύγοντας με ένα σωρό ενημερωτικά έντυπα και αναμνηστικά ενθύμια, πιστεύω πως κανένας από εμάς δεν επρόκειτο να ξεχάσει εύκολα την παραμονή μας στο Ευρωκοινοβούλιο. Ευχαριστούμε πολύ την κ. Αλτίδου! Συνοψίζοντας, η εκδρομή μας στο Aachen και τις άλλες πόλεις ήταν πραγματικά -από κάθε άποψη- καταπληκτική! Οι διοργανωτές μας κατάφεραν να καλύψουν όλες τις ανάγκες και τα ενδιαφέροντα μας, να απαντηθούν όλες μας οι απορίες, να μας φέρουν πιο κοντά στην Ευρώπη και την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ένα μεγάλο ευχαριστώ λοιπόν τόσο στους διοργανωτές αυτού του προγράμματος όσο και στους συνοδούςκαθηγητές μας, κ. Hones, κ. Ohler, κ. Καζίλα, κ. Αδαμόπουλο και κ. Βιδάλη, μιας και χωρίς αυτούς δε θα μπορούσε να πραγματοποιηθεί αυτή η αξέχαστη και τόσο ευχάριστη εκδρομή.


10 Φάκελος

Υπάρχει κρίση στα ελληνικά μαγαζιά της Γερμανίας; Της Μαρίας Σαρηγιαννίδου (‘05)*

Ο «Μόλος» είναι ένα ελληνικό εστιατόριο που λειτουργεί 4,5 χρόνια σε κεντρική περιοχή του Μονάχου (Goetheplatz) και δουλεύει με Γερμανούς πελάτες. Έλληνες πηγαίνουν εκεί σχετικά λίγοι και κυρίως σε παρέες με Γερμανούς. Το μαγαζί είναι κάθε μέρα γεμάτο και ειδικά Παρασκευή και Σάββατο δεν μπορείς να βρεις τραπέζι με τίποτα χωρίς κράτηση. Κι αυτό γιατί μετά το φαγητό ανεβάζουν τη μουσική (είτε ελληνική είτε και ξένη) και οι πελάτες χορεύουν πάνω στα τραπέζια, πετώντας χαρτοπετσέτες και τέτοια. Τα ίδια ισχύουν και στο «Κάβος», ένα άλλο ελληνικό μαγαζί στο Μόναχο που θεωρείται επίσης ένα καλό εστιατόρια που πάνε πολλοί Γερμανοί. Πως συμπεριφέρονται οι Γερμανοί που πηγαίνουν σε ελληνικά μαγαζιά; Χωρίς να θέλουμε να γενικεύσουμε αυτό που φαίνεται είναι ότι ότι οι Γερμανοί εξακολουθούν να δείχνουν μεγάλη εμπιστοσύνη στα καλά ελληνικά μαγαζιά και είναι πάντα φιλικοί προς τους Έλληνες. Οπως λένε οι μαγαζάτορες με τους οποίους μιλήσαμε μετά την κρίση, δεν έχει πέσει η πελατεία ούτε η διάθεση των Γερμανών για τα ελληνικά μαγαζιά. Το μόνο που δείχνει κάποια αλλαγή λόγω της κρίσης είναι κάποια γερμανικά σχόλια που ακούγονται σε τραπέζια για το ότι οι Ελληνες πήραν τα λεφτά και γίνονται μεταξύ σοβαρού και αστείου διάφορες πλάκες. Γενικά πάντως οι Γερμανοί που συχνάζουν στα ελληνικά μαγαζιά δείχνουν να είναι κάπως ανενημέρωτοι για την κατάσταση που επικρατεί στη χώρα μας. Παρ’ όλα αυτά όπως μας διαβεβαίωσαν αρκετοί Ελληνες μαγαζάτορες η αντιμετώπιση των Γερμανών προς τους Έλληνες δεν έχει αλλάξει και εξακολουθούν να είναι φιλικοί. Τι λέει η δική μου εμπειρία στο Μόναχο, όπου βρίσκομαι εδώ και περίπου ένα χρόνο για μεταπτυχιακές σπουδές; Πράγματι στη διασκέδαση η κρίση εντός της χώρας μας και η όλη σχετική συζήτηση για τους Ελληνες δεν επηρέασε τη δουλειά στα ελληνικά μαγαζιά που δούλευαν με Γερμανούς, τα οποία και εξακολουθούν να έχουν τέτοιου είδους πελατεία. Στα οικονομικά περιοδικά και γενικώς σε άρθρα που δημοσιεύτηκαν στον τύπο και ανέβηκαν στο ίντερνετ, αναφέρονται συχνά πυκνά στην ελληνική κρίση και στον κόσμο δημιουργείται η άποψη ότι είναι πολύ άσχημα τα πράγματα στην Ελλάδα. Εμένα προσωπικά με έχουν ρωτήσει ουκ ολίγες φορές πως είναι η κατάσταση στην Ελλάδα και αν είναι τόσο άσχημα όσο συχνά γράφεται στα μίντια. Εντυπωσιακό πάντως ήταν το γεγονός ότι όταν άλλαξε ο υπουργός οικονομικών και ο Ευάγγελος Βενιζέλος πήρε τη θέση του Γιώργου Παπακωνσταντίνου η σχετική είδηση ανέβηκε στον ηλεκτρονικό πίνακα διαφημίσεων στην U-Bahn του Μονάχου....

i * Η Μαρία Σαρηγιαννίδου (‘05) κάνει εδώ και ένα χρόνο μεταπτυχιακό στο Μόναχο.


11 Φάκελος

Μια ελληνογερμανική ιστορία της ταβέρνας Της Μαρίας Τοπάλη (‘82)

Όσοι και όσες ζήσαμε στη Γερμανία, γνωρίζουμε το »πάμε «στον Έλληνα» και «διαισθανόμαστε, διαφορετικά ο καθένας, τις συνδηλώσεις του. Η γλώσσα είναι αποκαλυπτική των πολιτισμικών συμφραζομένων (ποτέ στην Ελλάδα δεν θα λέγαμε «Στον Κινέζο» - πάντοτε λέμε «πάμε για κινέζικο»). Στη Γερμανία (ή στην Αγγλία), πάμε «Στον Τούρκο» ή «Στον Ινδό». Ένας αρσενικός εξωτικός αλλοδαπός μας δεξιώνεται εξ ονόματος ενός έθνους. Ανεξάρτητα από την ονομασία της ταβέρνας με την οποία έτυχε να γειτνιάσουμε στη μεταπολεμική, τη «Δυτική», Γερμανία («Akropolis», «Knossos», «Zorbas»…), το «στον Έλληνα» υπήρξε στοιχειώδης αποτύπωση ευρύτατων πολιτισμικών σημαινόμενων: από τον ελάχιστο εθνογλωσσικό παρονομαστή, περνώντας από έναν μάλλον ταπεινό αισθητικά και γαστρονομικά μέσο όρο (=ελληνική κουζίνα), έφτασε να αγγίξει, ενίοτε, ατμοσφαιρικές, ιδιοσυγκρασιακές κορυφώσεις. Μια τέτοια σπάνια «κορυφή» επιχειρεί να περιγράψει ο βραβευμένος δημοσιογράφος της Sueddeutsche Zeitung Αλέξανδρος Στεφανίδης, Έλληνας δεύτερης γενιάς, μεγαλωμένος στην ταβέρνα των γονιών του, που μετά από μετακομίσεις και μετονομασίες βαφτίστηκε το αρχετυπικό «Beim Griechen», στην Καρλσρούη. Δεν γνωρίζουμε αν ο πατέρας Στεφανίδης έγραψε πράγματι «ιστορία», όπως υποβάλλει ο υπότιτλος του βιβλίου, που εκδόθηκε από τον ιστορικό οίκο Fischer. Ο γιος, πάντως, χαρισματικός αφηγητής, γράφει ιστορία ως συγγραφέας. Πρόκειται για μια Λωξάνδρα του μεταμοντέρνου παροικιακού ελληνισμού που διαβάζεται απνευστί, με γέλιο και με δάκρυ. Η ιδιότυπη ελληνο-γερμανική/ γερμανο-ελληνική χημεία, με τις νοσηρές και με τις ανυπέρβλητες πλευρές της, η ακροβασία της διπλής ταυτότητας, η βήμα-βήμα οικοδόμησή της από τη δύση της δεκαετίας του εξήντα μέχρι τις μέρες μας, βαίνουσα παράλληλα με όλα τα μεγάλα γεγονότα της γερμανικής πολιτικής ιστορίας της ίδιας περιόδου, πλέκονται και κυλούν αβίαστα από την πένα του Στεφανίδη. Μια ντουζίνα δίπολα (φτώχεια και ελπίδα, έρωτας και τζόγος, νοικοκυροσύνη και μπερμπαντιά, αυθορμητισμός και χοντροκοπιά, πίστη και προδοσία, ανδρισμός και ομοφυλοφιλία, Γερμανία και Ελλάδα) ανάγονται σε καμβά που θα αναδείξει και θα δοξάσει τη συνύπαρξη, τη συνοχή, την αλληλεγγύη ως την πιο θεμελιώδη υπαρξιακή επιλογή.

i Alexandros Stefanidis, Beim Griechen, Wie mein Vater in unserer Taverne Geschichte schrieb, Fischer Taschenbuch Verlag, 2010


12 Συνέντευξη

Η Μέρκελ, η Ελλάδα και το στοίχημα για μια νέα Ευρώπη Του Νίκου Οικονόμου (‘81), noikonomou@ekdotiki.gr

Μιλήσαμε μαζί στο τηλέφωνο λίγες ώρες μετά την καταπληκτική παράσταση που έδωσε ένα Σάββατο του Μαΐου στη Θεσσαλονίκη. «Είναι ο Λαζόπουλος της Γερμανίας», μου είχαν πει. Ο Ούρμπαν Πριόλ αποδείχτηκε κλάσεις καλύτερος. Όσο κουβεντιάζαμε είχε μπροστά του τη θέα της Ακρόπολης, που όπως είπε είναι πανέμορφη. Το ίδιο θετικά μίλησε και για τη Θεσσαλονίκη και τις εντυπώσεις του τόσο από την παράσταση που έδωσε στο γερμανικό σχολείο όσο και από την ίδια την πόλη. «Το βράδυ βγήκαμε και πήγαμε στα Λαδάδικα. Η βραδιά ήταν υπέροχη», σχολίασε. Τον ρωτάμε αν αποκόμισε την αίσθηση ότι γύρω του υπάρχει οικονομική κρίση και ότι οι άνθρωποι είναι ζορισμένοι. «Αυτό που κατάλαβα είναι ότι πρόκειται για μια…. χαρούμενη κρίση. Και αυτό είναι καλό, γιατί και το ανάποδο θα ήταν άσχημο. Δηλαδή να βλέπει κανείς στους δρόμους μόνο απαισιοδοξία και ερείπια», σημείωσε ο Πριόλ. Στην Ελλάδα δε βρήκε ακόμη κάποιον πολιτικό για να τον σατιρίσει στο σόου του. «Θα ρωτήσω για να πληροφορηθώ και όταν βρω το φαβορί μου σίγουρα θα τον χρησιμοποιήσω», τονίζει. Άλλαξε κάτι στην Ελλάδα, την οποία επισκέπτεται εδώ και χρόνια; «Όχι», απαντά σχεδόν άμεσα. Δεν διαπίστωσε καμία αλλαγή όσον αφορά στην καλοσύνη των Ελλήνων. Τα βέλη του βέβαια συνεχίστηκαν και κατά τη διάρκεια της συνέντευξης κατά της Άνγκελα Μέρκελ αλλά και των κακών συνηθειών της Γερμανίας. «Ακουσα ότι η Μέρκελ κατηγόρησε τους Ελληνες ότι είναι παγκόσμιοι πρωταθλητές στις διακοπές. Ξεχνά ότι αυτά τα πρωτεία τα κατέχει η Γερμανία», δηλώνει. Παρόλα αυτά θεωρεί ότι η τακτική της απέναντι στην Ελλάδα θα αλλάξει, κάτι που επιβεβαιώθηκε λίγες εβδομάδες αργότερα. Για τον περίπτωση του Στρος Καν θεωρεί ότι πρόκειται για μια καλή συνωμοσία που στήθηκε από τον Νικολά Σαρκοζί, που όπως λέει ξέρει να ακολουθεί τα μονοπάτια της Μέρκελ. «Θα ήταν πολύ αφελές να πιστεύει κανείς ότι όλα αυτά είναι απλές υποθέσεις που αποκαλύπτονται έτσι απλά. Υπάρχει παρασκήνιο από πίσω με σκοπό να πληγεί πολιτικά ο Στρος Καν», τονίζει.


13 Για τις εκλογές στη Βρέμη που έγιναν εκείνες τις μέρες σημειώνει ότι πρόκειται για ένα καταπληκτικό αποτέλεσμα «Δεν είναι και λίγο οι Χριστιανοδημοκράτες να αναδεικνύονται τρίτο κόμμα. Κάθε φορά που είμαι σε διακοπές συμβαίνει κάτι ιστορικό στη Γερμανία. Ενδιαφέρον και θετικό και το γεγονός ότι οι Φιλελεύθεροι που περίμεναν ότι θα ανακάμψουν μετά την αλλαγή στη ηγεσία του κόμματος και την αποχώρηση του Βέστερβελε δεν κατάφεραν να μπουν στο κοινοβούλιο. Από αυτήν την άποψη όλες οι προβλέψεις μου επιβεβαιώθηκαν», απαντά ο γνωστός ο καμπαρετίστας. Tον ρωτάμε γιατί σύγκρινε τη Βρέμη με την Ελλάδα.« Το κρατίδιο της Βρέμης έχει το μεγαλύτερο δημόσιο χρέος στη Γερμανίας. Από αυτήν την άποψη είναι μια ενδιαφέρουσα σύγκριση» απαντά σχεδόν μονολεκτικά. Στο ερώτημα αν έχει κάποια πρόταση για το πώς οι χώρες στην Ευρώπη θα ξαναβρούν την παλιά του αλληλεγγύη, ένα ζητούμενο το τελευταίο διάστημα στην ΕΕ, απαντά επίσης κοφτά. «Είναι πολύ απλό. Οι χώρες πρέπει να προσέχουν τα χρέη τους. Και τα μεγάλα κράτη να βοηθήσουν τα μικρά, χωρίς τα τελευταία να έρχονται και να υποστηρίζουν ‘’αχ ξέρετε πρέπει κάποιοι άλλοι να αναλάβουν τα δικά μου χρέη’’. Και τα δύο είναι εξίσου σημαντικά. Αλλά κυρίως πςρέπει να αποφασίσουν οι ισχυροί της Ευρώπης και φυσικά και η Γερμανία να βοηθήσουν τους αδύναμους», σημειώνει. «Εύκολο να λέγεται αυτό. Είναι υλοποιήσιμο;», τον ρωτάμε. «Αυτό λέει ο κοινός και υγιής τρόπος σκέψης. Ελπίζω ότι όλες οι χώρες θα βάλλουν τα δυνατά τους και θα πουν: Θέλουμε ή δε θέλουμε μια κοινή Ευρώπη και ό,τι αυτό συνεπάγεται; Αν η απάντηση είναι θετική πρέπει τότε να προχωρήσουμε» τονίζει. Τον ρωτάμε αν συμφωνεί με την άποψη ότι αυτή τη στιγμή λείπουν από την Ευρώπη οι μεγάλες πολιτικές προσωπικότητες. «Αυτό είναι σίγουρα σωστό. Αν είχαμε τη σημερινή θεσμική κατάσταση στην Ευρώπη αλλά άλλους πολιτικούς που ήταν στο στερέωμα πριν από 25 ή ίσως και 10 χρόνια τα πράγματα θα ήταν διαφορετικά. Και οι πρωτοβουλίες πιο αποφασιστικές απ’ ό,τι σήμερα όπου όλοι φοβούνται ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται ή θα ενισχύσουν τα ακροδεξιά κόμματα ή ενεργούν μόνο για να εξυπηρετήσουν τα δικά τους εσωτερικά συμφέροντα», σημειώνει. Τον ρωτάμε να μας κάνει μια πρόβλεψη για την πορεία της πολιτικής ζωής στη Γερμανία, όπου οι Χριστιανοδημοκράτες κατέγραψαν συχνά πολλές απώλειες στις πρόσφατες εκλογές και οι Πράσινοι βρίσκονται σε άνοδο. «Η καγκελάριος έκανε ένα μεγάλο στρατηγικό λάθος. Το περασμένο φθινόπωρο όταν παρουσίασε το προεκλογικό της πρόγραμμα είχε την ελπίδα ότι θα κέρδιζε μερικούς καινούργιους ψήφους, αποκλείοντας ταυτόχρονα κάθε πιθανή συνεργασία με τους Πράσινους. Φυσικά το ότι απέκλεισε κάτι, αυτό δε σημαίνει ότι δε θα το κάνει στο μέλλον. Γιατί συχνά η Μέρκελ κάνει κολωτούμπες, όπως έδειξε

και στην αλλαγή της απόφασής της για τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας. Είναι γνωστό ότι μπορεί να αλλάξει πολύ γρήγορα γνώμη. Από τη στιγμή που απέκλεισε τη συνεργασία με τους Πράσινους δεν της μένει παρά μόνο μια εναλλακτική: η συμμαχία με την εαυτό της. Και αυτό δύσκολο να πραγματοποιηθεί», επισημαίνει. «Το μέλλον θα φέρει συμμαχία του μαύρου με το πράσινο ή η συμμαχία του κόκκινου με το πράσινο;», τον ρωτάμε. «Σίγουρα σε επίπεδο κρατιδίων θα υπάρχουν και πειράματα συμμαχιών μεταξύ των Χριστιανοδημοκρατών και των Πράσινων, αλλά προς το παρόν η τάση είναι να πάμε στο μέλλον σε μια συμμαχία μεταξύ των σοσιαλδημοκρατών με τους Πράσινους ή για να το πούμε πιο σωστά σε μια συμμαχία των Πράσινων με τους Σοσιαλδημοκράτες», απαντά ο Πριόλ. Στο τέλος της συζήτησης ξαναγυρνάμε στο πολιτικό καμπαρέ. Μας λέει ότι η προετοιμασία για μια παράσταση είναι συνεχής. Εχει πάντοτε μαζί του ένα βιβλιαράκι και σημειώνει κάποια πράγματα που τα βάζει στο πρόγραμμά του. Παρόλα αυτά όταν θέλει να βρει κάτι κατά τη διάρκεια της παράστασης αυτό είναι κάτι πολύ δύσκολο. Μάλιστα στην εμφάνισή του στη ΓΣΘ έριξε ένα ποτήρι γεμάτο μπύρα πάνω στις σημειώσεις του. Ισως και γιατί εκείνη τη στιγμή ανέφερε δύο ονόματα δημοσίων προσώπων προς τους οποίους τρέφει τη λιγότερη εκτίμηση: Την καγκελάριου Ανγκελα Μέρκελ και του προέδρου της Deutsche Bank Γιόζεφ Άκερμαν «Θα ξανάρθετε στην Ελλάδα;», τον ρωτάμε. «Φυσικά», απαντά. «Ηταν μια υπέροχη εμπειρία και μια θαυμάσια παράσταση».


14 Συνέβησαν

Το καλοκαιρινό μας πάρτι Η βραδιά για το φετινό μας πάρτι ήταν σίγουρα δύσκολη. Με τις συγκεντρώσεις στο Λευκό Πύργο να δημιουργούν όλο το απόγευμα ουκ ολίγα κυκλοφοριακά προβλήματα και την πρωινή καταρρακτώδη βροχή να έχει κατεβάσει σημαντικά τις θερμοκρασίες. Παρ’ όλα αυτά η προσέλευση στο φετινό μας πάρτι, που έγινε στο «Maison Chrystal» την Παρασκευή, 3 Ιουνίου, ήταν μεγάλη και ξεπέρασε τις προσδοκίες μας. Γιατί δεν ήταν εύκολη η απόφαση που πήραμε για να μετακομίσουμε -για φέτος τουλάχιστον- από το σχολείο, όπου εδώ και τέσσερα χρόνια κάναμε την καλοκαιρινή μας συνάντηση. Πέρσι λόγω του καιρού (έβρεχε καταρρακτωδώς μέχρι τις 10 το βράδυ) η προσέλευση των αποφοίτων στο καλοκαιρινό πάρτι δεν ήταν μεγάλη, με αποτέλεσμα το τελικό ταμείο να μην ιδιαίτερα θετικό. Επίσης κάθε χρονιά ο καιρός παραμένει ένας αστάθμητος παράγοντας, που μας δημιουργεί πολλούς πονοκεφάλους. Ετσι αποφασίσαμε φέτος να μετακομίσουμε στο γνωστό μαγαζί της παραλίας, όπου στο παρελθόν έχουμε ξανασυναντηθεί για τα χριστουγεννιάτικα πάρτι μας. Η προσέλευση όπως είπαμε ήταν μεγάλη, με τις δεκαετίες του 1980 και του 1990 να δίνουν δυναμικά το παρών. Μαζί μας στο πάρτι ήταν κι ο βουλευτής Θεσσαλονίκης Σταύρος Καλαφάτης, που ήρθε στην εκδήλωση και συνομίλησε με πολλούς αποφοίτους. Ραντεβού του χρόνου.


15


16 feuilleton ΜΟΥΣΙΚΗ

Πριμαβέρα 2011: Ενα φεστιβάλ που γιγάντωσε Του Απόστολου Βαρνά (‘81), http://www.myspace.com/apo63

Όλοι όσοι αποφασίζουν να πάνε στο Πριμαβέρα, το μεγάλο φεστιβάλ μουσικής που διοργανώνεται κάθε Μάιο στην Βαρκελώνη, κάνουν έγκαιρα το κουμάντο τους με τις ανάλογες θυσίες. Όποιος έχει πάει έστω και για μία φορά, όλο και κάποιους κολλητούς του θα παρασύρει. Φυσικά το φεστιβάλ έχει πάρει και την ανάλογη δημοσιότητα πλέον. Οσο για τους Καταλανούς είναι κάτι σαν τους Γερμανούς της Νότιας Ευρώπης. Δηλαδή, αν δεν έχεις το σωστό βραχιολάκι, το οποίο εφοδιάζεται ο καθένας που αγοράζει εισιτήριο, τρως πόρτα μεγαλοπρεπέστατη. Οσο μπίρι μπίρι και να κάνεις. Το Πριμαβέρα έχει το καλύτερο line up όσον αφορά τα προσωπικά μου γούστα. Σου δίνεται η ευκαιρία να δεις συγκροτήματα που δύσκολα μπορείς να δεις αλλού. Για ένα τριήμερο γινόμαστε όλοι παιδιά και απολαμβάνουμε την αγαπημένη μας συνήθεια, δηλαδή την ακρόαση ζωντανής μουσικής. Είναι χαρακτηριστικό ότι η πρώτη φορά που παρακολουθείς όλο αυτό το πανηγύρι μένει ανεξίτηλα στην μνήμη και όλο και κάποια μπάντα θα βρεθεί να σε σημαδέψει με το live της. Σε εποχές οικονομικής κρίσης τη Βαρκελώνη την σώζει σε ένα μεγάλο βαθμό το γεγονός ότι έχει πολύ τουρισμό όλο τον χρόνο. Ντόπιους στα μαγαζιά δεν πολυβλέπαμε, όντως. Το Revolver, ένα από τα δισκάδικα που τακτικά επισκεπτόμαστε, πρέπει να βάλει τιμητική πλακέτα για τους Έλληνες στην γωνιά με τα βινύλια. Η «Μπάρτσα» για τους ντόπιους είναι θρησκεία. Στο φεστιβάλ μια σκηνή ήταν αφιερωμένη στην παρακολούθηση του τελικού από γιγαντοοθόνες. Συχνά με ρωτούν τι είναι εκείνο που λείπει από ένα ελληνικό φεστιβάλ, για να μπορέσει να πλησιάσει ένα αντίστοιχο φεστιβάλ του εξωτερικού. Είναι θέμα οργάνωσης, line up, ήχου ή τι άλλο; Αυτό που χρειάζεται είναι κυρίως επαγγελματική οργάνωση, εύρεση χορηγιών, υπομονή όταν τα πράγματα δεν πάνε και τόσο καλά και εξωστρέφεια. Το Πριμαβέρα έγινε αυτό που έγινε και επειδή το έμαθε όλη η Ευρώπη με τον ένα ή τον άλλο τρόπο. Σε μια χώρα που είναι τουριστικός προορισμός νομίζω ότι δεν έχει δοθεί ως τώρα η ανάλογη βαρύτητα, ή αν δόθηκε, δεν είχε τα ανάλογα αποτελέσματα. Το Πριμαβέρα έχει περάσει πλέον σε άλλο επίπεδο και έχει παύσει οριστικά και αμετάκλητα να είναι ένα ακόμα «απλό» εναλλακτικό φεστιβάλ. Κάτι αναμενόμενο φυσικά, μετά τα περσινά sold out με τους διοργανωτές να βρίσκονται προφανώς στο δίλημμα να το αφήσουν ως έχει ή να το μεγαλώσουν και άλλο, με ό,τι αυτό συνεπάγεται. Με την χαλεπότητα των καιρών δεδομένη και έχοντας και

το ατού ότι η Βαρκελώνη αποτελεί έναν από τους top τουριστικούς προορισμούς, σιγά μην άφηναν χαμένη την ευκαιρία. Το σύστημα πληρωμής ποτών μέσω κάρτας κράσαρε την πρώτη μέρα, οι ουρές στα μπαρ, φαγάδικα και τουαλέτες μεγάλωσαν και μαζί τους και οι γκρίνιες και η σχετικά εύκολη ως τώρα πρόσβαση και παραμονή στις πρώτες σειρές έγινε ηρωική πράξη για γερές σωματικές αντοχές. Αυτό που ευτυχώς παραμένει αμετάβλητο είναι η φιλοσοφία στη σύνθεση του εκάστοτε line up. Ο σεβασμός προς τους παλιούς συνδυάζεται ιδανικά με τα χοτ ονόματα του παρόντος και με αυτούς για τους οποίους θα μιλάς και ίσως να παραμιλάς αύριο. Και ειδικά όταν πρόκειται για Αμερικάνους, που πολύ δύσκολα υπάρχει περίπτωση να τους δεις μεμονωμένους στην Ευρώπη. Η ελληνική κοινότητα εκπροσωπήθηκε για ακόμα μια φορά πολυάριθμα και με νέες προσθήκες και το μόνο σίγουρο παρά τις ενστάσεις μας για την γιγάντωση του PS είναι ότι τον Μάη του 2012 πάλι εκεί θα είμαστε...

Το φετινό «Top 5» The Black Angels: Παρά τις αντιξοότητες και τα προβλήματα, πάτησαν τα γκάζια στο τέρμα από την αρχή και αποτέλεσαν το ιδανικό κλείσιμο για όλους εμάς που εξακολουθούμε να πιστεύουμε στις βρώμικες κιθάρες. Swans: Μαεστρικά ενορχηστρωμένος και ανεπτυγμένος θόρυβος με δύο ντράμερ Βίκινγκς. Τρίζανε τα τσιμέντα. PIL: Είπανε τα καλύτερα, ο κιθαρίστας έκοβε και έραβε ιδανικά και μας ξαναθύμισαν γιατί τους λατρεύουμε. Fleet Foxes: Η μαγεία της αρμονίας σε όλο της το φωνητικό και μη μεγαλείο. Pulp: This is what you want, this is what you get τραγουδούσε ο John Lydon την προηγούμενη και αυτό ήταν που πρόσφερε απλόχερα και άκρως επαγγελματικά ο Jarvis με την παρέα του.


17

Kino Klub: μια δημιουργική λέσχη

feuilleton ΣΙΝΕΜΑ

Της Χριστίνας Μαραντέλου (‘03), chmarant@agro.auth.gr

Η Ανθή Βηδενμάιερ

To Τμήμα Γερμανικής Γλώσσας και Φιλολογίας έχει τη δική του κινηματογραφική λέσχη το Κino Klub, στο πλαίσιο της οποίας προβάλλονται γερμανικές ταινίες, που δεν έχουν ποτέ μέχρι τώρα προβληθεί στη Ελλάδα και οι οποίες υποτιτλίζονται στα ελληνικά από φοιτήτριες και φοιτητές του Τμήματος. Ψυχή της πρωτοβουλίας η επίκουρη καθηγήτρια μεταφρασεολογίας Ανθή Βηδενμάιερ, που είναι απόφοιτος της ΓΣΘ του 1981. Μιλήσαμε με τα μέλη της λέσχης και δείτε τι μας απάντησαν. Πώς και πότε ξεκίνησε η ιδέα του Kino Κlub; Ξεκίνησε το χειμερινό εξάμηνο του 2007-2008 στο πλαίσιο του μαθήματος «Υποτιτλισμός γερμανικών ταινιών» της Ανθής Βηδενμάιερ. Είχε στόχο την εξοικείωση μας με τη μετάφραση, τη δημιουργική δουλειά του υποτιτλισμού ταινιών και φυσικά τη γνωριμία μας με το γερμανικό κινηματογράφο. Στην αρχή ήταν η αγάπη για τη μετάφραση… Μετά ήρθαν οι ατέλειωτες ώρες απομαγνητοφώνησης, διορθώσεων και η χαρά της δημιουργίας. Το Kino Klub λοιπόν, είναι «παιδί» της αγάπης που αναπτύχθηκε σ’ εκείνο το μάθημα για τις ταινίες που η κάθε ομάδα είχε υποτιτλίσει και για τη θέληση μας να δείξουμε αυτή μας τη δουλειά. Έτσι λοιπόν η παρέα του μαθήματος μαζί με την καθηγήτριά μας, αποφασίσαμε να προβάλουμε αρχικά σε αίθουσες της σχολής μας τις ταινίες μας. Και γεννήθηκε το Kino Klub. Πόσες ταινίες έχετε υποτιτλήσει από την έναρξη του Κino Κlub μέχρι σήμερα; Το Kino Klub έκλεισε αισίως τα τέσσερα χρόνια. Έχουμε υποτιτλίσει ως τώρα 35 – 40 ταινίες, ένα θεατρικό, έχουμε οργανώσει προβολές

θερινού κινηματογράφου και κινηματογραφικό φεστιβάλ με ταινίες μας που ο κόσμος ψήφισε να ξαναδεί. Ποια είναι η ανταπόκριση των φοιτητών; Η ανταπόκριση των φοιτητών είναι πολύ καλή. Σχεδόν σε κάθε προβολή η αίθουσα του Ινστιτούτου Goethe είναι γεμάτη και υπάρχει η θέληση για να υποτιτλιστούν κι άλλες ταινίες από άλλους φοιτητές/ φοιτήτριες, γεγονός που μας χαροποιεί πολύ. Πόσες μέρες χρειάζονται για να υποτιτλιστεί μία ταινία; Στις αρχές τα πράγματα ήταν δύσκολα. Χρειαζόμασταν αρκετές μέρες εντατικής δουλειάς για να ολοκληρωθούν τα στάδια του υποτιτλισμού και της διόρθωσης της ταινίας. Με την πάροδο του χρόνου και την εξοικείωση μας με τα διάφορα τεχνικά θέματα, ο υποτιτλισμός γίνεται σαφώς γρηγορότερα. Πού και πότε πραγματοποιούνται οι προβολές των ταινιών; Οι προβολές των ταινιών του Kino Klub πραγματοποιούνται στην αίθουσα εκδηλώσεων του Goethe που μας στηρίζει όλα αυτά τα χρόνια. Ποια είναι τα μελλοντικά σχέδια της ομάδας; Τα μελλοντικά σχέδια της ομάδας που εμπλουτίζεται με καινούρια πρόσωπα είναι σίγουρα η συνέχιση του Kino Klub και η γνωριμία όλων με το γερμανικό κινηματογράφο και τον πολιτισμό.


18 feuilleton ΣΙΝΕΜΑ

«The Tourist»: απογοήτευση παρά τα ηχηρά ονόματα Του Ανέστη Κουρίδη (‘95), akouridis@etemko.gr

Για μία ακόμη φορά η δημιουργικότητα απλά εξαφανίστηκε και έδωσε τη θέση της στη στεγνή, απρόσωπη και ατάλαντη αντιγραφή. Για μία ακόμη φορά επιβεβαιώνεται ο κανόνας που λέει ότι η πρώτη ταινία (είτε σε σειρές ταινιών-sequel, είτε σε αναδημιουργίες-remake) είναι και η πιο αξιόλογη, και οι επερχόμενες καλύτερα να μην υπήρχαν ποτέ. Για μια ακόμη φορά η αμερικάνικη σχολή κινηματογράφου ισοπεδώνει μία ξεχωριστή αστυνομική πλοκή και την υποβαθμίζει σε ανούσια κομεντί. Δεν θα προσπαθήσω να αναλύσω ούτε λόγους και αιτίες, ούτε να αναλύσω διαφορές. Παραθέτω απλά γεγονότα : Το 2005 μας παρουσιάστηκε μία έξοχη αστυνομική ταινία δράσης με γαλλική προέλευση και πρωταγωνιστές τη Sophie Marceau και τον σχετικά άγνωστο σε εμάς Yvan Attal, σε σενάριο και σκηνοθεσία Jérôme Salle. Παρακολουθώντας τη συγκεκριμένη δουλειά, ως θεατής, βίωνες ακριβώς ό,τι θα περίμενες από μία καλοστημένη πλοκή, και από το σύνολο της τέχνης του κινηματογράφου. Έξοχα εξωτερικά γυρίσματα, ισορροπημένη πλοκή με «σωστές» δόσεις ρομαντισμού και δράσης, ενώ οι ηθοποιοί σε «ενσωμάτωναν» στην ιστορία με την πειστικότητα και την απλότητα των ερμηνειών τους. Με

λίγα λόγια, 90 λεπτά απόλαυσης. Το 2011 ήρθε και στη χώρα μας μία ταινία, για την οποία δεν ακούστηκαν πολλά πολλά, εκτός από τα κλασσικά κεφαλαία γράμματα των εντυπωσιακών πρωταγωνιστών : Johnny Depp και Angelina Jolie, σε σκηνοθεσία Florian Henckel von Donnersmarck, τον οποίο θαυμάσαμε στο «Οι ζωές των άλλων» ως σεναριογράφο και σκηνοθέτη. Κατά συνέπεια, οι προσδοκίες πολλές. Ως εκεί. Μετά από τα πρώτα 5 λεπτά του ανοίγματος της ταινίας, όπου συνειδητοποιεί ο άτυχος θεατής που έχει δει και την πρωτότυπη ταινία, ότι πρόκειται για διασκευή, και μάλιστα για πολύ κακή, οι προσδοκίες έχουν εξαφανιστεί και παραμένει μόνο η ελπίδα, η οποία όμως πεθαίνει εντυπωσιακά μέσα στα τελευταία 5 λεπτά. Τα συμπεράσματα : Ο καθένας μας έχει το πεδίο ειδικότητάς του, τελικά. Πολυπλοκότητες από την Jolie και τον Depp δεν πρέπει να απαιτούνται. Οι πρωταγωνιστές απέδειξαν ότι είναι εκπληκτικοί στο να ενσωματώνουν συγκεκριμένους ρόλους, όμως με μία «διάσταση» τη φορά. Ενώ η απογοήτευση για τον von Donnersmarck είναι μεγάλη, και μόνη δικαιολογία αποτελεί το γεγονός ότι η παραγωγή ταλαιπώρησε πολύ την τελική επιλογή σκηνοθέτη, αλλάζοντας μάλιστα κάποιους μέχρι να καταλήξει. Σε αυτό μπορεί κάποιος να συνάγει διάφορα ελαφρυντικά για τον Γερμανό σκηνοθέτη, από τον οποίο θα περιμένουμε να επανορθώσει.


19 feuilleton

Οι γερμανικές Κάννες

ΣΙΝΕΜΑ

Του Ανέστη Κουρίδη (‘95), akouridis@etemko.gr

Μεσόγειος, Γαλλική Ριβιέρα, Κάννες. Προορισμός, ο οποίος είναι πλέον συνώνυμος του κινηματογράφου. Φέτος στις 22 Μαΐου ολοκληρώθηκε με μεγάλη επιτυχία για μια ακόμη φορά το Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Η ατμόσφαιρα που δημιουργείται κάθε χρόνο, σε ένα από τα πιο όμορφα μέρη του πλανήτη μας, έτσι κι αλλιώς, καθώς και οι εκδηλώσεις που πραγματοποιούνται με αφορμή τη συγκεκριμένη γιορτή δημιουργίας και έκφρασης, σίγουρα δεν χωρούν για να περιγραφούν στην παρούσα σελίδα. Κάποιος μπορεί να προσπαθήσει να πάρει μία μικρή γεύση από το φεστιβάλ, κάνοντας κλικ στο http:// www.festival-cannes.com . Κατά τα άλλα, από τις λίστες των νικητών, έχω να αναφέρω δύο ταινίες με γερμανική προέλευση. Στην κατηγορία Un Certain Regard Ex-aequo, μοιράστηκε την πρώτη θέση το «Halt auf freier Strecke» (Stopped on track) του Andreas Dresden. Το θέμα πλέον, δυστυχώς, κλασσικό: Ένας ετοιμοθάνατος οικογενειάρχης και η αντιμετώπιση του επερχόμε-

νου τέλους από αυτόν και το περιβάλλον του. Κατά γενική ομολογία η ταινία προσέδωσε μία φρέσκια οπτική στο θέμα, χωρίς να κουράσει, ενώ το σύνολο είναι άκρως ικανοποιητικό. Επίσης φρέσκια οπτική σε ένα εξίσου δύσκολο και σχετικά κοινότυπο κοινωνικό θέμα παρουσιάζει η νικήτρια ταινία μικρού μήκους της κατηγορίας Cinefondation με τίτλο «Der Brief» (The letter) της Doroteya Droumeva. Μια νεαρή μητέρα μένει έγκυος και η ιστορία κάποια στιγμή περιπλέκεται... Μέσα σε 30 λεπτά, η βουλγάρικης καταγωγής Droumeva και το επιτελείο της ταινίας απέσπασαν ικανοποιητικές κριτικές και έπεισαν κοινό και κριτικούς για τις ικανότητές τους. Και για να μην ξεχνάμε και τον τόπο μας, για δεύτερη χρονιά φέτος η Ελληνική Ακαδημία Κινηματογράφου απένειμε και αυτή τα δικά της βραβεία στην κεντρική σκηνή της Στέγης Γραμμάτων και Τεχνών του Ιδρύματος Ωνάση, την Τρίτη 3 Μαΐου 2011.

i στο http://hellenicfilmacademy.gr


20 Το θέμα

Η Γερμανία και η μετανάστευση... Tου Μιχάλη Γουδή (‘04), mgoudis@gmail.com

O συλλόγος Mεταναστών Ομογενών από τη Γερμανία ιδρύθηκε με σκοπό την καλύτερη δυνατή προσαρμογή των ομογενών και των μεταναστών από τη Γερμανία που επιστρέφουν πίσω στην Ελλάδα και έρχονται αντιμέτωποι με την εκ διαμέτρου αντίθετη τάση της σημερινής εποχής και που είνοι οι Ελληνες να μεταναστεύουν στο εξωτερι κό. Καθ’ όλη τη διάρκεια της τηλεφωνικής μας συνομιλίας δεν μπορούσα να συμφιλιωθώ με την απορία αν υπάρχουν σήμερα ομογενείς και μετανάστες που επιστρέφουν από τη Γερμανία στην Ελλάδα, ώστε να υπάρχει ανάγκη για ένα σύλλογο που να τους συσπειρώνει. Μετά το μεγάλο μεταναστευτικό κύμα προς τη Γερμανίακαι όχι μόνο- τη δεκαετία του ‘60 κατά κύριο λόγο υπήρξαν αρκετοί μετανάστες που επέλεξαν την επιστροφή στην πατρίδα. Η οικογένεια του Γρηγόρη Τέκου ζούσε στη Γερμανία και ο ίδιος μετά από 18 χρόνια στη Νυρεμβέργη (1971-1989), επαναπατρίστηκε στη Θεσσαλονίκη, αρχικά ως φοιτητής. Εκείνη τη χρονική περίοδο και μετά την επανένωση της Γερμανίας αλλά και καθ’ όλη τη δεκαετία του ‘90 υπήρξαν αρκετοί που ακολούθησαν τον ίδιο δρόμο. Έτσι, πριν από τέσσερα χρόνια έφτασε και η κατάλληλη στιγμή για τη σύσταση ενός Συλλόγου Ομογενών και Μεταναστών από τη Γερμανία. «Σκοπός ήταν να αποτελέσει σημείο αναφοράς για όσους επι στρέφουν, ώστε να αποφεύγουν το όποιο πολιτισμικό σοκ και να προσαρμόζονται πιο εύκολα στην ελληνική πραγματικότητα», εξηγεί ο πρόεδρος, Γρηγόρης Τέκος τους λόγους δημιουργίας του συγκεκριμένου συλλόγου. Μέσα στα μόλις τέσσερα χρόνια λειτουργίας του αριθμεί 4500 μέλη και παρουσιάζει αρκετά πλούσια δραστηριότητα. Είναι χαρακτηριστικό πως ο Σύλλογος έχει κινήσει όλες τις απαραίτητες διαδικασίες για τη δημιουργία του Μνημείου του Έλληνα Μετανάστη στη Θεσσαλονίκη, ένα εγχείρημα όμως που φυσικά κολλάει στα γρανάζια της ελληνικής γραφειοκρατίας. Επιπλέον, πέρυσι και με αφορ-

μή τη συμπλήρωση 50 χρόνων από την υπογραφή της σύμβασης πρόσληψης εργαζομένων μεταξύ Γερμανίας και Ελλάδας, στα τέλη Μαρτίου του 1960, πραγματοποιήθηκε στη Μονή Λαζαριστών μία μεγάλη γιορτή αφιερωμένη στα τραγούδια της ξενιτιάς. Πώς μπορεί να γίνει κανείς μέλος του συλλόγου; Ο Γρηγόρης, αφού υπογραμμίζει πως η φιλοσοφία της ομάδας είναι ταυτισμένη με το «εμείς» και όχι το «εγώ», ξεκαθαρίζει πως «μέλος μας μπορεί να γίνει όποιος αγαπά αυτόν τον τρόπο σκέψης, με μόνη προϋπόθεση να έχει ζήσει 4 ή 5 χρόνια στη Γερμανία». Και φυσικά, δε λείπει η συνεργασία με τους υπόλοιπους γερμανόφωνους φορείς της πόλης. Μάλιστα, από τη συνεργασία με το Ινστιτούτο Γκαίτε στήθηκε μία εξαιρετική έκθεση αφιερωμένη στη μετανάστευση με τίτλο «Ξενιτεμός, μετανάστευση, γυρισμός» που ολοκληρώθηκε στις εγκαταστάσεις του Ινστιτούτου στις 3 Ιουλίου. Τον τελευταίο καιρό, όμως, και ειδικότερα τα τελευταία δύο χρόνια ο Σύλλογος έρχεται αντιμέτωπος με μία εντελώς διαφορετική πραγματικότητα που επηρεάζει σε ένα βαθμό και τη λειτουργία του. «Σήμερα, όλο και περισσότεροι άνθρωποι ζητούν βοήθεια για το πώς θα φύγουν στη Γερμανία και όχι πώς θα επιστρέψουν. Είναι θλιβερό. Και μιλάμε για νέους ανθρώπους με πτυχία που είναι έτοιμοι να ρίξουν μαύρη πέτρα πίσω τους», περιγράφει την απογοητευτική κατάσταση ο Γρηγόρης. Αυτή η διαρροή εγκεφάλων (brain drain) σε συνδυασμό με την τόσο ρευστή πραγματικότητα θα εξασφαλίζουν, απ’ ό,τι φαίνεται, για αρκετό καιρό σε συλλόγους που εξειδικεύονται στα ζητήματα αυτά πολλή δουλειά. Ανεξαρτήτως προορισμού...

i www.ellade.eu * Οι φωτογραφίες είναι από την πρόσφατη «Sommerfest» του Συλλόγου. Τηλ. επικοινωνίας 6973 550880.


21

Ιατρική

Μελάνωμα: Υπάρχει πρόληψη; Της Μπέττυ Λαζαρίδου (‘82), bethlaz@med.auth.gr

Ο καρκίνος του δέρματος συνιστά το 30% του συνόλου των κακοήθων όγκων του οργανισμού. Υπολογίζεται ότι σε 100000 άτομα, τα 100 πάσχουν από δερματικό καρκίνο. Οι πιο συχνοί τύποι είναι: α) Το βασικοκυτταρικό επιθηλίωμα που επεκτείνεται τοπικά αλλά δεν εμφανίζει μεταστάσεις, β) Το ακανθοκυτταρικό καρκίνωμα, το οποίο χωρίς θεραπεία, επεκτείνεται τοπικά και σπάνια εμφανίζει απομακρυσμένες μεταστάσεις και γ) Το μελάνωμα που αποτελεί τον κακοηθέστερο όγκο του οργανισμού και συνήθως μεθίσταται πρόωρα. Το μελάνωμα αποτελεί το 4% του συνόλου των καρκίνων, με 70000 νέες περιπτώσεις στην Ευρώπη κάθε χρόνο. Περίπου 37000 άνθρωποι πεθαίνουν κάθε χρόνο από τη νόσο. Τα κρούσματα μελανώματος έχουν αυξηθεί τα τελευταία 50 χρόνια λόγω των περιβαλλοντικών αλλαγών και των αλλαγών στον τρόπο ζωής. Ωστόσο το 90% των μελανωμάτων, εάν διαγνωσθούν έγκαιρα, μπορούν να θεραπευθούν. Αυξημένο κίνδυνο ανάπτυξης μελανώματος έχουν ανοιχτόχρωμα άτομα, τα οποία καίγονται εύκολα στον ήλιο χωρίς να μαυρίζουν, άτομα με πολλούς άτυπους και μεγάλους συγγενείς σπίλους (ελιές) (20-30% των μελανωμάτων αναπτύσσεται σε προϋπάρχοντες σπίλους) και άτομα με ατομικό ή οικογενειακό ιστορικό μελανώματος. Σημαντικό ρόλο παίζει επίσης και η αθροιστική έκθεση ενός ατόμου στην ηλιακή ακτινοβολία, καθώς και το ιστορικό ηλιακών εγκαυμάτων κυρίως κατά την παιδική ηλικία. Για το λόγο αυτό η προστασία των παιδιών και εφήβων από την υπεριώδη ακτινοβολία με την αποφυγή υπερβολικής έκθε-

σης και τη χρήση προστατευτικού ρουχισμού, καπέλων και αντιηλιακών κρεμών είναι μεγάλης σημασίας. Και η αυξημένη χρήση των τεχνητών πηγών μαυρίσματος (solarium) έχει συσχετισθεί με την εμφάνιση μελανώματος, γι’ αυτό και η κατάχρησή τους πρέπει να αποθαρρύνεται ή τουλάχιστον να συστήνεται ο ορθολογιστικός τρόπος χρήσης πηγών ελεγμένων και πάντα υπό την καθοδήγηση δερματολόγου. Η παρακολούθηση των σπίλων είναι μεγάλης σημασίας για την έγκαιρη διάγνωση και πρόληψη της εξέλιξής τους σε μελάνωμα. Αξιολογούνται οι απότομες αλλαγές στην εμφάνισή τους σύμφωνα με τον κανόνα ABCDE (A: Assymetry, B: Border, C: Colour, D: Diameter, E: Elevation). Στην περίπτωση που εντοπισθεί ένας ύποπτος σπίλος, αφαιρείται χειρουργικά, διότι η έγκαιρη αφαίρεση μιας αρχόμενης βλάβης ισοδυναμεί με ίαση. Στην Α΄ Πανεπιστημιακή Δερματολογική Κλινική του ΑΠΘ, στο Νοσοκομείο Δερματικών και Αφροδισίων Νοσημάτων Θεσσαλονίκης, λειτουργεί διαγνωστικό και θεραπευτικό τμήμα σπίλων-μελανώματος, με υπεύθυνη τη γράφουσα, όπου με τη μέθοδο της δερματοσκόπησης-χαρτογράφησης παρακολουθούνται και καταχωρούνται ψηφιακά, όταν χρειάζεται, οι ελιές των εξεταζομένων, με στόχο την πρώιμη διάγνωση και θεραπεία του δερματικού καρκίνου. Πρέπει να κατανοήσουμε ότι η έγκαιρη διάγνωση του μελανώματος προσφέρει τη μόνη ελπίδα μείωσης της θνησιμότητας της νόσου, γι’ αυτό και είναι απαραίτητο να εντατικοποιηθούν οι προσπάθειες προς την κατεύθυνση αυτή.

i *Η Μπέτυ Λαζαρίδου είναι επίκουρη καθηγήτρια Δερματολογίας-Αφροδισιολογίας στην Α’ Πανεπιστημιακή Δερματολογική Κλινική του ΑΠΘ


22 είδα έμαθα άκουσα

Ένας δικός μας άνθρωπος είναι η διευθύντρια του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης. Η Λόλα Τότσιου (’75) ανέλαβε από τις αρχές Ιουνίου τη συγκεκριμένη θέση, με στόχο όπως δήλωσε και η ίδια να κινητοποιήσει όλες τις δυνάμεις, ώστε το Ωδείο όχι μόνο να αντέξει, αλλά να γίνει δυνατότερο. Απόφοιτος του 1975 βρίσκεται εδώ και χρόνια κοντά στον ΣΑΓΕΣ, καθώς εκτός από όλα τα άλλα μάς χάρισε πριν από μερικά χρόνια μια αξέχαστη βραδιά, παίζοντας για τους αποφοίτους του σχολείου στην «Αίγλη». Αριστούχος απόφοιτος του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης και της Κρατικής Πανεπιστημιακής Σχολής μουσικής της Χαιδελβέργης-Μάνχαϊμ, παρακολούθησε μεταπτυχιακό τμήμα στην Ακαδημία «Ferenc Liszt» της Βουδαπέστης. Από το 1980 δίνει κονσέρτα, ρεσιτάλ και συναυλίες μουσικής δωματίου στην Ευρώπη, Κύπρο, Αίγυπτο και της ΗΠΑ. Στην Ελλάδα έχει συνεργαστεί με όλες τις μεγάλες ορχήστρες, ενώ συμμετείχε σε διεθνή φεστιβάλ και σεμινάρια και έχει κάνει ηχογραφήσεις για το ραδιόφωνο και μαγνητοσκοπήσεις για την τηλεόραση. Τα τελευταία χρόνια έχει διευρύνει το ρεπερτόριό της με έργα τζαζ, new music και ινδικά bhajans, αυτοσχεδιάζει στο πιάνο, συνθέτει και πειραματίζεται. Εργα της έχουν παιχτεί στα «Δημήτρια», την Πολιτιστική Ολυμπιάδα του 2004, το Εθνικό Θέατρο και το ΚΘΒΕ, ενώ από το 2005 οργανώνει το προσωπικό της σεμινάριο πιάνου με τον τίτλο «Κάτι συμβαίνει». Γνωρίζει τα προβλήματα του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης και δηλώνει έτοιμη να αντιμετωπίσει όλα τα μεγάλα και σοβαρά προβλήματα που αντιμετωπίζει ο ηλικίας 97 χρονών πολιτιστικός οργανισμός. «Ξέρω τα πράγματα από μέσα, έχω εμπιστοσύνη στο δυναμικό του Ωδείου, σημειώνει. Λόλα, καλό κουράγιο και καλή επιτυχία. Αντιπρύτανης Καλά νέα και για τον απόφοιτό μας Σταύρο Κάτσιο (‘80), που στα τέλη της δεκαετίας του 90 είχε διατελέσει μέλος του ΔΣ του ΣΑΓΕΣ. Ο απόφοιτός μας εκλέχτηκε πριν από μερικές ημέρες αντιπρύτανης στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Ο Σταύρος Κάτσιος είναι αναπληρωτής καθηγητής Διεθνών Οικονομικών Σχέσεων και Διεθνούς Οικονομικού Εγκλήματος στο Ιόνιο Πανεπιστήμιο. Είναι δικηγόρος και ειδικεύεται στο διεθνές οικονομικό δίκαιο, κοινοτικό δίκαιο, στο ξέπλυμα βρώμικου χρήματος και στα ζητήματα διακυβέρνησης και οργανωμένου εγκλήματος. Σπούδασε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Albertus Magnus της Κολωνίας, είναι κάτοχος πτυχίου Νομικής από το Αριστοτέλειο

Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, μεταπτυχιακού διπλώματος στο Ευρωπαϊκό Κοινοτικό Δίκαιο του Europa-Institut του Πανεπιστημίου Saarland, της Γερμανίας και διδάκτορας του Εμπορικού και Διεθνούς Οικονομικού Δικαίου του ΑΠΘ. Το 1983 παρακολούθησε με υποτροφία σειρά μαθημάτων Διεθνούς Δικαίου και Πολιτικής στο πανεπιστήμιο Georgetown της Ουάσιγκτον, ΗΠΑ. Υπήρξε συνεργάτης του Προγράμματος Αναβάθμισης των Σπουδών της Νομικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης κατά τα έτη 1998-1999. Καλή επιτυχία και στο Σταύρο... Βιβλίο Τον Απρίλιο κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μεταίχμιο το νέο μυθιστόρημα της Λίας Μεγάλου-Σεφεριάδη (‘63) με τίτλο «Κι όμως ανθίζει». Αφηγείται την πολυκύμαντη ζωή μιας μαχητικής γυναίκας, της Ηλέκτρας, που διασχίζει τον 20ο αιώνα με αποσκευές της το κουράγιο και την ελπίδα. Ενενήντα ετών σήμερα αποτελεί ζωντανό κομμάτι της Ιστορίας μας καθώς αναφέρει όλα τα γεγονότα που σημάδεψαν τόσο την ίδια όσο και την πατρίδα μας, ενώ δεν παραλείπει να σχολιάζει με χιούμορ αλλά και έγνοια για τον τόπο μας τη δύσβατη τωρινή πραγματικότητα. Κοντολογίς ένα βιβλίο πλοηγός για δύσκολους καιρούς. Για τον Ρίλκε Τη δική της άποψη για την ποίηση του Ρίλκε παρουσίασε σε εκδήλωση που έγινε στο πλαίσιο της Διεθνούς Έκθεσης Βιβλίου η Μαρία Τοπάλη, απόφοιτος του 1982. Το βιβλίο φέρει τον τίτλο «Οι Ελεγείες του Ντουίνο» του Ράινερ Μαρία Ρίλκε και η Μαρία Τοπάλη έκανε τη μετάφραση και το σχολιασμό. Στην παρουσίαση πήραν μέρος και άλλοι δύο φίλοι της Γερμανικής Σχολής: Ο δικηγόρος Γιάννης Κωνσταντίνου, απόφοιτος του 1985 και ο νομικός Αθανάσιος Καΐσης, ενώ έντονη ήταν η παρουσία των αποφοίτων της ΓΣΘ και στο ακροατήριο. Μαρία, πάντα τέτοια... Διάλεξη για τη μεσογειακή φώκια Για το παρόν και το μέλλον της μεσογειακής φώκιας μίλησε στο Εθνικό Μουσείο Φυσικής Ιστορίας του Smithsonian στην Washington DC ο Αλέξανδρος Καραμανλίδης. Ο απόφοιτος του 1990, που είναι και επιστημονικός συντονιστής της Mom, βρέθηκε στις ΗΠΑ στο πλαίσιο συνεργασίας της MOm με το πρόγραμμα για την προστασία και διατήρηση της φώκιας monachus της Χαβάης. Στη διάλεξη, που μεταδόθηκε ζωντανά στο διαδίκτυο από τον διαδικτυακό τόπο του Smithsonian www. ocean.si.edu, ο Αλέξανδρος Καμαμανλίδης αναφέρθηκε στην κοινή προσπάθεια που κάνουν οι επιστήμονες της MOm σε συνεργασία με τους αμερικανούς βιολόγους για την προστασία της μεσογειακής φώκιας και της συγγενικής της φώκιας της Χαβάης.


23 Η ανάποδη Letzte τελευταία Seite σελίδα:

Τρυπώνω, ξετρυπώνω και αναδημοσιεύω.

Μια Ελληνίδα στα «Tagesthemen» της ΑRD

Το ταξίδι του Γιώργου Ο Γιώργος Κωνσταντίνου, απόφοιτος του 1986, εξηγεί στο αφιέρωμα «Grεεκς» (Bήμα, 23.4.2011) τι έμαθε από ταξίδι της ζωής του. «Έμαθα πως ό,τι και να ξέρεις, τίποτα δεν ξέρεις. Ο μόνος τρόπος για να βελτιωθείς είναι να μάθεις. Οτι το να αγαπάς τον τόπο όπου ζεις δεν είναι δικαίωμα μόνο των ανθρώπων που γεννήθηκαν εκεί...»

Λίντα Ζερβάκη λέγεται η 35χρονη δημοσιογράφος που από τα μέσα Απριλίου λέει τις ειδήσεις στα «Tagesthemen», που αποτελούν την καθημερινή βραδινή ενημέρωση του πρώτου γερμανικού καναλιού, της ΑRD. Διάρκειας 15 λεπτών. Γεννήθηκε στο Αμβούργο από Ελληνες γονείς, που διατηρούσαν ένα περίπτερο για να κερδίζουν τα προς το ζην. «Δεν ήθελα να εργάζομαι με ανθρώπους που για πρωινό παρείγγελναν σναπς φτιαγμένα από κρεμμύδια. Ηθελα να ξεφύγω», τονίζει η Ελληνίδα. Τι απαντά στο ερώτημα να αισθάνεται περισσότερο Ελληνίδα ή Γερμανίδα; «Αν ήμουν φαγητό θα ήμουν κάτι σαν γύρος με ψητές πατάτες»…

Το τρίπτυχο της δικής μας Λόλας Τότσιου «Ενότητα, ειρήνη και δουλειά». Αυτό είναι το τρίπτυχο των προτεραιοτήτων που θέτει η νέα διευθύντρια του Κρατικού Ωδείου Θεσσαλονίκης, η δική μας Λόλα Τότσιου, απόφοιτος του 1975. «Πρέπει να κινητοποιηθούμε όλοι, ώστε όχι απλά να αντέξει το Ωδείο, αλλά να γίνει δυνατότερο. Αυτό είναι το μεγάλο στοίχημα», δηλώνει στον «Αγγελιοφόρο» της 1ης Ιουνίου.

Ένας νικητής δίνει μαθήματα… Ο Μάικ Μπατίστ στο «Βήμα της Κυριακής» (12.6.2011) για το πώς αισθάνθηκε μετά τη λήξη του τέταρτου αγώνα Παναθηναϊκού-Ολυμπιακού: «Δεν το πανηγυρίσαμε όσο έπρεπε, γιατί αρκετοί οπαδοί έκαναν πάλι τις τρέλες τους με αποτέλεσμα να μας χαλάσουν τη διάθεση. Τους λέω ξανά λοιπόν: “Η ομάδα σας έχει κερδίσει έναν μεγάλο αντίπαλο, έχει πάρει το πρωτάθλημα και θέλει να πανηγυρίσει, όπως στη Βαρκελώνη. Γιατί δεν την αφήνετε να ευχαριστηθεί.»


18  

Μια σφίγγα στο Πεκίνο Μαριάννα Ιγνατάκη (’95) Μια ζωή Μουσικοσ: ΓιώρΓος ΧαρατζοΓλου (‘89) ή Μέρκέλ, ή έλλαδα και ή νέα έυρωπή: μια ςυζήτήςή...

Advertisement