Page 1

#17

ΜΑΡΤΙΟΣ 2011 ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

+

Σοφία Ασλανίδου: γia να μη βουλιάξουν τα δημοτικά ΜΜΕ 125 χρόνια γερμανικής παρουσίας στη Θεσσαλονίκη Πόλη και αισθητική: Η Μέρι Πόπινς στις πολυκατοικίες Και μην ξεχνάτε: Στις 16 Μαΐου είναι η Γενική Συνέλευση του ΣΑΓΕΣ

Ιστορίες ελληνοτουρκικής

φιλίας


2 Index

#17 ΜΑΡΤΙΟΣ 2011 «Έχω να θυμάμαι πολύ καλές στιγμές από τον κ. Greve που ήταν διευθυντής την εποχή εκείνη. Δημιούργησα φιλίες, οι οποίες άντεξαν στον χρόνο και φυσικά έχω να θυμάμαι όλους τους μαθητές μου. Χαίρομαι όταν συναντώ ακόμη μαθητές μου που μου λένε: “μας κάνατε να συμπαθήσουμε ή να ακούσουμε το μάθημα των θρησκευτικών». Η Σοφία Ασλανίδου, η δημοτική σύμβουλος που ανέλαβε το δύσκολο έργο της εξυγίανσης της Δημοτικής Εταιρίας Πληροφόρησης, Θεάματος και Επικοινωνίας του δήμου Θεσσαλονίκης, θυμάται στο «ΣΑΓΕΣ-Τhemen» τα χρόνια που δίδαξε στη Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης. Περισσότερα στη σελίδα 4.

n Η Κάκη Μπαλή (‘81) εξηγεί γιατί ύστερα από αρ-

n Στις σελίδες 16 και 17 κάνουμε έναν απολογισμό για

κετό καιρό η προσέλευση στις κάλπες μιας εκλογικής μάχης, όπως αυτή που έγινε πριν από μερικές ημέρες στο κρατίδιο της Βάδης-Βιρτεμβέργης, έχει τόσο θετικά στοιχεία για την πολιτική. Στη σελίδα 9 η γνωστή δημοσιογράφος αναλύει γιατί οι κατά κανόνα συντηρητικοί κάτοικοι του γερμανικού κρατιδίου επέλεξαν να αναθέσουν κυβερνητική ευθύνη σε ένα κόμμα διαμαρτυρίας, όπως οι Πράσινοι.

την 125ετή παρουσία των Γερμανών στη Θεσσαλονίκη. Η δημοσιογράφος Μαρία Κουζινοπούλου καταγράφει τι έγινε σε όλη αυτήν την περίοδο και ο απόφοιτος του 1998, αρχιτέκτονας-μηχανικός στο επάγγελμα, Αλέξανδρος Νικολάου εξηγεί τα μυστικά του υπερσύγχρονου κτηρίου στην παραλιακή λεωφόρο, όπου σήμερα στεγάζεται το προξενείο της Θεσσαλονίκης n Στη σελίδα 18 η δημοσιογράφος Ευτυχία Βατάλη εξηγεί

n Ιστορίες ελληνοτουρκικής φιλίας που αφορούν στη

Θεσσαλονίκη μπορείτε να διαβάσετε στις σελίδες 10, 11, 12 και 13. Για το ταξίδι των μαθητών της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης στην Κωνσταντινούπολη, τη συγγραφή ενός ασυνήθιστου βιβλίου για τη Θεσσαλονίκη, στο οποίο γράφουν 29 Τούρκοι φοιτητές και 7 καθηγητές από το Εσκίσεχιρ, όπου περιγράφουν την καθημερινότητα της πόλης και ένα κονσέρτο που έδωσαν λίγο πριν από τα Χριστούγεννα Ελληνες και Τούρκοι μαθητές στην αίθουσα τελετών της σχολής.

τι σχέση έχει η Μαίρη Πόπινς με τις πολυκατοικίες της Θεσσαλονίκης, ενώ στη σελίδα 19 ο Απόστολος Βαρνάς (‘81) μας αποκαλύπτει τι θα γίνει στη Θεσσαλονίκη στο πλαίσιο του φεστιβάλ «Anorak», μια εναλλακτική διοργάνωση μουσικής που θα διεξαχθεί το Μάιο στην πόλη n Και όπως πάντα: τα νέα των αποφοίτων στη σελί-

δα 7, αλλά και διάφορες καλές ατάκες στην προτελευταία ανάποδη σελίδα (23). Όπως ειπώθηκαν από το Γαλλίδα ντίβα Κατρίν Ντενέβ, τον κύριο «Βεργίνα» και τον διεθνή Έλληνα ποδοσφαιριστή Γιώργο Τζαβέλλα.

n Στις σελίδες 14 και 15 θα βρείτε τι συνέβηκε στο φε-

τινό πάρτι του ΣΑΓΕΣ, που έγινε όπως πάντα ανάμεσα στα Χριστούγεννα και την Πρωτοχρονιά, καθώς και πολλές φωτογραφίες από την πολυκοσμία που και πάλι καταγράφηκε στην εκδήλωση.

Τριμηνιαια εκδοση του συλλογου αποφοιτων τησ γερμανικησ σχολησ θεσσαλονικησ Διανέμεται δωρεάν σε 2.500 αντίτυπα Ιδιοκτήτης: Σύλλογος Αποφοίτων της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης Έδρα: Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης, 9ο χλμ. Πυλαίας Θέρμης, ΤΘ 51 Φοίνικας, 55102 Θεσσαλονίκη, 2310-475-900-2 Εκδότης: Ορέστης Καλογήρου, Υπεύθυνος έκδοσης: Νίκος Οικονόμου www.sages.gr, email: info@sages.gr Διοικητικό Συμβούλιο: Πρόεδρος: Ορέστης Καλογήρου (’78), Αντιπρόεδρος: Νίκος Οικονόμου (’81), Γενική γραμματέας: Δήμητρα Δημητρακοπούλου (’95), Ταμίας: Μαρία Καλλιδοπούλου (’63), Ειδικός γραμματέας: Θάνος Χαριστός (’95), Μέλη: Xριστίνα Μαραντέλου (’03), Ευριπίδης Κεχαγιάς (’96), Λεωνίδας Αθανασιάδης (’81), Μαρία Σαρηγιαννίδου (’05) Συντακτική Επιτροπή: Τόλης Βαρνάς (’81), Μιχάλης Γουδής (’04), Δήμητρα Δημητρακοπούλου (’95), Ανέστης Κουρίδης (’95), Τατιάνα Λιάνη (’90), Χριστίνα Μαραντέλου (’03), Σπύρος Πέγκας (’86), Κάσση Τσιτουρίδου (’90), Νάστια Χατζηγώγα (’98) Εκτύπωση-βιβλιοδεσία: Γραφικές τέχνες Μ. Τριανταφύλλου (’77)


3 Της σύνταξης

Περπατώντας στη Γερμανία Του Νίκου Οικονόμου, noikonomou@ekdotiki.gr

«Μη νομίζετε ότι στη Γερμανία περνάμε με κόκκινο τους δρόμους. Αυτό ήταν μια εξαίρεση γιατί ο δρόμος για το ξενοδοχείο μας ήταν κλειστός». Η φράση ανήκει στη Λίζα, μια νεαρή Γερμανίδα συνοδό και ειπώθηκε ένα βράδυ στα τέλη του Μαρτίου, τη στιγμή που το λεωφορείο το οποίο μας μετέφερε από το σιδηροδρομικό σταθμό του Βερολίνου στο ξενοδοχείο πέρασε αντικανονικά το φανάρι. Για την ακρίβεια πέρασε με κόκκινο. Η δημοσιογραφική ομήγυρη του λεωφορείου, την οποία αποτελούσαν περίπου 25 δημοσιογράφοι απ’ όλο τον κόσμο, ανάμεσα στους οποίους και η αφεντιά μου, μουρμούρισε βλέποντας τον οδηγό να παραβαίνει τους κανόνες οδικής κυκλοφορίας. Και η Γερμανίδα δικαιολογήθηκε... Αυτή ήταν και η μοναδική παράβαση του νόμου που κατέγραψα στο δημοσιογραφικό ταξίδι διάρκειας τριών ημερών, που συμπεριλάμβανε επισκέψεις στις έδρες των μεγάλων ευρωπαϊκών τραπεζών και σε σημαντικά υπουργεία της γερμανικής κυβέρνησης στη Φρανκφούρτη και το Βερολίνο. Και μπορεί τα πολιτικά συμπεράσματα από την αποστολή να είναι εξίσου ενδιαφέροντα, όμως και η καθημερινότητα της ζωής στη Γερμανία παρουσιάζει τις δικές της σημαντικές λεπτομέρειες. Οπως η βραδινή ερημιά στο κέντρο της Φρανκφούρτης. Ηταν τέτοια η ησυχία που σε κάποιο σημείο της διαδρομής, όπου το πράσινο εντός μικρού πάρκου κυριαρχούσε, είδα μπροστά μου εφτά κουνέλια να σιγοτρώνε ειρηνικά το χορτάρι της γερμανικής μεγαλούπολης. Χωρίς να ενοχλούνται από τους βραδινούς περιπατητές, έδιναν μια εικόνα που παρέπεμπε αλλού. Μερικές εκατοντάδες μέτρα παραδίπλα, στην πλατεία An der Hauptwache, διαπίστωσα για άλλη μια φορά πώς λειτουργεί η γερμανική δημόσια μηχανή: τη νυχτερινή γαλήνη του κεντρικού πεζόδρομου της Φρανκφούρτης διέκοψε η βάρδια του υπαλλήλου της Deutsche Telekom, του γερμανικού ΟΤΕ δηλαδή. Τι έκανε ο υπάλληλος με το υπηρεσιακό αυτοκίνητο στις 10.15 το βράδυ; Επιθεωρούσε τους τηλεφωνικούς θαλάμους και καθάριζε (με απορρυπαντικό, παρακαλώ) τα τζάμια και τη συσκευή του τηλεφώνου στο θάλαμο. Σκέφτηκα την Ελλάδα και μελαγχόλισα… Στο Βερολίνο, τώρα, με το που μπαίνει κανείς στο υπουργείο Εργασίας, συναντά μια έκθεση για την κοινωνική ιστορία της Γερμανίας. Το κτίριο είναι παλιό, αλλά εσωτερικά πλήρως ανακαινισμένο και με ιστορικό ενδιαφέρον: εδώ τα ιστορικά χρόνια της DDR ήταν το άντρο της πολιτικής επικοινωνίας της ανατολικής Γερμανίας, καθώς στεγαζόταν το υπουργείο προπαγάνδας της κυβέρνησης Χόνεκερ. Σήμερα στον ίδιο χώρο χαράσσονται οι στρατηγικές για τη σκληρή -αλλά μέχρι στιγμής πετυχημένη- πολιτική στον τομέα της εργασίας της κυβέρνησης της Μέρκελ. Οσο για το υπουργείο εξωτερικών, εδώ τα θέματα που τους απασχολούσαν είχαν να κάνουν με τα μαθήματα από την Ιαπωνία και το πυρηνικό εργοστάσιο Φουκουσίμα. Δηλαδή για τη χρήση της πυρηνικής ενέργειας… Το Βερολίνο είναι μια περίεργη πόλη, που αλλάζει συνέχεια. Εξαιτίας της διχοτόμησής του, διαθέτει πολλά πράγματα εις διπλούν: δύο όπερες και μέχρι πρότινος δύο σιδηροδρομικούς σταθμούς. Ταυτόχρονα, ακόμη και σήμερα, αρκετά χρόνια μετά τη μεταφορά εδώ της πρωτεύουσας της χώρας, το Βερολίνο εξακολουθεί να μοιάζει με ένα μεγάλο εργοτάξιο. Με πολλούς γερανούς, τεράστιους δρόμους, άπλα για περπάτημα και απουσία των ΙΧ από το κέντρο. Οπως ακριβώς στις ελληνικές πόλεις...


4 Συνέντευξη

Σοφία Ασλανίδου:

«Για να μη βουλιάξει το καράβι» Του Μιχάλη Γουδή (‘04), mgoudis@gmail.com

Δύο μήνες μετά την επίσημη ανάληψη των καθηκόντων από τη νέα δημοτική αρχή ένα από τα θέματα που βρίσκουν πάντα θέση στην καθημερινή ατζέντα των προβλημάτων είναι τα δημοτικά ΜΜΕ. Σε μία εξαιρετικά ατυχή και πολύ σφιχτή οικονομικά συγκυρία η απόπειρα διάσωσης, εξυγίανσης και εκμοντερνισμού των δημοτικών Μέσων φαντάζει εκ προοιμίου καταδικασμένη. Παρ’ όλα αυτά η Σοφία Ασλανίδου ανέλαβε τον απαιτητικό ρόλο της Αντιπροέδρου της ΔΕΠΘΕ με εκτελεστικές αρμοδιότητες και δηλώνει αποφασισμένη να κάνει τις θυσίες που απαιτούνται, ώστε «να μη βουλιάξει το καράβι». Η συζήτηση με το Μιχάλη Γουδή δεν αναλώθηκε μόνο στο νέο της ρόλο, αλλά και σε αυτόν της καθηγήτριας στη ΓΣΘ τη δεκαετία του ‘80. Η Σοφία Ασλανίδου εναντιώνεται εξαρχής στο ενδεχόμενο κλεισίματος των δημοτικών ΜΜΕ, παρόλο που αυτό φαντάζει περισσότερο ορατό από ποτέ... -Τα δημοτικά ΜΜΕ είναι ένα καράβι που βουλιάζει γιατί κάποιοι θέλησαν να το πετάξουν στα βράχια. Εμείς έχουμε εντολή να μην το βουλιάξουμε. Αυτή είναι και η πολιτική βούληση του δημάρχου, άλλωστε. Και αυτό θέλει θυσίες, θέλει αλλαγή νοοτροπίας των εργαζομένων, θέλει να πούμε ότι το «πάρτι τέλειωσε». Και σ’ αυτό συμφωνεί νομίζω η πλειοψηφία των εργαζομένων. Υπάρχει, βέβαια, κι ένας αντίλογος σ’ όλα αυτά που λέει ότι μπροστά σ’ αυτή την οικονομική δυσπραγία και σ’ ένα δήμο καταχρεωμένο τα δημοτικά ΜΜΕ είναι μια πολυτέλεια. Εμείς αυτόν τον αντίλογο προσπαθούμε να τον παρακάμψουμε και να δώσουμε μια βιώσιμη πρόταση για τα ΜΜΕ. Ένα άλλο κρίσιμο ερώτημα εγείρεται αναφορικά με το ρόλο που πρέπει να διαδραματίζουν τα δημοτικά ΜΜΕ...

- Καταρχάς, πρέπει να υπηρετούν τον δημότη και όχι μόνο αυτόν που ιδεολογικά ταυτίζεται με την παράταξη που κυβερνά αλλά ν’ αγκαλιάζει όλο το δήμο με την κυριολεκτική σημασία του όρου. Τα δημοτικά ΜΜΕ οφείλουν να αφουγκράζονται τον παλμό της πόλης, να ασχολούνται και να προβάλλουν τα θέματά της. Οφείλουν όμως να λειτουργούν και παιδαγωγικά και να δίνουν μια πρόταση αισθητικής διαφορετική από αυτήν που η αγορά επιβάλλει στα ιδιωτικά ΜΜΕ. Καθηγήτρια επί σειρά ετών τη δεκαετία του ‘80 στη ΓΣΘ η Σοφία Ασλανίδου έχει θετικές αναμνήσεις από τη θητεία της στο σχολείο; - Ήταν μια περίοδος αρκετά γόνιμη και δημιουργική για μένα. Δίδασκα ένα μάθημα (θρησκευτικά), για το οποίο ορισμένοι πιστεύουν ότι πρέπει να διδάσκεται με ένα καθορισμένο τρόπο. Προσπάθησα να επικαιροποιήσω το μάθημα, χρησιμοποιώντας στη διδασκαλία τα ΜΜΕ. Σ’ αυτό συνάντησα δυσκολίες. Έχω να θυμάμαι πολύ καλές στιγμές από τον κ. Greve που ήταν διευθυντής την εποχή εκείνη. Δημιούργησα φιλίες, οι οποίες άντεξαν στον χρόνο και φυσικά έχω να θυμάμαι όλους τους μαθητές μου. Χαίρομαι όταν συναντώ ακόμη μαθητές μου που μου λένε: “μας κάνατε να συμπαθήσουμε ή να ακούσουμε το μάθημα των θρησκευτικών”. Σ’ αυτό φυσικά οφείλω να ομολογήσω ότι το πλαίσιο λειτουργίας του συγκεκριμένου σχολείου έπαιξε σημαντικό ρόλο. Είναι ένα σχολείο που σε γενικές γραμμές σέβεται τους δασκάλους και δίνει ευκαιρίες ενός ανοικτού σχολείου στην κοινωνία. Στις διδακτικές μου εμπειρίες στη ΓΣΘ αναφέρομαι ακόμη- τόσα χρόνια μετά- όταν θέλω να αναφέρω παραδείγματα διδακτικής πράξης στους φοιτητές μου.


Made in Germany!

Was bedeutet das? Nach einem Testjahr haben wir uns entschieden nach Griechenland Brillen zu importieren, die komplett in Deutschland, aber nach dem Rezept des griechischen Augenarztes hergestellt worden sind. Im Optikergeschäft «Οπτικά Παυλίδης» steht Ihnen eine Auswahl von 15 Brillenmodellen zur Verfügung, nach deutschen Qualitätsstandards gefertigt, die Ihnen zehn Tage nach Bestellung ausgeliefert werden können. Die Preise sind ebenso attraktiv wie die entsprechender Brillen im griechischen Markt: Der Durchschnittspreis einer Brille mit einem Paar Gläser hoher Qualität beträgt 200 Euro, die Ihnen von Ihrer Kasse zurückerstattet werden können! Geniessen Sie in Thessaloniki Brillen “Made in Germany”, die Sie beim Optiker «Οπτικά Παυλίδης» finden können.

«Als Spezialist in Sachen Optik muss ich zugeben, dass die Qualität des Fabrikats exzellent ist», sagt Optiker Miltiadis Pavlidis.

ΟΠΤΙΚΑ ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΤΣΙΜΙΣΚΗ 104

2310 272455

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ: ΟΠΤΙΚΑ ΧΙΩΤΗΣ ΑΡΧΟΝΤΗΣ Εθν. Αντίστασης 11, Σκύδρα, τηλ. 23810 82203 • ΟΠΤΙΚΑ ΚΑΡΜΕΝ Α. Παπαναστασίου 133, Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310 313193 • ΟΠΤΙΚΑ ΜΑΡΚΑΚΗ Λ. Καλοκαιρινού 33, Ηράκλειο, τηλ. 2810 287211 • ΟΠΤΙΚΑ ΜΠΑΛΑΤΛΙΑΝ Ηρώων Κύπρου 51, Ξάνθη, τηλ. 23410 73181


6 σημειωματάριο

Η γενική μας συνέλευση Μην ξεχάστε τη φετινή Γενική Συνέλευση του ΣΑΓΕΣ, που θα γίνει τη Δευτέρα 16 Μαΐου μετά τις 7 το απόγευμα στην αίθουσα τελετών της Γερμανικής Σχολής. Στη συνέλευση θα συζητηθούν ο απολογισμός της τριετίας για το απερχόμενο ΔΣ, ενώ θα γίνει και η εκλογή του νέου Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου για τα επόμενα τρία χρόνια. Η παρουσία όλων είναι απαραίτητη, γιατί χωρίς εσάς ο ΣΑΓΕΣ δεν μπορεί να προχωρήσει. Δικαίωμα συμμετοχής και εκλογής στη ΓΣ έχουν τα ταμειακώς τακτοποιημένα μέλη, δηλαδή αυτά που θα έχουν πληρώσει μια τουλάχιστον συνδρομή τα τελευταία χρόνια. Μπορείτε δηλαδή να πληρώσετε τη συνδρομή σας (30 ευρώ) και κατά τη διάρκεια της Γενικής Συνέλευσης. Ο νέος κλητήρας Γνωρίζουμε ότι οι περισσότεροι/ ες από εσάς έχετε υποδεχτεί με

mailbox

Μην ξεχνάτε τις συνδρομές σας για τον ΣΑΓΕΣ. O ΣΑΓΕΣ μπορεί να λειτουργήσει και να επεκτείνει τις δραστηριότητές του μόνο αν στηριχθεί οικονομικά από τα μέλη του. Για την πληρωμή των συνδρομών υπάρχει τραπεζικός λογαριασμός στην Τράπεζα Πειραιώς με αριθμό 5202030638212. Όσες και όσοι το επιλέξουν παρακαλούμε να δηλώσουν στο καταθετήριο το όνομά τους. Επίσης υπάρχει η δυνατότητα να πλη-

μεγάλη ικανοποίηση τις δραστηριότητες του ΣΑΓΕΣ τα τελευταία χρόνια. Όμως, από τους 2700 απόφοιτους μόνον οι 700 έχετε πληρώσει έστω και μια φορά τα τελευταία 5 χρόνια την συνδρομή σας. Γνωρίζουμε ότι πολλοί/ες από εσάς θα θέλατε να πληρώσετε τη συνδρομή σας, αλλά δεν προλαβαίνετε, το ξεχνάτε, το αναβάλετε, δεν το θεωρείτε τόσο σημαντικό αφού το ποσό είναι μικρό. Όμως ο ΣΑΓΕΣ και κυρίως το περιοδικό μας το ΣΑΓΕΣ-Τhemen θα υπάρχει μόνον αν έχει την δική σας συνδρομή. Απευθυνόμαστε λοιπόν σε όλους και όλες εσάς, που θέλετε να υπάρχει ο ΣΑΓΕΣ και το ΣΑΓΕΣ-Τhemen και σας καλούμε να μπείτε αύριο το πρωί στην Τράπεζα Πειραιώς και να καταθέσετε τη συνδρομή του 2011. Η συνδρομή του 2011 είναι 30 €. Αυτή αρκεί... Τώρα ο ΣΑΓΕΣ σας προσφέρει μια ακόμη δυνατότητα. Σε λίγες ημέρες ο κ. Κώστας Παϊτέρης, ένας ευγενέστατος συνεργάτης του ΣΑΓΕΣ, θα μπορεί να έρχεται στο σπίτι σας ή στο γραφείο σας ύστερα από τηλεφωνική συνεννόηση για την τακτοποίηση της συνδρομής. Είμαστε βέβαιοι ότι θα ανταποκριθείτε σε αυτή τη νέα δυνατότητα.

Οι νέοι απόφοιτοι Επίσκεψη γνωριμίας και ενημέρωσης στις τάξεις των φετινών τελειοφοίτων της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης έκανε στα μέσα του Μαρτίου αντιπροσωπεία του ΔΣ του ΣΑΓΕΣ. Συγκεκριμένα ο αντιπρόεδρος Νίκος Οικονόμου (‘81) και η ταμίας Μαρία Καλλιδοπούλου (‘63) μπήκαν στις τέσσερις τάξεις (12 a,b,c και d) και ενημέρωσαν τους μαθητές, οι οποίοι του χρόνου θα αποτελέσουν τη νέα φουρνιά των αποφοίτων μας, για τις δραστηριότητες του Συλλόγου. Οι μαθητές έδειξαν ιδιαίτερα ενδιαφέρον για το Σύλλογο και διαβεβαίωσαν τα μέλη του ΔΣ του ΣΑΓΕΣ ότι η επαφή δε θα χαθεί. Εκτός από την ενημέρωση, τα μέλη του ΔΣ συγκέντρωσαν όλα τα απαραίτητα στοιχεία (διευθύνσεις, τηλέφωνα και ηλεκτρονικές διευθύνσεις), έτσι ώστε να δημιουργηθεί μια σταθερή επικοινωνία του συλλόγου με τα νέα μέλη του. Να σημειωθεί ότι οι καινούργιοι απόφοιτοι γίνονται αυτόματα και για ένα χρόνο μέλη του ΣΑΓΕΣ, χωρίς να έχουν την υποχρέωση της πληρωμής της συνδρομής. Από τη δεύτερη χρονιά και μετά πρέπει να καταβάλλουν στον ΣΑΓΕΣ τη συνδρομή των 30 ευρώ για να συνεχίσουν να είναι μέλη του.

ρώσετε τη συνδρομή σας απευθείας στην ταμία του ΣΑΓΕΣ, Μαρία Καλλιδοπούλου (τηλ: 2310 257 390 και 6942-464-676) στο ταξιδιωτικό γραφείο «Maas Travel» (Καλαποθάκη 3, στον 1ο όροφο). Το ποσό είναι 30 ευρώ για την ετήσια συνδρομή. Τα ολοκληρωμένα στοιχεία του λογαριασμού είναι τα εξής: Λογαριασμός Τράπεζα Πειραιώς: 5202030638212 ΙΒΑΝ:GR3201722020005202030638212 SWIFT CODE: PIR BGR AA FAVOR 01 2202 AGELAKI BRANCH IN THESSALONIKI

Ιουνίου του 2011. Oι ενοχλήσεις σας είτε ηλεκτρονικά (στο e-mail noikonomou@ ekdotiki.gr) είτε τηλεφωνικά (Νίκος Οικονόμου, 2310-779-117 και 6976-278-213, Δήμητρα Δημητρακοπούλου, 6936-713727). Όλες οι πληροφορίες θα αξιοποιηθούν! Γι΄ αυτούς που θέλουν να διαφημιστούν στο επόμενο τεύχος θα πρέπει να μας ενημερώσουν μέχρι τις αρχές Ιουνίου του 2011.

Σχόλια. Περιμένουμε τα σχόλιά σας, τα νέα και τις ιδέες σας για το επόμενο τεύχος του «ΣΑΓΕΣ-Themen», που θα είναι το 18ο και θα κυκλοφορήσει στα τέλη του

Ηλεκτρονικό ταχυδρομείο: Η συλλογή των e-mails των αποφοίτων συνεχίζεται. Έχουμε ξεπεράσει τα 1200 mails και προχωρούμε ακάθεκτοι. Για οποιαδήποτε καινούργια ηλεκτρική διεύθυνση αποφοίτου ενημερώστε μας στα info@sages.gr ή orestis.kalogirou@ physics.auth.gr. Για να φτάνουμε σε ακόμη περισσότερους αποφοίτους…


7 είδα έμαθα άκουσα

Ενας ακόμη σύλλογος αποφοίτων φοιτητών γερμανικού πανεπιστημίου βρίσκεται στα σκαριά. Ο λόγος για τους παλιούς απόφοιτους του πανεπιστημίου του Μονάχου (LMU), που σχεδιάζουν να δημιουργήσουν σχετικό σύλλογο στη Θεσσαλονίκη. Για πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνήσετε με τη Νικολέτα Τσικότα στο τηλέφωνο 6944-261-355. Εντονη δραστηριότητα καταγράφει το τελευταίο διάστημα ο Σύλλογος Ομογενών και Μεταναστών από τη Γερμανία. Ιδρύθηκε το 2008 και έχει ήδη κάνει αισθητή την παρουσία του σε όλη την Ελλάδα, αλλά και στη Θεσσαλονίκη, όπου είναι και η έδρα του. Εδώ δραστηριοποιούνται και περίπου 350 μέλη του, ενώ ένας από τους μελλοντικούς του στόχους είναι να δημιουργηθεί χώρος στο Σιδηροδρομικό Σταθμό Θεσσαλονίκης προκειμένου να αναγερθεί μνημείο αφιερωμένο στην Ελληνα μετανά-

στη. Για πληροφορίες μπορείτε να απευθυνθείτε στον πρόεδρο του Συλλόγου Γρηγόρη Τέκο, στα τηλέφωνα 6973-550-880, 6942-794952 και 6947-646-188. Ο καθηγητής Νίκος Μουσιόπουλος, ο οποίος διετέλεσε στο παρελθόν πρόεδρος του συλλόγου Φίλων της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης, καθώς και κοσμήτορας της Πολυτεχνικής Σχολής του ΑΠΘ, ορίστηκε αντιπρόεδρος του ΔΣ του Διεθνούς Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ευχές για πολλές επιτυχίες. Με μεγάλη επιτυχία ολοκληρώθηκε πριν από μερικές ημέρες η έκθεση της Μάτας ΡοβάτσουΟπλοποιού (‘62) με ακουαρέλες και ακρυλικά. Η έκθεση της αποφοίτου μας φιλοξενήθηκε στο συνεδριακό κέντρο της Τράπεζας Πειραιώς στη Θεσσαλονίκη και είχε τον τίτλο: «Αναδρομική εφαρμοσμένης γραφιστικής στη Θεσσαλονίκη του 1966-1976». Ενας δικός μας απόφοιτος ήταν ένας από τους βασικούς πρωταγωνιστές της εκδήλωσης που έγινε στην Αθήνα το Σάββατο, 19 Μαρτίου, για τα 20 χρόνια λειτουργίας του Μεγάρου Μουσικής. Ο λόγος για το συνθέτη Γιάννη Βακαρέλλη (‘68), που στη συναυλία έπαιξε έργα των Σοστάκοβιτς, Λιστ, Μπραμς και Μέντελσον. Πάντα τέτοια...


8 DST Kiste

Τηλεδιάσκεψη με Καναδά Μια πρωτότυπη συζήτηση είχαν πριν από μερικές ημέρες οι μαθητές της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Το σχολείο συνδέθηκε με τη μορφή της τηλεδιάσκεψης με το καναδικό πανεπιστήμιο του Χάμιλτον και οι μαθητές της πρώτης λυκείου του ελληνικού τμήματος είχαν τη δυνατότητα να συνομιλήσουν με τον Έλληνα βοηθό καθηγητή Γρηγόρη Λεοντιάδη. Στο επίκεντρο της συζήτησης βρέθηκαν ζητήματα ιατρικά, αλλά και θέματα που αφορούν στις σπουδές σε Ελλάδα και στο εξωτερικό, καθώς οι μαθητές της ΓΣΘ έθεσαν στον διακεκριμένο πανεπιστημιακό ερωτήματα για τη διδασκαλία και τη ζωή στον Καναδά, αλλά και τη Μεγάλη Βρετανία, όπου στο παρελθόν είχε επίσης διδάξει, καθώς και θέματα που έχουν να κάνουν με την ιατρική. Ο νεαρός πανεπιστημιακός, με καταγωγή από τον Κομοτηνή, είναι βοηθός καθηγητή στο τμήμα γαστρεντερολογίας της Ιατρικής Σχολής του πανεπιστημίου McMaster του Καναδά, το οποίο θεωρείται ένα από τα κορυφαία ερευνητικά κέντρα του κόσμου στην ειδικότητα αυτή. Ο ίδιος ο κ. Λεοντιάδης επιλέχτηκε το 2005 από τη Διεθνή Επιτροπή «Emerging Leaders Programme» ως ένας από τους 40 σημαντικότερους στον πλανήτη ερευνητής κάτω των 40 χρονών στο χώρο της γαστρεντερολογίας. Τουριστικά ερωτήματα Θέματα τουριστικού ενδιαφέροντος βρέθηκαν στο επίκεντρο τη συζήτησης που έγινε λίγο πριν τα Χριστούγεννα, με ομιλητή τον πρώην σύμβουλο τουριστικής πολιτικής του υπουργείου τουριστικής ανάπτυξης Άγγελο Βλάχο. Στη συζήτηση συμμετείχαν μαθητές του γυμνασίου και του λυκείου της Γερμανικής Σχολής, οι οποίοι αφού άκουσαν τον ομιλητή έθεσαν ερωτήματα για το τουριστικό προϊόν της Ελλάδας καθώς και γενικότερα θέματα που άπτονται της ευρύτερης τουριστικής πολιτικής. Πρώτο βραβείο Σημαντική διάκριση για τον μαθητή της 7α της Γερμανικής Σχολής Δημήτρη Καπνά. Ο μαθητής του γερμανικού τμήματος κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο στο αγώνισμα της γιγαντιαίας τεχνικής κατάβασης στους πανελλήνιους αγώνες χιονοδρομίας που έγιναν φέτος στο Βελούχι. Ο μαθητής του σχολείου, ο οποίος είναι αθλητής τους Σωματείου ΕΟΣ Θεσσα-

λονίκης, έδειξε ότι βρίσκεται σε πολύ καλή φόρμα και ότι και στο μέλλον θα βρίσκει παρόμοιες ευκαιρίες για διακρίσεις. Πάντα τέτοια, Δημήτρη. Για τη νέα δομή Με μεγάλη επιτυχία και με τη συμμετοχή πολλών γονέων πραγματοποιήθηκε στις 31 Μαρτίου στην αίθουσα τελετών ενημερωτική εκδήλωση που διοργάνωσε η Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης για τη νέα δομή του σχολείου, που αφορά στο νηπιαγωγείο και το δημοτικό. Ως γνωστόν βάσει ενός νέου υπουργικού διατάγματος του ελληνικού κράτους δίνεται πλέον η δυνατότητα και στους Έλληνες να εγγράψουν τα παιδιά τους σε ιδιωτικά ξενόγλωσσα δημοτικά σχολεία και νηπιαγωγεία, όπως αυτά που διαθέτει η Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης. Η νέα δομή ξεκίνησε ήδη να λειτουργεί από τη φετινή χρονιά, ενώ το ενδιαφέρον για την επόμενη χρονιά είναι πάρα πολύ μεγάλο. Στην εκδήλωση έγινε αναλυτική ενημέρωση για τη νέα δομή του σχολείου ενώ στο δεύτερο μέρος απαντήθηκαν ερωτήσεις που τέθηκαν από το κοινό Εγγραφές για τα προπαρασκευαστικά Μετά το Πάσχα ξεκινούν οι εγγραφές των προπαρασκευαστικών μαθημάτων της Γερμανικής Σχολής για τη σχολική χρονιά 2011-2012. Αφορούν στους μαθητές που τον φετινό Σεπτέμβριο θα φοιτούν στην Στ’ τάξη του δημοτικού και επιθυμούν τον επόμενο χρόνο (δηλαδή το Σεπτέμβριο του 2012) να εγγραφούν στην Α’ τάξη του γυμνασίου της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Να υπενθυμίσουμε ότι για την εγγραφή στα προπαρασκευαστικά μαθήματα η γνώση της γερμανικής γλώσσας δεν είναι απαραίτητη και ότι με σημερινά δεδομένα τα δίδακτρα για τα προπαρασκευαστικά μαθήματα κοστίζουν για την περίοδο του ενός χρόνο 1200.- ευρώ (συν 180.ευρώ ως τέλη εγγραφής). Επίσης με σημερινά τιμές τα δίδακτρα για το σχολείο είναι 3.742 ευρώ το χρόνο για τις τάξεις 1η έως και 12η και 3140 ευρώ για το νηπιαγωγείο. Οσοι απόφοιτοι επιθυμούν να πληροφορηθούν περισσότερες λεπτομέρειες για τα προπαρασκευαστικά μαθήματα θα μπορούν να επικοινωνούν καθημερινά με την κ. Τσόπελα στο τηλέφωνο 2310-475-900-2. Hμέρα για το κοινό: Δευτέρα, 16 Μαΐου, στις 6.30 το απόγευμα, στην Aula της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης.


9 Άποψη

Πολιτική και συνέπεια... Της Κάκης Μπαλή (‘81), finance@ekdotiki.gr

Ποιος το περίμενε ότι η πολιτική μπορεί ακόμη και συναρπάζει; Στα χρόνια της απαξίωσης του πολιτικού συστήματος στις περισσότερες χώρες, τουλάχιστον της Γηραιάς Ηπείρου, και της διολίσθησης στην εκλογική αποχή, εξακολουθούν να έρχονται κάποιες στιγμές που οι πολίτες σπεύδουν να στείλουν μαζικά διά της συμμετοχής το μήνυμά τους. Αυτό έγινε την Κυριακή στη Γερμανία, στις κάλπες του κρατιδίου της Βάδης-Βιρτεμβέργης, όπου οι πολίτες έσπευσαν με ασυνήθιστα υψηλή εκλογική συμμετοχή να επιβραβεύσουν τη συνέπεια -και να τιμωρήσουν την αναξιοπιστία. Δύο εβδομάδες μετά τον τρομακτικό σεισμό στην Ιαπωνία και με το πυρηνικό δράμα να είναι ακόμη σε εξέλιξη, οι Γερμανοί έδωσαν ένα πανίσχυρο ποσοστό στους Πράσινους, τους μόνους που σταθερά εδώ και τριάντα χρόνια δίνουν τη μάχη ενάντια στην ατομική ενέργεια, αντιπροτείνοντας επίσης εδώ και τριάντα χρόνια αφενός τη στροφή στις ανανεώσιμες πηγές, αφετέρου τη μείωση της ενεργειακής σπατάλης. Κι έσπευσαν να «μαυρίσουν» το κόμμα της Μέρκελ -που τα προηγούμενα εξήντα χρόνια το ψήφιζαν μονοκούκι- επειδή αισθάνθηκαν να τους κοροϊδεύει με την αιφνίδια απόφασή του να κλείσει για τρεις μήνες τα παλιά πυρηνικά εργοστάσια της περιοχής, εξαιτίας του σοκ της Ιαπωνίας, ενώ μόλις λίγους μήνες νωρίτερα τους είχε χαρίσει επιπλέον επτά χρόνια ζωής, χωρίς να γίνει κανένας νέος έλεγχος στα μέτρα ασφαλείας. Οπως «μαύρισαν» και τους Φιλελεύθερους, τους κυβερνητικούς εταίρους της Μέρκελ, οι οποίοι εν γνώσει όλων ότι δεν είναι εφικτό, συνέχισαν να υπόσχονται μείωση της φορολογίας. Οι ψηφοφόροι δεν μπήκαν στο -υφιστάμενο στη Γερμανία- δίλημμα του δικομματισμού. Δεν ψήφισαν ως… μη χείρον βέλτιστον τους Σοσιαλδημοκράτες, επειδή τους απογοήτευσαν οι Χριστιανοδημοκράτες. Ψήφισαν μια άλλη πρόταση, ψή-

φισαν θετικά και περιμένουν τώρα από τον πρώτο Πράσινο πρωθυπουργό στην ιστορία των γερμανικών κρατιδίων να αποδείξει ότι μπορεί η Βάδη Βιρτεμβέργη να κυβερνηθεί διαφορετικά. Το εκλογικό αποτέλεσμα ήταν ιστορικό μεν αλλά όχι και επαναστατικό. Οι κατά κανόνα συντηρητικοί κάτοικοι του νοτιοδυτικού γερμανικού κρατιδίου -με πληθυσμό όσο η Ελλάδα, μεγάλη οικονομική δύναμη και μηδαμινή ανεργία- επέλεξαν να αναθέσουν την κυβερνητική ευθύνη σε ένα κόμμα, κάποτε διαμαρτυρίας και νυν εξουσίας, με σαφές πρόγραμμα, που μπορεί και να χρηματοδοτηθεί, και με σχεδόν σαφές χρονοδιάγραμμα για την υποκατάσταση της πυρηνικής ενέργειας από λιγότερο επικίνδυνες μορφές ενέργειας. Το αν οι Πράσινοι θα σταθούν στο ύψος που τους ανέβασαν οι ψηφοφόροι μένει να φανεί, το βέβαιο είναι, πάντως, ότι έκαναν και πάλι ενδιαφέρουσα την πολιτική για τους πολίτες στη Γερμανία.


10 Το θέμα

Μια βραδιά με συμβολισμούς στην Αula

Τυχεροί όλοι αυτοί που παρακολούθησαν το φετινό χριστουγεννιάτικο κονσέρτο στη Γερμανική Σχολή. Δεν ήταν μόνο η τόσο μεγάλη προσ έλευση του κόσμου που ξεπέρασε κάθε προσδοκία, αλλά και η ποιότητα των συνθέσεων που παρουσίασαν οι χορωδίες της σχολής και του δημοτικού. Η φετινή καινοτομία αφορούσε στη συμμετοχή στη συναυλία και εννέα μαθητών και μαθητριών από το τουρκικό σχολείο «Istanbul Lisesi», που ήταν εκείνες τις ημέρες φιλοξενούμενοι από την ΓΣΘ και οι οποίοι ενίσχυσαν τη χορωδία του σχολείου, δημιουργώντας μαζί με το καθηγητή μουσικής από τη γειτονική χώρα Κλάους Λάνγκροκ μια όμορφη και στερεή γέφυρα μουσικής φιλίας μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας. Η εκκίνηση της συναυλίας υπό τη διεύθυνση του καθηγητή της μουσικής του σχολείου Γιόχεν Αμπερτ (η ψυχή της βραδιάς) έγινε με το κλασσικό «Sleigh Ride» του Leroy Anderson. Στη συνέχεια το πρόγραμμα της βραδιάς, για την επιτυχία της οποίας βοήθησε σημαντικά και η καθηγήτρια μουσικής του σχολείου και απόφοιτος του 1981 Λίλιαν Βασιλιεάδου, περιλάμβανε μουσική από τον «Καρυοθραύστη» του

Τσαϊκόφσκι και το χριστουγεννιάτικο ορατόριο του Μπαχ, αλλά και ελληνικά παραδοσιακά τραγούδια υπό την καθοδήγηση της Ζωής Φιλοπούλου, ενώ έκλεισε με το γνωστό ποπ τραγούδι «Do they know it’s Christmas?». Μια υπέροχη βραδιά, για Έλληνες, Τούρκους, Γερμανούς και Ευρωπαίους πολίτες στην αίθουσα τελετών του σχολείου.


11 Το θέμα

Βιβλίο από το Εσκίσεχιρ Της Αγγέλας Φωτοπούλου*

Ένα ασυνήθιστο βιβλίο για τη Θεσσαλονίκη γράφουν 29 Τούρκοι φοιτητές και επτά καθηγητές από το Εσκίσεχιρ. Το βιβλίο δεν αναφέρεται ούτε στην ιστορία, ούτε στα οθωμανικά μνημεία της πόλης, όπως θα περίμενε κάποιος, αλλά στο μικρόκοσμο της Θεσσαλονίκης, μέσα από στιγμιότυπα της καθημερινής ζωής. Πορτρέτα ανθρώπων που περπατούν στους δρόμους, τα γκράφιτι στους τοίχους, οι πινακίδες, λεπτομέρειες από την αρχιτεκτονική, τα παλιά βιβλία κι αντικείμενα ενός σπιτιού, είναι κάποια από τα θέματα του βιβλίου. Το βιβλίο αποτελεί συνέχεια, αλλά και «καρπό» ενός προγράμματος ελληνοτουρκικού πολιτισμικού διαλόγου, που ξεκίνησε από το Πανεπιστήμιο Αναντολού του Εσκίσεχιρ με το φεστιβάλ «Dialog» το Νοέμβριο του 2010 και στο οποίο προβλήθηκαν ελληνικές και τουρκικές ταινίες μικρού μήκους, και συνεχίστηκε στις 9-10 Μαρτίου 2011, στη Θεσσαλονίκη. Το βιβλίο θα περιλαμβάνει φωτογραφίες από τη Θεσσαλονίκη και θα εκδοθεί τον προσεχή Απρίλιο από το Πανεπιστήμιο Αναντολού του Εσκίσεχιρ. Αφορμή για τη πρωτοβουλία αυτή υπήρξε η επίσκεψη του αντιπρύτανη του Πανεπιστημίου Αναντολού, Νεζίχ Ορχόν, στη Θεσσαλονίκη, πριν από περίπου δύο χρόνια, στη διάρκεια της οποίας γνωρίστηκε με το διευθυντή του Διεθνούς Κινηματογραφικού Φεστιβάλ Μικρού Μήκους Θεσσαλονίκης, Γιάννη Ζαχόπουλο. Λίγους μήνες μετά, ο κ. Ορχόν προσκάλεσε Έλληνες φοιτητές στο ετήσιο, Διεθνές Φεστιβάλ Κινηματογράφου, που πραγματοποιείται στο Εσκίσεχιρ. «Τότε ήρθαν στο Εσκίσεχιρ 12 Έλληνες φοιτητές, που τους φιλοξενήσαμε σε σπίτια Τούρκων φοιτητών. Είδαμε ότι βρισκόμαστε σε σωστό δρόμο και σκεφτήκαμε ότι θα ήταν σωστό να διοργανώσουμε ένα Ελληνοτουρκικό Φεστιβάλ Ταινιών Μικρού Μήκους, στο οποίο δώσαμε το όνομα ‘Dialog’ και το ξεκινήσαμε στις 1-3 Δεκεμβρίου του 2010. Καλέσαμε περίπου 15 Έλληνες φοιτητές, τέσσερις Έλληνες σκηνοθέτες και τον κ. Ζαχόπουλο στο Εσκίσεχιρ. Η αίθουσα προβολής του Πανεπιστημίου Αναντολού είναι χωρητικότητας 550 ατόμων και το Φεστιβάλ το διοργάνωσαν οι φοιτητές του τμήματος κινηματογράφου. Η πληρότητα στη αίθουσα ήταν 90-95% και μάλιστα βάλαμε και νυχτερινές προβολές», αναφέρει ο κ. Ορχόν. Οι Τούρκοι φοιτητές ενθουσιάστηκαν από τη γνωριμία με τους Έλληνες φοιτητές. Έτσι, 29 απ’ αυτούς, μαζί με επτά καθηγητές τους, βρέθηκαν στα μέσα Μαρτί-

ου στη Θεσσαλονίκη προκειμένου να συμμετάσχουν στο 2ο Φεστιβάλ «Dialog». «Φτάνοντας στη Θεσσαλονίκη κάναμε άλλο ένα σημαντικό άνοιγμα. Είπαμε να μην αρκεστούμε στο ευχολόγιο κι αντί να σταθούμε πάνω σε αφηρημένες έννοιες, να κάνουμε κάτι συγκεκριμένο. Αποφασίσαμε, λοιπόν, να ετοιμάσουμε ένα βιβλίο, με τίτλο ‘Θεσσαλονίκη-Εσκίσεχιρ’, υπό την επίβλεψη του καθηγητή Λεβέντ Κιλίτς, ο οποίος είναι από τα ιδρυτικά μέλη του τμήματός μας. Κάθε φοιτητής και καθηγητής θα επιλέξει ένα θέμα σχετικό με τη Θεσσαλονίκη και θα γράψει τέσσερις σελίδες, που θα είναι πλαισιωμένες με φωτογραφίες. Ο πρύτανης του Πανεπιστημίου μας υποσχέθηκε, μέσα στον Απρίλιο, να εκδοθεί αυτό το βιβλίο. Αλλά, η πρωτοβουλία μας δεν σταματά εδώ. Συναντηθήκαμε με τους καθηγητές της Σχολής Δημοσιογραφίας και της Σχολής Κινηματογράφου του ΑΠΘ και τους καλέσαμε στο Εσκίσεχιρ. Περιμένουμε νε έρθουν 50 φοιτητές, τους οποίους θα φιλοξενήσουμε στα τέλη Οκτωβρίου με μέσα Νοεμβρίου. Όταν έρθουν οι Έλληνες φοιτητές στην πόλη μας θα γράψουν κι αυτοί ένα βιβλίο για το Εσκίσεχιρ, ο οποίο θα εκδώσει το Πανεπιστήμιο Αναντολού», προσθέτει ο κ. Ορχόν. Από την πλευρά του, ο καθηγητής Λεβέντ Κιλίτς επισημαίνει ότι η έκδοση ενός βιβλίου για τη Θεσσαλονίκη θα αποτελέσει ένα χειροπιαστό αποτέλεσμα του πολιτισμικού διαλόγου των φοιτητών από τις δύο χώρες. Οι Τούρκοι φοιτητές ενθουσιάστηκαν από την επίσκεψη στη Θεσσαλονίκη. «Εκείνο που τούς έκανε μεγαλύτερη εντύπωση είναι η ζωή στη πόλη. Είπαν ότι είναι μια πόλη γεμάτη ενέργεια. Σ’ ένα καφέ απέναντι από τον κινηματογράφο ‘Αλέξανδρο’ συζητούσαμε όχι το πώς διασκέδασαν ή το τι έκαναν και το τι έφαγαν, αλλά την ελληνική αρχιτεκτονική. Μου έλεγαν, ‘κοιτάξτε τη διακόσμηση στην οροφή’. Αποδέχονται κάθε τι που είναι διαφορετικό, βλέπουν την ομορφιά ανάμεσα στην ασχήμια. Στις διάφορες περιόδους της ιστορίας θεωρήσαμε το διαφορετικό ως κακό και επικίνδυνο. Τώρα, όμως, το διαφορετικό γίνεται αποδεκτό κι αυτό είναι πολύ σημαντικό», λέει ο αντιπρύτανης, Νεζίχ Ορχόν, αναφερόμενος στις εντυπώσεις των φοιτητών.

i Η Αγγέλα Φωτοπούλου είναι δημοσιογράφος. Το κείμενο, που αποτελεί μια μικρή ιστορία ελληνοτουρκικής προσέγγισης, ανέβηκε στις 12 Μαρτίου ως τηλεγράφημα στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων


12 Το θέμα

Ενα ταξίδι στην πόλη Του Νίκου Οικονόμου, noikonomou@ekdotiki.gr

Μια ξεχωριστή εμπειρία έζησαν τα περίπου 20 μέλη της αποστολής της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης, που λίγο πριν τα Χριστούγεννα ταξίδεψαν στην Κωνσταντινούπολη και γνώρισαν από κοντά τις ομορφιές της τουρκικής μεγαλούπολης, αλλά και το «Istanbul Lisesi», ένα ιστορικό ιδιωτικό σχολείο με έτος ίδρυσης το 1884 και έδρα την Κωνσταντινούπολη, στο οποίο φοιτούν Τούρκοι, Γερμανοί, αλλά και ξένοι μαθητές. Η επίσκεψη αποτέλεσε συνέχεια της φιλοξενίας που παρείχε το σχολείο στους μαθητές από την Τουρκία, οι οποίοι βρέθηκαν στα μέσα Δεκεμβρίου στη Θεσσαλονίκη, για να συμμετάσχουν στο χριστουγεννιάτικο κονσέρτο της ΓΣΘ. Ενα κονσέρτο που όποιος το παρακολούθησε θα αντιλήφθηκε τη σημαντική δουλειά που γίνεται στο σχολείο όσον αφορά στη μουσική παιδεία. Εδώ στη Θεσσαλονίκη λοιπόν οι φιλίες και οι σχέσεις μεταξύ των μαθητών δημιουργήθηκαν ήδη από τότε. Και λίγες ημέρες αργότερα συνεχίστηκαν και επί τουρκικού εδάφους με την επίσκεψή των μαθητών της ΓΣΘ στην Κωνσταντινούπολη. Στην αποστολή συμμετείχαν 18 εκπρόσωποι των μαθητών και τρεις καθηγητές (Λίλιαν Βασιλειάδου, Γιόχεν Αμπερτ και Σβεν Τράουμαν), καθώς και 15 μέλη της «χορωδίας ενηλίκων» του σχολείου, που επίσης ταξίδεψαν μαζί. Το πρόγραμμα περιλάμβανε τη συμμετοχή σε δύο μουσικές εκδηλώσεις. Η πρώτη έγινε στο ίδιο το σχολείο και η δεύτερη στο γερμανικό προξενείο της Κωνσταντινούπολης, όπου οι δύο χορωδίες παρουσίασαν ένα σύνθετο μουσικό πρόγραμμα. Με κλαρινέτα, όμποε, κόρνο, τρομπέτα και σαξόφωνο, ενώ οι τουρκικές χορωδίες προτίμησαν τα βιολιά, τα φλάουτα, το

τσέλο και την κιθάρα, ενώ υπήρξαν και συνθέσεις που εκτελέστηκαν από κοινού. Τότε που οι χορωδίες από τις δύο χώρες έγιναν μία… Ταυτόχρονα οι μαθητές της ΓΣΘ είχαν την ευκαιρία να γνωρίσουν από κοντά τα αξιοθέατα της Κωνσταντινούπολης με επισκέψεις που έκαναν στο Οικουμενικό Πατριαρχείο, το Υδραγωγείο, το Παζάρι αλλά και την Αγία Σοφία. Ενθουσιασμένοι δηλώνουν και οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές. Τόσο από τα αξιοθέατα που είδαν όσο και από την εμπειρία της ελληνοτουρκικής προσέγγισης. «Ηταν μια ξεχωριστή εκδρομή. Κάναμε καινούργιους φίλους, γνωρίσαμε νέες συνήθειες, ζήσαμε από κοντά την καθημερινότητά τους», σημειώνει η Ζωή ΧρυσαφένιαΑνδρεάδου, μαθήτρια της 9b που ήταν ένα μέλος της αποστολής, που όπως και οι υπόλοιποι φιλοξενήθηκαν στα σπίτια των Τούρκων μαθητών. «Ηταν πολύ φιλόξενοι και μεταξύ μας είναι αλήθεια ότι δεθήκαμε πολύ», λέει από τη μεριά της η συμμαθήτριά της Αλεξία ΑστρινίδηBlandin, που επίσης φοιτά στην 9b. Θυμάται το τούρκικο τραπέζι που ήταν φιλόξενο και μεγάλο σαν το ελληνικό. «Όταν ερχόταν η ώρα του φαγητού, μας έβγαζαν ό,τι είχαν και δεν είχαν στο σπίτι τους, τόσο που γέμιζε όλο τα τραπέζι από διάφορα εδέσματα. Από τσάι και μπισκότα μέχρι γλυκό του κουταλιού», σημειώνει. Oσο για τη νοοτροπία είναι κοντά στην ελληνική, αλλά έχει και διαφορές. Κατ΄ αρχήν, όπως λέει Ελευθερία Παντέλη, μαθήτρια της 11c, το κουδούνι στο σχολείο ήταν διαφορετικό. «Κάτι σα μια μελωδία που ακουγόταν μέσα από τα μεγάφωνα», επισημαίνει. Κατά δεύτερο το σχολείο που είχε τεράστιες αίθουσες και «έμοιαζε μάλλον


13

με μουσείο». Επίσης μεγάλες ήταν και οι διαφορές και στην κίνηση στους δρόμους και στις αποστάσεις που υπάρχουν στην Κωνσταντινούπολη, όπου κάποιοι μαθητές χρειάζονται παραπάνω από 1,5 ώρα για να φτάσουν από το σπίτι τους στο σχολείο. Κέρδος από τα ταξίδι και η προσέγγιση μεταξύ των λαών. Όχι μόνο του ελληνικού και του τουρκικού, αλλά και του κυπριακού με τον τουρκικό. Όπως συνέβη με τη μαθήτρια Ελευθερία Παντέλη, ο πατέρας της οποίας είναι Κύπριος και η οποία φιλοξενήθηκε σε τούρκικη οικογένεια. Όλα κύλησαν μια χαρά, με αποτέλεσμα και η ίδια η μαθήτρια να δηλώνει ότι η πολιτική έχει τελικά σχέση με τους ανθρώπους.


14 Χριστουγεννιάτικο Πάρτι

Είμασταν και πάλι εκεί... Με... βρετανική ακρίβεια συναντιούνται πλέον οι απόφοιτοι της ΓΣΘ και όχι μόνο στο Χριστουγεννιάτικο Πάρτι του ΣΑΓΕΣ, το οποίο έχει γίνει τόσο must όσο και… τα χριστουγεννιάτικα μελομακάρονα! Μέρος συνάντησης ήταν το μπαρ «Ιντέρνι» την Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου μετά τις 10 μ.μ. Ο ενθουσιασμός και η αθρόα προσέλευση απ’ όλες τις γενιές αποφοίτων, δημιουργούσε μια ατμόσφαιρα, η οποία θύμιζε… το μεγάλο διάλειμμα στο σχολείο. Πολλοί ήρθαν και από το εξωτερικό, καθώς έχει γίνει πια παράδοση στο πάρτι να εμφανίζονται παλιοί απόφοιτοι που ζουν και εργάζονται στη Γερμανία, στην Αμερική αλλά και αλλού. Φέτος είχαμε μαζί μας τον φρεσκοδιορισμένο εκείνες τις ημέρες των Χριστουγέννων νέο αντιδήμαρχο πολιτισμού στο δήμο Θεσσαλονίκης Σπύρο Πέγκα (‘86), που μας έλεγε για τα σχέδιά του για τη μεγάλη αυτή πρόκληση. Τα πηγαδάκια από τις παρέες αποφοίτων που στήθηκαν γύρω από τα τραπέζια μετέτρεψαν το μπαρ σε μία διαφορετική… μεταμεσονύκτια σχολική αυλή για παιδιά όλων των ηλικιών με διάθεση για κουβέντα και χορό ασυγκράτητη, όπως όταν ανυπομονούσαμε να χτυπήσει το κουδούνι για να τα πούμε με τους συμμαθητές μας, ύστερα από 3 συνεχόμενες ώρες μάθημα. Ευτυχώς, το κουδούνι για μέσα δε χτύπησε! Το κέφι και το ο χορός κράτησαν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ κάποιοι πιο ρομαντικοί αλλά και τολμηροί επέλεξαν να τα πούνε και να κάνουν μια βόλτα με τους συμμαθητές τους στον εξωτερικό χώρο του μαγαζιού, δίπλα στη θάλασσα, παρά το τσουχτερό χειμωνιάτικο κρύο. Ελπίζουμε να περάσατε αξέχαστα με τους συμμαθητές σας και την παρέα σας και δίνουμε ραντεβού για του χρόνου… στο επόμενο διάλειμμα!


15


16

Ιστορία και αρχιτεκτονική

Σημείο αρχιτεκτονικής αναφοράς Του Αλέξανδρου Νικολάου (’98), a.nicolaou@gmx.net

Στην νέα παραλιακή λεωφόρο της Θεσσαλονίκης, σε ένα προνομιούχο οικόπεδο με όψη προς τη θάλασσα, δημιουργήθηκε ένα κτίριο, σημείο αναφοράς για το αρχιτεκτονικό τοπίο της πόλης μας. Πρόκειται για το κτίριο στο οποίο στεγάζονται το Γερμανικό Γενικό Προξενείο και 22 υπερπολυτελή διαμερίσματα με υπόγεια γκαράζ. Το όλο έργο ανετέθη στην κατασκευαστική εταιρία ΕΚΑΤΕΡ Α.Ε. κατόπιν διεθνούς διαγωνισμού των Υπουργείων Εξωτερικών και Κατασκευών & Χωροταξίας της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας. Κύριο μέλημα τόσο των συναδέλφων μου μηχανικών όσο και δικό μου αποτέλεσε η υλοποίηση πολύ υψηλών προδιαγραφών, ποιότητας, ασφάλειας, πυροπροστασίας, η αναγκαιότητα ολοκλήρωσης του έργου σε σύντομο χρονικό διάστημα και κυρίως η εναρμόνιση των Γερμανικών προτύπων και κανόνων με την Ελληνική νομοθεσία . Το κτίριο χαρακτηρίζεται από μορφολογική και κατασκευαστική διαχρονικότητα και διακρίνεται ως κέλυφος για την ενεργειακή και βιοκλιματική του φιλοσοφία τόσο ως προς την προστασία όσο και την επιλογή των υλικών που την αποτελούν. Η τοποθέτηση εξαιρετικής θερμομόνωση στις εξωτερικές επιφάνειες επενδυμένες με μάρμαρο Διονύσου και η επιλογή κουφωμάτων βάσει γερμανικών προτύπων ανάλογα με τον προσανατολισμό των χώρων έχουν ως στόχο την αποφυγή θερμογεφυρών

και συμβάλουν σε συνδυασμό με τις ηλεκτρικά κινούμενες τέντες και περσίδες στους εξώστες στην μείωση των ενεργειακών καταναλώσεων του κτιρίου. Για την θέρμανση και ψύξη των χώρων του κτιρίου επελέγη το σύστημα VRV σε συνδυασμό με ενδοδαπέδια θέρμανση στα διαμερίσματα. Επιπλέον η υποστήριξη των λεβήτων αερίου από τους τους ηλιακούς συλλέκτες στο δώμα συμβάλει θετικά στην εξοικονόμηση ενέργειας. Ως προς την ηχομόνωση από τους εξωτερικούς θορύβους, εκτός από τη χρήση κουφωμάτων με εξαιρετική ηχοστεγανότητα, οι ειδικοί υαλοπίνακες στηθαίων στους εξώστες που λειτουργούν ως ανακλαστήρες και οι ξύλινες ψευδοροφές των εξωστών με εσωτερική επένδυση από πετροβάμβακα λειτουργούν ως απορροφητήρες ήχου. Μεγάλη βαρύτητα δόθηκε στη πυροπροστασία και ασφάλεια του κτιρίου. Για τον λόγο αυτό έγινε ειδική εισαγωγή από την Γερμανία υαλοστασίων και θυρών ασφαλείας με υψηλούς δείκτες πυραντίστασης, τοποθετήθηκαν κλειστά κυκλώματα καμερών καθώς και αυτόματα συστήματα πυρανίχνευσης και κατάσβεσης. Το αποτέλεσμα στο σύνολο του αποτελεί ένα κτίριο πρότυπο για τα ελληνικά δεδομένα που προσφέρει υψηλή ποιότητα κατοίκησης και εργασίας με γνώμονα τον σεβασμό προς το περιβάλλον.

i *Ο Αλέξανδρος Νικολάου (‘98), αρχιτέκτων μηχανικός, απόφοιτος Πανεπιστήμιου Στουτγάρδης, ήταν επιβλέπων μηχανικός και ο συντονιστής του έργου μεταξύ της κατασκευαστικής εταιρείας και των αρμοδίων Γερμανικών υπουργείων.


17 Ιστορία και αρχιτεκτονική

125 χρόνια παρουσίας Της Μαρίας Κουζινοπούλου*

Στα τέλη του 19ου αιώνα, η Θεσσαλονίκη αποτελούσε μια πολυπολιτισμική πόλη με σημαντική οικονομική και εμπορική ανάπτυξη. Την εποχή εκείνη δημιουργούνται σημαντικές σιδηροδρομικές συνδέσεις της με άλλα αστικά κέντρα: τα Σκόπια, το Βελιγράδι, το Μοναστήρι και την Κωνσταντινούπολη. Σ’ ένα τέτοιο περιβάλλον οικονομικής άνθησης, η πόλη αποτέλεσε πόλο έλξης για κατοίκους από την Οθωμανική Αυτοκρατορία και τη Δυτική Ευρώπη. Στα χρόνια αυτά κάνει έντονη την παρουσία του στην πόλη και το γερμανικό στοιχείο. Μηχανικοί και στελέχη επιχειρήσεων από τη Γερμανία εγκαθίστανται μαζικά στην πόλη και δημιουργούν μια οργανωμένη κοινότητα. Όταν το 1871 ανακοινώνεται η ίδρυση του Γερμανικού Ράιχ, τη δημιουργία προξενείου στη Θεσσαλονίκη αναλαμβάνει ο Ερρίκος Άμποτ ως αιρετός επίτιμος πρόξενος. Όπως σημειώνει ο σημερινός πρόξενος της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη, Βόλφγκανγκ Χέλσερ-Ομπερμάιερ, οι πηγές αναφέρουν την παρουσία προξενείου και νωρίτερα, στις αρχές του 19ου αιώνα, που εκπροσωπούσε την Πρωσία. Η θητεία του Αμποτ έληξε άδοξα, καθώς το 1876 δολοφονείται μαζί με τον πρόξενο της Γαλλίας από μουσουλμανικό όχλο. Ακολούθησαν δέκα χρόνια χωρίς ύπαρξη προξενικής αρχής των Γερμανών στην πόλη, μέχρι το 1886, οπότε ιδρύεται ουσιαστικά το πρώτο προξενείο της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη. Η ίδρυση προξενείου στην πόλη θεωρήθηκε σημαντική για την ενίσχυση των οικονομικών σχέσεων και τη διευκόλυνση της συνεργασίας μεταξύ των εμπορικών εταίρων της Θεσσαλονίκης και των γερμανικών πόλεων. Στις 23 Ιανουαρίου του 1886, εγκαθίσταται στη Θεσσαλονίκη ο πρόξενος, Κόνραντ Μπούτερβεκ, ο οποίος μέχρι τότε ήταν β’ υποπρόξενος στο προξενείο της Κωνσταντινούπολης. Ο Μπούτερβεκ αποτέλεσε τον πρώτο έμμισθο πρόξενο της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη, ο οποίος συνοδευόταν μάλιστα από μια γραμματέα. Η θητεία του κράτησε μόλις λίγους μήνες, καθώς αρρώστησε από πνευμονία και πέθανε τον Απρίλιο του ίδιου χρόνου. Διάδοχός του για τα επόμενα 14 χρόνια ήταν ο Γιοχάνες Μόρντμαν. Το 1888 δημιουργείται στη Θεσσαλονίκη και η Γερμανική Σχολή. Τότε, ο πρώτος διευθυντής, Αουγκουστ Ζίγκμουντ, ήταν και ο μοναδικός δάσκαλος στο σχολείο. Πολύ γρήγορα η Σχολή εξελίχθηκε σε μια μεγάλη κοινότητα. Το 1898 είχε 214 μαθητές και το 1914, 401 (μέχρι σήμερα από τα θρανία της Σχολής έχουν περάσει περισσότεροι από 4.000 μαθητές).

Επίσης, το 1895 ιδρύεται και η Ευαγγελική Εκκλησία των Γερμανόφωνων. Τις εκκλησιαστικές λειτουργίες τελούσε για πολλά χρόνια πάστορας από την Αθήνα, μέχρι το 1975, οπότε ανέλαβε καθήκοντα διακόνου η Δωροθέα Βακάλη-Φέλστερ (το 1981 χειροτονήθηκε πάστορας). Ενδιαφέρον στοιχείο στην ιστορία του γερμανικού προξενείου στη Θεσσαλονίκη αποτελεί η περίοδος του ιταλοτουρκικού πολέμου του 1911-1912, οπότε το προξενείο ανέλαβε και την εκπροσώπηση των Ιταλών κατοίκων της πόλης. Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλονίκης, το 1912, έθεσε υπό την προστασία του και τους Τούρκους υπηκόους της περιοχής. Το προξενείο έκλεισε μέχρι το 1921. Διακοπή της λειτουργίας του σημειώθηκε και από το 1944, μετά την ολέθρια δράση του προξενείου στην εξόντωση των Εβραίων, ως το 1956, οπότε άρχισε η μεταπολεμική και αδιάκοπη πλέον λειτουργία του προξενείου. Την ίδια εποχή που το προξενείο ξανανοίγει, ιδρύεται στη Θεσσαλονίκη και το Ινστιτούτο Γκαίτε, με στόχο τη διδασκαλία της γερμανικής γλώσσας και τη διοργάνωση πολιτιστικών δράσεων. Ιδρυτής και πρώτος διευθυντής του ήταν ο Βαρόνος Ποζαντόφκσι-Βένερ. Σημαντική στιγμή, στην παρουσία της γερμανικής κοινότητας στη Θεσσαλονίκη, αποτέλεσε και η ίδρυση παραρτήματος του Ελληνογερμανικού Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου το 1966, με στόχο την ανάπτυξη των οικονομικών σχέσεων μεταξύ των δύο χωρών. Το γερμανικό προξενείο στη Θεσσαλονίκη γιορτάζει φέτος τα 125 χρόνια παρουσίας του στην πόλη και διοργανώνει σειρά εκδηλώσεων.

i *Η Μαρία Κουζινοπούλου είναι δημοσιογράφος. Το παραπάνω κείμενο ανέβηκε στις 8 Φεβρουαρίου ως τηλεγράφημα στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων


18 Πόλη και αισθητική

Η Μέρι Πόπινς στη Θεσσαλονίκη... Της Ευτυχίας Βατάλη*

Τα τελευταία δύο χρόνια, η Μέρι Πόπινς κατοικεί σε μια πολυκατοικία στη Θεσσαλονίκη. Λέει «καλημέρα» στους περιοίκους στην κεντρική οδό των 40 Εκκλησιών, την οδό Βιζυηνού, και παρά το μικρό της μέγεθος αρκεί για να δώσει λίγο χρώμα στη μουντή καθημερινότητα της γκρίζας πόλης. Η φαντασία και το μεράκι του ιδιοκτήτη της πολυκατοικίας, Γρηγόρη Μαυράκη, που θέλησε να δώσει μία νότα ποιότητας και ομορφιάς στη γειτονιά, τον οδήγησε στο να αναζητήσει τρόπο ώστε στη μία πλευρά του κτίσματος να «ζωντανέψει» με κάποιο τρόπο. «Επέλεξα τη Μέρι Πόπινς, μια παγκόσμια αναγνωρίσιμη φιγούρα, γιατί ήθελα να υπάρχει στην πολυκατοικία κάτι ευχάριστο, σχεδόν παιδικό», τονίζει ο κ. Μαυράκης. Ετσι απευθύνθηκε σε ένα γραφίστα, ο οποίος και αποτύπωσε το σχέδιο στο χαρτί. «Το είδα, μου άρεσε και έστησα μια σκαλωσιά, στην οποία μετά άρχισαν να δουλεύουν τα παιδιά κάνοντας γκράφιτι», προσθέτει και εξηγεί ότι η τακτική αυτή δεν είναι ασυνήθιστη στο εξωτερικό. Η πολυκατοικία με τη Μέρι Πόπινς έχει γίνει πια θρυλική στην περιοχή των 40 Εκκλησιών. Παιδιά με τους γονείς τους θαυμάζουν τη μικροσκοπική φιγούρα με την ομπρελίτσα και τη χαρακτηριστική της φούστα, που ζωντανεύει στην οδό Βιζυηνού. «Θέλατε να διαφοροποιηθείτε από το γκρίζο της Θεσσαλονίκης;», ρωτάμε τον κ. Μαυράκη και αυτός απαντά: «Στόχος μου δεν ήταν η διαφοροποίηση. Αυτή είναι απλώς η συνεισφορά μου για μια όμορφη πόλη. Δε θα ήταν όμορφο αν όλοι κάναμε κάτι αντίστοιχο;». Στην είσοδο της πολυκατοικίας, υπάρχει άλλωστε και ένας πίνακας με τα ονόματα των εργατών οι οποίοι έχτισαν το οίκημα. «Κάτι αντίστοιχο έγινε και στη γέφυρα του Ρίου - Αντιρρίου. Ηθελα με αυτόν τον τρόπο να τιμήσω τους ανθρώπους που ξόδεψαν μέρες από τη ζωή τους στην οικοδόμηση αυτού του κτίσματος», προσθέτει. Κι αν η εικαστική αυτή παρέμβαση στην πολυκατοικία των 40 Εκκλησιών ήταν έργο ενός ανδρός, για μια άλλη πολυκατοικία στο κέντρο της Θεσσαλονίκης τη... δουλειά την έκανε η συλλογική ανάγκη των ενοίκων για περισσότερο χρώμα. Πρόκειται για μια παλιά πολυκατοικία στη συμβολή των οδών Αλεξάνδρου Σβώλου με Δημητρίου Γούναρη στην παλιά Πυροσβεστική. Στο πλαίσιο αναμόρφωσης της πολυκατοικίας, οι ένοικοι απευθύνθηκαν στην αντιδημαρχία Πολιτικού Σχεδιασμού, η οποία και

εμφανίστηκε θετική σε τέτοιες πρωτοβουλίες ιδιωτών που στοχεύουν σε λίγο χρώμα στην πόλη. Το γκράφιτι είναι έργο επιχειρηματία ειδών γκράφιτι που είχε και ο ίδιος απευθυνθεί στην αντιδημαρχία Πολιτισμού, προκειμένου να του παραχωρηθεί χώρος για να δημιουργήσει.

i *Η Ευτυχία Βατάλη είναι δημοσιογράφος. Το κείμενο αυτό, που αποτυπώνει πόσο απλό είναι μερικές φορές το να βελτιωθεί η αισθητική της πόλης, δημοσιεύθηκε στον «Αγγελιοφόρο» στις 16 Μαρτίου.


19 feuilleton

Anorak φεστιβάλ στη Θεσσαλονίκη

ΜΟΥΣΙΚΗ

Του Απόστολου Βαρνά (’81), http://www.myspace.com/apo63

i 20-21 Μαΐου, Πολυχώρος Μύλος Τιμές εισιτηρίων: 25/30 (Προπώληση/Ταμείο για μια μέρα) 45/50 (Προπώληση/Ταμείο για το διήμερο) www.anorakfestival.com

Από την φετινή άνοιξη η Θεσσαλονίκη αποκτά ένα νέο φεστιβάλ εναλλακτικής μουσικής εκ μεταγραφής με την προοπτική να μείνει και να στεριώσει και την φιλοδοξία να γίνει στο μέλλον το ανάλογο Primavera της πόλης μας. «Όλα ξεκίνησαν το 2009 στην Καβάλα με σκοπό να δημιουργηθούν στην πολιτιστικά νεκρή αυτή πόλη οι βάσεις για ένα φεστιβάλ που με τον καιρό θα συγκέντρωνε φίλους από όλη την Ελλάδα και την Ευρώπη» μας αναφέρει ο Δημήτρης Γεροβαγγέλης ιθύνους νους του όλου εγχειρήματος. Με την συσπείρωση και την δημιουργία μιας ομάδας υποστηρικτών το πρώτο φεστιβάλ πραγματοποιήθηκε στο βυζαντινό κάστρο της Καβάλας με αμιγές ελληνικό line up (Κωνσταντίνος Βήτα, Mikro, Five Star Hotel, Matisse κ.α.), ενώ στο δεύτερο που μετακόμισε στον λιμενοβραχίονα με διήμερη διάρκεια υπήρχε και γερμανική παρουσία με τους Camouflage πλαισιωμένους από τους Παύλο Παυλίδη, Monika, Marsheaux, Info, Liebe κ.α. Όσο αφορά την φετινή αλλαγής έδρας ο λόγος ξανά στον Δ. Γεροβαγγέλη: «Η γεωγραφική θέση της Θεσσαλονίκης καθώς και η έλλειψη ενός τέτοιου φεστιβάλ στη πόλη, μας οδήγησε στη μεταφορά του. Ένας ακόμα σημαντικός λόγος είναι η βοήθεια και η στήριξη που μας παρέχει η περιφέρεια κεντρικής Μακεδονίας όπως και ο δήμος Θεσσαλονίκης καθώς και πολλοί άλλοι φίλοι που αγκάλιασαν με θέρμη την προσπάθειά μας». Προσδοκώντας λοιπόν σε αύξηση κοινού και θέλοντας να δώσουν και ένα διαφορετικό στίγμα στο φετινό φεστιβάλ τα ονόματα από την αλλοδαπή θα είναι περισσότερα, πρωτοεμφανιζόμενα στην Ελλάδα και με μετέπειτα εμφανίσεις σε άλλα σημαντικά ευρωπαϊκά φεστιβάλ. Μέχρι την στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές έχουν ανακοινωθεί τα εξής ονόματα: Chimes & Bells (Δανία), Miami Horror (Αυστραλία), Bag Raiders (Αυστραλία), Ostava (Βουλγαρία), Keep Shelley in Athens και αναμένονται και άλλες εκπλήξεις. Φυσικά από ένα φεστιβάλ που στήριξε από την πρώτη στιγμή τις ελληνικές μπάντες δεν θα ήταν δυνατόν να είναι απών και από την φετινή εκδήλωση το τοπικό και μη στοιχείο, όπως και τα συμπληρωματικά dj-set. Από ότι φαίνεται μια ωραία γιορτή της μουσικής στήνεται και είναι στο χέρι μας να την στηρίξουμε όπως της αξίζει για να την έχουμε κοντά μας και του χρόνου!


20

Αποχαιρετισμός… Του Ορέστη Καλογήρου (‘78)*

Τον ερχόμενο Μάιο όλοι και όλες οι απόφοιτοι της ΓΣΘ θα κληθούν να εκλέξουν το νέο Δ.Σ. του ΣΑΓΕΣ για την επόμενη τριετία. Η ημέρα αυτή είναι πολύ σημαντική και κρίσιμη για το μέλλον του ΣΑΓΕΣ. Μια ομάδα αποφοίτων εδώ και έξι χρόνια δούλεψε με μεράκι, φαντασία, ανιδιοτέλεια και διάθεση προσφοράς για ένα σύλλογο αποφοίτων αντάξιο της ιστορίας του σχολείου μας, αλλά κυρίως αντάξιο του πλούτου των αποφοίτων του. Ο Νίκος, η Μαρία, η Χριστίνα, ο Λεωνίδας, ο Ευριπίδης, η Μαρία, ο Θάνος, η Δήμητρα, ο Γιώργος, η Κάση, η Ανθή, ο Δημήτρης σήκωσαν το βάρος αυτού του στόχου. Η ανταπόκριση των περίπου 3000 αποφοίτων κινητοποίησε δεκάδες ακόμη απόφοιτους που με την εθελοντική τους εργασία, με τις μικρές και μεγάλες χορηγίες τους και με τη σταθερή παρουσία τους μέσα σε έξι χρόνια έκαναν πραγματικότητα όσα επί δεκαετίες δεν έγιναν. Τώρα που κλείνει ένας τόσο δημιουργικός κύκλος, με ιδιαίτερη συγκίνηση απευθύνομαι σε όλους εσάς τους απόφοιτους και τις απόφοιτους, για να σας ευχαριστήσω για την εμπιστοσύνη σας. Είναι βαθιά μου πεποίθηση, ότι η συμμετοχή στα κοινά δεν πρέπει να καταλήγει σε καθεστωτική συμπεριφορά. Η ανανέωση μέσα από τη συνέχεια είναι ο μόνος τρόπος να διατηρηθεί ζωντανό το πνεύμα της συλλογικότητας. Όλα αυτά τα χρόνια το κυριότερο μέλημά μου ήταν η διαφύλαξη της αυτονομίας του ΣΑΓΕΣ από πολιτικές, οικονομικές, εμπορικές και κάθε είδους ιδιοτελείς επιρροές. Αυτό είναι το μεγαλύτερο στοίχημα και το φορτίο που θα κληθεί να διαχειριστεί το νέο Δ.Σ. Η παράδοση που έχει δημιουργηθεί και η εγρήγορση όλων μας θα είναι η σταθερή εγγύηση ότι θα το πετύχει. Από την τόσο πλούσια ζωή του ΣΑΓΕΣ θα μου μείνουν αξέχαστα τρία μεγάλα γεγονότα. Η συνέλευσή μας τον Απρίλιο του 2006, όταν πάνω από 320 απόφοιτοι πλημμύρισαν την Aula της ΓΣΘ και δημιούργησαν μια γιορταστική ατμόσφαιρα. Η συγκλονιστική ανταπόκριση των αποφοίτων τον Δεκέμβριο 2008 στην έκκληση του ΣΑΓΕΣ, όταν ο συμμαθητής μας ο Θόδωρος έδινε τη μάχη με τον καρκίνο και την κέρδισε. Η μαγική βραδιά του ΣΑΓΕΣ τον Μάρτιο 2010, όταν τιμήσαμε τους δασκάλους μας στο παλιό σχολείο. Οι συγκινήσεις αυτές ξεπλήρωσαν και με το παραπάνω τους κόπους όλου του εγχειρήματος. Και έδειξαν με τον καλλίτερο τρόπο τη δύναμη που έχει ο σύλλογός μας, το δικό μας ανθρώπινο δίκτυο.

i *Ο Ορέστης Καλογήρου (‘78) είναι πρόεδρος του ΣΑΓΕΣ από το 2005

Βάλτε το μαγιό σας και ελάτε για μια βουτιά. Για να υποδεχτούμε το καλοκαίρι παρέα με παλιούς συμμαθητές... Πότε: Σάββατο 2 Ιουλίου, από τις 10 το πρωί μέχρι το βράδυ Που: Βeach Bar «Ναυαγός», στο Παλιούρι Χαλκιδικής Γιατί: Για να απολαύσετε καλοκαιρινά κοκτέιλ και μουσική από τους djs Φίλιππο και Μιχάλη (παλιοί μας γνώριμοι από τα πάρτυ του ΣΑΓΕΣ) Πώς: Κρατήσεις «ξαπλώστρας» γίνονται στο τηλέφωνο 6942-464672


21

Να μην ξεχάσω...

Τη Δευτέρα, 16 Μαΐου στις 7 το απόγευμα, στη Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης διεξάγεται η Γενική Συνέλευση του ΣΑΓΕΣ. Θέμα της συνέλευσης είναι ο απολογισμός του ΔΣ, καθώς και η εκλογή του νέου Διοικητικού Συμβουλίου για την επόμενη τριετία. Να είστε όλοι εκεί: Γιατί ο ΣΑΓΕΣ χρειάζεται τη συμμετοχή και τις ιδέες σας.

ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Παρασκευή 3 Ιουνίου 2011 μετά τις 10.00μ.μ. στο

(παλιό «ΙNTERNI»)

που βρίσκεται στην παραλία, στη στάση «Σχολή Τυφλών».


22 Επικαιρότητα

Ζητούνται μηχανικοί στη Γερμανία Του Γιώργου Χρηστίδη*

Το σύνολο των μελών του… ΤΕΕ θα μπορούσε να απορροφήσει η γερμανική αγορά εργασίας, καθώς η μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης «διψά» για καταρτισμένους μηχανικούς, την ώρα που στην Ελλάδα η ιδιωτική οικοδομική δραστηριότητα και τα δημόσια έργα έχουν παραλύσει, με αποτέλεσμα η συντριπτική πλειοψηφία των μηχανικών να κινείται μεταξύ φθοράς και αφθαρσίας. «Αυτή τη στιγμή, η γερμανική οικονομία υπολογίζεται ότι έχει ανάγκη από 100.000 μηχανικούς κάθε ειδικότητας» (το ΤΕΕ έχει περίπου 110.000 τακτικά μέλη!), δηλώνει στη «Μ» ο υφυπουργός Εργασίας της Γερμανίας, Ραλφ Μπράουκσιεπε, ενώ τα λεγόμενά του επιβεβαίωσε και ο αναπληρωτής διευθυντής της Συνομοσπονδίας Γερμανικών Εργοδοτικών Ενώσεων (BDA) Ματίας Θορνς. Η Γερμανία αποτελεί λοιπόν ιδανική επιλογή για τους έλληνες μηχανικούς, οι οποίοι έρχονται καθημερινά αντιμέτωποι με απολύσεις και περικοπές μισθών, ενώ φουντώνουν στον κλάδο η ημιαπασχόληση και η ανασφάλιστη εργασία. Ως πολίτες της Ε.Ε., οι Έλληνες που επιθυμούν να εργαστούν στη Γερμανία δεν υφίστανται κανέναν περιορισμό. Όπως εξηγεί μάλιστα ο σύμβουλος σε θέματα αγορών εργασίας του BDA Κρίστιαν Ντόρενκαμπ, ακόμα και η γλώσσα μπορεί να μην είναι πρόβλημα, αρκεί ο μηχανικός να μιλά καλά τουλάχιστον τα αγγλικά. «Στις μεγάλες επιχειρήσεις της Γερμανίας, τα αγγλικά αρκούν. Ίσως είναι απαραίτητη η γνώση της γερμανικής γλώσσας σε μικρότερες επιχειρήσεις», τονίζει. Σύμφωνα με τον 45χρονο Κώστα Σαββίδη, έμπειρο μηχανικό που ζει και εργάζεται στη Θεσσαλονίκη, υπάρχουν όμως ορισμένες πρακτικές δυσκολίες. «Πέρα από τη γλώσσα, που ασφαλώς είναι ένα

ζήτημα, υπάρχει και το πρόβλημα της εξειδίκευσης. Σε χώρες όπως η Γερμανία και η Βρετανία, οι φοιτητές των πολυτεχνείων επιλέγουν από νωρίς κατεύθυνση και αποκτούν εξειδίκευση, την οποία στη συνέχεια ζητούν οι τεχνικές εταιρείες των χωρών αυτών», εξηγεί. Προσθέτει επίσης ότι ο οικογενειάρχης μηχανικός θα πρέπει να το πάρει απόφαση ότι θα ξενιτευτεί. «Οι μισθοί, ακόμα και στη Γερμανία, δεν φτάνουν για να κρατάς δύο σπίτια. Άρα δεν μπορείς να πεις ότι θα αφήσω εδώ στην Ελλάδα την οικογένειά μου, και θα πάω να εργαστώ εκεί. Πρέπει να το πάρεις απόφαση ότι θα μεταναστεύσεις». Ασφαλώς οι λόγοι αυτοί έχουν μικρότερη βαρύτητα για τους νέους μηχανικούς, που είναι εξάλλου και αυτοί που πλήττονται δριμύτερα από την κρίση. Η έλλειψη καταρτισμένων εργαζομένων αποτελεί παγιωμένο χαρακτηριστικό της γερμανικής αγοράς εργασίας και οφείλεται μεταξύ άλλων σε δημογραφικούς λόγους. Σύμφωνα με τους υπολογισμούς της στατιστικής υπηρεσίας της Γερμανίας, ακόμη κι αν η χώρα δέχεται 100.000 - 200.000 μετανάστες ετησίως - αριθμός μάλλον υπεραισιόδοξος - ο πληθυσμός της χώρας θα έχει μειωθεί κατά 12 εκατομμύρια άτομα μέχρι το 2050! Ο δε μέσος όρος ηλικίας στη Γερμανία αναμένεται να φτάνει προς τα 60 έτη, με το 15% του πληθυσμού να έχει «πατήσει» τα 80. Πέραν αυτού, οι αυστηρότατοι μεταναστευτικοί νόμοι της Γερμανίας σημαίνουν ότι χιλιάδες επιχειρήσεις αδυνατούν να βρουν εργαζόμενους στις ειδικότητες που επιθυμούν, ενώ παράλληλα απαγορεύεται να τους «εισαγάγουν» από τρίτες χώρες.

i *Το άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Μακεδονία» στις 30 Μαρτίου του 2011.


23 Η ανάποδη Letzte τελευταία Seite σελίδα:

Τρυπώνω, ξετρυπώνω και αναδημοσιεύω.

Οπως η μεταπολεμική Γερμανία O Δημήτρης Πολιτόπουλος, η ψυχή και το μυαλό της ζυθοποιίας «Βεργίνα» που έχει έδρα στην Κομοτηνή (και μας στήριξε ως χορηγός σε ουκ ολίγα πάρτι του ΣΑΓΕΣ) μιλά στο περιοδικό «Κ» (26-27 Μαρτίου του 2011) για την έξοδο από την κρίση και το τι πρέπει να κάνουμε: «Να προχωρήσουμε βάσει μιας παλιάς αρχής. Να αντιληφθούμε ότι πέσαμε και κτυπήσαμε. Τώρα όμως πρέπει να σηκωθούμε, να επουλώσουμε τα τραύματά μας και να συνεχίσουμε όπως η μεταπολεμική Γερμανία. Για να το πετύχουμε ας θυμηθούμε τη χρησιμότητα της ελληνικής λέξης ‘’αρετή’’ και ας αναγνωρίσουμε ως αρετές τις λέξεις ‘’υπομονή’’, ‘’ταπεινότητα’’ και ‘’εργατικότητα’’. Και ως ύψιστη αρχή στην παρούσα φάση πρέπει να αποδεχτούμε την επιχειρηματικότητα. Τον επιχειρηματία αλλά βάσει ενός νέου μοντέλου που θα παράγει κοινωνικό λειτούργημα και θα δημιουργεί νέες θέσεις εργασίας και προϊόντα».

Ο φεμινισμός της Κατρίν Ντενέβ Η γνωστή ντίβα τους γαλλικού κινηματογράφου Κατρίν Ντενέβ εξηγεί στο περιοδικό της Frankfurter Rundschau (19-20 Μαρτίου του 2011) τις σχέσεις της με το φεμινισμό: «Δεν ήμουν ποτέ αγωνίστρια. Είχα όμως πάντοτε τις δικές μου θέσεις και απόψεις. Με το δικό μου τρόπο ήμουν σίγουρα ένας ανεξάρτητος χαρακτήρας, αυτό που παλιά ονομάζαμε φεμινίστρια. Αλλά κυρίως αισθανόμουν υπεύθυνη για τη δική μου ζωή. Με αυτήν την έννοια δε σήκωσα ποτέ κάποιο πανό που να λέει: είμαι φεμινίστρια».

Οταν το ποδόσφαιρο προσφέρει ευχαρίστηση... Ο Γιώργος Τζαβέλλας, πρώην ποδοσφαιριστής του Πανιώνιου και νυν της Άιντραχτ Φράνκφουρτ, εξηγεί στο «Βήμα της Κυριακής», στις 27 Μαρτίου του 2011, τις διαφορές μεταξύ της ελληνικής Super Liga και της γερμανικής Bundesliga: «Πρώτα απ’ όλα είναι πολύ μεγάλη η διαφορά στο ρυθμό. Το παιχνίδι παίζεται διαρκώς, δίχως διακοπές από τους διαιτητές και από άλλες καταστάσεις. Επίσης τα γήπεδα, ο κόσμος, η ατμόσφαιρα, όλα είναι διαφορετικά, με αποτέλεσμα να σου ανεβάζουν την ψυχολογία και να δίνεις περισσότερα. Ολη αυτή η ατμόσφαιρα σε φτιάχνει για να παίζεις καλύτερα. Πραγματικά το χαίρεσαι. Αν δεν το ζήσει κάποιος δεν μπορεί να καταλάβει τη διαφορά. Στο εξωτερικό ευχαριστιέσαι το ποδόσφαιρο. Και όταν είσαι απελευθερωμένος μπορείς να δώσεις ακόμη περισσότερα».


17  

+ Ιστορίες ελληνοτουρκικής Σοφία αΣλανίδου: γia να μη βουλιαξουν τα δημοτικα μμΕ 125 χρονία γερμανίκήΣ παρουΣίαΣ στη ΘΕσσαλονικη πολή καί αί...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you