Page 1

#16

ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010 ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

+

Σπύρος Πέγκας (‘86): Η πρώτη συνέντευξη του νέου αντιδήμαρχου Χρήστος Νικολέρης (‘83): Η Θεσσαλονίκη και ο «Κανένας» Μετρό 2010: Με αφορμή μια διαφορετική επίσκεψη μαθητών του σχολείου

η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα Τι έγινε στο σινεμά, τη μουσική, την αρχιτεκτονική, τη λογοτεχνία και την οικονομία

2000-2010


2 Index

#16 ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010 Ήταν ο εμπνευστής της ιδέας για τα σποτάκια που έγιναν γνωστά ανά το πανελλήνιο. Ο λόγος για το Γιάννη Βαλτή (‘82), που εφηύρε το «Μακάρι Μπουτάρη». «Ποιος το βρήκε;», τον ρωτά ο γνωστός δημοσιογράφος Σταύρος Θεοδωράκης στη συνέντευξη που έδωσε στην εφημερίδα «Τα Νέα», το Σάββατο 20 Νοεμβρίου και σήμερα αναδημοσιεύουμε. «Εγώ. Ηταν ακριβώς αυτό που ένιωθα Ξεκίνησα με την κόρη μου και το ψάρι. Το μόνταρα σε ένα laptop το βραδάκι. Αρεσε πολύ, οπότε αποφάσισα να συνεχίσω. Από κει και πέρα, έμπλεξα όλη την οικογένεια και τους φίλους μου... όσους ήταν εκεί», απαντά ο Βαλτής. Περισσότερα στη σελίδα 22.

n «Η ‘Πρωτοβουλία’ συνέβαλε στο να ανθήσει υπό-

γεια τα τελευταία χρόνια η Θεσσαλονίκη, να πιστέψει στις δικές της μη-κομματικές δυνάμεις και έτσι, όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, δηλαδή οι δημοτικές εκλογές, τα καλά άνθη βγήκαν στην επιφάνεια της πόλης» λέει στο Μιχάλη Γουδή, στη σελίδα 4, ο νέος αντιδήμαρχος Θεσσαλονίκης Σπύρος Πέγκας (‘86). n Ένας παλιός απόφοιτος δέχτηκε να ενημερώσει τους σημερινούς μαθητές του σχολείου για τα μυστικά που κρύβονται στην κατασκευή του μετρό Θεσσαλονίκη. Το τι προέκυψε από τη συνάντηση το περιγράφει στη σελίδα 9 ο Στέργιος Παπαοικονόμου (‘95). n «Αυτό που είχε για μένα ενδιαφέρον ήταν η αντίθεση της ερωτικής ιστορίας που υπάρχει μες στην ταινία με το σκληρό και αφιλόξενο περιβάλλον και τον περίγυρο των παιδιών». Αυτά λέει μεταξύ των άλλων ο Χρήστος Νικολέρης (‘83) στο Μιχάλη Γουδή για την τελευταία του ταινία «Ο Κανένας», μια ταινία που πήρε βραβείο κοινού στον φετινό φεστιβάλ κινηματογράφου Θεσσαλονίκης. Αυτά και άλλα πολλά θα διαβάσετε στις σελίδες 10 και 11.

δεκαετία του 21ου αιώνα. Και μιλούν για την οικονομία και την πολιτική, τα βιβλία, τη μουσική, την αρχιτεκτονική, τις ταινίες και τη μουσική που ξεχώρισαν τη δεκαετία 20002010 (σελίδες 12 μέχρι και 17). n Στις σελίδες 18 και 19 η Χριστίνα Μαραντέλου

«ανακρίνει» την υπεύθυνη ενημέρωσης σπουδών στη Γερμανία του γερμανικού προξενείου Θεσσαλονίκης Ρούλα Κουρμά για το τι σημαίνει να σπουδάζει κανείς σε κάποιο γερμανικό πανεπιστήμιο. n Για τη φετινή συνάντηση του advent, που διοργάνω-

σε ο ΣΑΓΕΣ, αλλά και το reunion που έκανε το καλοκαίρι μια από τις πιο παλιές τάξεις της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης θα διαβάσετε στη σελίδα 20 n Και όπως πάντα: τα νέα των αποφοίτων (αυτή τη φορά

με πολύ χρώμα δημοτικών εκλογών) στη σελίδα 21, αλλά και διάφορες καλές ατάκες στην προτελευταία ανάποδη σελίδα (23). Όπως ειπώθηκαν από το Γερμανίδα σοπράνο Μάρλις Πέτερσεν, αλλά και από άλλους.

n Η Κάκη Μπαλή, η Τατιάνα Λιάνη, η Νάστια Χατζη-

γώγα και ο Νικόλας Πλαστήρας, ο Ανέστης Κουρίδης και ο Τόλης Βαρνάς, δηλαδή όλο το επιτελείο του ΣΑΓΕΣThemen, κάνουν το δικό τους απολογισμό για την πρώτη

Τριμηνιαια εκδοση του συλλογου αποφοιτων τησ γερμανικησ σχολησ θεσσαλονικησ Διανέμεται δωρεάν σε 2.500 αντίτυπα Ιδιοκτήτης: Σύλλογος Αποφοίτων της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης Έδρα: Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης, 9ο χλμ. Πυλαίας Θέρμης, ΤΘ 51 Φοίνικας, 55102 Θεσσαλονίκη, 2310-475-900-2 Εκδότης: Ορέστης Καλογήρου, Υπεύθυνος έκδοσης: Νίκος Οικονόμου www.sages.gr, email: info@sages.gr Διοικητικό Συμβούλιο: Πρόεδρος: Ορέστης Καλογήρου (’78), Αντιπρόεδρος: Νίκος Οικονόμου (’81), Γενική γραμματέας: Δήμητρα Δημητρακοπούλου (’95), Ταμίας: Μαρία Καλλιδοπούλου (’63), Ειδικός γραμματέας: Θάνος Χαριστός (’95), Μέλη: Xριστίνα Μαραντέλου (’03), Ευριπίδης Κεχαγιάς (’96), Λεωνίδας Αθανασιάδης (’81), Μαρία Σαρηγιαννίδου (’05) Συντακτική Επιτροπή: Τόλης Βαρνάς (’81), Μιχάλης Γουδής (’04), Δήμητρα Δημητρακοπούλου (’95), Ανέστης Κουρίδης (’95), Τατιάνα Λιάνη (’90), Χριστίνα Μαραντέλου (’03), Σπύρος Πέγκας (’86), Κάσση Τσιτουρίδου (’90), Νάστια Χατζηγώγα (’98) Εκτύπωση-βιβλιοδεσία: Γραφικές τέχνες Μ. Τριανταφύλλου (’77)


3 Της σύνταξης

Υπάρχει κάτι ενδιάμεσο; noikonomou@ekdotiki.gr

Μπορεί να υπάρξει μια ενδιάμεση κοινωνία; Που να συνδυάζει την πειθαρχία του πολίτη, τη σωστή λειτουργία του κράτους και την ποιότητα ζωής της δυτικής Ευρώπης με την ελληνική αναρχία; Στο ερώτημα εδώ και χρόνια δεν μπορώ να δώσω μια σίγουρη απάντηση. Διαβάζω και ακούω Ευρωπαίους που έρχονται στη χώρα μας και εκθειάζουν τη ανεμελιά της Ελλάδας και τη δυνατότητα που βρίσκουν εδώ για να ζήσουν «διαφορετικά και εκτός συστήματος». Κακά τα ψέματα. Ο μαλακός καιρός είναι πια ένα από τα λίγα αντικειμενικά πλεονεκτήματα της Ελλάδας. Και δεν το λέω υποτιμητικά: το ότι σχεδόν τέσσερις μήνες το καλοκαίρι πολλοί από εμάς μπορούν να ξεφεύγουν για μια δροσερή βουτιά στη Χαλκιδική, την Πιερία ή αλλού είναι κάτι το οποίο οι Δυτικοευρωπαίοι μόνο στο όνειρό τους βλέπουν. Αλλά πέραν τούτου ουδέν. Ενδεικτικές και οι δύο παρακάτω ιστορίες, που έχουν διαφορά μεταξύ τους περίπου 15 χρόνια. Η πρώτης διαδραματίσθηκε σε κάποιο αυτοκινητόδρομο του Μονάχου στις αρχές της δεκαετίας του ’90. Οι δυο πρωταγωνιστές της ( Έλληνες και οι δύο) είναι μέσα σε ένα αυτοκίνητο και κατευθύνονται από το αεροδρόμιο προς την πόλη. Η Αutobahn είναι άδεια, παρόλα αυτά ο Έλληνας που ζει στη Γερμανία πηγαίνει σαν… την κότα. Το κοντέρ δείχνει 80 χιλιόμετρα, κάτι που κάποια στιγμή εξοργίζει τον συνοδηγό του, που για πρώτη φορά ταξιδεύει στη Γερμανία. «Μα γιατί δεν το πατάς λίγο;», παρακινεί τον οδηγό, που του απαντά με τη διήγηση μιας ιστορίας που του συνέβηκε στο ίδιο σημείο πριν από μερικά χρόνια. Και τότε ο δρόμος ήταν άδειος και ο Έλληνας αποφάσισε να το παίξει ραλίστας. Το κοντέρ έπιασε τελικά τα 180, πολύ πιο πάνω από το όριο ταχύτητας που ήταν τα 90 χιλιόμετρα. Tο... ράλι στην Autobahn του βγήκε ξινό. Λίγες ημέρες αργότερα έλαβε κλήση από την κοινότητα της περιοχής με τσουχτερό χρηματικό πρόστιμο, αλλά και με την υποχρέωση για δύο μήνες να παρακολουθεί κάθε Σάββατο μαθήματα οδήγησης! Ο Έλληνας στην ιδέα ότι έτσι θα πληρώσει κάποια μάρκα και θα χάσει μερικά Σαββατοκύριακα πήγε στη γερμανική υπηρεσία για να διαμαρτυρηθεί. «Δεν ήμουν εγώ» ήταν η αρχική δικαιολογία του, που κατέρρευσε γρήγορα, γιατί ο Γερμανός υπάλληλος του έβγαλε τη σχετική ψηφιακή φωτογραφία που αποδείκνυε ακριβώς το αντίθετο. «Αμάν, ναι το ξέχασα. Εγώ οδηγούσα, αλλά ξέρετε γιατί έτρεχα; Γιατί η γυναίκα μου ήταν στο νοσοκομείο και έπρεπε να την επισκεφθώ άμεσα», σκαρφίστηκε ο δαιμόνιος Έλληνας. «Πολύ καλά. Θα μου πείτε λίγο το όνομά της;» επανήλθε ευγενικά ο Γερμανός ο οποίος αφού το πληροφορήθηκε, έστειλε τον Έλληνα στο σπίτι του. Το τέλος της ιστορίας ήρθε με μια νέα κλήση του Έλληνα να προσέλθει στην υπηρεσία ύστερα από δέκα ημέρες. Εκεί του κοινοποιήθηκε ότι το χρηματικό πρόστιμο διπλασιάστηκε και ότι θα πρέπει να παρακολουθήσει για μισό χρόνο μαθήματα οδήγησης! Και ξέρετε γιατί; Γιατί η γερμανική υπηρεσία έκανε έρευνα στα νοσοκομεία της περιοχής, από την οποία προέκυψε ότι η ιστορία του Έλληνα δεν έστεκε. Έτσι του επέβαλε την αυξημένη καμπάνα. «Κατάλαβες τώρα γιατί δεν ξεπερνώ από τότε ποτέ το όριο ταχύτητας;», σχολίασε στο φίλο του ο παθών. Η έτερη ιστορία χρονολογείται το 2005 στη Θεσσαλονίκη και δείχνει την αδυναμία της ελληνικής κρατικής μηχανής να ελέγξει τα πολύ απλά. Γιατί η Τροχαία που σήκωσε ένα Σάββατο το ΙΧ φίλου, επειδή ήταν παρκαρισμένο σε σημείο όπου θα ξεκινούσαν έργα οδοποιίας, δεν ήταν σε θέση να βρει τη διεύθυνση του ιδιοκτήτη του ΙΧ για να τον ειδοποιήσει. Τελικά από τύχη ό φίλος βρήκε το αυτοκίνητό του, παρκαρισμένο δίπλα στο άγαλμα του Μεγάλου Αλεξάνδρου. Με το εξής ιδιόχειρο σημείωμα πάνω στο παρμπρίζ: «Η τροχαία σήκωσε το αυτοκίνητό σας»…. Αντε πέστε μου τώρα, αν μπορεί να υπάρξει μεταξύ αυτών των δύο φιλοσοφιών μια ενδιάμεση γραμμή. Καλές γιορτές σε όλους και καλό κουράγιο για το δύσκολο 2011.


4 Συνέντευξη

Σπύρος Πέγκας, ο νεοσ αντιδημαρχοσ:

«Να νοικοκυρευτεί η πόλη...» Του Μιχάλη Γουδή (‘04), mgoudis@gmail.com Φωτογραφία: www.spirospengas.gr

Παρ’ ότι γέννημα- θρέμμα Θεσσαλονικιός εγκατέλειψε την πόλη αμέσως μετά την αποφοίτησή του από τη ΓΣΘ (1986) για να σπουδάσει Πολιτικές Επιστήμες και Διεθνείς Σχέσεις στο Φράιμπουργκ και στο Μόναχο. Εργάστηκε στο γραφείο της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ στις Βρυξέλλες και στη συνέχεια επέστρεψε στην πόλη του. Η ενασχόλησή του με την Galerie Ντόρα Πέγκα ήταν μόνο η αρχή. Τακτικός αρθρογράφος στο περιοδικό Soul και στην εφημερίδα Athens Voice, ο Σπύρος Πέγκας είναι πάνω απ’ όλα ενεργός πολίτης. Ιδρυτικό μέλος και πρόεδρος των «Φίλων των Δημητρίων», μιας ομάδας που αποτελεί σημαντικό κομμάτι της κοινωνίας πολιτών στη Θεσσαλονίκη. Από την Πρωτοχρονιά ο Σπύρος Πέγκας θα συμμετέχει στο νέο δημοτικό συμβούλιο υπό τον Γιάννη Μπουτάρη, ενώ από τα μέσα Δεκεμβρίου ορίστηκε νέος αντιδήμαρχος πολιτισμού. Μιλήσαμε μαζί του γι’ αυτή την πρόκληση. Έστω και με τέσσερα χρόνια καθυστέρηση η Πρωτοβουλία πέτυχε το στόχο της. Γιατί πιστεύεις ότι το timing ήταν καλύτερο αυτή τη φορά;

Κάθε νέο πολιτικό φαινόμενο χρειάζεται ένα διάστημα ωρίμανσης. Η ‘Πρωτοβουλία’ ήταν μια κίνηση πολιτών που αποφάσισε να διεκδικήσει ένα κομμάτι εκτελεστικής εξουσίας εκ μέρους της κοινωνίας των πολιτών. Με τη σταθερή της θέση και τις διεκδικητικές της τοποθετήσεις και δράσεις εντός και εκτός του δημοτικού μεγάρου, έπεισε ένα ικανό κομμάτι συμπολιτών μας

για τη σοβαρότητα και τη δυνατότητα του εγχειρήματός της. Η ‘Πρωτοβουλία’ συνέβαλε, πιστεύω εγώ, στο να ανθήσει υπόγεια τα τελευταία χρόνια η Θεσσαλονίκη, να πιστέψει στις δικές της μη-κομματικές δυνάμεις και έτσι, όταν ήρθε το πλήρωμα του χρόνου, δηλαδή οι δημοτικές εκλογές, τα καλά άνθη βγήκαν στην επιφάνεια της πόλης. Τι σημαίνει σε προσωπικό επίπεδο η εκλογή σου;

Σημαίνει, καταρχήν, μεγάλη χαρά και ιδιαίτερη τιμή. Όμως, οτιδήποτε μικρό έκανα τα τελευταία χρόνια για την πόλη, δεν το έκανα ποτέ μόνος μου (Δημήτρια, Γιορτή της Πόλης-5 Walks, Repair:Παρέμβαση στους χώρους υγιεινής σε 5 δημόσια σχολεία). Έτσι, και σε αυτόν το νέο ρόλο του Δημοτικού Συμβούλου, δεν πάω μόνος. Οριοθέτησε τους βασικούς άξονες δράσης του νέου δημοτικού συμβουλίου που έχει δύσκολο έργο μπροστά του με μία μεγάλη οικονομική τρύπα...

Θα δούμε διαχειριστικές μεθόδους αστικού περιβάλλοντος και αστικής ζωής, όπως εφαρμόζονται εδώ και χρόνια στις πόλεις της ανεπτυγμένης Δύσης. Με δήμαρχο τον Γιάννη Μπουτάρη θα γίνονται πράγματα με γνώμονα το κοινό καλό, την ανάπτυξη και βιωσιμότητα και όχι την εξυπηρέτηση ειδικών συμφερόντων. Στόχος είναι να νοικοκυρευτεί η πόλη, να γίνει ξανά καθαρή, πιο πράσινη και πολιτισμένη, πιο φιλική στους πεζούς, στους ηλικιωμένους και τους νέους, στις νέες μαμάδες και στις οικογένειες.


Made in Germany!

Was bedeutet das? Nach einem Testjahr haben wir uns entschieden nach Griechenland Brillen zu importieren, die komplett in Deutschland, aber nach dem Rezept des griechischen Augenarztes hergestellt worden sind. Im Optikergeschäft «Οπτικά Παυλίδης» steht Ihnen eine Auswahl von 15 Brillenmodellen zur Verfügung, nach deutschen Qualitätsstandards gefertigt, die Ihnen zehn Tage nach Bestellung ausgeliefert werden können. Die Preise sind ebenso attraktiv wie die entsprechender Brillen im griechischen Markt: Der Durchschnittspreis einer Brille mit einem Paar Gläser hoher Qualität beträgt 200 Euro, die Ihnen von Ihrer Kasse zurückerstattet werden können! Geniessen Sie in Thessaloniki Brillen “Made in Germany”, die Sie beim Optiker «Οπτικά Παυλίδης» finden können.

«Als Spezialist in Sachen Optik muss ich zugeben, dass die Qualität des Fabrikats exzellent ist», sagt Optiker Miltiadis Pavlidis.

ΟΠΤΙΚΑ ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΤΣΙΜΙΣΚΗ 104

2310 272455

ΣΥΝΕΡΓΑΖΟΜΕΝΑ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΑ: ΟΠΤΙΚΑ ΧΙΩΤΗΣ ΑΡΧΟΝΤΗΣ Εθν. Αντίστασης 11, Σκύδρα, τηλ. 23810 82203 • ΟΠΤΙΚΑ ΚΑΡΜΕΝ Α. Παπαναστασίου 133, Θεσσαλονίκη, τηλ. 2310 313193 • ΟΠΤΙΚΑ ΜΑΡΚΑΚΗ Λ. Καλοκαιρινού 33, Ηράκλειο, τηλ. 2810 287211 • ΟΠΤΙΚΑ ΜΠΑΛΑΤΛΙΑΝ Ηρώων Κύπρου 51, Ξάνθη, τηλ. 23410 73181


6 σημειωματάριο

Μην ξεχάσετε Την Τετάρτη 29 Δεκεμβρίου διοργανώνουμε τη φετινή χριστουγεννιάτικη συνάντηση του ΣΑΓΕΣ στο «Maison Crystal» (παλιό Interni, στάση Φάληρο). Θα είμαστε όλοι εκεί, λίγο μετά τις 10 το βράδι. Για ένα ποτό και για να ανταλλάξουμε τις χριστουγεννιάτικες ευχές. Το 2011 θα είναι εκλογική

χρονιά για τον ΣΑΓΕΣ, καθώς στη Γενική Συνέλευση του συλλόγου, που θα γίνει το Μάιο, θα εκλεγεί νέο ΔΣ. Στοχεύοντας στην όσο γίνεται μεγαλύτερη ανανέωση, το ΔΣ αποφάσισε να πραγματοποιήσει όλες τις επόμενες συνεδριάσεις του δημόσια, καλώντας όποιο μέλος τους ΣΑΓΕΣ επιθυμεί να τις παρακολουθήσει. Ετσι ώστε οι ενδιαφερόμενοι που θέλουν να ενασχοληθούν με τα του συλλόγου, να έχουν από τώρα μια καλύτερη εικόνα για τα ζητήματα λειτουργίας του. Για όποιον λοιπόν ενδιαφέρεται οι συνεδριάσεις του ΔΣ του ΣΑΓΕΣ θα γίνουν στις εξής ημερομηνίες: Πέμπτη, 13 Ιανουαρίου, Πέμπτη 3 Φεβρουαρίου, Πέμπτη 3 Μαρτί-

ου και Πέμπτη 7 Απριλίου. Το ΔΣ θα σας ενημερώσει και μέσω του ηλεκτρονικού ταχυδρομείου για τις ημερομηνίες. Ολες οι συνεδριάσεις ξεκινούν στις 9 το βράδυ και θα πραγματοποιηθούν στο ΜΑΑS Travel (Καλαποθάκη 3, 1ος όροφος, τηλέφωνο επικοινωνίας: 2310 257 390 και 6942-464-676). Ας μην ξεχνάμε ότι ο ΣΑΓΕΣ για να συνεχίσει να λειτουργεί αποτελεσματικά χρειάζεται το ενδιαφέρον όλων μας. Ευχές για το 2011 Το ΔΣ του ΣΑΓΕΣ εύχεται στα μέλη του και σε όλους τους αποφοίτους της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης, υγεία, ευτυχία και επιτυχίες για το 2011.

mailbox

Μην ξεχνάτε τις συνδρομές σας γ ι α τ ο ν Σ ΑΓΕ Σ . O ΣΑΓΕΣ μπορεί να λειτουργήσει και να επεκτείνει τις δραστηριότητές του μόνο αν στηριχθεί οικονο-

μικά από τα μέλη του. Για την πληρωμή των συνδρομών υπάρχει τραπεζικός λογαριασμός στην Τράπεζα Πειραιώς με αριθμό 5202030638212. Όσες και όσοι το επιλέξουν παρακαλούμε να δηλώσουν στο καταθετήριο το όνομά τους. Επίσης υπάρχει η δυνατότητα να πληρώσετε τη συνδρομή σας απευθείας στην ταμία του ΣΑΓΕΣ, Μαρία Καλλιδοπούλου (τηλ: 2310 257 390 και 6942-464-676) στο ταξιδιωτικό γραφείο «Maas Travel» (Καλαποθάκη 3, στον 1ο όροφο). Το ποσό είναι 30 ευρώ για την ετήσια συνδρομή. Τα ολοκληρωμένα στοιχεία του λογαριασμού είναι τα εξής: Λογαριασμός Τράπεζα Πειραιώς: 5202030638212•ΙΒΑΝ: GR3201722020005202030638212 • SWIFT CODE: PIR BGR AA • FAVOR 01 2202 AGELAKI BRANCH IN THESSALONIKI Σχόλια. Περιμένουμε τα σχόλιά σας, τα νέα και τις ιδέες σας για το επόμενο τεύχος του «ΣΑΓΕΣThemen», που θα κυκλοφορήσει στα μέσα του Μαρτίου του 2011. Oι ενοχλήσεις σας είτε ηλεκτρονικά (στο e-mail noikonomou@ekdotiki.gr) είτε τηλεφωνικά (Νίκος Οικονόμου, 2310-779-117 και 6976-278-213, Δήμητρα Δημητρακοπούλου, 6936-713-727). Γι΄ αυτούς που θέλουν να διαφημιστούν στο επόμενο τεύχος θα πρέπει να μας ενημερώσουν μέχρι τις αρχές Μαρτίου του 2011.


7 Εκδήλωση

Να μιλήσουμε ο ένας στον άλλο

Υπέρ «των συνεργατικών λύσεων» και της ενίσχυσης της κοινοτικής αλληλεγγύης στο πλαίσιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης για να αντιμετωπιστεί η κρίση στην ΕΕ, τάχθηκαν οι ομιλητές σε εκδήλωση, που διοργάνωσε στις 5 Δεκεμβρίου σε αίθουσα του δημαρχείου της Θεσσαλονίκης, το γενικό προξενείο της Ομοσπονδιακής Δημοκρατίας της Γερμανίας, με θέμα: «Διαμορφώνοντας μια Ε.Ε. ανθεκτική στις κρίσεις». Στην εκδήλωση συμμετείχαν και τοποθετήθηκαν ο υφυπουργός Υποδομών, Μεταφορών και Δικτύων Γιάννης Μαγκριώτης, ο βουλευτής και γραμματέας προγράμματος της ΝΔ Ευριπίδης Στυλιανίδης και από γερμανικής πλευράς ο ευρωβουλευτής του κόμματος των Φιλελευθέρων Γιώργος Χατζημαρκάκης και ο ειδικός στα θέματα οικονομικής πολιτικής της Ε.Ε. του ΥΠΕΞ της Γερμανίας Όλε Φούνκε. «Δεν έχει νόημα να δείχνουμε με το «δάχτυλο» και να επισημαίνουμε τα όποια λάθη, μεμονωμένων χωρών, γιατί δε βοηθά να φτάσουμε στη λύση. Οι αγορές δεν ενδιαφέρονται για κάθε χώρα ξεχωριστά, αλλά για συνολικά για την Ευρώπη. Βρισκόμαστε σε διάλογο και σε γόνιμο συντονισμό για τη δημιουργία ενός ευρύτερου ευρωπαϊκού μηχανισμού στήριξης, ως μια πράξη ισορροπίας και σταθερότητας, που ωστόσο δεν πρέπει να μετακυλύει όλους τους κινδύνους, μόνο στους φορολογούμενους», τόνισε ο κ. Φούνκε. Κριτική και στην γερμανική κυβέρνηση για τον επικοινωνιακό χειρισμό της κρίσης, αλλά και στις ελληνικές κυβερνήσεις για τις ευθύνες τους άσκησε ο κ. Χατζημαρκάκης. Ο κ. Χατζημαρκάκης διερωτήθηκε «πώς είναι δυνατόν η ΝΔ να μη ψήφισε το μνημόνιο, όταν χρειάζεται να σταλεί απ’ όλους στην Ελλάδα, ένα μήνυμα αποφασιστικότητας προς την Ευρώπη και τις αγορές;». Κάλεσε επίσης την ελληνική κυβέρνηση να προχωρήσει ταχύτατα τις διαρθρωτικές αλλαγές. Την πεποίθηση ότι η Ε.Ε. έχει να αντιμετωπίσει ‘’εκτός από την πίεση των αγορών’’ και τις πιέσεις των αναπτυσσόμενων χω-

ρών «χαμηλού κόστους», που πλέον παράγουν προϊόντα και υψηλής προστιθέμενης αξίας εξέφρασε ο Γιάννης Μαγκριώτης. «Βεβαίως, οι πολυεθνικές κερδίζουν, αλλά τα κράτη αντιμετωπίζουν ελλείμματα», τόνισε ο υφυπουργός και πρόσθεσε ότι απαιτείται «κοινός βηματισμός, όχι μόνο της Ελλάδας και της Γερμανίας, αλλά όλων των χωρών - μελών της Ε.Ε.». Τις θέσεις της ΝΔ για την ανάγκη «ευρωπαϊκών» λύσεων, απέναντι στην κρίση, «ένα πρόβλημα που δεν είναι μόνο ελληνικό» εξέφρασε ο Ευρυπίδης Στυλιανίδης, τονίζοντας ότι η κρίση δίνει ταυτόχρονα και μια ευκαιρία στην Ε.Ε. να αναλογιστεί τις αξίες, επάνω στις οποίες οικοδομήθηκε και να προωθήσει το όραμα και της πολιτικής της ενοποίησης. Ο κ. Στυλιανίδης επεσήμανε το υψηλό διμερές εμπορικό ισοζύγιο, μεταξύ των δύο χωρών, που υποδεικνύει και το δρόμο της αμοιβαιότητας, στον οποίο πρέπει να κινηθούν προς την κατεύθυνση αντιμετώπισης της κρίσης. Οι προσκεκλημένοι επίσης υποστήριξαν ότι κορυφαίο γεγονός θα συνιστά η ψήφιση από τα εθνικά κοινοβούλια, μετά την προσεχή σύνοδο κορυφής - όπου και θα συζητηθεί - ενός μονιμότερου ευρωπαϊκού μηχανισμού αλληλεγγύης, ενώ υποστήριξαν ανεπιφύλακτα την ανάγκη προώθησης της «πολιτικής» ενοποίησης της Ε.Ε. Ο γερμανός πρόξενος Βόλφγκανγκ Χέλσερ-Ομπερμάγιερ ευχαρίστησε τους προσκεκλημένους, τονίζοντας ότι «πρέπει να σταματήσουμε να μιλούμε ο ένας για τον άλλον, αλλά ο ένας στον άλλον, για το πώς θα αντιμετωπίσουμε την κρίση», εκφράζοντας την πεποίθηση ότι τέτοιες εκδηλώσεις βοηθούν σε αυτήν την κατεύθυνση. Χαιρετισμό, απηύθυνε ο δήμαρχος Θεσσαλονίκης Βασίλης Παπαγεωργόπουλος. Ακολούθησε συζήτηση με τους προσκεκλημένους.

i Το κείμενο ανέβηκε στις 5 Δεκεμβρίου ως τηλεγράφημα του Αθηναϊκού και Μακεδονικού Πρακτορείου Ειδήσεων


8 DST Kiste

Στου Χαριλάου Koντά στην Μπάγερ Λεβερκούζεν και τον αγώνα του Αρη με τη γερμανική ομάδα στη Θεσσαλονίκη, στο πλαίσιο του Europa League, βρέθηκαν οι μαθητές της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Περίπου 150 μαθητές του σχολείου είχαν την ευκαιρία να δουν από τις κερκίδες του γηπέδου «Κλεάνθης Βικελίδης» την κλειστή προπόνηση, που έκανε η γερμανική ομάδα. Ύστερα από συνεννοήσεις με την ΟΥΕΦΑ, αλλά και τους υπευθύνους των δύο ομάδων, οι μαθητές της σχολής, συνοδευόμενοι από τους γονείς τους, αλλά και εκπαιδευτικούς της σχολής κάθισαν στην εξέδρα των επισήμων στο Χαριλάου και παρακολούθησαν την προπόνηση της γερμανικής ομάδας και τις οδηγίες που έδωσε προς τους παίκτες του ο προπονητής Γιούπ Χάινκες. Πολλοί μαθητές, αλλά και μαθήτριες βρέθηκαν στο γήπεδο για πρώτη φορά στη ζωή τους και δήλωσαν ενθουσια-

σμένοι από την εμπειρία., ενώ τα φλας από τις φωτογραφικές μηχανές και τα κινητά αναβόσβηναν συνεχώς. Για το μόνο που στεναχωρήθηκαν ήταν ότι μετά την προπόνηση δεν έλαβαν αυτόγραφα από τους παίκτες, καθώς ο προπονητής της Μπάγιερ Γιούπ Χάινκες (γνωστός για την αυστηρότητά του...) δεν έδωσε τη σχετική έγκριση επειδή θα χαλούσε την πειθαρχία και την αυτοσυγκέντρωση των παικτών του ενόψει του ματς Την ημέρα του αγώνα πάντως 23 μαθητές και δύο καθηγητές της ΓΣΘ βρέθηκαν στις εξέδρες του γηπέδου Χαριλάου, όπου μαζί με τους Γερμανούς φιλάθλους παρακολουθήσουν από εκεί το παιχνίδι. Ημέρες πρωτοβουλίας Ένα μάθημα διαφορετικό έκαναν στα μέσα Νοεμβρίου οι μαθητές και οι μαθήτριες της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο της εκδήλωσης «Ημέρες πρωτοβουλίας» («Projekttage»). Κατά τη διάρκεια του τριημέρου οι περίπου 450 μαθητές του σχολείου συμμετείχαν συνολικά σε 31 ομάδες εργασίας και για δύο ημέρες (Τρίτη και Τετάρτη, από τις 8.00 π.μ. μέχρι τις 2.00 μ.μ.) ασχολήθηκαν δημιουρ-

γικά με διάφορα χόμπι, που οι ίδιοι επέλεξαν. «Μεσογειακές γεύσεις», «Θεατρικό εργαστήρι», «Θαυμάζουμε και προστατεύουμε τη φύση», «Τι είναι οι ασιατικές πολεμικές τέχνες», «Χορός και αρμονία», «Μουσική χωρίς στρες» «Πως ήταν η Θεσσαλονίκη πριν από 100 χρόνια», «Η Θεσσαλονίκη του Βυζαντίου», «Η ιστορία της παλιάς Εγνατίας και η κατασκευή του μετρό» είναι μερικά μόνο από τα θέματα που αναπτύχθηκαν στις ομάδες εργασίες. Επίσης δημιουργήθηκαν γκρουπ με μαθητές που ασχολήθηκαν με τον τρόπο που γίνεται μια ταινία, δημιούργησαν παλιά και καινούργια παιδικά παιχνίδια, ετοίμασαν μια σχολική εφημερίδα, έμαθαν πως βγαίνουν οι φωτογραφίες, εντρύφησαν στα μυστικά του θεάτρου, αλλά και της διεθνούς μαγειρικής, κατασκεύασαν κοσμήματα και συζήτησαν για τη σχέση των Μαθηματικών και της λογοτεχνίας. Πολλές από τις δραστηριότητες επεκτάθηκαν και εκτός σχολείου. Για παράδειγμα μια ομάδα μαθητών επισκέφθηκε το μετρό για να δει από κοντά την πορεία κατασκευής του έργου (βλέπε άρθρο στη διπλανή σελίδα), μια άλλη ομάδα μαθητών πήγε στο ίδρυμα «Άγιος Στυλιανός» για τα προβλήματα των ΑΜΕΑ, ενώ η ομάδα της Αρχαιολογίας επισκέφθηκε το Αρχαιολογικό Μουσείο Θεσσαλονίκης. Xριστουγεννιάτικη συναυλία Με τη συμμετοχή Τούρκων μαθητών από την Κωνσταντινούπολη έγινε φέτος το καθιερωμένο χριστουγεννιάτικο κονσέρτο της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Στην εκδήλωση τραγούδησαν χριστουγεννιάτικα τραγούδια οι διάφορες χορωδίες της Γερμανικής Σχολής, καθώς και η χορωδία του «Istanbul Lisesi», στην οποία συμμετείχαν 7 Τούρκοι και 2 Γερμανοί μαθητές, οι οποίοι ήταν φιλοξενούμενοι της Γερμανικής Σχολής για τέσσερις ημέρες. Τι «Istanbul Lisesi» είναι ένα ιστορικό ιδιωτικό σχολείο (έτος ίδρυσης το 1884), με έδρα την Κωνσταντινούπολη, στο οποίο φοιτούν Τούρκοι, Γερμανοί, αλλά και ξένοι μαθητές και το οποίο είναι αναγνωρισμένο από την Γερμανία ως σχολείο εξωτερικού. Η Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης διατηρεί εδώ και πολύ καιρό σταθερή συνεργασία με το σχολείο, ακολουθώντας ένα πρόγραμμα ανταλλαγών με επισκέψεις μαθητών στη Θεσσαλονίκη και την Κωνσταντινούπολη. Μάλιστα την εβδομάδα πριν από τα Χριστούγεννα η χορωδία της ΓΣΘ, με τη συμμετοχή 18 μαθητών του σχολείου, ανταπόδωσε την επίσκεψη, συμμετέχοντας σε αντίστοιχη συναυλία στην Κωνσταντινούπολη.


9 Το θέμα

Πρόοδος και προσδοκώμενα οφέλη από το μετρό Του Στέργιου Παπαοικονόμου (‘95)

Το «Μετρό Θεσσαλονίκης», προϋπολογισμού 1 δισ. ευρώ, περιλαμβάνει μία υπόγεια γραμμή μήκους 9,6 χλμ. με δύο ανεξάρτητες σήραγγες μονής τροχιάς που ξεκινά από την βορειοδυτική πλευρά της πόλης, με το σταθμό «Νέος Σιδηροδρομικός Σταθμός», και τερματίζει στη νοτιοδυτική πλευρά της, με το σταθμό «Νέα Ελβετία». Μέχρι και σήμερα έχει ολοκληρωθεί η εκσκαφή και η επένδυση των δίδυμων σηράγγων μέχρι την περιοχή του Παπαφείου. Οι εργασίες κατασκευής των σταθμών βρίσκονται σε πλήρη εξέλιξη. Η πρόοδός τους, βέβαια, είναι άμεσα συνυφασμένη με τις ιδιαίτερες συνθήκες και τα προβλήματα που, προφανώς, προκύπτουν κατά την υλοποίηση ενός τέτοιου υπόγειου έργου. Συγκεκριμένα, ο χρόνος αποπεράτωσης των αρχαιολογικών ανασκαφών εξαρτάται από το βάθος, τη σπουδαιότητα και την πυκνότητα των αρχαιολογικών ευρημάτων. Επιπλέον, η πρόοδος των εργασιών κατασκευής των σταθμών εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από τη διαδικασία ολοκλήρωσης των απαλλοτριώσεων και παράδοσης των απαιτούμενων εδαφικών εκτάσεων. Οι συρμοί που πρόκειται να χρησιμοποιηθούν έχουν δυνατότητα κίνησης σε αμφίδρομη κατεύθυνση, με πλήρη αυτοματοποιημένη λειτουργία χωρίς οδηγό. Σε κάθε βαγόνι του συρμού υπάρχει ενσωματωμένο σύστημα θέρμανσης, αερισμού και κλιματισμού και η διακίνηση των επιβατών μεταξύ των βαγονιών του συρμού είναι ελεύθερη. Οι συρμοί μπορούν να εξυπηρετούν μέχρι 18.000 επιβάτες ανά ώρα και ανά κατεύθυνση με χρονοαπόσταση 90 δευτερολέπτων.

Σκοπός του έργου είναι η παροχή μιας αξιόπιστης και ποιοτικής εναλλακτικής μετακίνησης για το κοινό και, μακροπρόθεσμα, η συμβολή του στην αειφόρο ανάπτυξη του αστικού περιβάλλοντος. Η λειτουργία του μετρό αναμένεται να εμπλουτίσει το δίκτυο της δημόσιας αστικής συγκοινωνίας, με αποτέλεσμα τη βελτίωση της συνολικής στάθμης εξυπηρέτησης του μετακινούμενου πληθυσμού και τη μείωση του χρόνου μετακίνησης, όχι μόνο για τους χρήστες του μετρό, αλλά και για αυτούς των επίγειων μέσων μαζικής μεταφοράς. Επιπλέον, ο αριθμός των χρηστών ΙΧ εκτιμάται πως θα μειωθεί αισθητά, καθώς οι ίδιοι θα προτιμήσουν να μετακινηθούν σε λιγότερο χρόνο με ένα αξιόπιστο μέσο μεταφοράς που θα τους προσφέρει προγραμματισμένες, συνεπείς, ασφαλείς και πιο οικονομικές μετακινήσεις. Τέλος, η καθημερινότητα της ζωής στην πόλη αναμένεται να βελτιωθεί σημαντικά σε περιβαλλοντικό επίπεδο, μέσω της μείωσης των ρύπων της ατμόσφαιρας και του θορύβου της οδικής κυκλοφορίας, και, κατ’ επέκταση, σε κοινωνικό επίπεδο, λόγω των καλύτερων συνθηκών διαβίωσης που αναμένεται να διαμορφωθούν.

i Ο Στέργιος Παπαοικονόμου είναι πολιτικός μηχανικός και εργάζεται στην «Μετρό ΑΕ». Το άρθρο γράφτηκε για το ΣΑΓΕΣ-ΤHEMEN, με αφορμή την επίσκεψη των μαθητών της ΓΣΘ στα γραφεία της Διεύθυνσης Μετρό Θεσσαλονίκης, στο πλαίσιο των φετινών «Projekttage»


10 Συνέντευξη

Σκηνοθετώντας μια Θεσσαλονίκη... αλλιώς! Του Μιχάλη Γουδή (‘04), mgoudis@gmail.com

Προσπαθεί να βρίσκει λόγους να παραμένει στη Θεσσαλονίκη. Άλλωστε, μετά τις σπουδές του στη Γερμανία, συνίδρυσε την εταιρία n-orasis, με την οποία σκηνοθέτησε περισσότερα από 200 video clip και διαφημιστικά, τρεις ταινίες μικρούς μήκους και 1 ταινία μεγάλου μήκους. Πριν από δύο περίπου χρόνια με τα «Άγρια Παιδιά» στο Mega έκανε την πρώτη του τηλεοπτική επιτυχία. Φέτος, ο Χρήστος Νικολέρης (’83) πέρασε μια πολύ δημιουργική χρονιά, ετοιμάζοντας τη νέα του ταινία, αλλά και υλοποιώντας την ταινία του «Θεσσαλονίκη Αλλιώς». Eπρόκειτο για γιγαντιαίο αστικό πείραμα που διοργάνωσε τον περασμένο Ιούνιο το περιοδικό «Parallaxi» για να γιορτάσει τα 20 χρόνια κυκλοφορίας του. Έτσι, μια πρωτοφανής συνεργία δημιουργικών ομάδων στήθηκε στην πόλη. Έκτοτε, το «Θεσσαλονίκη Αλλιώς» εξελίχθηκε σε μια ομάδα αστικού ακτιβισμού, που ετοιμάζει πολλές δράσεις καθ’ όλη τη διάρκεια της χρονιάς. (πληροφορίες στο www.parallaximag.gr/thessaloniki, facebook group “Thessaloniki Allios”). Ο Θεσσαλονικιός σκηνοθέτης πάτησε για λίγο το κουμπί της παύσης στο μοντάζ και συζήτησε μαζί μας για την πόλη και τη σημασία μιας «αλλιώτικης» οπτικής, για τον «Κανένα» που βγαίνει στις αίθουσες την άνοιξη, για τον κινηματογράφο και για πολλά ακόμη. Γιατί η n-orasis υποστήριξε το «Θεσσαλονίκη Αλλιώς»;

Ήταν πολλά τα λεφτά... Για μένα δεν τέθηκε καν ποτέ το ερώτημα, αν θέλω να συμμετάσχω. Ήταν αυτονόητο, δε γίνονται τέτοια πράγματα κάθε μέρα... Δε γίνονται ποτέ τέτοια πράγματα, βασικά. Επομένως, ήταν μεγάλη χαρά να συμμετάσχω με οποιοδήποτε τρόπο.


11 Από την ανταπόκριση του κόσμου μάλλον φάνηκε ότι ήταν η κατάλληλη στιγμή για μια τέτοια πρωτοβουλία...

Κάθε στιγμή είναι κατάλληλη για τέτοιες πρωτοβουλίες. Και χρόνια πριν ήταν η κατάλληλη στιγμή, απλώς δε γινόταν. Γι’ αυτό η κατάσταση χειροτέρευε και τώρα η στιγμή φάνηκε ως η πλέον κατάλληλη. Με ποια λογική κινηθήκατε στην ταινία «Η Θεσσαλονίκη Αλλιώς»;

Καταρχήν, θέλαμε να αποτυπώσουμε απλώς τη δράση. Από εκεί ξεκινάει η δική μας προσέγγιση, αλλά πέραν των εκδηλώσεων που γίνονταν, με ενδιέφερε πολύ και η αντίδραση του κόσμου σ’ αυτό. Γίνεται ένα δρώμενο στο Καπάνι ή στη Μόδιανο, πώς αντιδράσει ο χασάπης, ας πούμε, ή η κυρία με τη σακούλα που περνάει. Αυτή η κόντρα, νομίζω, ήταν κάτι πολύ ενδιαφέρον. Αλλά αυτή η ταινία μπορεί να έχει τελικά μεγαλύτερη σημασία, να παίξει δηλαδή το ρόλο μιας καμπάνιας για τη Θεσσαλονίκη στο εξωτερικό...

Ναι, αυτό σκεφτόμουν. Σκεφτόμουν ότι σε βάθος χρόνου η ταινία αυτή μπορεί να είναι πιο «σημαντική» από το ίδιο το γεγονός, γιατί είναι η μόνη αποτύπωση και η απόδειξη στο μέλλον του γεγονότος ότι υπάρχει. Είναι λίγο αστείο, βέβαια, αλλά έκανα έναν παραλληλισμό με το Woodstock. Αν δεν υπήρχε η ταινία του Woodstock, δε θα μιλούσε κανείς για το Woodstock τώρα πλέον. Αφού αποτυπώνεις σε ένα οπτικό υλικό το γεγονός και το κρατάς ζωντανό. Η καινούρια σου ταινία, ο «Κανένας» (η ταινία βγαίνει στις αίθουσες στις 10 Μαρτίου). Μια ιδιότυπη ιστορία

Τι είναι αυτό που σε γυρνάει πίσω στη Θεσσαλονίκη;

Τι είναι αυτό...Η οικογένεια, το περιβάλλον μου, η πόλη... παλιότερα, δεν ξέρω πλέον... Είναι κάτι που δεν έχει καταλήξει μέσα μου ακόμη. Δηλαδή μπορεί σ’ ένα χρόνο να φύγω ή να κάτσω για πάντα εδώ. Δεν ξέρω, αλλά η αλήθεια είναι ότι πολεμάω να μείνω εδώ πέρα. Προσπαθώ να βρίσκω λόγους για να το κάνω. Δε μου δίνει η πόλη κανέναν λόγο, αλλά προσπαθώ να τους βρω μόνος μου. Λόγοι επιβίωσης, κυρίως, όχι μόνο επαγγελματικοί. Είναι και το πώς έχεις οργανώσει τη ζωή σου, πού μένεις, τι φίλους έχεις, τι κάνεις τα βράδια... Γυρνώντας πάλι στο «Θεσσαλονίκη Αλλιώς» ήταν ένα πράγμα που μου έδωσε λίγο θάρρος. Για το ελληνικό σινεμά η κατάσταση φαίνεται να ‘ναι πιο δύσκολη από ποτέ. Αν κρίνουμε και από την πρωτοφανή κρίση που διέρχεται το Φεστιβάλ Κινηματογράφου. Πώς βλέπεις το μέλλον;

Δεν ξέρω... Νομίζω το καινούριο νομοσχέδιο, που έχει κατατεθεί για τον κινηματογράφο, είναι μια κίνηση προς τη σωστή κατεύθυνση. Βέβαια, θέλει βελτιώσεις, αλλά είναι ένα βήμα, τέλος πάντων. Συνεχίζει ο ελληνικός κινηματογράφος να εξαρτάται από μεμονωμένες, σχεδόν ατομικές προσπάθειες δημιουργών, παραγωγών ή ο,τιδήποτε. Έχοντας κάνει, πλέον, μια ταινία μεγάλου μήκους καταλαβαίνω πόσο απίστευτα δύσκολο είναι να γίνει αυτό το πράγμα και το δυσάρεστο είναι ότι δεν είναι δύσκολο τόσο καλλιτεχνικά να γίνει όσο παραγωγικά και από πρακτικής απόψεως. Κι ενώ υποτίθεται ότι η παραγωγή πρέπει να βοηθάει τον καλλιτέχνη και να του προσφέρει έδαφος και να τον αφήνει ελεύθερο, αυτό που γίνεται είναι να σε φρενάρει όλο κάτι και να σε κρατάει όλο κάτω να μην μπορείς να αφιερώσεις ενέργεια σε αυτό που πρέπει να αφιερώσεις, αλλά σε ασήμαντα πρακτικά ζητήματα. Κλείνοντας, η ΓΣΘ έπαιξε κάποιο ρόλο στην πορεία σου;

Ρωμαίου και Ιουλιέττας στη σημερινή Ελλάδα...

Ο Ρωμαίος και η Ιουλιέττα ήταν η αρχή, η αφετηρία και η αφορμή, νομίζω. Κρατήθηκαν από κει κάποια βασικά στοιχεία της ιστορίας και σημαντικά και κομβικά για την πλοκή του έργου και από εκεί και πέρα ο Παναγιώτης (σ.σ. Ιωσηφέλης) που έγραψε το σενάριο, το προσάρμοσε σε μια προβληματική πιο σύγχρονη. Αυτό που είχε για μένα ενδιαφέρον ήταν η αντίθεση της ερωτικής ιστορίας που υπάρχει μες στην ταινία με το σκληρό και αφιλόξενο περιβάλλον και τον περίγυρο των παιδιών.

Δεν έχω μέτρο σύγκρισης για να ξέρω αν θα γινόμουν άλλος άνθρωπος αν θα πήγαινα σε άλλο σχολείο. Νομίζω, όμως, ότι πράγματι έχει έναν ιδιαίτερο χαρακτήρα το Γερμανικό. Μας ζόρισε λίγο, ήταν λίγο διαφορετικός ο τρόπος προσέγγισης των πραγμάτων τότε, ήθελε να προάγει την ατομική σκέψη και την πρωτοβουλία κτλ. Το οποίο, νομίζω, σήμερα στο Γερμανικό είναι πιο έντονο, η κριτική σκέψη και η σκέψη πέραν των ορίων. Το πιο σημαντικό πράγμα που έκανε για μένα το Γερμανικό είναι ότι με προετοίμασε για σπουδές στη Γερμανία. Μου έβαλε γερές βάσεις για να πάω και να σπουδάσω στη Γερμανία και αυτό ήταν, νομίζω, που καθόρισε πιο πολύ την πορεία μου.

Υ.Γ. : Λίγες ημέρες μετά τη συνέντευξη η ταινία « Ο Κανένας» κέρδισε το βραβείο κοινού του φετινού Φεστιβάλ Κινηματογράφου.


12 Η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα _ OIKONOMIA

Σωτηρία σε τρία τέρμινα Της Κάκης Μπαλή, finance@ekdotiki.gr

Ποιον να πιστέψεις; Τις μάγισσες, τις τσιγγάνες που ρίχνουν τα χαρτιά, τους Λεφάκηδες και ΣΙΑ; Ή τους τραπεζίτες, τους πολιτικούς, τους Ρουμπινί και ΣΙΑ; Οι διαφορές στις προβλέψεις τους δεν είναι μεγάλες, όλοι για «τρία τέρμινα» μιλάνε. Τρία τέρμινα, μέχρι να βγει η οικονομία από την κρίση, μέχρι να βγουν οι άνθρωποι από τον κορσέ της λιτότητας, μέχρι να ξεφύγουν από τον εφιάλτη της ανεργίας. Η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα μας αποχαιρετά μέσα στη μαυρίλα, με τις χώρες να στενάζουν κάτω από το βάρος των χρεών που συσσώρευσαν, όχι μόνο επειδή ξόδευαν δανεικά, αλλά κι επειδή φορτώθηκαν τα ρίσκα των τραπεζών. Ακόμα και στα κράτη δικαίου, που περηφανεύονταν ότι είχαν βάλει τους κανόνες για έναν καπιταλισμό με ανθρώπινο πρόσωπο, τα κέρδη έμειναν ιδιωτικά και οι ζημίες κοινωνικοποιήθηκαν. Στο ευρωπαϊκό επίπεδο, η κρίση εκτός από τον πανικό που έφερε παντού, έφερε και διχόνοια. Καθώς οι πατέρες του Μάαστριχ είχαν ξεχάσει ότι μπορεί και στην Ευρωζώνη να ξεσπάσει μια κρίση επιβίωσης, δεν φρόντισαν να προβλέψουν τα εργαλεία για την αντιμετώπισή της. Έχουν, λοιπόν, στα χέρια τους μια Συνθήκη, που θεωρητικά απαγορεύει τις επιχειρήσεις διάσω-

σης. Μέχρι στιγμής η Ευρώπη λειτουργεί βλέποντας και κάνοντας. Έστησε πρώτα μια «ομπρέλα» για την Ελλάδα, όταν ήταν έτοιμη να καταρρεύσει υπό το βάρος της δικής της ιδιαίτερης κακοδαιμονίας. Ετοίμασε στη συνέχεια μιαν άλλη, μεγαλύτερη, για τις επόμενες κλυδωνιζόμενες χώρες –την Ιρλανδία, πρώτα και μετά έχει ο θεός. Δεν ξέρει ούτε εάν η προστασία θα είναι αρκετή, ούτε βέβαια εάν μακροπρόθεσμα θα είναι αποτελεσματική. Η Ευρώπη πειραματίζεται στου εκάστοτε κασίδη το κεφάλι, πάντα με τα λεφτά των φορολογουμένων της και ξοδεύει ατέλειωτες ανθρωποώρες για καυγάδες. Πρωταγωνίστρια στον καυγά –και στις πληρωμές- η Γερμανία, που βγήκε πολύ γρήγορα από την κρίση και επιμένει να εξάγει εκτός από τα προϊόντα της και τους κανόνες της για την ανταγωνιστικότητα. Ξεχνώντας συστηματικά, ότι τα δικά της πλεονάσματα στο εμπορικό ισοζύγιο, χρειάζονται χώρες με ελλείμματα. Ολο το 2010 η Γερμανία μάλωνε με τους εταίρους της, φρέναρε τις προτάσεις τους, για να υποχωρήσει μέχρι στιγμής σε όλες - στο παρά πέντε. Κάπως έτσι φαίνεται ότι θα κινηθεί και το 2011, ίσως και το 2012. Κι όποιος αντέξει.


13 Η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα _ ΑΡΧΙΤΕΚΤΟΝΙΚΗ

Αρχιτεκτονικό έργο σε Ελλάδα και Γερμανία Των Νικόλα Πλαστήρα (’98) και Νάστιας Χατζηγώγα (’98)

Θα μπορούσε να πει κανείς πολλά σχετικά με την αρχιτεκτονική της τελευταίας δεκαετίας σε Ελλάδα και Γερμανία, να σχολιάσει και να κριτικάρει, πότε θετικά και πότε αρνητικά, συγκρίνοντας στόχους και αποτέλεσμα, σχεδιασμό και κατασκευή, με όρους αρχιτεκτονικούς και μη. Αντ’ αυτού, προτιμήσαμε να κάνουμε μία πολύ σύντομη αναδρομή στα υλοποιημένα έργα του πρόσφατου παρελθόντος και να υπενθυμίσουμε στους αναγνώστες του περιοδικού δέκα από κάθε χώρα, άλλα περισσότερο και άλλα λιγότερο γνωστά στο ευρύ κοινό.

2000 Μουσείο Ελιάς και Ελληνικού Λαδιού στην Σπάρτη (αρχιτέκτονες: Δ. Διαμαντόπουλος, Ο. Βιγγόπουλος, Κ. Γιουλέκα) Expo 2000, Portugese Pavilion στο Ανόβερο (αρχιτέκτονες: Alvaro Siza) 2001 Βιβλιοθήκη Τ.Ε.Ι. στη Λαμία (αρχιτέκτονες: Β. Τριανταφύλλου) Πρεσβεία του Μεξικό στο Βερολίνο (αρχιτέκτονες: J. Franscisco Serrano Cacho) 2002 Πανεπιστημιακή Βιβλιοθήκη Ιωαννίνων (αρχιτέκτονες: Σ. Χριστόπουλος, Μ. Σγουρίδου, Ν. Κερασώτης, Κ. Γεωργιοπούλου) Εργαστήρια φαρμακευτικής έρευνας στο Biberach (αρχιτέκτονες: Sauerbruch Hutton) 2003 Αναβάθμιση Βελλίδειου Συνεδριακού Κέντρου στη Θεσσαλονίκη (αρχιτέκτονες: Π. Μακρίδης, Κ. Δαναδιάδου) Πύργος της Deutsche Post AG στη Βόννη (αρχιτέκτονες: Helmut Jahn)

2004 Ολοκλήρωση των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων στην Αττική (αρχιτέκτονες: Santiago Calatrava) Holocaust Memorial στο Βερολίνο (αρχιτέκτονες: Peter Eisenman) 2005 Επέκταση και Εκσυγχρονισμός Αρχαιολογικού Μουσείου Δελφών (αρχιτέκτονες: Α. Τομπάζης, Λ. Ποτηροπούλου-Νέλλα, Ν. Βρατσάνος) Allianz Arena (FIFA World Cup Stadium) στο Μόναχο (αρχιτέκτονες: Herzog & de Meuron) 2006 Μουσείο Πλινθοκεραμοποιίας Ν. & Σ. Τσαλαπάτα στο Βόλο (αρχιτέκτονες: Γ. Κίζης & Συνεργάτες) Νέος Κεντρικός Σιδηροδρομικός Σταθμός στο Βερολίνο (αρχιτέκτονες: Meinhard von Gerkan) 2007 Πύλη Εισόδου και Στέγαστρο στον Αστέρα Βουλιαγμένης στην Αθήνα (αρχιτέκτονες: Ρ. Σακελαρίδου, Μ. Παπανικολάου & Συνεργάτες)

BMW Welt στο Μόναχο (αρχιτέκτονες: Coop Himmelblau) 2008 Ανάπλαση Νέας Παραλίας Θεσσαλονίκης (αρχιτέκτονες: Νικηφορίδης, Cuomo B., Castro R. – Denissof S.) Brandhorst Museum στο Μόναχο (αρχιτέκτονες: Sauerbruch Hutton) 2009 Μουσείο Ακρόπολης στην Αθήνα (αρχιτέκτονες: Δ. Διαμαντόπουλος, Ο. Βιγγόπουλος, Κ. Γιουλέκα) Porsche Museum στη Στουτγκάρδη (αρχιτέκτονες: Delugan Meissl) 2010 Ξενοδοχείο Costa Navarino στην Πύλο (αρχιτέκτονες: Α. Τομπάζης) Μέγαρο Φιλαρμονικής στον ποταμό Έλβα στο Αμβούργο (αρχιτέκτονες: Herzog & de Meuron)


14 Η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα _ ΛΟΓΟΤΕΧΝΙΑ

Δέκα γερμανικά βιβλία για μια δεκαετία Της Τατιάνας Λιάνη (‘90), tatianaliani@yahoo.com

Καθώς μια ακόμα δεκαετία τελειώνει ας κάνουμε μια στάση σε δέκα κλασικά, μοντέρνα, αστεία, μικρά, ερωτικά, αστυνομικά, μεγάλα, κοινωνικά γερμανικά βιβλία που εκδόθηκαν στην Ελλάδα από το 2001 έως το 2010 και αξίζει να διαβάσουμε. 2001 - Η ζωή μου του Μαρσέλ Ράιχ-Ρανίτσκι ( Ίνδικτος, μετ. Α. Κυπριώτης) Μια απίστευτη αναδρομή στη ζωή ενός μικρού Πολωνοεβραίου που λατρεύει τη γερμανική λογοτεχνία και καταφέρνει, διαφεύγοντας από το γκέτο της Βαρσοβίας και, μερικά χρόνια αργότερα, από το ανατολικό μπλοκ, να αναγνωριστεί στη Γερμανία ως ο σημαντικότερος κριτικός λογοτεχνίας της εποχής του, επηρεάζοντας αποφασιστικά την κοινή γνώμη, μέσα από τις δημοφιλέστατες τηλεοπτικές εκπομπές και τα κριτικά άρθρα του. 2002 - Φάουστ του Βόλφγκανγκ φον Γκαίτε (Γαβριηλίδης, μετ. Π. Μάρκαρης) Ένα απόλυτο έργο αναφοράς, μια πολυαναμενόμενη αναμετάφραση του κορυφαίου θεατρικού έργου του Γκαίτε, ένα έργο ζωής για τον μεταφραστή Πέτρο Μάρκαρη, που μας παρέδωσε μια νέα ολοκληρωμένη και σχολιασμένη μετάφραση του κλασικού αυτού έργου. 2003 - Η γλώσσα που δεν κόπηκε του Ελίας Κανέτι (Καστανιώτης, μετ. Α. Παύλου) Το πρώτο μέρος της αυτοβιογραφικής τριλογίας του Κανέτι, μας ταξιδεύει στα παιδικά του χρόνια στη Βουλγαρία και αργότερα στη Βιέννη και την Ελβετία και αποτελεί ένα υποδειγματικό Bildungsroman, που κρατάει αμείωτο το εν-

διαφέρον του αναγνώστη με τη ζωντανή γραφή του και τη μεστή γλώσσα του. 2004 - Μπούντενμπροκ του Τόμας Μαν (Οδυσσέας, μετ. Τ. Σιετή) Όσα χρόνια κι αν περάσουν η ιστορία της ανόδου και της πτώσης μιας πλούσιας οικογένειας εμπόρων από τη Λυβέκη, θα εξακολουθεί να γοητεύει τους αναγνώστες. Παρά το μεγάλο του μέγεθος, ίσως το πιο βατό και απολαυστικό έργο του Τόμας Μαν. 2005 - Η Αλμπέρτα βρίσκει καινούριο εραστή της Μπίργκιτ Βάντερμπεκε (Μελάνι, μετ. Λ. Σακαλή) Η ιστορία του Νάνταν, της Αλμπέρτα και της τρίτης ευκαιρίας τους στον έρωτα, σ’ ένα φρέσκο μυθιστόρημα, που καταφέρνει να αποτινάξει από πάνω του τη ρετσινιά της γυναικείας λογοτεχνίας, χωρίς να σταματήσει να είναι ένα ευφυές και έξυπνο μυθιστόρημα (ιδίως) για γυναίκες. 2006 – Ο κόσμος του χθες του Στέφαν Τσβάιχ (Printa, μετ. Α. Καλανταρίδου, Τ. Λιάνη) Η αυτοβιογραφία του Στέφαν Τσβάιχ, του πιο πολυδιαβασμένου συγγραφέα του μεσοπολέμου, ζωντανεύει τη Βιέννη της μπελ επόκ και τη χρυσή εποχή της Αυτοκρατορίας των Αψβούργων, που ανέδειξε με-


15

ρικές από τις σημαντικότερες μορφές του παγκόσμιου πολιτισμού: τον Φρόιντ και τον Μάλερ, τον Στράους και τον Κλιμτ, τον Σνίτσλερ και τον Σίλε. Η ιστορία της ζωής του Στέφαν Τσβάιχ, ένας φόρος τιμής στην Ευρώπη μιας άλλης εποχής και σ’ έναν ολόκληρο κόσμο που χάθηκε για πάντα: στον «κόσμο του xθες». 2007- Το μπλουζ του Βερολίνου του Σβεν Ρέγκενερ (Άγρα, μετ. Ι. Μεϊτάνη) Ο κύριος Λέμαν (όπως είναι και ο πρωτότυπος τίτλος του βιβλίου, που έμεινε ολόκληρους μήνες στην πρώτη θέση της λίστας των ευπώλητων βιβλίων στη Γερμανία), ένας νωθρός και βαριεστημένος τριαντάρης, περιπλανιέται άσκοπα στο Βερολίνο, που είναι, άλλωστε, ο πραγματικός πρωταγωνιστής αυτού του αστείου, κυνικού και γοητευτικού βιβλίου. 2008 - Η μικρή Γκάρμπο του Μπόντο Κίρχοφ (Μελάνι, μετ. Λ. Σακαλή) Δύο άνθρωποι από δύο διαφορετικούς κόσμους: ο Τζιάκομο Χόντερε, αποτυχημένος ληστής και η μικρή Μαλού, μια διάσημη δωδεκάχρονη ηθοποιός. Η τύχη τους φέρνει κοντά όταν ο Τζιάκομο κλέβει το αμάξι που βρίσκεται μέσα η Μαλού. Η νύχτα που θα ακολουθήσει θα βοηθήσει και τους δύο να δουν τη ζωή τους με νέα μάτια σ’ ένα απολαυστικό μυθιστόρημα που κρατάει αμείωτο το ενδιαφέρον του αναγνώστη.

2009 - Φήμη του Ντάνιελ Κέλμαν (Καστανιώτης, μετ. Κ. Κοσμάς) Μετά την τεράστια επιτυχία του με το πολυβραβευμένο μυθιστόρημα Η μέτρηση του κόσμου ο νεαρός Κέλμαν στρέφεται σε μικρότερες φόρμες αφήγησης και τα καταφέρνει εξίσου καλά. Η Φήμη, εννέα σπονδυλωτά επεισόδια που σταδιακά σχηματίζουν ένα μυθιστορηματικό σύνολο, αποτελεί ένα γοητευτικό παιχνίδι μεταξύ πραγματικότητας και μυθοπλασίας, με απολαυστικές ανατροπές, φαντασία και χιούμορ. 2010 - Αγαπημένη μου ψυχούλα!: Επιστολές στη σύζυγό του Ελφρίντε του Μάρτιν Χάιντεγκερ (Εκκρεμές, μετ. Ι. Κοπερτί) Οι επιστολές του αμφιλεγόμενου Μάρτιν Χάιντεγκερ στη γυναίκα του, που εκδίδονται για πρώτη φορά από την εγγονή του, μας επιτρέπουν ένα σπάνιο βλέμμα στην προσωπική ζωή του σημαντικού φιλόσοφου, αλλά και στο έργο του, στους προβληματισμούς του, στην εθνικοσοσιαλιστική ιδεολογία του και την ερωτική του σχέση με την Χάννα Άρεντ. Παράλληλα, όμως, κι αυτό είναι το πιο ενδιαφέρον, διαβάζονται απνευστί, καθώς καλύπτουν 55 χρόνια ταραγμένης γερμανικής ιστορίας με έναν τρόπο πολύ πιο ενδιαφέροντα από οποιοδήποτε ιστορικό βιβλίο.


16 Η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα _ ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Η... άνοιξη του νέου γερμανικού κινηματογράφου Tου Ανέστη Κουρίδη (‘95), akouridis@etemko.gr

Μέσα σε μία δεκαετία, όπως αποδείχθηκε, είναι δυνατόν μία χώρα όπως η Γερμανία να παράξει περίπου 4.500 κινηματογραφικές ταινίες! Η ποσότητα αυτή από μόνη της δικαιολογεί την ύπαρξη των περισσοτέρων από 20 ετησίων κινηματογραφικών φεστιβάλ ανά την χώρα, αλλά και αποδεικνύει την έντονη ενασχόληση του πληθυσμού με τη συγκεκριμένη μορφή τέχνης. Και όπως πάντα, υπήρξαν σημεία αναφοράς σε όλα αυτά τα χιλιόμετρα κινηματογραφικού φιλμ: Γνωρίσαμε πέρσι τον Fatih Akin με το «Soul Kitcen», όμως η αλήθεια είναι ότι το 2000 «άνοιξε» τη δεκαετία με μία εξίσου επιτυχημένη κομεντί «Im Juli», τη δεύτερη μεγάλου μήκους ταινία του. Και είναι γεγονός ότι ο συγκεκριμένος σκηνοθέτης έδωσε χρώμα στη δεκαετία με την εξέλιξή του. Φυσικά οφείλω να αναφέρω το «Das Experiment»(2001), βασισμένο σε αληθινή ιστορία, το οποίο εντυπωσίασε όχι μόνο με τη δύναμη της πλοκής, αλλά και με την απόδοση του σκηνοθέτη Oliver Hirschbiegel, ο οποίος όμως, παρόλο τη δραστήρια πορεία του (Der Untergang-The Invasion-Five Minutes of Heaven), δεν απέδωσε τα αναμενόμενα σε σχέση με το ύψος του πήχη που έθεσε ο ίδιος στην αρχή. Μεμονωμένο στίγμα δεν μπορεί να προσδιοριστεί την περίοδο αυτή στον γερμανικό κινηματογράφο. Είναι

δεδομένο όμως ότι σε αυτό το διάστημα επήλθε ανανέωση και απεμπλοκή από καθιερωμένες, κλασσικές φόρμες. Επανεμφανίστηκαν αξιόλογες ιστορίες τρόμου, εξελίχθηκε το δράμα και η κωμωδία, επεκτάθηκαν οι συνεργασίες με το εξωτερικό της χώρας και οι ιστορίες που αποδόθηκαν στο «πανί», πλησίασαν λίγο περισσότερο, με την αμεσότητά τους, τον θεατή. Συνοπτικά, και φυσικά όχι περιοριστικά: Michael Haneke, με τη σταθερά ποιοτική σκηνοθεσία του σε ταινίες που μας «ταρακουνάνε» Werner Herzog, με την πληθωρικότητα και τους προβληματισμούς του «Mein Bruder, der Vampir»(2001), του Sven Taddicken, επειδή είναι ένα αξιόλογο στολίδι, του είδους που σε εκπλήσσει και σε συγκινεί, απλώς επειδή το ανακάλυψες Franka Potente, επειδή σε «πείθει», ό,τι και εάν ερμηνεύει Diane Kruger, για λόγους εντυπωσιασμού (!) και όχι μόνο Moritz Bleibtreu, Udo Kier, Michael Fassbender, Christian Alvart, και τόσοι άλλοι, οι οποίοι μας βοήθησαν και αυτή τη δεκαετία να ξεπεράσουμε τα σύνορα του εαυτού μας και να ταξιδέψουμε μαζί τους. Εν αναμονή για τα καλύτερα, σας εύχομαι καλή δεκαετία!


17 Η πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα _ ΜΟΥΣΙΚΗ

Μουσική: η δεκαετία του online Του Τόλη Βαρνά (‘81), http://www.myspace.com/apo63

Όλες οι προηγούμενες δεκαετίες στην ιστορία της μουσικής ως τώρα σημαδεύτηκαν από ένα τουλάχιστον μουσικό κίνημα που ξεκινώντας από το underground γνώρισε τέτοια απήχηση που άγγιξε τα όρια του mainstream πριν ξεψυχήσει και παραδώσει την σκυτάλη στο επόμενο. H πρώτη δεκαετία του 21ου αιώνα αποτελεί την φωτεινή εξαίρεση μια που η μοναδική νέα και καινοτόμα ηχητική τάση το dubstep με κύριο εκφραστή τον Burial δεν κατόρθωσε να ξεπεράσει το στενό κύκλο των εκάστοτε ψαγμένων και αναζητούντων το Νext Βig Τhing. Η δεκαετία των Zeros σημαδεύτηκε από μια τεχνολογική εξέλιξη που δεν έχει άμεση σχέση με την μουσική αλλά επηρέασε σε καθοριστικό σημείο τον τρόπο με τον οποίο αυτή διαδίδεται και καταναλώνεται με νόμιμο ή παράνομο πλέον τρόπο σε όλο τον κόσμο: To Internet! Μέσα σε αυτά τα δέκα χρόνια είχαμε λοιπόν την κατάρρεύση των δισκογραφικών εταιρειών με το Napster αρχικά και το Torrent, το Rapidshare και τους υπόλοιπους διαδικτυακούς τόπους μεταγενέστερα να καταλαμβάνουν τους θρόνους των και αυτές να αναγκάζονται καθυστερημένα να αναπτύσσουν στρατηγικές για online νόμιμες πωλήσεις. Ο πανταχού παρών υπολογιστής και το ipod έγιναν τα μέσα και το mp3 το ηχητικό πρότυπο με τα οποία κυρίως ακούγεται μουσική, τα Βlogs αντικατέστησαν τον μουσικό τύπο όσο αφορά την ενημέρωση για ότι νέο κυκλοφορεί, το Youtube είναι και πανηγυρικά το αντίστοιχο MTV, τα Web Radios προσελκύουν όλο και περισσότερους ακροατές σε σχέση με τα FM ραδιόφωνα, η τεχνολογία που επιτρέπει πλέον στον καθένα να έχει το δικό του home studio, κα-

τέστησε την παραγωγή μουσικής „λαϊκό άθλημα“ (σε καμιά άλλη δεκαετία δεν υπήρξε τόσο μεγάλη μουσική δημιουργία με ότι αυτό συνεπάγεται για την ποιότητα της), τα social media (myspace, facebook) έδωσαν την ευκαιρία σε πληθώρα μουσικών να αναδειχθούν, να παρουσιάσουν και να προωθήσουν τη μουσική και τις συναυλίες τους με τα δικά τους κανάλια και συνολικά τίποτα δεν είναι το ίδιο σε σχέση με δέκα χρόνια πριν με όλες αυτές τις ανατρεπτικές αλλαγές. Το τι επιφυλάσσει η επόμενη δεκαετία είναι άγνωστο, το μόνο σίγουρο είναι ένα: Μουσική θα συνεχίσει να γράφεται, να ακούγεται και να αγαπιέται από όλους αυτούς που δηλώνουν παντοτινοί εραστές της. Τρεις δίσκοι που σημάδεψαν την δεκαετία των 00ς The Strokes – «Is This It» (2001) Ο δίσκος που έφερε τις κιθάρες ξανά στο προσκήνιο και γέννησε μια σειρά από „The“ μπάντες. Arcade Fire – «Funeral» (2004) Θεωρήθηκαν οι σωτήρες του Indie πριν αποφασίσουν να γίνουν οι επόμενοι U2. Burial – «Untrue» (2007) Ο δίσκος ορόσημο για το dubstep.

Η δεκαετία των Zeros σημαδεύτηκε από μια τεχνολογική εξέλιξη που δεν έχει άμεση σχέση με την μουσική αλλά επηρέασε σε καθοριστικό σημείο τον τρόπο με τον οποίο αυτή διαδίδεται και καταναλώνεται με νόμιμο ή παράνομο πλέον τρόπο σε όλο τον κόσμο: To Internet!


18 Σπουδές στη Γερμανία

Ολα όσα θα πρέπει να γνωρίζετε... Της Χριστίνας Μαραντέλου (‘03), chmarant@agro.auth.gr

Ολο και αυξάνει στη Θεσσαλονίκη το ενδιαφέρον για τις σπουδές στη Γερμανία. Τα ραντεβού στο γερμανικό προξενείο Θεσσαλονίκης για θέματα που αφορούν σε σπουδές στη Γερμανία πληθαίνουν, όπως και τα ερωτήματα. Σε κάποια από αυτά επιχειρεί σήμερα να απαντήσει η εκπαιδευτική σύμβουλος για μορφωτικά ζητήματα του προξενείου Ρούλα Κουρμά, στη συνέντευξη που παραχώρησε στο ΣΑΓΕΣ-Themen. Έχετε παρατηρήσει κάποια αύξηση του αριθμού των Ελλήνων που επιλέγουν τη Γερμανία για να σπουδάσουν ή να συνεχίσουν τις σπουδές τους λόγω της οικονομικής κρίσης;

Η οικονομική κρίση δεν έχει επηρεάσει ακόμη άμεσα την επιλογή των Ελλήνων φοιτητών, ωστόσο η Γερμανία υπήρξε ανέκαθεν ένας περιζήτητος προορισμός λόγω του χαμηλού κόστους ζωής και των σπουδών που είναι στα περισσότερα πανεπιστήμια άνευ διδάκτρων. Οτι αφορά τη συνέχεια των σπουδών υπάρχει σαφώς αυξημένο ενδιαφέρον, το οποίο ωστόσο δεν συνδέεται τόσο με τα οικονομικά θέματα όσο με την εξειδίκευση που υπήρξε τα τελευταία χρόνια σε αυτόν τον τομέα. Τα μεταπτυχιακά προγράμματα διαθέτουν ένα ευρύ φάσμα μαθημάτων σπουδών. Βέβαια το οικονομικό θέμα είναι πολύ επίκαιρο, οπότε πρέπει να αναφερθεί πως το κόστος ζωής κυμαίνεται γενικά μεταξύ των 600 και των 900 € μηνιαίως, ανάλογα με την πόλη. Τα παραπάνω ποσά σαφώς αποτελούν ένδειξη. Ανάλογα με την προσωπική κατάσταση, αλλά και την πόλη, όπου διεξάγονται οι σπουδές, τα πραγματικά έξοδα μπορεί

να διαφέρουν από τον μέσο όρο. Οτι αφορά το οικονομικό θέμα πρέπει επίσης να γνωρίζουμε πως τα πανεπιστήμια δε συνηθίζεται να παρέχουν υποτροφίες ή επιχορηγήσεις. Υπάρχουν ωστόσο άφθονοι οργανισμοί οικονομικής υποστήριξης. Το ευρύτερο πρόγραμμα οικονομικής υποστήριξης προσφέρεται από τη Γερμανική Υπηρεσία Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών (DAAD). Οι υποτροφίες αυτές απονέμονται σε φοιτητές ανωτέρων ετών και πτυχιούχους. Οι ακόλουθες ιστοσελίδες προσφέρουν τις διευθύνσεις οργανισμών που χορηγούν υποτροφίες: www.funding-guide.de και www. daad.de/research-explorer Για όλα τα θέματα που αφορούν οικονομικά, κοινωνικά, υγειονομικά και πολιτισμικά ζητήματα, μπορεί να βρει κανείς συμβουλευτική υποστήριξη από την σπουδαστική υπηρεσία «Studentenwerk». Η υπηρεσία αυτή βοηθάει τους σπουδαστές καθ’ όλη τη διάρκεια των σπουδών και παρέχει μια ποικιλία υπηρεσιών, ειδικά προσαρμοσμένες στις ανάγκες των φοιτητών. Ποιες ειδικότητες και πανεπιστήμια έχουν τη μεγαλύτερη ζήτηση από τους Έλληνες μαθητές/φοιτητές;

Οπως έχω ήδη επισημάνει η Γερμανία ήταν και είναι ένας ελκυστικός προορισμός λόγω της ποικιλομορφίας των ανωτάτων ιδρυμάτων της. Οι ειδικότητες και τα πανεπιστήμια που έχουν την μεγαλύτερη ζήτηση από τους Έλληνες φοιτητές είναι οι ιατρικές και νομικές σχολές καθώς και τα πολυτεχνεία. Ιδιαίτερα ο Σύνδεσμος των 9 πρωτοπόρων πολυτεχνείων της Γερμανίας (TU9-Initiative).


19 Πρόκειται για μια ένωση των εννέα κορυφαίων τεχνικών πανεπιστημίων της Γερμανίας, η οποία ιδρύθηκε το 2003, που περιλαμβάνει τα εξής πανεπιστήμια: RWTH Aachen www.rwth-aachen.de Τechnische Universität Berlin www.tu-berlin.de Technische Universität Braunschweig www.tu-braunschweig.de Technische Universität Darmstadt www.tu-darmstadt.de Technische Universität Dresden www.tu-dresden.de Leibniz Universität Hannover www.uni-hannover.de Universität Karlsruhe (TH) www.uni-karlsaaruhe.de Technische Universität München www.tum.de Universität Stuutgart www.uni-stuttgart.de Ωστόσο η ευρεία εκλογή πτυχιακών, μεταπτυχιακών και διδακτορικών προγραμμάτων είναι δεδομένη σε όλα τα ομόσπονδα κρατίδια, τα οποία για ακριβώς αυτόν τον λόγο χαρακτηρίζονται από αριστεία στην έρευνα και στην διδασκαλία. Γιατί να επιλέξει ένας Έλληνας μαθητής ή φοιτητής τα πανεπιστήμια της Γερμανίας; Ποιο είναι κατά την άποψή σας το συγκριτικό τους πλεονέκτημα έναντι άλλων πανεπιστημίων στον κόσμο;

Η επιλογή γερμανικών ΑΕΙ σημαίνει επιλογή ποιότητας, η οποία προκύπτει από τον συνδυασμό παράδοσης και εμπειρίας. Σημαίνει επίσης σπουδές σε μια οικονομικά δυναμική χώρα, η οποία παρέχει διεθνώς αναγνωρισμένους τίτλους σπουδών. Υπάρχουν συνολικά 343 ΑΕΙ σε ολόκληρη τη Γερμανία. Η δομή των γερμανικών ΑΕΙ ακολουθεί την αρχή της ενότητας έρευνας και διδασκαλίας και τα ιδρύματα αυτά διαθέτουν υψηλό κύρος σε διεθνές επίπεδο. Αυτή η δύναμη στην έρευνα τα καθιστά ελκυστικά για ξένους επιστήμονες. Οι συμφωνίες διεπιστημονικής συνεργασίας με πολυεθνικές εταιρίες ή ερευνητικά ιδρύματα αποτελούν συνήθη πρακτική και συμβάλλουν σημαντικά στην ενίσχυση της ανταγωνιστικότητας των πτυχιούχων, διότι πρωταγωνιστούν στη διαμόρφωση τεχνολογικών εξελίξεων σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Μιλάμε δηλαδή για σπουδές σε επιστημονικά υψηλό περιβάλλον με έμφαση στην έρευνα. Εξωπανεπιστημιακά ερευνητικά ιδρύματα και οργανισμοί πανευρωπαϊκού κύρους είναι: Deutsche Forschungsgemeinschaft www.dfg.de Frauenhofer-Gesellschaft www.fraunhofer.de Alexander von Humboldt-Stiftung www.humboldt-foundation.de Helmholtz-Gesellschaft www.helmholtz.de Max-Planck-Gesellschaft www.mpg.de Leibnitz-Gesellschaft www.wgl.de Τα γερμανικά πανεπιστήμια παρουσιάζουν ένα γενικά

σταθερό ποιοτικό επίπεδο. Αυτή η ποιότητα των παρεχόμενων γνώσεων και τα πολύ χαμηλά δίδακτρα είναι τα κύρια χαρακτηριστικά των γερμανικών πανεπιστημίων. Τα δύο αυτά στοιχεία καθώς και η προσφορά των προγραμμάτων στην αγγλική γλώσσα είτε εξ’ ολοκλήρου είτε εν μέρει (International Degree Courses) τα καθιστούν ελκυστικά. Στα γερμανικά Πανεπιστήμια μπορεί κανείς να πραγματοποιήσετε προπτυχιακές σπουδές, να διευρύνετε τις σπουδές σας στα πλαίσια μεταπτυχιακών σπουδών καθώς και να εκπονήσετε τη διδακτορική διατριβή σας. Ποια είναι η φοιτητική μέριμνα στη Γερμανία για τους φοιτητές που έρχονται από άλλες χώρες; Υπάρχει κάποιος φορέας ή ομάδα υποστήριξης που θα βοηθήσει στην προσαρμογή τους σε μία νέα χώρα;

Στην ουσία υπάρχουν δύο βασικοί φορείς , οι οποίοι βοηθούν στην ένταξη αλλοδαπών φοιτητών στη Γερμανία: Το „Studentenwerk“ είναι ένας γερμανικός οργανισμός φοιτητικής μέριμνας και παρέχει γενικότερα συμβουλευτική υποστήριξη για όλα τα θέματα που αφορούν οικονομικά, κοινωνικά, υγειονομικά και πολιτισμικά ζητήματα καθώς και πληροφορίες για τις παρεχόμενες υπηρεσίες των φοιτητικών εστιών και θεμάτων ασφάλισης. Εδώ υπάρχουν, μεταξύ άλλων, κυρίως πληροφορίες για τις δυνατότητες διαμονής στη Γερμανία και τη χρηματοδότηση των σπουδών > www.student-affairs.de Επίσης μπορεί κανείς να βρει υποστήριξη στην υπηρεσία Εξυπηρέτησης Αλλοδαπών Φοιτητών „Akademisches Auslandsamt“ (International Office), η οποία κατά την προετοιμασία για της σπουδές στη Γερμανία παρέχει πληροφορίες για τα κριτήρια πρόσβασης/εισαγωγής στα γερμανικά ΑΕΙ καθώς και για τα δίδακτρα. Εκτός του International Office και του Studentenwerk παρέχει η DAAD (Γερμανική Υπηρεσία Ακαδημαϊκών Ανταλλαγών) απαντήσεις σε ερωτήσεις κοινού ενδιαφέροντος.


20 Εκδηλώσεις

Reunion της τάξης του 1965

Συναντήθηκαμε ύστερα από 45 χρόνια! Της Νένης Αθανασιάδου (‘65)

Η συνάντηση της τάξης του 1965 έγινε την Παρασκευή 2 Ιουλίου στα Αστέρια Πανοράματος, 45 χρόνια και κάτι μέρες από την αποφοίτηση των συμμαθητών εκείνης της χρονιάς. Ηταν η τέταρτη τάξη που αποφοίτησε μετά τον πόλεμο από το σχολείο μας. Πολλές συμμαθήτριες ήρθαν για την συνάντηση από την Αθήνα, ένας συμμαθητής από την Γερμανία! Όμως έτσι κι αλλιώς βρισκόμαστε μεταξύ μας οι πιο πολλοί τακτικά, μερικοί ( -ες) μάλιστα από εμάς σε εβδομαδιαία βάση, καθώς καταλαβαίνουμε με τα χρόνια που περνούν όλο και περισσότερο, πως αυτές οι φιλίες και οι παρέες με τις κοινές μας αναφορές είναι από τα σημαντικότερα πράγματα στην ζωή μας. Ηταν εκεί ( από αριστερά προς δεξιά στην φωτογραφία) οι: Κατερίνα Δανιηλίδου, Νόνη Κατσαντώνη, Τάντα Δάμκου, Στράτος Δώγος, Βάνυ Κακκάλη, Μαριάννα Παπαντωνίου, Θοδωρής Βυζιώτης, Μαργαρίτα Αλμπάνη, Μαριέττα

Ντουνούση, Νένη Αθανασιάδου, Βαγγέλης Μανωλάκης, Νινή Βασιλειάδου, Ιώ Ζέρβα, Μαρία Μιχαηλίδου, Αγάπη Λιάκκα, Ηρώ Μάνου, Νικολέττα Σίμου, Τζένη Ασσιόγλου, Μάχη Σαπιρίδου, Νίκος Βιδάλης, Λιάνα Κομιτοπούλου και Νίκος Καραμβέρης.

To φετινό «Advent-Τreffen» Eνας καινούργιος θεσμός φαίνεται ότι καθιερώνεται σιγά σιγά για τον ΣΑΓΕΣ: το χριστουγεννιάτικο «Advent-Treffen» των αποφοίτων. Πέρσι το κάναμε για πρώτη φορά και φέτος το επαναλάβαμε. Και από ότι έδειξε η συνάντηση, που έγινε το Σάββατο το απόγευμα, στις 5 Δεκεμβρίου, στο μπαρ «Soul» επί του πεζόδρομου της Καλαποθάκη, το ραντεβού έχει αρχίσει και αρέσει στα μέλη μας. Το μαγαζί δε γέμισε ασφυκτικά, αλλά όσοι ήρθαν στο Soul μετά τις 8 το βράδυ πέρασαν μια όμορφη βραδιά. Με γερμανικό «Gluehwein» και παρά τις υψηλές για την εποχή θερμοκρασίες ανταλλάξαμε ευχές για τα Χριστούγεννα, είπαμε τα τελευταία νέα και δώσαμε ραντεβού για του χρόνου περίπου την ίδια εποχη.


21 είδα έμαθα άκουσα

Ο ΣΑΓΕΣ στις δημοτικές εκλογές Με δύο σημαντικές επιτυχίες για τον Σύλλογο Αποφοίτων της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης ολοκληρώθηκαν οι φετινές αυτοδιοικητικές εκλογές. Στο δήμο Θεσσαλονίκης ο Σπύρος Πέγκας, απόφοιτος του 1986, εκλέχτηκε δημοτικός σύμβουλος με το συνδυασμό «Πρωτοβουλία» του Γιάννη Μπουτάρη, ο οποίος κέρδισε και τις εκλογές. Ο Σπύρος Πέγκας συγκέντρωσε 1.111 σταυρούς στην Α’ δημοτική κοινότητα και εκλέχτηκε για πρώτη φορά δημοτικός σύμβουλος, ενώ λίγες ημέρες αργότερα ορίστηκε από το νέο δήμαρχο Θεσσαλονίκης αντιδήμαρχος πολιτισμού. Σπύρο, καλή επιτυχία και από το ΣΑΓΕΣ-Τhemen (Βλέπε και συνέντευξη στη σελίδα 4). Δημοτικός σύμβουλος εκλέχτηκε και ο Γιάννης Χαραλαμπίδης, απόφοιτος του 1990, ο οποίος κατέβηκε υποψήφιος δήμαρχος Καλαμαριάς, επικεφαλής τους συνδυασμού «Νέα Καλαμαριά» και συγκέντρωσε 6,87% και 2.072 ψήφους. Ο Γιάννης Χαραλαμπίδης, ο οποίος είναι νομαρχιακός σύμβουλος Θεσσαλονίκης, αναδείχτηκε δημοτικός σύμβουλος Καλαμαριάς. Γιάννη, πολλές επιτυχίες και από το περιοδικό μας. Καλά τα πήγε και ο πρόεδρος του ΣΑΓΕΣ Ορέστης Καλογήρου (απόφοιτος του 1978), που κατέβηκε υποψήφιος δημοτικός σύμβουλος με την «Πρωτοβουλία» του κ. Μπουτάρη και συγκέντρωσε 974 σταυρούς στη δύσκολη Ε΄ δημοτική κοινότητα Θεσσαλονίκης, αλλά δεν μπόρεσε να εκλεγεί. Ορέστη, μήπως την άλλη φορά; Σημειώνουμε επίσης τους 456 σταυρούς που μάζεψε στην Ε’ δημοτική κοινότητα Θεσσαλονίκης ο Κώστας Παπαμαυρουδής, απόφοιτος του 1962, με τον συνδυασμό «Ομάδα Δημιουργίας» του Κώστα Γκιουλέκα, ενώ στον ίδιο συνδυασμό, αλλά στην Α’ δημοτική κοινότητα, ο Μανώλης Καστανάκης, απόφοιτος του 1968, συγκέντρωσε 239 σταυρούς. Και οι δύο δεν εκλέχτηκαν. Τι έκαναν οι υπόλοιποι υποψήφιοι δημοτικοί σύμβουλοι, που είναι απόφοιτοι της ΓΣΘ και μέλη του ΣΑΓΕΣ; Η Νίκη Σίμου, απόφοιτη του 1965 και για πολλά χρόνια λυκειάρχης της ΓΣΘ, πήρε 86 σταυρούς με το συνδυασμό «Δημοτική Κίνηση των Πολιτών» που κατέβηκε στην Καλαμαριά με επικεφαλής τον Μιχάλη Παναγιωτίδη και απέσπασε ποσοστό 5,64% και 1.700 ψήφους, ο Παύλος Κωνσταντινίδης (απόφοιτος του 2007) ήταν υποψήφιος με το συνδυασμό «Θεσσαλονίκη-Ανοιχτή Πόλη» του Τριαντάφυλλου Μηταφίδη (έλαβε συνολικά 3,66% και 4.555 ψήφους) και συγκέντρωσε στην Ε’ δημοτική κοινότητα 74 σταυρούς, ενώ ο Απόστολος Παπαδημητρίου, ο πιο «τζούνιορ» από όλους τους υποψήφιους δημοτικούς συμβούλους που ήταν παλιά μαθητές της ΓΣΘ (αποφοίτησε το 2009) έλαβε 37 σταυρούς με το συνδυασμό «Εξω από τα τείχη» του Σωτήρη Σιωμάδη, που κατέβηκε στο δήμο Νεάπολής-Συκεών και πήρε 6,41% και 2.170 ψήφους. Το περιοδικό εύχεται σε όλους –εκλεγμένους και μη- καλή δύναμη.

Οικολογικό Αμβούργο Όπως μας ενημερώνει ο Οδυσσέας Αθανασιάδης από το ελληνογερμανικό επιμελητήριο, το Αμβούργο αποδεικνύεται σε μια από τις πιο οικολογικές πόλεις της Γερμανίας, καθώς βγήκε νικητής στο δέκαθλο για την κατάκτηση του τίτλου της οικολογικής πρωτεύουσας της Ευρώπης για το 2011. Στο διαγωνισμό μετρήθηκαν οι εξής παράγοντες: Τοπική συμβολή στην μείωση των εκπομπών διοξειδίου του άνθρακα, δημόσιες συγκοινωνίες και ποδηλατοδρόμοι, χώροι πρασίνου, ποιότητα αέρα, ηχορύπανση, απορρίμματα (ποσότητα, διαχείριση), διαχείριση υδάτων, αστικά λύματα, προστασία του περιβάλλοντος στις δημόσιες υπηρεσίες και διαχείριση χώρου. Στο link http://www.youtube.com/watch?v=F2v-SLZ4nQ μπορείτε να δείτε σχετικό φιλμ για την πόλη του Αμβούργου. Και όπως σωστά αναρωτιέται o κ. Αθανασιάδης θα είχε ενδιαφέρον να δουν κάποιοι αρμόδιοι ή φορείς ποιες είναι οι επιδόσεις των δικών μας πόλεων, κάτι που θα αποτελούσε έναν «επίκαιρο προβληματισμό για τους πολίτες και ιδίως για του νεοεκλεγέντες τοπικούς άρχοντες». Βράβευση σε αρχιτεκτονικό διαγωνισμό Βραβείο για τους αποφοίτους του 2004 Δημήτρη Αβραμίδη και Τάος Ροΐδη. Και οι δύο ήταν νικητές στον φοιτητικό αρχιτεκτονικό διαγωνισμό «Τοπίο, περιβάλλον και αρχιτεκτονική: Σχεδιάζοντας για το πάρκο περιβαλλοντικής ευαισθητοποίησης Αντώνη Τρίτση στο Ίλιον Αττικής». Οι δύο απόφοιτοι βραβεύτηκαν σε εκδήλωση που έγινε με μεγάλη επιτυχία το καλοκαίρι, ανήμερα της Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος. Ο διαγωνισμός διοργανώθηκε από το «British Council», το «Goethe Institut» και το Γαλλικό Ινστιτούτο της Αθήνας «IFA» σε συνεργασία με την ελληνική ορνιθολογική εταιρεία. Ελληνογερμανικό Success Story Tιμητική διάκριση και για τον Παύλο Δημητρόπουλο, απόφοιτο του 1998, που είναι Regional Ηotel Manager στον ξενοδοχειακό όμιλο της P.A.P Corp. Ο όμιλος τιμήθηκε από το European Enterprise Network για τη δημιουργία μιας συνεργασίας των ξενοδοχείων της εταιρίας με το γερμανικό τουριστικό γραφείο WEITSPRUNG, που είναι εξειδικευμένο σε ταξίδια για ανθρώπους με ειδικές ανάγκες. Στο πλαίσιο αυτής της βράβευσης, ένα τηλεοπτικό συνεργείο κάλυψε το ταξίδι μιας ομάδας γερμανών τουριστών με ειδικές ανάγκες από την Γερμανία προς την Χαλκιδική, αποκαλύπτοντας έτσι ένα ιδιαίτερα φιλόξενο και διαφορετικό πρόσωπο του ελληνικού τουρισμού στην Βόρεια Ελλάδα και αποδεικνύoντας πως δύο επιχειρήσεις σε Ελλάδα και Γερμανία μπορούν να συνεργαστούν πολύ πετυχημένα μέσω των ευρωπαϊκών θεσμών. Στο link http://www.enterprise-network. ec.europa.eu/success-stories/trip-lifetime (τίτλος του βίντεο a trip of a lifetime) υπάρχουν περισσότερες πληροφορίες γι’ αυτήν την ενδιαφέρουσα ελληνογερμανική ιστορία. Πάντα τέτοια παιδιά!


22 Αναδημοσίευση*

Θες κοτόπουλο με κάρυ; Του Σταύρου Θεοδωράκη

Και ξαφνικά όλοι ψήφισαν Καμίνη και Μπουτάρη. Γυρνάς δηλαδή το κεφάλι σου και μαζί με τη μουρμούρα για το Μνημόνιο- η οποία είναι πλέον κάτι σαν μουσική υπόκρουση- ακούς πόσο καλοί είναι «ο κυρ Γιάννης και ο Συνήγορος». Και πώς θα τα βάλουμε με τα θηρία; Μια απάντηση ήρθε ένα πρωί στο e-mail μου. Μια νεαρή κοπέλα με φόντο τη θάλασσα και κρατώντας ένα ψάρι αναφωνούσε: «Μου αρέσει αυτό το ψάρι, θα ψηφίσω τον Μπουτάρη». Το βίντεο είχε γυριστεί με κινητό και στην αρχή μού φάνηκε πολύ πρόχειρο. Αυτό όμως ήταν και ο στόχος του. Μια οικεία προχειρότητα. Το ξαναείδα λοιπόν, χαμογέλασα και το προώθησα σε φίλους. Λίγες μέρες αργότερα, ένα νέο μήνυμα ήρθε, αυτή τη φορά από την Αθήνα. Ενας βοσκός αναφωνούσε: «Η Αθήνα είναι σαν στάνη, μην ψηφίσεις Κακλαμάνη». Και τις τελευταίες μέρες πριν από τις εκλογές το «Ηττα στον Νικήτα» και το «Μακάρι Μπουτάρη» είχαν γίνει από τα πιο περιζήτητα βίντεο στο ΥouΤube. Ο Γιάννης Βαλτής στη Θεσσαλονίκη και ένα ζευγάρι, η Ιωάννα Ασμενιάδου-Φωκά και ο Νίκος Φωκάς, στην Αθήνα είχαν ξυπνήσει τη μικρή μας ιντερνετική χώρα. O Γιάννης Βαλτής, δημιουργός του «ΜΑΚΑΡΙ ΜΠΟΥΤΑΡΗ», γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη, έφυγε στη Γερμανία για να σπουδάσει φωτογραφία και κινηματογράφο και το 1990 επέστρεψε για να ανοίξει τη δική του εταιρεία μάρκετινγκ και επικοινωνίας. Η γνωριμία του με τον Γιάννη Μπουτάρη έγινε τότε, όταν ανέλαβε να διαφημίσει τα κρασιά του. Το πρώτο βίντεο της σειράς «Μακάρι Μπουτάρη» που ανέβασε το είδαν 5.000-6.000 χιλιάδες χρήστες. Παραμονές των εκλογών όμως τα 16 σατιρικά του βιντεάκια έκαναν κάθε μέρα πάνω από 300.000 κλικ.

Ποιοι έπαιξαν;

Η ιδέα; Οντως στην παραλία; Πες σκηνικό.

Τη μίρλα. Το παράπονο, ότι κάποιος άλλος φταίει.

Χαλκιδική, παράδεισος, διακοπές στο σπίτι μας στη Βουρβουρού με τα παιδιά μου 17,5 και 16. Εφηβεία, μην τα είδατε. Ελεύθερος χρόνος. Πλησιάζουν οι εκλογές. Θέλω να στηρίξω τον Μπουτάρη χωρίς να μπλέξω σε επιτροπές. Κυρίαρχο συναίσθημα όλων των γνωστών και φίλων μου, η απογοήτευση. Μαυρίλα. Πώς να το διασκεδάσω αυτό; Με μια ευχή, χωρίς επιχειρήματα. Χαμόγελο και ελπίδα, αντί για στεναχώρια.

Τι δεν θα άλλαζες;

Και το «Μακάρι Μπουτάρη» ποιος το βρήκε;

Εγώ. Ηταν ακριβώς αυτό που ένιωθα.

Ξεκίνησα με την κόρη μου και το ψάρι. Το μόνταρα σε ένα laptop το βραδάκι. Αρεσε πολύ, οπότε αποφάσισα να συνεχίσω. Από κει και πέρα, έμπλεξα όλη την οικογένεια και τους φίλους μου... όσους ήταν εκεί. Ολα τα γύρισες με κινητό;

Ναι. Εχει καλούτσικη κάμερα και γράφει ΗD. «Θες κοτόπουλο με κάρι. Να ψηφίσεις τον Μπουτάρη»- 32.155 κλικ σε μια μέρα- σχολίασέ το.

Αυτό και ο Διογένης στο πιθάρι είναι οι μόνες ρίμες που δεν έβγαλα εγώ. Μου τις έστειλε ο φίλος Γιώργος Βουρλίδας. Από ένα σημείο και έπειτα η ασθένεια έγινε κολλητική. Ολοι έβγαζαν ρίμες. «Αμα είσαι παλικάρι που γουστάρει να ρισκάρει, να ψηφίσεις τον Μπουτάρη» - 33.760 κλικ σε μια μέρα- σχολίασέ το.

Αν θέλεις να βγεις από τη χαβούζα, πρέπει να ρισκάρεις. Δεν μπορείς να ζητάς από τον Μπουτάρη να ανατρέψει ένα καθεστώς και ταυτόχρονα να θέλεις να σου εξασφαλίσει το ότι όλα θα γίνουν τέλεια. Ο Μπουτάρης τα έβλεπε πριν ή μετά;

Ποτέ δεν είδε κάτι πριν. Περίμενα τηλεφώνημα, να μου πει «άντε, κόφτο τώρα, ή αυτό κατέβασέ το, σε παρακαλώ». Δεν έγινε ποτέ. Αυτό είναι άλλο ένα θαυμαστό στοιχείο του κυρ Γιάννη. Αγαπάει τη διαφορετικότητα. Ποια δουλειά δεν θα αναλάμβανες ποτέ ως διαφημιστής;

Ο,τι έχει να κάνει με τη βία, π.χ. όπλα. Τη δεκαετία του ΄80 που ήσουν στη Γερμανία, η Μέρκελ ήταν ακόμη κομμουνίστρια;

Τότε δεν την ξέραμε τη Μέρκελ. Σκέψου όμως ότι το σλόγκαν «Η τσιγκουνιά είναι μαγκιά» έπιασε στη Γερμανία. Τι θα άλλαζες στους Θεσσαλονικείς;

Τη θάλασσα και την περηφάνια της Σαλονικιάς. Τι θα κερδίσεις τώρα που ο Μπουτάρης βγήκε δήμαρχος;

Τα παιδιά μου θα καταλάβουν ότι δεν είμαι πια μόνο ο «περίεργος μπαμπάς».

i *Το κείμενο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Νέα του Σαββατοκύριακου», στις 20 Νοεμβρίου


23 Letzte Seite

Η ανάποδη τελευταία σελίδα:

Τρυπώνω, ξετρυπώνω και αναδημοσιεύω.

Σε εμάς το διαβάσετε πρώτοι: Μόλις στο προηγούμενο τεύχος ο Μιχάλης Γουδής έγραφε «για τους λόγους που το Μόναχο θεωρείται ένας από τους πιο ποιοτικούς προορισμούς όσον αφορά στην ποιότητα ζωής που παρέχει στους κατοίκους του». Επακολούθησαν δύο σχετικά ρεπορτάζ: Το «Κ» της εφημερίδας «Η Καθημερινή» έκανε αποστολή στο Μόναχο και αφιέρωσε ένα από τα προηγούμενα εξώφυλλά του στο θέμα, ενώ και στο ένθετο «Ταξίδια» της ίδιας εφημερίδας το Μόναχο είχε την τιμητική του.

Στο link http://portal.kathimerini.gr /4dcgi/_w_articles_kathciv_1_15/10/2010_359903 διαβάστε για τους γερμανικούς δορυφόρους με την καλλιτεχνική φύση…

Η Γερμανίδα σοπράνο Μάρλις Πέτερσεν στην εφημερίδα «Το Βήμα» (21 Νοεμβρίου 2010): «Ξέρεις τι μου κάνει εντύπωση εδώ στην Ελλάδα; Το τελευταίο διάστημα γνωρίζω όλο και συχνότερα ανθρώπους, νέους κυρίως, που θέλουν να φύγουν από τη χώρα. Από την άλλη, διαπιστώνω μια γενικότερη επιθυμία για κάποια αλλαγή, για να γίνουν τα πράγματα καλύτερα, δικαιότερα. Αυτό που δεν καταλαβαίνω είναι γιατί η συζήτηση διαρκεί τόσο πολύ και δεν αποφασίζει κανείς να περάσει από τη θεωρία στην πράξη».


16  

+ η πρώτη δεκαετία του 21ου αίώνα Τι έγινε στο σινεμά, τη μουσική, την αρχιτεκτονική, τη λογοτεχνία και την οικονομία ΔΕΚΕΜΒΡΙΟΣ 2010 ΤΡΙΜΗΝ...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you