Page 1

#13

ΜΑΡΤΙΟΣ 2010 ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ

Παρούσα και η ιστορική τάξη του 1962!

Τιμήσαμε 19 παλιούς δάσκαλους μας και 450 χρόνια διδασκαλίας!

+

ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΑΚΒΟΡΙΑΝ (’83) Γράμμα απο τη Βραζιλία

ΝΑΝΑ ΚΑΝΤΣΑ (’85) Ταξιδεύοντας στο Βιετνάμ

ΜΑΝΟΛΗΣ ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ (’72) Για την οικονομική κρίση


2 Index

#13 ΜΑΡΤΙΟΣ 2010 Γράμμα από τη Βραζιλία

«Κουίζ γεωγραφίας: Βρίσκεσαι σε μία πόλη που σε καλωσορίζει με δύο τεράστια αγάλματα στην είσοδό της, τον Fritz και τη Frida. Οι κάτοικοί της μιλούν πορτογαλικά και με ευκολία καταλαβαίνουν τα ισπανικά, αλλά αυτοαποκαλούνται gauchos, κυκλοφορούν με ένα ποτήρι chimaro στο χέρι όπου κι αν πάνε. Πού βρίσκεσαι;». Ετσι ξεκινά το γράμμα που έστειλε στο ΣΑΓΕΣ-ΤΗΕΜΕΝ ο Δημήτρης Τακβοριάν (‘83) από τη Santa Cruz do Sul. Περισσότερα στη σελίδα 4

n Το Ανόι και οι νεροβούβαλοι

Η Νανά Καντσά (‘85) ταξίδεψε τα Χριστούγεννα στο Βιετνάμ. Στη σελίδα 9 μιλά για τις πόλεις Χο Τσι Μινχ και το Ανόι, «δύο mega cities των 8 εκατομμυρίων κατοίκων», αλλά και τους νεροβούβαλους που είδε στην επαρχία της χώρας n Οικονομική κρίση και πολιτική

Ο Μανώλης Βλαχογιάννης (’72) προσπαθεί να αναλύσει και να βρει τους λόγους που οδήγησαν στην πρόσφατη οικονομική κρίση, ενώ για την πολιτική υποστηρίζει ότι εύκολα μπορεί να οδηγηθεί σε ένα ακτιβισμό μέτρων (σελίδα 10) n Τιμήσαμε 19 καθηγητές

και 450 χρόνια διδασκαλίας Η Χριστίνα Μαραντέλου (‘03) ήταν κι αυτή στην εκδήλωση βράβευσης των παλιών καθηγητών μας, που έγινε στο παλιό γυμναστήριο της παλιάς ΓΣΘ και γράφει τις εντυπώσεις της (σελίδες 12, 13 και 14) n Η θητεία και η τιμή

«Είναι μεγάλη τιμή να είναι κανείς στρατιώτης; Η μήπως όχι;» Αυτό αναρωτιέται στη σελίδα 18

ένας υποψήφιος πολίτης, που υπηρετεί αυτές τις ημέρες τη θητεία του στις Ένοπλες Δυνάμεις n Δύο ταινίες για την παλιά

και τη σύγχρονη Γερμανία Ο Ανέστης Κουρίδης (‘95) είδε το «Soul Kitchen» και το «Das weisse Band», δύο γερμανικές ταινίες που αντιμετωπίζουν κριτικά την παλιά και τη σύγχρονη Γερμανία (σελίδα 19) n Η πλαστική και ο ψυχισμός μας

Ο Δημήτρης Θεοδώρου (‘86), πλαστικός χειρούργος στο επάγγελμα, κάνει στη σελίδα 21 μια ιστορική αναδρομή για την πλαστική χειρουργική πριν καταλήξει στο τελικό του συμπέρασμα. Οτι η παρέμβαση στην εξωτερική μας εμφάνιση προϋποθέτει τη σταθερότητα του ψυχισμού μας. n Και όπως πάντα η στήλη «έμαθα-

άκουσα-είδα» με τα νέα των αποφοίτων (σελίδα 22) και η τελευταία ανάποδη σελίδα (σελίδα 23) με ενδιαφέρουσες αναδημοσιεύσεις από εφημερίδες και περιοδικά όλου του κόσμου.

Τριμηνιαια εκδοση του συλλογου αποφοιτων τησ γερμανικησ σχολησ θεσσαλονικησ Διανέμεται δωρεάν σε 2.500 αντίτυπα Ιδιοκτήτης: Σύλλογος Αποφοίτων της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης Έδρα: Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης, 9ο χλμ. Πυλαίας Θέρμης, ΤΘ 51 Φοίνικας, 55102 Θεσσαλονίκη, 2310-475-900-2 Εκδότης: Ορέστης Καλογήρου, Υπεύθυνος έκδοσης: Νίκος Οικονόμου www.sages.gr, email: info@sages.gr Διοικητικό Συμβούλιο: Πρόεδρος: Ορέστης Καλογήρου (’78), Αντιπρόεδρος: Νίκος Οικονόμου (’81), Γενική γραμματέας: Δήμητρα Δημητρακοπούλου (’95), Ταμίας: Μαρία Καλλιδοπούλου (’63), Ειδικός γραμματέας: Θάνος Χαριστός (’95), Μέλη: Xριστίνα Μαραντέλου (’03), Ευριπίδης Κεχαγιάς (’96), Λεωνίδας Αθανασιάδης (’81), Μαρία Σαρηγιαννίδου (’05) Συντακτική Επιτροπή: Τόλης Βαρνάς (’81), Μιχάλης Γουδής (’04), Δήμητρα Δημητρακοπούλου (’95), Ανέστης Κουρίδης (’95), Τατιάνα Λιάνη (’90), Χριστίνα Μαραντέλου (’03), Σπύρος Πέγκας (’86), Κάσση Τσιτουρίδου (’90), Νάστια Χατζηγώγα (’98) Εκτύπωση-βιβλιοδεσία: Γραφικές τέχνες Μ. Τριανταφύλλου (’77)


3 Της σύνταξης

Familiensolidarität Von Jan Hübel

Die Wogen schlugen in den letzten Tagen in Griechenland sehr, sehr hoch. Das Land steht wirtschaftlich gesehen mit dem Rücken zur Wand. Drastische Sparmaßnahmen sind unausweichlich. Obendrein erschienen in der internationalen Presse – vor allem auch in der deutschen – Berichte mit teilweise simplifizierenden Pauschalurteilen. Von „Betrügern“ war die Rede, von „Tricksern“, vom „GriechenlandWahnsinn“. Entsprechend entrüstet reagierte die griechische Öffentlichkeit. Plötzlich waren auch die Forderungen nach Entschädigungszahlungen für die Zerstörungen während des II. Weltkrieges wieder im Gespräch. Massaker wie etwa in Distomo oder Kalavryta wurden wieder lebhaft diskutiert. Sätze wie: „Was habt ihr Deutschen uns nun wieder angetan?!“ bekam auch der eine oder andere in Griechenland lebende Deutsche nach langer, langer Zeit wieder zu hören. Deutlich führen solche Feststellungen vor Augen, welche Macht die Medien haben, aber auch, welche Verantwortung. Und es zeigt schließlich, wie kontraproduktiv es ist, einer Pauschalisierung Vorschub zu leisten („So sind sie eben die Griechen“ / „So sind sie eben die Deutschen“). Natürlich tragen auch die Politiker Verantwortung, auch der einzelne Bürger – die gesamte Gesellschaft. Immer wieder wird von der „Europäischen Familie“ gesprochen. Eine Familie, die überwiegend in Wohlstand lebt, in der eine Freizügigkeit herrscht, die Ihresgleichen auf unserer Welt sucht. Aber gehört es nicht auch zu einer guten Familie, dass man strauchelnde Mitglieder nicht einfach fallen lässt, wenn es Probleme gibt? Griechenland hat seit Oktober 2009 eine neue Regierung mit Premier Jorgos Papandreou an der Spitze. Dieser hat immer wieder klar gestellt, dass er alle notwendigen (Spar-) Maßnahmen einleiten wird, um sein Land aus der Krise zu führen – und dass Hellas „kein Geld geschenkt“ haben möchte. Es geht ihm vielmehr um politische Unterstützung. Man sollte ihn beim Wort nehmen. Klischees über die vermeintliche „Mentalität der Südländer“ haben in der großen Politik keinen Platz. Wer in der Euro-Familie strauchelt – selbst wenn zum Großteil selbst verschuldet – der muss eine faire Chance bekommen. Das gilt vor allem auch in einem Vereinten Europa, das ohne Verständnis füreinander und ohne Solidarität untereinander letztlich nicht jene Wertegesellschaft wäre, als die es sich versteht. Gleichzeitig sollte man schnell jene europäischen Mechanismen stärken, die objektive Statistiken über Wirtschaftsdaten der einzelnen Länder gewährleisten. ΥΓ: Το άρθρο του εκδότη της «Griechenland Zeitung» Jan Hübel που δημοσιεύουμε σήμερα αντί του σημειώματος της σύνταξης αποτελεί την καλύτερη απάντηση στην πρόσφατη υστερία του... ελληνογερμανικού πολέμου. Κόντρα στα διάφορα ανόητα κλισέ του τύπου «Ετσι είναι οι Ελληνες» και «έτσι είναι οι Γερμανοί» που ακούστηκαν και γράφηκαν, αλλά και με την υπενθύμιση για την οικογενειακή ευρωπαϊκή αλληλεγγύη. Ενα κλίμα που αποτυπώθηκε και στη δική μας εκδήλωση βράβευσης των παλιών Ελλήνων και Γερμνανών παλιών καθηγητών του σχολείου μας.


4 Γράμμα

Εικόνες από τη Βραζιλία Του Δημήτρη Τακβοριάν (‘83)

Κουίζ γεωγραφίας: Βρίσκεσαι σε μία πόλη που σε καλωσορίζει με δύο τεράστια αγάλματα στην είσοδό της, τον Fritz και τη Frida. Οι κάτοικοί της μιλούν πορτογαλικά και με ευκολία καταλαβαίνουν τα ισπανικά, αλλά οι παλαιότεροι μιλούν άπταιστα Alt-Deutsch (όπου το αεροπλάνο είναι Luftschiff και το ψυγείο Eisschrank). Αυτοαποκαλούνται gauchos, ψήνουν το καλύτερο churrasco, κυκλοφορούν με ένα ποτήρι chimarrão στο χέρι όπου κι αν πάνε, και τα μεγαλύτερα γεγονότα της χρονιάς είναι το Oktoberfest και το Carnaval. Πού βρίσκεσαι; Μα βέβαια στην Santa Cruz do Sul, στην επαρχία Rio Grande do Sul, στη νοτιότερη γωνία της Βραζιλίας, όπου ήρθαμε οικογενειακά πριν από τρία χρόνια λόγω επαγγελματικών μου υποχρεώσεων. Η Santa Cruz είναι μια μικρή επαρχιακή πόλη που ουσιαστικά ιδρύθηκε σαν γερμανική αποικία το 1849, όταν τα παραγωγικά εδάφη της περιοχής τράβηξαν μετανάστες από την κεντρική Ευρώπη που αναζητούσαν μια καινούργια αρχή, μακρυά από τις κοινωνικές αναταραχές της γηραιάς ηπείρου. Σήμερα, οι 130 χιλιάδες περίπου κάτοικοι της πόλης απολαμβάνουν ένα από τα υψηλότερα βιοτικά επίπεδα στη νότια Βραζιλία, χάρη στην ανθίζουσα αγροτική της οικονομία της που στηρίζεται σε μεγάλο βαθμό στον καπνό. Η Santa Cruz είναι η πρωτεύουσα του καπνού της Βραζιλίας, με περίπου το 10% του πληθυσμού της να ζει από την καλλιέργεια κι επεξεργασία του καπνού και σχεδόν όλες τις μεγάλες διεθνείς εταιρείες να έχουν κάποια παρουσία εδώ. Οι γερμανικές ρίζες της γενικότερης περιοχής είναι ακόμη πολύ έντονες. Γερμανικά ονόματα, ξανθά μαλλιά,

πόλκα μουσική, μπύρα παντού, και γερμανική διάλεκτος που ονομάζεται επίσημα Riograndenser Hunsrückisch. Που να το φανταζόμασταν ότι η γερμανική μας παιδεία θα ήταν χρήσιμη ακόμη και σε ένα τόσο απόμακρο μέρος! Τόσο για την την Κατερίνα και για μένα, αλλά πολύ περισσότερο για τα παιδιά μας, τη Λένα (10 χρονών) και τους δίδυμους, Αλέξη και Μάρκο (8 χρονών), η διαμονή μας εδώ είναι μια μοναδική εμπειρία! Η ζωή είναι ήσυχη, χωρίς πολλά προβλήματα, αλλά και με σχετικά λίγες επιλογές που κυλούν στο τρίγωνο οικογένεια,δουλειά και αθλητισμός (μπάσκετ,ποδόσφαιρο,τένις, γυμναστική, τραμπολίνο και πολλά άλλα, ιδίως για τα παιδιά). Παράλληλα,μας έχει δώσει τη δυνατότητα να γνωρίσουμε μια νέα χώρα και κουλτούρα, να κάνουμε καινούργιες γνωριμίες και φίλους, να μάθουμε μια καινούργια γλώσσα, να και να γυρίσουμε εξωτικά μέρη, από το το Μπουένος Άιρες,τους εντυπωσιακούς καταρράκτες του Ιγκουασού,τις ακτές της νότιας Βραζιλίας, το φανταστικό Ρίο ντε Ζανέιρο,μέχρι τον μοναδικό Αμαζόνιο. Αυτά λοιπόν για τώρα από το νότιο ημισφαίριο. Όποτε θέλετε, ελάτε να μας δείτε,θα χαρούμε πολύ να σας δείξουμε την πόλη μας και τη νότια Βραζιλία!

i Ο Δημήτρης Τακβοριάν είναι στέλεχος πολυεθνικής (dtakvorian@yahoo.com)


Made in Germany!

Was bedeutet das? Nach einem Testjahr haben wir uns entschieden nach Griechenland Brillen zu importieren, die komplett in Deutschland, aber nach dem Rezept des griechischen Augenarztes hergestellt worden sind. Im Optikergeschäft «Οπτικά Παυλίδης» steht Ihnen eine Auswahl von 15 Brillenmodellen zur Verfügung, nach deutschen Qualitätsstandards gefertigt, die Ihnen zehn Tage nach Bestellung ausgeliefert werden können. Die Preise sind ebenso attraktiv wie die entsprechender Brillen im griechischen Markt: Der Durchschnittspreis einer Brille mit einem Paar Gläser hoher Qualität beträgt 200 Euro, die Ihnen von Ihrer Kasse zurückerstattet werden können! Geniessen Sie in Thessaloniki Brillen “Made in Germany”, die Sie beim Optiker «Οπτικά Παυλίδης» finden können.

«Als Spezialist in Sachen Optik muss ich zugeben, dass die Qualität des Fabrikats exzellent ist», sagt Optiker Miltiadis Pavlidis.

ΟΠΤΙΚΑ ΠΑΥΛΙΔΗΣ ΤΣΙΜΙΣΚΗ 104

 2310 272455


6 σημειωματάριο

Γενική Συνέλευση Την ετήσια τακτική γενική απολογιστική συνέλευση διοργανώνει τη Δευτέρα, 10 Μαΐου ο ΣΑΓΕΣ. Το ΔΣ καλεί τα μέλη του καθώς και όλους τους αποφοίτους που ενδιαφέρονται στην αίθουσα τελετών της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης για να συζητήσουν μεταξύ των άλλων την ετήσια έκθεση πεπραγμένων του ΔΣ, ενώ στη συνέλευση θα τεθούν και διάφορα άλλα θέματα. Η γενική συνέλευση θα ξεκινήσει στις 7 το απόγευμα. Όσο μεγαλύτερη είναι η συμμετοχή σας, τόσο πιο ισχυρός θα είναι ο ΣΑΓΕΣ! Ο ΣΑΓΕΣ στο facebook Στο facebook λειτουργεί εδώ και περίπου δύο χρόνια γκρουπ με τίτ-

λο: Deutsche Schule Thessaloniki Εhemaligen. Ήδη μάλιστα το γκροπυ έχει πάνω από 700 μέλη, που ανταλλάσουν πληροφορίες και μηνύματα σε κάθε ευκαιρία. Όσοι και όσες ενδιαφέρεστε να γίνετε μέλη μπορείτε να επισκεφτείτε το λινκ: http://www.facebook.com/group. php?v=info&gid=770655732. Η αναγνώριση του Abitur To ζήτημα της αναγνώρισης του Abitur στον ΑΣΕΠ και η γενικότερη χρήση του στο ελληνικό δημόσιο είναι ένα θέμα που έχει απασχολήσει εδώ και καιρό το ΔΣ. Στην περσινή ΓΣ του ΣΑΓΕΣ το θέμα συζητήθηκε εκ νέου και η περαιτέρω διερεύνηση του ζητήματος ανατέθηκε σε μια επιτροπή, στην οποία συμμετείχαν τα μέλη του ΔΣ Μαρία Σαρηγιαννίδου (’05) και Χριστίνα Μαραντέλου (03), καθώς και ο παλιός απόφοιτος Σταύρος Σταύρου (‘63). Ήδη η επιτροπή αλλά και το ΔΣ του ΣΑΓΕΣ έκαναν κάποιες πρώτες επαφές τόσο με το ΔΣ του Συλλόγου Αποφοίτων της Γερμανικής Σχολής της

Αθήνας (ας μην ξεχνάμε ότι το πρόβλημα είναι πανελλαδικό), αλλά και το γενικό προξενείο της Γερμανίας στη Θεσσαλονίκη. Αυτό που διαπιστώθηκε είναι ότι η αντιστοίχηση του Αbitur με την πάροδο των χρόνων έχει αλλάξει. Έτσι ενώ παλιότερα οι βεβαιώσεις που εκδίδονταν από το προξενείο και τη Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης αντιστοιχούσαν με το Deutsches Sprachdiplom Stufe II και αναγνωρίζονταν ισότιμα με το Kleines Deutsches Sprachdiplom (κάτι που με το ισχύον ευρωπαϊκό πλαίσιο γλωσσομάθειας είναι ίσο με το επίπεδο C2), τα τελευταία χρόνια οι βεβαιώσεις που παρέχονται πιστοποιούν γνώσεις της γερμανικής γλώσσας επιπέδου C1. Το ΔΣ σκοπεύει να συνεχίσει να παρακολουθεί το θέμα, κάνοντας παρεμβάσεις στις αρμόδιες υπηρεσίες, ενώ θα ενημερώσει τα μέλη του για οποιαδήποτε εξέλιξη. Για πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε με τα μέλη του ΔΣ κ.κ. Σαρηγιαννίδου (6942-780-176) και Μαραντέλου (6974-717-018).


8 DST Kiste

Αλλαγή σκυτάλης Αλλαγή σκυτάλης στη θέση του λυκειάρχη του γερμανικού σχολείου. Η Νικολέτα Σίμου (’65) ύστερα από 36 χρόνια εργασίας στο ΓΣΘ, τα 14 από τα οποία ως λυκειάρχης, συνταξιοδοτείται και λέει αντίο στο σχολείο. Προς τιμήν της κ. Σίμου η Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης διοργανώνει εκδήλωση, που θα πραγματοποιηθεί την Πέμπτη, 29 Απριλίου, στις 7.30 το απόγευμα, στην αίθουσα τελετών του σχολείου. Νέος λυκειάρχης της ΓΣΘ θα είναι από την επόμενη χρονιά ο Νίκος Λιόλιος (’83), χημικός μηχανικός, ο οποίος τα τελευταία χρόνια ήταν υπολυκειάρχης. Βοήθεια στην Αϊτή Συμβολική οικονομική βοήθεια προς τα θύματα από τον πρόσφατο σεισμό της Αϊτής προσέφεραν οι μαθητές του γερμανικού σχολείου. Συγκεκριμένα οι τάξεις 5α και 10α του γερμανικού τμήματος πραγματοποίησαν έρανο μεταξύ των συμμαθητών τους, με σκοπό να ενισχύσουν τους κατοίκους της περιοχής, που επλήγησαν από τον πρόσφατο κα-

ταστροφικό σεισμό. Το τελικό ποσό που συγκεντρώθηκε έφτασε τα 1500 ευρώ και προσφέρθηκε σε δύο μη κερδοσκοπικά ιδρύματα που δραστηριοποιούνται σε τέτοιες φιλανθρωπικές πρωτοβουλίες. Ένα ποσό 600 ευρώ κατατέθηκε στο λογαριασμό της «Unisef», ενώ ένας κουμπαράς που περιείχε περίπου 900 ευρώ παραδόθηκε στο γραφείο της οργάνωσης «Γιατροί χωρίς σύνορα» στη Θεσσαλονίκη. Μάλιστα για το σκοπό αυτό αντιπροσωπεία του σχολείου αποτελούμενη από τους μαθητές Αλέξανδρο Πασσιά (5α) και Στεφανία Κα-

σουρίδου (10α), καθώς και τις καθηγήτριες Χέλγκα Ντίτριχ-Παπαδοπούλου και Ούτα Ντεγκράιφ-Σακς, επισκέφτηκε το υποκατάστημα της οργάνωσης, όπου ενημερώθηκε από τους αρμόδιους για τους σκοπούς της οργάνωσης. Όπως μάλιστα συμφωνήθηκε το επόμενο διάστημα αντιπροσωπεία της οργάνωσης «Γιατροί χωρίς σύνορα» θα επισκεφθεί το σχολείο για να ενημερώσει τους μαθητές και τις μαθήτριες.

Μουσική και αθλητισμός Στο Μιλάνο της Ιταλίας βρέθηκαν από τις 18 Μαρτίου δέκα μαθητές του σχολείου που προκρίθηκαν στην επόμενη φάση του διαγωνισμού «Jugend musiziert» για την περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, ενός διαγωνισμού για νεαρούς μουσικούς που φοιτούν σε διάφορα γερμανικά σχολεία του κόσμου. Για έξη ημέρες φιλοξενήθηκαν εκεί, έλαβαν μέρος στο διαγωνισμό και γνώρισαν τα μυστικά της γειτονικής χώρας. Μαζί με τους καθηγητές μουσικής Γιόχεν Άμπερτ και Λίλιαν Βασιλειάδου (‘81). Επίσης το τρίτο Σαββατοκύριακο του Μαρτίου έγιναν στη Γερμανική Σχολή της Αθήνας οι παραδοσιακοί αθλητικοί αγώνες με τις ομάδες της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Λεπτομέρειες τόσο από τα ταξίδι των μαθητών στο Μιλάνο όσο και τους αγώνες με τους Αθηναίους στο καλοκαιρινό τεύχος του ΣΑΓΕΣ-Themen. Εγγραφές για τα προπαρασκευαστικά Μετά το Πάσχα ξεκινούν οι εγγραφές των προπαρασκευαστικών μαθημάτων της Γερμανικής Σχολής για τη σχολική χρονιά 2010-2011. Αφορούν στους μαθητές που τον Σεπτέμβριο του 2010 θα φοιτούν στην Στ’ τάξη του δημοτικού και επιθυμούν τον επόμενο χρόνο (δηλαδή το Σεπτέμβριο του 2011) να εγγραφούν στην Α’ τάξη του γυμνασίου της Γερμανικής Σχολής Θεσσαλονίκης. Να υπενθυμίσουμε ότι για την εγγραφή στα προπαρασκευαστικά μαθήματα η γνώση της γερμανικής γλώσσας δεν είναι απαραίτητη και ότι με σημερινά δεδομένα τα δίδακτρα για τα προπαρασκευαστικά μαθήματα κοστίζουν για την περίοδο του ενός χρόνο 1150 ευρώ (συν 180 ευρώ ως τέλη εγγραφής). Επίσης με σημερινά τιμές τα δίδακτρα για το σχολείο είναι 3.740 ευρώ το χρόνο. Οσοι απόφοιτοι επιθυμούν να πληροφορηθούν περισσότερες λεπτομέρειες για τα προπαρασκευαστικά μαθήματα θα μπορούν να επικοινωνούν καθημερινά με την κ. Τσόπελα στο τηλέφωνο 2310-475-900-2.


9 Ταξίδια

Ταξίδι στο Βιετνάμ Της Νανάς Καντσά (‘85)*

Στην Ασία δεν είχε τύχει να πάω ως τώρα, γνώριζα όμως, ότι η πρώτη χώρα που ήθελα να επισκεφτώ ήταν το Βιετνάμ. Μια χώρα θρύλος για κάθε δυτικό πολίτη, μια χώρα που ισσοροπεί σήμερα μεταξύ της κομουνιστικής πραγματικότητας και του αναδυόμενου καπιταλισμού . Το Βιετνάμ στην άκρη της ΝΑ Ασίας, έχει δυόμιση φορέςτο μέγεθος της Ελλάδας και πληθυσμό που ξεπερνά τα 80 εκατομμύρια. Στον νότο και τον βορρά βρίσκονται αντίστοιχα οι πόλεις Ho Chi Minh και Hanoi, δύο mega cities των 8 εκατομμυρίων κατοίκων. Πόλεις που ζαλίζεσαι από την διαρκή κίνηση ανθρώπων, την κυκλοφοριακή συμφόρηση από μηχανάκια και την εναλλαγή εντυπώσεων. Όλα συμβαίνουν στον δρόμο, η έννοια του ιδιωτικού χώρου δεν υπάρχει όπως στην Δύση. Το σκηνικό αλλάζει στα κεντρικά σημεία των πόλεων με σύγχρονα κτίρια που φιλοξενούν τα διασημότερα brands του παγκοσμιοποιημένου πολιτισμού. Η έννοια της αναδυόμενης αγοράς γίνεται εικόνα όταν παρατηρείς νεανικά προσώπα που κοιτούν με λατρεία τις βιτρίνες Lui Vouiton. Το τοπίο αλλάζει στην ενδοχώρα όπου κατοικεί και το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού,σε αγροτικές περιοχές ή σε μικρότερες πόλεις. Στην ύπαιθρο το πράσινο είναι καταλυτικό, κυριαρχούν ορυζώνες, νεροβούβαλοι, ποτάμια, ζούγκλες. Πρόσωπα φιλικά και ήρεμα, ο τρόπος ζωής φτωχικός, οι παραγωγικές διαδικασίες απλές που παραπέμπουν σε εικόνες πριν από 40- 50 χρόνια. Η ιστορία της χώρας με την κυριαρχία των Κινέζων και των Ιαπώνων, την γαλλική αποικιοκρατία, τον θρυλικό Ho Chi Minh, το διαχωρισμό του Βιετνάμ σε Βόρειο και Νότιο και τον παράλογο πόλεμο του ‘70, αποτυπώνεται παντού. Βουδιστικοί ναοί, κτίσματα ευρωπαϊκής τεχνοτροπίας, μαυσωλεία και αυτοκρατορικά μνημεία, λαγούμια στη ζούγκλα και κρατήρες που άφησαν οι 15 εκατομμύρια τόνοι αμερικανικές βόμβες. Λίγα χιλιόμετρα παραπέρα από τα σημάδια του πολέμου, άλλοι τεράστιοι κρατήρες, οι εκσκαφές που θα μεταμορφωθούν σύντομα σε θέρετρα, επενδύσεις πολυεθνικώνξενοδοχειακών μονάδων. Η ιστορία αλλάζει συνεχώς και η Ασία αποτελεί εδώ και καιρό την κύρια σκηνή όπου λαμβάνουν χώρα οι εξελίξεις. Ταξιδεύοντας, η ιστορία, οι πολιτικές και οικονομικές έννοιες γίνονται τρισδιάστατες εικόνες, αφορμές για παρατήρηση /σκέψη και σχετικοποίηση της δικής μας πραγματικής μας καθημερινότητας .

i Η Νανά Καντσά (‘85), nkantsa@yahoo.gr είναι αρχιτέκτων


10 Σχόλιο

Oικονομική κρίση και πολιτική Του Μανώλη Βλαχογιάννη (‘72)

Μεσούσης της βαθιάς οικονομικής κρίσης φαίνεται ίσως περίεργο να παραδεχθεί κανείς ότι ενώ έχει περιγραφεί ικανοποιητικά η δημιουργία της κρίσης ως κυρίως προς τα τεχνικά της χαρακτηριστικά και τους μηχανισμούς μετάδοσης από τη χρηματοπιστωτική στην πραγματική οικονομία, εντούτοις απουσιάζει μια ενδελεχέστερη ανάλυση, ενδεχομένως και νέα θεωρία, για τα αίτια που συγκρότησαν τα θεμέλια και οδήγησαν σε κορύφωση το οικονομικό δράμα της εποχής μας. Στοχοποιούνται με φοβερή ευκολία η αγορά, οι ανεπάρκειες και υπερβολές της, ενώ παραγνωρίζεται η προβληματική της αντισταθμιστικής πολιτικής δράσης, στο βαθμό που η θεωρητική οικονομική επιστήμη δεν την έχει εξοπλίσει με κατάλληλα εργαλεία και στο βαθμό που οι εγγενείς δυσχέρειες συντονισμού μιας ορθολογικής πολιτικής πολλαπλασιάζονται από διεγνωσμένα προβλήματα συγκρότησης της πολιτικής δράσης. Το κύριο οπλοστάσιο για την αντιμετώπιση της κρίσης οφείλει να προσφέρει η οικονομική επιστήμη, αλλιώς η πολιτική εύκολα μπορεί να παρασυρθεί, όπως και εν μέρει ήδη πράττει, σ’ έναν ακτιβισμό μέτρων, ενδεχομένως δίχως αλληλουχία, ή με στοιχεία αλληλοεξουδετέρωσης, που μπορεί να επιδεινώσει αντί να διορθώσει την κατάσταση. Τίθεται συνεπώς το ερώτημα: τι οδηγεί την οικονομική επιστήμη που εδώ και έναν αιώνα περίπου συνεχώς εξειδικεύει υποδείγματα, προτάσσει ή απορρίπτει υποθέσεις εργασίας, παραδοχές για τη συμπεριφορά των οικονομικών υποκειμένων, διευρύνει τις ανταλλαγές της με άλλα γνωστικά αντικείμενα, εμπλουτίζει το οπλοστάσιό της σε βαθμό που κάθε οικονομολόγος κύρους να προτείνει ως σωτήρια τη δική του λύση, στο να αποτυγχάνει στην αντιμετώπιση της σημερινής κρίσιμης συγκυρίας; Υπάρχουν δύο κατά τη γνώμη μου κύκλοι προβλημάτων που έχουν μεν αναγνωρισθεί και μελετηθεί από οικονομικούς επιστήμονες ως επιμέρους θέματα, εντούτοις δεν έχουν βρει την κατάλληλη θέση στη μακροοικονομική θεωρία. Ο ένας κύκλος προβλημάτων σχετίζεται με το λεγόμενο πρόβλημα εντολέα- εντολοδόχου (principalagent), όπου γίνεται δεκτό ότι ο εντολοδόχος- παράδειγμα ο διαχειριστής αμοιβαίων κεφαλαίων, ο διευθύνων σύμβουλος πολυμετοχικής ανώνυμης εταιρίας, ο φορολογικός ελεγκτής για λογαριασμό του κράτους κοκ- πρέπει να εφοδιάζεται με τα κατάλληλα κίνητρα και να ενεργεί υπό καθεστώς διαφάνειας ούτως ώστε να λαμβάνει αποφάσεις σύμφωνες με τις επιθυμίες του εντολέα του. Ο άλλος κύκλος προβλημάτων συνδέεται με το συστημικό κίνδυνο και την περίπτωση του ηθικού κινδύνου και προσπαθεί να αναλύσει τις επιπτώσεις της αλληλεξάρτησης των οικονομικών υποκειμένων λαμβάνοντας ιδιαίτερα υπόψη το πολύ πραγματικό ενδεχόμενο της αλληλοχρέωσης. Όπως διαισθάνεται κανείς, και οι δύο κύκλοι προβλημάτων και μάλλον η ατελής αντιμετώπισή τους, συνετέλεσαν στη γένεση και κορύφωση της σημερινής παγκόσμιας οικονομικής κρίσης. Ο δρόμος για την ενσωμάτωσή τους στην μακροοικονομική θεωρία οφείλει να είναι σύντομος, η δε πρακτική οικονομική πολιτική ήδη διαισθαντικά επανατοποθετείται, όπως πχ με τους κανόνες Volcker, που αντιμετωπίζουν το δεύτερο κύκλο προβλημάτων, του συστημικού και ηθικού κινδύνου. Αλλά, όπως αναφέρθηκε παραπάνω, η ορθολογική πολιτική έχει ανάγκη μιας επίκαιρης και έγκυρης θεωρίας, για να είναι όσο το δυνατό πιο αποτελεσματική.

i Ο Μανώλης Βλαχογιάννης (‘72) είναι έμπορος και αντιπρόεδρος του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Θεσσαλονίκης


11 Σχόλιο

Η πόλη μου Του Θάνου Χαριστού (‘95)

Η πόλη μου μοιάζει σήμερα να μην έχει χρώμα. Αν όμως κάποιο της λείπει περισσότερο, αυτό είναι σίγουρα το πράσινο. Σταθερά και με αρμονία η τοπική διοίκηση και οι πολίτες της μάχονται τη φύση και αναδεικνύονται νικητές, τουλάχιστον πρόσκαιρα. Όταν απομείνει πια μόνο το αστικό τοπίο, ό,τι πιο ξένο προς την πόλη και αφιλόξενο προς τους ανθρώπους της κάνει την εμφάνισή του. Όμως δεν είναι μόνο αυτό. Η πόλη μου έχει ιστορία και μάλιστα ξεχωριστή. Κι όμως δεν την άκουσα ποτέ, δεν τη συναντά κανείς στους δρόμους της. Χρόνια τώρα έχει συνειδητά επιλεγεί η σιωπή, η λήθη. Καινούργια σύμβολα φτιάχνονται, αλλότριες προς την παράδοση της πόλης δοξασίες καλλιεργούνται, νέα ήθη προτάσσονται. Αλλόκοτο κουστούμι της έχει ραφτεί. Η πόλη μου έχει κίνηση, ζωντάνια δεν έχει και δημιουργικότητα. Της λείπουν άραγε οι νέοι; Στεγάζει τόσα πανεπιστήμια και τόσες νεαρές ψυχές όσες λίγες άλλες πόλεις. Ελάχιστες όμως πρέπει να ναι και αυτές που γυρνούν τόσο απόλυτα την πλάτη στην ορμή των νέων τους. Μα γατί αναρωτιόμαστε για τους φοιτητές; Ακούστηκαν αλήθεια να ανησυχούν για αυτήν οι καθηγητές τους, οι πρωτοπόροι του πνεύματος και της καλλιτεχνίας, οι άνθρωποι της παραγωγής; Ιδιώτευση και ιδιοτέλεια. Είναι θλιβερό ότι η πόλη μου σήμερα μοιάζει να είναι οι γηρασμένες, γκρίζες πολυκατοικίες της. Χωρίς αυτοπεποίθηση, χωρίς τις αναμνήσεις του παρελθόντος της, τελικά χωρίς πυξίδα, στοιχειωμένο καράβι. Οι διαπιστώσεις κοινές. Να είμαστε όμως δίκαιοι: Ευθύνη μικρότερη στο πλήρωμα -καπεταναίους και λοιπούς αξιωματικούς- που μετρήθηκε και βρέθηκε λειψό. Πολύ μεγαλύτερη σε εμάς τους ανθρώπους της, που την αμελήσαμε, που δεν καταφέραμε μέχρι σήμερα να συνεννοηθούμε, που επιμένουμε να μένουμε κατ΄ αποτέλεσμα αδρανείς, να πλέουμε ο καθένας στα ρηχά νερά του μικρού του εαυτού. Η πόλη μου ασφυκτιά. Δεν έχει πια άλλο χρόνο για τις αυτάρεσκα μοναχικές, παράλληλες πορείες των ανθρώπων της που εννοούν ξεκάθαρα τι γίνεται γύρω τους, αλλά αδυνατούν να (συν)διαχειριστούν δημιουργικά αυτό που υπάρχει μέσα τους. Σε αυτούς η τελευταία ευκαιρία να συναντηθούν, σε αυτούς και η τελική ευθύνη. Σημ: Η ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις της Θεσσαλονίκης, είναι κάθε άλλο παρά συμπωματική και οπωσδήποτε δεν περιγράφεται σε τυχαίο χρόνο.

i O Θάνος Χαριστός (’95), haristos2000@yahoo.com είναι δικηγόρος και μέλος του ΔΣ του ΣΑΓΕΣ


12 Εκδήλωση

Τιμήσαμε τους δασκάλους μας! Την Χριστίνας Μαραντέλου (‘03) chmarant@agro.auth.gr

Ηταν λίγο πριν τις 8, τη Δευτέρα 1 Μαρτίου, στο παλιό σχολείο, στην πρώην Turnhalle. Το κουδούνι χτύπησε και ο χρόνος γύρισε πίσω, για να ξεκινήσουμε ένα ταξίδι σε αναμνήσεις, εμπειρίες και βιώματα, σαν να μην πέρασε ούτε μια μέρα. Η ανατρεπτική «Klassenlehrerin» μας Μαρία Σαρηγιαννίδου (’05), πήρε παρουσίες και ήμασταν όλοι παρόντες. Πρώτα, απηύθυναν χαιρετισμό ο διευθυντής της ΓΣΘ Rolf-Viktor Siedenhans και η Γυμνασιάρχης Γιολάντα Παπαθανασοπούλου (‘75). Στη συνέχεια ακολούθησε η προσφώνηση του προέδρου του ΣΑΓΕΣ κ. Ορέστη Καλογήρου (’78), o οποίος απευθυνόμενος στους δασκάλους παραδέχθηκε ότι «σας παιδέψαμε και μας παιδέψατε». Μετά ακολούθησε η απονομή αναμνηστικών στους παλιούς μας δασκάλους από τα μέλη του ΔΣ του ΣΑΓΕΣ. Ο Ιωάννης Σπυριδέλης, τιμήθηκε από τον κ. Καλογήρου, ο οποίος μπορεί να μην υπήρξε μαθητής του, υπήρξε όμως φοιτητής του στο τμήμα Φυσικής του ΑΠΘ, όπου είναι σήμερα και ο ίδιος καθηγητής! Στη συνέχεια η Μαρία Καλλιδοπούλου (’63) απένειμε αναμνηστικό στην Αμαλία Φλεμετάκη, η οποία πέρα από το ρόλο της ως δασκάλα, συμβούλευε τους μαθητές και για τα προσωπικά τους θέματα. Την Αλεξάνδρα Ζώτου τίμησε επίσης η κ. Καλλιδοπούλου, τονίζοντας το πόσο ιδιαίτερη και καταλυτική υπήρξε η παρουσία της για τους μαθητές και τη ΓΣΘ, με την εικόνα της οποίας υπήρξε άρρηκτα συνδεδεμένη. Ο κ. Καλογήρου προσκάλεσε στη συνέχεια την Αναστασία Αθανάτου, για την οποία ανέφερε ότι ήταν πάντα κοντά στους μαθητές αλλά ταυτόχρονα ήταν και αυστηρή. «Είχαμε την τύχη να έχουμε για δασκάλους μας την «Dream Team» των φιλολόγων της Θεσσαλονίκης!», σημείωσε Η Αναστασία Οικονομίδου τιμήθηκε επίσης από τον κύριο Καλογήρου. «Πάντα πρόσεχε τους μαθητές να μην παραστρατήσουν...». Ο Στέργιος Κρεμέτης παρέλαβε το αναμνηστικό του από το Νίκο Οικονόμου (’81). «Η μεγαλύτερη ανταμοιβή του από τη δουλειά μου ως δάσκαλος είναι η σχέση μου με τους μαθητές μου», είπε ο τιμώμενος. Η Χρυσάνθη Ευαγγελινού τιμήθηκε από τον κ. Καλογήρου, ο οποίος την αποκάλεσε «η κυρία Προκαταρκτικά», ενώ ο κ. Καλογήρου απένειμε το αναμνηστικό και στη Μαρία Μπαντή, για την οποία σημείωσε ότι δεν ήταν αυστηρή και έμοιαζε «λίγο» με τη μαμά μας. Στη συνέχεια ακολούθησε η απονομή του αναμνηστικού και στον Σάββα Ξανθόπουλο. Ο Νίκος Μπριασούλης τιμήθηκε από τον Θάνο Χαριστό (’95), ο οποίος θυμήθηκε τις ενδιαφέρουσες πολιτικές συ-

ζητήσεις που γίνονταν πολλές φορές κατά τη διάρκεια του μαθήματος. Έπειτα, ο Ευρυπίδης Κεχαγιάς (’96) απένειμε αναμνηστικό στην Παυλίνα Πάνιτς-Καρούλη. «Αν κατά τη διάρκεια του μαθήματος τύχαινε να μπει μια πεταλούδα μέσα στην τάξη, η κυρία Πάνιτς μπορούσε να αναλύσει τα πάντα γύρω από την πεταλούδα με κάθε λεπτομέρεια». Στη συνέχεια, ο κ. Οικονόμου τίμησε τον Πατέρα Γεώργιο Κέλπη και θυμήθηκε την κραυγή απόγνωσής του στο μάθημα, η οποία τον οδήγησε στα γραφεία των καθηγητών, με τον κύριο Καλαϊτζή να ρωτάει αν η κραυγή ήταν παλαιολιθική ή νεολιθική! Ακολούθησε η απονομή αναμνηστικού στον Στέφανο Μπαλή από τον κ. Καλογήρου, ο οποίος ανέφερε ότι εξηγεί ακόμα, όταν χρειαστεί, στους φοιτητές του, τον ορισμό του ορίου, έτσι όπως τους το είχε εξηγήσει ο ίδιος στο μάθημα. Επίσης τιμήθηκε από τον κ. Καλογήρου ο Κώστας Μπαγιάτης, πρώην Πρύτανης του Πανεπιστημίου Θεσσαλίας και ο Ηλίας Τόλης. Ο νεότερος δάσκαλος που τιμήθηκε ήταν ο Πάρις Μπερμπέρογλου από την Άννα Τζήκα (’05), ο οποίος είναι σήμερα καθηγητής στο ΑΠΘ. Ο ΣΑΓΕΣ τίμησε και τους αποθανόντες δασκάλους του σχολείου, μέσω των παιδιών τους, οι οποίοι άφησαν το στίγμα τους στη ΓΣΘ, όπως ο Ερμής Γραμματικόπουλος, ο Χρήστος Κουκουσέλης και ο Πασχάλης Χατζηαθανασίου. Επίσης τιμήθηκαν και οι Γερμανοί καθηγητές, όπως ο Harald Seeger, o Karl Ivers και ο Matthias Faltenbacher. Ειδικά ο κ. Ivers ήρθε από τη Γερμανία μόνο για την εκδήλωση με έξοδα δικά του και των μαθητών του. Στην εκδήλωση τιμήθηκε και ο Σάκης Κούδας, ο παλιός επιστάτης της ΓΣΘ, παραβρέθηκε η παλιά γυμνάστρια Στυλιανή Ευμορφοπούλου, ενώ χαιρετισμό απηύθυνε επίσης η ιστορική πρώτη τάξη αποφοίτων του 1962. Μαζί μας μοιράστηκαν τις αναμνήσεις τους επίσης παλιοί καθηγητές/καθηγήτριες και απόφοιτοι της ΓΣΘ, όπως η Λέττη Οικονόμου-Βαρέλλα (’73), η Βίκυ Καλφόγλου (’73), οι Νίκος Φαρδέλλας και Σταύρος Φωτιάδης (’93), ο Αλέξανδρος Μπόντιεκ (’01) και ο Μανόλης Ελευθερόγλου (’04). Ο Βασίλης Μαυράκης (’08), ο Κωνσταντίνος Νικολαΐδης (’06), ο Στέργιος Θεοδωρίδης (’09) και ο Φοίβος Φίλκας μας εντυπωσίασαν με το ταλέντο τους κατά τη διάρκεια των μουσικών διαλειμμάτων, σε μια βραδιά που θα μείνει σε όλους τους παρευρεθέντες αξέχαστη Συνολικά τιμήθηκαν 19 καθηγητές αλλά και περίπου τετρακόσια πενήντα χρόνια διδασκαλίας στο σχολείο. Τόσο ήταν τα χρόνια που δίδαξαν όλοι αυτοί στη ΓΣΘ!


13

Ο κ. Σπυριδέλης βραβεύεται από τον πρόεδρο του ΣΑΓΕΣ Ορέστη Καλογήρου

Η κ. Φλεμετάκη και η ταμίας του ΣΑΓΕΣ Μαρία Καλλιδοπούλου

Η κ. Ζώτου τιμάται από την Μαρία Καλλιδοπούλου

Η κ. Αθανάτου βραβεύεται από τον Ορέστη Καλογήρου

Η κ. Οικονομίδου μαζί με τον Ορέστη Καλογήρου

Ο κ. Κρεμέτης ακούει τις αναμνήσεις του αντιπροέδρου του ΣΑΓΕΣ Νίκου Οικονόμου

Ο Ορέστης Καλογήρου θυμάται τα προκαταρκτικά μαθήματα της κ. Ευαγγελινού

Η κ. Μπαντή μαζί με τον Ορέστη Καλογήρου

Ο Σάββας Ξανθόπουλος τιμάται από τον πρόεδρο του ΣΑΓΕΣ Ορέστη Καλογήρου

Ο κ. Μπριασούλης τιμάται από τον ειδικό γραμματέα του ΣΑΓΕΣ Θάνο Χαριστό

Η κ. Πάνιτς-Καρούλη μαζί με το μέλος του ΔΣ του ΣΑΓΕΣ Ευριπίδη Κεχαγιά

Ο πατήρ Κέλπης μαζί με το Νίκο Οικονόμου


14

Ο κ. Μπαλής τιμάται από τον Ορέστη Καλογήρου

Ο Κώστας Μπαγιάτης μαζί με τον Ορέστη Καλογήρου

Η εκδήλωση προβλήθηκε από τις εφημερίδες της Θεσσαλονίκης: Η Ελλάδα μέσα από τα μάτια των Γερμανών έγραψε ο «Αγγελιοφόρος», τίμησαν παλιούς δασκάλους ήταν ο τίτλος του ρεπορτάζ της εφημερίδας «Μακεδονία»

Η κ. Τόλης βραβεύεται από τον Ορέστη Καλογήρου

Ο κ. Μπερμπέρογλου και η Αννα Τζήκα, απόφοιτη του 2005

Ο κ. Ζέγκερ ακούει τις παλιές ιστορίες από το μάθημα του Νίκου Οικονόμου

Ήρθε από τη Γερμανία μόνο για την εκδήλωση: Ο Καρλ Ίβερς με τον Ευριπίδη Κεχαγιά

Ο Ματίας Φάλτενμπαχερ μαζί με το Θάνο Χαριστό

Η κόρη του αξέχαστου Ερμή Γραμματικόπουλου, Στέλλα, με τον πρόεδρο του ΣΑΓΕΣ Ορέστη Καλογήρου

Ο γιος του αείμνηστου Πασχάλη Χατζηαθανασίου, Θανάσης μαζί με το Θάνο Χαριστό

Την πλακέτα για τον αξέχαστο Χρήστο Κουκουσέλη παρέλαβε από τον Ορέστη Καλογήρου η κόρη του


15

Σχόλιο

Αποχαιρετώντας τη Θεσσαλονίκη Του Καρλ Χάιντς Τάλμαν*

Όπως πολλοί Γερμανοί, είχα επισκεφθεί το 1969, πριν από σχεδόν 41 χρόνια, την Ελλάδα για πρώτη φορά. Ήμουν τότε βοηθός στην École Normale de Versailles και έκανα εκείνο το καλοκαίρι ένα μεγάλο ταξίδι με το αυτοκίνητο από Ελβετία, Ιταλία, την πρώην Γιουγκοσλαβία μέχρι την Ελλάδα. Η πρώτη πόλη που επισκέφτηκα σε αυτή τη χώρα ήταν η Θεσσαλονίκη, αυτή η όμορφη παραθαλάσσια πόλη με τον μεγαλειώδη και επιβλητικό Λευκό Πύργο. Η κίνηση την εποχή εκείνη διεξαγόταν υπό παραδεισένιες συνθήκες σε σύγκριση με το σήμερα. Μπορούσες να σταματήσεις ή να παρκάρεις οπουδήποτε ενώ η κυκλοφορία έρεε ομαλά σε όλους τους δρόμους. Αν κάποιος μου έλεγε τότε: «Θα έρθεις ξανά εδώ μετά από 36 χρόνια και θα εργάζεσαι 5 χρόνια στην πόλη αυτή,» θα τον είχα βγάλει τρελό. Κι όμως, έτσι συνέβη. Στις 28.02.2005 έφτασα και στις 1 Μαρτίου ξεκίνησε η υπηρεσία μου. Ήταν μια θαυμάσια ημέρα με εκτυφλωτικό ήλιο και 15 βαθμούς θερμοκρασία. Δυο μέρες μετά, η θερμοκρασία έπεσε και μαζί της έπεσαν και 20 εκατοστά φρέσκο χιόνι αναγκάζοντας τα σχολεία να παραμείνουν κλειστά. Τίποτα δεν λειτουργούσε πια, το χιόνι είχε ακινητοποιήσει τα πάντα και ήρθα αντιμέτωπος με μια διαφορετική Ελλάδα. Κάτι που δε θεωρούσα δυνατό μέχρι τότε. Είχα έρθει σ΄ ένα υπέροχο Ινστιτούτο, το ωραιότερο που είχα διευθύνει μέχρι τότε και ένα από τα ωραιότερα στον κόσμο. Η εξωτερική εμφάνιση είναι μεν σημαντική όμως το Ινστιτούτο ζει μέσα από τους εργαζόμενους σε αυτό και εκείνοι με δέχτηκαν με μεγάλη εγκαρδιότητα, κάτι που δεν το είχα ξαναζήσει σε αυτή τη μορφή. Έτσι μου δόθηκαν εξαρχής κίνητρα να γνωρίσω από κοντά και την πόλη αλλά κυρίως τους ανθρώπους. Έβαλα τα δυνατά μου να σχηματίσω την σωστή εικόνα με βάση τις εμπειρίες και τα βιώματά μου πέρα από προκαταλήψεις που πάντα προηγούνται της γνώμης που σχηματίζει κανείς. Παντού όπου παρουσιάστηκα ως «ο καινούριος» έγινα δεκτός με μεγάλη εγκαρδιότητα και διάθεση για βοήθεια κι έτσι «γλίστρησα» κυριολεκτικά μέσα στα νέα κοινωνικά δεδομένα, πολύ απαλά και ευχάριστα, χωρίς σοκ και προβλήματα προσαρμογής. Στα χρόνια που ακολούθησαν έγινα δεκτός χωρίς προκαταλήψεις από τους ενδιαφέροντες εταίρους του Ινστιτούτου στους τομείς των Πολιτιστικών, της Γλώσσας και της Βιβλιοθήκης. Σε συνεργασία μαζί τους και

με την ενεργή υποστήριξη των συνεργατών μου μπορέσαμε να υλοποιήσουμε πολλά ενδιαφέροντα και επιτυχημένα projects. Κοιτώντας πίσω θα έλεγα ότι δεν πέρασε ούτε μία μέρα κατά την οποία να υπήρξα δυστυχής, αντίθετα, μπόρεσα ν΄ αντλήσω τη δύναμη και την απαιτούμενη ενέργεια για το καθημερινό μου έργο απ΄ όλους τους ευχάριστους ανθρώπους και τα αντικείμενα που με περιέβαλαν. Και το ωραιότερο στοιχείο της δουλειάς μου είναι ή μάλλον θα πρέπει να πω, ήταν, ότι υπήρχε αρκετή ελευθερία κινήσεων που συνδυαζόταν και με ελευθερίες στο θέμα της διοίκησης, ότι η επαγγελματική και η ιδιωτική ζωή ήταν στενά συνδεδεμένες μεταξύ τους και συχνά αλληλοκαλύπτονταν. Έτσι βίωσα την παραμονή μου στην Θεσσαλονίκη ως μια συμπαγή ενότητα, η οποία ευπρόσδεκτα εμπλουτιζόταν από τα όμορφα τοπία, τον ήλιο, την θάλασσα, τη δυναμική και νεανική ζωή της πόλης και την καλή μεσογειακή κουζίνα που την συνόδευαν υπό τη μορφή ενός συνεχούς βάσιμου (μπάσο κοντίνουο*). Στο τέλος, όταν όλα τελειώνουν, τείνει κανείς να εξιδανικεύει εν μέρει τα πάντα. Κάνοντας μια ανασκόπηση, μπορώ να πω ότι υπήρξαν συναρπαστικά, ενδιαφέροντα και έντονα χρόνια και είμαι ιδιαίτερα ευγνώμων που μου δόθηκε η δυνατότητα να ζήσω αυτό το αποκορύφωμα της σταδιοδρομίας μου. Τώρα επιστρέφω στη Βόννη, όπου είχα εγκατασταθεί αφού μετατέθηκα εκεί μετά την θητεία μου ως διευθυντής του Ινστιτούτου Γκαίτε της Πετρούπολης. Θα μου λείψουν η Θεσσαλονίκη και η Ελλάδα αλλά κυρίως οι πολλοί φίλοι. Όταν πρέπει να πεις αντίο, πιστεύεις πάντα ότι χάνεις κάτι. Σύμφωνα με τα λεγόμενα του Γάλλου συγγραφέα Alphonse Allais «Κάθε αποχαιρετισμός είναι ένας μικρός θάνατος» („Partir, c’est mourir un peu“). Εγώ όμως το βλέπω διαφορετικά: τα τελευταία 5 χρόνια έχω κερδίσει τόσους πολλούς ανθρώπους και εντυπώσεις ώστε να αισθάνομαι πλέον τόσο στη Γερμανία όσο και στον κόσμο γενικότερα ως «πρεσβευτής της Ελλάδας». «Εις το επανιδείν».

i Ο Kαρλ Χάιντς Τάλμαν διετέλεσε διευθυντής του Ινστιτούτου Γκαίτε Θεσσαλονίκης από το 2005 μέχρι το 2010


16

Χριστουγεννιάτικο Πάρτι

Μία μεταμεσονύχτια σχολική αυλή! Τς Χριστίνας Μαραντέλλου (΄03), chmarant@agro.auth.gr

Με «αγγλική» ακρίβεια (!) συναντιούνται πλέον οι απόφοιτοι της ΓΣΘ και όχι μόνο στο Χριστουγεννιάτικο Πάρτι του ΣΑΓΕΣ, το οποίο έχει γίνει τόσο must (ας μου επιτραπεί η έκφραση) όσο και… τα χριστουγεννιάτικα μελομακάρονα! Μέρος συνάντησης ήταν το μπαρ «Όμιλος» την ημέρα Κυριακή στις 27 Δεκεμβρίου μετά τις 10 μ.μ. Ο ενθουσιασμός και η αθρόα προσέλευση απ’ όλες τις γενιές αποφοίτων, δημιουργούσε μια ατμόσφαιρα, η οποία θύμιζε… το μεγάλο διάλειμμα στο σχολείο. Τα πηγαδάκια από τις παρέες αποφοίτων που στήθηκαν γύρω από τα τραπέζια μετέτρεψαν το μπαρ σε μία διαφορετική… μεταμεσονύκτια σχολική αυλή για παιδιά όλων των ηλικιών με διάθεση για κουβέντα και χορό ασυγκράτητη, όπως όταν ανυπομονούσαμε να χτυπήσει το κουδούνι για να τα πούμε με τους συμμαθητές μας, ύστερα από 3 συνεχόμενες ώρες μάθημα. Ευτυχώς, το κουδούνι για μέσα δε χτύπησε! Το κέφι και το ο χορός κράτησαν μέχρι τις πρώτες πρωινές ώρες, ενώ κάποιοι πιο ρομαντικοί αλλά και τολμηροί επέλεξαν να τα πούνε και να κάνουν μια βόλτα με τους συμμαθητές τους στον εξωτερικό χώρο του μαγαζιού, δίπλα στη θάλασσα, παρά το τσουχτερό χειμωνιάτικο κρύο. Ελπίζουμε να περάσατε αξέχαστα με τους συμμαθητές σας και την παρέα σας και δίνουμε ραντεβού για του χρόνου… στο επόμενο διάλειμμα!


17


18 Σχόλιο

Μεγάλη τιμή να είσαι στρατιώτης! Ή μήπως όχι...; Ενός “υποψήφιου πολίτη”

Η πόρτα του στρατολογικού γραφείου έχει κλείσει κάνοντας έναν ανατριχιαστικό θόρυβο. Μόλις έχεις διακοπεί η αναβολή και ακολουθεί η κατάταξη στις ένοπλες δυνάμεις της χώρας μας. Ο αξιότιμος Υπουργός Εθνικής Άμυνας, κ. άγγελος Βενιζέλος δήλωσε, μεταξύ άλλων, στις 22/1/2010 πως “η στρατιωτική ιδιότητα (...) περιποιεί τιμή και γεμίζει με ευθύνη το κάθε στέλεχος των Ενόπλων Δυνάμεων (...)”. Άραγε, τι από τα παρακάτω περιποιεί τιμή για έναν νέο που υπηρετεί τη θητεία του; Πόσο “τιμητικό” είναι να εξαναγκάζεται κάποιος να διακόψει την πορεία της ζωής του που τόσο έχει πασχίσει να χτίσει, επενδύοντας διάβασμα, χρόνο και χρήμα; Αλήθεια, έχει σκεφτεί κανείς πόσο στοιχίζουν εννέα μήνες όταν κανείς είναι 23 ετών; Εννέα μήνες υποχρεωτικής αδράνειας και παγώματος κάθε σχεδίου και ονείρου έχουν ανεκτίμητη αξία... Δεν υπάρχει σε καμία περίπτωση πειστική εξήγηση γιατί η θητεία πρέπει να διαρκεί έστω αυτούς τους λίγους, κατά πολλούς, 9 μήνες και όχι απλά να ολοκληρώνεται με το πέρας της βασικής εκπαίδευσης. Αν φυσικά πάρουμε ως δεδομένη την υποχρέωση στράτευσης για όλους... Πόσο “τιμητικό” είναι να υποχρεώνεται ένας νέος να τσαλακώσει την προσωπικότητά του- που μόλις ουσιαστικά έχει αρχίσει να διαμορφώνει- αποδίδοντας τυφλά σεβασμό ή όπως δεσμεύει ο στρατιωτικός όρκος “υποταγή” στους ανωτέρους του; Την ίδια στιγμή που είναι ξεκάθαρο πως πολλοί από τους τελευταίους δεν αξίζουν επ’ ουδενί τον σεβασμό κανενός. Πόσο “τιμητικό” είναι να υποχρεώνεται κάθε οικογένεια να ξοδεύει μια μικρή περιουσία, επειδή απλά πρέπει όλοι οι κληρωτοί οπλίτες, κατά το κοινώς λεγόμενον φαντάροι, να υπηρετήσουν τουλάχιστον 4-5 μήνες στην παραμεθόριο. Επειδή απλά πρέπει να επανδρώσουν ένα από τα

εκατοντάδες άχρηστα στρατόπεδα ανά τη χώρα. Είναι χαρακτηριστικό πως μόνο εντός της Αλεξανδρούπολης, για παράδειγμα, βρίσκονται έξι στρατόπεδα! Αλλά αν δεν υπήρχαν οι στρατιώτες και οι φοιτητές πώς θα μπορούσε να συντηρηθεί η επαρχία σ’ ένα κράτος που αποκλειστικό του προορισμό έχει τον ανελέητο πλουτισμό των πολιτικών του αρχόντων και των συν αυτοίς και όχι την ευημερία των πολλών; Πόσο “τιμητικό” είναι να κάνει ένα νέο παιδί ατελείωτες ώρες σκοπιά φυλάσσοντας ευφάνταστα σημεία όπως σκάλες, αποθήκες, σκουπίδια κ.α.; Αλλά ως γνωστόν η (α)σκοπιά κάνει τους άντρες... Βέβαια, πολλές φορές η συσσωρευμένη πίεση οδηγεί σε αυτοκτονίες φαντάρων, αλλά ποιος ασχολείται με αυτές τις λεπτομέρειες... Και σε τελική ανάλυση πόσο “τιμητικό” είναι να εξαναγκάζεται να βοηθήσει ο καθένας από τη μεριά του να συντηρηθεί ένα βρώμικο σύστημα πνιγμένο στη διαφθορά και τις πελατειακές σχέσεις (βλ. μεταθέσεις) που συν τοις άλλοις απομυζά τεράστια ποσά από τον κρατικό προϋπολογισμό; Ποσά που θα μπορούσαν και θα έπρεπε να υποστηρίξουν άλλους πολυπαθείς τομείς της κοινωνικής ζωής όπως η παιδεία, η υγεία, η περίθαλψη... Ας σταματήσουμε μια στιγμή και ας κοιτάξουμε το ημερολόγιο. Με έκπληξη θα διαπιστώσουμε πως αυτό δείχνει 2010, όπερ σημαίνει ότι η Ελλάδα είναι πια σχεδόν 30 χρόνια μέλος της Ε.Ε. Είναι μια χώρα που συμμετέχει σε όλους τους διεθνείς οργανισμούς (βλ. ΝΑΤΟ κτλ.) και πρέπει κάποια στιγμή να αρχίσει να συμπεριφέρεται ως ευρωπαϊκή χώρα σε όλα τα επίπεδα και όχι σαν μια συμπλεγματική βαλκανική ή ανατολική χώρα... Είναι απογοητευτικό να εφευρίσκονται άλλοθι για να συντηρείται ένας τόσο ακριβός, αναχρονιστικός μηχανισμός όπως ο Ελληνικός Στρατός στη σημερινή του μορφή. Διότι η μόνη που βγαίνει χαμένη από αυτή την υπόθεση είναι η νέα γενιά και κατ’ επέκταση η ίδια η χώρα...


19

Δύο ταινίες για την παλιά και τη σύγχρονη Γερμανία

feuilleton ΣΙΝΕΜΑ

Του Ανέστη Κουρίδη (‘95), akouridis@etemko.gr

To «Soul Kitchen» έκανε πρεμιέρα «ανοίγοντας» το 17ο φεστιβάλ κινηματογράφου του Αμβούργου. Έκτοτε αποθεώνεται από κοινό και κριτικούς όπου και αν κάνει την εμφάνισή του. Ο μετανάστης δεύτερης γενιάς Fatih Akin, νέος σκηνοθέτης και συγγραφέας, ορμώμενος από κοινωνικά φαινόμενα της γενέτειρας πόλης του παρήγαγε μία «αληθινή» ταινία. Η ουσία του «Soul Kitchen» δεν είναι εύκολο να αποδοθεί από κανέναν τετριμμένο χαρακτηρισμό. Είναι ένα σύγχρονο παραμύθι, η βιογραφία μίας πόλης, κοινωνικό ντοκουμέντο, ιστορία αγάπης, περιπέτεια, κωμωδία και τόσα πολλά ακόμη ώστε κάθε χαρακτηρισμός να περιττεύει. Όσον αφορά το «τεχνικό» κομμάτι της ταινίας, την παράσταση κλέβει η μουσική επένδυση, χωρίς να σημαίνει ότι ο φωτισμός και η σκηνοθεσία μειονεκτούν. Μάλιστα θα παρατηρήσει ο καθένας ότι σε πληθώρα σκηνών η τοποθεσία και η φωτογραφία αποδίδουν εκπληκτικά το συναίσθημα της πλοκής. Φυσικά, μειονεκτήματα υπάρχουν, όμως είναι τόσο αμελητέα ώστε αυτός που θα τα υποστηρίξει θα κατηγορηθεί για «μιζέρια». Εξ άλλου όπως έχει ήδη ειπωθεί από σχολιαστές της ταινίας : «… ό,τι χάνει σε ακρίβεια το αναπληρώνει σε θέρμη …». Προσωπικά πιστεύω ότι η ταινία αποτελεί μία εξαιρετικά επιτυχημένη κατάθεση ψυχής. Η ανεπιτήδευτη απλοϊκότητά της μας προκαλεί να ταυτιστούμε με τους πρωταγωνιστές και τα παθήματά τους, προστατεύοντάς μας όμως, με την δικαιολογία της μυθοπλασίας από κάποια δυστυχή έκβαση, προκαλώντας συναισθήματα αγαλλίασης με ένα ευτυχές τέλος, το οποίο μας «έδιωξε» από την κινηματογραφική αίθουσα με ένα απόλυτα ικανοποιητικό μειδίασμα στα χείλη. www.soul-kitchen-film.com

Ο δημιουργός του «Das weisse Band» Michael Haneke επανήλθε με μία εξαιρετική δημιουργία στις κινηματογραφικές αίθουσες. Ως σεναριογράφος είναι γνωστός για τους προβληματισμούς τους οποίους θέτει σε κάθε ταινία του, γεγονός που επαληθεύεται ξανά. Κάποιος θα μπορούσε να ισχυριστεί ότι ο Haneke επαναλαμβάνεται και γίνεται για αυτόν τον λόγο κουραστικός στο κοινό. Είναι αλήθεια ότι για μια ακόμη φορά θα βρεθούμε ως θεατές αντιμέτωποι με καταστάσεις βίας, αυτή τη φορά στη Γερμανία του μεσοπολέμου, με αναφορές στη γένεση της φασιστικής συμπεριφοράς των πολιτών της εποχής. Η πρωτοτυπία του δημιουργού όμως έγκειται στο γεγονός ότι η πλοκή εκτυλίσσεται με τέτοιο μυθιστορηματικό τρόπο, ώστε να επικεντρώνει το ενδιαφέρον του κοινού στην καθημερινότητα των πρωταγωνιστών και τα γεγονότα που εκτυλίσσονται, χωρίς να βασίζεται η ιστορία στο πολιτικό υπόβαθρο της εποχής. Είναι όντως μία ιστορία μυστηρίου, με υποβόσκουσα βία και ένταση, η οποία θα καθηλώσει τον θεατή. Επιπλέον, η σκηνοθετική εμπειρία του Haneke είναι εμφανής και σε αυτό του το εγχείρημα, καθιστώντας το κορυφαίο στο είδος του και άξιο της προσοχής μας. dasweisseband.x-verleih.de/ www.thewhiteribbon.ca/


20 Επιστήμη

Ιντερνετ: Μια ψυχοκοινωνική προσέγγιση Του Βαγγέλη Μακρή (‘01)

Τα διαδικτυακά παιχνίδια και, κυρίως, τα διαδικτυακά παιχνίδια ρόλων μαζικής συμμετοχής (MMORPGs) έχουν απασχολήσει τους ειδικούς ψυχικής υγείας και τους εκπαιδευτικούς για τις αρνητικές επιπτώσεις στους παίκτες, ανήλικους και ενήλικους, που κάποιες φορές αγγίζουν τα όρια του ακραίου. Συχνά, τέτοια περιστατικά βλέπουν τα φώτα της δημοσιότητας αναζωπυρώνοντας τους φόβους και τις ανησυχίες των γονέων, οι οποίοι βρίσκονται μπροστά σε μία νέα πραγματικότητα, την εικονική. Η αλήθεια είναι ότι τα ποσοστά παικτών με προβληματική συμπεριφορά, συσχετισμένη με τα διαδικτυακά παιχνίδια, είναι αρκετά μικρά, αλλά τα άτομα αυτά, σε απόλυτους αριθμούς, είναι πολλά. Η προβληματική συμπεριφορά περιλαμβάνει κατάχρηση του διαδικτύου, απώλεια ελέγχου των παρορμήσεων για παιχνίδι και στοιχεία από τις ψυχικές διαταραχές των διαγνωστικών κριτηρίων. Οι συνέπειες περιλαμβάνουν παραμέληση σωματικών αναγκών, ακαδημαϊκή και επαγγελματική έκπτωση και πολλά προβλήματα στις σχέσεις του ατόμου. Γενικότερα, μπορεί κανείς να πει, πως η εικονική πραγματικότητα υπερνικά την πραγματικότητα. Αυτό είναι ένα σημείο που προβληματίζει ιδιαίτερα την επιστημονική κοινότητα, καθώς πολλοί παίκτες φαίνεται να παρουσιάζουν τεράστια κενά στη ζωή τους, με τα παιχνίδια απλώς να γεμίζουν το κενό αυτό. Με άλλα λόγια, η ίδια η κοινωνία, η Δυτική κοινωνία, μοιάζει να καταστά το άτομο ευάλωτο σε καταχρήσεις που σχετίζονται με την απόδραση (π.χ. έξαρση των ψυχοτρόπων ουσιών- νόμιμων ή όχι). Επιπρόσθετα με τις κοινωνικές πιέσεις που το άτομο δέχεται, σημαντικότατο ρόλο παίζουν τα ατομικά χαρακτηριστικά και το ατομικό ιστορικό του παίκτη. Δηλαδή, κάποια ιδιοσυγκρασιακά χαρακτηριστικά, η ευαλωτότητα στο άγχος ή την κατάθλιψη (η οποία δεν αποτελεί μοναδική αιτία, αλλά έναν παράγοντα στην ανάπτυξη διαταραχών), σε συνδυασμό με τις εμπειρίες του παίκτη, την οικογενειακή του κατάσταση, ακόμα και την κοινωνικόοικονομική του κατάσταση, παίζουν πολύ σημαντικό ρόλο στην εμφάνιση προβληματικών συμπεριφορών.

Αυτό που δεν πρέπει να παραβλέπεται σε καμία περίπτωση είναι η συμμετοχή των ίδιων των παιχνιδιών στη δημιουργία εθιστικής συμπεριφοράς. Οι κατασκευάστριες εταιρίες, με τη συμβολή ειδικών, δημιουργούν ακαταμάχητα παιχνίδια, με καταπληκτικά γραφικά, ήχο και επαναλαμβανόμενο παιχνίδι, δίνουν τη δυνατότητα εύκολης, γρήγορης και εκ του ασφαλούς κοινωνικοποίησης, την αντιστάθμιση των ελλειμμάτων που νιώθουν κάποιοι παίκτες. Η σωστή αντιμετώπιση του φαινομένου απαιτεί ενημέρωση, αποφυγή του δογματισμού και της απλής διχοτόμησης καλό/ κακό και κριτικό πνεύμα. Τα διαδικτυακά παιχνίδια είναι μια ευχάριστη ασχολία, συχνά ωφέλιμη για τον παίκτη, αλλά ικανά για την ανάπτυξη δυσλειτουργικών συμπεριφορών. Η καλύτερη απάντηση σε αυτό είναι η σωστή διαδικτυακή επιμόρφωση των παιδιών, τα οποία θα αποτελέσουν τους μελλοντικούς, ενήλικους παίκτες του αύριο.

i Ο Βαγγέλης Μακρής (‘01), vangelismakris@gmail.com είναι ψυχολόγος


21 Ιατρική

Οι αισθητικές επεμβάσεις στην πλαστική χειρουργική Του Δημήτρη Θεοδώρου (‘86)

Ήταν Οκτώβριος του 2003 στην ιδιωτική κλινική του Μονάχου που εργαζόμουν όταν μία από τις δύο κυρίες στο δίκλινο δωμάτιο που βρισκόμουνα αυθόρμητα μου είπε. Ευγνωμονώ τις γυναίκες που κάνουν αισθητικές επεμβάσεις, έτσι έχετε εξασκηθεί αρκετά ώστε να μπορείτε τώρα να μου αναπλάσετε ένα τόσο όμορφο στήθος. Εκείνη τη στιγμή με αυτή την απλή και ειλικρινή πρόταση γεφυρώθηκε το χάσμα ανάμεσα σε δύο διαμετρικά αντίθετους τομείς της πλαστικής χειρουργικής, μίας ειδικότητας τόσο επίκαιρης και σπουδαίας πού ωστόσο δέχεται εν μέρη σκληρή κριτική. Καθ’ ορισμού η πλαστική χειρουργική στοχεύει στη χειρουργική αποκατάσταση της λειτουργίας και εμφάνισης των ανθρώπινων οργάνων. Κλάδοι της αποτελούν η επανορθωτική χειρουργική η οποία βασίζεται σε μεγάλο βαθμό στις αρχές της μικροχειρουργικής, η θεραπεία των εγκαυμάτων, η χειρουργική άκρας χειρός και η αισθητική χειρουργική με την κοσμητική ιατρική. Η πρώτη αισθητική επανορθωτική επέμβαση ανάγεται στον 8 αιώνα π.Χ. με την ινδική μέθοδο αποκατάστασης της μύτης, αργότερα ιατρικές γνώσεις μεταφέρθηκαν κυρίως μέσω του αραβικού κόσμου στην Ευρώπη. Το άλμα στη χειρουργική ήρθε με την ανακάλυψη της αναισθησίας τον 19 αιώνα ενώ η εξέλιξη της τεχνολογίας έφερε τη δεκαετία του 1960 την επανάσταση στην πλαστική μικροχειρουργική. Στις μέρες μας οι πλαστικές επεμβάσεις είναι επίκαιρες όσο ποτέ, τόσο για αποκατάσταση προβλημάτων υγείας όπως η αποκατάσταση του στήθους κατόπιν μαστεκτομής, η διόρθωση της μεγαλομαστίας, η ανάταξη ανατομικών ανωμαλιών της μύτης και των αυτιών, η αφαίρεση του χαλαρού δέρματος κατόπιν μεγάλης απώλειας βάρους, όσο και για καθαρά αισθητικούς λόγους. Οι κοσμητικές εφαρμογές αφορούν κυρίως τις γυναίκες αν και οι άνδρες έχουν αρχίσει να δείχνουν ιδιαίτερο ενδιαφέρον. Η ευρεία διάδοση της αισθητικής πλαστικής χειρουργικής σήμερα αποτελεί έκφραση ενός lifestyle που μας θέλει εμφανισιακά να συμβαδίζουμε με την ενεργητικότητα, τη δημιουργικότητα και το ταμπεραμέντο της ζωής που κάνουμε. Χειρουργικά αλλά και λιγότερο επεμβατικά μέσα υπόσχονται να αλλάξουν, να βελτιώσουν η απλώς να αναδείξουν

την εξωτερική μας εμφάνιση. Καθώς τα media μας βομβαρδίζουν με υπερβολές και κακοτεχνίες έχει δημιουργηθεί μια φοβία και προκατάληψη για τις αισθητικές επεμβάσεις και η γυναίκα της διπλανής πόρτας με το φυσικό αποτέλεσμα γεμάτη λάμψη και φρεσκάδα μπορεί να περάσει απαρατήρητη. Ο πλαστικός χειρουργός μπορεί να συστήσει κατάλληλες κρέμες αντιγήρανσης, να κάνει χημικό peeling και μεσοθεραπεία, να προτείνει εφαρμογές laser για την ανάπλαση και σύσφιξη του προσώπου, να επιτελέσει την ανασύσταση των ρυτίδων μέσω βοτουλινικής τοξίνης και ενέσιμων fillers ώστε να ανακτηθεί ο χαμένος όγκος του προσώπου. Το face-lift ανάλογα με το βαθμό και το είδος της χαλάρωσης μπορεί να επιτευχθεί και με ελάχιστα επεμβατικό τρόπο όπως με τη μέθοδο των νημάτων. Ρινοπλαστικές, ωτοπλαστικές και πογωνοπλαστικές επεμβάσεις μπορούν να δώσουν αρμονία στο πρόσωπο. Η αυξητική, η ανόρθωση καθώς και η σμίκρυνση του στήθους είναι επεμβάσεις που έκτος από βελτίωση της εμφάνισης τονώνουν την αυτοπεποίθηση της γυναίκας ανεξάρτητα ηλικίας. Βελτίωση της γραμμής του σώματος με τη λιπαναρρόφηση και τη κοιλιοπλαστική δίνουν συν της άλλης λύση σε καθημερινά ενδυματολογικά προβλήματα. Η εμφύτευση μαλλιών και η αφαίρεση της γυναικομαστίας στους άνδρες ενισχύουν τη ψυχολογία τους. Η παρέμβαση στην εξωτερική μας εμφάνιση προϋποθέτει τη σταθερότητα του ψυχισμού μας. Πρόκειται για μία συνειδητή απόφαση στην οποία ο ασθενής δεν πρέπει να στηρίζει ουτοπικές προσδοκίες ή την επίλυση άλλων προβλημάτων του. Γι΄ αυτό είναι υποχρέωση του πλαστικού χειρουργού να αφουγκραστεί τον ασθενή και να τον κατευθύνει σωστά για τη διαφύλαξη της σωματικής και ψυχικής του ισορροπίας. Η χαρά που δίνει το φυσικό αποτέλεσμα δίνει με αυτό το τρόπο ικανοποίηση και στον γιατρό ο οποίος αισθάνεται ότι επιτελεί λειτούργημα.

i Ο Δημήτρης Θεοδώρου (‘86), dr.dtheodorou@gmail.com είναι πλαστικός χειρουργός, Διδάκτορας του LMU-München


22 είδα έμαθα άκουσα

Αλλαγή σκυτάλης Αλλαγή σκυτάλης στο ινστιτούτο Γκέτε της Θεσσαλονίκης. Νέος διευθυντής -στη θέση του Καρλ Χάιντς Τάλμαν που συνταξιοδοτήθηκε- ανέλαβε από τις αρχές Φεβρουαρίου ο Πήτερ Πάνες. Ο 59χρονος γεννήθηκε στο Sch waebisch Gmuend της Γερμανίας και σπούδασε γερμανική γλώσσα και φιλολογία, φιλοσοφία και δημοσιογραφία στη Χαϊδελβέργη. Από το 1986 εργάστηκε μεταξύ των άλλων στο ινστιτούτο Γκέτε του Μονάχου και του Γκέτινγκεν, ενώ ήταν διευθυντής στο ινστιτούτο Γκέτε στη Βολιβία.

ατζέντα

Ουκ ολίγα τα φετινά προ-καλοκαιρινά ραντεβού. Πάρτε μολύβι και σημειώστε:

Την Πέμπτη 29 Απριλίου το γερμανικό σχολείο διοργανώνει εκδήλωση προς τιμήν της λυκειάρχη Νικολέτας Σίμου, που συνταξιοδοτείται ύστερα από 36 χρόνια εργασίας στη ΓΣΘ. Οσοι πιστοί, φίλοι του σχολείου αλλά και παλιοί απόφοιτοι (ας μην ξεχνάμε ότι η κ. Σίμου είναι και η

Οn line ημερολόγιο Στην ηλεκτρονική διεύθυνση www. griechenland.net/kalender μπορείτε να βρείτε πολλές ενδιαφέρουσες προτάσεις που αφορούν εκδηλώσεις ελληνογερμανικών φορέων. Επίσης εκεί θα βρείτε πληροφορίες για βραδιές λογοτεχνίας και γενικότερα πολιτιστικές εκδηλώσεις, που ενδιαφέρουν τους γερμανομαθείς Ελληνες, αλλά και τους Γερμανούς που ζουν στην Ελλάδα και στη Θεσσαλονίκη, ενώ σύντομα θα μπορείτε να βρείτε εκεί και τις ατζέντες των εκδηλώσεων της ΓΣΘ και του ΣΑΓΕΣ. Κάντε ένα κλικ, αξίζει τον κόπο! Κέντρο βουδισμού Κέντρο βουδισμού λειτουργεί εδώ και μερικούς μήνες και στη Θεσσαλονίκη. Το κέντρο στεγάζεται επί της οδού Αγίου Δημητρίου 100 και λειτουργεί κάθε Πέμπτη και Κυριακή, μετα τις 7 το απόγευμα. Ψυχή της πρωτοβουλίας είναι ο Χρήστος Μαγλουσίδης (’76), ο οποίος είναι και πρόεδρος της μη κυβερνητικής οργάνωσης «Βουδιστικό κέντρο- ο διαμαντένιος δρόμος». Πληροφορίες για όσους ενδιαφέρονται παρέχονται στο τηλέ-

ίδια απόφοιτος του 1965) προσέλθετε! Η εκδήλωση θα γίνει στην αίθουσα τελετών της ΓΣΘ και θα ξεκινήσει στις 7.30 το απόγευμα. Θέατρο στη ΓΣΘ: Την Τρίτη, 27 Απριλίου, στις 8.30 το βράδυ, η AG (ομάδα ενδιαφέροντος) του αγγλικού θεάτρου της ΓΣΘ παρουσιάζει τη φετινή της δουλειά, την Τετάρτη, 5 Μαΐου, στις 8 το βράδυ, έρχεται η σειρά της ομάδας του ελληνικού θεάτρου να πάρει τη σκυτάλη, ενώ την Τετάρτη 12 Μαΐου θέατρο θα παρουσιάσει και η AG του γερμανικού τμήματος. Όλες οι εκδηλώσεις θα γίνουν στην αίθουσα τελετών της ΓΣΘ Τη Δευτέρα 10 Μαΐου στις 7 το απόγευμα στην αίθουσα εκδηλώσεων

φωνο 6944-394194 και στο site www.buddhism-thessaloniki.gr Bραβείο Κινηματογραφική διάκριση για την ζωγράφο Πηνελόπη Βαλτή (‘78). Η απόφοιτός μας απέσπασε στο 32ο Φεστιβάλ ελληνικών ταινιών μικρού μήκους Δράμας τιμητική διάκριση για τα σκηνικά που δημιούργησε για την ταινία «Οσίκι» του Γιάννη Βεσλεμέ. Η Πηνελόπη Βαλτή έχει κάνει τη σκηνικά και στη γνωστή ταινία του Πάνου Κούτρα «Στρέλλα». Πάντα τέτοιες επιτυχίες, Πηνελόπη. Nέο ΔΣ Νέο ΔΣ προέκυψε στο Σύλλογο Αποφοίτων Γερμανικής Σχολής Αθηνών ύστερα από τις εκλογές που πραγματοποιήθηκαν στις 29 Φεβρουαρίου. Πρόεδρος αναδείχτηκε η Σοφία Χριστοφορίδου-Φωτιάδου, αντιπρόεδρος ο Γεράσιμος Δριμαρόπουλος, γενική γραμματέας η Μαρία Μπάρλου και ταμίας ο Χρήστος Ταρασίδης. Μέλη του ΔΣ είναι ακόμη οι Αταλάντη Παπουτσάνη-Κατσαράκη, Κώστας Αντωνετσής, Βάγια-Δανάη Πανοπούλου, Κώστας Μαραμένος και Αναστάσιος Οικονομόπουλος. Καλή επιτυχία σε όλους!

του σχολείου πραγματοποιείται η ετήσια τακτική συνέλευση του ΣΑΓΕΣ, Μεταξύ των θεμάτων της ημερήσιας διάταξης είναι ο διοικητικός και οικονομικός απολογισμός της χρονιάς που πέρασε, που θα παρουσιάσει το ΔΣ , ενώ θα επακολουθήσει συζήτηση και διάφορες ανακοινώσεις. Μην ξεχάστε την Παρασκευή 18 Ιουνίου μετά τις 10 το βράδυ το καλοκαιρινό πάρτι του ΣΑΓΕΣ. Όπως και όλα τα προηγούμενα χρόνια έτσι και φέτος το πάρτι θα γίνει στο προαύλιο του σχολείου. Σας περιμένουμε όλους και όλες. Μαζί με τους παλιούς σας συμμαθητές, αλλά και τους νέους σας φίλους για να τα πούμε και να ευχηθούμε «καλό καλοκαίρι».


23 Η ανάποδη τελευταία σελίδα:

Letzte Seite

Τρυπώνω, ξετρυπώνω και αναδημοσιεύω.

Θεσσαλονίκη-Μόναχο

Το γκρίζο δημόσιο «Έφυγα το 2000 για να γίνω φωτογράφος. Εάν έμενα θα γύριζε το μυαλό μου ανάποδα», λέει ο Μιχάλης Πατσούρας, πρώην υπάλληλος στο τότε υπουργείο εμπορίου, έπειτα υπουργείο ανάπτυξης και τώρα πια υπουργείο οικονομίας. Πριν φύγει συγκέντρωσε μια σειρά φωτογραφίες για το γκρίζο χρώμα του δημοσίου, που τράβηξε όσο εργαζόταν εκεί. «Το δημόσιο είναι μια αδιάκοπη γραφειοκρατική διεκπεραίωση. Δε δημιουργεί σχεδόν κανένα κίνητρο. Η μονοτονία και η απραξία σε φθείρουν», τονίζει.

O Aλέξανδρος Παπαδερός (’86, papaderos@ zv.tum.de), υπεύθυνος του γραφείου για έρευνα και καινοτομία του πολυτεχνείου του Μονάχου, γράφει στην εφημερίδα ΤUM-Schuelerzeitung για το ρόλο που έπαιξε στη ζωή του η Γερμανική Σχολή Θεσσαλονίκης και οι σπουδές του στο Μόναχο.

Περιοδικό «Κάπα» (Καθημερινή, 29/11/2009)

Ελληνικά χέρια στο καρναβάλι της Κολωνίας «Συμβουλεύουμε τους αναποφάσιστους ή τους πρωτάρηδες να ρίξουν μια ματιά στις ντουλάπες και στην κουζίνα τους. Ένα παλιό σουρωτήρι, ένα πλαστικό πιάτο, οι χαρτοπετσέτες, τα μπαλόνια είναι πολύ χρήσιμα και φθηνά. Μαζί τους μπορείς να κάνεις θαυμάσια πράγματα. Για την κατασκευή μιας μάσκας χρησιμοποιώ χάρτινα πιατάκια που έχουν τα φαστφουντάδικα για τις τηγανητές πατάτες. Συνιστώ δε σε όλους που συμμετέχουν σε καρναβαλικές εκδηλώσεις να έχουν μαζί τους ένα συρραπτικό. Εάν ξηλωθεί κάτι από το κοστούμι τους μπορούν να το ράψουν επί τόπου!» Συμβουλές προς ναυτιλλομένους από την Ρούλα Μουρατίδου, την Ελληνίδα που διοργάνωσε φέτος τα workshops των εκδηλώσεων του καρναβαλιού της Κολωνίας, που έτσι είχε φέτος έντονη ελληνική συμμετοχή. (Από τηλεγράφημα του Αθηναϊκού Πρακτορείου Ειδήσεων στις 10 Φεβρουαρίου 2010 και άρθρο στην ιστοσελίδα της Deutsche Welle, μια ημέρα νωρίτερα)

Als ich im Jahr 1978 anfing Deutsch zu lernen, konnte ich selbstverständlich nicht ahnen, wo ich heute sein würde. Das Gleiche gilt auch für das Jahr 1987, als ich nach Deutschland für mein Studium kam. Damals war es für mich wichtig, das zu studieren, was mir am meisten Spaß gemacht hat: Biologie. Das Studentenund Wissenschaftlerleben in Deutschland hat mir gezeigt, dass trotz einer notwendigen Spezialisierung mehr als nur einen Weg zum beruflichen Glück gibt. Wichtig dabei bleibt, dass man sein Studium konsequent durchzieht, ohne seine Freuden zu vernachlässigen. Und was vielleicht genauso wichtig ist: wo man sein Studium absolviert. Ich hatte schließlich dreifach Glück: ich besuchte eine der besten Schulen meines Landes, ich absolvierte den letzten Teil meines Studiums und fand meine Berufung in der besten Universität Deutschlands.


13  

ΜΑΡΤΙΟΣ 2010 ΤΡΙΜΗΝΙΑΙΑ ΕΚΔΟΣΗ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΑΠΟΦΟΙΤΩΝ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΗΣ ΣΧΟΛΗΣ ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗΣ ΜΑΝΟΛΗΣ ΒΛΑΧΟΓΙΑΝΝΗΣ (’72) ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΤΑΚΒΟΡΙΑΝ (’83)...

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you