Page 9

en nog veel meer soorten leven van de insecten. Ik loop nu vlak langs de plas welke omzoomd is met een flinke rietkraag, maar daartussen in groeit nog een heleboel andere planten en op eens hoor ik dicht bij me “Kara .... kara ....kiet ...kiet” en dan kan het niet anders als onze vertrouwde Karekiet zijn. Hij is naar zijn roep genoemd. Hij is ook helemaal in gesteld op het riet, hij bouwt zijn nest ook tussen een paar rietstengels en zijn jongen eten alles wat daar tussen het riet leeft. Ja, Eenden en Waterhoentjes zie je genoeg en aan het gesnater te horen hebben ze het altijd wel naar de zin. Even verder uit de kant zijn een paar Futen bezig, want ook zij hebben het voorjaar in hun kop. “Wat zijn ze mooi hé ... met hun in een kam uitstaande kopveren”. En maar knikken en buigen, totdat de paring plaats vind. Aan de overkant is een eilandje daar groeit geen riet maar rondom staan er paaltjes die zo’n 50 cm. boven het water uitsteken. Er zitten een paar aalscholvers op. Ze hebben hun maaltje vis weer gevangen en zitten nu gezamenlijk met uitgespreide vleugels te wachten dat ze weer op gedroogd zijn voor een volgende duik. Ik had de grootste helft van de wandeling er al op zitten toen ik op een tak - die ongeveer 1,5 meter boven het water hing - een parelblauw vogeltje zag zitten. Dit vogeltje zie je niet vaak, maar als je het plekje kent, dan weet je dat hij er vaak te zien is, want

ze zijn aan een vaste plek gewoon. “En nu wil je weten wat voor een bijzonder mooi vogeltje het is”? Wel, het is het IJsvogeltje en als ik weer naar hem kijk neemt hij een duik en meteen komt hij het water weer uit met een klein Vorentje tussen zijn snavel. Als hij weer op zijn tak zit gooit hij het visje omhoog en trefzeker komt het visje - met de kop naar voren - tussen zijn snavel terecht. Ook de Grote Reiger doet dat zo - alleen hij staat met zijn lange stelten aan de kant van het water en met kleine beweginkjes van zijn lange nagels trekt hij de aandacht van de vissen en hij hoeft alleen zijn lange nek met lange snavel maar te buigen en met een

sierlijke boog gaat dat visje zijn einde tegemoet. Zo gaat het nou eenmaal in de dieren wereld. Het is eten of gegeten worden. Het is dan ook zo: Ze zingen zoals ze gebekt zijn, maar ze eten ook zoals ze gebekt zijn. En om dat allemaal te mogen zien is een heel groot voorrecht. Laten we ervan genieten - zo lang het er nog is. A. v. Beekum

09

Profile for Ik Steven Verhoef

De buizerd bewonerskrant 2004  

Bewoners krantje van 55+ centrum "de Buizerd" in Lelystad

De buizerd bewonerskrant 2004  

Bewoners krantje van 55+ centrum "de Buizerd" in Lelystad

Advertisement