Page 61

Er was een tijd dat Eva boodschappen doen leuk vond. Een praatje bij de groenteman, de bakker en de melkboer, je kwam altijd wel een bekende tegen. De groenteman, de bakker en de melkboer hadden ook tijd voor je. De vrouw van de groenteman adviseerde je hoe je het beste een nieuw op de markt gekomen groente kon bereiden. Dat is inmiddels jaren geleden, de supermarkten kwamen, lekker handig alles in è winkel, zo werd je lekker gemaakt. Vanaf het begin had Eva het gevoel dat het niet goed was. Ze bleef haar buurtwinkels trouw, maar naarmate de tijd verstreek verdwenen er meer en meer. Toen haar man Henk vijf en zestig werd en met pensioen, gingen ze samen naar de buurtwinkels. Het werd moeilijker, het lopen ging niet meer zo best, minder winkels en verder weg. Op een dag gaven ze zich over, nu maar de supermarkt om de hoek. Dat was toch zo gemakkelijk, gewoon een kar pakken, langs de schappen en volgens het boodschappenlijstje inladen. Dat het toch wat minder prettig ging bleek toen Eva op de broodafdeling vroeg: “Heeft u een halve pan”? Het meisje keek haar vreemd aan: “Een pan”? Geïrriteerd zei Eva: “Een half pannenbrood ja”. Het meisje rommelde wat met een stapel verpakte broden een bleef niet begrijpend

kijken, waarop Henk ingreep en zei: “Geeft u maar zo’n halve,” met een knik naar een van de broden die er lagen. Even later gaf Henk op het nijdige gesis van Eva dat het bespottelijk was, iemand op een broodafdeling die niet wist wat pannenbrood was het antwoord: “Het zijn allemaal nog kinderen, goedkope arbeidskrachten zonder warenkennis. De volgende week liep het op de vleesafdeling helemaal fout. Een apart vak met aanbiedingen kipfilet van zoveel voor zoveel. Eva riep geestdriftig: “Zullen we dit meenemen voor als de kinderen komen eten, dan maak ik die speciale kipschotel klaar.” Een week later kwamen de kinderen, Eva en Henk hadden uren in de keuken gestaan voor de speciale kipschotel. Aan tafel gezeten riep hun dochter na de eerste hap: “Het smaakt niet zo als anders, niet goed, waar heb je de kip vandaan?” “Bij de supermarkt vorige week.” “Vorige week? Wat voor houdbaarheidsdatum stond erop”? Eva kreeg het benauwd keek hulpzoekend naar Henk, en stamelde: “Daar heb ik niet opgelet”. Hoewel de kleinkinderen riepen: “We halen wel een patatje”, besloot hun dochter dit tot

12

Profile for Ik Steven Verhoef

De buizerd bewonerskrant 2003  

Bewoners krantje van 55+ centrum "de Buizerd" in Lelystad

De buizerd bewonerskrant 2003  

Bewoners krantje van 55+ centrum "de Buizerd" in Lelystad

Advertisement