Page 45

soms ook de kiem van wat wellicht een vriendschap kan worden. Het is ook aan te raden om iets te ondernemen met een klein clubje mensen, omdat het in een grote groep moeilijker is om contact te leggen met anderen.

Anderen helpen

Alle zorginstellingen hebben met hen te maken: bewoners die hun kamer niet af willen en lijken te “verpieteren”. Medebewoners maken zich vaak wel zorgen over deze teruggetrokken buren, maar weten niet goed wat te doen. Het is allereerst belangrijk om ons te realiseren, dat er mensen zíjn díe heel tevreden zijn met een dergelijk bestaan. Dat zijn de mensen die het prettig vinden om op zichzelf te zijn. Je ziet en hoort ze weinig, ze gaan gewoon hun eigen gang. En dan zijn er mensen die liever anders zouden willen, maar dat niet kunnen. Zij leven noodgedwongen een teruggetrokken bestaan. Als ze iets van zich laten horen dan is dat vaak in de vorm van klachten over bijvoorbeeld hun gezondheid. Ze hebben last van pijntjes en kwalen en slikken vaak nogal wat medicijnen. Het klagen is hun enige uitlaatklep. Deze bewoners hebben waarschijnlijk hulp nodig, maar durven daar niet rechtstreeks naar te vragen. Ze zijn bang voor de wereld buiten hun kamer, zij zoeken veiligheid door binnen te blijven en sluiten zich daardoor af van anderen. Aan hen hulp bieden is geen eenvoudige zaak. Het enige dat een ander kan doen, is voorzichtig contact leggen en met heel veel geduld een vertrouwensband opbouwen. Op den duur komt er wellicht een moment waarop de bewoner aan de arm van de vertrouweling naar buiten durft. Eerst eens een wandeling op de gang, later misschien een kijkje in de koffiekamer en na een tijdje hoort een bezoek aan een activiteit wellicht tot de mogelijkheden. Vaak is het begeleiden van deze bewoners een te moeilijke taak voor medebewoners en soms ook voor verzorgenden. In die gevallen kan het raadzaam zijn om professionele hulp in te schakelen.

OUDEREN NIETS MEER WAARD? HOEZO …. ? WIJ ZIJN EEN FORTUIN WAARD? Wij hebben ZILVER in onze haren, GOUD in onze tanden, en GAS in onze darmen. STENEN in onze nieren, LOOD in onze schoenen, en KALK aan onze nagels. STAAL in onze heupen, en PLASTIC in onze knieën. Vol met dure MEDICIJNEN, lijken wij wel een GOUDMIJN. Een mens met zoveel MINERALEN zal het jaar 3000 wel halen. Daarom gaan we fier door het leven en nemen kritiek op als een SPONS. Want door bovengenoemd rijkdom, drijft de economie op 0NS. Ingezonden door hr. Hazeborg, bron onbekend

26

Profile for Ik Steven Verhoef

De buizerd bewonerskrant 2003  

Bewoners krantje van 55+ centrum "de Buizerd" in Lelystad

De buizerd bewonerskrant 2003  

Bewoners krantje van 55+ centrum "de Buizerd" in Lelystad

Advertisement