Page 35

Heel lang geleden, zo tussen 1900 en 1910, is er een staking bij de spoorwegen geweest, waar nog heel lang over werd nagepraat. Er werd ook een liedje over gemaakt. Dat ging zo:

Allang had ik mijn vrouw beloofd, naar Amsterdam te gaan, En belofte die maakt schuld, en moet eindelijk vervuld, Dus zei ik op een mooie dag: nou laten we maar gaan! En omdat ik er nu toch niet buiten kon Trokken we in optocht naar ‘t station. En heel lustig en tevree gingen de kindertjes ook mee: Jantje, Pietje, Klaasje Nel, Net een landverhuizersstel. Achterop mijn rug daar hing Onze jongste lieveling. Achteraan kwam Liesje met haar karabiesje. Zo kwamen wij dan aan ‘t station en ik vroeg aan ‘t loket: Derde Amsterdam, meneer, Zes retours voor heen en weer, De kaartjesman die zei toen Gaat U dan maar weer naar bed, En zie dat u ‘n andre dag dat reisje maakt, want vandaag heeft overal de Spoor gestaakt. ‘k Zei, verdikkie, dat is Lam,

Want ik moet naar Amsterdam! ‘k Sta met al mijn kinders hier, Zelfs het kleinste mormeldier! ‘k Heb mijn hele leven door Nooit gezeten in het Spoor. Nu ‘k een reisje wil gaan maken Gaan ze staken! Toen zei mijn vrouw: Daar loopt de chef, met die rooie pet: Als een pasgevangen beer loopt die vent daar heen en weer. Ik ging toen naar die chef toe en vroeg heel beleefd en net; wanneer gaat naar Amsterdam de eerste trein? HUM... zei de chef, dat kan wel overmorgen zijn: ‘k Zei: Och leen me asjeblieft toch een ouwe locomotief, Stoken kan mijn oudje wel, Dat doet ze thuis ook als de hel! ‘k Kan toch hier niet blijven staan? ‘k Wil maar Amsterdam toe gaan! ‘n Vuurtje kan ik zelf wel maken, LAAT ZE STAKEN.

Dit fraaie lied dook na ongeveer 50 jaar op, uit de jeugdherinneringen van Grietje en Liesbeth.

04

Profile for Ik Steven Verhoef

De buizerd bewonerskrant 2002  

Bewoners krantje van 55+ centrum "de Buizerd" in Lelystad

De buizerd bewonerskrant 2002  

Bewoners krantje van 55+ centrum "de Buizerd" in Lelystad

Advertisement