Page 1


LIMIAR Outro curso que se nos vai e ademais voume eu. Lembro con nostalxia o primeiro día que cheguei a Catabois. Aínda que agora me vexades con moitos anos, aterrei sendo unha xove (hai trinta e dous anos disto). Viña dunha pequena vila de León, embarazada do meu segundo fillo (hoxe xa é profesor coma min). Aquí naceu a miña filla, Eva, é dicir, que máis da metade da miña vida paseina aquí. Vivín moitos cambios que serían moi longos de contar, unhas veces alegres, outras tristes, pero sempre mirando cara adiante. Vin pasar moreas de rapaces e rapazas dos que aínda me lembro, pois foron para min coma outros fillos, todos e cada un deles levaron algo de min e tamén me deixaron algo seu, porque xuntos andamos aprendendo día a día uns dos outros. Moitos dos meus alumnos lembraranme como “a que lles berraba e rifaba con eles”, pero quero dicirlles que sempre o fixen desde o cariño e a preocupación polo seu desenrolo, quería conseguir que cada día fosen mellores. Non quero poñerme triste neste momento no que me despido de todos. Só desexo aos que acaban a súa andaina en Catabois, que teñan moita sorte. Quero tamén dirixirme aos que seguides para dicirvos que aproveitedes a sorte que tedes de contar cuns fantásticos profesores, que hai tempo para todo, que procuredes ser cada día mellores. Aos meus compañeiros quérolles agradecer o cariño que sempre me amosaron. Acabo xa, non quero ser pesada. Graciñas a todos e ata sempre. María Millán


1º ESO Aguiar Couce, Laura Ausín Neira, Miguel Batista Couselo, Iván Maday Camacho Jiménez, Isaac Castro Couce, Iván Fernández García, Juan Gabriel García Graña, Fernando Garrote Hermida, Aida Jiménez Romero, Yomara Monteiro Romero, Débora Moreno Bello, Kevin Pena Santiago, Juan Regueira Pena, Irene Rodrigues Monteiro, Bruno Rodríguez López, Santiago Romero Álvarez, Janet Santos Bello, Héctor

Chao Calvo, Gloria María García Barca, Mario García Bouza, José Manuel Jiménez Cortiñas, Nazaret Kahia Da Costa Araújo, Afonso Monteiro Jiménez, Pablo Perez Cruz, Dilcia Mariely Prieto Vilariño, Nerea Salazar Borja, Tamara Salazar Jiménez, Fátima Salazar Jiménez, Vanesa Sedes Ricoy, Saúl Seoane López, Daniel Sixto Senra, Cristel Suárez Díaz, Rubén Tizón González, Nuria Dhrari, Youssef


2º ESO

Aguirre Franco, Adrián Borja Romero, Nazaret Chica Salazar, Kelvin Ariel López Blanco, Erik López Prieto, Desiré López Salorio, Fernando Loureiro Cela, Pablo Malde García, Alicia Martínez Luque, Joan Páez Blanco, Víctor Perille Orjales, Nerea Porca Lorenzo, Diego Rico Ocampo, Lois Saavedra Pérez, Victor Salazar Monteiro, Jesús Torres París, Pablo

Vargas Fraga, Alberto Vellón Caneiro, Sara Vidal Rodríguez, Naya Crespo Rodríguez, Estefanía Fernández Fernández, M José Freire Calvo, Raquel Marín Martínez, Cristóbal Monteiro Romero, Sara Monteiro Vargas, Abraham Ramos Carro, Tamara Ramos González, Carlos Rodríguez Moreno, Adrián Romero Rico, Ainoa Salazar Conchado, Patricia Santos Leira, Erik Teixeira Carrodeguas, Inés M


3º ESO

Álvarez Rama, Iria Ansedes López, Xerezade Barcia Villaverde, Ariadna Barcia Villaverde, Joshua Bellón González, Elia Díaz Calvo, Francisco José Dopico Caneiro, Manuel Dopico Díaz, Lucía Fanego Vilar, Sara Feal Allegue, Cristian Antonio Fernández González, María Fernández Souto, Giovanna García Enríquez, Daniel García Rodríguez, Rubén

González Corral, Javier Idiart Viera, Gimena Leal Carneiro, Ángel Martínez Núñez, Carlos Montero Teijeiro, Antía Pereira Gómez, Carlos Pérez Campos, Eduardo Salazar Conchado, Soraya Sánchez Graña, Paloma Seoane López, Jessica Trinidad Gil, Paloma Lisi Villa Fraga, María del Mar Villa López, Marcos


4º ESO

Bastida Díaz, Cecilia Bellón Martínez, Patricia Castro Fernández, Julio Castro Sequeiro, Francisco Javier Cuero Jaramillo, Bryan Alexis Fernández Franco, José Manuel Fernández Horjales, Noa Fernández Veiga, Hugo Fortuna Vázquez, Christian Fraga Carballeira, José Ramón García Lorenzo, José Arturo

López López, Ángel Martin Fornos, Sergio Medín Rivera, Rocío Monteiro Salazar, Lidia Monteiro Vargas, Salomé Mosquera Osorio, Fernando Parra Ramil, Pablo Prieto López, Xerezade Rodríguez Ferreño, Adrián Torres París, Iago Veiga Santiago, Alejandro


PCPI CARPINTARÍA

Bouazama , Jamal Horjales Fernández, Sergio López Graña, Alfredo Ndoye , Karime

Nieto Rodríguez, David Touijar , Mohamed Vega García, Fidel


PCPI COMERCIO

Caballero Castro, Tania Camino Rodríguez, María de la Luz Doce Pardo, Tamara Dopico Lagares, Tamara Esteiro Yáñez, Carla

Jiménez Rodríguez, Cristina Paz Lorenzo, Laura Pita Buyo, Yolanda Romero Monteiro, Bernabél


Entrevista Adrián Ferreño Adrián Rodríguez Ferreño, de 4ºD.C., proclamouse Subcampión de España xuvenil en categoría Bateis no Campionato de España celebrado en Ferrol o primeiro de Maio co seu Club, o Clube de Remo A Cabana. Para coñecer un pouco do seu deporte e del mesmo, facémoslle unhas preguntas: En que consiste exactamente a categoría de “bateis”, Adrián? Pois é unha competición con 4 remeiros e un patrón, sobre unha distancia de 2000 metros, 4 mangas de 500 m. marcados con 5 boias. Cando empezaches co remo? E como se che ocorreu elixilo como deporte? Hai uns 8 anos, fun probar coa miña prima….e aí sigo, “probando”. Sempre compites na mesma especialidade? Non, durante a tempada, compítese en diferentes modalidades, como traiñeriñas, traiñeiras ou remo olímpico. No remo olímpico, o que máis me gusta son as modalidades de 4 e 8 remeiros. Cales son os teus horarios de adestramento? Sete días por semana, excepto algún domingo, de 7 a 10 da noite. E que tipo de adestramento facedes a diario? Ergómetro, traballo técnico, remo no mar…e moita preparación física en pretemporada. Que é o que mais che gusta do teu deporte? O bo ambiente que hai, no meu club e en xeral, cando viaxas por aí. Teño coñecido moita xente por toda España. E non é moi sacrificado? Moito, quítache moitas horas, pero compensa. Entón, recomendaríalo ós teus amigos e compañeiros do instituto? Sí, sen dúbida., que proben, que lles vai enganchar!


RUMBO A SANTIAGO Foi o 27 de abril, recén chegados das vacacións, cando os alumnos de 3º e 4º viaxaron á capital galega. Baixamos na avenida de Xoán XXIII e conducimos os nosos pasos, mesturados con peregrinos, turistas e estudantes, para a praza máis fermosa do mundo (credes que esaxero?), a praza do Obradoiro, conxunción e repaso da arte occidental desde o románico até o neoclásico. Aí tedes a nosa primeira foto; vésenos pequeniños ante a monumental fachada e grandes por sermos donos e parte da Historia que a praza resume en pedra. Tiñamos programada unha visita guiada ás cubertas da catedral pero quixemos aproveitar o tempo e percorremos o perímetro do monumento, admirando a praza de Pratarías e a da Quintana para chegarmos puntualmente ante o pazo de Xelmírez, comezo da nosa visita. As explicacións das guías foron fantásticas e todos os alumnos refrescaron algúns como Álex e Arturo brillantemente os seus coñecementos de arte e historia. Non entraremos en detalle, pero permitídenos un consello: non deixedes de facer esta visita; nas cubertas da catedral comprenderedes como nunca a orixe da propia cidade. Se non cun pan, os galegos debiamos nacer coa entrada ás cubertas da catedral debaixo do brazo.

Outros cansarían, pero nin as escaleiras de caracol nin as “correrías” polos tellados puideron co intrépido alumnado. Sen descanso e rumbo á zona do auditorio, onde nos agardaba o autobús, fomos comentando e rindo.


Da orixe da cidade a súa catedral ao máis moderno conxunto monumental aínda en obras a Cidade da Cultura. Todos coincidimos en destacar a grandiosidade, pese a que houbo discrepancias canto á beleza. Fran, de 4º, recoñecía qeu para el non era comparable coa catedral. Como anécdota diremos que, coincidindo coa visita do conselleiro de Cultura, este non dubidou en facer unha foto co grupo, feito do que quedou constancia tanto en xornais como na televisión.

E aínda que o pasabamos moi ben e algún que outro tolo subiu polos inclinadísimos tellados da biblioteca, despois das 14:00h. as tripas daban en ruxir, recordándonos que tiñamos que alimentar, ademais do espírito, tamén o corpo. O lugar escollido foron os xardíns de San Domingos de Bonaval (Museo do Pobo Galego e Panteón de Galegos Ilustres), onde nos perdemos en grupiños para xantarmos, relaxármonos, e solazármonos ao sol, á sombra e coa natureza, así como descubrirmos un dos cantiños máis fermosos, misteriosos e románticos de Compostela; algunha foto hai para comprobárdelo, e algunha alumna até quere repetir, verdade, Jessica? En fin, chegaba o momento da partida e o autobús non podía esperar máis. Cansos pero moi satisfeitos, regresamos a Ferrol sabendo que algo teriamos que estudar para o día seguinte, ou non?


ENTREVISTA A KEVIN MORENO Kevin é un alumno de 1ºA que practica bailes de salón con éxito. El compite en baile con parella e desprázase a diversas cidades. Tamén apareceu hai unhas semanas nun programa da TVG. Gustaríanos saber máis sobre esta actividade de Kevin e por iso lle facemos a seguinte entrevista. -

Cando empezaches a bailar? Aos oito anos. Por que o baile e non outra actividade? Porque cando era pequeno estaba bailando sempre e unha prima miña pensou que podería ter aptitudes e animoume a apuntarme a clases de baile. Alguén da túa familia bailara? Si, o meu irmán bailou unha tempada pero quedou sen parella e, como era complicado atopar outra, desanimouse e deixouno. Cantas horas ensaias? Dez horas semanais aproximadamente. Todos os días, agás os venres, ensaio entre hora e media e dúas horas. Quen te ensaia e onde? Teño un profesor e unha profesora. Ensaiamos en Narón, no Pazo da Cultura e no local social da Gándara. En que cidades bailaches? Aquí en Galicia, en Pontevedra; en Barcelona e no Porto(Portugal). Pensas seguir adicándote moito tempo ao baile? Si, penso seguir ata que canse ou me falle a parella. Gustaríame seguir perfeccionando a miña técnica e seguir subindo de categoría . As categorías son : A,B,C,D,E,F e eu estou na categoría C na modalidade “estándar” (cinco bailes) e na categoría B en “latinos”(cinco bailes). Quen te acompaña nos desprazamentos? A miña familia. Nos desprazamentos máis afastados túrnanse a familia da miña parella e a miña. Apóiannos todos,os meus pais,o meu avó, o meu irmán e a familia da miña parella, anímannos aos dous. Tedes algunha axuda para os traxes, os desprazamentos,… Non temos ningunha axuda, todo o pagan os nosos pais, incluso a entrada para vernos. Esperamos que as cousas cambien agora que o baile ten a consideración de deporte. Por outra banda, a nosa escola formou un Club para ver se así se pode conseguir algunha axuda. Tes algún trofeo? Este ano son Campión Galego dos 10 bailes, Campión Galego de “latino”(cinco bailes) e 6º de España nesta modalidade. Que queres ser de maior? Profesor de baile. Que lles dirías aos teus compañeiros para que se animases a practicar baile? Que é entretido, que coñeces xente, que fas exercicio pero, sobre todo, que ten que gustarche. Grazas Kevin pola túa colaboración e moita sorte. A ver se axiña temos aquí, en Catabois, ao Campión de España!!


Publicamos el estremecedor relato de Xerezade Prieto López (alumna de 4º A), que ganó la semana pasada el Segundo Premio en el XXXVII Concurso Literario Xuvenil Coral Polifónica de Betanzos. Nuestra Enhorabuena y continúa escribiendo para deleite de todos. Felicidades. Ideales, ideologías y demás sarta de mentiras Un golpe seco interrumpió la comida. Mi hermana hizo acto de presencia en el comedor; en silencio y con cara de pocos amigos le entregó a mamá una nota del director. Sin mediar palabra, subió a su habitación, lo que despertó el enojo en mis padres. La carta del centro advertía a la familia del comportamiento inusual de Elisa, discriminaba a unos nuevos compañeros del instituto. Bajó las escaleras con una bolsa llena de libros y la dejó junto a la puerta. Volvió a subir a su cuarto precedida por mis padres, los cuales, atónitos, la observaron desde el quicio cómo arrancaba con ira su preciada bandera del Che Guevara, tiraba volúmenes de teoría marxista y folletos de sindicatos estudiantiles. Y ahí comenzó la discusión: -¿Me puedes explicar qué significa todo esto? -preguntó mi padre boquiabierto. -¡Dejadme en paz! ¡No os metáis en mi vida! -¿Que no nos metamos en tu vida? ¿pero cómo no nos vamos a meter con esta nota? -replicaron mis padres al unísono. -¡Es cosa de él! ¡Me tiene manía! Los gritos aumentaban cada vez más y más, pero no conseguimos saber qué era lo que le pasaba. Mi madre decidió que era mejor que se calmara y que habláramos todos juntos acerca del tema durante la cena. Un portazo puso fin al debate y escuchamos cómo ponía el pestillo a la habitación. Yo también fui a mi cuarto, pensando en lo mucho que había cambiado mi hermana en las últimas semanas. Elisa nunca había tenido problemas con ningún compañero en el instituto, últimamente discutía con todos. Estaba comprometida socialmente y visitaba muy a menudo centros para personas mayores y discapacitados, ahora nunca quería ir y se molestaba mucho si se comentaba el tema. Estaba sustituyendo a su pandilla de toda la vida por un grupejo de macarras. Mis padres no parecían darle importancia al cambio tan drástico que se había producido en su indumentaria, "cosas de adolescentes" decían... Yo sabía que no. Elisa siempre había vestido un poco hippy, con ropas anchas y coloridas; pero ahora le encantaba toda la parafernalia paramilitar: botas militares, casacas y camisetas de bandas de índole socialista. Esa noche, por mucho que mis padres suplicaran, rogaran y amenazaran, ella no quiso bajar a cenar ni a hablar. La cena fue tensa, y mi padre trataba en todo momento sonsacarme algo de información, pero no pensaba decir nada, era mi hermana, "hoy por ti, mañana por mí". El día siguiente transcurrió con ciertta normalidad. A media tarde mi hermana me llamó y me pidió que fuera a su habitación. Quedé estupefacto al ver el cambio que se había producido en ella. Donde antes estaban todos los libros acerca del marxismo y sindicalismo había una biografía de Hitler y varios ejemplares con títulos como La comunidad popular Nacionalsocialista, Mi Lucha, etc. Donde antes estaban en el corcho clavados con chinchetas los retratos de sus amigos de toda la vida, ahora había fotos con otra clase de gente que no me ofrecía ninguna confianza. Donde antes estaba la bandera que el día anterior había arrancado, estaba colgada otra con una serie de símbolos que no di relacionado y en mayúsculas: MOVIMIENTO DE LA RESISTENCIA ARIA. Me senté y le pregunté a qué se debía todo aquello, ella me dijo que simplemente había cambiado la forma de ver la vida y se ofreció a presentarme a sus nuevos amigos y a prestarme todos los libros que me apetecieran. -Mira, atento a este libro -salía en la portada un dirigente de la SS -¡Es muy interesante!


No pude evitar una cara de espanto al verlo, y ella continuó hablándome acerca de su nuevo modo de vida. -¿Qué es la honra? Palabra para describir el más grande de los sentimientos humanos... ¿Cómo definirla? La nobleza del espíritu, la bondad del carácter, la rectitud, la virtud como expresión máxima de la persona... ¿Existe algún otro sentimiento más ligado al Nacional-Socialismo? ¿Dónde encontraremos hoy tales cosas? El tiempo de la honra, como de todo lo bello y hermoso, ya pasó. Su destrucción se consumó junto a la del mayor genio de la historia humana, hace ya más de medio siglo. Cuando la genial figura de Adolf Hitler fue finalmente destruida para siempre, apagada de la faz de la tierra por sus enemigos, los enemigos de todo cuanto amamos, los mismos que hoy rigen y gobiernan nuestro mundo. El mundo de la servidumbre, del exterminio cultural de las naciones, de la degradación, del triunfo de lo bajo, pobre y miserable. En definitiva, este es el mundo en el que vivimos, en donde la humanidad perdió la última oportunidad de salvarse a sí misma. Ya no hay otra cosa que hacer, los pocos de espíritu libre tuvimos la desgracia de nacer en un mundo muerto y condenado, que tiene que mantener viva la llama de la luz, de la razón y de la Esvástica para un futuro que seguramente nosostros no veremos, pero es por nuestros descendientes por los que luchamos. Ellos podrán izar nuevamente banderas de Sangre y Libertad. Pero cuando esto ocurra, ya no habrá hombres sometidos: habrá hombres amantes de la naturaleza y los animales, hombres alrededor de la cultura, siempre amables y sencillos, amados y seguidos por su patria hasta el final. Somos pocos, carecemos de medios, somos perseguidos, reprimidos, encarcelados e incluso asesinados. ¡Pero somos Nacional-Socialistas! Es nuestra misión, nuestra obligación el hacer de nuestros ideales las señales que indiquen el camino en la noche a nuestros hermanos venideros. El camino de la honradez, del trabajo, de los valores, de la ética, del respeto, del arte, de la sabiduría, la música, la salud, la naturaleza... En definitiva, del Nacional-Socialismo. Esa doctrina que procura la elevación del espíritu popular, de la comunidad racial de la que somos parte, de nuestra sangre y nuestra tierra, la cual los enemigos, que son muchos, tanto aterra. No sirven reniegos. Somo Nacional-Socialistas y por lo tanto, defendemos todo cuanto es nuestro. Ante todos aquellos que reniegan y por lo tanto traicionan a sus sagrados símbolos y líderes, nosotros levantaremos orgullosos la bandera de nuestra patria y llenando el pecho, gritaremos: ¡Heil Hitler! Porque nuestra HONRA se llama FIDELIDAD. No podía dar crédito a lo que mis oídos escuchaban... ¿Esa era Elisa? No me lo podía creer... -Pero... ¿De qué estás hablando? El mundo es de todos, puesto que todos podemos vivir en esta tierra y todos tenemos derecho a ella... Me cuesta reconocerte. -No opino lo mismo, pero si quieres siempre te podré llevar a reuniones que hago con mis amigos para debatir estos temas -dijo esbozando una amplia sonrisa. -¿De dónde has sacado todos esos nuevos ideales? -De libros, conocidos y de foros de Internet. -Esto viene todo por aquel chico que conociste estando de intercambio ¿verdad? Con el que sigues chateando tanto. -¡Sí! Es algo más que un amigo, me ha presentado a gente nueva. He tenido mucha suerte en conocerle, me abrió los ojos y me expuso todos sus principios, con los que estoy completamente de acuerdo. Hablo con él casi todos los días y mantenemos largos debates acerca de cómo mejorar nuestro país. Me gustaría que lo conocieras, es una persona muy importante en mi vida. Asentí dándole la razón. Necesitaba pensar y meditar largo y tendido sobre todo aquello. No dudé en contárselo a mis padres, la situación era grave. Estos mantuvieron una intensa conversación y la privaron de ordenador, salir y de todo lo que tuviera que ver con ese tipo de filosofía. Elisa subió con los ojos llorosos a su cuarto, al cruzarme en el pasillo con ella me dijo entre sollozos: -¡Eres detestable, odioso! ¡Eres un traidor! Aquello me dolió muchísimo. Yo lo hacía por su bien, sabía que si seguía relacionándose con ese tipo de gente acabaría mal. Tres días más tarde, Elisa desapareció. Mis padres se volvieron locos buscándola. Carteles con su cara inundaban las calles. Pero seguíamos sin ninguna noticia.


Empecé a hablar con la gente con la que se relacionaba mi hermana. Yo sí sabía dónde estaba, todos los días hablaba con ella, bajo un nombre ficticio. Y tan sólo esperaba el momento de unirme yo también a la causa. Tenía clara cuál era mi misión: difundir nuestros ideales en la mayor medida posible; cada vez éramos más y poco tardaríamos en conseguir nuestro cometido. Mi trabajo era difícil, debía mantener la compostura ante el resto del mundo, pero a veces no podía evitar un esbozo de sonrisa cuando escuchaba algún atentado en Israel o cuando en el telediario nombraban algún maltrato hacia emigrantes, eran mis camaradas los que actuaban. A papá y mamá: Nunca podréis entender lo que siento, no pudísteis hacerlo con Elisa y tampoco podréis conmigo. Para vuestra tranquilidad, os diré que mi hermana está bien, y yo marcho con ella. Juntos intentaremos devolver a nuestro puesblo el esplendor de antaño. No os sintáis culpables, no tenéis nada que ver con todo esto. Nosostros decidimos lo que queremos ser y nuestras vidas llevan caminos distintos a los que vosotros teníais planificado. Os quiero. Álvaro. Y así fue como pasé la mayor parte de mi juventud. Odiando a todo y a todos, sin saber muy bien el porqué. Divulgando ideales de destrucción, de adversión hacia la gente que huía de la miseria y aceptando las palabras y los ideales de otros sin cuestionarlas en ningún momento. Toda una juventud delinquiendo, dando palizas al dispar. Despreciando, humillando y olvidando la compasión hacia nuestros semejantes. Tan sólo el paso del tiempo me hizo comprender el grave error que estaba cometiendo y lo que había hecho sufrir a mis seres queridos y a mí mismo. Y aprendí una cosa: si no sé respetar a los demás jamás podré respetarme a mí mismo. Descansa en paz, pequeña Elisa, tus ideales acabaron matando tus ideas. Xerezade Prieto López.


ENCUENTROS MUSICALES Durante este curso, los grupos de 2º, 3º y 4º participaron, como todos los años, en diversas actividades organizadas por la Orquesta Sinfónica de Galicia en el Palacio de la Ópera de Coruña. En febrero disfrutamos de dos sesiones muy diferentes. El día 4 asistimos al ensayo general de uno de sus programas de abono de la presente temporada, en que dicha agrupación interpretó la Sinfonía Número 6 del finlandés Jean Sibelius. La preparación del concierto nos permitió adentrarnos en el trabajo de una orquesta desde la perspectiva de la propia formación, lo cual no está al alcance más que de los profesionales. Pudimos observar, por ejemplo, la labor del director en un ensayo, con las repeticiones necesarias por secciones, incidiendo en pasajes concretos sobre aspectos como la dinámica, expresión, tempi, etc. Analizamos también la precisión que implica la preparación de un repertorio en una agrupación compuesta por tan gran número de miembros y la imprescindible interacción con el director, en la que aspectos como la atención y concentración resultan cruciales. El día 17 se nos ofreció un montaje titulado Papageno busca novia, consistente en un repaso dramatizado de las arias más famosas de las óperas de Mozart, con un divertido hilo conductor a cargo de una actriz y dos cantantes. En el argumento, una antigua doncella de Mozart presenta al famoso personaje del singspiel La Flauta Mágica distintas protagonistas de sus óperas, hasta que encuentra a su compañera Papagena.

En mayo, volvimos al Palacio de la Ópera, esta vez de la mano de Rossini. En la sesión del día 20, y dentro de la programación ofertada por el Departamento Didáctico de la OSG, se representó la adaptación operística Superbarbero de Sevilla. En esta versión, en la que se acentúa el componente humorístico del título belcantista, las aventuras de Fígaro, Rossina y el Conde Almaviva, fueron acompañadas por un conjunto de cámara que no desmereció las elevadas exigencias técnicas de los cantantes. Las famosas arias y la simpática recreación escénica contribuyeron al éxito de esta comedia de equívocos. Esta propuesta, como sucedió con la anterior referida, fue acogida muy favorablemente por los alumnos, desacostumbrados a la práctica musical en directo, especialmente del género lírico. Fue una nueva muestra de la favorable recepción que el acercamiento a la música de una manera ingeniosa y progresiva, y ajeno a prejuicios basados en el desconocimiento, puede lograr en nuestros alumnos. Esperamos que el próximo curso continúen repitiéndose estos encuentros con el placer de la escucha. Desde el Departamento de Música, quedáis todos invitados.


VIAXE Á NEVE Día de partida. Xa na parada, cargamos as maletas no autobús, e, levando connosco os desexos de esquiar sobre as brancas montañas de Boi Taüll, comezamos unha viaxe de quince horas, pero mantendo sempre o sorriso na cara. Como todos os anos, os alumnos de 4º fomos á neve, acompañados de dous profesores, Miguel e Alfonso. Ademais deles, acompañáronnos o fillo de Miguel e uns amigos seus. Xa sabedes que a viaxe de ida sempre é máis tediosa ca a de volta, xa que, aínda que faciamos moitas paradas, non nos podiamos entreter todo o tempo. Cando chegamos, cansados e necesitados dunha cama onde durmir, paramos diante do incrible hotel, e comezamos unha batalla de bólas de neve, a facer anxos e bonecos nela e a soterrarnos ata os xeonllos. Durante todo o primeiro día esquecémonos do cansazo da viaxe e resultou ser un dos días máis entretidos e divertidos de toda a semana. Ao día seguinte, despois dun longuísimo sono, levantámonos e collemos o bus para a estación. Ao chegarmos, ensináronnos a poñer as botas (se ides, o primeiro día coas botas de esquí converterase no peor da semana, é o máis incómodo do mundo), os esquís e táboas de snow e quen era o noso monitor. Logo chegou a parte práctica, o básico, o que non debemos esquecer, frear, xirar e demais. O máis importante: frear; as caídas: moitas; pero segue sendo divertido se o segues intentando. A única pena foi o accidente de Alfonso, o cal tivo que pasar na cama o resto da viaxe. A pesar diso, puido dormir, que segundo nos dixo el, era o que máis lle gustaría facer na viaxe, e conseguiuno.


Tiñamos dúas horas de adestramento co monitor e dúas horas de reforzo adicional. O día que soubemos que non tiñamos máis reforzo sentímonos libres, literalmente, xa que podiamos ir por onde quixeramos, aínda que houbese néboa. Un dos últimos días, puidemos ir á discoteca, xusto ao lado do hotel. A temática eran os disfraces, unha festa de disfraces, que aínda que pareza infantil, nas nosas filas atopábase un romano, Adrián, quen representou ao noso grupo, a pesar do traxe de baño de remo, a toalla na cabeza e os lentes. A noite na discoteca tamén foi unha das mellores. Saltar ao son de “The Time (Dirty Bit)” dos Black Eyed Peas, na miña opinión foi o mellor momento desa noite, ademais había un concurso, no que gañou un colexio de Xixón por iren vestidos de Lady Gaga: levaban cortinas do hotel a modo de capa, nada máis hai que dicir. Non tivemos a oportunidade de visitar a vila, que segundo os alumnos de 4º do ano pasado foi do mellor da excursión, pero todo o demais da viaxe compénsao. O último día, mudámonos, deixamos o equipo na estación, fixemos as maletas (a presión por suposto), despedímonos e emprendemos a viaxe de volta. Despois doutras 15 horas máis amenas, xa que iamos durmindo, chegamos á casa. Foi unha despedida, pero os grandes momentos que pasamos quedarán connosco. De verdade, para os que queirades ir, estades no acertado, é unha experiencia inesquecible que non podedes perder por nada. Pensade que é o voso último ano, disfrutádeo todo o que poidades, e se alguén está indeciso, intentade convencelo, non o esqueceredes. Christian Fortuna Vázquez 4ºA


We have been pleased to have Callie as our Language assistant this year. She's a young American woman who graduated in International Business and Spanish at the University of Alabama last August. She was born in Birmingham, Alabama, where her family lives. She's got an older brother and a younger sister. She studied Spanish at College and, then she decided to come to Spain to improve her knowledge of our language and to experience the Spanish way of life by living in the country. She has liked the experience of living in Ferrol and working at IES de Catabois and says that she will miss the students and the teachers when she leaves. We will miss her too. She's got used to the Spanish lifestyle: different eating schedules (timetables), staying out late and so on but it's still hard for her to find everything closed on Sundays and at the time for siesta. The students in 2nd, 3rd and 4th year ESO, groups A, have interviewed her and here are some of the questions they asked her and the answers they got: -Do you like Spain? Yes, I love Spain. -Why? Well, I like that life here is more relaxed and I like the people (they are very nice and very open to foreigners) and food and the country is really pretty, the landscape. -What is the opinion in America about Spain? Well, let's see…, I guess everyone thinks that Spain is all about Flamenco, bulls, bullfighting and their wine…Spain is known for its good wine and what else…siestas and…sangria…and paella -Do you like Galicia? Yes, I love Galicia -What differences are there between Alabama and Ferrol? Well, Alabama and Ferrol are both small towns and the way of life here is very similar. I guess differences would be siesta, we don´t have siestas in Alabama and the hours of businesses. Alabama isn´t or where I'm from, we aren´t on the coast, there aren´t beaches near or water… In Birmingham, where I'm from, there are no beaches or coast, like an ocean. There's just lakes. -What has impressed you the most in Galicia?. Mmmmm…. The thing that´s impressed me the most would be all the beaches and how pretty Galicia is. I like the beaches and the mountains and how little tourism there is. -What are your favourite places in Galicia? And why? OK,… Cedeira and Villarube and, then, las Islas Cíes. Cedeira because the food was really good. They have really good seafood and, then, Villarube because the beach is really pretty and las Islas Cíes because it's one of the prettiest places I've been. -What's your opinion about the weather in Galicia? I don't really enjoy rain. -What do you prefer the Alabama's climate or the Galician climate? Alabama's climate; it doesn't rain as much.


-Do you like Galician food? Yes, I love it. I love tortilla, chorizo and vino and I like Fabada asturiana as well. Seafood and fish are also great here. -Which do you prefer American food or Galician food?. Mmm, I prefer Galician food -Can you cook any Spanish dish? Yes, I can cook shrimps with garlic or chorizo; it's pretty easy but I can't cook Spanish omelette -Has any dish surprised you?. Yes, Callos was a surprise, just the texture… there was something…. -Do you like Spanish, the language? Yes, I do. It's hard but I like it. -Have you learnt much Spanish? Mmm, yes, I have. It has been somewhat necessary to survive here. -And, what about Galician?. I've learnt very very little Galician. -What do you prefer the USA or Europe?. Right now Europe but in the future the USA -So..if you're in Europe, you prefer Europe but if you're in the USA, you prefer the USA. It depends but, at my age, right now I prefer to live in Europe -Would you like to live here? In Spain or in Ferrol? -In Ferrol Mmmmm…not forever. I like Ferrol, don't get me wrong!, but it's a little small. I'd like to live in Spain for a little longer but, at some point, I would like to return to the USA -Do you want to repeat this experience? It's a possibility. I'm possibly going to be a teacher next year but in Valencia -What are your plans for the future? Plans for the future… Well, I'm most likely going to live in Valencia next year and, then, after that, no plans -Would you like to be a teacher in the future?. Teacher?. Mmmm…teaching is not really my thing. Not really…for another year yes….but for a career…. -Define this experience in three words: oohh, ok, this is tough one…. Exciting, different and rewarding -Would you like to change anything in your stay here? No. I wouldn't want to change a thing. -Why? Because it's been an amazing time. I really like the school and I really have enjoyed living in Galicia


ACTIVIDADES PARA PRINCIPIARMOS UN DECENIO Fieis a un cometido non regulado, desde os Departamentos de Lingua Galega e Literatura e Normalización Lingüística, un curso máis fomos quen de articular unha serie de actividades que seguidamente pasaremos a detallar. Curso tras curso, é xa lugar común que haxa celebracións, ligadas a festividades e feitos sobranceiros, en que centramos o noso labor extraescolar como costume. Así pois, e relacionado co Día de Defuntos, ligado este ás culturas célticas, o “Samaín” segue tendo continuidade entre nós, pois acostuma a ser a primeira das actividades que emprendemos. Lugar destacado ocupa a confección de caveiras de cabaza, cos premios correspondentes ás mellores, tanto pola súa elaboración como pola simpatía e orixinalidade, das que mostramos fotografías.

Vén logo outra singular celebración pagá, tendo que ver loxicamente coa exaltación de Don Carnal, polo que neste ano non quixemos ser menos que outros e demos solta á nosa imaxinación. A entroidada, pois, foi celebrada por todo o alto. O festival, moi concorrido e participado a través de distintas comparsas compróbese nas fotos, tivo lugar no pavillón. Alí se exhibiron, bailaron e cantaron, e así mesmo houbo premios para as máis orixinais e simpáticas.


Das actividades máis exitosas ao longo do curso, continúan a ser, por descontado, as relacionadas co Día do Libro, así como co Día das Letras Galegas, que teñen lugar xa na primavera (abril-maio). Unha e outra veñen ser case unha simbiose, prolongación unha da outra, de modo que existe un efecto case sincrético entre o elaborado tanto polo noso departamento como pola biblioteca e o Proxecto Lector xeral do instituto. Dáse a circunstancia, ademais, de que este ano a biblioteca está de parabéns, pois celebra o seu décimo aniversario. Con este motivo, decidiuse facer un labor máis firme se cabe, de modo que a implicación da comunidade escolar foi moito maior que nunca. Distintos literatos, polas máis diversas razóns, foron homenaxeados. Así pois, e relativo á literatura galega, Xosé Neira Vilas, que co seu Memorias dun neno labrego facía o seu cincuentenario, con Álvaro Cunqueiro, que se cumprían cen anos do seu nacemento, e de Ricardo Carvalho Calero que, aínda que o seu centenario foi en 2010, queriamos tamén homenaxealo, dicimos, que con todos tres había motivos máis que suficientes para elaborarmos algún tipo de actividade alusiva. O 29 de abril celebrouse o Festival do Día do Libro. Neira Vilas, xa que logo, e a súa laureada novela Memorias dun neno labrego, foi homenaxeado cun power point realizado polo alumnado de 4º; mentres que os de 3ºA fixeron un vídeo sobre “O lar de Clara”, un relato de Carvalho Calero, e tamén sobre este autor, o alumnado de 3ºDC elaborou outro power point, neste caso sobre o seu conto “Os tumbos”.

Lois Pereiro, autor a quen foi dedicado este ano o Día das Letras, contou cunha merecida exposición no vestíbulo do instituto. (Non nos esquecemos do labor levado a cabo por Iolanda, quen se ocupou de elaborar un calendario cun poema de Lois Pereiro, ademais dun fermoso díptico sobre a súa vida e obra.) Carteis que repasan a súa vida e obra coroaron esta homenaxe. Na zona central do propio vestíbulo colocouse unha mesa cos poemarios do autor, así como libros que estudan a súa vida e obra, e murais explicativos para unha mellor comprensión e recepción. Neira Vilas e Cunqueiro formaban parte igualmente desa mesa, xa con libros da súa autoría, xa con carteis ilustrativos referentes á súa vida e obra.


Os concursos, como vén sendo costume desde os nosos departamentos, son outro dos aspectos traballados, ora de creación literaria, ora de creación artística en relación coa literatura. Ao longo do curso, aínda que máis profusamente durante a primavera, un sennúmero de premios literarios chegan en forma de convocatoria ao noso centro. Na medida das nosas posibilidades, contan habitualmente co noso apoio, de maneira que os difundimos, referíndollelos aos alumnos e animámolos a participar. Poesía, narrativa, teatro tamén, aínda que en moita menor medida, son as modalidades, tal é o caso dos premios Minerva, do Ánxel Casal ou do Eusebio Lorenzo Baleirón, por citarmos algúns dos máis representativos. Outro concurso, se ben de moi disinta fasquía, é o de redacción que convoca a empresa Coca-Cola, e ao que acode todos os cursos alumnado do noso centro, que participou este ano, con éxito, tamén con versión en lingua galega. Outro dos nosos clásicos, ademais, é o de “Poesía e Imaxe”, evento convocado anualmente polos Equipos de Normalización Lingüística de Ferrolterra e no que participamos regularmente. Canto ao de marcapáxinas da galería Sargadelos, a obra que se escolleu como mellor das presentadas do noso instituto para optar a premio bonita combinación entre a expresión plástica e un fragmento poético de Lois Pereiro, atinxiu a última fase de concurso. Xa canto ás saídas culturais, dicirmos que o teatro e o cinema son ano tras ano os espectáculos aos que se acode ordinariamente. Os vellos non deben de namorarse, do CDG, e Con pelos na lingua, de Talía Teatro, foron dúas das pezas vistas neste curso. A primeira delas no primeiro trimestre, obra clásica á que asistimos sempre que a repoñen e que non deixa de sorprender, aínda despois de tantísimas versións. A segunda, vista no terceiro trimestre, trátase dunha interesantísima e acidísima peza teatral que repasa en forma de comedia a infeliz realidade sociolingüística de Galiza. A outra das saídas culturais, polo seu lado, é “Cinensino”. Son xa varios os anos en que o noso centro acode a esta actividade fomentada desde o concello, na que tamén é posíbel ver algún que outro filme en lingua galega, tal é o caso de Cargo. Da oferta de obradoiros que se nos acostuman a ofrecer, neste curso tivemos ocasión de participar nun moi interesante de música hip-hop. Os alumnos de 3º e 4º puideron así experimentar o que é a creación artística musical baseada nestes ritmos. Primeiramente explicóuselles, apoiado mediante vídeos, a historia e desenvolvemento deste tipo de música, para logo seren eles mesmos os que compuxesen letras e buscasen ritmos mediante varias bases rítimicas propostas. O obradoiro foi impartido por un dos integrantes da formación galega talvez máis coñecida de todas no momento actual, “Dios que te crew”. Outro dos obradoiros desenvolvidos neste curso, certamente interesante, foi o de portugués, OPS, “O Português Simples”. Basicamente, tentouse facer nel unha aproximación desta lingua, extensa no mundo, ao estudantado galego. Isto é, tentouse darlles a entender a facilidade de se achegaren a dita lingua contando cos coñecementos previos xa adquiridos por medio do galego e, alén diso, a enorme proxección que se lles abre a partir do portugués, unha das linguas máis faladas do planeta. O último dos obradoiros, neste caso impartido por un importante deseñador gráfico galego, xuntou a alumnado de 2º e 3º. Así pois, e fornecido a través do Consorcio Editorial Galego, ofrecéusenos esta extraordinaria actividade que tanto calado ten, sobre todo, co enorme bum que está a atinxir entre a xente nova o debuxo manga xaponés. Para rematarmos, non podemos deixar de citar o traballo realizado ao longo do curso por medio da nosa radio escolar, “CataboisRadio”. Catalizadora das noticias acontecidas fóra e dentro do instituto, das músicas diversas, así como doutro tipo de inquietudes sociais e culturais, un curso máis estivo a realizar o seu importante cometido, cometido que axuda a afianzar, na medida en que lle é posíbel, o espallamento da lingua propia, do galego, a través das ondas.


Os que se van Aínda sendo conscientes das incertezas que xera decidir o tipo de estudos que escollerán ao rematar a ESO no noso Instituto, e que ademais aínda teñen tempo a decidir por onde van a orientar o seu futuro, preguntamos ao alumnado de 4º que profesión lles gustaría estar a exercer no ano 2021, é dicir, dentro de dez anos, e aquí están as súas respostas:

Adrián Rodríguez Carpinteiro

Alejandro Veiga Torneiro-Fresador

Cecilia Bastida Psicóloga

Cristian Fortuna Publicista

Francisco Castro Fisioterapeuta

Angel López Arquitecto

J. Artiuro García Mecánico

Fernando Mosquera Soldador

Hugo Fernández INEF

J. Ramón Fraga Avogado

Iago Torres Profesor debuxo


J. Manuel Fernández Futbolista

Pablo Parra Bombeiro

Julio Castro Informático

Lidia Monteiro Perruqueira

Patricia Bellón Perruqueira

Rocio Medín Perruqueira

Sergio Martín Médico

Xerezade Prieto Médica

Noa Fernández Psicóloga

Salomé Monteiro Perruqueira

Brian Jaramillo Mecánico


3º Premio do III Certame de relato curto en galego de Coca-Cola Aquel día non me sentía moi ben. Non son experta en enfermidades, pero cría que tiña algo de febre. Mamá sempre dicía que se tes febre non podes traballar, así que non ía axudar a meu pai. Estaba algo cansa de ter que axudalo todos os días a limpar as cortes e darlles de comer ás vacas.  Marta, érgueta xa! Son as seis!  Hoxe non vou a axudarche, papá  Que? Sentía ter que dicirlle isto, estaba xa algo vello, notábase nos seus ollos, xa non brillaban coma antes, non dende que mamá morreu. Cada día custáballe máis erguerse e facer as cousas, e os traballos do campo non son relaxados. Eu sempre lle dixen que era mellor ir á cidade e buscar un traballo alí, de albanel ou algo así, que a el dábanselle moi ben as choiadas. Fixera as cortes dos cabalos e os alpendres cando era mozo e aínda estaban como o primeiro día.  Papá, teño febre, non me atopo ben, síntoo.  Está ben, queda aí. Vino saír pola porta do meu cuarto, preocupado e canso. Víao máis canso que nunca. Levanteime por unha cunca de leite, a cociña estaba feita un desastre, todo desordenado e tirado, os pratos sen lavar... Aínda non nos acostumabamos; antes mamá limpaba a casa e ocupábase dos labores, papá coidaba o campo e os animais e eu ía á escola. Era todo máis sinxelo. Mirei pola fiestra, papá estaba na horta plantando as patacas, sempre o facía con el, era o que máis me gustaba. Subir ás súas costas e imaxinar que era un xigante e que as patacas eran sementes máxicas. Xogabamos aos príncipes e ás princesas, sempre lle mandaba facer de dragón, dábaselle moi ben, sobre todo cando berraba cunha potente voz “voute comer!” E cambiaba a voz e o volume poñendo unha máis doce e suave que dicía “non te preocupes, princesa, o teu príncipe está aquí para salvarte”. Sen dúbida ningunha eses foron os mellores momentos que pasei con el. Agora estabamos moi distanciados, cada vez que me enfadaba con el íame á fraga, soa, correndo para non ter que velo. Sempre lle botaba a culpa de todo o malo que me sucedía. Creo que a maioría das veces non o merecía. Eu voltaba horas despois e desculpábame. Ao principio botábame unhas charlas longuísimas que me facían sentir moi mal, pero ultimamente creo que xa non tiña forzas nin ánimos para berrarme. Xa nunca me dicía nada, eu ao principio aproveitábame del, pero despois comprendín que non era por min, non era que me ignorase, que me condiderase un caso perdido, era el o que estaba mal. Canso de vivir sen o amor de miña nai. Eu tamén estaba igual, aínda que el non o comprendese, eu tamén estaba desexando ir con ela e vivir todo o que nunca puidemos vivir en vida, dicirlle canto a quería e nunca pelexarme con ela e dicirlle que a odiaba. Fun para o meu cuarto e puxen o traxe de traballar, collín o sacho e fun para a horta.  Que fas aquí, filla?.  Véñoche axudar, creo que me portei moi mal contigo, desculpa por todas as cousas que che dixen, ti non tes culpa de que mamá non estea aquí. Perdoa. Quérote, e non cometerei o mesmo erro que cometín con mamá. Só te teño a ti e non quero que desaparezas.


CLASES DE CAPOEIRA NO I.E.S. CATABOIS No mes de febreiro pasou un par de semanas polo noso centro Luís Pedro de Souza, coñecido na Capoeira como Instrutor Raça, para dar unha clase de iniciación a esta arte marcial brasileira a cada un dos grupos no horario de clases de E.F. Aínda que algún que outro tiña un pouco de reparo (“será difícil?....serei capaz”?) ó final a inmensa maioría disfrutou da experiencia e incluso houbo peticións para continuar coas clases. Este curso non puido ser, pero prometemos que o ano próximo traeremos de novo a Raça e faremos algunha clase máis dentro da materia de E.F. Para aqueles que non saibades o que é a Capoeira (…loita?, danza?...) explicaremos que é unha arte marcial brasileira de orixe africano, desenrolada polos antigos escravos negros nas plantacións brasileiras, que, ante a prohibición lóxica de adestrar para a loita, disimulaban a sua práctica finxindo facer unicamente unha danza acompañada polos instrumentos tradicionais de percusión africanos. Así foi como creceu e se desenrolou, na clandestinidade, pero hoxe en día é unha riqueza cultural do Brasil estendida polo mundo e practicada por millóns de persoas. É dinámica, divertida, completa como exercicio e nunca deixas de aprender. Dende o departamento de E.F. recomendamos a sua práctica para todas as idades, pero especialmente para a xente da vosa, alumnos e alumnas do instituto, como modo de ter unha vida máis activa e saudable. E para ilustrar o tema, aí deixamos unhas fotos nas que se vos ve traballando e ben guapos!


Ginkana Polar: Neste curso, algúns de nós, os alumnos, tivemos a sorte de ser elixidos polos profesores,para representar ao noso instituto nunha Ginkana Polar realizada por Carlos Caraglia en Ferrol,os alumnos elixidos foron:Lucía Dopico Díaz (3ºA), Xerezade Ansedes López (3ºA), Sara Fanego Vilar (3ºA),Carlos Martinez Nuñez (3ºA), Julio Castro Fernández (4ºA), Francisco Castro Sequeiro (4ºA), Hugo Fernández Veiga (4ºA) e Ángel López López (4ºA). A proba consistía en vivir una experiencia e coñecer a xente nova, mentres imitabamos que estabamos nos polos, chegamos ao punto de encontro (Praza de España) un sábado de noite, montamos as tendas de campaña, e durmimos todos alí, xunto con máis xente doutros colexios, ao día seguinte tiñamos una serie de probas. Chegou a mañá seguinte, e almorzamos chocolate con churros, despois, tocábanos realizar a Ginkana, na proba tiñamos que dividir o grupo de concursantes en dous: os expedicionarios e os científicos:fomos os primeros de todos os institutos, na proba, os científicos tivemos primeiro que atravesar unha serie de obstáculos cunha especie de esquís e tirando dun trineo, despois, pasar subidos por una corda sen caer, a continuación atravesar por una ``tormenta de neve´´ e finalmente escalar o rocódromo. Mentres, os científicos tiveron que montar 4 tendas de expedición e entrar nunha casiña e facer uns cambios para facela máis ecolóxica.Gañaría o colexio que fixese en menor tempo todo o percorrido, nós, non gañamos, creo recordar que quedamos cuartos, pero iso si, a experiencia e o ben que o pasamos non nolo quita ninguén. Lucía. 3º ESO


CONCURSO PORTADA REVISTA A continuacĂ­on publicamos as portadas presentadas ao concurso.


Os nomes que aparecen aoredor do libro son escritores galegos que foron homenaxeados no Día das Letras Galegas. Lois Pereiro é homenaxeado no 2011 e o poema que hai na parte dereita é o poema co que ll o dedicaron. Gimena Idiart Vieira 3º ESO


2º Premio de la 51 Edición del Concurso de Relato Corto en Castellano de Coca-Cola OCULTARSE Juan Marcos Pérez Ríos era un hombre taciturno e introvertido. Tenía un inmenso miedo de que alguien supiera cómo era en realidad porque así podrían hacerle daño. Estaba tan obsesionado con esa idea que ni él mismo sabía cómo era realmente, y era tan inmenso su miedo que cuando se miraba al espejo, a un charco o a un lago, se veía de espaldas para ocultarse a sí mismo su rostro, para ocultarse cómo era. De niño se había podido ver el rostro pero a medida que su miedo crecía iba ocultándose cada vez a más personas, hasta ocultarse a sí mismo. Y aunque en su niñez había conseguido verse el rostro al mirarse a un espejo, en sus recuerdos aparecía siempre de espaldas. A sus ojos y a los de los demás en su corazón no había ningún sentimiento, pues si lo había, este era rápidamente ocultado hasta para el propio Juan. Estaba siempre solo y no le importaba, o no sabía que le importase. Una mañana de verano había visto a unos niños jugar en la playa. Había uno de ellos que estaba solo, alejado de los demás y en su rostro no se percibía ninguna emoción. Aquella imagen le afectó de un modo especial. Cuando miró al mar percibió un rostro en el agua. Lo miró atemorizado, y con un gran esfuerzo consiguió que de nuevo estuviera de espaldas. Nadie debía conocerlo, pues dejarse ver era una debilidad. Aquello no volvería a pasar.


Y sin embargo pasó. En los días que siguieron a esa mañana volvió a verse de frente. Al principio las apariciones de su rostro eran esporádica, pero a medida que aumentaba su congoja aquel rostro aparecía más a menudo, pues su miedo iba desnudando su alma. Se encerró en su casa y ya no salía de ella por miedo a verse de frente en una gota de lluvia o en un cristal. Quitó todos sus espejos de su casa, y cuando bebía procuraba hacerlo con los ojos cerrados para no ver su reflejo en el agua. Aunque él no pudiera verlo, su aspecto era cada vez más demacrado y su mirada transmitía una terrible congoja. A pesar de que intentaba evitarlo, siempre había algo en lo que se reflejaba su imagen. Un día ya no pudo más y rompió a llorar. Entonces, en el cristal de la ventana vio, a través de las lágrimas, un rostro que lloraba desconsoladamente. Se fijo en sus ojos llorosos y castaños, en su nariz recta y en sus labios finos. Tenía rasgos angulosos y un aspecto desolador. Aun así, Juan dirigió su mano al espejo para tocar aquel rostro. Entonces sonrió, y la imagen del espejo secundó su sonrisa. Había descubierto lo bello que era conocer a alguien, que lo conocieran y conocerse a sí mismo. Desde entonces Juan Marcos Pérez Rios ya no se oculta ni de sí mismo ni de los demás, y afronta sus problemas dando la cara y sin rehuir de ellos. Y aunque en un pasado se había visto de espaldas en el espejo, en sus recuerdos siempre está de frente. Pablo Torres París


EXCURSIÓN A CAMBRE. Fomos ata Cambre en autobús, que nos deixou moi preto da Igrexa de Santa María de Cambre. Nese momento soaron as campás, e chamoume a atención que as campás da igrexa non se movían, polo que me dei conta de que o son o producía outra cousa. Por desgraza o día era chuvioso e apenas puidemos mirar o exterior da igrexa, polo que entramos nela. O guía que nos acompañaba explicounos moitas cousas, como que o rosetón da igrexa representaba o ollo de Deus, que os capiteis estaban destinados a ensinar, xa que a maioría da xente non sabía ler, que era unha igrexa moi similar á catedral de Santiago… Tivo especial atención coa Hidria de Xerusalén, unha sorte de cáliz enorme e de pedra que segundo a lenda trouxeron os cruzados da cidade á que debe o nome. Tamén nos contou que a xente raspaba do interior do cáliz para obter uns pos que mesturaban coa auga e bebían, xa que crían que tiña propiedades curativas. Despois de visitar a igrexa fixemos unha pequena pausa para comer e dirixímonos a un pequeno museo, o cal contiña a vila romana. Esta atopábase en moi mal estado e practicamente só se conservaban o baño e as latrinas. O guía explicounos varias cousas, como que os romanos pintaban motivos de peixes e outros animais mariños para que reflectisen na auga, ou que as latrinas eran compartidas. Despois diso fomos a Villa Florentina, casa onde residira Wenceslao Fernández Flórez. Dividímonos en dous grupos e visitamos a casa, onde nos explicaron cousas sobre o escritor, puxéronnos un vídeo (un fragmento de “O bosque animado”) e fomos a unha sala onde se atopaban uns bonecos antigos. Tras isto, fomos de volta ao instituto. Pablo Torres París.


“O QUETIQUEIRAS” NO IES DE CATABOIS

O director e dous actores do grupo de teatro “OQUETIQUEIRAS” estivo no noso Club de Lectura de adultos para falar da obra “LAS HERMANAS RECALDE”, que estrearon no Teatro Jofre de Ferrol. Esta obra é unha adaptación da novela de Torrente Ballester, “LA BODA DE CHON RECALDE” que foi unha das lecturas do Club este curso.


ACTIVIDADES DA BIBLIOTECA CURSO 2010-2011 Un ano máis, na biblioteca realizáronse as actividades tradicionais : o Concurso, os Clubs de Lectura, a Hora de Ler, o Blog , os trípticos e, por suposto, o Día do Libro. Este ano foi especial porque celebramos o noso décimo aniversario e, con ese motivo elaboramos un DVD sobre a nosa historia que xa coñecedes todos, pois foi presentado ao remate do festival do Día do Libro. O CONCURSO: Entre xaneiro e maio desenvolveuse o Concurso, esta vez coa temática da novela negra e policíaca. Noa Fernández Horjales retocou a nosa mascota e converteuna nun detective Algúns de vós abandonastes na metade do camiño pero permaneceron os más valentes, cinco grupos que acadaron as seguintes puntuacións: DNAS ……………………………… 54 puntos - LAJ ………………………………….31 puntos - LOS PUNKIES…………………… 29 puntos - FINAS………………………………..28 puntos - EL EQUIPO A……………………….23 puntos Parabéns a DNAS! . Esperamos que vos animedes para o ano que vén!


O CLUB DE LECTURA XUVENIL Este ano participaron 12 alumnos e alumnas neste Club de Lectura que se reúne no segundo recreo dos venres. Esperamos que sigades amosando este interés pola lectura que vos enriquece tanto cultural como persoalmente. Gustaríamos contar con moita máis xente o curso próximo. Animádevos a ler. Notaredes a diferenza. Os membros do Club suxírenvos estas lecturas que eles fixeron e comentaron este ano. Aí van: -UN PUENTE HACIA TERABITHIA- K. PATERSON -CRÓNICA DE UNA MUERTE ANUNCIADA- G. GARCÍA MÁRQUEZ -EL FANTASMA DE CANTERVILLE- O. WILDE -O CLAN DA LOBA- M. CARANZA -MI FAMILIA Y OTROS ANIMALES- G. DURRELL -OTRA VUELTA DE TUERCA- H. JAMES -EL SEÑOR DE LAS MOSCAS- W. GOLDWING -RELATOS DE PATRICIA HIGHTSMITH


CLUB DE LECTURA DE ADULTOS Tamén este Club funcionou con 12 membros este ano. Agradecemos aos membros do Club a súa participación e o seu interese e felícitámolos/as polo seu bo traballo. Queremos animar desde esta revista a todos os membros da comunidade educativa, de asociacións, veciños e calquera adulto que teña interese pola lectura. Aquí atopará o que busca. Os integrantes do Club fixeron este ano as seguintes lecturas, que lles recomendan a todos: -LA BODA DE CHON RECALDE G. TORRENTE BALLESTER -FARENHEIT 451 R. BRADBURY -LA RATONERA AGATHA CHRISTIE -CRÓNICA DE UNA MUERTE ANUNCIADA G. GARCÍA MÁRQUEZ -MISERICORDIA- B. PÉREZ GALDÓS -LA PIEDRA LUNAR- W. COLLINS -UN GRITO DE AMOR DESDE EL CENTRO DEL MUNDO- K. KATAYAMA -LA CASA VERDE- M. VARGAS LLOSA -EL RUMOR DEL OLEAJE- Y. MISHIMA -EL TÚNEL E. SÁBATO

A HORA DE LER: Por segundo ano consecutivo realizamos esta actividade que pretende inculcar aos nosos alumnos o gusto pola lectura. Cada trimestre, durante seis semanas lemos vinte minutos e, segundo a enquisa que cubristes 104 alumnos, pensades que foi beneficiosa o 77% e estades a favor de repetila o 85%. Tamén o profesorado fixo a súa valoración e o 88% considerouna beneficiosa e está a favor de repetila no vindeiro curso.


RELACIÓN DE PREMIADOS NO CONCURSO LITERARIO

PREMIOS MARCAPÁXINAS 1º- Nuria Tizón 2º- Fernando García Graña 3º- Alicia Malde García

PREMIOS CARTEIS 1º- Desiree López Prieto, Sara Vellón Caneiro,Naya Vidal Rodriguez. 2º- Irene Regueira , Santiago Rodriguez

PREMIOS POEMAS 1º- Pablo Torres París. 2º- Pablo Monteiro Jiménez

PREMIOS DE NARRATIVA 1º-Miguel Ausín Neira.

ACCÉSITS POR PARTICIPAR Juan Pena, Iván Maday, Juan Gabriel, Kevin, Iván Castro y Aida (1º A). Dilcia, Saúl, Nerea, Mario y Fátima (1º B). Fernando, Nerea y Alberto (2º A). Estefanía e Inés (2º B).


PRESENTACIÓN DVD Este curso a Biblioteca de Catabois cumpriu 10 anos e pensamos en facer un traballo que recollese, polo menos, o máis importante deste período e que quedase como referencia para o futuro. Esta idea tomou forma nun vídeo que titulamos “CATABOISBIBLIO, DEZ ANOS DE LECTURAS E MOITO MÁIS” e que presentamos aos alumnos e profesores ao remate do festival do “Día do Libro”. Este documento é o froito dun traballo en equipo. Non é perfecto porque aquí non contamos cos especialistas e os medios axeitados, pero detrás hai moito traballo e moita colaboración que, ao fin e á cabo, é o que fai que as cousas sexan entrañables. Nós pretendemos que este vídeo quede como parte da memoria deste instituto e como exemplo a imitar e superar no futuro. Aquí están contidos dez anos da historia de Cataboisbiblio, da que todos nós somos protagonistas.


CELEBRACIÓN DA SEMANA DO LIBRO NO IES “CATABOIS” Entre os días 26 e 29 de Abril celebrouse no IES “Catabois” a Semana do Libro con diversos actos. Este ano a celebración conxugou o tema da novela policíaca e negra coa homenaxe a catro importantes escritores que este ano foron protagonistas por diversas circunstancias: . Xosé Neira Vilas polo 50 aniversario da publicación de” Memorias dun Neno Labrego”. . Ricardo Carvalho Calero polo centenario do seu nacemento. . Álvaro Cunqueiro polo centenario do seu nacemento e o trinta aniversario da súa morte. . Ana Mª Matute por ser a escritora galardoada co Premio Cervantes 2011. Como representante da novela policíaca eliximos a Alicia Giménez Bartlett, Premio Nadal polo seu libro “Donde nadie te encuentre”. A partir do día 26, no corredor central, instalouse unha exposición de libros e obxectos diversos, relacionados coa novela negra e policíaca, que é o eixe temático en torno ao que se traballa este curso nas diversas actividades da biblioteca. Tamén estiveron expostos os traballos do concurso literario. O xoves 28, ás 12 da mañá, recibimos ao cantautor César Morán, que é catedrático de Lingua e Literatra Galega no IES Agra do Orzán e profesor asociado da Universidade de A Coruña. Combinou desde moi novo as tarefas docentes, musicais e literarias . É un gran coñecedor de Álvaro Cunqueiro, polo que neste ano resulta especialmente relevante o seu traballo. O venres 29 será o alumnado o protagonista da celebración. A partir das 12 da mañá contaremos coas seguintes actividades: -Presentación dun power point sobre Neira Vilas, realizado polo alumnado de 4º curso. -Power point “Os Tumbos” de 3ºDC sobre un relato de Ricardo Carvalho Calero. -Vídeo sobre Ricardo Carvalho Calero, do alumnado de 3ºA, titulado “O Lar de Clara” -Representación de “El caso del libro perdido”, a cargo do alumnado de 1ºA. -“La Rama Seca” de Ana Mª Matute. Conto lido a varias voces por 2ºA. A continuación, entregáronse os premios do Concurso Literario. Como broche final, presentouse ao profesorado e ao alumnado o vídeo sobre a historia da biblioteca do IES, elaborado polo equipo con motivo do X aniversario da súa posta en funcionamento. Desde o IES Catabois ¡felices lecturas!


ACTIVIDADES LINGUA CASTELÁ

Cartel de conmemoración de los diez años de la biblioteca que recuerda diversas actividades que se vienen celebrando este curso y que tuvieron como colofón el concierto del cantautor César Morán, que presentó oficiosamente su último disco dedicado a Álvaro Cunqueiro y que el departamento de lengua quiso dedicar con mucho cariño a la escritora Ana Maria Matute y a la profesora María Millán que se despide de nosotros este año.


El club de los poetas vivos organizó este año un concurso de poesía japonesa, un concurso de “haikus”. El haiku es semejante a la copla española en su estructura y su brevedad. Permite al alumno redactar un mensaje breve y poético con diversas combinaciones de diecisiete sílabas. Desde el departamento de lengua os animamos a participar y crear vuestros propios haikus.


Carteles de promoción del concurso “Postales de amor en primavera” organizado por del Departamento de lengua castellana para promover la escritura de textos breves en prosa. El concurso estuvo inspirado en el magnífico relato de la editorial Edelvives con el título “Te quiero un montón” de Alain Serres y Olivier Tallec, una historia de amor que da la vuelta al mundo… Os animamos a que escribáis más postales y cartas tradicionales, perfectamente compatibles con los correos electrónicos.


ACTIVIDADES DE PLÁSTICA

Taller de máscaras STOP MOTION No momento de realizar esta revista un grupo de alumnos de 3º da ESO están a realizar unha pelicula animada de bonecos de plastilina. Están esforzándose moito. Se todo sae ben, a película mandarase ao festival de cine de Ourense. En fín “probaremos” a ver se teñen sorte.


ACTIVIDADES NA NATUREZA Todos os anos ao final de curso, todo o centro facemos unha actividade na natureza. O lugar elixido é Lagares, concello de Monfero, en pleno corazón das Fragas do Eume. Combinamos dúas actividades, sendeirismo e kaiak polo río Eume. Ao peche desta revista nunca chega ningunha reportaxe desta actividade, polo que, a continuación podedes ver unhas fotos d outros anos.


ÍNDICE LIMIAR .............................................................................................1 FOTOS CURSOS...............................................................................2-7 ENTREVISTA A ADRIÁN ................................................................8 RUMBO A SANTIAGO.....................................................................9-10 ENTREVISTA A KEVIN ...................................................................11 PREMIO CORAL POLIFÓNICA BETANZOS .................................12-14 ENCONTROS MUSICAIS................................................................15 EXCURSIÓN Á NEVE......................................................................16-17 ENTREVISTA AUXILIAR DE CONVERSA....................................18-19 ACTIVIDADES GALEGO E ENL ....................................................20-23 OS QUE SE VAN................................................................................24-25 PREMIO COCA-COLA GALEGO....................................................26 CAPOEIRA........................................................................................27 VIAXE POLAR .................................................................................28 CONCURSO PORTADA REVISTA..................................................29-30 CONCURSO COCA-COLA CASTELÁ ...........................................31-32 VIAXE A CAMBRE...........................................................................33 ACTIVIDADES BIBLIOTECA L. CASTELÁ.................................34-45 ACTIVIDADES PLÁSTICA .............................................................46 ACTIVIDADES NA NATUREZA.....................................................47


CONSELLERÍA DE EDUCACIÓN E ORDENACIÓN UNIVERSITARIA I.E.S. de CATABOIS Estr. de Catabois, s/n. 15405 Ferrol (A Coruña) Telf./Fax: 981 31 46 54 E-mail: ies.catabois@edu.xunta.es

Lembranzas 2010-2011  
Lembranzas 2010-2011  

Revista IES Catabois 2010-2011

Advertisement