Issuu on Google+

คนชอบเที่ยว อัยย วีรานุกูล

รายการคนชอบเที่ยว ทุกวันศุกร์ เวลา 14.00-16.00 น. ทางวิทยุครอบครัวข่าว ส.ทร. FM106 MHz

เดือนพิเศษ... ของพิเศษ... และ

คนพิเศษ เมื่อถึงเดือนสิงหาคมของทุกปี มักจะมีอะไรพิเศษๆ เกิดขึ้นทุกครั้ง ไม่ว่าจะเป็น...วันหยุดยาวพิเศษ...มีรายการ ทีวีที่จัดเป็นพิเศษ....ร้านอาหารต่างๆ ก็ลดราคาพิเศษเพื่อลูกๆ พาคุณแม่มาทาน...ดอกมะลิ..แพงเป็นพิเศษ! และเป็นโอกาสพิเศษที่ลูกๆ จะได้ ใช้เวลาอยู่กับคุณแม่ ให้นานกว่าวันอื่นๆ อีกสักหน่อย (เพราะวันธรรมดาที่ ไม่พเิ ศษ ก็ต้องเร่งรีบในการทำงาน...เราเข้าใจ...จึงจัดวันพิเศษๆ แบบนี้ ให้ ไง...) หลายครอบครัวก็พาคุณแม่ไปเที่ยว ที่ต่างๆ ตามกำลังของแต่ละคน... สำหรับ ครอบครัวของอัยย เดือนสิงหาคมนี้พิเศษ มากกว่า... เพราะนอกจากเป็นวันแม่แห่งชาติ แล้ว..ยังเป็นวันเกิดของคุณแม่อัยย และ แถมเป็นเดือนแห่งความรักที่คุณพ่อคุณแม่ ตัดสินใจแต่งงานและใช้ชีวิตอยู่ร่วมกันอีก ด้วย...( โอววววว...อะไรจะพิเศษ.. ขนาดนี.้ ..) จึงเป็นวันที่ลูกๆ ทุกคนจะรวมตัวกันแล้ว ทานข้าวร่วมกัน เดินเที่ยวเล่นแล้วแต่คุณ แม่จะเลือกว่าจะไปไหน พวกเราก็จะพาไป ส่วนใหญ่คุณแม่มักจะชอบไปเดินตลาด ไล่ไปตั้งแต่ เยาวราช บางลำพู ตลาดน้ำ ตลาดสดไม่สดแม่ก็ไปหมด... เนื่องจากคุณแม่ของอัยยเป็นคนชอบ ทำอาหาร ของขวัญวันเกิดปีนี้จึงเป็นการ 46 |

106 Magazine

ต่อเติมบ้านขยายครัวให้ เพื่อแม่จะได้ ทำครัวได้สนุกและถนัดมือมากขึ้น (ผลจาก ความสนุกของแม่ คือ อัยยและน้องสาวได้ อิ่มท้องกับของอร่อยนั่นเอง...เอ๊ะ... นี่มัน ของขวัญแม่ หรือว่าเป็นแผนอิ่มอร่อยของ ลูกกันแน่!!!) พอขยายครัวปุ๊บสิ่งที่ตามมา ก็คือ ข้าวของรกเต็มบ้านไปหมด!!! (แม้ว่า พวกเราจะพยายามช่วยกันเก็บเท่าไหร่ ก็ตาม) เนื่องจากข้าวของของพ่อกับแม่ที่ ย้ายมาจากบ้านเก่า เยอะมาก ไม่ว่าจะ เป็นหม้อ กระทะ ตะหลิว ถ้วย ชาม จาน แก้วน้ำ กระติกน้ำ ตระกร้า กล่อง โต๊ะ เก้าอี้ ตั่ง เตียงไม้ ฯลฯ โอ๊ยยยยยยยยย ทำไมเยอะขนาดนี้...เอาไปบริจาคบ้างดีมั๊ย คะเนี่ย...เสียงบ่นจากลูกๆ ก็ออกมาเป็น ระยะ พ่อกับแม่ก็พยายามตัดใจคัดของที่ คิดว่าไม่จำเป็นแล้วออกไปบริจาค... ก็ยัง


เยอะอยู่ดี...เฮ้อ...เก็บไม่ชนะซักที เริ่ม ท้อใจ..มีโต๊ะนักเรียน ABC เป็นโต๊ะเหล็ก ของเด็กไว้นั่งเขียนหนังสือ อัยยแอบเอาไป ทิ้งหลายที คุณพ่อก็ตามไปเก็บกลับเข้า บ้านทุกที, ขันเงินที่ดำปี๋ แม่ก็ยังเก็บไว้ อีก...ล่าสุดพี่ชายแอบเอาผ้าห่มเก่าและ ขาด สีคล้ำๆ ที่แม่ชอบเอามาวางไว้บน ที่นอน บางทีก็เอามาห่มนอนด้วย...เอาไป แอบเก็บไว้พร้อมรอจะทิ้ง...และยังมีอีก หลายสิ่งที่อยู่ในบ้านและดูไม่เข้าพวกเลย กับบ้าน (ที่ออกจะโมเดิร์น..เหรอ??) เพราะ ความตั้งใจของอัยยกับน้องสาวในการแต่ง บ้านต้องการให้โล่ง โปร่ง และดูโมเดิร์นซะ หน่อย กลายเป็นพิพิธภัณฑ์ไปซะแล้ว... ก็พยายามช่วยกันจัดโน่น วางนี่ ให้มันเข้า ที่ดีที่สุด เพื่อให้ทันวันทำบุญวันเกิดของ แม่...(จะทันมั๊ยเนี่ย..ของเยอะซะขนาดนี้...) แล้วพวกเราก็เพิ่งรู้ว่า...โต๊ะ ABC ที่พ่อ หวงนักหนา เป็นโต๊ะแรกที่พ่อกับแม่ซื้อให้ น้องสาวคนสุดท้อง (ตอนนี้เรียนจบ มหาวิทยาลัยนานแล้ว) ไว้หดั เขียนหนังสือ... น้องเลยเอาเก็บไว้ในห้องนอน ใช้เป็นโต๊ะ Note Book ไว้ทำงาน เล็กๆ น่ารัก ประหยัด เนื้อที่ดี, ขันเงินดำปี๋ที่ตอนนี้คุณพ่อขัดซะ ขาวจั๊วะ แม่บอกว่าเป็นขันที่อัยยได้รับ รางวัลจากการประกวดนางนพมาศ เมื่อ ตอนเด็กๆ (ซึง่ เราลืมไปแล้ว..แต่..แม่จำได้ดี )... ที่จี๊ดดดดสุดๆ ก็คือ..ผ้าห่มเก่าๆ ของแม่ ผืนนัน้ ทีพ่ ช่ี ายเรียกว่า...ผ้าขีร้ ว้ิ ...แม่บอกว่า... ผ้าขี้ริ้วผืนนั้น มันเป็นผ้าห่มผืนที่ใช้ห่มพวก เราตั้งแต่เด็ก แม่เก็บไว้นอนดมทุกวัน เพราะว่ามันมีกลิ่นของลูกทุกคนอยู่... แม่นอนดม นอนกอดทุกคืน เหมือนเด็กที่ ติดหมอนเน่าๆ นั่นเอง...(ขอปาดน้ำตาก่อน นะคะ...) โชคดีที่พี่ชายยังไม่ทันได้ทง้ิ ไป... ถ้วย จาน ชาม แก้วน้ำ กระติกน้ำ ก็เป็น ของขวัญวันทีพ่ อ่ กับแม่แต่งงาน... กล่อง หลายใบที่ดูเกะกะพอเปิดมาก็มีแต่รูป

ของพวกเราตั้งแต่เด็กจนโต ซึ่งบางรูปเรา ดูแล้วยังนึกไม่ออกเลยว่าไปถ่ายกันทีไ่ หน แต่แม่สามารถเล่าเรื่องราวได้ทุกรูป.... หม้อ กระทะ ตะหลิว...เป็นอุปกรณ์ทำมา หากินด้วยความสุจริตที่ใช้เลี้ยงพวกเรามา จนโต จนเรียนจบ... ส่วนเตียงไม้เก่าๆ เป็นเตียงของคุณตา ที่อัยยและน้องมักชอบนอนกลิ้งเล่นบนนั้น เสมอ...แม่บอกว่า ข้าวของเหล่านี้มีเรื่อง ราวของครอบครัว ตัดใจทิ้งเรื่องราวไป หลายชิ้น หลายเรื่องแล้วนะ...ที่เหลือ ทั้งหมดนี้...ตัดใจไม่ได้จริงๆ...โอเค...ยอม แล้ว...ไม่ได้ยอมเพราะรำคาญหรือขี้เกียจ เถียงนะคะ...แต่ยอมเพราะ...ทุกชิ้นที่อยู่มัน พิเศษจริงๆ (ยังมีอีกหลายชิ้นที่ไม่ได้พูด ถึง...นะเนี่ยยย...) พอได้รู้ถึงเรื่องราวของทั้งหมดในบ้าน ก็ทำให้รู้สึกว่า บ้านหลังนี้มีชีวิต มีความ อบอุ่น มีทุกสิ่งที่มีความหมาย ถึงแม้ว่า ข้างนอกจะต้องเจอกับความวุน่ วาย พอกลับ มาบ้านก็รู้สึกสบายและอบอุ่น...

บ้านหลังนี้มีชีวิต มีความอบอุ่น มีทุกสิ่งที่มีความหมาย ถึงแม้ว่า ข้างนอกจะต้องเจอกับความ วุ่นวาย พอกลับมาบ้านก็รู้สึก สบายและอบอุ่น... ด้วยความทีส่ งั คมเปลีย่ นแปลงไปอย่าง รวดเร็ว มีววิ ฒ ั นาการใหม่ๆ เกิดขึน้ มากมาย... หลายคนจึงชอบออกไปค้นหาสิง่ พิเศษๆ นอกบ้าน เดินทางไปทั่วโลก เพื่อพบเจอ กับสิ่งของต่างๆ ที่น่าตื่นเต้น น่าประทับใจ บางคนชอบเที่ยวไปในสถานที่ๆ มีเรื่องราว เช่นพิพิธภัณฑ์ เมืองเก่า ตลาดย้อนยุค ต่างๆ... จนบางครั้งลืมไปว่า ที่บ้านของเรา ก็มีเรื่องราวที่น่าค้นหา น่าทะนุถนอม น่าจดจำเป็นพิเศษ โดยเฉพาะกับคน พิเศษ...แม่ ... อย่าลืมดูแลคนพิเศษของคุณอย่างดี นะคะ... อย่าพิเศษแค่เฉพาะเดือนพิเศษ เท่านั้น แต่มันควรจะพิเศษทุกเดือน พิเศษ ทุกวัน พิเศษทุกปี แค่กอดแม่ หอมแม่ก่อน ออกไปทำงานและกลับเข้าบ้านทุกครั้ง แล้วคุณจะพบว่าสิ่งพิเศษเกิดขึ้นกับ คุณตลอดเวลา....สวัสดีค่ะ

www.106familynews.com

| 47


เดือนพิเศษ... ของพิเศษ... และ คนพิเศษ