Page 26

01 2013

De topsporter vertelt

De topsporter vertelt

‘Never Ever Give Up!’ Ze wist al enkele jaren dat ze een van de kanshebsters was op een gouden medaille op de Paralympische Spelen van 2012, in Londen. Het werd uiteindelijk brons op de 100 meter schoolslag. Een prima prestatie dus. De Hoofddorpse Lisa den Braber is echter nog geen bekende Nederlander. “Ik kan nog over straat, zonder dat de mensen mij herkennen,” lacht ze. “Maar wat niet is, kan nog komen. Ik heb de focus intussen gericht op Rio de Janeiro 2016. Op het goud. En wie weet ben ik daarna dan wél die bekende Nederlander!”

Het credo ‘Never Ever Give Up’ geldt in ieder geval onmiskenbaar voor de 20-jarige zwemster, die op 2-jarige leeftijd haar beide onderbenen kwijtraakte door een meningcococensepsis (*). “Natuurlijk moet ik tevreden zijn met de bronzen plak van vorig jaar,” zegt Lisa. “Maar het meisje dat zilver won, had ik al vele malen eerder verslagen. Ik heb dus nog steeds het gevoel dat ik méér kan. In ieder geval een revanche. Daar zal ik me de komende jaren op richten. Dat noemen ze: leven als een topsporter. Want, alles staat uiteindelijk in het teken van dat moment in Brazilië, 2016.” Lisa erkent dat het niet altijd meevalt om alle opofferingen te doen om uiteindelijk die gouden doelstelling te behalen. “Maar ik weet waar ik het voor doe. Ik ben daarom professioneel bezig met mijn sport. Ik verbaas me overigens regelmatig over andere mensen – ook de validen! – die ook allerlei doelstellingen voor zichzelf hebben geformuleerd,

26

maar er eigenlijk niets voor willen doen. Op de één of andere manier wil men echter wél het beste resultaat. Maar dat moet dan gehaald worden door lui op de bank te blijven zitten. Dat snap ik niet. Niets gaat vanzelf in het leven. Het is altijd de boodschap die ik uitstraal. Waar ik ook ben.” Het potentiële goudhaantje – dat dit jaar ook tot Sporttopper werd verkozen – traint in Amersfoort. “Ik rij een paar keer per week op en neer; ik train wekelijks zo een 16 uur in het water. Daarnaast doe ik drie keer per week aan krachttraining. Verder doe ik aan landtraining; dat is vooral om de spieren sterker te maken.” Lisa kan helaas niet van de sport leven. “Dat is vrijwel onmogelijk. Ik ben daarom altijd op zoek naar sponsors voor financiële ondersteuning. In ruil daarvoor geef ik steeds vaker presentaties aan het bedrijfsleven. Ik vertel dan mijn verhaal. De boodschap is ook dáár helder: ‘Never Ever Give Up!’

Sport & Life 2013 Zomer editie  
Sport & Life 2013 Zomer editie  
Advertisement