Issuu on Google+

jaargang 2011-2012 nr. 4 juni

2011 . 2012

band tijdschrift voor school en gezin

DB Halle . school voor wetenschap en techniek . L enniksesteenweg 2 , 1500 Halle . tel 02-356 29 49 . fax 02-363 09 81 c e n t r u m l e r e n e n w e r k e n . L . Va n b e v e r e n s t r a a t 1 4 . 1 5 0 0 H a l l e . t e l 0 2 - 35 6 2 2 3 6 info@donboscohalle.be . www.donboscohalle.be . website DB Vlaanderen www.donbosco.be don bosco technisch instituut


1 ste graad C. Lecossois

2 de graad

N. Van Belle D. Van Lancker

3 graad de

A. Longin M. Christiaens

BSO

editoriaal en bezinning.. ............................. 3 algemene info . ........................................... 4 onderwijsaanbod . ...................................... 5 toneel .......................................................... 6 Drupa ........................................................... 7

S. De Laet

galabal . ..................................................... 8-9

CLW

Salesiaanse Spelen .................................10-11

H. Jamaels

1ste graad............................................... 12-21

BuSO

2de graad . ............................................. 22-27

E. Van Cauteren

eindredactie G. Torisaen

tekstverwerking en opmaak K. Vanden Elschen

2 redactieraad . inhoud

3de graad ............................................... 28-36 bso . ......................................................... 37-41 clw . ........................................................ 42-43 buso......................................................... 44-47


Een goed jaar Een kletsnatte lente doet veel mensen hunkeren naar zon en rust, naar verre stranden, naar exotische oorden. Het is tijd om te ontspannen en samen met het gezin verre einders op te zoeken en de banden met familie en vrienden aan te halen. Een schitterende tijd staat voor de deur! Ikzelf zal de koelte van de Noordzee opzoeken en genieten van die schat van een kleinkind die de natuur ons geschonken heeft! Dat zijn misschien de (enige) voordelen van ouder worden met name dat je tevreden bent met eenvoudige dingen en halsbrekende recordpogingen niet meer hoeven. Ik ben trouwens niet meer zo’n wereldreiziger en wentel mij in de woorden van een eminent filosoof die stelde dat men steeds op reis gaat naar zichzelf. Stof tot nadenken! Nieuw leven doet een mens even stilstaan bij wat geweest is en als ik dan terugblik op het voorbije schooljaar dan zeg ik met een warm gevoel: ‘Het was een goed jaar’. Heel wat keuzes die wij bij het begin van het schooljaar maakten, bleken een succes en de familiale sfeer van Don Bosco kreeg een nieuwe boost. Talrijke collega’s vermaakten zich op een schitterend personeelsfeest. Onze leerlingen genoten van schoolreizen, culturele uitstappen, een prachtig Feest van Don Bosco en zoveel andere topmomenten. Een groep leerkrachten organiseerde zelfs spontaan een nooit gezien galabal waarvan u de foto’s nog kunt bewonderen op onze website. Mooi uitgedoste jonge mensen vierden feest zonder dat er enig probleem opdook. De afwezigen hadden zeker ongelijk. Hartverwarmend! Nieuw leven doet een mens ook nadenken over wat nog komen zal: Het volgende schooljaar zullen we (met enige vertraging) onze nieuwbouw inhuldigen. Het wordt een groots feest waarbij we de nadruk zullen leggen op onze eigen talenten. En die zijn erg talrijk! Onze afdelingen Elektriciteit, Elektronica, ICT en het Grafische verhuizen naar een nagelnieuw gebouw. Daardoor krijgen de eerste graad en het CLW meer ruimte. Er zal ook aan het BuSO gedacht worden want Don Bosco leerde ons aandacht te hebben voor àlle leerlingen. Daarnaast staat er nog heel wat op stapel. Het zou ons echter te ver leiden om al onze andere plannen nu al uit de doeken te doen. Nog even geduld! Geniet intussen van de lectuur in deze BAND, geniet van jullie welverdiende vakantie, geniet van mekaar, en laat mij, als een volleerde Buddha, glimlachen met in mijn achterhoofd de gedachte: Het was een zeer goed jaar! gilbert torisaen

zomerkleuren De zachte zomerkleuren, doen het dagelijkse leven opfleuren... Hoog in de lucht zacht blauw, een kleur waar ik van hou... Met een gouden bol die warmte straalt, wie weet waar ze de kracht vandaan haalt... Het frisse groen van de velden, waar we massa’s spelende kinderen telden... En tussen het blauw en groen de zachte kleuren van bloemen, een echte schoonheid... zo wil ik het noemen... De zachte zomerse kleuren, doen echt wel de wereld opfleuren...

editoriaal . bezinning 3


inschrijvingen TECHNISCH INSTITUUT

van 02 juli tot en met 14 juli 2012 van 17 augustus tot en met 31 augustus 2012 van 9u. tot 12u. en van 13.30u. tot 19.00u. (alle dagen, behalve zondag)

CENTRUM LEREN & WERKEN 2, 3, 4 en 5 juli en van 20 tot 31 augustus (uitgezonderd zondag) van 9u.tot 12 u. en van 13.30u. tot 17.30u. Om ingeschreven te worden in het CLW dien je volgende documenten mee te brengen: . identiteitskaart . eigen bankrekeningnummer (of dat van de ouders) . het laatste rapport . € 100 voorschot voor de schoolrekening / werkkledij . voor de afdelingen magazijnier, logistiek helper, verzorgende en begeleider in de kinderopvang: een medisch attest (dat kan men terugvinden op de website) Ontbreekt één van deze elementen dan moet je terugkomen vóór de inschrijving definitief is. Een schooltoelage is de financiële steun van de Vlaamse overheid om de kosten voor de school te helpen dragen. Een schooltoelage is ook bestemd voor de leerlingen in het secundair onderwijs. Of u een toelage krijgt, hangt in grote mate af van de samenstelling én het inkomen van het gezin. Als uw inkomen te hoog is, krijgt u geen toelage. Maar uit onderzoek blijkt dat heel wat ouders die recht hebben op een schooltoelage toch niet de aanvraag doen. Nochtans kan deze financiële steun een belangrijke hulp betekenen.

documenten? uw zoon of dochter kan ze in het leerlingensecretariaat van de school onmiddellijk krijgen.

meer info? www. studietoelagen.be gratis infonummer 1700 wim verdeyen , pedagogisch directeur

4 algemene info


algemene info 5


De huidige generatie leerlingen weet dit misschien niet (tenzij ze het van hun ouders hebben gehoord), maar Don Bosco Halle had jarenlang een ijzersterke reputatie voor hun lerarentoneel. Onder de begeesterende leiding van de vorig jaar overleden Fons De Neve speelden vele leraren de sterren van de planken. Na een toneelstilte van tien jaar werd vorig jaar opnieuw de toneelhandschoen opgenomen. Enkele leerkrachten waren bereid om het toneelleven op school opnieuw leven in te blazen. Ikzelf had het genoegen hen daarbij te mogen begeleiden als regisseur. Dat eerste jaar was er een van vallen en opstaan, maar toen het spreekwoordelijke doek opging was iedereen er klaar voor. De spelers en andere medewerkers hadden toen wel pas door wat voor een enorme aangehouden inspanning er moet worden geleverd alvorens een toneelproductie kan vertoond worden. Het applaus dat we toen mochten ontvangen van de honderden toeschouwers was een deugddoende ervaring. Dit jaar wilden we de lat wat hoger leggen: een komedie, jawel, maar eentje met een scherp randje. Men noemt dit al snel een tragikomedie of in het Engels een ‘happy tragedy’. Ik mocht samen met de cast aan de slag gaan met ‘Het geheugen van water’, een toneelstuk dat in het buitenland reeds vele prijzen wegkaapte. Er waren wel enkele valkuilen: het stuk gaat over een somber onderwerp. Drie zussen komen terug naar het ouderlijk huis

6 toneel

om hun moeder te begraven. Niet onmiddellijk een blij weerzien dus. Ook de dialogen zijn scherp en bijtend en niet altijd even vrolijk. Meer dan eens merkten de spelers op dat dit wel eens echt gebeurd zou kunnen zijn in één of andere familie. We moesten er dus voor zorgen dat de beladen scènes werden afgewisseld met een voldoende dosis luchtigheid. Daar zijn we, naar de mening van ons publiek, goed in geslaagd. Een tweede moeilijkheid waren de grote en moeilijke lappen tekst die in het hoofd geprent moesten worden. En dan zijn er nog de drukke agenda’s die plaats moeten maken voor de wekelijkse repetities. In september gingen we van start met één repetitie per week, na de kerstvakantie was de tekst gekend en repeteerden we tweemaal per week. In de krokusvakantie werd zelfs een volledige dag gerepeteerd. Elke bijeenkomst vond steeds plaats in een opperbeste en verdraagzame sfeer. Repeteren is één ding maar bij een toneelvoorstelling komt natuurlijk nog veel meer kijken: affiches, flyers en toegangskaarten moeten worden gemaakt en gedrukt, rekwisieten moeten worden bijeengezocht, het decor moet worden gebouwd, meubels moeten worden gezocht, muziek moet worden gevonden, een bar moet uitgerust worden, medewerkers werden aangesproken voor hulp tijdens de voorstellingen zelf (alles klaarzetten in de coulissen, de reservaties

opvolgen, tickets verkopen op de avond zelf, pinten tappen, …). Er is zelfs een heuse elektrische installatie bijgebouwd, mét domotica. En dat allemaal na de dagtaak. Gelukkig kunnen we rekenen op heel wat mensen en expertise. En dan is er nog de mogelijkheid om ieder kantoor en iedere werkplaats binnen te wandelen en onmiddellijk een antwoord te krijgen op iedere vraag. En als dan, op de voorstelling, het applaus losbarst, is dit een appreciatie die deugd doet! Niet alleen voor de spelers, maar voor het collectief dat ‘Speeltijd’ heet en voor alle mensen die voor en achter de schermen aan deze productie hebben meegewerkt. En dus: bedankt, allemaal, voor deze schitterende ervaring en… op naar een volgend toneeljaar! We nodigen jullie alvast uit op één van onze voorstellingen van ‘Speeltijd’ volgend jaar! Tot dan! Voor Speeltijd philippe hemelsoet


Drupa drup druk drukker drukst ‘Een mooi vertrek, een schitterend verblijf en een aangenaam wederkomen. Zo, dat was het dan! Kort en bondig en volledig naar waarheid samengevat.’

De elektronische snelweg zorgde voor een storm van reacties. Enkele Facebookberichtjes.

Jan en ik vonden het toneelstuk prachtig... Wat een acteurs, wat een decor, ... Als dit elk jaar zo in stijgende lijn blijft gaan... Wij reserveren alvast voor volgend jaar! An Lanckriet ... en ook langs deze weg..bedankt voor de fantastische avond.. heb tranen gelachen, billen gekletst en vooral genoten!! William Vanhooren ... nog es proficiat met ‘het geheugen...’! Louise Van den Brande Proficiat! Knappe presaties werden er neergezet gisteren, zeg! Kijk al uit naar de volgende editie! Woohooooow! Begga en Lotte Het toneel was echt super goed. Ik en mijn vrienden hebben er echt van genoten en hebben nog eens goed kunnen lachen. Proficiat aan alle acteurs voor de geweldige voorstelling en we komen de volgende jaren zeker terug. Nick Van Geel Ik vond het heel knap gedaan. Proficiat aan alle acteurs. Jullie mogen fier zijn. ‘t was gewoon af !!! Jean-Pierre Kemps Ik ben gisteren komen kijken en vond het super! Ideale mengeling van humor en tragiek! Aan al wie nog twijfelt: Gaaaaaaaaan!!!!! Els Dens Proficiat allemaal, wat een heerlijke toneelavond! Sofie Du Rang

Maar euh, wat hebben jullie dan zoal gedaan tijdens dat mooi, schitterend en aangenaam verblijf? Vertel het ons eens kort en bondig maar vergeet vooral het middenstuk niet.’ Wel… Daar stonden ze de 3 bussen klaar voor vertrek. En de leerlingen gelukkig ook. Na een leuke rit gaan we voor een wandeling en een picknick in een groot park gelegen aan de Rijn. Wat een mooi overzicht van de stad met haar verschillende bruggen. Daarna even Keulen verkennen met een kort bezoekje aan de Dom. Sommige leerlingen genieten van een terrasje anderen gaan even shoppen. Op naar de jeugdherberg. Is dit een jeugdherberg? De accommodatie was ‘Deutsche Gründlichkeit’ en de spaghetti ook. ’s Avonds is het bij de zachte temperatuurtjes leuk vertoeven op een terrasje. Onze gasten willen een pilsner en de meisjes een cocktail. De tweede dag Drupa. De megahallen geven een overweldigende indruk. De gasten weten niet wat hen overkomt. Waar moeten we naartoe? Ik waan me als een kind voor de vitrine van een snoepwinkeltje. Dit is Alice in freaky graficland. Overal waar we gaan, krijgen we een leuke salesmanager die vol energie zijn of haar uitleg doet. Ook als we vertellen dat we leerkrachten zijn is het enthousiasme groot. Mijn kennis en educatief materiaal groeit uit naar een totaal van 6kg en ik maar sleuren door de hallen. De volgende dag zijn we terug thuis. Pffff ik blijf thuis vanavond maar de leerlingen gaan fuiven op ons galabal. Het leven op Don Bosco bruist. evelyn caron

drupa 7


et galabal was een succes

De witte limousine voorgereden, de rode loper uitgerold, nagelnieuwe stiletto’s uit de doos gehaald, het maatpak strak op het lijf gegoten, die ene baljurk uit een lange rij gekozen, de juiste date (uit een lange rij?) uitgekozen, als Queen of the Prom uitverkoren, de juiste danspasjes ingeoefend, de juiste schuimkraag door een leerkracht fris getapt, de witte wijn in een blinkend glas geserveerd, de cava door de leerkrachten met de glimlach uitgeschonken, de ene vrolijk, de andere verliefd, nog een andere beschonken, op de juiste beat het delirium nabij, alle leerkrachten blij om zoveel moois, de leerlingen blij om zoveel unieks, de directie blij dat dit is kunnen gebeuren‌ En hoe?!!! De eerste editie van het Galabal was een succes!! De leerlingen zullen deze waardevolle herinnering hun gehele leven meedragen, de directie kan enkel fier zijn op hun school waar de chemie tussen leerlingen en leerkrachten werkt, de leerkrachten staan klaar om dit volgend jaar opnieuw te organiseren. lieven van de kerckhove


Don Bosco HALLE doet mee aan de Salesiaanse Spelen voor jongeren. Begin juli starten in Londen de Olympische Spelen. Binnen de Don Bosco gemeenschap hebben we iets gelijkaardigs. Daar zijn het de 22ste wereldspelen voor Salesiaanse jongeren. Don Bosco Halle neemt er deel aan met 2 voetbalploegen. De 22ste wereldspelen voor Salesiaanse jongeren gaan door in Krakau, Polen. Het doel van de wereldspelen is jongeren op een sportieve manier laten bijdragen aan fundamentele waarden zoals vrede, vriendschap, rechtvaardigheid, respect, solidariteit, fair play en liefde. Naast de sportieve uitdaging heeft gastland Polen ook een rijke geschiedenis en cultuur. Dit maakt van deze Spelen een sportieve maar ook unieke, leerrijke en onvergetelijke ervaring. Dit jaar neemt Don Bosco Halle voor de eerste maal deel aan deze Spelen. We hebben twee voetbalploegen ingeschreven in 2 leeftijdscategorieën. De tegenstanders zijn ondertussen bekend en niet van de minste. Met ploegen uit Bratislava, Zagreb, Genk, Madrid, Valencia, Essen en Krakau kunnen zij spelen tegen de toekomstige Messi’s en Ronaldo’s. Naast het sportieve luik staan ook uitstappen op het programma naar o.a. Auschwitz, het Sint Pietersplein en Krakau zelf. De leerlingen zijn al weken aan het oefenen om echte teamspelers te worden. Een paar enthousiaste leerkrachten hebben hun schouders onder dit project gezet. En al is de overwinning nog ver weg, dromen doen zij nu al.

10 Salesiaanse Spelen


Voetbalploegen van Don Bosco HALLE terug uit Krakau Don Bosco Halle nam met twee voetbalploegen deel aan de 22ste wereldspelen voor Salesiaanse jongeren in het Poolse Krakau. Na een busreis van bijna 20 uur zijn ze terug in hun thuishaven. Moe maar toch voldaan. Het doel van de wereldspelen is jongeren op een sportieve manier laten bijdragen aan fundamentele waarden zoals vrede, vriendschap, rechtvaardigheid, respect, solidariteit, fair play en liefde. Naast de sportieve uitdaging heeft gastland Polen ook een rijke geschiedenis en cultuur. Dit maakte van deze Spelen een sportieve maar ook unieke, leerrijke en onvergetelijke ervaring. Het senior team speelde 5 wedstrijden, waarvan zij er 3 wonnen. De tegenstand was zeker niet min: Houthalen, Woluwe, Madrid, Essen en Krakau. Zij haalden winst tegen Madrid en de wedstrijd om door te stoten naar de finale tegen Houthalen verloren ze nipt. Het junior team speelde ook 5 wedstrijden. Zij wonnen één wedstrijd en behaalden één gelijkspel. Zij kregen als tegenstanders ploegen uit Genk, Valencia, Niemcy, Houthalen en Zagreb. Zij wonnen tegen Houthalen en tijdens hun laatste wedstrijd tegen Zagreb hebben zij hemel en aarde verzet om Zagreb niet te laten winnen. Bij gelijkspel van Zagreb ging immers Genk naar de finale, een vol stadion met Belgen supporterde voor Halle. Vijf minuten voor het einde werd het 1 – 1. Deze stand hebben ze kunnen vasthouden, waarna er een bestorming van het veld volgde.

Salesiaanse Spelen 11


N tr

Voor ons heeft Brussel geen geheimen meer!

Een ervaren gids leidt ons rond.

12 1ste graad


Neen, gewoon met de rein naar Brussel!

Z O E F !

Te voet naar Compostella?

Ik geef ĂŠĂŠn euro en geen cent meer!

uitstap naar Brussel

1ste graad 13


themadag 1ste graad

Op donderdag 26 april ging de themadag voor de eerste graad door. Deze dag startte met een bezinningsmoment en een lekker klasontbijt. Na afloop moest er opgeruimd en afgewassen worden . Vele handen maken licht werk… De rest van de voormiddag woonden de leerlingen een film of toneelvoorstelling naar keuze bij. Voor de namiddag waren er vier thema’s: pesten en geweld, zorg voor het milieu, drug- en tabakspreventie en pastorale animatiegroep . Binnen deze thema’s konden de leerlingen op voorhand kiezen voor één workshop van 1OO minuten of twee workshops van 50 minuten. Er was voor elk wat wils: click safe, leven in een rolstoel, bosgolf, grafittimuur, zelfverdediging, zumbah, capoeira, schaken, djembé, toneel spelen ‘Lach eens met een ander’, papier scheppen, gezonde voeding, moord in de poel, nestkastjes maken, fietsen herstellen, autokerkhof, voetafdrukspel… De keuze van de leerlingen werd in de mate van het mogelijke gerespecteerd zodat ze konden doen waar ze echt zin in hadden. De dag werd beëindigd met een slotmoment in de duosportzaal. Eerst gaven de deelnemers van de workshop ‘djembé’ een demonstratie, nadien was het de beurt aan de leerlingen van de workshop ‘capoeira’. De sfeer zat er goed in , het werd een mooie afsluiter van een leuke dag!

De leerlingen van 1 Ac delen hun ervaringen met ons: Het toneel ‘Dronken in de rook’ was grappig, vooral de acteur die Steve speelde. Maar hij eindigde in een rolstoel en dat was niet zo leuk! Bij het schaken won ik vaak. Het was echt een topdag, ik zou het wel elk jaar willen!!! Niel Uyttebroek De dag begon met een stevig ontbijt. Daarna moesten we met sommigen van de klas afwassen. In de voormiddag ben ik gaan kijken naar het toneel ‘Dronken in de rook’ . Het ging over de gevaren van roken en drinken. In de namiddag deed ik ‘Moord in de poel’. Ik had verwacht dat we een moord moesten oplossen maar het had met dieren te maken. Een toffe ervaring! Het slotmoment was spectaculair! Ron Devogeleer

14 1ste graad


De themadag was heel leuk! ’s Ochtends hebben we lekker ontbeten. Daarna het toneel ‘Dronken in de rook’ met een nabespreking. ’s Middags lunchten we samen in de klas. Dan heb ik geschaakt en bosgolf gespeeld. Dat laatste leek op golf maar de bal en de stok waren groter. Robbe Petroons ‘Mean creek’ was een rare maar toch goede film. De vragenlijst achteraf was moeilijk! In de namiddag deed ik eerst ‘spelen onder invloed’. Het was boeiend om te leren welk effect roken op je gezondheid heeft. Dan het leukste maar ook het moeilijkste van de dag: capoeira. Moeilijk omdat je erop moet letten dat je altijd in spiegelbeeld met je tegenstander bent. Toon Condereys Het was heel tof om met mijn vrienden te ontbijten! We moesten ook afwassen maar dat ging goed vooruit. Bij het schaken heb ik vier keer gewonnen. Ryan Van Ongeval De workshop ‘Lach eens met een ander’ was tof en grappig. Het ging over pesten. We moesten vragen beantwoorden en zelf een toneeltje bedenken. De zin ‘doe nooit bij iemand anders wat je zelf niet wil’ moesten we onthouden. Ward Van Laethem We zijn de themadag begonnen met een stevig en heel lekker ontbijt. Onze eerste afspraak was het toneelstuk ‘Dronken in de rook’ . De dj vond ik het beste! Na de middagspeeltijd volgde een sessie capoeira. We hebben enkele pasjes geleerd maar jammer genoeg heb ik me wat bezeerd. De workshop zelfverdediging was heel zwaar. Kobe Vandenbossche De themadag was super plezant. Samen met de klas ontbijten was speciaal. Het toneel ‘Dronken in de rook’ was goed , vooral Steve was grappig met zijn vreemde stemmetjes en vreemde gezichten. De workshop capoeira was vermoeiend. Toon Schepens

Nestkastjes maken vond ik leuk want ik timmer graag. Ik moest ook mijn fiets meebrengen. Mensen van de Vlaamse Fietsersbond leerden mij hoe ik die moest herstellen. Heinn Drobé Het was gezellig om met je beste vrienden te kunnen ontbijten. In de namiddag deed ik capoeira. Fijne leermeesters leerden ons verschillende passen. Dan volgde een les gevechtsport. Deze leermeester volgde al 42 jaar karate! Een heel toffe dag! Patrick Bananeza Het toneel ‘ Dronken in de rook’ was grappig. Het ging over de gevaren van roken , drinken en drugs. We vulden achteraf een intentieverklaring in. Nestkastjes bouwen was ook de moeite! Ik heb af en toe een nagel scheef geslagen maar uiteindelijk is het me gelukt een mooi nestkastje te maken. Willem Grauls Het toneel ‘Dronken in de rook’ was grappig. Het personage waar we het hardst mee moesten lachen was de dj. Op het einde van het stuk kroop hij dronken achter het stuur en kreeg een ongeluk. Hij belandde in een rolstoel. Het lachen verging ons dan wel. Rinze Vanderdeelen In de namiddag was mijn eerste workshop capoeira. Dat is een combinatie van muziek, dans, acrobatie en een beetje zang. Als tweede workshop koos ik zelfverdediging. We leerden hier geen echte grepen maar deden veel opwarmingssprongen. Het slotmoment was super! De ‘djembés’ lieten zien wat ze geleerd hadden en ook de begeleiders van capoeira toonden hun beste trucjes! Wieland Hanssens Bij ‘spelen onder invloed’ deden we een leuk blaasspelletje en kregen we info over roken en drugs. De workshop djembé was boeiend en leuk maar ook pijnlijk voor de handen! Deze dag is zeker voor herhaling vatbaar! Brecht Van overstraeten

1ste graad 15


EROEPENDA

Op het einde van het eerste jaar A moeten onze leerlingen een eerste studiekeuze maken. Volgen ze in het tweede jaar technisch onderwijs de richting bouw-houttechnieken, mechanica-elektriciteit of grafische communicatie en media? De wetenschappelijke richting moet kiezen tussen industriĂŤle wetenschappen of techniek-wetenschappen. Om hen bij deze belangrijke beslissing te helpen, organiseert de school een beroependag. De leerlingen van de technische klassen maken een werkstuk: een mooie zaklamp. Zo komen ze in aanraking met de verschillende praktijkvakken en kunnen ze ervaren wat hen het beste ligt. De leerlingen van de wetenschappelijke klassen krijgen in de namiddag een uiteenzetting over de vakken die ze in de verschillende richtingen zullen zien. Ze komen ook te weten welke studies ze na het middelbaar kunnen aanvatten. Hun nieuwsgierigheid wordt verder geprikkeld door enkele proefjes en werkstukken van het tweede jaar te tonen.

Enkele reacties van de leerlingen over deze dag: Het was een leerrijke dag! Heel interessant zo’n beroependag. Toffe leerkrachten! Zowel praktijk als theorie werden getoond. Nu hebben we een duidelijk zicht op welke richtingen er zijn en welke vakken we zullen krijgen. Beroependag heeft mijn keuze voor volgend jaar duidelijk gemaakt. Het bundeltje was heel handig zodat mama en papa ook eens konden kijken wat de mogelijkheden waren. Ik kreeg een beter beeld over wat elke richting juist inhoudt. Deze dag was ook een kennismaking met de leerkrachten voor volgend jaar.

16 1ste graad


1ste graad 17


Liesl Meeremans 2 TCMa

Maud Lequeue 2 TCMa

Pierre Coster 2 TCMb

Noah B


a

Bartolami 2 TCMa

Bilal Metioui 2 TCMa

Zucht Vlieger vlieger ga toch op. Ooit zal ik daar ook zweven. Maar dat is nog niet zo vlug. ZUCHT! Gedicht en illustratie : DantĂŠ Miechiels

Dante Michiels 2 TCMb


gedichtenvoorstell Eind januari was het gedichtendag met als thema ‘stroom’. Dit is een heel breed begrip; denk maar aan elektrische stroom, sapstromen in bomen en planten, mensenstromen, verkeersstroom, gedachtestromen, woordenstromen... . De leerlingen van het tweede jaar hebben hierrond gedichten gelezen, beluisterd, uitgezocht en bewonderd . Maar stroom inspireert ook en dus gingen de tweedejaars in de lessen Nederlands zelf aan de slag en schreven ze gedichten waarbij ze het diepste van zichzelf onder woorden brachten. Het werden heel verschillende gedichten , afhankelijk van de inspiratie en de bedoeling van de dichter. Samen met enkele leerkrachten werd dan een boeiende voorstelling voor alle leerlingen van de eerste graad uitgewerkt. De grafische klassen maakten in de lessen plastische opvoeding prachtige affiches die bij het binnenkomen in de aula getoond werden. De enthousiaste meisjes en jongens van het tweede jaar droegen hun eigen werk voor maar brachten eveneens enkele gedichten van bekende namen zoals A.M. G. Schmidt en Paul Van Ostaijen. Ook teksten in het Frans en het Engels werden niet geschuwd. Tussendoor speelden enkele muzikanten een stukje op hun instrument . Doordenkertjes, dat zijn kernachtige, geestige uitspraken in één zin, werden vooraf door de leerlingen bijeengesprokkeld en liepen als een rode draad door de opvoering. De voorstelling werd door het publiek zeer gesmaakt. Het was deugddoend om zo veel jong talent aan het werk te zien!

We laten jullie mee genieten van enkele doordenkertjes:

. Ik ben niet dik, ik ben te klein voor mijn gewicht. . Ik ben vorig jaar 5 kilo kwijt geraakt, ik heb ze dit jaar teruggevonden. . Verliefd: kijken of hij kijkt en als hij kijkt, niet kijken. . Ze wilde de wereld zien, hij kocht haar een atlas. . Puberteit is als verhuizen, het is een puinhoop maar het is maar tijdelijk. . God schiep leraars. Och, iedereen maakt wel eens een fout. . Elke ochtend die massa leerlingen die naar school gaan, … je zou denken dat daar iets te doen is. . ‘n Geheim is iets waarvan ik weet dat jij het niet weet, maar ook iets waarvan ik weet dat jij niet weet dat ik het weet.

Tot slot nog enkele gedichten… De stroom van elke dag 7:00 Een stroom van tegenzin vult mijn hoofd, tijd om op te staan. 7:15 Het stromende water van de douche doet me wakker worden. 7:30 Ik voel de warme koffie stromen door mijn keel. 7:45 In een stroom van verkeer rijd ik naar school. 8:15 Langzaam stromen de leerlingen de school binnen. 8:30 Een nieuwe schooldag begint, het ene lesuur stroomt over in het andere.

En net zoals de tegenzin, het water, de koffie, het verkeer, de leerlingen en de lesuren stromen, zo stromen wij mee in de stroom van elke dag. Stan De Maeseneer 2TIWa Een stroom van mensen

Een stroom van mensen, heel veel mensen Ze volgen elkaar maar niemand weet waarheen Ze vluchten voor oorlog of voor rampen, op de been Al die mensen samen, niemand alleen Ze vluchten, maar niemand weet waarheen Sam De Geyter 2 TIWb Stroom Stroom is als liefde Loopt soms goed of slecht af Stroom is als gedachten Doet wat moet en wat mag Stroom is als water Heeft één richting van verloop Stroom is als woorden Hangen aan elkaar met een knoop Stroom is als mensen Je hebt ze groot en ook klein Stroom is als wind Ze lopen samen op één lijn Toch vind ik de mooiste, de beste van allemaal, De stroom van het leven, want die is heel speciaal Axelle Van Den Bussche 2 TCMa


ling ‘Stroom’ De wind

Stroom

Ik zie de wind zacht ruisend tussen de bomen. Je zou haast vergeten, dat hij onzichtbaar is. Maar soms wordt hij woest en raast als een tornado alsof hij alles vernielen moest. Soms woest, soms zacht, … Je kan hem niet stoppen niet overdag, niet tijdens de duistere nacht.

Druk op mijn schakelaar, zet me aan. Kijk hoe snel, heel snel mijn ogen gloeien gaan. Kijk hoe snel, heel snel mijn haren hoog gaan staan.

Roeland Borremans 2 TIWa

Ik voel elektronen door mijn geleiders vloeien, Spanningen aan de bron. Steeds sneller, heel snel. Steeds feller, heel fel. Dylan Hemmeryckx 2 TMEc Hoe het is gebeurd?

Waterstroom Het leven is zoals het stroomt Soms wat wilder, dan weer kalm van tijd tot tijd geeft het je hoop Zodat je wil springen als een zalm Het loopt soms vlugger dan je zou willen En wat voorbij is ben je kwijt Maar soms sta je even stil Dan wil je terug naar in de tijd Het leven is niet altijd fijn Er worden rake klappen uitgedeeld Dan denk je hoe het wel zou kunnen zijn En denk je dat had ik me zo niet ingebeeld Ook al heb je verdriet Het water geeft je even rust Je bekijkt dan enkel wat je ziet Dymas Ghysels 2 TCMa

Eerst werd de bol gemaakt, Dan het land en het water Prachtige dieren zijn ontstaan, maar hoe is het dan gegaan? Joshua Debusscher 2 TCMb


Een voordracht over haaien?!? Welk belang hebben die voor ons ecosysteem? Zijn dit geen gevaarlijke dieren???? Met heel wat vragen en twijfels werden we door 2 enthousiaste sprekers, Katrien en Gregory, in de aula van onze school ontvangen. Katrien VandeVelde is een fanatieke duikster die ziet dat de fauna en de flora van de zee zienderogen achteruit gaat. Gregory, een passionele visliefhebber, werkt als gids bij Sea life. Ze vinden dat het hoog tijd is om de overbevissing van de haaien tegen te gaan en gaan daarom de Belgische jongeren informeren over de levenswijze en de overbevissing van de haaien. De meeste leerlingen kwamen de zaal binnen met Jaws in gedachten, de bekende Hollywoodproductie

22 2de graad

waarin een reuzenhaai mensen aanvalt en oppeuzelt. Al gauw werd ons duidelijk gemaakt dat haaien ons zelfs niet lusten, en dat veilig zwemmen tussen de meeste haaiensoorten zeer goed mogelijk is. In een fragment van Tom Testosteron bewijst Tom Waes dat we haaien zelfs kunnen aaien!! Het werd muisstil in de aula toen beelden van het afslachten van de haaien en het afsnijden van de haaienvinnen werden getoond. We konden onze ogen niet geloven toen we zagen dat de vissers de karkassen terug in zee dumpten zodat controle van het aantal gevangen haaien onmogelijk wordt. Het enige doel dat deze vissers hebben is veel geld

verdienen door de haaienvinnen te restaurants. Onze kennis werd op d een interessante quiz. We kwamen o.a. te weten dat de h duizenden tandjes bestaat, de haai rol speelt binnen het marine-ecosys ook haaienvlees bevat, en dat zelfs i haai zit. Het werd ons snel duidelijk dat we h overbevissing van de haai met zijn a aanpakken, een petitie tekenen is ee maar al een goed begin. de leerlingen van 3ttw en 4ttw


verkopen aan de de proef gesteld door

huid van de haaien uit een zeer belangrijke steem, dat surimi vaak in sommige cosmetica

LO N D O N c a l l i n g !

Er waren eens 4 bussen, 200 leerlingen en 19 begeleiders‌

Ze zetten koers naar Calais waar de ferry op hen wachtte. Maar zoals in alle mooie sprookjes loopt er wel iets mis. Groep 1 had buspanne en groep 2 miste de ferry. Maar geen nood! De leerlingen van Don Bosco Halle laten het hoofd niet hangen!

DAG 1 begon met winkelen rond Oxford Street, Regent Street en Piccadily.

het probleem van allen moeten en klein gebaar

Vanuit het gigantische London Eye genoten we van het magnifieke zicht over het centrum van London.

2de graad 23


Terwijl de warmte langzaam uit het centrum kroop, aten we onze avondmaaltijd in het feeĂŤrieke Covent Garden.

Daarna wordt de groep opgesplitst voor de keuzeactiviteiten: sommige bezochten het Science museum, anderen keken hun ogen uit in het Chelsea stadion of bezochten Camden Town en Little Venice.

In de voormiddag van DAG 2, wandelenden we in kleine klasgroepjes langs de bekendste plekjes van het centrum.

’s Avonds zongen de leerlingen hun kelen hees tijdens een uitverkochte voorstelling van de musical Mamma Mia!

24 2de graad


DAG 3 is een dag van genieten. Na een bezoek aan Madame Tussauds, varen we de Thames af en bekijken we de schatten langs het water.

Er rest ons enkel nog een stevige klim naar het Royal Observatory in Greenwich. Wa nneer we boven aankomen, wachten de bussen ons op‌ Op naar Dover!

Door een kleine fout blijft de laatste bus achter in Dover en moeten we wachten op de volgende boot. Maar wanneer een bus meisjes naast de onze parkeert, zijn onze jongens hun zorgen al lang vergeten. THE END!

2de graad 25


Terreinstudie In mei gingen onze leerlingen van het 4de jaar Techniek-Wetenschappen voor het vak biologie op terreinstudie naar de wegberm van de vijver van de Wijk Windmoleke in Halle. De bedoeling was kennis te maken met de biodiversiteit . Om 8u30 begonnen we op school al met de voorbereidingen want we hadden heel wat materiaal nodig voor deze expeditie. Toen de kruiwagen en onze handen goed gevuld waren konden we vertrekken. De klas werd in meerdere groepen verdeeld en er werd een beurtrol ingesteld. Dit bleek ook nodig want sommige onderdelen van de studie vonden de leerlingen boeiender, zoals het determineren van de waterkwaliteit aan de hand van de aanwezigheid van de verschillende soorten zoetwaterdieren door middel van schepnetten, emmers en determinatiefiches. Het bodemonderzoek vonden de meeste leerlingen ook vernieuwend. Aan de hand van grondboren en proeven bepaalden we de structuur en zuurtegraad van de bodem. Hilariteit alom wanneer een leerling in plaats van aarde iets anders in zijn handen had. Natuurlijk merkte deze leerling aan de hand van de structuur en de geur op dat hij iets anders vast had. Het laatste onderdeel was het bestuderen van biotische, abiotische factoren en invloeden van de mens op de biodiversiteit. Dit werd uitgevoerd aan de hand van vragenlijsten, afstandsmetingen en gebruik van een kompas. Rond 11u20 vertrokken we richting school om daar al het gebruikte materiaal te reinigingen. Deze uitstap was naast educatief ook zeer leuk. De leerlingen hebben zeer zelfstandig gewerkt en gedroegen zich als echte vorsers!

26 2de graad


2de graad 27


Elio di Rupo schenkt DON BOSCO HALLE 1ste prijs op 25ste editie OLYFRAN ! Olyfran, de wedstrijd Frans waar we nu toch al een aantal jaren op rij met wisselend succes aan deelnemen, vierde dit jaar zijn ZILVEREN jubileum en Don Bosco Halle ging natuurlijk met GOUD lopen (of wat dacht u ?!) De eerste ronde met de 100 meerkeuzevragen voor zowel Nederlands- als Franstaligen vond reeds plaats op 7 maart . Het is echter altijd pas tegen de paasvakantie dat de resultaten in onze bus vallen en dat de Nederlandstaligen weten wie er naar de mondelinge proef mag in Diepenbeek. Alexis Boileau, Julien Hermans, Boris Burton, Ludovic Bonivert, Philippe Gigounon, Jimmy Langlois, Florent Duval, François Van Himst,Chloë Jacobs (TSO) en Yassine Muylaert (BSO) scoorden allen tussen de 90 en 95 %. Proficiat ! Vooral omdat we zien dat de hoogste score bij de Franstaligen in de categorie BSO amper 1 % hoger ligt dan het percentage van Yassine, te weten: 94 % en bij de TSO-ers 97 %, dus slechts 2 % meer dan Alexis. Jammer natuurlijk maar de lat ligt nu eenmaal hoog, zeker bij de Franstaligen. Laura Eulaerts van 6 TIW kende al de klappen van de zweep want was zo verstandig ook al in het 5de jaar deel te nemen en eindigt dit jaar als 1ste Nederlandstalige met 88 %. In de categorie BSO laat Davy Wayenbergh van het 7de jaar iedereen achter zich met 73 %. Op woensdagnamiddag 18 april rijden Laura en Davy dan gespannen met mij mee naar het verre Limburg om het op te nemen tegen de rest van Vlaanderen voor de mondelinge proef. Laura verbaast de jury eens te meer met haar vlotte kennis van onze tweede landstaal. Ze verdenken er ons zelfs van gesjoemeld te hebben bij de inschrijving (is ze wel echt volledig Nederlandstalig ???) Toch wel hoor, maar dan blijkt allicht weer het voordeel van onze leerlingen om zo dicht bij de taalgrens te wonen. Mits een kleine inspanning krijgen wij hier heel wat meer kansen om met onze

28 3de graad

Franstalige vrienden contacten te leggen. Davy is zo mogelijk nog nerveuzer dan Laura maar charmeert de voltallige jury door zijn ongekunsteldheid. Zelf is hij na 20 minuten op de rooster te zijn gelegd zo van de kaart, dat hij amper nog weet wat de jury vroeg. En dan wordt het geduldig wachten op de proclamatie van 3 weken later op 10 mei in Brussel. 2012 is een feesteditie en dat zullen we tijdens deze plechtige proclamatie meermaals geweten hebben. De voorzitter professor Willy Clijsters glundert en zijn medewerkers hebben een kleurrijke montage gemaakt van 25 jaar Olyfran Vlaanderen. Van de wedstrijd in 1988 onder de naam ‘La Tour Eiffel’ in het leven geroepen tot nu. Destijds ging de prijsuitreiking nog door op de Eiffeltoren zelf, jammer dat we dat niet meer hebben mogen meemaken. Van de 3948 Max-deelnemers blijkt Laura tenslotte in de categorie TSO 7de te zijn geworden. Ze had in Diepenbeek al laten horen dat ze afstand deed van een reis omdat ze voor de grote vakantie al andere plannen had. Waarschijnlijk was ze anders wel in de top 3 geëindigd maar tenslotte kreeg ze toch een aantal mooie andere prijzen als aandenken en kan ze op haar CV later pronken met haar diploma ‘haut lauréat’ want ‘Plus on parle de langues, plus on est (un)homme!’ En dat zal ook Davy beseffen als hij op de tonen van ‘Alors on danse’ op het podium wordt geroepen. De spanning wordt tot het allerlaatste moment opgedreven en hij verneemt samen met de hele zaal dat hij als allereerste Nederlandstalige in de categorie BSO naast tal van andere prijzen (zoals de Trofee van Kris Peeters) ook nog eens op initiatief van niemand minder dan onze premier Elio di Rupo een Samsung Galaxy Tablet in ontvangst mag nemen. Wie had dat ooit gedacht toen hij zich in februari ietwat achteloos inschreef voor deze wedstrijd ? rita de greef


Schitterende resultaten ! Examen certificaat ‘installatie, onderhoud en herstelling van alarmsystemen’ in SSB Leerlingen kunnen na het 6e jaar TSO of 7e specialisatiejaar BSO nog een extra Se-n-Se jaar ‘Beveiliging’ volgen. Het is echter niet mogelijk om enkel met dit getuigschrift van het Se-n-Se jaar in de beveiligingswereld te werken. Daarom moeten de leerlingen op het einde van het schooljaar slagen voor het examen ‘Certificaat installatie, Onderhoud en Herstelling alarmsystemen’. Hiervoor moeten ze 50% behalen voor elk van de 4 vakonderdelen bestaande uit ‘praktijk beveiliging, wetgeving, fysische beveiliging en theorie beveiliging’. Hun algemeen totaal moet echter hoger liggen dan 60%. Enkel indien ze aan deze voorwaarden voldoen, behalen ze dit certificaat uitgereikt door de Federale Overheidsdienst Binnenlandse Zaken. Dit schooljaar behaalden alle 12 leerlingen dit certificaat. We zijn zelfs de enige school in Vlaanderen met een slaagpercentage van 100%. De juryleden waren erg onder de indruk van het niveau dat onze leerlingen bereikten. . We mogen als school terecht trots zijn op onze 12 nieuwe alarmtechnici. Dit zijn Arne, Bart, Robin, Kevin, Lennert, Michiel, Bart, Jonathan, Ken, Matthias, Jérôme en Tim. erik gillijns, lesgever beveiliging ssb

3de graad 29


Chantons français! ‘Fini le travail, il est temps de se détendre! ‘ Voor het derde jaar op rij zongen alle klassen van 5TSO afgelopen weken de longen uit hun lijf tijdens het Franse Swingpaleis (‘Chantons français’). De klassen namen het tegen elkaar op in een twee uur durende discoshow. Waar vóór de show de stemmetjes nog piepten ‘Ik kan geen Frans, ik ken niets van Franse muziek, ik wil niet zingen, …’, klonken er in de aula wondermooie en soms oorverdovende versies van Aïcha, Les lacs du Connemara, Désenchantée, enz. Ook recente Franse hits van Colonel Reyel, Stromae of Soprano werden luidkeels meegejoeld. Welgemeende felicitaties aan alle klassen voor de medewerking en ambiance. We dragen de Olympische gedachte ‘Deelnemen is belangrijker dan winnen’ hoog in het vaandel. Wij van onze kant, vonden het geweldig om jullie lachende en enthousiaste snoetjes twee uur lang te mogen aanschouwen en om jullie te laten kennis maken met deze alternatieve Franse les.

ingrid de geyndt & sofie du rang

30 3de graad


Amsterdam was …

… veel stappen.

… veel grachten en water.

… genieten van mooi weer.

… oog hebben voor architectuur.

… een stadsspel spelen.

… samen een pintje drinken.

… de artistieke mens in jezelf ontdekken.

… samen op stap.

… bootje varen.

3de graad 31


‘Uit handen geven, in h

De tweede editie van de Sociale DAG voor 6 TSO onder de titel ‘Uit handen geven, in handen nemen’ was opnieuw een groot succes! Op vrijdag 23 maart 2012 trokken alle (210) laatstejaars van 6 TSO van Don Bosco Halle opnieuw voor 1 dag als vrijwilliger naar een Woon - en zorgcentrum, een centrum voor mensen met een beperking of naar een project Begeleid Wonen in het ruime Pajottenland en daarbuiten in Vlaams Brabant. Er was dit jaar opnieuw veel persbelangstelling in kranten, op het internet, maar nieuw waren de oprechte felicitaties en steunbetuigingen van de minister van welzijn, Jo Vandeurzen. In een officieel schrijven noemde hij het project inspirerend en gaf de leerlingen een welgemeende steun. We moeten het niet onder stoelen of banken steken, maar zoiets deed deugd. Waarom ook felicitaties van de bevoegde minister? Welnu, ik stuurde ons project in als

32 3de graad

antwoord op de oproep in zijn beleidsplan: ‘ Wat doe jij om in 2020 meer kwaliteitsvolle zorg te bekomen?’ Binnen het VIA-plan (Vlaanderen In Actie) van de Vlaamse regering is er veel aandacht voor meer kwaliteitsvolle zorg met als doel om in het jaar 2020 meer en nog betere zorg te hebben in Vlaanderen. De vergrijzing dwingt ons om hierop in te spelen. Onze jongeren met deze sector in contact brengen paste volledig in deze sensibiliseringscampagne. Zij zijn de volwassenen van morgen, de mogelijke hulpverleners. Ik noemde het project wel eens: ‘het Evangelie in de praktijk’. Dit zijn absoluut geen te straffe woorden. De collega’s en ikzelf die op vrijdag 23 maart ll. onze jongens en meisjes bezochten op 40 diverse locaties zijn het er roerend over eens dat deze dag er eentje was om nooit te vergeten. We zagen onze leerlingen zichzelf overtreffen in zorgen voor. We waren fier op hen. Ze ervaarden dat wie geeft, oh zo veel terug krijgt. De zwakke nabij zijn met oog voor de waardigheid van de mens, is dat niet waar het evangelie om draait?

Ook de oudere, de zorgbehoevende, diegene die geen familie is, is onze naaste. Onze leerlingen vertrokken soms met een klein hartje, maar ze stelden weinig vragen, ze handelden. Zoals Tom schreef in zijn inleiding: ‘ze kwamen, zagen en overwonnen zichzelf’. Onze leerlingen werden ondergedompeld in de sector, ze sprongen op de kar en namen echt in handen wat de ouderen uit handen hebben moeten geven. Chapeau. Merci aan alle leerlingen die meededen en de bezoekende collega’s. Weinig bezinningsdagen kunnen de concurrentie met deze inleefdag aan. Ik zou nog veel lyrischer over deze dag kunnen getuigen, maar het zijn vooral de woorden van de leerlingen zelf die het krachtigst zijn. Hieronder vindt u een bloemlezing uit hun verslagjes. caroline standaert


handen nemen”

Vrijdag 23 maart 2012 Veni, vidi, vici… Ik kwam, ik zag en overwon… Zo begon Tom Vanden Berghen zijn verslagje van de Sociale Dag. Het was voor hem en vele andere leerlingen een dag waarop hun zicht, hun visie op de zorg en op oudere, hulpbehoevende mensen verbeterde of gecorrigeerd werd.

Hun boterhammen waren al gesneden en gesmeerd met hun favoriete confituur. Een hels karwei voor mensen zoals wij. We wisten niet hoe deze bewoners zouden reageren op onze komst. Maar… de gezichten van deze mensen die amper bewogen, fleurden letterlijk op toen ze ons zagen. Het was precies of wij als een lichtje in de duisternis kwamen.’ tom vdb, 6 tgca

‘Ik ben vol nieuwsgierigheid, interesse, maar ook vol twijfels naar rustoord Zennehart in Alsemberg vertrokken. Een rustoord waar verzorging op nummer één staat. Het was iets voor acht ’s morgens. De deuren waren nog niet geopend voor de bezoekers, maar al gauw werd de deur geopend door een mevrouw in een wit uniform. Wat me meteen opviel was dat ook in dit rustoord de verwarming op maximum stond. Onze leerkracht had ons hiervan verwittigd. … Mijn eerste taak bestond uit het uitdelen van het ontbijt op de kamers, doch dit was enkel voor die bewoners die niet naar de cafetaria konden. Deze mensen zijn erg hulpbehoevend.

‘Vooraleer we met deze sociale dag begonnen, dacht ik bij mezelf ‘dat zal een lange dag worden en… ik ken hier niemand. Maar dat viel al bij al wel mee. Bij aankomst aan de residentie gaf ik iedereen een hand en veel volk bleek ik niet te kennen, maar toen ik de laatste leerling van Don Bosco begroette, bleek het mijn oude buurjongen Stijn te zijn. We waren vertrokken. … na de pauze van 10 uur hebben we een man geholpen met verhuizen. Zijn vrouw was vorige week overleden en hij moest nu verhuizen naar een éénpersoonskamer. Dat was hard.’

Na de middag, prachtig wandelweer. Eindelijk. Tijdens onze wandeling naar de taverne van het nabijgelegen sportcomplex heb ik heel wat gesprekken gehad met de bewoners. Natuurlijk was dit in het Brussels dialect. Zo verstonden ze mij beter en de conversaties zijn veel grappiger. Onderweg hadden de verpleegsters Odetje een bloemenkrans in haar haar gemaakt. Ze was zo fier als een gieter. Aangekomen aan de taverne was ze niet meer te stoppen. Odetje ging samen met een verpleegster zelfs op een wipplank zitten. Natuurlijk is dat voor haar geen wipplank maar ne roesj! Op de terugweg nam ik Elvier onder mijn hoede. Ik had haar beloofd om ook een toerke met haar te doen. Tijdens de terugweg vroeg ik aan de grapjas van de bende wat haar naam was. Ze antwoordde me: ‘Antoinette mijn hol ziet zwet’. Vervolgens begon iedereen te lachen. Antoinette was duidelijk niet op haar mondje gevallen; Dat kan ook niet anders, als je weet dat ze haar hele leven café De Statie in Lot had uitgebaat.’ anthony b., 6 tgca

3de graad 33


‘… een babbel met de mensen in het woon-en zorgcentrum is alsof je praat met Google; Je stelt ze één vraag en ze antwoorden als een encyclopedie. Er kwam geen eind aan hun verhalen. En ze weten nog alles van hun geschiedenis. Hun verhalen zijn doorspekt met data, plaatsen van de oorlog enz. Wij hebben daaruit veel geleerd!’ salvatore v., 6 tmmb

‘… in Hof ter Waarbeek in Asse… beloofde het een mooie dag te worden. … Eerste taak was helpen bij het ontbijt. Maria De Ridder, had last van haar ogen. Ze was bijna blind aan één oog. Ze lag op bed, ze was vrij mager en lag daar doodstil. Het leek wel alsof ze dood was. We hielpen haar in haar stoel en maakten haar bed op. Daarna hielp ik haar met boterhammen met plattekaas. Toen ik vroeg of ze het lekker vond of nog wou, was het enige wat ze zei: ja of nee. Maar… warempel na haar ontbijt zei ze ineens een welgemeende ‘dank u’ en vroeg ze wie ik was. Ik vertelde haar dat ik multimedia studeerde en dat ik 1 dag kwam helpen. Daarop vertelde ze over haar 19-jarig nichtje dat ook studeerde en een harde werker is; Ik nam afscheid en ze bedankte me. Toen gingen we naar Agnes. Greta, de verpleegster, zou haar bed-wassen. Ze vroeg me of het me stoorde deze vrouw naakt te zien. Ik had er geen problemen mee, tenslotte is iedereen hetzelfde. … In de namiddag trokken Arne, Tim en ikzelf het platteland in met 7 bewoonsters en 4 verzorgsters. Het weer was prachtig. De route langs de veldweg was niet evident, maar de bewoonsters klaagden niet. Ze waren echt gelukkig dat ze eens in de natuur waren. Er werd veel gelachen en gepraat tijdens de lange wandeling.” maarten m., 6 tmmb

‘De sociale dag begon als een normale dag. Ik verwachtte er niet veel van en dacht zelfs dat het me zou tegenvallen. … Maar niets was minder waar. Ik trok naar ‘het Witte Huis’ in Itterbeek; een instelling voor bejaarde en demente mensen…. Nadat we goed ontvangen waren en de taken verdeeld waren, kon de dag beginnen. Ik maakte kennis met Christina, die daar sinds vorig jaar werkte. Ze vertelde me dat haar werk wel eens zwaar was, maar dat de vreugde van de mensen genoeg was om elke dag met de glimlach te beëindigen…. In de namiddag hebben we met de bewoners pétanque gespeeld. Vier jongeren tegen vier oudjes. We werden helemaal ingemaakt. Je zou denken

34 3de graad

dat die oudjes wat minder kracht hebben en misschien minder moeite zouden doen om te spelen, maar niets was minder waar. Er zit nog heel wat leven in die mensen!... Tot slot nog dit: ik vond de Sociale Dag een prachtige, leerrijke ervaring. Ik ben echt blij dat ik eens iets heb mogen meemaken waar ik in het dagdagelijkse leven nog nooit in contact mee ben geweest omdat mijn grootouders nog thuis wonen en nog perfect in staat zijn om voor zichzelf te zorgen. Merci.’ mats st., 6 tmma

‘… In residentie Lucie Lambert te Buizingen. Samen liep ik met de blonde verpleegster naar afdeling 1; de afdeling met dementerenden. Al snel was ik benieuwd naar wat er me te wachten stond. Een code was nodig om de beveiligde zone binnen te gaan. ‘0102 belletje’ gevolgd door een piepsignaal. Een lange, grijze, maar stijlvolle gang met op het einde een brandraam. Een dementerende vrouw in een rolstoel zat niet ver van het raam. Emotieloos, verward en met een veel te grote bril. Halverwege de gang sloegen we rechtsaf naar de eet-, tv- en ontspanningsruimte. Alles gebeurde hier in één ruimte om zo alle residenten in het oog te kunnen houden. Eén mevrouw trok mijn aandacht. Ze zat in een rolstoel, lijkbleek, bijna doorschijnende huid, donkere aders over haar hele gelaat en daarin een emotieloze blik. Het leek alsof ze niet besefte dat ze daar werkelijk was. Ik moest even slikken, want nog nooit ben ik met zo’n zwaar dementerende mens in contact geweest. … Over Anna wil ik ook nog iets vertellen. Ze zat bij het ontbijt links van me. De verpleegster had me gevraagd om Anna eraan te herinneren dat ze haar medicatie moest nemen. Tijdens het eten werd me duidelijk hoe moeilijk deze mensen het motorisch wel hebben. Het drong op slag tot mij door hoe goed ik het wel niet heb, hoe zelfstandig en gezond ik wel ben. Na de maaltijd stond er een wandeling op het programma. Onze sociale dag was een prachtige, zonovergoten dag in maart. Anna hield van stappen. Haar even helpen bij het aantrekken van een warme jas en we waren klaar om te vertrekken. Met het kleine, tengere, maar oh zo vriendelijke vrouwtje leunend op mijn linkerarm, trok ik naar de uitgang. Het ging traag, erg traag. In het begin was het bepalen van het tempo voor mij niet eenvoudig. Maar Anna maakte wel duidelijk wat kon en niet kon. Ik probeerde een praatje te maken over het weer. Ze keek naar de lucht, ja knikkend met een glimlach op haar

gezicht, maar iets zeggen deed ze niet. Die glimlach was voor mij voldoende. Ik dacht: goed zo , Alexis. Anna werd moe, maar er was een groot terras om even te rusten. Ik vertelde haar dat ik muziek speel. Ze luistert graag naar klassieke muziek, vertelde ze. Ik liet haar mij eigen composities op mijn gsm horen. Ze luisterde aandachtig en glimlachte. Toen ik haar vroeg of ze kinderen had, voelde ik dat dit een delicaat onderwerp was. ‘Ja, vier,’ antwoordde ze. En al snel wist ik dat dit erg pijnlijk lag. ‘Maar ik zie ze nooit!’. Ik probeerde om haar op te beuren. Toen vroeg ze of ik ook zou weggaan. Wat moest ik nu antwoorden zonder haar te kwetsen? Ik vertelde haar dat ik straks om vier uur ook zou weggaan. Ach, mijn hart barstte bij het zeggen. Hoewel ik niet weet of ze alles besefte, wou ik haar geen pijn doen…. ‘Uit handen geven, in handen nemen’, was een zeer mooie ervaring die ik mijn leven lang bij me zal dragen. Ik excuseer me dan ook omdat het zo’n lang verslag is geworden, maar het was voor mij onmogelijk om zo’n prachtige en levens verrijkende ervaring in het kort te beschrijven. Ik moest de emoties en de gevoelens van mij afschrijven en dat is bij deze gebeurd.’ alexis B., 6 tiw

‘Breugheldal in Itterbeek. … In een mum van tijd had ik al nieuwe vrienden gemaakt. Er werd mij gevraagd om Roger en André goed in het oog te houden. Dit zijn namelijk zeer goede vrienden die wel eens streken durven uithalen. Ook al was het maar kattekwaad, het kon soms leiden tot verwondingen. Maar alles liep goed af. Ik had het onder controle. Er was een zoektocht in de tuin met opdrachten in enveloppes. Marcel was een voormalig atleet die in de politieschool de 10 sporten volledig juist had afgelegd. Daar was hij nog steeds fier op. Hoewel hij nu niet meer zo goed te been was, was het schitterend om te zien hoe hij altijd voorop liep op zoek naar de enveloppen. Na het middageten, trokken sommige bewoners naar hun kamer voor een schoonheidsslaapje. Anderen nestelden zich in de luxueuze lederen zetels, terwijl wij de afwas deden. De zon scheen en we genoten op het terras van een beetje rust. ‘Jean, den brusseleir’ kwam bij mij zitten. En ja, hij kon niet zwijgen over zijn geliefde voetbalploeg, den Anderlecht. Gelukkig ben ook ik een fervent supporter van dezelfde club. Het klikte meteen. Jean vertelde over zijn jonge jaren toen ze nog op een boerderij in het centrum van Anderlecht woonden.


Nu is dit ondenkbaar. De Jean kon prachtig vertellen over de jonge Paul Van Himst, een zeer groot idool van mij in het voetbal. Wat eerst leek op een totale flop, bleek uit te draaien tot een prachtige dag vol met interessante mensen die niet alleen prachtige verhalen vertelden, maar ook nog hun hart openden naar ons toe. Toen was het veel te snel 16u. Het afscheid viel zwaar. Met een laatste groet en een vriendelijke lach scheidden onze wegen.’ jonas h., 6 tgca

‘Sint-Antonius in Sint Pieters Leeuw. … De 90-jarige François was blij om ons te zien. Vroeger deelde hij zijn kamer met zijn vrouw, maar ze is 2 jaar geleden overleden. Hij vertelde uitbundig over haar en over de foto’s die hij in zijn kamer uitstalde in mooie kaders. Hij is hier heel graag. Hij kan ook niet anders en beseft dat heel goed. Met het mooie zonnetje stond er een wandeling op het programma. Er waren geen wolken te bespeuren. Een zonnebril was geen overbodige luxe geweest. Tijdens de wandeling ging het gebabbel door, maar François zweeg meestal en genoot van het mooie uitzicht in het Colomapark en de streek. Op de kasseien was het redelijk moeilijk om hem te duwen. Hij werd goed door elkaar geschud, maar vond dat niet zo erg. De wandeling buiten gaf hem energie. Na de wandeling nog een ijsje of een drankje. François wou er nog eentje betalen voor mij omdat hij het zo aangenaam vond. Nadien vertrok hij blij naar zijn kamer en zwaaide nog een laatste keer vooraleer hij de gang op draaide. Ik heb veel bijgeleerd en mij echt geamuseerd. Hoewel ik daar niet onbekend ben, vond ik het leuk om eens iets anders te doen dan de kamers te poetsen, zoals tijdens mijn vakantiejob 2 jaar terug. Ik zou het zo weer overdoen.’ emilie l., 6 tgca

‘Zennehart, Alsemberg… In de namiddag een wandeling met de bewoners in de rolstoel of aan de arm. Het prachtige weer kon ons niet binnen houden. Tijdens de wandeling heb ik goed gebabbeld met een mevrouw die vertelde dat ze er niet graag was. Ze was er enkel omdat ze thuis de trap niet meer op kon. Ze sprak over een gebrek aan vrijheid. Bij de tweede toer nam ik Jeanneke onder mijn hoede. Onvermoeibaar en nog super van geest. Zij en nog een ander vrouwtje, wiens naam ik vergeten ben, zijn wel graag in het rusthuis en vinden alle zorgen super. Zo zie je maar. … Om af te sluiten wil ik

toch even vertellen dat het net als vorig jaar super was. Toch hoop ik uit de grond van mijn hart dat mijn grootouders en ouders er nooit belanden want iedereen heeft recht op vrijheid en dat is in een rusthuis niet altijd haalbaar.’ arne vdb., 6 tgca

‘Tijdens het voorleesmoment uit de krant, las ik een artikel over de begrafenis van de slachtoffers van de busramp in Zwitserland. Dit was vermoeiender dan ik dacht, want ik moest gedurende het gehele artikel bepaalde zinnen herhalen en zeer luid praten. Ze waren ook niet te beroerd om hun mening te geven als iets hen stoorde zoals bijvoorbeeld toen ik te stil praatte. Tijdens het voorlezen heb ik ook gebruik gemaakt van de tijd om de bewoners een paar vragen te stellen en me zo beter in te leven in hun leefwereld. Wat mij vooral opviel was dat sommige echt zeer gelukkig waren met onze aanwezigheid. Ze hadden duidelijk de behoefte om met iemand te praten en stelden heel wat vragen. Maria vertelde dat ze al 7 jaar in het rust-en verzorgingscentrum woont. Toen had ze een longontsteking en zo kwam ze in het ziekenhuis terecht. Nadien kon ze nog moeilijk naar huis. Ze was te veel verzwakt. Uiteindelijk heeft ze haar huis moeten verkopen om de hoge kosten van het rusthuis te kunnen betalen. Emiel was metser geweest. Hij vertelde honderduit over zijn reizen, zijn legerdienst etc. Na een zware hartaanval, was hij naar het rusthuis gekomen. Zijn kleindochter komt hem af en toe bezoeken. Dat vindt hij bijzonder fijn. De verzorgster heeft ergotherapie gestudeerd. Wat ze vooral positief vindt aan dit beroep is dat ze mensen kan helpen om beter te worden. De vriendschap van de bewoners en de dankbaarheid; dat zijn de dingen die het doen. De moeilijke momenten zijn er ook bijvoorbeeld als er iemand sterft of erg hulpbehoevend wordt. De verzorging van de zwaksten gebeurt met zoveel respect voor de mens. Het is niet eenvoudig maar in Centrum Vanderstokken heeft men veel aandacht voor de waardigheid van de mens. Om die waardigheid te respecteren moet je de bewoners vooral niet behandelen als kinderen. Het blijven volwassen mensen. Tijdens de feestdagen blijven mensen die geen familie hebben of zwaar hulpbehoevend zijn in het zorgcentrum. Dan worden ze extra verwend. En zo is het goed.’

zonneke zo ne keer buiten komen en dan naar het Colomapark gaan’. Waarop hij antwoordde :’Ja ze, vooral wanneer ge weet dat dit den eerste keer is dit jaar.’ De man weegt 120 kg en niet iedereen kan hem bergop met de rolstoel duwen. ‘Da voelt ge waarschijnlijk wel als ge mij voortduwt. Enne… ik denk omdat ik te veel weeg en moeilijk te duwen ben, ze mij niet altijd meenemen.’ Waarop ik zei: ‘Geniet er dan maar extra van!’. Toen nam hij mijn hand vast en kneep erin, hij zei: ‘nen dikke merci menneke, dat had ik nu nodig ze.’ Hij bleef mijn hand vasthouden en lachte naar mij. Dit heeft mij het meest van de hele dag geraakt. Ik heb werkelijk iets gegeven en ik heb zoveel terug gekregen. Na dit voorval snap ik waarom mensen voor deze job kiezen. Men krijgt hier zoveel liefde terug voor het kleinste ding. Ik moet wel toegeven dat ik na de wandeling doodop was door het duwen van Antoon. ‘Uit handen geven en in handen nemen’ is hier letterlijk en figuurlijk waar geworden. christophe dd, 6 tgcb

‘De Populier, Geraardsbergen…. Onze dag startte met een kennismaking en een rondleiding op de verschillende afdelingen. Daarna zette men ons aan het werk. We kuisten de rolstoelen van de bewoners. Toen kregen we te zien dat die rolstoel veel meer is dan gewoon maar een vervoermiddel. Bij sommige was die rolstoel een bijzonder persoonlijk object dat precies zoals zij dat wilden moest zijn. Ze waren vaak niet enkel fysiek maar ook mentaal afhankelijk van hun rolstoel. Het kostte ons dus wat overtuigingskracht om die rolstoel te mogen poetsen. Toen hadden we nog geen echt gesprek gevoerd met de bewoners. Nadien kreeg ik de kans om een mentaal sterke vrouw te mogen begeleiden. Het was starten bij de basisvragen: hoe vind je het hier, wat zijn de dagelijkse bezigheden, wat mis je? Uit haar antwoorden kon ik afleiden dat ze hier gelukkig was. Ze vertelde dat ze van een ander rusthuis kwam en ze verzekerde mij dat de Populier een grote verbetering was. Een nieuwigheid : een driewieler voor de bewoners. Dat bemoeilijkte het werk van de verzorgers, want op een driewieler zijn ze snel de openbare weg op. Kortom, een dag om nog lang te herinneren en om over na te denken.’ jonas br., 6 tfa

gule dd, 6 tgcb

‘Sint Antonius, SPL… Tijdens de namiddagwandeling. … Op een gegeven moment vroeg ik aan Antoon: ‘Doet goe hé int

3de graad 35


Eiffeltoren

Place de la Concorde

Tuileries

Louvre

Place Vend么me

Place Vend么me

Montmartre

Tuileries

Place de la Concorde

36 3de graad


Montmartre

Louvre

3 BSO - Eerste hulp bij… Elk van ons maakt in zijn leven situaties mee waarmee we het moeilijk hebben. Hierover praten en oplossingen zoeken is niet altijd gemakkelijk. Voor de leerlingen van 3BSO werd in de godsdienstlessen hierover een thema ‘Eerste hulp bij… ‘ uitgewerkt. Als afsluiter gingen de leerlingen op stap doorheen Halle en brachten ze een bezoek aan het Jac. De volgende hulpcentra kwamen ze op hun tocht tegen: A. B. C. D. E. F.

Het CLB: in onze eigen school Passant: Beertsestraat 21 Jac of Jongerenadviescentrum: Vondel 25 De Poort: Auguste Demaeghtlaan 51 De Wip: Deken Michielsstraat 89 Caw of centrum algemeen welzijn: Deken Michielsstraat 48

Omdat de eerste drempel vaak de moeilijkste is, namen we per klas letterlijk de drempel van het jac of het jongerenadviescentrum. Hier werden de leerlingen ontvangen door Iwein Denayer, één van hun medewerkers. Aan de hand van het koffertje met enkele voorwerpen leerden de leerlingen de basisprincipes van het Jac: A. Handboeien: het Jac werkt vrijblijvend B. Lege geldbeugel: het Jac werkt gratis C. Kleefband: het Jac werkt met een beroepsgeheim D. Bivaksmuts: het Jac werkt anoniem E. Computermuis: het Jac is gemakkelijk bereikbaar via : jac.halle@cawdelta.be

Eiffeltoren

Een leerling uit 3BHO verwoordt het als volgt: Het Jac is een vereniging die jongeren helpt en ondersteunt in moeilijke tijden. Het Jac is ook gratis en je mag alles zeggen. Ze geven goede raad aan zowel jongens als meisjes die dit goed kunnen gebruiken. Je kan contact nemen via de telefoon of via de computer. Hier in Halle kan je een Jac vinden, dat is heel goed voor de mensen want zo geef je ze hoop. monique meynen

BSO 37


Plantin – Antwerpen – 3 & 4 BDV 38 bso

Bij een waterachtig zonnetje en met een stevige bries in de rug stonden we de leerlingen van 3 BDV en 4BDV op te wachten aan het station van Halle. Iedereen was stipt op tijd om de trein te nemen richting Antwerpen. In Antwerpen aangekomen, het weer was ook daar niet zo schitterend maar de leerlingen hadden er zin in. In de voormiddag maakten we een leuke wandeling doorheen het stadcentrum, ingang zoo en chinatown mochten niet ontbreken. Ook een bezoek aan de groenplaats en de grote markt met zijn mooie fontein stonden op het programma, om af te sluiten liepen we langs de vrijdagmarkt naar de voetgangerstunnel om

dan door te steken naar het kasteel met Lange Wapper-standbeeld. Tijd om onze magen te vullen en energie op te doen voor de workshop in de namiddag. 4BDV ging samen met hun lesgeefster naar een klein maar gezellige werkruimte waar ze de knepen van het boekbinden leerden. Ieder maakte drie exemplaren met telkens een verschillende bindwijze. Leerlingen waren enthousiast en willen deze technieken toepassen op hun eindwerkjes. Voor 3BDV was er een workshop letterzetten en hoogdrukken. We kregen eerst een rondleiding in het

Plantin-Moretus museum om daarna naar het drukatelier te gaan. Daar mochten de leerlingen eerst kennismaken met het gieten van loden letters om daarna hun eigen naam te zetten en te drukken. In het begin was het een herhaling van de leerstof maar daarna mochten ze drukken op een zeer oude drukpers en dat vonden ze dan weer keitof. Rond drie uur hebben we onze dag in Antwerpen afgesloten en keerden we terug naar Halle. leen van der eeecken


PARIJSREIS - 7 BSO De reis naar Parijs ging dit jaar niet over één nacht ijs. Ons zevende jaar BSO is goed gevuld, en voor een grote bus was het even geduld. Maar gelukkig vonden we er een op maat die zelfs probleemloos door onze schoolpoort gaat. Ook de Eiffeltoren maakte ons wat ongerust, een defecte lift was hier de kaper op de kust. Fit als we zijn, we trokken het ons niet aan, dan zijn we maar te voet de Eiffeltoren opgegaan. Dat bespaarde ons een heel lange file... Quelle chance! Maar op dag één bracht chauffeur ‘den John’ ons eerst naar: Stade de France. Na een triomfantelijke entree als voetbalheld was het tijd voor onze lunch met zicht op een dansende bende naast het voetbalveld. Dan hielden we even halt om in te checken in het hotel Welkom in de Parijse metrodrukte, iedereen afstappen in Les Halles, snel. Van les Halles wandelden we naar Centre Pompidou Sommige leerlingen werden toch wat moe van al het stappen in de Franse zon dus hielden we halt aan het Louvre, een groot museum en ook een heuse waterbron. Sommige schouders en gezichten zagen al wat rood en aan de fonteinen werden heel wat tenen ontbloot. Na een uurtje verfrissende ontspanning trokken we naar de Notre Dame, er was daar juist een misviering. Waarna we konden eten in de Quartier Latin en de avond afsloten met een leuk boottochtje op de Seine. De volgende dag, na de beklimming van de Eiffeltoren, trokken we naar Montmartre, waar we gezang in de Sacré Coeur konden horen. Van Place du Tertre tot op de trappen voor de basiliek, je werd er omringd door kunst, dans en muziek een ideale plek om te lunchen in een gezellige ambiance. En wie nog wat euro’s over had kon zich uitleven in de bekendste winkelstraat van de stad. We flaneerden op de Champs Elysées en hier en daar namen leerlingen toch een souvenirtje mee. kirsten de weerdt

bso 39


UITSTAP COLORA 4 BHO Als schrijnwerker kan je met mooie ( en duurdere) houtsoorten prachtige dingen maken. Maar ook met goedkopere materialen kan je op een eenvoudige manier het wow-effect bereiken. Dat leerden de leerlingen van 4 BHO tijdens een workshop in samenwerking met de verfwinkel colora. De leerlingen maakten tijdens de lessen praktijk de basis van een kastje en een krijtbord. Maar dit moest natuurlijk ook nog een mooie afwerking krijgen! De mensen van colora leerden ons een aantal verftechnieken aan. Het resultaat kan je zien op de foto’s. We stonden zelf versteld van het resultaat! Een positief onthaalde uitstap die bovendien volledig gratis werd aangeboden door colora! SUPER! jeremy joos

projectweek anders dan anders - 5BSO 5 – 8 juni 2012 Dag 1: Brussel We vertrokken met de trein richting Brussel. In Brussel-Zuid werden wij gesplitst in 2 groepen. Groep 1 ging naar het klein kasteeltje of maakte een wandeling naar Molenbeek. De 2 de groep ging naar Brussel-Noord waar de gids ons opwachtte. Zij vertelde ons weetjes over de Noordwijk: het ontstaan, de WTC torens, de prostitutiebuurt, de Brabantstraat,… n we brachten ook een bezoek aan een moskee. In de namiddag kregen we en opdracht met als doel de matongé-wijk beter te leren kennen. Als laatste opdracht mochten we een frisdrankje en Afrikaans specialiteit nuttigen. Jammer dat de elektriciteit uit viel want, zo konden ze de specialiteit niet klaar maken. Moe maar voldaan trokken we met de metro en trein naar huis. Dag 2: Don Bosco We begonnen met een presentatie over het reisverslag van mevr. Thonnon: met de moto door India.

40 bso

Dit verhaal leerde ons dat je met weinig veel kan beleven. Een aanrader!!!

Enkele gescheurde broeken waren ook van de partij (sportkledij???!).

Quiz: Anders dan anders Veel gezweet, veel nagedacht de spanning was te snijden … maar slechts een groepje kon de beste zijn: De groep zonder naam, of te wel 5 lassers verdienden de beste maxi broodjes. Het waren lekkere broodjes.

Dag 4: Lekker stroppen Lekkerbekken van ’s morgens vroeg: iedere klas stond in voor een overheerlijk gerechtje. ’s Middags aten we onze creaties helemaal op! . Virgin mojito . Tortilla-chips met guacamole . Spiesje van kerstomaten, mozzarella en basilicum . Fajitas de pollo (hallal) . Meloensoepje met munt, afgewerkt met een bolletje hoeve-ijs en aardbeien.

Dag 3: Stroppen Djembé: Het was een leuke ervaring, maar pijn aan de handjes. Uiteindelijk bereikten we niveau 4.Voor de meeste leerlingen niet haalbaar maar wel voor 5BHO Anders-dan-anders-parcours: Met materialen die anders waren dan anders zorgde Mr. Steurbaut ervoor dat we als klas moesten samenwerken om te slagen in de opdrachten, en om te winnen van de andere klas. Het was belangrijk om in een team te werken, zodat het einddoel bereikt werd. Zonder teveel brokjes ei op je kledij! Capoeira: Brasiliaanse dans-en vechtsport was zeer interessant, intensief en soms pijnlijk…

Om onze maaltijd te laten verteren een rustige namiddag: de film American History X. Een film die aantoont dat haat overtollige bagage is. De moeite! artikel geschreven door de leerlingen van 5 bhoa.


bso 41


foto’s ‘Mozkito’

CLW leert over millenniumdoelstellingen De leerlingen van het Centrum Leren Werken leerden een week lang over de millenniumdoelstellingen. Dat deden ze aan de hand van spelletjes en leuke opdrachten. Zo moesten ze een parcours afleggen met een denkbeeldige vrouw die op het punt stond om te bevallen. Hun opdracht was om zo snel mogelijk in het ziekenhuis te geraken. De leerlingen konden ook een duurzame stad ontwerpen. De week werd afgesloten met een stadswandeling door Halle.

foto’s ‘Mozkito’

centrum ee meer da

foto’s ‘Mozkito’

EHBO op school

In het kader van ‘Slimme Mobiele Scholen’ w Rode Kruis. De leerlingen konden tijdens de veiligheid en verkeer in goede banen leiden.

42 clw


opleidingen CLW schooljaar 2012-2013

taartenslag 2012

Om de kosten van onze bezinningstweedaagse te ondersteunen organiseerde ons en heuse taartenslag. Onder begeleiding van leerkrachten bedeelden onze leerlingen an 1000 eclairs en vele kriekentaarten aan huis. In de technische school verkochten we eveneens eclairs. In een mum van tijd waren we uitverkocht! Voor herhaling vatbaar.

. Magazijnmedewerker . Aanvuller . Verkoper . Kassier . Winkelbediende . Logistiek helper van de zorginstellingen . Hovenier - onderhoud . Residentieel elektronisch installateur . PC-technicus . Lassen . Voeger . Werfbediener . Onderhoudsmedewerker gebouwen

!!! Nieuw:

. Hovenier – aanleg . Verzorgende – zorgkundige . Begeleider in de kinderopvang

werden er lessen ingericht door vrijwilligers van het e lessen PAV gedurende 4 uur simulaties rond

clw 43


Schoolproject ‘VIVE LE VELO’ – Tourtafel 2012 Hout en Lasafdeling Buso Het project Eind februari kregen we te horen dat het productiehuis van Vive le Vélo - Sporza een wedstrijd uitschreef voor alle scholen die de richting ‘Houtbewerking’ aanbieden. Tot vorig jaar werd de Tourtafel van het avondprogramma ‘Vive le Vélo’ op TV EEN telkens door een kunstenaar ontworpen. Dit jaar kregen leerlingen de kans om deze Tour-2012-tafel zelf te ontwerpen. Na verschillende mails en voorrondes

44 buso

(waarbij o.a. al een eerste voorontwerp werd ingediend) kregen we na de paasvakantie te horen dat onze school geselecteerd werd om mee te doen aan dit project! De bedoeling was om zowel een grote tafel te ontwerpen voor presentator Karl Vannieuwkerke als een kleinere versie waar Lieven Van Gils bekende gasten aan ontvangt. Beide tafels worden tijdens dit programma telkens gesigneerd en nadien voor het goede doel geveild en verkocht (‘Make a Wish’).We zagen dit meteen als een buitengewone uitdaging om dit zowel met onze leerlingen van Hout als Lassen aan te gaan. We contacteerden de houtfirma Belsack te Halle en de metaalfirma Fieremans te Asse

en zij waren meteen bereid om ons hierbij volledig financieel te sponsoren! We hebben zowel beroep gedaan op onze leerlingen van Hout als Lassen, zodat we zowel hout als metaal konden integreren in een mooie tafel. De 2 tafeltabletten weerspiegelen de wielen van een fiets met een subtiele verwijzingen naar de Franse driekleur. Een tafeltablet kan hierbij ronddraaien zodat de wielrenners gemakkelijker hun handtekeningen kunnen plaatsen. Het onderstel projecteert eveneens een fiets met een verwijzing naar de 3 klassementstruien.


In de pers Op dinsdag 29 mei kwam de lokale pers naar onze school. Zowel Ring-TV, het Nieuwsblad, Editie Pajot, het Laatste Nieuws kwamen een kijkje nemen en ons buitengewoon project bewonderen. Presentatie voor de jury Op vrijdag 1 juni werden we met onze beide tafels uitgenodigd op de mooie locatie van het kasteel van Gaasbeek om ze aan de jury van Vive le Vélo voor te stellen. (Een levensechte test van het programma ‘Vive le Vélo’!). We legden een gans parcours af op het domein van het kasteel. De tafels werden getest, gemeten, gekeurd,… en gebrandmerkt met het logo van Vive le Vélo.

Hierbij nam Karl Vannieuwkerke ook een interview af aan onze ‘grote tafel’ met een van onze leerlingen, namelijk Franky Podevyn (van ABO). En Lieven Van Gils maakte een babbel aan de kleine tafel met een leerling uit het 3e jaar Lassen, namelijk Ellen Van Parys De kleine tafel hebben we daar achter gelaten en zal geveild worden voor het goede doel en de grote tafel kregen we terug mee naar school, gebrandmerkt met het logo van Vive le Vélo! En het verdict… Op vrijdag 8 juni werd de winnaar bekendgemaakt. Het werd uiteindelijk de tafel van het VTI Torhout.

En we hebben misschien de gele trui niet gehaald, maar zijn zeker niet ontgoocheld. Van de oorspronkelijk 125 scholen die zich inschreven, haalden uiteindelijk 42 scholen de finish in Gaasbeek. Het was een mooie, leerrijke en buitengewone Buso – Tourrit met een fantastisch Hout-Las peloton! We hebben voor onze school en leerlingen zeker een mooie overwinning behaald! We vonden dit unieke project, zowel voor onze enthousiaste leerkrachten, maar in het bijzonder voor onze al even enthousiaste leerlingen, een mooie kans en een buitengewone uitdaging om dit als TEAM te kunnen realiseren! ilse defrijn, kinesitherapeute buso

buso 45


einde europees project: professioneel werk en sociale contacten Wij hebben heel veel geleerd van elkaar in de tijd van onze samenwerking. Alle landen hebben bijzondere aspecten van het werk laten zien in de context van het project. De naam van ons project is SCRIPT: Sociale Vaardigheden, Verantwoordelijkheid en Onafhankelijkheid ter voorbereiding en in training. Dat betekent dat alle mensen die betrokken zijn bij de ontwikkeling van onze samenwerking deze nieuwe vaardigheden zouden moeten aanbrengen en onderhouden. We zijn allemaal op weg om uit te zoeken hoe we ons op de toekomst kunnen voorbereiden. Een zeer belangrijk onderdeel van ons werk was de professionele contacten uitbreiden en onderhouden: • in onze scholen • met onze samenwerkende partners • met mensen die geïnteresseerd zijn in ons werk. Maar ook heel belangrijk is dat we contact onderhouden om: • vergaderingen voor te bereiden • om ideeën te delen • om over professionele artikels te praten • om over prive-items te spreken We deelden ook persoonlijke hoogtepunten en dieptepunten. Het contact tussen een aantal partners is inmiddels veranderd van professionele contacten naar particuliere vriendschappen.

46 buso


Don Bosco BuSO Halle

Opendeurdagen 23 & 24 juni (14u tot 20u)

Info en inschrijvingen tijdens de tentoonstelling Zaterdag 23 juni en zondag 24 juni 2012 van 14u tot 20u

Inschrijvingen tijdens de vakantie Don Bosco BuSO Halle Van 2 juli tot en met 14 juli 2012 & 24 juni Van 16Opendeurdagen augustus tot en met 3123augustus 2012(14u tot 20u) van 9u tot 12u en van 13.30u tot 19u (niet op zondag)

Van harte welkom vanwege leerkrachten en directie BuSO Don Bosco . Lenniksesteenweg 2 . 1500 Halle T: 02 363Don 09 85Bosco . F: 02BuSO 363 09Halle 88 . E: donboscobuso@donboscobuso.be

Opendeurdagen 23 & 24 juni (14u tot 20u) buso 47


Band juni 2012