Issuu on Google+

IBLAMETOMAS just another gay boy who thinks he can blog! Alles over bloggen


iblameYou 3 iblameGays 4 iblameMusic 5 iblameMyself 6 iblameMoney 8 iblameTwitter 10 iblameBloggers 12 iblameAnonymity 15 iblameEveryone 16


i b l a m e y o u Welkom in mijn imperium over mijn wereld over het bloggen, en over mijzelf, Tomas. Wie ben ik? Ik ben geen model, maar wel mooi. Ik ben geen schrijver, maar blog wel. Ik haat mensen maar wil niet alleen zijn. Ik ben perfect, maar geen god. Ik ben een volwassen man, inclusief borsthaar en een zware stem. Ik ben als een lelie die uit zijn knop komt en schittert in de zon. Ik ben een volgroeide zwaan die begon als een lelijk eendje. Ik ben Jezus als hij uit de dood herrijst, zonnestralen bijgeleverd. Dit is mijn tijdschrift, dus ik krijg mijn zin. Alles wat hier staat klopt, alles wat ik schrijf is waar en alles wat in dit tijdschrift staat is leuk. Bloggen is hip, bloggers zijn populair en ik zag hier mijn toekomst in. Een toekomst die in het teken staat van het nieuwe schrijven, het eerlijk bloggen en social media. Boeken zijn uit, betaald bloggen krijgt steeds meer kritiek en Twitter wordt het nieuwe Facebook. Tegenwoordig kun je één dag populair zijn en ben je de volgende dag alweer verstoten zijn. Harde wereld, harde mensen. Zo is het tegenwoordig en zonder grote bek kom je nergens. Vandaar dat ik dit tijdschrift maak. Een tijdschrift over mij en bloggen. Om te laten zien wie ik ben, wat ik doe en hoe ik het doe. Voor jullie, speciaal. Lief hé?

kx c r e D s Toma


i b l a m e g a y s Iedereen is er wel eens (per ongeluk) langs gereden, van die kleine wegen net naast de snelweg, overschaduwt door bomen, of afgelegen parkeerplaatsen langs de grote snelwegen, of misschien wel een klein tankstation langs de A2. Als je er dan toch niet langs bent gereden, hier een voorbeeld van wat je er kan aantreffen. Paar auto’s dicht bij elkaar geparkeerd, hoop gekreun en zo’n vijf mannen die in de dichtstbijzijnde bosjes elkaar hevig de Griekse manier van het neuken laten zien (op zijn Grieks is een andere term voor anale seks, voor de niet-wetenden onder ons). Als er een auto voorbij komt rijden steken ze hun kopjes uit de bosjes en proberen ze diegene te lokken met hun geile blikken en af en toe gebruiken ze zelfs hun jongeheer als lokmiddel. Niet alleen op deze homo ontmoetingsplaatsen gaat het er zo aan toe, maar ook in de gaysauna! Als je daar een keer naar toe wilt gaan voor een ontspannende middag, kun je het wel vergeten. Zodra je binnen komt word je handdoek van je nog niet bezweette lichaam afgetrokken en beland je al snel met zo’n tien geile rijpe mannen in de dichtstbijzijnde cabine. Helemaal onder het zweet (en sperma) verlaat je de cabine om een verfrissende douche te nemen waar je weer zeven piemels in volle erectie aantreft die maar al te graag staan te springen om jou alle hoeken van de douche te laten zien. Maar gelukkig doe ik netjes mijn was, kook ik elke avond gezond, drink ik met mate, gebruik ik geen drugs, heb ik altijd een condoom bij de hand en mijn bed is de plek waar het allemaal gebeurt. Dus ja, je hebt ook nog gewoon brave homo’s.


i b l a m e m u s i c

Blogs worden tegenwoordig gebruikt om de nieuwste hits te ontdekken. Liedjes die een echte blog hype worden stromen vaak meteen door naar de hitlijsten. Succes verzekert. Wat zijn momenteel nou de bloghypes? Welke bandjes hebben hun best gedaan om een zo’n blogwaardig mogelijk liedje te schrijven waar iedereen over lult. Zo’n liedje dat je nooit uit je hoofd krijgt en het altijd goed doet op feestjes. Tomas zocht ze voor je uit. Iamamiwhoami – Rascal In 2009 was ze al het onderwerp van elke muziek blog die blogt over fatsoenlijke muziek. Niemand wist wie deze act was en iedereen was gebrand om erachter te komen wie deze geniale muziek maakte. Ondertussen weten we allemaal dat de Zweedse schone Jonna Lee erachter zit. Ook het tweede album wordt vol mysterie gepresenteerd via Youtube. Geniale muziek, geniaal concept en zeker het luisteren waard.

Wankelmut – One Day Deze Duitse Dj gebruikt sampels van Reckoning Songs (Asaf Avidan & The Mojos & Shlomi Shaban). Wat je dan krijgt? Deze geweldige remix. Ik heb het uitgeprobeerd, op feestjes vindt iedereen hem geniaal. Dus wil jij een populaire partyganger zijn? Gebruik dit om je reputatie neer te zetten. Want deze bijna acht minuten lang durende remix staat garant voor succes.

~

s / s / s – Beyond any Doubt Zet een singer-songwriter, een rapper en een producer bij elkaar en je krijgt dit geweldige trio. Hun EP Beak & Claw is net uit en bestaat uit vier hip hop liedjes met input van andere genres. (waaronder beyond any doubt). Het is geen neger muziek waar je zo mooi je dikke kont op los kunt schudden maar diepgaande hip hop. Tekstueel zit het goed in elkaar en de beats hebben een donkere toon. Hip hop gaat weer terug naar zijn roots.

Tanlines – All of Me Dit duo uit Brooklyn maakt elektronische muziek met een vleugje indie er doorheen. Begin maar alvast met dansen want het deuntje krijg je de komende 48 uur niet uit je hoofd en stilstaan is onmogelijk. Van zulke muziek word ik nou blij. Geen moeilijk gezeik eromheen, gewoon, simpele muziek. Potentie zit er zeker in, alleen jammer dat de rest van het album (mixed emotions) niet zo geweldig klinkt als dit liedje.

Woodkid – Run Boy Run Je maakt onder andere video’s voor Lana del Rey en Katy Perry en dan besluit je zelf muziek te gaan maken, meestal flopt dit. Zie het als een zanger die ineens gaat acteren. Maar bij Woodkid niet. Hij had al een EP uitgebracht wat goed werd ontvangen (iron in 2011) maar zijn nieuwe single is een episch lied dat schreeuwt om meer. Met geweldige drums, klokkenbellen en de zware stem van Woodkid kan dit misschien wel een van de hits van 2012 worden.


i b l a m e m y s e l f

Als je een tijdschrift over jezelf maakt (ok, over bloggen) dan kan een interview met moi natuurlijk niet ontbreken. Een narcist als ik geniet hier natuurlijk in volle glorie van en als je dit interview over mij hebt gelezen ben je al één stap dichterbij een biografie over mij (en aangezien die er over een paar jaar toch komt, kun je nu alvast de rechten er op claimen). De vragen zijn door een aantal van mijn bloglezers verzonnen maar zelf heb ik er ook een aantal vragen tussen gegooid. Wat zijn je grootste angsten?

Simpel, ik heb er twee: eenzaamheid en oud worden. Ik ben niet bang voor spinnen, slangen of achtbanen. Ook hoogtes doen mij niks en de tandarts zie ik als een gezellig gezinsuitje. Waarom eenzaamheid? Beetje ironisch is het wel, ik haat mensen, maar wil niet alleen zijn. De gedachte dat ik alleen sterf, dat niemand die er is om je te steunen of gewoon niemand die je ’s ochtend sms’t of ik iets leuks wil gaan doen, laat mij al zweten in mijn mooie poloshirt. Ik ben een sociaal mens, en als er dan niemand bij mij in de buurt is om tegen aan te praten, dan verplaats ik mijzelf naar het internet om daar slachtoffers te vinden. Oud worden heeft er ook enigszins mee te maken. Als ik oude mensen bekijk, zijn ze niet alleen lelijk maar vaak ook alleen. Hun partner is al gestorven (of ze hebben er nooit een gehad), hun kinderen hebben hun eigen leven en al hun vrienden zijn of dood of liggen de hele dag in bed te stinken, wachtend tot hun luier wordt verschoond. Dat wil ik niet, vandaar dat ik ook denk dat ik jong sterf.

Waar kun jij lang naar kijken en er plezier aan beleven? Moeilijk, aangezien ik een stoornis heb waardoor ik me bijna nooit kan concentreren op iets langer dan vijf minuten. Alle prikkels om mij heen, neem ik op en mijn hoofd draait van links naar rechts om alles mee te krijgen, wat er in mijn omgeving plaatst vindt. Maar een paar dingen kunnen mijn aandacht langer dan vijf minuten vast houden: mooie mannen, leuke series en muziek. Bij alle drie kan ik er trouwens ook genoeg plezier aan beleven.

Wat ervaar je als je in een winkelstraat staat en je ogen twee minuten sluit? Seriously? Ik sluit mijn ogen nooit in een winkelstraat.

Bij welke films heb jij gehuild?

Oh god. Als ik alle films zou moeten opnoemen dan kan ik beter mijn tijdschrift herbenoemen met als naam: ‘Films waar Tomas bij huilt’. Ik ben een emotioneel wrak wat dat betreft en huil tegenwoordig bij bijna alle films. Ik zat gister zelfs te huilen bij de samenvatting van de EO jongeren dag (de EO nota bene). Toch is er één film waar ik nog nooit zoveel gehuild heb: ‘my sisters keeper’. Vanaf het begin tot aan het eind, tranen overal. Zelfs na vijf keer kijken komt er een zee aan tranen uit mijn traanklieren. De film is trouwens zeker een aanrader.

Volledige naam: Tomas Franciscus Andreas Derckx Leeftijd: 20 jaar Woonplaats: Tilburg Geslacht: Man Seksuele voorkeur: Mannen Opleiding: Communicatie International Event Music and Entertainment Studies Familie: Ouders zijn nog samen en ik heb 1 broertje van 18 en 1 zus van 21 Relatie: Ik ben forever alone, haha Hobby’s: Muziek, bloggen, lezen en wijntjes drinken met vrienden Positieve eigenschappen: Nieuwsgierig, sociaal en direct Negatieve eigenschappen: Lui, eigenwijs en koppig


Ik vind mezelf niet knap, ik ben niet geweldig, perfect zijn bestaat niet en ik vind mijzelf niet beter dan andere

Vind je jezelf arrogant?

Leuke vraag, nee. Vele mensen denken dat ik een arrogante bitch ben, doordat ik mij zo ook af en toe gedraag. Maar het grappige is juist, dat ik totaal niet arrogant ben. Oké, af en toe heb ik zo mijn momenten, maar dat is puur vermaak. Ik geniet er enorm van als mijn opmerkingen sommige mensen zo van streek maken, dat ze niks anders kunnen doen, dan mij met grote ogen en open mond aankijken. Voor de duidelijkheid, ik vind mezelf niet knap, ik ben niet geweldig, perfect zijn bestaat niet en ik vind mijzelf niet beter dan anderen. Het enige wat ik ben is een sarcast.

Waarom zeik je altijd iedereen af op je blog?

Simpel, mijn blog is mijn uitlaatklep. Mensen die mij in het echt kennen weten, ook dat het gedrag wat ik aanneem op mijn blog ook maar één kant van mij is. Het is het perfecte middel om mijn frustraties en bitterheid te uitten. Dat mensen niet snappen dat ik niet altijd zo ben, kan ik niks aan doen. En let’s be honest, het is veel leuker om te lezen hoe kut iets wel niet is dan hoe inspirerend dingen voor mij zijn, toch?

Wat betekent bloggen voor jou?

Veel. Het is niet alleen een uitlaat klep maar ook een vorm van aandacht. De reacties die ik er op krijg, stellen mij gerust dat ik nog leuk genoeg ben om mee te tellen in deze harde wereld. Klinkt raar toch? Ja, dat is het ook. Maar ik ben nou eenmaal iemand die van aandacht houd. Ik kom er eerlijk voor uit, net als dat ik eerlijk toegeef dat ik homo ben. Ik hou niet van meningen verdraaien om andere te pleasen. Vandaar mijn blog, ik zet erop wat ik denk en als andere mensen het er niet mee eens zijn, is dat hun keuze en die respecteer ik ook.

Wat is je politieke voorkeur en wat is jouw link met politiek? Ik ben altijd wel geïnteresseerd in politiek, maar dan voornamelijk de debatten die op ze op TV uitzenden. Heerlijk om die Tweede Kamerleden te zien zweten in naam van het volk. Welke politieke voorkeur ik heb is lastig. Momenteel is er niet echt een partij die me helemaal aanspreekt, daar ben ik te slecht voor geïnformeerd. Vroeger was ik altijd voor GroenLinks, puur omdat Femke Halsema erin zat. Dat wijf vond ik toch zo verschrikkelijk leuk. Die passie die ze had en overbracht tijdens de debatten waren subliem. Als er een leuke, knappe politicus was, zou die mijn stem krijgen, helaas ontbreekt die nog.

Hoe ziet jouw leven er over vijf jaar uit?

Ik ben dan rijk, beroemd en getrouwd met een knappe Hollywood acteur. No jokes.

Nog een laatste schreeuw om aandacht?

Ja, ik wil even het begrip anonimiteit opbrengen. Met het opstellen van de vragen over dit interview heb ik de hulp gevraagd van mijn bloglezers. Natuurlijk was het te verwachten dat er niet relevante vragen in mijn mailbox kwamen, maar er was één mailtje wat toch wel echt de prijs voor het meest misselijkmakende mailtje krijgt. Anoniem natuurlijk, want mevrouw of meneer durft niet zijn of haar grote bek open te trekken, als hij of zij voor mij staat. Ik heb niks tegen anonimiteit, zolang het positief is. Je zult mij nooit, maar dan ook nooit, anonieme haat berichtjes zien plaatsen. (Goh, als het anoniem is, kun je natuurlijk ook niet weten dat ik het ben.) Het is iets wat ik verafschuw. Danku.


Bloggen, het is iets wat tegenwoordig niet meer weg te denken is, uit de maatschappij. Tegenwoordig lezen we amper nog recensies op papier en accepteren we niet zomaar wat de experts ons opleggen. Wij willen ervaren, wij willen zelf op onderzoek uit gaan. Wij willen het internet afstruinen opzoek naar mensen die hetzelfde product of dienst hebben gebruikt, wat hun ervaring is en of ze het aanraden of niet. Blogs schieten dan ook uit de grond als paddenstoelen en het internet wordt een medium waar iedereen zijn of haar mening maar al te graag op uit. Dit fenomeen is ondertussen al overgenomen door bedrijven (helaas). Er zijn bloggers die producten toe gestuurd krijgen om die te recenseren, maar er zijn zelfs ook al bloggers die gewoon betaald worden door bedrijven om een (positief) stukje te schrijven over het product. Google is al door de mand gevallen en Honda probeerde het tevergeefs. Ikzelf, als blogger, zie dit als een groot issue. Het is belangrijk dat bloggers hun passie voor het schrijven nog steeds als reden nummer één reden zien en niet om het geld. Vandaar dat ik op onderzoek ben uitgegaan. Wat kan hier tegen gedaan worden? En zijn er meerdere mensen die mijn menig delen?

i b l a m e Pure Bloggers Community

Een stichting die onlangs is opgericht met een hart voor eerlijk bloggen. PBC wil bloggers de kans geven om te laten zien dat ze eerlijk en betrouwbaar bloggen, zodat hun volgers weten dat wat ze lezen ook echt de mening is van de blogger. Zij, als stichting, streven naar waarborging van de persvrijheid en willen duidelijkheid creëren in de grote onduidelijke blogwereld. Voor slechts vijf euro per maand kun je donateur worden van deze stichting en mag je gebruik maken van het keurmerk en het grote netwerk dat de stichting heeft.


Maatschappelijk Verantwoord Ondernemen

Een van de redenen waardoor de stichting Pure Bloggers Community zo succesvol is, is te danken aan de contacten die ze hebben met Maatschappelijke Verantwoordelijke Ondernemers. De stichting keurt het betaald bloggen niet af, maar wilt dat bloggers altijd eerlijk blijven. Vandaar de samenwerking met de MVO’s. De bedrijven die gekoppeld zijn aan PBC kunnen hun grote netwerk van eerlijke bloggers gebruiken om hun producten op een eerlijke manier te laten recenseren. Mocht de review negatief zijn, dan is dit juist een eerlijke kans om voor de bedrijven om hun producten te verbeteren.

Intermediairs

De stichting heeft al bekende bloggers ingeschakeld als ambassadeurs om via hun een nog grotere doelgroep te bereiken. Ernst-Jan Pfauth (Schrijver en blogger), Tim de Gier (Schrijver, blogger en vormgever) en Tim Hofman (Programmamaker en blogger) zijn de ambassadeurs die achter de stichting staan en hun achterban informeren over de missie en visie van de stichting. Daarnaast zullen ze ook spreken op de lezingen die de stichting door het hele land geeft.

m o n e y Blog against corruption

Deze beweging tegen het corrupt bloggen komt langzaam op gang en over enkele jaren zal het een groot aantal volgers hebben die samen de strijd aangaan tegen het corrupt bloggen.

Meer informatie:

Wil jij je aanmelden als donateur of een van de lezingen bijwonen? Ga dan voor meer informatie naar de site: www.purebloggerscommunity.nl


i b l a m e t w i t t e r

Twitter is een medium dat sinds 2006 een enorme groei doormaakte. Tegenwoordig is het niet meer weg te denken uit onze maatschappij en gebruiken vele bedrijven Twitter om in contact te komen met hun klanten. Maar wat betekent Twitter nou voor de blogwereld?

Mini blog

Als je als blogger geen Twitter hebt, tel je tegenwoordig eigenlijk niet mee, via Twitter genereer je meer volgers en blijven ze up to date met jou en je blog. Mensen kunnen sneller zien wanneer je weer een nieuwe blog hebt geplaatst en de communicatie over en weer is groter dan op je eigen blog. Je moet Twitter zien als een verlengstuk van jouw blog. Je plaatst eigenlijk miniblogs die jou als blogger typeren, je plaatst een link die je graag wilt delen met je followers maar die niet blogwaardig is. Twitter is niet een eigen medium, maar het is een onderdeel van jouw blog.

Gevaarlijke uitspraken

Omdat Twitter dus een verlengstuk is van je eigen blog, moet je oppassen met wat je er op zegt. Zorg ervoor dat wat je op Twitter zegt, gelijk is aan je blog. Het kan namelijk niet zo zijn dat je op je blog verteld hoe verschrikkelijk je Gordon vindt waarna je hem vervolgens op je Twitter de hemel in prijst. Zulke dingen kunnen je geloofwaardigheid doen verlagen en mensen zullen snel afhaken.

Huisstijl

Do’s op twitter: + Maak statements. Formuleer een tweet over iets wat in het nieuws is en waar je een sterke mening over hebt. Mensen zullen het snel retweeten en wat voor meer followers kan zorgen. + Volg in het begin veel mensen die al een hoop aantal followers hebben. Zoek contact met ze en zorg dat ze je mogen, het klinkt heel kinderachtig, maar zo werkt het wel. + Humor doet het altijd goed, net zoals seks (maar niet te vulgair, ken je grenzen). + Zodra je enige status hebt op twitter heb je het recht om andere mensen af te zeiken en je op te stellen als een bitch, de volgers komen dan vanzelf.

Don’ts op twitter: -Tweet niet over wat je gaat doen, zoals ‘ik eet nu een broodje’. -Tweet niet te weinig, maar ook niet teveel. Het is belangrijk dat je de middenweg vindt, gebruik de 140 tekens die je krijgt ook verstandig. Vaak heb je drie tweets die je ook gewoon in één tweet kan plaatsen. -Wordt niet te persoonlijk. Vele mensen vinden het zeer storend als je al je persoonlijke issues op twitter gooit. Mensen zullen snel genoeg krijgen van je zeik-tweets. -We hoeven niet te weten wat voor ziektes je hebt en hoe je piemel eruit ziet. Je mag best de grens opzoeken maar als je erover heen gaat haken mensen ook snel af.

Daarnaast is het belangrijk dat je je Twitteraccount dezelfde stijl geeft als je blog. Dit zorgt voor herkenning en eenheid. Bloggen is tegenwoordig niet meer zomaar je gedachtes opschrijven maar als je veel lezers wilt hebben, moet je jezelf onderscheiden van de vele andere bloggers in de wereld. Houd het bij jezelf, wat maakt jou uniek?

Twitter, twitter en twitter

Twitter is een medium waarbij je in het begin veel moet geven voordat je dingen ontvangt. Followers krijg je niet zomaar, het is een proces wat vooral in het begin veel doorzettingsvermogen vergt. Geef niet te snel op, en twitter vooral door.


i b l a m e b l o g g e r s Als blogger ben ik natuurlijk zelf ook enorm geïnteresseerd in andere blogs, zo ook ik heb mijn favorieten. Vandaar dat ik hier vier blogs op een rijtje heb gezet die ik jullie wil aanraden. Met de bloggers zelf aan het woord:

Mrs Martine Naam: Martine Leeftijd: 24 Opleiding: Master Universiteit Utrecht, Communicatie, Beleid & Management. Blog: www.mrsmartine.nl

~

Wanneer begon je met bloggen: Vijf maanden terug. Waarom blog je? Vond het leuk om ruimte te hebben voor hersenspinsels en om mijn familie die over de hele wereld verspreid is up to date te houden. Waar blog je over? Dingen die mij intrigeren, irriteren of verwonderen. Wat maakt jou blog speciaal? Ik heb een eigen mening, laat duidelijk zien waar deze begint en eindigt, en heb daarnaast ook zeker respect voor andermans mening. Geef daar ook altijd de ruimte voor op mijn blog. Heb je positieve/negatieve ervaring met bloggen: Het raarste wat mij overkwam was “Omg, ben jij Martine van de DMgates?!”. Ik heb nooit echt negatieve ervaringen ermee, eerder verassend!

MartijnMendel Naam: Martijn Mendel Leeftijd: 18 jaar Opleiding: Momenteel Fotografie op AKV St. Joost. Blog: www.martijnmendel.blogspot.com

~ Wanneer begon je met bloggen:

Ik begon al heel vroeg met bloggen. Ik denk dat ik een jaar of 11/12 was toen ik mijn eerste blog maakte. Na mijn eerste blog volgde er nog tientallen nieuwe blogs. Ik was namelijk nooit lang tevreden over de naam, lay-out, inhoud enzovoort, zodat ik iedere keer besloot wéér een nieuwe te maken. Waarom blog je: Na een langere tijd besloot ik een Visual Diary te maken, het leek me namelijk leuk om de ‘kiekjes’ uit het dagelijkse leven te delen op een blog. Ik hoop dat er over een langere tijd een soort ‘levensarchief ’ ontstaat waarin ik allemaal gebeurtenissen terug kan zien en mezelf als persoon, als ware zie veranderen. Ik wil mijn leven voor mijzelf ‘succesvol’ maken en in deze blog zie je over langere periodes ook de stapjes die ik hiervoor zet. Waar blog je over: Mijn blog gaat dus echt over mijzelf, wat ik meemaak, wat ik ervaar, mijn stemming en alle andere dingen in mijn leven. Heb je positieve/negatieve ervaringen met bloggen? Tot nu toe alleen maar positieve ervaringen gehad. Onder andere heb ik veel nieuwe mensen leren kennen met daarbij verschillende stijlen, smaken, visies en culturen.


Imlikeohmygod/LichtUitSpotUit

Naam: Jaap Bartelds Leeftijd: 37 jaar Opleiding: HBO, School voor Communicatie & Journalistiek Blog: Ik heb twee blogs: www.imlikeohmygod.com en www.lichtuitspotuit.nl.

~ Wanneer begon je met bloggen:

In 2001 begon ik met bloggen met de site kweklog.com, maar daar ben ik in 2007 mee gestopt. Nu heb ik, zoals gezegd deze twee blogs. Waarom blog je: Omdat ik me verbaas over dingen en omdat ik heel veel dingen grappig vind. Daar schrijf ik over. De ene keer is dat een rare foto, de andere keer een verhaal over mijn herinnering. Wel altijd waargebeurt. Waar blog je over: Op ImLikeOhMyGod; over alle dingen die ik meemaak. Op LichtUitSpotUit; blog ik over bijna vergeten Bekende Nederlanders. Wat maakt jou blog speciaal: Bij ImLikeOhMyGod zijn het gewoon leuke verhaaltjes, niet persé speciaal. Bij LichtUitSpotUit is het wat anders. Er bestond nog geen blog over BN’ers die uit de spotlights zijn verdwenen. Nog geen goed geschreven blog tenminste. We doen er drie per week en er is een longlist met achthonderd namen. Nog een hele voorraad dus. Heb je positieve/negatieve ervaring met bloggen: Vanwege ImLikeOhMyGod ben ik een paar keer benaderd door uitgeverijen. Ook heeft het me enkele schrijfklussen opgeleverd. Af en toe is er kritiek als iemand het niet eens is met wat ik heb geschreven, jammer dan. Met LichtUitSpotUit hebben we begin dit jaar heel veel pers gehaald. Radio, TV, zo’n beetje alle kranten, de Linda… Af en toe stuurt een behandelde BN’er een mail. De meesten zijn positief en vinden het leuk wat we over ze geschreven hebben. Met eentje heb ik echter een weekend lang ruzie gehad over iets heel pietluttigs. Die vrouw ging steeds gekkere taal uitslaan en uiteindelijk heb ik gezegd dat ik haar mail vanaf een bepaald moment niet meer ging beantwoordde. Maar zij is een uitzondering, over het algemeen reageren bezoekers en BN’ers positief over onze artikelen.

Peggy is boos.

Naam: Peggy BvD Leeftijd: 41 Opleiding: Drs Sociaal Culturele Theologie en vrij doctoraal Rechten. Blog: www.peggyisboos.nl

~

Wanneer begon je met bloggen: Ik ben begonnen met deze blog op 1 januari 2011, daarvoor had ik al sinds 1 mei 2008 een blogsite waarop ik wekelijks veel langere blogs over mijn vreselijke leven schreef. Waarom blog je: Het ‘waarom’ vind ik een moeilijke vraag, ik kan beter vertellen hoe het begonnen is. Ik heb veel familie in Suriname, op Curaçao en in Israël en ik was ontzettend veel tijd kwijt om hen allemaal op de hoogte te stellen van hoe het hier met mijn familie ging. Ik besloot toen gewoon één epistel te schrijven, dat ik naar al mijn familieleden stuurde, per mail. Mijn familie was daar enorm enthousiast over en zij begonnen ze door te sturen naar anderen. Toen ik mijn epistel uiteindelijk steeds naar meer dan vijftig mensen moest mailen, besloot ik om een domein te kopen en er een blog van te maken. Waar blog je over? Ik heb een vreselijk leven, en daar blog ik over! Wat maakt jou blog speciaal? Niets! Mijn blog is niet speciaal. Ik ben een vrouw van begin veertig, die haar zieke moeder verzorgt, het kind van een vriendin in huis heeft, een paar uitzonderlijke vriendinnen heeft en nog steeds hoopt op de prins in de witte porsche cayenne. Allemaal ontzettend herkenbaar. Mijn blog is tragi-komisch, net als mijn leven. Heb je positieve/negatieve ervaring met bloggen? Positief: ik heb leuke mensen ontmoet door het bloggen. Negatief: Mensen denken dat ze je ‘kennen’ omdat ze je blog lezen en doen allerlei aannames. Ik schrijf bijvoorbeeld wel eens iets over seks en dat maakt dan meteen dat sommige mannen denken dat je met ze naar bed wilt. Geloof mij, ik kies mijn bedpartners zelf, daar heb ik geen blog voor nodig!


i b l a m e a n o n y m i t y Onlangs kreeg ik mijn eerste echte haat mail, persoonlijk gericht op mij. Ik heb wel al vaker mensen gehad, die het niet met mijn mening eens waren en daarom mij maar moesten beledigen maar nog nooit zo persoonlijk. De persoon in kwestie had zelfs de moeite genomen om speciaal een apart emailadres aan te maken. Wat ook nog blijkt uit de mail is dat de persoon mij in het echt ook kent aangezien de beschuldigingen die gemaakt worden alleen te maken zijn als men mij in het echt ook kent. Ik ben niet de enige die zulke haat mails krijgt natuurlijk, door de opkomst van social media, grijpen anonieme haters hun kans. Het is natuurlijk veel makkelijker om anoniem te vertellen hoe verschrikkelijk lelijk je iemand vind dan het recht in diegene zijn puistenkop te zeggen. Ik snap dat niet iedereen zijn mening zo durft uit te spreken als ik, maar om nou zulke acties te doen? Wat bereik je ermee? Niks. De persoon in kwestie huilt een half uurtje door jou haat mail en gaat daarna weer door met zijn leven. Op een gegeven moment raken wij bloggers er zelfs aangewend en genieten we er alleen nog maar van. Want ja, haat mails is ook aandacht. Toch vind ik het iets verontrustend. Waarom durven mensen het niet in het echt te zeggen? Met hun naam erbij? We leven niet in Rusland waar iedereen wordt opgepakt zodra hij ook maar iets negatiefs zegt over oppergod Poetin. Hebben wij dan toch het gevoel dat wij worden onderdrukt door de overheid? Ik, als blogger, ben een voorstander van het geven van je eigen mening, hoe sterk afwijkend die ook is. Eerlijkheid duurt het langst. Dus ook als je iemand een grote irritante kut nicht vindt , zeg het gewoon, zonder je te verstoppen achter een schermpje. Mocht je dus problemen met mij hebben, trek dan je lelijke, stinkende bek open en zeg het zonder je te verstoppen achter onder een fake account. Waarschijnlijk zal ik me nog niks aantrekken van je achterlijke, gestoorde mening, maar dan weet ik wel de waarheid. Dus ik hoop dat diegene die dat mailtje heeft gestuurd ook net als ik twee jaar geleden uit de kast komt en zijn ware gezicht laat zien, al kan ik je niet garanderen dat ik je met open armen ontvang.


i b l a m e e v e r y o n e

Bedankt, Elke Teurlinckx voor de foto’s van mijzelf gebruikt voor de kaft en overige. Bedankt, Martine, Martijn, Jaap en Peggy voor de interviews. Bedankt, Moeders voor de taalcorrecties. Bedankt, mijn leraren voor de uitleg en steun. Thanks to me, myself and I for all the hard work.


iblametomas