Page 32

32

krant KRANT

KUNST & VERMAAK

tew

Superheldin met snor

Micha Schneijderberg is Snorella tekst Kim van der Meulen foto’s Léon Hendrickx

M

icha Schneijderberg (39) is als Snorella een fenomeen in het nachtleven: zijn alter ego is plaatjesdraaier, paaldanser, toiletjuf en een groot voorvechter van homorechten. De foto-expositie Kings & Queens, waaraan hij werkt met fotograaf Léon Hendrickx, is vanaf 27 juli te zien in Foam. Op de foto waar het mee begon kijkt een man met make-up, een bos krullen, een snor en borsthaar uitdagend de camera in. Zijn hand rust op de schouder van diezelfde man, ditmaal zonder vrouwelijke aankleding en gekleed in een pak. Beide mannen zijn Micha Schneijderberg. Het was de eerste foto van de serie Kings & Queens, waarin dragqueens geportretteerd worden met de man die achter hun personage schuilgaat. Hoe is deze serie ontstaan? ‘Het leek me leuk om samen met Snorella op de foto te gaan, juist omdat het eigenlijk helemaal niet kan. Mijn goede vriend en fotograaf Léon Hendrickx maakte al eerder fotomontages waarin één persoon meerdere personages speelde, dus ik vroeg hem of hij eens zo’n dubbelportret van mij wilde maken. Ik had wel foto’s van mezelf in drag en als Micha, maar had ons nog nooit samen gezien. Toen ik het resultaat zag, was ik zo ontroerd dat ik moest huilen. Zoals een van de drags die we onlangs portretteerden zei: “Mijn twee harten kloppen nu op hetzelfde ritme.” Heel bijzonder. Al snel werd het project opgepikt door de Volkskrant en LINDA en portretteerden we drags uit Duitsland, Italië en Spanje. Na een kleine expo in The Hoxton, vorig jaar tijdens de Gay Pride, is er nu dus een expositie in Foam.’

‘ Toen ik mijn dubbelportret zag, was ik zo ontroerd dat ik moest huilen’

Wat zie je als je naar je foto kijkt? ‘De relatie tussen twee delen van mezelf. Een stoer, extravagant wijf dat een voorzichtig jongetje vasthoudt. Het zijn twee identiteiten – ik heb voor beide zelfs een eigen Facebookaccount – maar ze zijn wel van elkaar afhankelijk. Het toffe aan dit project is dat je erdoor gaat nadenken over de manier waarop je jezelf manifesteert en de relatie tussen verschillende kanten van jezelf. Iedereen heeft die, ook als je niks met de gay- of dragscene hebt. Het gaat over identiteit en de perceptie daarvan. Het roept bij mij de vraag op: wat betekent Snorella voor mij? Zij zou er niet zonder mij zijn, en vice versa. Want uiteindelijk doe ik ook voor haar de boodschappen en de was, en zij brengt mij op plekken waar ik anders niet was gekomen.’

Als Snorella ga je de barricaden op om homorechten te verdedigen, maar word je ook ingehuurd voor presentaties en als toiletjuf op feestjes. Wat is je drijfveer? ‘De feestjes zijn gewoon werk, maar Snorella is meer dan dat. Voor veel mensen is drag een vorm van escapisme: het leven is kut, dus laten we er een feestje van bouwen: gewoon vrij zijn en jezelf willen vormgeven. Zo begon het bij mij ook, maar nu is emancipatie voor mij ook een belangrijke reden. Dat uit zich doordat ik openlijk homoseksueel ben en niet in de kast ben blijven zitten, maar ook doordat ik me als Snorella laat horen. Dat deed ik voor het eerst in 2013 tijdens een demonstratie tegen de Russische antihomowet. Die wet vond ik hartstikke pijnlijk – het gaat over mij en de mijnen – dus ik wilde iets doen. Ik ben de straat op gegaan met een doodskistje waarin de regenboogvlag zat die altijd aan de Westertoren hangt. De boodschap: we moeten niet in de kist, maar uit de kast.’ Wanneer kroop je voor het eerst in de huid van Snorella? ‘Vijf jaar geleden, in homodiscotheek De Trut. Ik werkte daar vrijwillig, zoals iedereen, en was het zat dat mensen onzorgvuldig omgingen met spullen daar. Ze gingen op de wasbak zitten waardoor ’ie afbrak en gooiden glas en ondergoed in de toiletten, waardoor de pomp kapotging. Een nieuwe kost drieduizend euro – geld dat anders zou zijn besteed aan hiv-bestrijding en -preventie en homo-emancipatie. Ik lijstte de onderbroek die de kapotte pomp had veroorzaakt in met de mededeling: ‘Betaaltoiletten dankzij jullie’, stelde een minimale bijdrage van tien cent in en ging als toiletjuf werken. Ik heb gisteren nog als toiletjuf in de Tolhuistuin gewerkt, met snoep erbij. Ik heb zelfs een pinapparaat aangeschaft zodat mensen niet kunnen zeggen dat ze geen kleingeld hebben, haha.’ Wat trekt je zo aan in Snorella zijn? ‘Het mooie aan het hele fenomeen drag is dat het met veel wetten speelt van wie je bent en wie je wilt zijn. Mensen reageren anders op een clown, goochelaar of drag dan op een man. Bij de toiletten vertellen mensen Snorella heel makkelijk verhalen die ze mij als Micha nooit zouden vertellen. Ik weet niet waarom. Het is een rol, iets fictiefs, iets wat niet bedreigend is. En misschien is een man met hakken, borsthaar en een

Profile for amsterdam&partners

Uitkrant juli 2017  

Uitkrant juli 2017  

Advertisement