__MAIN_TEXT__
feature-image

Page 1

KYMO

ONE

LEFTO

CAMINE

VAN

HOOF

RIAN

SNOEKS


HYPNOTIZE MAGAZINE

REDACTEURS STIJN GROBET FLORIAN DECOSTER

AUGUSTUS 2020 ISSUE 1

DANK AAN KRIS VANHEMELRYCK SANDRA BUSSELOT YAELL MONAS

EEN MAGAZINE OVER DE VIER PILAREN VAN HET VLAAMSE HIPHOPLANDSCHAP.

CAMINE VAN HOOF SAM DE WAELE ADMIR MIRENA DIDIER VEGA LEFTO HYALYTE KYMO ONE BART WARNIER RIAN SNOEKS NAG MF ROUGE SAMI ABDOU GEPRINT MECHELEN FAMILIES DECOSTER GROBET OP DE COVER KYMO ONE: ‘IK BEN ALTIJD OP ZOEK NAAR WHAT’S NEXT ’ LEES MEER OP PAGINA 57


EDITO Hiphop, wat betekent dat voor ons? Als we het moet omschrijven komt meteen het woord ‘cultuur’ in ons op. Hiphop is meer dan alleen een muziekgenre en dat wilden we met dit magazine bewijzen. Hiphop leeft, het is een microbe die zich razendsnel verspreid en eens je ze te pakken hebt, zich nestelt, om daarna nooit meer weg te gaan. Als dj en muziekliefhebbers kregen we deze microbe te pakken. Zware 808’s, opzwepende drums en lyrische flows. Al zitten we op een overvolle trein of staan we in de file, hiphop slaagt er altijd in om een smile op ons gezicht te toveren. Rappers en dj’s zijn de idolen van tegenwoordig waar ook wij naar op kijken. In het begin werden onze harten veroverd door buitenlandse rappers. Zowel de oldschool als de new school. Denk maar aan Biggie & Pac, the two greatest of all time naar onze mening. Maar ook Mac Miller, JuiceWRLD, of Tyler The Creator. Na een tijdje te genieten van de buitenlandse scene kwamen we tot de conclusie dat ook in Vlaanderen hiphop echt wel een ding is. We halen dan wel niet de levels of fame als in de states of elders maar het niveau van onze rappers zijn wel van wereldniveau. Zwagere Guy, Uberdope, Safi & Spreej, stuk voor stuk artiesten die ons wisten te raken met hun muziek. En ook de jeugd barst van het talent, dat kom je wel te weten bij het lezen van dit magazine. De twee aspecten die ons het minst bekend waren, graffiti en breakdance, hebben ons het meest van al verbaasd. Het gevoel van samenhorigheid binnen deze scenes is immens. Graffiteurs die samen een dagje chillen en graffen, elkaar helpen met een mural, of opdrachten regelen voor elkaar. Breakers die op de battlevloer elkaar de grond in boren en twee minuten later beste vrienden zijn, of elkaar nieuwe moves aanleren. Een woord staat hier centraal, en dat is respect. Respect voor elkaar en respect voor hiphop. Zo probeerden we ook dit magazine te benaderen. We hebben het allergrootste respect voor alle hiphoppers in ons magazine en zijn hen dankbaar. Now sit back, relax & enjoy! “Stay far from timid, only make moves when your heart’s in it, and live the phrase ‘sky’s the limit.” – Biggie Smalls Mic drop Florian Decoster & Stijn Grobet


BREAKDANCE

CAMINE VAN HOOF 14 SAM DE WAELE 22 ADMIR MIRENA 28 DJ

DIDIER VEGA 38 LEFTO 42 HYALYTE 48 GRAFFITI

KYMO ONE 56 BART WARNIER 72 RAP

RIAN SNOEKS 84 NAG 90 MF ROUGE 96 SAMI ABDOU 102


LEGENDES VAN HIPHOP Hiphop veroverde afgelopen jaren de wereld. De bakermat is nochtans een ondergrondse subcultuur die zich in de jaren zeventig in de getto’s van New York ontpopte. Ondertussen is hiphop meer dan een synoniem voor rap. Deze acht personen hebben elk hun persoonlijke bijdrage aan deze ontwikkeling geleverd. TEKST EN ILLUSTRATIES FLORIAN DECOSTER

8

James Brown, beter bekend als de Amerikaanse Godfather of Soul, was de grondlegger van soul en funk. Ook speelt hij onrechtstreeks een belangrijke rol in de ontwikkeling van hiphop. Nummers als Sex Machine en Funky Drummer zitten boordevol drumbreaks die gretig gebruikt worden door dj’s en producers. Zo zijn er naast veel te lekkere drumbreaks ook kreuntjes en schreeuwen te horen op vele hiphopplaten. Luister maar eens goed naar nummers van onder andere Snoop Dogg, Mos Def, Public Enemy en De La Soul.

DJ Kool Herc gaat samen met 11 augustus 1973 de geschiedenisboeken in. Geboren als Clive Campbell in Jamaica, was hij al van jongs af aan gebeten door ritmische muziek. Later brengt hij zijn liefde voor muziek over aan de mensen van The Bronx door block parties. Maar op 11 augustus 1973 gaf hij zonder het te weten, hét legendarische feest dat de geboorte van hiphop zal inluiden. De ladies moesten 25 cent betalen om binnen te mogen, de fellas jammer genoeg het dubbele. Toch kregen de fellas waar voor hun geld, want met zijn Merry Go Round, een nieuwe techniek die zorgde voor één oneindige drumbreak, dansten ze samen de nacht in.


Grandmaster Flash wordt gezien als een van de grondleggers van hiphop en dj’en. Hoewel hij in de jaren zeventig al bekend was voor zijn dj-skills en futuristische lederen outfits, brengt hij in 1982 de wereldhit The Message uit. Het nummer zorgt voor een grote switch in hiphop. Wat voordien een opgewekt en happy genre was, krijgt nu een nieuwe subgenre, Message-rap. Drugs, armoede, geweld en politie discriminatie zijn de thema’s die centraal staan. Met zijn nummer opent Grandmaster Flash de deur voor groepen als N.W.A. en Public Enemy. In 2007 wordt Grandmaster Flash als eerste hiphopact opgenomen in de Rock and Roll Hall of Fame.

Tupac Shakur is ongetwijfeld een van de belangrijkste iconen van de hiphopcultuur. Naast legendarische artiest was hij ook een acteur, een activist en een gepassioneerd leider. Hij gebruikte zijn muziek om sociale problemen aan te kaarten. Misschien is het meest interessante aan Tupac zijn impact die hij had op de wereld voordat hij op zesentwintigjarige leeftijd vermoord werd. Ook zijn laatste woorden zullen legendarisch worden. Toen de agent vroeg wie hem neergeschoten had, wist Shakur niets beter dan: Fuck You te zeggen. Een laatste middelvinger naar de overheid.

Dr Dre is een spilfiguur in de hiphopwereld. Hij begint zijn carrière als lid van de World Class Wreckin’ Cru maar breekt pas enkele jaren later door met N.W.A.. De groep die expliciete en gewelddadige teksten in hiphop populariseerde. Later lanceert hij verschillende carrières van artiesten. Zo hebben Snoop Dogg, Eminem, Kendrick Lamar en Anderson Paak veel aan Dr. Dre te danken. Naast rapper en producer is Andre Young ook ondernemer. Hij richtte het wereldbekende bedrijf Beats by Dr. Dre op dat zich vooral focust op esthetisch mooie maar net iets te dure hoofdtelefoons en luidsprekers.

9


J Dilla is misschien wel dé bekendste producer in het genre. Doorheen zijn jeugd spelen vooral Mozart, Beethoven en Chopin een belangrijke rol. Zelf ruilt hij in zijn tienerjaren de cello en de viool in voor een MPC3000, zijn favoriete drummachine. Al snel blijkt dat hij door zijn klassieke achtergrond makkelijk patronen ziet en kan maken. Niet veel later staan artiesten als A Tribe Called Quest, De La Soul, Janet Jackson, Erykah Badu, Common en Busta Rhymes voor de deur. Er ontstaan vaak discussie als hij merkt dat zijn vrienden en collega’s niet genoeg zorg dragen voor zijn platen, die hij niet alleen alfabetisch maar ook nog eens alfabetisch per genre heeft staan. Voor de meeste maakt hij wel Grammywinnende beats. Toch komt zijn succesverhaal aan een spijtig einde, als hij op 32-jarige leeftijd aan een zeldzame bloedziekte overlijdt.

10

Lauryn Hill doet in 1999 iets dat het verloop van de hiphop zal veranderen. Hoewel ze eerder al succes had met haar groep The Fugees, brengt ze in 1998 haar soloalbum The Miseducation of Lauryn Hill uit. Op dit moment zit de hiphopwereld in een dip. Twee van hun grootste sterren, Tupac Shakur en The Notorious BIG, werden in 1996 en 1997 vermoord. Met haar solo album brengt ze nieuwe hiphop naar de mainstream. Met de 41e Grammy Awards schrijft Miss Lauryn Hill geschiedenis. Ze is de eerste hiphopartiest die de prijs voor Album van het Jaar wint en de prijs overhandigt krijgt door een veel te enthousiaste Whitney Houston. Hill is eerste vrouw die vijf Grammy’s op één avond mee naar huis mag nemen. Twee mijlpalen voor de Grammy’s: één voor hiphop en één voor vrouwen in de muziek.

Kanye West begint zijn carrière als de go-to producer in de hiphopscene. Zo maakt hij beats voor Jay-Z en Alicia Keys en beïnvloedt zo de sound van Jay’s label, Roc-A-Fella Records. Maar het is pas enkele jaren later dat we de echte kracht van Kanye’s talent ontdekken. Met zijn eerste soloalbum The College Dropout toont hij wat hij in zijn mars heeft. Kanye maakt samplen terug populair en ruilt thema’s als geweld en misdaad in voor onderwijs, familie en religie. Zestien jaar, negen albums en eenentwintig Grammy’s later is Kanye West één van de belangrijkste en meest succesvolle hiphopartiesten ter wereld. Dit is deels te danken aan zijn favoriete drummachine de Roland TR 808. Misschien kan Kanye in 2020 naast Greatest Artist Alive ook president op zijn cv zetten.


TEKST STIJN GROBET ILLUSTRATIE FLORIAN DECOSTER

HIPHOP’S

HYPE

Achthonderd en acht, acht nul acht… hell nah, eightoh-eight. Het getal 808 doet bij hiphoplovers en muziekkenners in het algemeen ongetwijfeld meerdere belletjes rinkelen. Wanneer we over de 808 spreken, hebben we het natuurlijk over de immens populaire analoge drumcomputer, de Roland Tr-808 uit 1980. De Transistor Rhytm werd ontworpen voor studiomuzikanten om eenvoudige demo’s te maken. De samples die erop gespeeld werden doen weinig denken aan klassieke drums. Denk maar aan geluiden als de basdrums, toms, snares en hihats die ook vandaag de dag nog alomtegenwoordig zijn in hiphopbeats. De drumcomputer die uitgevonden werd door Ikutaro Kakehashi, de oprichter van Roland, was destijds niet al te duur. Dat maakte hem perfect voor underground hiphopproducers die met weinig middelen zo veel mogelijk wilden realiseren. Later werden de sounds opgepikt door mainstream popproducers. De Tr-808 liet producers toe om outside the box te denken door zijn niet voor de hand liggende sounds en ondanks dat het ging om computer generated sounds, was er veel power te vinden die men maar al te graag door de boxen liet knallen. Door de veelheid aan geluiden en eindeloze mogelijkheden aan drumpatronen werd de Roland Tr-808 de populairste drumcomputer aller tijden.

VAN

DE

808

Hoewel de eer voor het eerste gebruik van de 808’s in muziek is weggelegd voor de Japanse - niet hiphop - band Yellow Magic Orchestra, kwamen ze ook bij hiphop al snel bovendrijven en dan is er een nummer waar we niet naast kunnen kijken. Planet Rock van Afrika Bambaataa & The Soul Sonic Force, een monumentaal nummer uit de hiphopgeschiedenis dat door velen daarnaast aanzien wordt als de geboorte van hedendaagse dancemuziek. Hoe kan het ook anders wanneer je Kraftwerk’s Trans Europe Express samplet en daar nog eens heerlijke 808’s bijgooit. Als we dan even een sprong maken in de tijd komen we uit in 2008. Bij de release van 808’s & Heartbreak. Het vierde studioalbum van Kanye West. Wanneer Kanye, the man himself, zijn album vernoemt naar een drumcomputer kunnen we wel stellen dat die de moeite moet zijn. Als lezer van dit magazine heb je ongetwijfeld al honderden, wat zeg ik, duizenden 808-geluiden gehoord doorheen het repertoire van je favoriete rapper. En wanneer je dan nu deze geluiden hoort, kan je stoefen bij je vrienden, want jij weet vanwaar deze sounds komen en waarom ze zo populair werden. Bronnen: Joelle Banton Roland Corporation DJ Semtex (Hip Hop Raised Me)

11


14


BREAKEN EN FILOSOFEREN OP DE BATTLEVLOER: CAMINE VAN HOOF Ze is 23 jaar, studeert filosofie aan de Universiteit van Antwerpen en is daarnaast Belgisch kampioene Breakdance, of breaken zoals zij het zelf zegt. Camine Van Hoof is een jong gezicht in de hiphopwereld maar battlede op korte tijd al een stevig palmares bij elkaar. Zowel in het binnen- als het buitenland. We ontmoetten haar in haar hometown Antwerpen, op een rustig terrasje in de schaduw van het MAS. ‘Je zou ervan verschieten hoeveel filosofie eigenlijk met breaken overlapt.’

TEKST EN FOTO’S FLORIAN DECOSTER EN STIJN GROBET

Vanwaar het breaken? Camine: ‘Ik heb vroeger altijd geturnd tot de middelbare school. Toen ik plots stopte bleef ik wel op zoek naar iets nieuws omdat ik altijd al van sporten hield. Toen zag ik heel toevallig in Antwerpen een break battle. Ik wist toen helemaal nog niet wat dat was, maar ik dacht toen: Damn, dat wil ik eigenlijk echt wel leren. Daarna heb ik twee jaar lessen gevolgd in een heel klein dansschooltje. Toen heeft het breaken me volledig overgenomen en wilde ik nog meer. Ik vroeg aan mijn

leraar of ik nog extra trainingen kon volgen, en of hij een plek wist waar ik terechtkom. Hij heeft mij dan rechtstreeks doorverwezen naar Sambo, Sam Revell, mijn huidige coach. Wat ik nog steeds erg apprecieer want mijn vroegere coach heeft mij echt bij de juiste persoon gebracht.’ Hoe is het eigenlijk als vrouw in de breakdancewereld? Camine: ‘De breakscene is inderdaad een mannenscene, dat kan je doortrekken naar de hele hiphopscene. Als ik voor mezelf spreek, dan heb ik alleen maar

positieve credits gekregen. Ik krijg veel support van de gasten, en heb eigenlijk weinig tot geen negatieve ervaringen meegemaakt tot nu toe. Het maakt je uniek. Zo was ik bijvoorbeeld de eerste vrouw die bij de Battle Droids Crew trainde in Antwerpen. Dat was ongeveer zes jaar geleden. Ze zeggen altijd dat je pas na tien jaar een master in your craft bent dus ik heb nog wel een paar jaartjes te gaan.’ (lacht) Toch werd je op die korte tijd al Belgisch kampioene? Camine: ‘Ja dat was een heel onverwachte wending voor 15


mezelf om het kampioenschap van Red Bull BC One, dat jaarlijks doorgaat, te winnen. Er was geen opsplitsing tussen man of vrouw, deels omdat er weinig vrouwen meededen. Maar ook omdat in de break- en hiphopwereld iedereen gelijk is. Of je nu man of vrouw bent. Iedereen battlet tegen elkaar.’ Uiteindelijk werd er bij Red Bull toch beslist om naast de mannencompetitie, ook een vrouwencompetitie te maken. Camine: ‘Het eerste jaar werden we zelfs gewoon uitgenodigd. Er waren maar vier vrouwen, en dan was het gewoon even strijden. Toen heb ik de titel op mijn naam mogen zetten.’

‘Vrouw zijn in de breakscene maakt je uniek’

16

Door heel de coronacrisis viel het BK van 2020 in het water. Stevige domper voor jou? Camine: ‘Ja best wel. Je bereidt je maanden voor en dan kan het niet doorgaan. Dat suckt, maar het was voor iedereen kut. Op zo’n moment moet je gewoon je prioriteiten anders leggen en kijken hoe je zo’n periode in iets positiefs kan omzetten. Ik heb dat gedaan door nog meer te trainen, te lopen en nog andere dingen. Langs de andere kant ben ik nu ook nog een jaartje langer Belgisch kampioene.’ (lacht) Hoe bereid je je voor op zo’n grote wedstrijd? Camine: ‘Zo’n voorbereiding is heel intensief. Mensen denken vaak: ‘Oh dat is gewoon een beetje dansen en dan doen jullie een battle’, maar daar gaat een gestructureerd proces aan vooraf. Eerst moet je moves verzinnen, ze dan door en door leren kennen om ze tijdens zo’n battle uit te voeren. Tijdens een battle mag je geen enkele move drie keer herhalen op een dag. Je moet kunnen antwoorden op je

tegenstander. Je weet niet welke muziek je gaat krijgen dus je moet op alles voorbereid zijn. Elke danser heeft zijn eigen manier van werken. Sommigen doen het volledig freestyle, anderen werken rond een aantal cues. Ik bereid meestal een aantal routines voor. Zo weet ik op voorhand goed wat ik wil doen, maar uiteraard pas ik hier en daar ook wel dingen aan naar de muziek of mijn tegenstander.’ Voor welke specifieke move(s) staat Camine Van Hoof bekend? Camine: ‘Sambo van Battle Droids wees ons altijd op het belang van techniek en power, dat is iets wat mij kenmerkt. Daarmee onderscheid ik mezelf ook van de andere b-girls. Anderzijds ben ik altijd heel blij. Ik battle met een grote smile op mijn gezicht, terwijl het eigenlijk een intense fight is. Je probeert iemand af te breken met het breaken, zowel fysiek als mentaal.’ Speelt het mentale aspect een grote rol? Camine: ‘Ik zou er zeker 30% van het totale plaatje durven opplakken. Het moment dat je op de battlevloer stapt en je tegenstander in de ogen kijkt en hem laat weten: ‘Ik ga u afmaken’, dan heb je eigenlijk al een kleine game gewonnen. Zo winnen de volwassenere dansers die wat minder moves kunnen, nog steeds van jongere dansers met meer techniek. Puur op basis van attitude.’ Je mocht dan ook ons land representen op het Wereldkampioenschap in India. Camine: ‘Voor mij was het de tweede keer dat ik zo’n grote internationale battle meemaakte. Een paar maanden ervoor zat ik in China. Maar het WK in India was echt next level.


17


‘Ik battle met een grote smile op mijn gezicht, terwijl het eigenlijk een intense fight is’

18


19


20


Het was een goede reality check. Het niveau van de breakers daar is mijn goal. Je merkt wel dat er nog een aantal stappen moeten gezet worden om dat niveau te bereiken. Los daarvan doet de Belgische scene het écht goed wereldwijd. Met Battle Droids, onze breakcrew uit Antwerpen, zijn we in 2017 voor het eerst in de top vier geraakt van een heel grote internationale crewbattle, namelijk Battle Of The Year. Ook onze Belgische kids doen het super.’ Breakdance wordt in 2024 een Olympische sport, hoe denkt de scene daarover? Camine: ‘Vernieuwing brengt altijd een beetje onzekerheid. Dat zag je wel in de scene. Enerzijds waren er mensen die dachten ‘Allright, nieuwe kansen’ en anderzijds waren er ook mensen die zich de vraag stelden of breakdance wel zomaar in een hokje van sport past. Persoonlijk vind ik dat breaken nog altijd ergens tussen kunst en sport hangt. Wij trainen zoals topsporters, maar het muzikale aspect en het willen breken van de regels is toch ergens een kunst. Daarom valt breaken niet zomaar te vergelijken met een andere olympische sport als keurturnen. Hoe ga je jureren wanneer de ene danser een volledige footwork routine neerlegt terwijl de andere een zotte powermove combo doet. Dat is appelen met peren vergelijken. Daarover ontstaat er wel wat discussie hier en daar. Voor mij betekenen die Olympische spelen vooral nieuwe kansen. Het feit dat die nieuwe kansen er zijn wil daarom niet zeggen dat de underground scene,

die er nog steeds is, moet verdwijnen.’ Leeft de link tussen break en hiphop nog? Camine: ‘Ik had al een link met hiphop voor het breaken. Ik luister al heel mijn leven voornamelijk naar hiphop. Ik hou van de oldschool stuff. Daar hoort ook soul en funk bij. Vanaf je dan in de breakscene terechtkomt word je ook automatisch naar de andere elementen van hiphop getrokken. Denk maar aan streetshows op de Meir waar ook MC’s nodig zijn, of kledingstijl. Hiphop en break zijn een levensstijl geworden voor mij.’ Wat wil je zelf nog graag bereiken? Camine: ‘Op persoonlijk vlak zou ik graag binnen dit en drie jaar echt het top level bereiken. In het algemeen mijn land blijven representen in het buitenland, een Camine Van Hoof-stempel op de wereld drukken zeg maar. Daarnaast heb ik mijn crew. Zij maakten mij tot wie ik nu ben en met hen wil ik sowieso nog naar het buitenland trekken om er nog grote battles te winnen.’ Je studeert nog, valt dat wat te combineren? Camine: ‘Ik heb al een diploma orthopedagogie en ben nu bezig met een tweede opleiding filosofie. Filosofie is natuurlijk iets helemaal anders maar je zou ervan verschieten hoeveel dat eigenlijk overlapt met breaken. Je bent altijd bezig over de mens, zijn gedachten en gedragingen. Dat zie je in hiphop en breaken duidelijk terugkomen. Los daarvan weet ik nog niet echt wat ik hierna wil doen. Een ding is zeker, ik ga hiphop niet kunnen achterlaten. Ik wil nu nog zo lang mogelijk doorgaan en wat daarna komt dat zien we wel.’

‘Je zou ervan verschieten hoeveel filosofie eigenlijk met breaken overlapt’

21


TEKST STIJN GROBET FOTO’S FLORIAN DECOSTER

SAM DE WAELE OVER TOGETHER WE STAND: ‘HET IS EEN LEVEND MUSEUM VOOR ALLES WAT MET HIPHOP TE MAKEN HEEFT’ Sam De Waele richtte in 2006 samen met een aantal andere bekende Vlaamse breakers Team Shmetta op. Ze besloten om de sterkste en meest up and coming b-boys uit het noorden van België te nemen en een lokale all star bemanning te vormen. De crème de la crème uit de Belgische breakscene vormde een tijdje lang één front. Wij spraken met Sam, de veteraan om een inkijk te krijgen in breakdance van toen en breakdance van nu.


23


‘Mijn brein is nooit volleerd. Hoewel mijn lichaam dat nu wel is’

24


Sam wordt als veteraan in zijn vak regelmatig gevraagd als jurylid tijdens een contest. Eigenlijk is dat gewoon een beetje op een stoel zitten en kijken, neen? ‘Absoluut niet, veel mensen denken dat maar het is echt een heel complexe job. Ik ben vrijwel het meest gevraagde jurylid in België. Daar ben ik best wel trots op. Ik zie mijn land ook graag. Ik ben enorm trots op mijn Belgische kids, om hen te zien opgroeien, en om hen beter en beter te zien worden.’ Je beleefde de scene uiteraard langs al zijn kanten. Je bent begonnen als leerling, hebt het dan geschopt tot de top van de bekendste contests. Je bent host geweest, leerkracht, noem maar op. Welke rol in de breakscene is jouw het meest op het lijf geschreven? ‘Vanuit mijn karakter ben ik nooit een easy going persoon geweest. Als b-boy wou ik competitief zien waar ik kon geraken. En nu ook nog, ik ben coach geworden, een heel ander verhaal maar zelfs daar wil ik mijn kids zo hard mogelijk pushen om de top te bereiken. Mijn brein is nooit volleerd. Hoewel mijn lichaam dat nu wel is, kan ik de kinderen nog altijd nieuwe moves aanleren en dat vind ik zalig.’

Wie into breaken is, is er niet voor het geld. Toch heeft Sam vrijwel alles in de breakwereld gedaan, en kon hij er z’n brood mee verdienen. Van dansen in een discotheek, tot opera’s cureren. ‘Breaken is mijn leven. Ik heb ooit een dag als afwasser gewerkt, maar ik werd meteen ontslagen omdat ik te traag was. Ik zie mezelf nooit iets anders doen, maar echt groot geld verdienen met breaken alleen zit er niet in, maar dat is uiteraard totaal niet de bedoeling. Mijn leven vertrekt vanuit passie. Anders hou je het niet vol.’ TOGETHER WE STAND, DIVIDED WE FALL Samen met zijn leermeester, Karim ‘Sensei’ Kalonji, richtte Sam in 2017 Together We Stand op. Een plek aan de rand van Gent waar breakers terechtkunnen om zich te laten onderdompelen in de hiphopcultuur. ‘Together We Stand was eigenlijk een soort tegenreactie tegen klassieke dansscholen. Ik geef al jarenlang dansles en ik stoorde me soms aan de manier van werken. Vaste lessen op basis van niveau, een dansleraar die minstens tien jaar moet gedanst hebben. Allemaal zever als je het mij vraagt. Dan zijn er twee mogelijkheden.

Je blijft zagen en klagen, of je steekt zelf de handen uit de mouwen en dat hebben we gedaan. Together We Stand vertrekt vanuit cultuur, hiphopcultuur die we de jongeren willen bijbrengen.’ ‘Als organisatie wil Together We Stand vooral ondersteuning bieden. Wanneer jonge breakers naar hier komen gaan we hen nooit pushen. Ik zal nooit zeggen van oké jullie kunnen samen een crew vormen en jullie moeten dat zo aanpakken. Dat is het mooie aan hiphop, niets moet en alles mag. Wat ik wel zal doen is hen dingen laten zien. Hier is een plek om te trainen, hier kan je t-shirts laten drukken, en ga zo maar verder.’ Sam wil van Together We Stand een soort van levend museum maken waar mensen van heel Vlaanderen, en van over de hele wereld die into hiphop zijn, terechtkunnen. Breakdance is een van de originele onderdelen van hiphop. Hoe hard leeft de scene nu nog, en hoeveel heeft die nu nog met hiphop te maken? ‘De breakscene leeft enorm, en is de chillste van ze allemaal. Met chill bedoel ik vooral toegankelijk. Ik als breaker uit Gent, in Vlaanderen, heb gebattled, gechillt en ge-afterparty-t met de grootste namen


uit de internationale breakscene, zo gaat dat gewoon. Bij andere aspecten van hiphop is dat anders. Rappers zijn helemaal niet zo toegankelijk. Met hen ga je op de foto als fan en daar stopt het.’ SAM & SAM In the early days ontdekte Sam De Waele Al vrij snel dat er in een van de andere Vlaamse grootsteden een tweede versie van zichzelf rondliep. Sambo uit Antwerpen. Ze hadden destijds ongeveer dezelfde leeftijd en skillset. Een battle tussen de twee moest en zou er dus komen. ‘Ik ben uiteraard naar Antwerpen getrokken. We hebben een battle gedaan in de zaal, zonder jury. Wie toen gewonnen heeft weet ik niet meer. Daarna bleek dat Sam een super toffe kerel is, ik kwam niet meer bij van het lachen en toen is er wel een band ontstaan tussen ons twee. We waren ook zowat de enigen in de scene met dezelfde leeftijd en gewoon omdat we Sam en Sam waren. Voor de mannen uit Antwerpen ben ik sindsdien Sam van Gent.’

26

BREAKDANCE ALS OLYMPISCHE SPORT ‘De Olympische spelen zijn een nieuw platform voor mij, een nieuw avontuur. Ik kan met trots zeggen dat de Olympische atleten hier zullen trainen bij Together We Stand. Daarnaast hoop ik dat het weer wat meer volk naar de breakwereld zal trekken.’ Sam De Waele was op competitief vlak actief van 1999 tot 2012, toen stopte hij met trainen. Een intense carrière op het hoogste niveau die niet altijd van een leien dakje verliep, en die ervoor zorgde dat hij naar het einde toe wrang aanvoelde. ‘Ik moet eerlijk toegeven, ik denk dat ik me in mijn tijd af en toe verbrand heb. Ik deed zoveel met dans, ik stond vaak tegen mijn zin workshops te geven aan ongeïnteresseerde kinderen. Na een tijdje begint dat wel door te wegen en begin je te denken of je jezelf niet te veel hebt weggegeven. Daarmee denk ik, dat ik toen besloot om wat gas terug te nemen, en me voornamelijk bezig te houden met de dingen die er wel toe deden, waar ik nu mee bezig ben.’

DE FYSIEKE TOL Breaken is een topsport, en net zoals bij vele andere sporten eist breaken een enorme fysieke tol op het lichaam. Als ‘oudje’ in de scene weet Sam De Waele daar alles over. ‘In 2007 waren mijn schouders kapot. Mijn stijl kenmerkte zich daarvoor door veel salto’s, spectaculaire bewegingen, maar die waren door de fysieke slijt op mijn lichaam gewoon niet meer mogelijk. Vandaar ook dat ik stopte met trainen. Je moet je lichaam rust durven gunnen. Ik zeg dat niet met schaamte, dat is gewoon een logisch gevolg. Als je mij nu ziet breaken, is dat helemaal anders dan wanneer je mij zag breaken in pakweg 2000.’ Op dit moment leidt Sam de dagelijkse werking van Together We Stand in goede banen. Een plek waar hij zich dagelijks inzet voor de hiphopcommunity, zowel jong als oud.


28


ADMIRACLES: BREAKER ÉN COACH VAN DE BELGEN: ‘WE MAKEN ZEKER KANS OP EEN OLYMPISCHE TITEL’ Terwijl het overgrote deel van Gent waarschijnlijk ligt te plonsen in de Blaarmeersen, trekken wij naar Together We Stand, het hiphopwalhalla opgericht door Sam de Waele. Collega breaker Admir ‘Admiracles’ Mirena geeft er in de genadeloze hitte een workshop battle tactics aan een groep gemotiveerde kinderen. Tussen de workshop door spreken we Admir over zijn rol als coach van de Belgische breakdancers voor de aankomende Olympische Spelen van 2024 in Parijs.

TEKST EN FOTO’S STIJN GROBET


30


31


32


Battle Tactics, dat kan gaan over grote tactische moves zoals het imponeren van je tegenstander, tot de kleinste details zoals de kleur van je schoenen. Aan de hand van een aantal quotes probeert Admiracles zijn groep kinderen de kneepjes van het vak te leren. De kinderen luisteren aandachtig wat de winnaar van de Redbull BC One 2017 hen vertelt. Admiracles is duidelijk een graag gezien persoon bij de jeugd, en hij weet hoe hij met hen moet omgaan. ‘Expect the unexpected.’ Breakers moeten op alles voorbereid zijn. Dat geldt ook voor een toekomstig Olympisch coach. DE SPELEN: EEN MOEILIJK GEGEVEN Admiracles zal de volgende jaren een groep van tien atleten trainen die in 2024 naar de Olympische Spelen van Parijs zullen trekken. De voorbereiding werd door corona een beetje door elkaar geschud maar stilaan komt dat weer op gang. ‘Dit jaar hebben we een testbudget gekregen waarmee we aan de slag konden. Er werd een break directeur aangesteld Stijn ‘B-boy Stanny’ Luyten. Zelfs kinés en fysical coaches. Het team errond begon al wel vorm te krijgen. Uiteraard staan we nog maar aan het begin van dat proces. Er moet zoveel gebeuren dus op concrete zaken zoals tryouts en dergelijke is het nog even wachten. Gelukkig hebben we nog even tijd.’ Coach van een Olympische delegatie worden, dat moet aanvoelen als een hele eer voor jou, maar dat zal ook gepaard gaan met de nodige afwegingen die je moet maken? ‘Ik moet toegeven, toen ze mij vroegen om coach te worden heb ik toch goed moeten nadenken. Er waren voornamelijk twee dingen waar ik over moest reflecteren. Ten eerste, wat gaat er met de

breakscene gebeuren eens we op de Olympische Spelen staan. Daarin vind ik het heel belangrijk dat breaken blijft zoals het is. De essentie mag niet veranderen. De crews, de moves, de battles, die moeten intact blijven vind ik. Ten tweede begon ik na te denken van: ‘Als ik het niet doe, dan gaat iemand anders het doen.’ Dan vond ik het belangrijk om mijn visie als hiphopactivist toch ten volle te benutten. Ik ben al heel mijn leven bezig met hiphop. Ik ken de geschiedenis ervan, de do’s en de dont’s, hiphop is een levensstijl die draait om respect en liefde. Ik wil van mezelf kunnen zeggen dat ik er alles aan gedaan heb om Olympisch breakdance in de juiste richting te sturen.’ BREAKDANCE IS UNJUDGEABLE In de breakcommunity was er commotie rond breakdance als Olympische sport. Voornamelijk omwille van het feit dat breakdance meer is dan een sport alleen. Het zweeft ergens tussen kunst en topsport. Hoe ga je zoiets objectief jureren? ‘Kijk het is heel simpel. Rule number one in breaken is dat breakdance unjudgeable is. Iedereen moet dat weten. Van de overheid, tot de jury tot de dj’s. Hiphop is unjudgeable. We gaan pas kunnen judgen wanneer we dat beseffen in de eerste plaats. Daarna is het aan de breakers zelf om te bepalen. Als zij ervoor kiezen om deel te nemen, dan stellen ze zich bloot om gejureerd te worden. Het zal op de Olympische spelen gaan om het fysieke aspect, executie van moves, het zelfvertrouwen, zelfs tot in de kleinste details. Bordjes met een cijfer op zal je niet de lucht in zien vliegen. Hoe het er wel aan toe zal gaan is nog niet tot in de details bekend, maar er wordt volop aan gewerkt.’

33


‘Rule number one in breaken is dat breakdance unjudgeable is’

Over de jury’s zelf is Admir vrij gerustgesteld. ‘Dat zullen mannen met ervaring zijn hoor. Daar mag je zeker van zijn.’ Admiracles als breaker heeft een typische stijl. Hij is een heel technische danser die zijn moves tot in de kleinste details uitwerkt. Spectaculaire moves zitten er sowieso in, maar bij Admiracles gaat het vaak om de subtiliteit. Ondanks dat hij zijn eigen stijl heeft, wil dat daarom niet zeggen dat hij die als coach zal opleggen aan zijn atleten. Integendeel. ‘Ik zoek naar wat de danser nodig heeft, en welke richting die wil opgaan. Ik steun hen daarin. Ik werk in in functie van die persoon. Elk lichaam, om al maar een voorbeeld te geven, is anders. Elke mind is anders, en op die manier worden moves ook anders tot uiting gebracht. Originality stands alone. Ik geloof dat de danser die de Olympische spelen zal winnen, iemand origineel is, geen twijfel mogelijk.’ GOUD VOOR BELGIË Dan is natuurlijk de hamvraag of wij als klein Belgenland kans maken op die titel. ‘We hebben op dit moment heel sterke actieve dansers, dus ik durf zeker zeggen dat we kans maken. Wat ik wel moet toegeven, op het vlak van samenwerken met de

andere kant van het land is nog verbetering mogelijk. Daar zit de politiek voor een deel tussen. Wij werken aan een Vlaams plan. Mijn hoop is dat we door de Belgische community nog wat meer gesteund worden.’ Dat de community leeft, daar valt niet over te twijfelen. Admir zelf maakte er een video over, ‘One word’. Een filmpje waarin hij members van de hiphopcommunity vraagt om hiphop te omschrijven in one word. Admiracles zelf komt niet zelf voor in de video dus konden we natuurlijk niet anders dan hem zelf die vraag voor te leggen. ‘Eindeloos. Er zijn geen grenzen. Het is een levensstijl. Constant groeien, constant creëren.’ Wat volgt zijn nog een reeks omschrijvingen die duidelijk maken dat hiphop in een woord omschrijven niet zo simpel is als het lijkt. Aan zijn kinderen die hij vandaag traint, geeft Admir nog een belangrijke les mee ‘Be yourself, the rest is already taken’. Laat dat nu een perfecte s amenvatting zijn van breaken. Het maakt niet uit wie je bent, vanwaar je komt, of hoe je eruitziet. Iedereen is uniek, en dat is je grootste troef. Troeven die we binnenkort op de Olympische spelen moeten uitspelen. Wie weet staat er dan een landgenoot op het hoogste schavot. ‘Laat dat het doel zijn, en let’s have fun while we’re at it.’ Aldus Admir ‘Admiracles’ Mirena.


35


DIDIER VEGA: ‘EEN FOUT IN EEN SET MOET KUNNEN, DAN HOOR JE DAT DE DJ BEZIG IS’ Frontal Records, Stiktof en de Brusselse hiphopscene zouden vandaag niet hetzelfde zijn zonder de invloeden van Didier Vega. De dj focust vooral op oldschool hiphop, maar de laatste jaren mixt hij de classics vakkundig met nieuwe genres uit het wereldje. ‘Ik heb te veel muziek. Er staan zoveel nummers op mijn pc dat het soms moeilijk is om iets terug te vinden.’

TEKST EN FOTO’S FLORIAN DECOSTER

38


39


‘Vinyl is echt te duur geworden dus ik koop dat niet meer’

Het is een warme donderdag en Brussel bruist onder de zomerzon. De scene van het interview is het terras van Les Brasseurs, het stamcafé van Vega en de rest van Stikstof. Geen onlogische keuze aangezien de Frontalstudio zich op de eerste verdieping van het gebouw bevindt, recht tegenover de Ancienne Belgique. ‘Er is een tafel vrij in de schaduw.’ zegt Didier. De zon brandt en het is eigenlijk te warm voor een interview, dat merk ik ook aan de houding van de Brusselaar. Vanwaar de liefde voor muziek? Vega: ‘Die is vooral ontstaan via mixtapes. Enfin ik had oudere copains waarvan ook één dj was en zij waren al fel bezig met muziek. Vroeger gingen we wekelijks mixtapes kopen om te zien welke dj een nieuwe tape had uitgebracht. Zo ben ik er ingerold. Wat later heb ik een platenspeler gekocht en zo ben ik dan ook platen beginnen te kopen.’

40

Heeft hiphop altijd een rol in je leven gespeeld? Vega: ‘Vanaf mijn tien, elf jaar. Ik luisterde toen ook naar andere dingen zoals punk, maar mijn eerste cd’s waren van Beasty Boys, Osdorp Possey en Wu Tang Clan. Die groepen leerde ik dan kennen via de mixtapes die ik kocht. Vroeger was er geen internet om nieuwe dingen te ontdekken. Enfin, je had enkel radio of die mixtapes. In het begin kocht ik echt puur op de pochette, de hoes. Zo leerde ik vaak nieuwe dingen kennen. Rond mijn dertiende ben ik dan beginnen te draaien op mijn kamer. Mijn allereerste soirees waren een jaar of twee later in Linkebeek en Jeugdhuis Eenders in Buizingen. Dat was het begin.’ Hoe belangrijk is vinyl voor een dj? Vega: ‘Vinyl is echt te duur geworden dus koop ik dat niet meer. Ik draai met Serato, dus je draait wel met een lege plaat waar je dan MP3’s opzet. In het begin draaide ik wel met echte vinyl, er


was toen geen andere keuze. Het was vinyl of CD en met CD had ik geen feeling.’ Koop je dan nog platen? Vega: ‘Heel af en toe koop ik nog platen maar meestal zijn die van copains of Belgische rappers. Om te draaien, koop ik gewoon MP3’s.’ Zijn dj’s en producers met elkaar te vergelijken? Vega: ‘Bah nee dat is een compleet andere stiel. Producen is in je kamer beats maken terwijl dj zijn voor een publiek spelen is. Het is voor mij ook een bewuste keuze om niet te producen. Ik heb daar de tijd en de goesting niet voor om mij op te sluiten in mijn kamer. Past op, het lijkt mij cool om te doen maar ik heb de motivatie niet om van nul te beginnen.’ In welke mate ben je betrokken in het creatief proces van Stikstof? Vega: ‘Ik geef mijn menig en af en toe doe ik wat cuts en scratchkes waar nodig. Dat kan in een refrein zijn, op de stem van iemand of op het einde van een lied. In het creatief proces ben ik dus niet zo betrokken maar meer in het maken van een live-set. Tijdens het optreden, daar zit mijn inbreng. Het is vaak niet evident als er liedjes overgaan naar andere. Soms moet je op belangrijke momenten de muziek volledig wegcutten, allemaal kleine details die de set afmaken. Daar ben ik een belangrijke invloed.’ Krijgt een dj nog genoeg waardering? Vega: ‘In groepsverband of feestverband? Op feesten is simpel: als de mensen zich amuseren dan is dat je waardering. Wat ik echt haat de laatste jaren, is iedereen met request op zijn gsm. Ik denk dat elke dj dat haat. Want dat is een teken van disrespect. Dj’s

hebben dat niet graag. In groepsverband hangt dat van groep tot groep af. Bij Stikstof is dat van in het begin duidelijk geweest dat wij één groep zijn. Elk lid is evenveel waard. Als ik naar optredens van groepen ga, dan zie je dat de dj bekeken wordt als een verplaatsbare pion, maar bij ons is dat niet het geval.’

‘Er is een album [van Stikstof] dat bijna klaar is’

Vanwaar de nood om met Frontal Records te starten? Vega: ‘Gorik - Zwangere Guy nvdr. - en ik vonden dat er te weinig was voor hiphop in Brussel. Er waren vooral te weinig feesten en uit die noodzaak is alles ontstaan. We zijn begonnen met één soiree, daarvoor zochten we een naam en zo kozen we voor Frontal. Dan kwam er een tweede feest en enkele maanden later hadden we een radioprogramma op Bruzz. Dat viel op dat moment samen met de komst van Stikstof, dus we hadden echt een momentum in Brussel.’ Heeft Frontal voor de doorbraak van Brusselse hiphop gezorgd? Vega: ‘Ja misschien wel, allee of dat nu door Frontal komt weet ik niet. Ik denk sinds het succes van Stikstof, veel mensen beginnen te denken zijn: ‘Oké Nederlandstalige rap in Brussel werkt wel.’ Daarvoor bestond dat niet in. Dat heeft sowieso een boost gegeven. Met Frontal is het niet alleen Brussel, we focussen op heel België.’ Hoe zit het met hiphop-dj’s in België? Vega: ‘Ik heb de indruk dat er geen échte hiphop-dj’s meer zijn. Naar mijn weten zitten de jonge dj’s in trap en andere genres. Ze draaien allemaal met cd’s en dat is niet hetzelfde als vinyl. Alles klinkt te clean. Hun mixen zijn zo clean dat het precies is of er pc aan het draaien is. Ik vind dat een foutje in een set moet kunnen, dan hoor

je dat de dj bezig is. Niet alles op auto bpm en auto cue. Ik ken geen nieuwe generatie dj’s die full met hiphop bezig zijn. Ja je hebt wel pro scratchers, maar dat is dan ook weer een ander stiel. Zet die mannen op een soiree en die kunnen dat niet.’ Hoe zit het momenteel met Stikstof? Vega: ‘Er is een album dat bijna klaar is. Dat zou normaal in december gedropt worden. Door corona wordt dat nu uitgesteld. Ook omdat het normaal deze zomer dé zomer van Gorik ging zijn als Zwangere Guy. Die ging heel de zomer shows spelen, omdat dat nu niet gaat schuift die zomer dan op naar volgend jaar. Maar dat zou dan de zomer van Stikstof zijn, enfin een gans gedoe. Daarom schuiven we alles van Stikstof ook een jaar op. Maar de plaat is dus wel zo goed als af.’ 41


42


TOP VIER PLATENWINKELS VAN DJ EN PLATENVERZAMELAAR LEFTO Elke stad heeft zijn trekpleisters. Voor dj en vinylverzamelaar Lefto zijn dat platenwinkels. De Brusselaar is een kenner als het over muziek en het kopen van platen gaat. Hij maakte een lijst van de vier must visit platenwinkels in de hoofdstad. ‘Veel dj’s vergeten het belangrijkste, de geluidskwaliteit.’

TEKST FLORIAN DECOSTER FOTO’S © LEFTO EN FLORIAN DECOSTER

Hoe ga jij te werk in een platenwinkel? Lefto: ‘Heel simpel. Eerst kijk ik naar de genres die vermeld zijn in de bakken. Dan begin je te zoeken bij wat je aanstaat. Dan kijk ik vooral of de hoes me aanspreekt. Niet onbelangrijk is het jaartal, de producer en het platenlabel dat erachter zit.’ Waarom is het nog belangrijk om als dj vinyl te kopen? Lefto: ‘Vinyl is een traditie binnen de cultuur, vooral voor de deejay die er echt om geeft en wilt dat platen blijven bestaan. Het hoort bij de oorsprong van hiphop. Door de technologie kan nu iedereen deejayen, je gebruikt de sync buttons op de gedownloade MP3’s. Het zorgt ervoor dat de dj niet meer moet luisteren of twee platen bij elkaar passen. Dat is net het mooie aan vinyl, die constante focus. Als je met vinyl kan dj’en, dan zegt het wat.’

Vinyl is doorheen de jaren heen enorm populair geworden, denk je dat het nog kan uitsterven? Lefto: ‘Hopelijk hervalt het niet en is het hier om te blijven. Maar de populariteit is relatief en het is niet zo populair als men denkt. Ik geloof wel in de “niche” van vinyl. Die zal niet meteen uitsterven.’ Wat maakt vinyl aantrekkelijker dan een CD? Lefto: ‘Alles. De CD zou je bijna niet meer moeten gebruiken als term omdat de CD misschien nog meer aan het uitsterven is dan vinyl. Mp3’s en streams nemen nu de meeste plaats in. Toch vergeten veel dj’s het belangrijkste, de geluidskwaliteit. Die mist te vaak bij mp3’s en online streams. Vinyl kan je aanraken, je hoort de muziek spelen vanaf het moment dat de naald de plaat raakt. Zelfs zonder geluidsinstallatie. Dit alleen al maakt vinyl zo uniek en aantrekkelijk.’

43


In 1997 opende Doctor Vinyl zijn deuren en speelde meteen een belangrijke rol in het creëren van de ‘Belgian Sound’. Sindsdien heeft het een bijna cultstatus gekregen bij dj’s en producers van heel de wereld. ‘Ik ga er te weinig en ook nu betrap ik me erop dat het weer lang geleden is.’ Toch heeft Doctor Vinyl heel wat andere sterke punten. Het eerste wat opvalt, is de typische gouden naamplaat van dokters en advocaten die aan de gevel hangt. Van de vier shops is deze shop misschien het best gelegen. Op wandel afstand van de Beurs, de Dansaertstraat en achter de historische Sint-Goriks Hallen. Voor elke citytripper misschien wel dé must visit platenwinkel. Eerst platen kopen bij Doctor Vinyl, iets te veel geld betalen voor een pint in de Dansaertstraat en erna gezellig verder wandelen naar de Grote Markt via de Beurs.


@carolinemusicbxl Anspachlaan 101 1000 Brussel

Gelegen op wat ooit de drukst bereden straat in centrum Brussel was, vind je Caroline Music. Misschien wel de oudste platenwinkel op de lijst. De shop is gelegen recht tegenover de Ancienne Belgique en is al sinds 1977 open. Het is een all-time favoriet van Lefto. ‘Het is een shop die je meer het old school gevoel van een platenwinkel geeft.’ Het eerste wat meteen opvalt is de schone blonde pin-upgirl die als logo dient. Met haar gouden haren en net iets te diep uitgesneden decolleté, lokt zij het publiek binnen. Eenmaal binnen is het een shop die elk genre van muziek uitgebreid bezit, muziek voor de alternatieve techno tiener tot de oudste rocker.

45


@crevetterecords Blaesstraat 146 1000 Brussel

‘Crevette Records heeft echte pareltjes.’ Crevette is de winkel van de Brusselse dj Pim Thomas van het het dj-collectief Borealis. Het is een redelijke jonge platenwinkel die in 2016 openging. ‘De winkel heeft doorheen de jaren hun eigen sound en sfeer gecreëerd, en er werken ook echte connaisseurs. Zelf kocht ik onlangs nog een plaat van L.I.E.S. Records, een platenlabel uit Brooklyn, New York.’ Het is de enige platenwinkel die niet in het centrum van de stad ligt maar in de Marollen, waar ze op een iconische plaats ligt. De Blaesstraat, of Rue Blaes zoals ze door de Brusselaars genoemd wordt, is dé place to be voor antiekverzamelaars met veel geld. Tussen de honderden antiekzaken is nu ook een gezellige alternatieve platenwinkel te vinden. Als je op zoek bent naar elektro, techno of ambient. Dan is er maar één spot, Crevette Records in de Brusselse Marollen.


@vealsandgeeks Lievevrouwbroerstraat 8A 1000 Brussel

Veals N’ Geeks is hoofdzakelijk gespecialiseerd in elektrische prog- en psychrock uit de jaren zestig en zeventig. ‘Je vindt er platen die moeilijk ergens anders te vinden zijn. Recent kocht ik er nog een rockplaat van The Velvet Underground die ik al lang zocht.’ Als je een echte cratedigger bent, dan is Veals N’ Geeks dé place to be. De gezellige, iets donkere, shop staat bekend voor de bakken vol tweedehands platen die met veel expertise gekozen zijn.

47


HYALYTE: DE 360°-DJ VAN DE HIPHOPSCENE Chesney Wielemans is de ultieme chef-kok der muzikale heat. In zijn bedroomstudio in Genk en op de Amplify Academy in Hasselt, kookt hij beats en edits die gegeerd zijn door hiphopdj’s van over de hele wereld. Hyalyte is een fameuze naam op Soundcloud. Wie zijn edits niet in zijn playlist heeft zitten is missing out. Dat weten onder andere Jarreau Vandal en Black Mamba al te goed. Ook op andere platformen doet de naam Hyalyte meer en meer stof opwaaien, voornamelijk in de hiphopwereld maar eigenlijk ook daarbuiten. Hij is een 360°-dj die ondanks zijn vrij jonge leeftijd al heel wat ervaring binnenhaalde achter de decks.

TEKST STIJN GROBET FOTO’S ©SAVERIO SANMARTINO

48


49


‘Ik kan een Britney Spears plaat remixen in een hiphop edit’

50

Je draait al ongeveer acht jaar, en bent nu ook sinds twee jaar producer. Hoe ben je in de scene beland? Hyalyte: ‘Ik had als jonge gast altijd al een voorliefde voor de U.K. scene. De trend was toen dubstep en die liefde voor dubstep heb ik zo overgenomen. Vroeger kwam ik thuis van school en kroop ik achter mijn computer, de dikke bakken nog, en begon ik te prutsen met virtual dj. Een tijdje later begon drum & bass erdoor te komen in België. Op dat moment wist ik al van mezelf dat ik niet gemaakt was om mij strikt te houden aan één genre. Voordien mixte ik al dubstep met hiphopplaten. Iets wat niet altijd geapprecieerd werd door het publiek. Daarna ben ik dus doorgegroeid naar drum & bass, wederom omdat dat uit de U.K. kwam. Door drum & bass te draaien heb ik echt de kneepjes van het dj-vak geleerd. Technisch maakte ik grote sprongen vooruit. Zo begon ik bijvoorbeeld met vier cd-spelers te draaien in de plaats van twee.’ En dan uiteindelijk toch bij hiphop terechtgekomen? Hyalyte: ‘Mijn dj-naam destijds was Jayden. Na een feestje samen met M&T werd ik gecontacteerd door een kerel uit de U.K., Jaydan. Die wist mij te vertellen dat er onder zijn fanbase verwarring was ontstaan. Ze dachten dat hij geboekt stond op het feestje van M&T, terwijl ik dat was. Jaydan dreigde toen om gerechtelijke stappen te ondernemen. Ik als klein ventje deed het toen in mijn broek, en besloot dan om mijn naam te veranderen. Uiteindelijk heb ik toen nog even goed nagedacht over welke richting ik met mijn carrière uit wou, en zo kwam ik toch bij hiphop terecht. Toen werd de naam Hyalyte geboren.’

In 2017 deed je mee aan de Dj-Mania wedstrijd, een tweejaarlijkse provinciale dj-contest in Limburg die al heel wat bekende winnaars onder zijn naam heeft, denk maar aan Faisal. Hyalyte: ‘Yes, door een finaleplaats op Dj-Mania werd ik opgepikt door dj Frederico, een resident van Versuz. Die is mij dan beginnen te managen. Hij is de persoon die me toen gezegd heeft: ‘Kijk, als je echt wil doorbreken als dj moet je zelf beginnen te producen’. Die woorden heb ik ter harte genomen en toen heb ik dus stilletjes aan leren producen. Op dat moment was het voor mij duidelijk dat ik mezelf niet aan een vast stramien wilde houden. Ik kan een Britney Spears plaat remixen in een hiphopedit. Dat is wel aangeslagen moet ik zeggen, ook in het buitenland.’ Je grootste following komt van Soundcloud, waarop je al je edits post. Hoe belangrijk is dat platform voor jou? Hyalyte: ‘Soundcloud is uiteraard heel belangrijk voor mijn carrière. Heel de wereld krijgt met een paar klikken toegang tot mijn hele discografie. Toen mijn eerste edit 2000 plays haalde, verschoot ik, hoewel dat nog steeds om kleine cijfers gaat. Zeker omdat ik wist dat het mogelijk is om als Soundcloud-dj door te breken. Denk maar aan Jarreau Vandal. Nu zit ik nog steeds dagelijks op Soundcloud. Het is voor mij ook een soort van social media account om in contact te komen met andere dj’s en producers. Een ander handig ding aan Soundcloud zijn de follow gates. Wanneer ik een free download aanbied, worden mensen doorgestuurd naar mijn sociale media en op die manier kan ik makkelijk een following uitbouwen. Op die manier


vertrekt de trein, zeg maar. Terwijl ik vroeger maandelijks 5.000 plays haalde, zijn er dat nu zo’n 30.000.’

boven het gevoel van een pas afgewerkte edit voor een nieuw publiek te gooien, en hun reactie te zien.’

Je bent zowat een high-end dealer voor dikke edits geworden. Hyalyte: ‘Bedankt voor het compliment, maar ik ben vaak heel sceptisch over mijn eigen edits. Vaak maak ik een edit af, en ben ik niet tevreden van het resultaat. Toch zet ik die online omdat ik het gevoel heb dat ik niets meer kan toevoegen aan het geheel. Bij Chainz Riddim, een van mijn vroegere edits had ik dat heel fel. Die bleek dan toch in de smaak te vallen. Het valt echt niet te voorspellen wat mensen nice vinden. Wat ik wel merk de laatste tijd, is dat simpele edits het heel goed doen.’

Jouw stijl kan switchen van hiphop, naar baile en afro, dan weer naar U.K. bass. Hyalyte: ‘Alle subgenres van hiphop probeer ik te draaien. Ik vind het gewoon allemaal heel leuk om te spelen. Naar mijn mening wordt er in de scene te veel hetzelfde gedraaid, en dan is mijn reactie om zo origineel mogelijk uit de hoek te komen. Een beetje zoals Black Mamba dat bijvoorbeeld ook doet, dat apprecieer ik. Mensen moeten meer openstaan voor nieuwe dingen, los van alle Bizzey, Lil Kleine en Boef.’

Wat vind je zelf eigenlijk het leukste producen of dj’en? Hyalyte: ‘De laatste tijd neig ik meer en meer naar producen. In alle eerlijkheid, er gaat niets

Limburg laat het in de hiphopscene tot nu toe een beetje afweten in vergelijking met de andere provincies. In Brussel heb je ZG, in West-Vlaanderen Brihang, Oost-Vlaanderen Uberdope, en ga zomaar door.

‘Terwijl ik vroeger maandelijks 5.000 plays haalde, zijn er dat nu zo’n 30.000’

51


52


‘Simpele edits doen het altijd heel goed’

Hoe zie jij de Limburgse scene op dit moment? Hyalyte: ‘Er zit heel veel talent. Daarvoor moet ik ook credits geven aan mijn boeking agency Artist Amplifier. Zij steken echt hun werk in het zoeken, en helpen van nieuw talent. Toch merk ik dat er met dat talent niet genoeg gedaan wordt. Ik zie heel veel artiesten, die dan wat hoger in rang staan, van de toren blazen dat er meer moet worden samengewerkt. Als puntje dan bij paaltje komt zie je op hun feestjes altijd dezelfde artiesten terugkeren. Het gaat altijd gewoon om een select vriendengroepje. Hoewel Limburg barst van de concepten zie ik er niet veel waar constant nieuw talent geboekt wordt. Limburg mist een beetje liefde. Ik ben ook al vaak afgeblokt geweest wanneer het aankwam op samenwerken. Wanneer je dan zelf wat succes begint te krijgen stel je jezelf natuurlijk de vraag, als ze het vroeger niet wilden, waarom zou ik het dan nu wel doen.’ Wie is een van jouw artists to watch uit Limburg? Hyalyte: ‘Polyte! Hij is een super jonge producer uit Genk die me al keer op keer verbaasd heeft van wat hij op zijn leeftijd uit zijn

mouw schudt. Ik heb hem ook geïntroduceerd bij mijn boeking agency, waar hij nu ook deel uitmaakt van het producer team. Hetgeen wat hij dan mist is de marketingstrategie, maar dan ben ik er weer, die daar dan wat meer ervaring mee heeft. Zo kunnen we elkaar helpen. Naast Polyte vind ik dat heel de Goeie Jongens kliek wel aan een origineel verhaal bezig is.’ Als afsluiter, een clichévraag maar wie weet kan je hier later op terugkijken en zeggen ‘momma I did it’. Wat is iets dat je sowieso wil bereiken? Hyalyte: ‘Op producervlak zou ik sowieso ooit willen samenwerken met artiesten uit de U.K. Die connectie is er al sinds het begin en die zal er voor altijd blijven. Als dj is het mijn absolute droom om eens voor Boiler Room te mogen draaien.’ Of Chesney die dromen kan waarmaken zal de toekomst moeten uitwijzen. Een ding is zeker, als je vaak naar hiphopfeestjes gaat, is de kans groot dat één van zijn edits al door de boxen knalde. Nu weet je dus dat die van the one and only Hyalyte komen, recht uit de Limburg.

53


56


TEKST EN FOTO’S FLORIAN DECOSTER EN STIJN GROBET

KYMO ONE: ‘BEN IK UITSLUITEND EEN GRAFFITEUR OMDAT IK MET SPUITBUSSEN WERK’

Twee dagen lang kregen we een blik achter de schermen en een inkijk in het hoofd van Kymo One, een jonge streetartist uit Gent. Hij nodigde ons uit in De Panne, waar hij in het gemeentelijk depot werkte aan een reeks van drie panelen. De panelen zijn bedoeld om de stad deze zomer extra kleur te geven. Bij aankomst wisten we niet goed wat te verwachten. Hoe vlot verloopt zo’n creatief proces? Gaan wij hier twee dagen moeten zwijgen en aandachtig toekijken? No way.

57


58


Matthias verwelkomt ons met een brede smile en vraagt meteen onze hulp om een van de drie panelen naar buiten te dragen. Binnen zitten is vandaag niet aan de orde. De zon straalt, en gelukkig heeft Kymo genoeg zonnecrème mee om ons allemaal te voorzien. ‘Straks komt er nog een maat van mij af, Han. Hij werkt voor Graffiti VZW, een organisatie die mij regelmatig inhuurt voor opdrachten.’ En ja hoor, niet veel later komt er een tweede auto het terrein opgereden. ‘Kunt gelle mij effkes helpen met uitladen’ luidt het. Natuurlijk! Han heeft naast zijn spuitbussen en verf ook nog een derde belangrijk ingrediënt mee voor een dagje spuiten, pinten. Het wordt steeds gezelliger en gezelliger. KYMO ONE We leren zowel Matthias als Kymo doorheen de dagen goed kennen. Zo vertelt hij ons dat hij nog steeds moeilijk heeft met zijn identiteit als jonge graffitiartiest. ‘Langs de ene kant ben ik bezig met het hele Kymo One verhaal, en probeer ik zo bekend mogelijk te worden, want je wil natuurlijk dat je werk bekeken wordt. Maar langs de andere kant voelt dat soms wel egocentrisch aan. Ik ben altijd heel hard op zoek naar what’s next. Eens je comfortabel bent met iets komt het alleen nog aan op de ‘uitvoering’ ervan. Ik ben gewoon altijd op zoek naar nieuwe dingen om het voor mezelf spannend te houden, ik denk dat elke artiest dat wel doet.’

De drie panelen die Kymo One in De Panne maakt, zijn een voorbeeld van hoe hij zichzelf probeert te heruitvinden. In dit werk maakte hij gebruik van geometrische vormen. ‘Dat is dan weer een challenge om uit te dokteren hoe ik te werk moet gaan met dat koordje om de perfecte cirkel te kunnen maken, maar dat maakt het juist plezant.’ GRAFFITI EN HIPHOP In the early days was graffiti een van de originele aspecten van hiphop. Vandaag de dag is graffiti, en streetart in het algemeen zo immens populair geworden dat de link met hiphop wat vervaagd is. ‘Graffiti wordt sowieso nog geassocieerd met hiphop door de hele geschiedenis ervan. Maar met wat ik doe, eerlijk gezegd weet ik het niet. Ben ik uitsluitend een graffiteur omdat ik met spuitbussen werk? De enige momenten wanneer ik me nog echt een graffitiartiest voel, is wanneer we een jam houden met andere artiesten of vrienden en we gewoon vrij werk maken. De community leeft wel echt.’ ‘Persoonlijk luister ik veel naar hiphop, maar dat zie je niet meteen weerspiegeld in mijn werk. Ik vind zelf dat hiphop een vaag gegeven is. Er zijn zoveel verschillende artiesten die elk hun eigen ding doen. Denk maar aan al de Lil’s (Lil Pump, Lil Peep, Lil Kleine,...). Daarnaast heb je nog de OG’s zoals Eminem die nog altijd muziek maakt, of Kendrick Lamar die ook gewoon nog steeds de shit is.'

59


62


63


Toch is het naast de werkgeluiden op het depot stil. ‘Ik heb mijn box mee maar ik heb niet gecheckt hoeveel batterij hij nog had. Echt zwaar kut.’ vertelt Matthias. ‘Kendrick Lamar’s To Pimp A Butterfly is nog altijd een van mijn favoriete albums. Omdat ik me op dat moment echt kon vinden in zijn teksten. Kendrick had het over de top bereiken en hoe hij schijt had aan alles en iedereen. Ik had voor Kymo One op dat moment ook zoiets van fuck it, ik wil er gewoon voor gaan.’ De middag is intussen aangebroken en we barsten allemaal van de honger. Gelukkig weet Kymo in de buurt een broodjeszaak zijn. ‘Stap maar in mannen, ik zal wel rijden.’ Alright. We krijgen meer en meer het gevoel dat hij ons ziet als part of the crew. Onderweg vertelt hij ons over zijn thuisstad Zottegem. ‘Er is niet veel te zien, maar het is wel redelijk dicht bij Gent dus ik klaag niet.’ Een broodje en een frisse cola later kunnen we weer verder, want hoewel Matthias aan een redelijk tempo doorwerkt, moet er nog heel wat gebeuren. Het eerste paneel krijgt meer vorm. Er staat een lichaam op die door twee luiken krult. De achtergrond kleurt zwart en rood, het lichaam contrasteert met het lichtblauw. Na een frisse pint die overheerlijk smaakt in de bakkende hitte, start Kymo de schaduwen van het lichaam. Het lichaam komt stilaan tot leven. De wolk van graffiti blijft na elke spuitbeurt even hangen en verdwijnt dan in de lucht. Net als de typische geur van verf die hierbij hoort. VORM EN KLEUR Kymo’s werken zijn ongetwijfeld pleasing to the eye, maar bij veel artiesten zit er vaak ook een diepere betekenis achter. Eentje die kritisch kan zijn voor de maatschappij waar we in leven. ‘Een vriend van mij is ook kunstenaar, hij is extreemlinks en maakt geen enkel werk zonder dat er betekenis achterzit. Hij slaagt er zelfs in om elk onbenullig werk een betekenis te geven, dat is ook een kunst, maar daar ben ik niet zo voor.’ ‘Ik heb wel een persoonlijke vormtaal gecreëerd. Ik werk veel met kettingen en rookwolken in mijn beelden en die hebben wel een betekenis. Ze komen van een iets donkerdere periode uit mijn leven.

‘Als je gewoon van jezelf zegt ‘ik ben een kunstenaar’, dan ben je een kunstenaar’


65


‘Een project met doodskisten is enorm intens en heeft ook op mij persoonlijk een serieuze impact gehad’

66


67


68


69


Toen ik afstudeerde heb ik me een tijdje depressief gevoeld. Ik wist niet wat ik nu juist wou doen met mijn leven, een struggle die jongeren op die leeftijd wel meer meemaken denk ik. Toen besefte ik dat het enige wat me tegenhield mezelf was. Elke keer als ik iets wou doen twijfelde ik aan mezelf. Zal ik dat wel kunnen, gaat dat wel goed genoeg zijn, zou ik niet beter iets anders doen... Vandaar de kettingen, ik ketende mezelf vast. Als je gewoon van jezelf zegt ‘ik ben een kunstenaar’, dan ben je een kunstenaar. De rookwolken staan voor de neiging van de mens om aan verslavingen ten prooi te vallen. Wat Kymo’s werken typeert zijn de terugkerende kleuren. Zo staan blauw, wit, paars en rood centraal in zijn kleurenpalet. ‘Het begint eigenlijk bij een selectie van de kleuren die je niet wil gebruiken. Ik heb een hekel aan geel, oranje en groen, dus wat schiet er dan nog over? De kleuren die ik zowat gebruik. Vroeger kickerde ik veel met mijn neef en de kleuren van de teams waren blauw en rood, en die kleuren zijn blijven hangen. Toegegeven ik ben ook wel fan van Piet Parra (nvdr. Piet Parra is een Nederlandse illustrator en grafisch ontwerper die vooral met de kleuren wit, blauw en rood werkt).’ DOODSKISTEN Kymo werkt momenteel ook mee aan een bijzonder project. In samenwerking met een begrafenisondernemer beschildert hij doodskisten, op aanvraag van nabestaanden van een overledene. ‘In het begin vond ik het een beetje vreemd. Ik vroeg me af waarom mensen een kist wilden laten beschilderen, maar dan ben ik daar meer over

70

beginnen nadenken. Als mens wil je zoveel mogelijk doen om iemand op een mooie manier los te laten, en ik begrijp dat een mooie, gepersonaliseerde kist daar een onderdeel van kan zijn. ‘Zo’n project is enorm intens en heeft ook op mij persoonlijk wel een serieuze impact. Het doet je wel nadenken over waarmee je bezig bent. Ik probeerde hiermee een soort taboe rond de dood te doorbreken. Veel mensen praten niet graag over de dood, maar dat is juist wat er wel moet gebeuren.’ De dag loopt op zijn einde. De zon die heel de dag op ons hoofd brandde is verdwenen achter de gebouwen. De mannen van’t stad rijden het depot binnen en laten hun werkvoertuigen achter. Sommige blijven vol interesse staan als ze Matthias voorbij wandelen. Vaak werpen ze erna een blik naar ons en halen hun schouders op, ‘Ah is dat kunst’ volgt er vaak. Het eerste paneel is afgewerkt. Hij toont de schetsen voor de andere twee. ‘Ik ben nog niet overtuigd van het laatste. Er klopt iets niet, volgens mij is het de achtergrond.’ zegt Matthias. Niet alleen de zon maar ook de voorraad pinten is plots verdwenen. Na dorst komt honger en onze magen bootsen opnieuw walvisgeluiden na. We helpen Matthias met zijn panelen naar binnen te dragen. Regenen zal het niet maar you never know. Ook zijn spuitbussen en caps gaan netjes terug in hun doos. Matthias keert vanavond nog terug naar Zottegem. Wij verkiezen een nacht aan de kust, Oostduinkerke it is.


71


BART WARNIER: ‘IK BEN MEER DAN ALLEEN STREETART’ Bart Warnier is een welbekende naam in de streetartwereld. In Sint-Niklaas cureert zijn bedrijf Wham! Office in samenwerking met de stad een aantal projecten, zoals beschilderde elektriciteitskasten en basketbalpleinen of de langste graffitimuur van België. Zo krijgt het Sint-Niklase straatbeeld de laatste jaren meer en meer kleur. Daarnaast is hij een fervent verzamelaar van alles wat met streetart te maken heeft. Hij richtte enkele jaren terug Supercollect op, een bedrijf waarmee hij wereldwijd prints verkoopt van Belgische kunstenaars.

TEKST FLORIAN DECOSTER EN STIJN GROBET FOTO’S ©SANDER DE CLERCQ EN ©PRETTY FLY

72


We zochten Bart op in zijn geliefde Sint-Niklaas, bij het splinternieuwe basketbalveld aan het Jan Breydelplein. Dat basketbalveld kreeg een kleurrijke make-over van Lindert Steegen, een jonge streetartist uit Bilzen, en een naam die later tijdens het interview nog een paar keer zal vallen. Streetart oftewel kunst die je op straat tegenkomt kunnen duizend en één dingen zijn. Van een bank, tot leven gewekt met oogjes en een mond, tot een immense graffitiwall. Het is een verzamelnaam, en meteen ook een stempel die je op je gedrukt krijgt. Wham! Office en daarmee vanzelfsprekend Bart dus ook, draagt die stempel. Eentje waar hij soms vanaf wil. ‘Ik vind het moeilijk dat mensen me soms in één hoekje duwen. Dat is Bart Warnier, dat is die van de streetart. Maar ik wil juist tonen dat ik meer ben dan streetart alleen.’ Omdat te laten zien start Bart binnenkort een project rond vlaggen. ‘Ik wil een twintig- of dertigtal artiesten uitnodigen om een vlag te ontwerpen. Die komen te hangen op de grote boulevard waar je Sint-Niklaas binnenrijdt. Dat wordt een kleurrijk tafereel. Het is een soort van welcome to Sint-Niklaas ding.’ WHAM! EN SUPERCOLLECT Naast projecten realiseren wil Wham! Office ook vooral een platform bieden voor jonge artiesten. ‘Lindert is daar een mooi voorbeeld van. We hebben hem de eerste keer gevraagd om een elektriciteitskast te beschilderen. Ik vond hem toen the shit, nog steeds natuurlijk.


74


Wanneer ik in iemand geloof wil ik hen natuurlijk nog meer kansen bieden. Daarom hebben we met Supercollect prints met hem uitgebracht, en nu dan als groot project het basketbalplein. De exposure wierp zijn vruchten af want Lindert mag binnenkort een speelplaats schilderen in Sint-Niklaas. Iets waar ik niet tussen zit, dus zo zie je maar.’ GROEIEN EN BLOEIEN Het Land Van Waas also known as Sint-Niklaas is een terugkerende factor in het verhaal van Bart Warnier. ‘Sint-Niklaas is een groeiende stad. Mensen die hier wonen vergelijken de stad nog te veel met Antwerpen en Gent, waar we tussen liggen. Daar is het zogezegd allemaal beter. Maar dat hoeft niet waar te zijn. Ik werk nauw samen met het jonge stadsbestuur, en ik merk dat er een verandering aan de gang is. Ze willen de Sint-Niklazenaar terug trots maken op hun stad. Streetart is daar een deel van. Door meer en meer streetart aan te brengen in de stad, begint

de stad ook populairder te worden bij kunstenaars zelf. Ik word regelmatig gecontacteerd door zowel jonge, als ervaren kunstenaars met de vraag of we ergens een muur vrij hebben of iets dergelijks. Dat is wel leuk.’ ‘Ook het stadsbestuur zag er de meerwaarde van in en maakt nu jaarlijks 25.000 euro vrij terwijl dat voordien helemaal niets was. Let wel op, dat is een begin. Mensen weten vaak niet wat er allemaal bij komt kijken qua kosten. Om een voorbeeld te geven. Wil je een week een hoogtewerker huren, dan ben je al snel een paar duizend euro kwijt.’ MONEY MAKES THE WORLD GO ROUND Bart is een ondernemer en ondernemers moeten uiteraard hun boterham kunnen verdienen. Met Wham! Office en Supercollect slaagt hij daarin, maar om nu te zeggen dat het allemaal rond geld draait, dat zeker niet. ‘Uit sommige

projecten haal je makkelijker je geld dan andere. Het is vaak een beetje geven en nemen. En om eerlijk te zijn, het meeste van het geld dat ik verdien steek ik toch terug in kunst. Dat is uiteraard geen verloren geld, je kan het zien als een investering. Ik heb liever een kunstwerk aan de muur waar ik elke dag een glimlach van krijg, dan een gevulde bankrekening.’ Money makes the world go round, maar het financiële deel van de streetartwereld zit volgens Bart toch in een vreemde situatie. ‘Veel artiesten duiken momenteel ver onder hun prijs, en de prijzen per artiest schommelen echt enorm. Vaak rekenen ze op exposure via sociale media als deel van hun vergoeding. Ze vinden het dan cool om toch maar te kunnen zeggen ‘kijk, ik heb hier een muur gedaan’. Ik vrees dat dit uiteindelijk niet gunstig zal zijn voor de streetartwereld. Ik ken gasten die vanuit het buitenland naar Antwerpen komen, op eigen initiatief een hoogtewerker huren, en materiaal kopen. Ze draaien daar dan een heleboel

75


verlies op, maar ze gaan wel pronken op sociale media met hun muur in Antwerpen. Zulke taferelen trekken natuurlijk heel de boel scheef.’ INSTA-ARTIEST De rol van sociale media in het huidige tijdperk is immens. Dat geldt op alle vlakken, in elke sector. Ook in de kunstsector. Artiesten kunnen hun werk met een paar klikken tentoonstellen aan miljoenen mensen. Instagramartiesten zijn een ding geworden. ‘Denk maar aan Kaws bijvoorbeeld, met de kruisjesogen. Hoewel hij sowieso het potentieel had om groot te worden, hebben sociale media voor nog een extra boom gezorgd in zijn carrière.’ Hoewel Bart zelf al cursussen Instagram marketing heeft gegeven past hij die tactieken zelf niet altijd toe. ‘Eerlijk gezegd ben ik daar niet zo fel mee bezig met Wham! Office. Iedereen is zo hard gefocust op het aantal volgers en aantal likes dat de essentie vaak verloren gaat.

Wie kwaliteit levert, zal vroeg op laat wel opgemerkt worden. Ik heb liever 500 volgers die effectief geïnteresseerd zijn in wat ik doe, dan 1000 volgers die geen meerwaarde zijn.’ Terwijl het vroeger niet veel succes had, is streetart een booming business geworden. Streetart was underground, denk maar aan graffiti als propaganda tegen het systeem. Een kritiek die vaak bovendrijft binnen het wereldje is dat artiesten die vroeger eigenlijk tegen het systeem waren, hun ziel nu verkopen, en een commercieel karakter krijgen, waardoor de essentie van streetart verdwijnt. ‘Dat vind ik eerlijk gezegd heel dubbel. Er zijn streetartists die al tientallen jaren bezig zijn en voordien nooit een cent kregen voor hun werk. Voor hen ben ik wel blij dat ze nu erkenning krijgen. Anderzijds zijn er nu veel artiesten die het puur voor het geld doen en dan vind ik dat de magie verdwijnt. Dan denk ik bijvoorbeeld terug aan KAWS, die een collab doet met winkelketen Uniqlo, dan ben je gewoon een

merk. Heel de streetart boom roept bij mij wel wat dubbele gevoelens op. Ik hoop gewoon dat de boel niet ontploft, zal ik het zo zeggen. Dan zijn we een pak verder van huis, maar in de tussentijd blijf ik gewoon doorgaan met wat ik graag doe.’ Na onze gezellige babbel in het park neemt Bart ons nog mee op een toer doorheen Sint-Niklaas. Met trots laat hij ons een aantal van zijn elektriciteitskasten zien, met als kers op de taart de langste legale graffitiwall in België. Sint-Niklaas, dat voor ons tot nog toe onbekend was, is dat nu een beetje minder. Een mooie stad die bloeit bij streetart. Toch zijn er nog veel kale muren die een likje verf kunnen gebruiken, en wanneer die in de toekomst opgevuld raken is de kans groot dat Bart Warnier er voor iets tussen zit.

Artiesten op pagina 77

76

Loulou Joao • Mellon Nina Minnebo • Patrick Croes Penelope Deltour • Ship Of Fools


77


‘Ik heb liever een kunstwerk aan de muur waar ik elke dag een glimlach van krijg, dan een gevulde bankrekening’

78


79


80


Het hypecourt aan het Jan Breydelplein werd onderhanden genomen door Lindert Stegen.


TEKST EN FOTO’S FLORIAN DECOSTER

RIAN SNOEKS: ‘IK ADEM VOOR MUZIEK, ZONDER MUZIEK ADEM IK NIET’ Hoewel Rian Snoeks een splinternieuwe naam is in de hiphopscene heeft hij toch al wat belangrijke stappen ondernomen. De piepjonge Limburgse rapper won Soundtrack Limburg 2019, en schopte het tot finalist van de Nieuwe Lichting (Studio Brussel) in 2020. Begin dit jaar bracht hij zijn debuutplaat ‘Ondanks Alles’ uit. Later datzelfde jaar studeerde Snoeks af van het middelbaar.

84


85


Rian is al van kleins af aan bezig met muziek. Zelf speelt hij drums. Zijn oudste broer speelt cello, zijn moeder zingt en speelt piano, terwijl zijn vader dan weer fan is van metalmuziek. ‘Muziek vormt echt een rode draad binnen ons gezin, en het was ook niet meer dan logisch dat ik ook in die scene rolde.’ Het geloof in een muziekcarrière was er in zijn familie dan ook. Rian kreeg vanaf het begin direct steun. ‘Het begint eigenlijk al bij de kleine dingen. Ik ben nog maar 17 en heb dus geen rijbewijs. Voor shows ben ik vaak onderweg, over heel Vlaanderen vaak tot laat in de avond. Als je dan geen ouders hebt die je willen brengen en halen, dan stopt het gewoon.’

DE NIEUWE LICHTING Met een paar wedstrijdwins op zak heeft Rian al wat naam kunnen maken voor zichzelf. In de hiphopscene gaat dat vaak gepaard met nieuwe features, van bekendere artiesten. Maar Rian wil toch ook zijn leeftijdsgenoten die nog onder de radar blijven een kans geven. ‘Ik heb best wel wat geluk

ROEDEL Zelf is Snoeks fan van Roedel. Hij draagt zelfs een t-shirt dat het twaalfkoppig Antwerpse hiphopcollectief uitbracht. Roedel zag in Rian duidelijk heel wat talent. Zo werkten ze in het verleden al regelmatig samen aan muziek. Een officiële release van de twee samen, is er voorlopig nog niet. ‘Roedel heeft me wel echt geïnspireerd. Zij waren de eerste artiesten die me vroegen om een keer samen in de studio te duiken. Ik stuurde Luie Louis een berichtje en toen hebben we een keertje afgesproken. Samen met Ricky Rosé maakten we toen een aantal demo’s, maar die hebben het daglicht nooit gezien. We houden nog steeds nauw contact.’

Een feature op een van mijn nummers kan daar een deel van zijn. Dus er komen zeker nog wat tracks aan met jonge artiesten, uit Bilzen want Limburg represent. Maar ook uit Gent en Brussel.’ Snoeks schopte het in de Nieuwe Lichting tot een van de negen finalisten. Als één van drie hiphopacts naast Ikraaan en Yong Yello. Winst zat er niet in, maar dat vindt de jonge rapper eigenlijk niet zo erg. ‘Als we wonnen zou er extra druk komen, en ik ben nog jong dus dat had wel moeilijk kunnen worden. De ervaring was wel echt geschift. Als je als jonge artiest complimenten krijgt van Jan Paternoster en co., dat is onbetaalbaar.’ SNOEKS FT. ZG EN MEER

gehad. Soundtrack en De Nieuwe Lichting hebben heel wat deuren geopend. Ik bevond me een jaar geleden in een heel andere situatie net zoals veel andere jongens nu. Toen stuurde ik gewoon dm’s rond met: ‘Hey, check mijn shit.’ Ik weet hoe het voelt en daarom wil ik andere rappers graag helpen.

Features zijn voor hiphoppers een handige tool om zich te introduceren aan nieuw luisterpubliek. Wie naar Zwangere Guy luistert en daar plots Ramzi een aantal verses hoort binnenkoppen, wordt misschien getriggerd om door te klikken en verder te luisteren naar ander materiaal. Ook voor Rian is dat zo. ‘Features zijn hot, je ziet ze overal, ook in de mainstream. Wanneer ik met een onbekende artiest samenwerk kijk ik vooral van: ‘Oké zit er voor mij ook iets in?’ Je probeert elkaar naar een hoger niveau te brengen.


‘Features zijn hot, je ziet ze overal, ook in de mainstream’

87


En ja uiteraard, grote artiesten als feature ga je nooit weigeren. Dat is de goal.’ Snoeks ziet de Vlaamse hiphopscene door een rooskleurige bril, hoewel die nog in zijn kinderschoenen staat. ‘We zijn goed bezig. Ik zie meer en meer artiesten optrekken met elkaar. Ze zijn cool met elkaar, ze werken samen en dat is wat er moet gebeuren.’ Hiphop uit de hoofdstad doet het heel goed. Ook Antwerpen begint op een hoog niveau te raken. Daarnaast heb je Brihang en de hele Uberdope-gang uit West- en Oost-Vlaanderen. Limburg laat momenteel wat op zich wachten. ‘Ja klopt, Brussel dirigeert momenteel wat er gebeurt in de Vlaamse hiphopscene, en daar hinkt Limburg wat achterop. Toch zijn er ook in Limburg heel wat rappers. Ze zijn lowkey gebleven. Namen als Don Luca en ODC hebben de Genkse scene op gang getrokken en nu is er het Goeie Jongens collectief waar ik zelf ook deel van uitmaak.’ 88

Goeie jongens is een verzameling van een twintigtal Genkse rappers. ‘We komen binnenkort met een album waarmee we Limburg op de kaart willen zetten. Een album dat van begin tot eind gemaakt werd door Genkenaren.’ Rian is de jongste van de bende met een serieuze voorsprong. ‘De tweede jongste is 24 denk ik, dus ik schiet er wel een beetje uit. Don Luca rapt over zijn kinderen en ik ben eigenlijk zelf nog een kind. Ik probeer vooral trouw te zijn aan wie ik ben en daarmee probeer ik mezelf te onderscheiden van de rest.’ ALS EEN SNOEK IN HET WATER Een andere - no pun intended factor in het succes van Rian Snoeks is Anders, ofwel Remi De Roeck, ‘De beste producer van België’. Hij zette zichzelf op de kaart als producer door samenwerkingen met een hele reeks aan Vlaamse artiesten, én met als kers op de taart een internationale hit ‘Visa’ van

niemand minder dan de BelgischArgentijnse rapper Bhavi. ‘Ik heb een speciale band met Anders die ik met niemand anders heb. Ik kom er al zo lang en hij heeft mij altijd gesteund. Wanneer we samen aan een nummer werken zijn het ook onze twee eigen visies die samenkomen. Daar is tot nu toe altijd iets moois uit voortgevloeid.’ Door zijn jonge leeftijd en korte carrière heeft Rian Snoeks nog niet mega veel podiumervaring kunnen opdoen. Muziek maken is één ding, die muziek dan ook nog eens op een entertainende manier brengen is vaak nog een heel ander verhaal. Toch voelt Rian zich op dat vlak als een vis in het water. ‘Ik heb vroeger circusschool gedaan, toneel, woordkunst. Ik sta gewoon heel graag op een podium en voor de rest: Ik adem voor muziek, zonder muziek adem ik niet.’


‘Don Luca rapt over zijn kinderen en ik ben eigenlijk zelf nog een kind’

89


NAG: ‘HET IS COOL OM TE WETEN DAT IK EEN INVLOED HEB GEHAD OP DE JONGE GARDE’ TEKST STIJN GROBET FOTO’S FLORIAN DECOSTER

90


De godfather van de Vlaamse hiphop. Zo kan je Benjamin Hertoghs ofwel NAG wel noemen. Hij is al twee decennia lang actief in de scene. Hij begon als deel van de Eigen Makelij kliek in Antwerpen, en groeide zo door tot een gevestigde waarde in de Vlaamse hiphopwereld. Zo werkte hij samen met ongeveer elke grote naam die Vlaanderen rijk is. Van Safi & Spreej tot Tourist LeMC. Terug naar Lefto en Zwangere Guy.

91


‘Lefto heeft mij muzikaal opgevoed’

92


Als kleine jongen groeide Benjamin op met muziek. Hij werd grootgebracht in een tijdperk waar hiphop in de States booming business was. In Vlaanderen daarentegen, was dat een pak minder. ‘Hiphop leefde toen amper hier in België. Je had wel een paar crews zoals de Sint-Andries MC’s hier in Antwerpen, en de Freestyle Fabrik, maar that’s it. Tijdens mijn jeugd was het niet perse alles hiphop wat de klok sloeg. In de lagere school luisterde ik veel naar Nirvana, grunge. Mijn ouders hadden veel platen en ik ging ook veel cd’s kopen. Rond mijn twaalfde ben ik dan begonnen met graffiti en om die manier heb ik kennisgemaakt met hiphop. Dat begon dan als mop, zo’n beetje freestylen met de maten. Tot één van hen zei van allee jij hebt daar wel talent voor, je moet daar iets mee doen.’

rappen had ik door van oei dat klopt hier niet, dus ben ik maar voor de letterlijke vertaling Nag gegaan. Die heb ik dan behouden toen ik in het Nederlands verder rapte. Eigenlijk echt een stomme naam (lacht).’

De naam NAG komt ook van Benjamin’s tijd als graffiteur. ‘Mijn tag als graffiteur was Zanik, van zaniken, zagen eigenlijk. Toen ik dan in het Engels begon te

In 2008 werd dan het Antwerpse label Eigen Makelij opgericht, mede door NAG. Het label bracht in 2010 het eerste album uit van Tourist LeMC. Ook

Benjamin groeide op in een periode waarin de vier traditionele elementen van hiphop nog fel met elkaar verbonden waren. Dat merken we ook wanneer we hem vragen of hij zich naast rappen en graffiti ook met andere dingen bezighield. ‘Ik deed, en doe eigenlijk nog altijd vanalles binnen hiphop. Vanzelfsprekend het rappen en graffiti maar daarnaast maak ik beats, en kan ik zelfs een beetje scratchen. Geloof het of niet, zelfs breaken heb ik wel eventjes gedaan. Rappen en beats maken blijft wel mijn voornaamste bezigheid.’

Safi & Spreej brachten hun eerste mixtapes uit via Eigen Makelij. Verder maakten onder andere nog Pasi, Tiewai, Yello, Cloos, Hakim, Rupelsoldaten (Mill2Mill, Chief, Reflexo & Six M), Scottie, Porto, Pepe, Saalk en Rakke deel uit van de bende. Een heleboel artiesten waarvan de ene al wat meer commercieel succes haalde dan de andere. ‘Met Eigen makelij kwam alles rond 2010 in een stroomversnelling. We kregen plots meer aandacht van de nationale pers. Zo wonnen we bijvoorbeeld in 2012 en 2013 de Vlaamse Rap Award voor het beste label.’ Op commercieel vlak deden vooral Tourist LeMC en Safi & Spreej het heel goed in Vlaanderen. NAG als soloartiest iets minder. ‘Op commercieel niveau heb ik nooit het level van bekendheid gehaald zoals Safi & Spreej of Tourist LeMC. Eerlijk gezegd hield ik mij toen niet zo bezig met cijfers en bekendheid. Ik maakte niet genoeg soloalbums, en ik ben ook heel slecht in mezelf verkopen. Dat was vroeger zo, en dat is nog

93


steeds zo vandaag. Ondertussen is het niet meer mijn doel om commercieel succes te hebben met mijn soloproject. Niet dat ik het erg zou vinden, maar daar doe ik het niet voor. De muziek die ik maak was iets minder toegankelijk richting de radio, in tegenstelling tot Tourist of Safi & Spreej. Je hoort ze allemaal dagelijks op de radio. Dat is bij mij nooit het geval geweest.’Toch kijkt Benjamin met trots terug op zijn carrière so far. ‘Er zijn momenten geweest waar ik consistenter had moeten zijn met muziek uitbrengen. Ik had destijds meer kunnen uitbrengen als ik er nu zo over nadenk. Soit, het is nu zo en uiteindelijk ben ik wel tevreden met wat ik bereikt heb. Ik denk dat ik wel mag zeggen dat ik iets heb betekent in de Vlaamse hiphopscene, zeker dan met Eigen Makelij. Daar ben ik wel trots op. Jonge gasten als Luie Louis, of Roedel die nu bij mij komen hebben vroeger allemaal naar mijn muziek geluisterd. Het is cool om

te weten dat ik ergens wel een invloed heb gehad op hen.’ NAG zit niet meer bij Eigen Makelij. Een keuze die hij zelf maakte. ‘We waren met heel veel samen. Veel verschillende meningen ook, en dat kan soms botsen. Zeker als het allemaal wat groter en serieuzer begint te worden. Naar mijn mening zat er niet genoeg structuur in Eigen Makelij en daar is het misgelopen. We begonnen als een kliek van rappers, maar dan begonnen er nieuwe gasten bij te komen en hadden we eigenlijk meer weg van een label. Zo zijn er ook bepaalde keuzes gevallen waar ik niet achter stond. Die hadden te maken met geld en succes. Later is Spreej weggegaan, ook Yello. Eigen Makelij is eigenlijk een beetje doodgebloed uiteindelijk, jammergenoeg.’ Benjamin mocht dan wel zijn oorspronkelijke label kwijt zijn, dat hield hem niet tegen om in

2017 een nieuw album Cirkels uit te brengen. Die plaat bracht hij uit op Frontal Records, het label van Stikstof en Zwangere Guy. Hoe de twee elkaar leerden kennen? ‘Ik heb hem ontmoet op een show hier in Antwerpen. Hij zei toen van hey, kom eens naar Brussel, we moeten samen een keer iets doen. Ik heb dan afgesproken met hem bij Peet thuis, van Le 77. Dat was heel cool. Hij heeft toen een nummer opgenomen op een beat van mij. De sfeer was meteen super goed tussen ons. Dat was ook op het moment juist voordat Zwangere Guy eigenlijk helemaal ontploft is.’ De beats op Cirkels werden gemaakt door een andere bekende Brusselaar, Lefto. ‘Hij is door de jaren heen een hele Wgoede maat geworden. We begrijpen elkaar heel goed op vlak van muziek. Ik luisterde altijd naar zijn radioshows. Lefto heeft mij muzikaal opgevoed zeg maar.’


95


TEKST EN FOTO’S FLORIAN DECOSTER

VAN DE RAND NAAR DE HOOFDSTAD MF ROUGE, bekend van het Halse hiphopcollectief de Rand bracht begin dit jaar zijn eerste soloplaat ‘Blind’ uit. Zowel de teksten als de beats zijn van eigen hand en maakten indruk. We spraken hem in het park van Vorst. Zelf bracht hij enkele Vedetts mee. Neen, geen andere rappers, maar wel het bier.

Zijn rapalias, MF Rouge, is een samenstelling van zijn naam Mathieu Fastenackels en zijn typerende rosse haren. MF groeide op met muziek, niet alleen met hiphop. Zo was zijn eerste cd eentje van de King of Pop, Michael Jackson. Al snel kwam hiphop via het Nederlandse 101Barz op zijn pad. ‘Vroeger luisterde ik veel naar Nederhop. Dan probeerde ik die teksten over te schrijven en na te doen. Zo ben ik in de muziekscene gerold. Ik keek vaak naar de freestyles op 101barz, dan had ik het gevoel van: ‘Putain, ik wil dat ook kunnen.’ 96

RAPCOLLECTIEF Al snel had MF Rouge de smaak van het rappen te pakken. ‘Samen met Mac Mulla en King Samo - twee andere Halse rappers begonnen we kleinschalige projectjes te maken waar we uiteindelijk wel content mee waren. Daaruit ontstond ons eerste rapcollectief Kanaal 3. Later probeerden we dat meer uit te bouwen en we staken er telkens meer werk en kwaliteit in.’ Naast raps schrijven raakte de Hallenaar ook in de ban van het producen. ‘Voor mij is beats maken het

moeilijkste aspect. Ik heb nul achtergrond in het maken van muziek, ik heb dus alles van het begin moeten leren. Producen is gewoon volhouden, en op den duur begin je dan betere dingen te maken. Zo creëer je je eigen sound.’ Kanaal 3 fuseerde met een ander Hals collectief, de Brigade. De Rand was geboren. Snel groeide de Rand uit tot een welbekend collectief in de rand rond Brussel. Momenteel hebben de jongens twee albums achter de kiezen.


97


98


‘Producen is gewoon volhouden’

‘Voor het tweede project van de Rand ‘R0’ heb ik alles geproducet op ‘Prisma’ heb ik ook twee beats gemaakt.’ De Rand gaat lekker en werd opgpikt door Lefto, die hen dankzij het item op Bruzz leerde kennen. ‘We hebben drie jaar lang een actuastukje gehad op Bruzz. Superchill om te doen en ook een goede oefening. We kwamen donderdagavond samen, om dan de dag erna om 8u30 ons stuk te presenteren live op de radio. Qua bereik merkten we wel dat mensen naar ons luisterden, dat we een breder doelpubliek aanspraken, maar dat was uiteindelijk niet ons doelpubliek.’ Toch raakten ze zo in contact met de Brusselse dj en verschenen zo ze op zijn verzamelalbum ‘Rappers van Eigen Kweek’. Toch voelde MF Rouge een drang om ook op persoonlijk vlak iets uit de grond te stampen. ‘De Rand bestaat nog, maar los daarvan wou ik ook op mezelf iets doen. Aan een

soloproject werk je op een heel andere manier. Als je in groep bent moet je met veel rekening houden. Als ik bij mij thuis iets maak ben ik de enige die beslist hoe of wat. Ik probeer op mijn album alles zelf te maken, van beats tot raps. Met de Rand zijn we ook nog muziek aan het maken maar er zit gewoon geen haast achter.’ BLIND Begin dit jaar kwam het er eindelijk van voor MF Rouge als soloartiest, in de vorm van zijn eerste album ‘Blind’. ‘Blind heeft het wel goed gedaan. Maar ergens hoop je natuurlijk toch dat het nog breder beluisterd wordt. Het was mijn eerste soloproject dus je kan niet verwachten dat dat plots gaat boomen, toch hoop je daar ergens wel op. Blind heeft me geleerd om zonder haast aan iets te werken. Soms voel ik de druk wel om dingen uit te brengen, maar je moet gewoon je tijd durven nemen.’

99


‘Blind heeft me geleerd om zonder haast aan iets te werken’

Bij de release van een album hoort natuurlijk een releaseparty. ‘Dat was echt zot. Ik had nog nooit volledig alleen opgetreden. Maar de zaal zat stampvol en dat gaf mij zo een kick.’ Ondertussen is het sinds januari geleden dat de rapper op een podium stond. ‘Ik zou graag terug beginnen optreden. Dat is echt het allerleukste, dat is een gevoel dat met niets te vergelijken valt.’

100

Op Blind staat een nummer met Berry, geen kleine naam in de Brusselse scene. ‘Dat was kei toevallig. We moesten optreden met de Rand op Hip Hop Hooray in Gent. Berry was daar ook. In de backstage zei hij random tegen mij ‘Pé wij moeten samen eens een nummer maken’. Zo makkelijk kan het dus gaan soms. De samenwerking zelf verliep eigenlijk heel vlot. Ik had al een beat gemaakt, tekst en een refrein geschreven. Dat stuurde ik door naar Berry en

één dag later had hij zijn verse al klaar, dus konden we de studio induiken.’ BEREIK Voor MF officieel solo ging, had hij al enkele singles uitgebracht. Zo speelde hij met de Rand het voorprogramma van Uberdope. ‘Megasympathieke gasten die weten waar ze mee bezig zijn.’ Maar dat is niet de gekste herinnering aan die avond. Want hij bracht ook zijn solonummer voor het eerst live, gebackt door zijn crew. ‘Het optreden was in een jeugdhuis in Londerzeel. De zaal was al goed gevuld toen ik opkwam. Het nummer begon te spelen en iedereen kende de tekst en ging helemaal los. Toen dacht ik echt whatthefuck. Tot dan had ik zelfs nog nooit gehoord van Londerzeel. Gek hoe dat bereik zo kan verschillen’ (lacht)


101


102


TEKST FLORIAN DECOSTER FOTO'S ©SAMI ABDOU

SAMI ABDOU: ‘BELGIË ZIT IN EEN ANDERE FASE VAN HIPHOP DAN NEDERLAND’ Sami Abdou was de eerste pion van het Nederlandse platenlabel Top Notch, denk maar aan artiesten als De Jeugd Van Tegenwoordig, Lil’ Kleine, en Kraantje Pappie. Hij bewees zich in Nederland en kreeg de taak om het label in ons land uit te bouwen. Samen met zijn team tekenden ze artiesten van de bovenste plank zoals Zwangere Guy, Woodie Smalls en Peet. Ondertussen, drie jaar later is er een volledig team dat zich dag dagelijks bezighoudt met het vinden van de nieuwe Belgische hiphopartiesten.

103


Wat een drukke zomer had geweest voor Top Notch Belgium viel door corona helemaal stil. ‘Zwangere zijn campagne liep volop, we hoopten op een drukke zomer voor Woodie Smalls maar zijn release viel net in de eerste week van de quarantaine. Baloji was bezig met zijn film die ook uitgesteld is. Sommige artiesten hadden optredens gepland en wouden iets uitbrengen voor de zomer. Alles viel stil.’ Ook Top Notch kreeg rake klappen, toch veranderde er niet veel aan hun dagelijkse werking. ‘Wij zijn een bedrijf en we hebben uiteraard nog andere inkomsten buiten live-optredens. De artiesten hebben het veel harder te verduren gehad. Voor hen zijn de shows een groot deel van hun inkomen maar vooral voor hun band of dj en tourmanagement. Zwangere treedt sowieso graag op en had meerder keren de AB uitverkocht, dus voor hem was het een mentale clash om alles in het water te zien vallen.’

jerk in het leven dan weet ik dat we problemen gaan hebben.’ (lacht)

A&R

CLASH VAN DE LAGE LANDEN

Sami is één van de A&R Managers bij Top Notch Belgium, Artist and Repertoire Manager. ‘Enerzijds ben je verantwoordelijk voor de artiesten en hun repertoire. Zowel voor de huidige artiesten als het opbouwen van nieuwe repertoires. Ik zorg voor de artistieke opvolging, van single-keuzes tot artwork tot de laatste details.’ Maar ook de zoektocht naar nieuw talent is een belangrijke taak van Sami. ‘Wie is er interessant, wie moet ik in het oog houden maar vooral op welk moment moeten we overgaan tot een voorstel. Eerst laat ik dan weten dat ik hun muziek tof vind, zonder beloftes te maken. Ik laat hen gewoon weten wie ik ben en wat ik doe. De volgende stap is afspreken om de visie van de artiest te krijgen, en bepalen hoe hun houding is. Dat laatste vind ik een belangrijke. Als je een goede artiest bent, maar een

Hiphop in Nederland is al sinds de jaren negentig een gevestigde waarde. Nederhop had van dag één grote artiesten zoals Opgezwolle, Brainpower, Lange Frans en Baas B en Ali B. Doorheen de jaren zijn er bij onze noorderburen heel wat platformen opgericht die zich alleen maar focussen op hiphop. Kijk maar naar Puna, ParraTV of naar 101Barz die gelinkt is aan BNNVARA, de publieke omroep van Nederland.

104

Er zijn veel dingen waar Sami rekening mee houdt bij het tekenen van een nieuwe artiest. ‘Het kan zijn dat die artiest mij nog niet artistiek verbaast maar wel een following van enkele duizenden op Instagram heeft, en zijn streams en views het goed doen. Dan kunnen we dat met Top Notch versterken en nog groter maken. Ofwel moet de artiest puur talent hebben ofwel moet er een soort van hype zijn die we dan kunnen uitbouwen.’ Soms zijn er artiesten die het allebei hebben, net als bij Zwangere Guy. ‘We merkten bij Zwangere dat hij gesetteld is in Brussel. Die wordt daar heel goed ontvangen, ook in de sector. Zijn streams, volgers en talent waren er. Nu was het aan ons om dat naar het volgende level brengen, en ons te bewijzen als label.’

Naast grote mediaplatformen hebben ze ook een grote vijver aan talent. ‘Voor elk Vlaams talent dat hier groot wordt, hebben ze er in Nederland twee of drie die in hun vaarwater zitten. Dit is één van de vele redenen waarom Vlaamse artiesten het moeilijk hebben om door te breken in het Noorden.


'In Nederland vinden ze Vlaanderen het lelijke stiefbroertje met dat vreemd accent'

105


106


Een ander groot probleem is de taal. ‘Ik vergelijk het graag met de UK en Amerika. Ze spreken wel dezelfde taal maar in de UK hebben ze een gekker accent, dat is net hetzelfde tussen België en Nederland. In Nederland vinden ze Vlaanderen het lelijke stiefbroertje met dat vreemd accent.’ (lacht) Zwangere Guy krijgt stilaan voet aan grond in Nederland, dit is ook weer te danken aan zijn optredens bij 101Bar, waardoor zijn credibiliteit en aandacht groeit met de dag.’ Zo zou de Brusselaar deze zomer spelen op Woo Hah, het grootste hiphopfestival van Nederland. ‘Zwangere Guy werd bij de eerste vijf grote namen aangekondigd naast Kendrick Lamar en DaBaby.’ STREAMS Ook op Spotify hinkt Vlaanderen ver achter. ‘In Nederland zit al sinds de komst van Spotify een heel team op de werking ervan. Van het maken en delen van specifieke playlists van bepaalde genres, tot het maken van billboards in de straten. Momenteel werkt er één iemand voor Spotify België, één persoon.’ Hoewel Vlaamse artiesten nog de klassieke stappen moeten volgen - eerst radio, dan televisie, dan festivals, … - om succes te hebben in Nederland, is dat omgekeerd niet zo. Bij onze buren zetten ze heel hard in op Spotify, zo kan je een gratis account krijgen bij een abonnement bij de meeste telefoonproviders. Een gratis account zorgt voor streams, en die streams zijn een bron van inkomen. ‘Er is een grote streaming cultuur in Nederland. In België daarentegen nemen

veel mensen geen account op Spotify want: ‘Waarom zou ik nog meer moeten betalen dan ik al voor mijn abonnement betaal?’ Dat is een groot probleem, ze luisteren via illegale apps naar muziek en zo krijgen de artiesten geen streams of views, en dus ook geen inkomen. Die YouTube-rips zijn echt slecht voor de industrie.’ BELGISCHE SOUND ‘We zitten in een hele andere fase van hiphop hier in België. Het genre dat hier populair is, was tien jaar geleden populair in Nederland. Kijk naar Opgezwolle, De Jeugd Van Tegenwoordig en The Opposites. In Nederland is het allemaal jong en fris geweld met Lil’ Kleine, Frenna en Henkie T.’ Het lijkt of Nederland de serieuze sound heeft laten vallen en plaats heeft gemaakt voor het dansbare en de trappy hiphop. ‘Waar wij in België naar een artiest als Kendrick Lamar, Post Malone en DaBaby luisteren, gaan ze in Nederland op zoek naar een Nederlands alternatief. Ze zijn veel nationalistischer, Frankrijk heeft dat nóg meer. Vlaanderen, en vooral de Vlaamse media moeten onze lokale artiesten omarmen en samen naar een hoger niveau tillen. ‘Tijdens de corona periode heeft de Vlaamse radio wel heel hard gefocust op hiphop van onze eigen bodem. Ik hoop gewoon dat ze het zullen volhouden eens we uit deze crisis zijn. Maar als we ze nu kunnen overtuigen van onze kwaliteiten, dan zal dat geen probleem zijn voor de toekomst.’ (lacht)

107


ONZE BACHELORPROEF ZOU ER NIET GEWEEST ZIJN ZONDER DEZE MENSEN. DAAROM DUS AAN HEN EEN WELGEMEEND WOORD VAN DANK. IN DE EERSTE PLAATS ONZE FAMILIE EN VRIENDEN, VOOR HUN ONVOORWAARDELIJKE STEUN. AN, BART EN SARA TANIA, BART, CHARLOTTE, DRIES EN FEE TEN TWEEDE DE PERSONEN DIE HEBBEN MEEGEWERKT AAN ONS MAGAZINE. ZONDER JULLIE WAS ER NIETS OM OVER TE SCHRIJVEN. ADMIR MIRENA - @SIR.083 WWW.TOGETHERWESTAND.BE BART WARNIER - @MIDDLECLASS_B WWW.SUPERCOLLECT.BE BENJAMIN HERTOGHS - @NAGTOEKOMST CAMINE VAN HOOF - @CAMINE_BD CHESNEY WIELEMANS - @HYALYTE DIDIER VEGA - @DIDIER_VEGA_ MATHIEU FASTENACKELS - @MF_ROUGE MATTHIAS MICHIELS - @KYMO_ONE WWW.KYMOONE.BE RIAN SNOEKS - @RIAN_SNOEKS SAM DE WAELE - @SAM_TWS WWW.TOGETHERWESTAND.BE SAMI ABDOU - @BIESTHEID WWW.TOP-NOTCH.BE STÉPHANE LALLEMAND - @LEFTO TEN DERDE OOK ONZE DOCENTEN, EN EXTERNE PROMOTOR, BIJ WIE WE ALTIJD TERECHT KONDEN VOOR ADVIES. KRIS VANHEMELRYCK SANDRA BUSSELOT YAELL MONAS


Profile for Hypnotize Magazine

Hypnotize Magazine  

Hypnotize Magazine is een magazine dat de vier pilaren van het Vlaamse hiphoplandschap bespreekt. Het magazine geeft jongeren die bezig zijn...

Hypnotize Magazine  

Hypnotize Magazine is een magazine dat de vier pilaren van het Vlaamse hiphoplandschap bespreekt. Het magazine geeft jongeren die bezig zijn...

Advertisement

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded

Recommendations could not be loaded