Page 1

1/6

Poverty and Wealth by William Powell Frith, 1888

The rich Lazarus I’m 27, tall, slim, handsome, with long blond hair and blue eyes. I’ve always enjoyed life. When I invite friends we always have a good time with good food and excellent wine. I detest all kinds of work. Whenever I purchase anything, it is for pure pleasure. I have no enemies.

Ο πλούσιος Λάζαρος Είµαι 27, ψηλός, λεπτός όµορφος, µε µακριά ξανθά µαλλιά και µπλε µάτια. Πάντα απολάµβανα τη ζωή. Όταν προσκαλώ φίλους πάντα διασκεδάζουµε µε καλό φαγητό και εξαιρετικό κρασί. Αντιπαθώ όλα τα είδη δουλειάς. Όταν αγοράζω κάτι είναι για καθαρή ευχαρίστησή µου. ∆εν έχω εχθρούς.


2/6

I prefer pleasant relationships to complex ones. I’m just happy to be myself and I’d never exchange my fate for another. Sometimes, before I get to sleep, I enjoy lying in bed and reflecting. But I’m not a philosopher so I never reach a conclusion. Then I comfortably surrender to sleep just like one who surrenders to the world as it is.

Προτιµώ τις ευχάριστες σχέσεις από τις περίπλοκες. Είµαι απλά χαρούµενος που είµαι ο εαυτός µου και ποτέ δεν θ’ αντάλλαζα την µοίρα µου µε κάποια άλλη. Μερικές φορές πριν κοιµηθώ, µου αρέσει να ξαπλώνω στο κρεβάτι και να συλλογίζοµαι. Αλλά δεν είµαι φιλόσοφος Έτσι δεν φτάνω σε κανένα συµπέρασµα. Τότε παραδίνοµαι στον ύπνο µ’ ευχαρίστηση όπως ακριβώς κάποιος που δέχεται τον κόσµο έτσι όπως είναι.

Of course, I do realize there is misery around me but I accept it just like one who accepts stormy weather in the shelter of a warm home.

Φυσικά συνειδητοποιώ ότι υπάρχει µιζέρια γύρω µου αλλά το αποδέχοµαι σαν κάποιον που δέχεται την κακοκαιρία στην ασφάλεια ενός ζεστού σπιτιού.

Alas! There are so many homeless out there who make me wonder what I would do, if I were in their place. I immediately answer myself that I would never be in their shoes.

Ω, Θεέ µου! Υπάρχουν τόσοι πολλοί άστεγοι εκεί έξω που µε κάνουν ν’ αναρωτιέµαι τι θα έκανα, αν ήµουν στη θέση τους. Κατευθείαν απαντάω στον εαυτό µου ότι δεν θα ήµουνα ποτέ στη θέση τους.

No way! It’s just a nightmare. By the way, I would like to mention a trifle coincidence that has been bothering me for a while now. As I said, my name is Lazarus. Now, at my doorsteps there’s a beggar whose name is also Lazarus.

Με τίποτα! Είναι µόνο ένας εφιάλτης. Επί τη ευκαιρία, Θα ήθελα ν’ αναφέρω Μια ασήµαντη σύµπτωση που µε ενοχλεί εδώ και λίγο καιρό. Όπως είπα, ονοµάζοµαι Λάζαρος. Τώρα, στα σκαλοπάτια του σπιτιού µου υπάρχει ένας ζητιάνος που επίσης ονοµάζεται Λάζαρος.


3/6 He’s about the same age as me.

Είναι περίπου στην ίδια ηλικία µ’ εµένα.

He’s also tall and blond and he might have been handsome, too if he were luckier.

Είναι επίσης ψηλός και ξανθός και ίσως να ήταν κι αυτός όµορφος αν ήταν πιο τυχερός.

He must have been starving for ages. He’s skinny and filthy and his complexion is full of wounds. Sometimes I throw him the leftovers of my dinner table. I pity him, you see. But he also disgusts me. He’s so miserable.

Μοιάζει να λιµοκτονεί για χρόνια. Είναι σκελετωµένος και βρώµικος και η επιδερµίδα του είναι γεµάτη πληγές. Μερικές φορές του πετάω τ’ αποφάγια του δείπνου µου. Τον λυπάµαι, βλέπετε. Αλλά επίσης µε αηδιάζει. Είναι τόσο τιποτένιος.

Only the dogs that gather around him to share his food don’t seem to get disgusted. They just lick his wounds and he speaks to them as he feeds them.

Μόνο τα σκυλιά που τον περιτριγυρίζουν, για να µοιραστούν το φαγητό του, δε φαίνεται ν’ αηδιάζουν. Απλά, γλύφουν τις πληγές του κι εκείνος τους µιλάει όσο τα ταΐζει.

I don’t know what to think and how to feel about him. Why was he born to suffer while I was born to enjoy? Anyway, life is life. There’s nothing common between us two except for the name. There’s a huge abyss between us which is bound to widen as time goes by because he gets poorer and more ill all the time while I’m getting richer and happier.

∆εν ξέρω τι να σκεφτώ και πώς να αισθανθώ γι αυτόν. Γιατί αυτός γεννήθηκε για να υποφέρει όταν εγώ γεννήθηκα για ν’ απολαµβάνω; Τέλος πάντων, η ζωή είναι ζωή. ∆εν υπάρχει τίποτα κοινό ανάµεσα σ’ εµάς τους δυο, εκτός από το όνοµα. Υπάρχει µια τεράστια άβυσσος ανάµεσά µας που είναι µοιραίο να µεγαλώνει όσο περνάει ο καιρός γιατί αυτός γίνεται όλο και πιο φτωχός και πιο άρρωστος συνεχώς όταν εγώ γίνοµαι όλο και πιο πλούσιος κι ευτυχισµένος.

My friends have been asking me Οι φίλοι µου µε ρωτάνε why I keep him γιατί τον κρατάω at my doorstep. στο κατώφλι µου. They can’t stand the sight of him, ∆εν µπορούν ν’ αντέξουν στη θέα του neither his smell… ούτε στη µυρωδιά του… My girlfriends have to Οι φιλενάδες µου είναι αναγκασµένες keep their garments away from να κρατάνε τα φουστάνια τους µακριά απ’ αυτόν him and his dogs when they cross my threshold.και τα σκυλιά του, όταν διασχίζουν το κατώφλι µου.


4/6 But I let him lie there. I have the strange feeling he is soon going to die. Why, on Earth, has he chosen my doorsteps to die on?

The poor Lazarus I’m called Lazarus. All I’ve ever been able to recall from my childhood is the sun glittering on the leaves of an apricot tree. I’ve always been poor but healthy. Ever since my childhood it has been raining. Raindrops have been falling like a curse on me. It’s soaked me to the bone. It’s swept away my life, my home, even my skin. My bones have been aching so that I’ve dropped half dead in front of this house.

Αλλά τον αφήνω να κείτεται εκεί. Έχω το παράξενο προαίσθηµα ότι σύντοµα θα πεθάνει. Γιατί στο καλό έχει διαλέξει το κατώφλι µου για να πεθάνει;

Ο φτωχός Λάζαρος Με λένε Λάζαρο. Όλα όσα µπορώ να θυµηθώ από την παιδική µου ηλικία είναι ο ήλιος να λαµπιρίζει στα φύλλα µιας βερικοκιάς. Πάντα ήµουν φτωχός αλλά υγιείς. Από την παιδική µου ηλικία βρέχει συνεχώς. Οι σταγόνες της βροχής έπεφταν σαν κατάρα πάνω µου ασταµάτητα. Μου µούλιασε τα κόκκαλα. Παρέσυρε µακριά τη ζωή µου, το σπίτι µου, ακόµα και το δέρµα µου. Τα κόκκαλά µου πονάνε τόσο που έχω πέσει µισοπεθαµένος µπροστά από αυτό το σπίτι.

Just like a puppet whose strings were suddenly cut. Inside the house there’s always fun but music doesn’t seem to make me happy any longer I have been thrown food to survive and the lord of the house has been watching me eat.

Σα µια µαριονέτα που τα σχοινιά της κόπηκαν ξαφνικά. Μέσα στο σπίτι υπάρχει πάντα διασκέδαση αλλά η µουσική δε φαίνεται να µε κάνει χαρούµενο πια. Μου πετάνε φαγητό για να επιβιώσω και το αφεντικό του σπιτιού µε κοιτάζει να τρώω.

I feel it satisfies him when I eat. But I’m afraid I won’t be able to comfort him for much longer. I’m seriously ill and I’m about to die. Let him be satisfied he’s kept me here till the end.

Νοµίζω ότι ικανοποιείται όταν τρώω. Αλλά φοβάµαι πως δε θα µπορώ Να τον βοηθάω για πολύ ακόµα. Είµαι σοβαρά άρρωστος και ετοιµοθάνατος. Ας είναι ικανοποιηµένος µε κράτησε εδώ µέχρι το τέλος.


5/6

I might also be leaving him to relieve him from my burden. He won’t have to cast me away.

Ίσως να τον αφήνω για να τον αποδεσµεύσω απ’ το βάρος µου. δε θα χρειαστεί να µε διώξει.

The rich Lazarus

Ο πλούσιος Λάζαρος

Who would have guessed that I died along with the poor Lazarus this spring! That was far beyond my expectations… Neither had I ever expected to find myself in a place like this. So unpleasant, quite unlike my place! Here it stinks of burning rubber. Somebody has been throwing tinder sticks to keep this fire burning eternally. I’ve been waiting for someone to explain to me why I have come to Hell. I’ve never killed or robbed anyone. I still can’t believe that indifference is the greatest sin.

Ποιος θα το πίστευε ότι πέθανα µαζί µε τον φτωχό Λάζαρο αυτή την άνοιξη! Αυτό ξεπερνούσε τις προσδοκίες µου… Ποτέ δεν περίµενα να βρω τον εαυτό µου σ’ ένα τέτοιο µέρος. Πολύ δυσάρεστο, εντελώς αντίθετο από τη θέση που µου αρµόζει! Εδώ βροµάει καµένη γόµα. κάποιος ρίχνει συνέχεια προσάναµµα για να συνεχίσει αυτή η φωτιά να καίει αιώνια. Περιµένω κάποιον να µου εξηγήσει γιατί ήρθα στην κόλαση. Ποτέ δεν σκότωσα ή έκλεψα κανέναν. ακόµα δεν µπορώ να πιστέψω Ότι η αδιαφορία είναι η µεγαλύτερη αµαρτία.

The poor Lazarus

Ο φτωχός Λάζαρος

My complexion is now clean and smooth. I’ve been lying in the shadow of an apricot tree. It feels as if I had never left this place. I’m sure now I’ve always been a happy man!

Η επιδερµίδα µου είναι τώρα καθαρή και απαλή. Είµαι ξαπλωµένος στη σκιά µιας βερικοκιάς. Είναι σα να µην έχω αφήσει ποτέ αυτό το µέρος. Είµαι σίγουρος τώρα ότι ήµουν πάντα ένας ευτυχισµένος άνθρωπος!

The rich Lazarus

Ο πλούσιος Λάζαρος

I have started to realize that I am being punished for the ease with which I used to fall asleep.

Έχω αρχίσει να συνειδητοποιώ ότι τιµωρούµαι για την ευκολία µε την οποία έπεφτα για ύπνο.


6/6

Back on earth I have five siblings; They’re called ……….. They’ve been enjoying comfort and luxury without ever suspecting that nothing is to be taken for granted. Totally unaware of the fact that Life does not belong to them. I’ve been praying to Lord and begging dear Lazarus to give them a chance of seeing and feeling before it is too late… Before their last breath is taken, before their names are forgotten, before ‘the End’ is written in their books by the angels, before the game is over and while they’re still lying in their warm beds in total cosiness and apathy, I beg you, LORD, batter their hearts!

Στη γη έχω πέντε αδέλφια. Τους λένε… Απολαµβάνουν την άνεση και την πολυτέλεια χωρίς να υποψιάζονται ότι τίποτα δεν πρέπει να θεωρείται δεδοµένο. Εντελώς απληροφόρητοι για το ότι η ζωή δεν ανήκει σε αυτούς.

Προσεύχοµαι συνέχεια στον Κύριο και παρακαλώ τον αγαπηµένο Λάζαρο να τους δώσει µια ευκαιρία να δουν και να νιώσουν πριν να είναι πολύ αργά… Πριν παρθεί η τελευταία τους πνοή, πριν λησµονηθούν τα ονόµατά τους, πριν γραφτεί «ΤΕΛΟΣ» στα βιβλία τους από τους αγγέλους, πριν το παιχνίδι τελειώσει και όσο αυτοί ξαπλώνουν ακόµα στα ζεστά τους κρεβάτια σε τέλεια ανάπαυση και απάθεια, σε ικετεύω, ΚΥΡΙΕ, τσάκισε τις καρδιές τους!

The rich and the poor Lazarus  

Comenius project

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you