Page 1

ภาษาพาเพลิน •

น่าแปลก เมือ่ ใดที่ฝรั่งมาอยู่เมืองไทย ดู เหมือนเขาจะเข้าใจหรือพยายามเข้าใจทุกสิ่งทีค่ น ไทยพูด ไม่ว่าแม่ค้าไทยจะพูดอะไร สเนกๆ ฟิชๆ เขาก็เข้าใจ “แฮท กู้ด ชีบ้ ชี้บ” อ๋อ.!! จะขาย หมวกดีๆราคาถูก เข้าจาย เข้าจาย แต่เมือ่ ใดที่เราหลุดออกจากประเทศไทยไป นี่สิ หลุดเข้าไปในถิ่นเขาเมื่อไร เราทาสาเนียง เพี้ยนนิดเดียว ฝรั่งก็ทาเป็นไม่เข้าใจซะงั้น มันน่า โมโหนัก พูดเรื่องอื่นไม่เข้าใจยังไม่น่าเจ็บใจ เท่าไร แต่อีตอนสัง่ อาหารนี่สิ ถ้าไม่เข้าใจขึ้นมา เรามีอันเป็นอด

Pattarasupang Chalermnon

การสั่งอาหารเป็นความจาเป็นอย่างมากๆในการ ใช้ชีวิตในต่างแดน คนที่เคยเดินทางไปต่างประเทศ รับรองว่าเคยผ่านประสพการมึนตึ๊บในการซื้อ อาหารในประเทศที่ใช้ภาษาอังกฤษ เนือ่ งจากเรา เรียนภาษาอังกฤษจากการสะกดผสมคา ไม่ได้เรียน จากการฟังและพูด การออกเสียงคาต่างๆจึงมาจาก วิธีสะกดผสมคาของเรา บางครั้งก็ออกเสียงได้ตรง กับวิธีผสมคา บางครั้งก็ไม่ตรง วิธีแก้ปัญหาหรือคะ เขียนให้ดูเลยค่ะ ไม่กช็ ี้รูป เอา สมัยเมื่อดิฉันเป็นนักเรียนไทยโทรมๆใน อเมริกาก็เคยมี ประสบการณ์บ่อยๆกับวิธีออกเสียง เรียกชื่ออาหารก็เลยอยากมาถ่ายทอดให้ฟงั กันขาๆ ค่ะ


เมื่อแรกไปถึงอเมริกา อย่างแรกก็ต้อง ดิ่งไปซุปเปอร์มาเก็ต ซึ่งเวลาไปจ่ายตลาด เขาไม่เรียกว่าไป super market นะคะ เขา เรียกว่าไป โกร-เซอ-รี่ “I’m going to grocery” หรือพูดง่ายๆว่า “I gonna go grocery” ครั้งแรกที่ไปถึงถึงกับช็อคค่ะ แม่เจ้า! อะไรจะมีไอศกรีมมากมายอะไร ขนาดนั้น มีให้เลือกสารพัดสีสารพัดยี่ห้อ รสผลไม้ก็มีสารพัดยกเว้นทุเรียน (ทาไมมี รู้ป๊ะ..ฝรั่งเคยกล่าวไว้ว่า look like shit, smell like shit, test like heaven is durian) ไม่ได้เหมือนเมืองไทยนี่ อะไรๆก็ไอ ติมวอลล์ โฟรเซ่นโยเกิร์ตที่นั่นก็เป็นของ หวานที่น่ากินมั่กๆ มีทอ็ ปปิ้งสารพัด และ เนี่ยแหละค่ะเป็นทีม่ าของการปล่อยห่าน ตัวเบ้อเร่อ

เรื่องมันมีอยู่ว่า


ครั้งหนึง่ ไปยืนต่อแถวซื้อไอศกรีมยี่ห้อหนึ่ง กับรูมเมทชาวอเมริกัน ขณะที่กาลังแหงนคออ่าน รายชื่อเมนูด้วยความมึนงง ด้วยว่าทาไมจะมีให้ เลือกเยอะแยะมากมายอะไรอย่างนั้น แล้วก็ไม่รู้ ว่าจะใส่อะไรต่ออะไรดี roommate หุ่น body (not) slim ก็แนะนาว่า ทาไมไม่ลอง “เอ็มมาเน็ม” ล่ะ ดิฉันก็ถามกลับด้วยความใสซื่อ(บื้อ)ว่า ไอ้ “เอ็มมาเน็ม”นี่มันอะไรกัน เจ้าหล่อนก็ถามกลับ ด้วยความแปลกใจ “You don’t know what “เอ็ม มาเน็ม” is? แล้วอธิบายต่อยาวยืด ดิฉันก็ยงั ไม่ เข้าใจแต่ก็แกล้งทาเป็นเข้าใจ “Oh I see” แล้วก็ สั่ง “เอ็มมาเน็ม” มาลองดูให้เห็นจะๆว่ามันคือ อะไรแน่ ปรากฏว่า “เอ็ม-มา-เน็ม” ก็คือ ช็อกโกแลต M&M นั่นเองค่ะ เขาเอาไปปั่นรวม กับไอศครีม นี่มัน เอ็ม แอนด์ เอ็ม นี่หว่า แต่ วัยรุ่นอเมริกันจะพูดเร็วๆว่า เอ็ม-มา-เน็ม นั่นเอง

ต่อมาก็ถกู ถามอีกว่าจะเอาไอศกรีมรสอะไรมา ปั่นกับ M&M ล่ะ ดิฉันก็บอกว่า “วนิลา” (วะ-นิลา) คราวนี้ถึงตาฝรั่งงงบ้างแล้ว ทาไงล่ะคราวนี้ เขียนใส่เศษกระดาษสิคะ เอ้าเขียนไป “Vanilla” ฝรั่งร้อง Oh! “วะ-นิ้ล-ล่ะ”


เอาล่ะคราวนี้ฝรั่งถามต่อว่า “ซี-รับ?” อะไรอีกว้า ไอ้ “ซีรับ” เนี่ย เขาคงเห็นว่าลูก กะตาดาในตาเรียวๆของดิฉันหมุนติ้วด้วย ความงง พนักงานคนนั้นก็หยิบขวด พลาสติกใส่น้าเหนียวๆสีน้าตาลมาตั้งให้ดู ตรงหน้า ข้างขวดเขียนว่า syrup เอ๊ะ! นี่มัน น้าผึ้ง“ไซ-หรับ” นี่หว่า อ๋อ...คนไอ้กันเขา เรียก “ซี-หรับ” กันเน้อ ไม่ใช่ “ไซ-หรับ” ดิฉันไม่ใส่หรอกค่ะ ทัง้ ไอศกรีมวนิลา ทั้งช็อคโกแล็ตเอ็มแอนด์เอ็ม จะให้ใส่ไซ หรับ เอ้อ...ซีหรับอีก ไม่หวายนะคะ เอาล่ะ หมดของหวาน คราวนี้มาต่อด้วยของคาว บางคนบอก ยังกะเด็กวัดแน่ะกินขนมก่อน ข้าว ชอบค่ะชอบ ที่วัดของหวานเยอะดี โดยเฉพาะวันเทศกาล ทองหยิบทองหยอด เพียบ เพือ่ นซี้ตอนมัธยมเป็นเด็กวัด หิ้วขนม มาฝากประจา ตอนนี้เป็นนาวาอากาศเอกไป แล้ว


เอาล่ะ มาต่อกันทีแ่ ซนวิช เช้าขึ้นมาเราก็ทา แซนวิชไปทานที่มหาลัย ก็รูมเมทอีกนั่นแหละ ที่สอนให้ทาแซนวิช ขนมปังมา แฮมมา ผักกาด แก้ว แล้วก็ อะไรนั่น มายองเนส ดิฉันไม่ชอบมา ยองเนสอ่ะ “Don’t put มา-ยอง-เนส I hate it” ดิฉันรีบเบรค “What?” เพื่อนฝรั่งเลิกคิ้วถาม ดิฉันคิดว่าเราคง ให้เสียงหนักเบาผิด งั้นเปลี่ยนที่ stress ใหม่ครั้ง แรกเรียก “มา-ยอง-เนส” ใช่มั๊ย ทีนี้เปลี่ยนใหม่ “หม่า-ย้อง-เหนดส์” “What?” อ้าว..ไม่ใช่เหรอ งั้นเอาใหม่ “ม้า-ยองเหนด” “What?” ไรว้า...ยังผิดอีก คราว นี้หยิบขวดมาชี้ ค่ะ Mayonnaise “Oh! เหม่-เน๋” (ที่ไม่เขียนว่า “เหน” เพราะกลัว ท่านจะอ่านคล้ายๆ “เห็น” ก็เลยเขียน “เน๋” ค่ะ) กว่าจะรู้เรื่อง เล่นซะเหงื่อตกด้วยความอายค่ะ ไม่ใช่ร้อน “มายองเนส” เธอเรียกแบบวัยทีนว่า เหม่-เน๋ ซึ่งหากพูดช้าๆก็คือ เม-ย-เน๋ส์ ไม่มี ยอง ตรงกลางนะคะ โชคดีที่ไม่ชอบทาน ดิฉันนิยม ไทย ขนมปังทาน้าพริกเผาค่ะ เพื่อนฝรั่งไม่กล้า แย่ง โน่นแน่ะ วิ่งหนีไปแล้ว กลัวกลิ่นค่ะ งั้นฉบับนี้ขอลาไปดือ้ ๆก่อนน๊ะค่ะ ต้องไปว่า ความต่ออะค่ะ

By :: Pattarasupang Chalermnon


หนังสือเรียนภาษาญี่ปุ่นง่ายๆมีจาหน่ายที่ ร้านซีเอ็ดบุ๊ค และร้าน นายอินทร์

ภาษาพาเพลิน  

Leaning English,Chiangrai,Hot-menu Magazine

Read more
Read more
Similar to
Popular now
Just for you