Issuu on Google+

www.hortiatis570.gr e_mail: info@hortiatis570.gr

ΚΩΔ. 4672

ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΤΗΣ ΕΥΡΥΤΕΡΗΣ ΠΕΡΙΟΧΗΣ ΤΟΥ ΧΟΡΤΙΑΤΗ

ÅÔÏÓ ÉÄÑÕÓÇÓ 1990

• ΑΡΙΘΜΟΣ ΦΥΛΛΟΥ 141 • ΙΟΥΝΙΟΣ - ΙΟΥΛΙΟΣ 2010 • ΤΙΜΗ € 0,01

Η μόνη λύση στη χρεοκοπία, είναι μια νέα Ουτοπία...

Αγώνας χωρίς ταλαντεύσεις για την απομάκρυνση – διασπορά του «Πάρκου Κεραιών»

ΤΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ του Ζήση Δ. Παπαδημητρίου ..................................................................................... Σελίδα 3

Μνήμη και όχι Λήθη στο Ολοκαύτωμα Χορτιάτη

«Βραδιά ωραίων λέξεων»

Η

Κίνηση Πολιτών Χορτιάτη, σας προσκαλεί στις 28 Ιούνη στις 9 το βράδυ, στον αύλειο χώρο της Βυζαντινής εκκλησίας του Χορτιάτη, στη «Βραδιά ωραίων λέξεων». Πολίτες, θα διαβάσουν στίχους του Νίκου Καββαδία, τιμώντας τα 100 χρόνια από τη γέννησή του. Θα προβληθεί ντοκυμαντέρ του δικού μας Τάσου Ψαρρά, αφιέρωμα στον ποιητή «… των μακρυσμένων ταξιδιών και των γαλάζιων πόντων…». Στο μουσικό μέρος θα παίξουν: ο Νίκος Καραγκούνης, ο Θανάσης Ματθαίου, ο Γιώργος Κισκούκης και ο Αλέκος Πώχος. Παράλληλα, στο χώρο της εκδήλωσης θα λειτουργήσει έκθεση φωτογραφίας της φωτογραφικής ομάδας της «Κίνησης Πολιτών», με θέματα από τον Χορτιάτη.

13ο Αντιρατσιστικό Φεστιβάλ 25, 26 και 27 Ιούνη στην παραλία της Θεσσαλονίκης

ολύς θόρυβος για το ελάχιστο. Μ’ αυτές τις λέξεις θα μπορούΠ σαμε να περιγράψουμε, ότι συμβαίνει τελευταία στο «Πάρκο Κεραιών».

Για να θυμηθούμε. Τον Ιούλιο του 2008 το Διοικητικό Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης με τελεσίδικη απόφασή του, μετά από προσφυγή του Δήμου Χορτιάτη και της «Κίνησης Πολιτών» κατά 32 ραδιοφωνικών σταθμών, διατάσει την άμεση απομάκρυνση ΟΛΩΝ των συστημάτων αναμετάδοσης (κεραίες, κοντέϊνερ κ.λ.π.) από το «Πάρκο» για τους 21 από τους 32 σταθμούς. Από τους 21 αυτούς σταθμούς, με διάφορα νομικά τερτίπια, ανεστάλη η απομάκρυνση 12 σταθμών. Έτσι λοιπόν έπρεπε το Δασαρχείο Θεσσαλονίκης, υπεύθυνο σύμφωνα με το νόμο, για την υλοποίηση της δικαστικής απόφασης να προχωρήσει άμεσα στην απομάκρυνση ΟΛΩΝ των εγκαταστάσεων των 9 ραδιοφωνικών σταθμών που απέμειναν. Επειδή το Δασαρχείο (το οποίο πρέπει να αναφέρουμε, ότι κωλυσεργούσε για πάνω από 1 χρόνο, προφανώς κατόπιν άνωθεν εντολών…) δεν διαθέτει τα τεχνικά μέσα για την απομάκρυνση, ανέλαβε αυτό το έργο ο Δήμος Χορτιάτη, ύστερα από εντολή της Περιφέρειας. Οι 9 ραδιοφωνικοί σταθμοί είναι: Ραδιοκύματα, Μακεδονία 88,5, Ράδιο Άποψη, studio 3, Ορθόδοξη Παρουσία, ROCK fm, Δ.Ε.Θ., 1055 ROCK και Φωνή Τούμπας. Kαι έτσι στις 27 Απριλίου, ξεκίνησε η εκτέλεση της δικαστικής απόφασης για τους παραπάνω σταθμούς. Από την πλευρά της δημοτικής μας αρχής, πανηγυρίζετε δεόντως και με μαξιμαλιστικούς μάλιστα χαρακτηρισμούς το πρώτο ξήλωμα, ότι «… επιτέλους ο αγώνας μας δικαιώνεται…» κ.λ.π., κ.λ.π. Όμως, παράλληλα αρχίζουν και οι πιέσεις από διάφορες πλευρές προς τη δημοτική αρχή για εξαιρέσεις κατεδάφισης (Δ.Ε.Θ., studio 3). Γίνονται ακόμη και ανεπίσημες συναντήσεις στο δημαρχείο (χωρίς την παρουσία της Επιτροπής Αγώνα…) με μερίδα ιδιοκτητών, για διάφορες συμφωνίες, όπως συγκατάσταση κεραιών, κοινές επισκέψεις στα εμπλεκόμενα υπουργεία κ.λ.π. Ο στόχος τους προφανής «Νόμιμοι» και παράνομοι να εξακολουθούν να εκπέμπουν από το Χορτιάτη. Πρέπει να αναφέρουμε ακόμη, ότι ενώ ξηλώθηκε μέρος των εγκαταστάσεων του 1055 ROCK, του ROCK FM και Ραδιοκύματα, μετά από λίγες ώρες ξαναβγαίνουν και πάλι στον αέρα, δηλαδή ξαναλειτουργούν, από άλλα σημεία του «Πάρκου». Μάλλον από εφεδρικές εγκαταστάσεις, παράνομες καθ’ όλα, από τα ιδιόκτητα οικόπεδα του Κραστάνα, Ροδίτη (1055 ROCK) και του Κυριαζίδη μέσα στο «Πάρκο». Γι’ αυτό έχει γίνει εκτενής αναφορά προς Ε.Ε.Τ.Τ., εισαγγελικές αρχές, ΔΕΗ, Δασαρχείο κ.λ.π., από μέρους του νομικού κ. Παπαγιάννη, «ψυχή» χρόνια τώρα του νομικού αγώνα που καταβάλουμε Δήμος, Επιτροπή Αγώνα και “Κίνηση Πολιτών”. Στο δια ταύτα. Ο κ. Γεράνης συνειδητοποίησε τελικά, ότι πρέπει να σταματήσει οποιανδήποτε διάλογο με τους εν λόγω ιδιοκτήτες. Να σταθεί απέναντι στις όποιες πιέσεις απ’ όπου και αν εκπορεύονται. Να ολοκληρωθούν οι κατεδαφίσεις και οι απομακρύνσεις από το «Πάρκο» ΟΛΩΝ των εγκαταστάσεων των 9 σταθμών. Και να συνεχισθεί ο νομικός αγώνας σε όλα τα επίπεδα και προς όλους τους ραδιοτηλεοπτικούς σταθμούς που εκπέμπουν ΠΑΡΑΝΟΜΑ από το «Πάρκο Φονιάς». Ήδη ξεκίνησε ο κ. Παπαγιάννης τις ανάλογες νομικές διαδικασίες. Τέλος, καλούμε ΟΛΕΣ τις σημερινές δημοτικές αρχές Χορτιάτη, Θέρμης, Πανοράματος, Πυλαίας και Πεύκων, με δημόσια έγγραφη δήλωσή τους, να δεσμευτούν ότι ο ΑΓΩΝΑΣ για την απομάκρυνση – διασπορά του «Πάρκου Κεραιών» θα συνεχισθεί και μετά τις δημοτικές εκλογές με τους νέους Καλλικράτειους δήμους. Γιατί αυτός ο πολύχρονος και επίπονος ΑΓΩΝΑΣ, υπερασπίζει τα πολυτιμότερα αγαθά μας. Την υγεία και το Περιβάλλον. Ανυποχώρητοι λοιπόν μέχρι την τελική δικαίωσή μας.

αι ενώ το σχέδιο νόμου που είχε δοθεί για… διαβούλευση (!) Κ προέβλεπε ο νέος Καλλικράτειος δήμος να φέρει το όνομα Χορτιάτης, τιμώντας έτσι το Ολοκαύτωμα στις 2/9/1944 και τους 149

Tου Βαγγέλη Παπαβασιλείου

Ο νεοφιλελεύθερος “Καλλικράτης” μας έφερε το Δήμο Πυλαίας - Χορτιάτη

Κ

αι ενώ η ελληνική κοινωνία βιώνει με τον πιο βάρβαρο τρόπο το απάνθρωπο πρόσωπο του νεοφιλελευθερισμού, που αγγίζει τα όρια ενός ιδιότυπου Ολοκαυτώματος. Ο “Καλλικράτης” έγινε πλέον νόμος του κράτους, με περιτύλιγμα τη “νέα αρχιτεκτονική δομή” στη πρωτοβάθμια και δευτεροβάθμια αυτοδιοίκηση. Θα το ξαναπούμε για μια ακόμη φορά. Ο “Καλλικράτης” εντάσσεται στο νεοφιλεύθερο σχέδιο - σύμφωνο σταθερότητας το λένε - για την δραστική περιστολή των δημοσίων δαπανών. ................................................. Συνέχεια στην 11η σελίδα

Γάζα, ξαναερχόμαστε! «… Αναμετρήθηκαν δύο κόσμοι. Το Ισραήλ έδειξε το πραγματικό του πρόσωπο απέναντι σε άοπλους εθελοντές. Ετοιμαζόμαστε να στείλουμε νέα καράβια. Θα συνεχίσουμε μέχρι να σπάσει ο αποκλεισμός. Γάζα, ξαναερχόμαστε». Βαγγέλης Πισσιάς Ψυχή της Ελληνικής αποστολής

μάρτυρές του. Ξαφνικά και μετά τον 2ωρο… αποκλεισμό της Περιφερειακής από τον δήμαρχο Πυλαίας κ. Καρτάλη και αφού είχε προηγηθεί η… σφοδρή αντίδραση του «παναγιωτάτου» κ.κ. Άνθιμου στον Άγιο Χριστόφορο (παρουσία των κ.κ. Καρτάλη και Καϊτεζίδη…), η ονοματοδοσία άλλαξε. Έγινε Δήμος Πυλαίας – Χορτιάτη! Δυστυχώς, το Μαρτυρικό Ολοκαύτωμα έγινε ολίγον… συμπλήρωμα στον τίτλο του νέου Δήμου. Και έτσι όλοι ευχαριστημένοι. Και η δημοτικοί «άρχοντες» Πυλαίας, που ο «αγώνας» τους δικαιώθηκε και άρα θα έχουν επιχειρήματα να ζητήσουν την ψήφο των Πυλαιωτών. Και ο Άνθιμος που δεν «κινδυνεύει» να.. χάσει (από τον κ. Βαρνάβα…) το Πανόραμα και την Πυλαία. Και βέβαια και οι δημοτικοί «άρχοντες» Πανοράματος που κατάφεραν παρασκηνιακά στο πάρα πέντε να πάρουν (από την Πυλαία…) την έδρα. Και για να μην υπάρξει κανένα παράπονο, ο νόμος προβλέπει ως ιστορική έδρα του νέου Δήμου τον ΧΟΡΤΙΑΤΗ. Άρα και οι “άρχοντες” του Χορτιάτη ικανοποιημένοι. Για την ιστορία να αναφέρουμε, ότι έγιναν κάποιες σοβαρές προσπάθειες κατά τη διάρκεια της συζήτησης στη Βουλή, (Θανάσης Παπαδόπουλος – Βουλευτής ΠΑΣΟΚ και πρώην Δήμαρχος Καλαβρύτων, Λίτσα Αμανατίδου - Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ, Μανόλης Γλέζος αλλά και Μιχάλης Γεράνης), να γίνει από το Υπουργείο Εσωτερικών και Δημοσίας Διοίκησης δεκτή η πρόταση του Δικτύου Μαρτυρικών Πόλεων και Χωριών να «…προηγείται στην επωνυμία το όνομα του μαρτυρικού δήμου…». Αλλού έγινε δεκτό, όπως στην περίπτωση του Διστόμου (Δήμος Διστόμου – Αράχωβας), όχι όμως και στην περίπτωση του Χορτιάτη. Σκόνταψε κυρίως στην αδιάφορη (;) και υστερόβουλη στάση των τοπικών κυβερνητικών βουλευτών (κυρίως του κ. Γερανίδη...), που προφανώς είχαν άλλες προτεραιότητες. Και έτσι δεν στήριξαν το απόλυτα δίκαιο και ιστορικά και ηθικά αίτημα της κοινωνίας του Χορτιάτη και του Δικτύου Μαρτυρικών πόλεων και χωριών. Δήμος Πυλαίας – Χορτιάτη, λοιπόν ο νέος δήμος. Με έδρα το Πανόραμα. Και ιστορική έδρα το Χορτιάτη. Ιστορική έδρα, που από την πλευρά μας θα κάνουμε κάθε προσπάθεια να της δώσουμε ουσιαστικό περιεχόμενο, με τη δημιουργία όλων εκείνων των αναγκαίων υποδομών, όπως αίθουσα τελετών για τις επίσημες εκδηλώσεις του δήμου, Μουσείου Ολοκαυτώματος, νέο Μνημείο και Μαυσωλείο στους χώρους μαρτυρίου (φούρνος «Γκουραμάνη» και οικία «Νταμπούδη»). Γιατί η Μνήμη του πρέπει του Ολοκαυτώματος Χορτιάτη και όχι η Λήθη!

Πατριώτες, μην αμελήσετε... Πάρτε μαζί σας νερό. Το μέλλον μας έχει πολλή ξηρασία...


Xορτιατησ 570 /

σΕΛΙΔΑ 

Πέντε χρόνια χωρίς τον Σταύρο Κουγιουμτζή

Ό

ταν ο Σταύρος Κουγιουμτζής έγραφε το τραγούδι «Θα ‘ταν 12 του Μάρτη» που τραγούδησε η Χάρις Αλεξίου, δεν φανταζόταν ότι 35 χρονιά αργότερα στις 12 του Μάρτη του 2005 «θα έφευγε», μια τέτοια μέρα.... Τραγική σύμπτωση που μόνο η ζωή ξέρει «να στήνει». Πέρασαν 5 χρόνια από τότε που ο Κουγιουμτζής, έτσι ξαφνικά άνοιξε την άλλη πόρτα της ζωής και βγήκε... Αφήνοντας μας άναυδους. Οι φίλοι του, θυμούνται με αγάπη και συγκίνηση έναν άνθρωπο λιτό, σεμνό, αξιοπρεπή, πολύ σοβαρό και συχνά μελαγχολικό. Ο Κουγιουμτζής υπήρξε ένας σπουδαίος λαϊκός συνθέτης ευαίσθητος και ρομαντικός.

του Γιώργου Κεδίκογλου π. Δήμαρχος Πανοράματος Ο Κουγιουμτζής δεν εκτιμήθηκε εν ζωή τόσο, όσο του άξιζε απ’ την Ελληνική Πολιτεία. Δυστυχώς και στην περίπτωση του Σταύρου Κουγιουμτζή έγινε αυτό που γίνεται με κάθε πραγματικά μεγάλο. Φειδωλός και ο ίδιος πάντα στα λόγια, ένας άνθρωπος εξαιρετικά σεμνός, βαθιά φιλοσοφημένος, αναζητούσε την ανταμοιβή στα εσώτερα της ψυχής του και όχι στις δημόσιες σχέσεις και εμφανίσεις. Ο Κουγιουμτζής

Πανόραμα 1997. Τον μεγάλο συνθέτη πλαισιώνουν ο Μίκης Θεοδωράκης και ο Γιώργος Κεδίκογλου. Ένας δημιουργός που σημάδεψε με το έργο του καθοριστικά το ελληνικό τραγούδι. Η μουσική του αλλά και το ήθος και ο χαρακτήρας του θα μείνουν ζωντανά σε όλους όσους αγαπήσαμε τις μεγάλες επιτυχίες του. Υπηρέτησε δεκαετίες το έντεχνο λαϊκό τραγούδι και μας δώρισε αξέχαστες μελωδίες που θα τραγουδιούνται πάντα. Μεγάλος αλλά και σεμνός δημιουργός που μιλούσε με τη δουλειά του στις καρδιές όλων. Ο Κουγιουμτζής έγραψε τραγούδια που θα τα τραγουδάνε και τα εγγόνια μας! Το κενό που άφησε πίσω του ο μεγάλος συνθέτης- στιχουργός-συγγραφέας, αλλά πάνω απ’ όλα «Ο ΑΝΘΡΩΠΟΣ» που υπηρέτησε σεμνά και αθόρυβα το ελληνικό τραγούδι είναι μεγάλο. Όσοι τον ζήσαμε από κοντά υποκλινόμαστε στον μεγάλο Άνθρωπο, αυτόν που εξομολογούνταν την γνήσια αγωνία του, μπροστά στο ευτελές, στην κατάντια της κοινωνίας μας, που έβλεπε ότι βαδίζουμε σε μία τυφλή λεωφόρο, χωρίς σημάνσεις-χωρίς πινακίδες- χωρίς «ΟΡΑΜΑΤΑ». Ανταμώναμε τακτικά και στις κουβέντες μας το κύριο θέμα ήταν «το κατά ψυχή εισόδημα» και όχι το κατά κεφαλή εισόδημα όπως συνήθιζε να λέει. «Σε λίγα χρόνια και η κοινωνία μας και η οικονομία μας θα έχουν πιάσει πάτο», έλεγε....

δέθηκε άπαξ και δια παντός με τα καλύτερα μας χρόνια. Μας προσέφερε σπάνια χαρά, συγκίνηση, και αρμονία. Τα τραγούδια του παραμένουν αλησμόνητα! Και αν ένα κομμάτι του θανάτου είναι η λήθη, τότε τα τραγούδια του Σταυρού Κουγιουμτζή είναι κομμάτι της ζωής μας, και αυτό το ήξερε ο Κουγιουμτζής και γι’ αυτό μας τα χάρισε. Αντίο Σταύρο...... Πάντα θα υπάρχει ένας φίλος ένας Σαλονικιός που θα σιγοψιθυρίζει, «ήταν 12 του Μάρτη», ημέρα που μας αποχαιρέτησες.....

Πρόσκληση σε συναυλία Στο πλαίσιο των πολιτιστικών εκδηλώσεων που προγραμμάτισε για φέτος το καλοκαίρι ο Δήμος Πανοράματος, την Τετάρτη 23 Ιουνίου στο Αμφιθέατρο του Δήμου Πανοράματος πρόκειται να πραγματοποιηθεί μεγάλη ανοικτή συναυλία, αφιερωμένη στο μεγάλο Σταύρο Κουγιουμτζή Στο κάλεσμα του Δήμου Πανοράματος ανταποκρίθηκαν αμέσως τα μέλη της «Δικηγορικής Κομπανίας Θεσσαλονίκης» και ιδιαιτέρως ο μαέστρος τους κ. Δημήτρης Πανούσης, ο οποίος είναι κι ο εμπνευστής και η ψυχή της Δικηγορικής Κομπανίας, που με μοναδικό τρόπο θα ερμηνεύσουν τα μεγάλα τραγούδια αυτού του μεγάλου δημιουργού του Σταύρου Κουγιουμτζή. Με τη μοναδική του φωνή θα μας χαρίσει αφιλοκερδώς ο Κώστας Σμοκοβίτης μια βραδιά γεμάτη μελωδίες.

Κίνηση Πολιτών Χορτιάτη: Ένας μικρός απολογισμός για το τρίμηνο που πέρασε

Σ

ε συνέχεια από το προηγούμενο απολογιστικό υπόμνημα για το πρώτο δίμηνο της χρονιάς, θέλουμε να σας ενημερώσουμε για την συνέχεια των δράσεων μας και για τα καινούρια δρώμενα του φετινού Μαρτίου – Μαΐου. Συνεχίστηκε η καμπάνια για τον ορεινό όγκο του Χορτιάτη. Στόχευση όπως είναι γνωστό η ανάδειξη και η προστασία του. Το μάζεμα των υπογραφών συνεχίζεται. Τα άρθρα στις εφημερίδες επίσης. Η εφημερίδα “Θεσσαλονίκη” έκανε αφιέρωμα ολόκληρο το δισέλιδο «σαλόνι» της. Η πρόταση για το νομικό πλαίσιο προχωράει. Γύρω στο φθινόπωρο, ή λίγο αργότερα γιατί μη ξεχνάμε ότι διανύουμε προεκλογική χρονιά, θα ολοκληρώσουμε την καμπάνια με εκδηλώσεις που θα τις σχηματοποιήσουμε τότε. Η ομάδα φωτογραφίας πετάει. Τελείωσε τα θεωρητικά μαθήματα και βγήκε στους δρόμους. Κάναμε τρείς εξορμήσεις για φωτογραφίσεις στο χωριό από τις κεραίες μέχρι την διασταύρωση και από τους μύλους μέχρι την Αγ. Παρασκευή. Θα υπάρξουν κι άλλες με πιο στοχευμένα θέματα. Την πρώτη δουλειά της η ομάδα, θα την παρουσιάσει κατά την «βραδιά ωραίων λέξεών». Η οποία «Βραδιά ωραίων λέξεων» φέτος θα γίνει στις 28 Ιούνη πάντα στον χώρο μπροστά από την Βυζαντινή εκκλησία. Το θέμα φέτος θα είναι ο ποιητής Νίκος Καββαδίας και τα 100 χρόνια που συμπληρώνονται από την γέννηση του. Θα υπάρχει όπως πάντα απαγγελία πεζών και ποιημάτων, ζωντανή μουσική, εικόνες από την ζωή του και από την μεγάλη του αγάπη την θάλασσα, προβολή ενός ντοκιμαντέρ του συγχωριανού μας σκηνοθέτη Τάσου Ψαρρά και στο τέλος θα λειτουργήσει μικρός μπουφές με κεράσματα και κρασάκι για να τα πούμε καλύτερα και να ανταλλάξουμε ιδέες. Κάναμε την πρώτη μαζική διαδρομή στο Οικολογικό Πολιτιστικό Μονοπάτι. Μια διαδρομή 9 χιλιομέτρων με πολλά σημεία πολύ μεγάλης ομορφιάς. Υπήρχαν βέβαια και σημεία που μας δημιουργούσαν πόνο ψυχής, όπως τα λύματα του Βιολογικού Σταθμού που χύνονται στο ρέμα, η διάβρωση και καταστροφή που προκαλείται σε διάφορα σημεία από τους μηχανοκίνητους τους οποίους και συναντήσαμε, ή όπως το πεδίο βολής που δημιουργούσε θόρυβο εικονικής μάχης για τους εκ του ασφαλούς πιστολάδες και ίσως κινδύνους για τους περαστικούς. Υπήρχαν και αρκετά σημεία με σκουπίδια. Έλειπαν και κάποια γεφυράκια ή πετροπατήματα και κάναμε τους αλπινιστές. Είχαμε και εμείς τις οργανωτικές μας αδυναμίες, αλλά πολλές από αυτές είμαστε έτοιμοι να τις διορθώσουμε για την επόμενη φορά, γιατί πραγματικά αξίζει τον κόπο. Έγινε η εκδρομή στην λίμνη Πλαστήρα. Ήρθαμε σε επαφή με την κοινότητα «Πελίτι» στην Δράμα. Για το θέμα αυτό υπάρχει ιδιαίτερο άρθρο στην εφημερίδα. Συμμετείχαμε στις εκδηλώσεις για τον «στολίσκο της ελευθερίας- Ένα καράβι για την Γάζα» που προσπάθησε με τη γνωστή δολοφονική κατάληξη να... μεταφέρει ανθρωπιστική βοήθεια στους αποκλεισμένους Παλαιστήνιους. Επίσης συμμετείχαμε στις κινητοποιήσεις ενάντια στα οικονομικά και θεσμικά μέτρα που υπαγορεύουν τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα δια του ΔΝΤ, της ΕΚΤ και το διευθυντήριο της ΕΕ (η γνωστή Τρόικα) και υλοποιεί η κυβέρνηση. Το Δ.Σ.

Εφημερίδα της ευρύτερης περιοχής του ΧΟΡΤΙΑΤΗ Ιδιοκτήτης: "Αστική Μη Κερδοσκοπική Εταιρία Χορτιάτης 570" Διεύθυνση: Χορτιάτης 570, Τ.Κ. 57010 Χορτιάτης - Θεσσαλονίκη Υπεύθυνος έκδοσης: Μπάμπης Νανακούδης, Μαρτύρων 2ας Σεπτεμβρίου 57 ΧΟΡΤΙΑΤΗΣ • Τηλ. - Fax: 2310/349.500

www.hortiatis 570.gr E-MAIL: nanakoudis@yahoo.gr

info@hortiatis570.gr

Τα ενυπόγραφα άρθρα εκφράζουν τις προσωπικές απόψεις των συντακτών Σελιδοποίηση - Ctp - Εκτύπωση: "ΛΙΘΟΓΡΑΦΙΑ" Ι. Αντωνιάδης - Θ. Ψαρράς • Νέα Ραιδεστός • Θεσσαλονίκη • Τ.Κ. 570 01 Τηλ. 2310.466.776 • Fax: 2310.466.699 Για συνδρομές και ενισχύσεις: τηλ. 2310.349.500

Το νέο Δ.Σ. της Ένωσης Γονέων & Κηδεμόνων Σχολείων Δήμου Χορτιάτη

Σ

ας ενημερώνουμε ότι το νέο Δ.Σ. της Ένωσης γονέων το οποίο προήλθε από τις εκλογές της 10ης Μαρτίου 2010 έχει ως εξής: Πρόεδρος: Γαρύφαλλου Ιωάννης, κινητό: 6977 361059. Αντιπρόεδρος: Πορφυριάδου Χριστίνα, κινητό: 6980 051378. Γραμματέας: Παπαδόπουλος Δημήτρης, κινητό: 6944 510476. Ταμίας: Ιορδάνου Λαμπρινή, κινητό: 6986 088040. Μέλος: Νέστωρα Σοφία, κινητό: 6972 712042. Το Δ.Σ.


Xορτιατησ 570 /

TΡΟΜΟΚΡΑΤΙΑ ΚΑΙ ΣΥΣΤΗΜΑ ΕΞΟΥΣΙΑΣ

Ε

ν μέσω οικονομικής κρίσης που απειλεί συθέμελα την ελληνική κοινωνία, τα ΜΜΕ της χώρας μας πρόβαλλαν, τελευταία, με καταιγιστικό τρόπο τις νέες εξελίξεις στο χώρο της τρομοκρατίας. Συλλήψεις μελών της οργάνωσης «Επαναστατικός Αγώνας», γιάφκες με εκκρηκτικά και όπλα., εκκλήσεις των Αστυνομικών Αρχών προς τους πολίτες, να συμβάλουν με πληροφορίες στον εντοπισμό υπόπτων κλπ. ενίσχυσαν το αίσθημα ανασφάλειας αλλά και φόβου των πολιτών, οι οποίοι, έτσι κι αλλιώς, αντιμετωπίζουν καθημερινά τη «Δαμόκλειο Σπάθη» της επικείμενης χρεοκοπίας της χώρας μας. Προς αποφυγή παρεξηγήσεων, οφείλω να τονίσω, πως η τρομοκρατική βία, είτε στρέφεται ενάντια σε άτομα, είτε είναι συμβολικού χαρακτήρα και αποσκοπεί στην πρόκληση ζημιών σε συγκεκριμένους χώρους, δεν είναι δυνατόν να αποτελέσει μέσον για την επίτευξη πολιτικών στόχων. Σε αντίθεση με άλλες εποχές, όταν η εξουσία ήταν προσωποποιημένη, ταυτιζόταν δηλαδή στη συνείδηση του λαού με ένα συγκεκριμένο πρόσωπο εξοσυίας, όπως π.χ. τον μονάρχη, η εξόντωση του οποίου θα μπορούσε να λειτουργήσει συμβολικά, δρομολογώντας πιθανές πολιτικές εξελίξεις, στις οργανωμένες κοινωνίες, όπως οι δικές μας, η ατομική βία είναι όχι μόνον πολιτικά αναποτελεσματική, αλλά και αδιέξοδη, καθώς κανείς από τους φορείς του συτήματος εξουσίας δεν είναι αναντικατάστατος. Περιμένουν πάντα στην ουρά, οι επίδοξοι διάδοχοι, τρίβοντας κυριολεκτικά τα χέρια τους ! Με την έννοια αυτή, η τρομοκρατική βία, αντί να συμβάλει στην πολιτική αφύπνιση, νομιμοποιεί στη συνείδηση του λαού τους κατασταλτικούς μηχανισμούς του κράτους, οι οποίοι, ως γνωτόν, υφίστανται για να χρησιμοποιηθούν σε περίπτωση μαζικής αμφισβήτησης του συστήματος. Όπως ο σκοπός δεν αγιάζει τα μέσα, έτσι και τα μέσα που επιλέγει κανείς δεν αγιάζουν το σκοπό. Αντίθετα. Η χρήση ατομικής βίας ως μέσου επίτευξης πολιτικών στόχων, εκθέτει τους ίδιους τους πολιτικούς στόχους. Είναι αλήθεια; πως σε περιπτώσεις που οι καταπιεσμένοι «δεν έχουν να χάσουν τίποτα... παρά μόνον τις αλυσίδες τους» (Κομμουνιστικό Μανιφέστο) και τέτοιες περιπτώσεις υπάρχουν στην εποχή μας πολλές, ιδιαίτερα στις εξαρτημένες και εξαθλιωμένες οικονομικά χώρες του Τρίτου Κόσμου, καταφεύγουν συχνά, ενόψει της στρατιωτικής υπεροχής του αντιπάλου, στη λύση της ατομικής βίας. Τέτοιου είδους πράξεις, όσο κατανοητές κι αν είναι για συναισθηματικούς αλλά και πρακτικούς λόγους, δεν

του Ζήση Δ. Παπαδημητρίου Ομότιμου καθηγητή του Τμήματος Νομικής του Α.Π.Θ. πρέπει να αποτελέσουν παρά μόνον την ultima ratio ενός επαναστατημένου λαού που αγωνίζεται για την επιβίωσή του «Ειρήσθω εν παρόδω», ο όρος «τρομοκρατία» είναι ιδιαίτερα διφορούμενος και χρείει κάθε φορά επαναπροσδιορισμού με βάση τις εκάστοτε οικονομικές, κοινωνικές, πολιτικές αλλά και ιστορικές συνθήκες κάτω από τις οποίες τα δρώντα υποκειμένα επιλέγουν να χρησιμοποιήσουν αυτού του είδους μορφές πάλης ενάντια στο σύστημα που τους καταπιέζει. Μήπως δεν είναι τρομοκρατία ο πόλεμος στην υπηρεσία των οικονομικών και εξουσιαστικών συμφερόντων της εκάστοτε κυρίαρχης κοινωνικής τάξης ή η καταδίκη εκατοντάδων χιλιάδων ανθρώπων, κυρίως παιδιών, που πεθαίνουν κάθε χρόνο από την πείνα, την έλλειψη νερού, ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης κλπ..; Η τρομοκρατική βία δεν μπορεί στις κοινωνίες μας σε καμιά περίπτωση να υποκαταστήσει την επαναστατική πράξη των πολιτικά συνειδητοποιημένων μαζών, γι’ αυτό και δεν νομιμοποιείται ιδεολογικά. Πολύ περισσότερο σήμερα που η δύναμη του συστήματος εξουσίας δεν συνίσταται τόσο στην ύπαρξη κατασταλτικών μηχανισμών όσο στις διάφορες μορφές συμβολικής βίας, όπως π.χ. ο καταναλωτισμός, η μόδα, τα πρότυπα ομορφιάς και κοινωνικής καταξίωσης και πάνω απ’ όλα τα ΜΜΕ γενικά και της τηλεόρασης ειδικότερα που αποτελούν και τα πλέον αποτελεσματικά μέσα συνειδητής χειραγώγησης και ενσωμάτωσης των μαζών στη λογική του συστήματος. Η εμμονή στη λογική της ατομικής βίας αποτελεί ανασταλτικό φραγμό στη διαδικασία πολιτικής συνειδητοποίησης των ανθρώπων του μόχθου, καθώς ενισχύει την αίσθηση αδυναμίας απέναντι στους μηχανισμούς του κατεστημένου. Η χειραφέτηση των κοινωνιών μας, όσο κι αν μια τέτοια άποψη, ενόψει των φαινομένων αλλοτρίωσης των καιρών μας, φαίνεται ουτοπική, προϋποθέτει κυρίως δύο πράγματα α) αγώνα των πολιτών των αναπτυγμένων βιομηχανικών χωρών για τη γεφύρωση του αναπτυξιακού χάσματος μερταξύ Βορρά και Νότου, που αποτελεί, άλλωστε, και την κύρια αιτία της σύγχρονης διεθνούς τρομοκρατίας και β) τη μαζική άρνηση του συστήματος εξουσίας που έχει αναγορεύσει την εμπορευματοποίηση των πάντων και μαζί με αυτή το χρήμα σε κυρίαρχη αξία της κοινωνικής ζωής..

σΕΛΙΔΑ 

Γράμμα σ’ ένα παιδί που γεννήθηκε Αγαπημένο μας παιδί Μαύρη είν’ η νύχτα στα βουνά, μαύρη σαν καλιακούδα και παρ’ ότι η φύση αναγεννιέται και τα ωραία μας πουλάκια κελαηδούνε έπεσε βαρυχειμωνιά. Έπεσε με Ιστορική μαθηματική ακρίβεια. Τα φέρναμε από δω τα φέρναμε από κει, τα κουκουλώναμε, τα μεταλλάσαμε θέλοντας να αποφύγουμε την φυσική ιστορική ροή των πραγμάτων αλλά πεπρωμένο φυγήν αδύνατον. Ήρθαν όμως οι μέρες που η Αλήθεια μοιάζει με σφαίρες και μας τρυπάει τα μηνίγγια. Πέσαν οι μάσκες και τα προσωπεία, ο βασιλιάς είναι γυμνός, τσίτσιδος. Τον βλέπεις; Άκουσε παιδί μας δεν μας διακατέχει απλά ο μεγάλος θυμός ούτε η μεγάλη οργή. Είμαστε πάνω απ’ αυτά. Είμαστε εξοργισμένοι και εξαγριωμένοι. Πρωτίστως με μάς τους ίδιους. Γιατί παίρναμε την ζωή μας λάθος -μάννα, με το πρώτο σου το γάλα- και δεν αλλάζαμε ζωή. Γιατί πιστέψαμε στα ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα. Γιατί μπροστά μας απλωνόταν ένα δίχτυ κι εμείς το παραβλέπαμε. Γιατί αντί για πάντα ανοιχτά πάντα άγρυπνα τα μάτια της ψυχής μας, για ένα κομμάτι ψωμί γίναμε δούλοι και χάσαμε την ψυχή μας. Γιατί επιτρέψαμε σαν το σκυλί να μας κλωτσάν από δω κι από κει. Γιατί εικόνα τους είμαστε παιδί μας και τους μοιάζουμε αλλά και το ανάποδο. Γιατί το προσωπικό συμφέρον ήταν μεγαλύτερο από το συλλογικό. Γιατί το σκατό το μετατρέψαμε σε χρυσό και το τίποτα σε σπουδαίο. Γιατί αυτά τα χώματα με ιστορία τα πουλήσαμε για 30 αργύρια. Γιατί τους πραγματικούς ήρωες τους κηρύσσαμε προδότες και τους προδότες τους κάναμε ήρωες και τους δίναμε αξιώματα. Γιατί παντού βλέπαμε κέρδος, κέρδος, κέρδος. Γιατί μαζί βγάλαμε στις αγορές του κόσμου να περιφέρεται γύφτισσαμαϊμού αυτή τη χώρα του καημού. Γιατί πουλούσαμε τ’ αρχαία μας τα κάλλη αντί να τα μαθαίνουμε. Γιατί αυτά εδώ τα μάρμαρα κακιά σκουριά αφήσαμε να πιάσουν. Γιατί μαζί φτιάξαμε το καφενείο «η Ελλάς» και το μεταποιήσαμε σε μπορντέλο. Γιατί εμείς φωνάζαμε: Περάστε κόσμε! Γιατί δεν μάθαμε τίποτα από την Ιστορία. Γιατί ζούσαμε εφήμερα. Γιατί ξαφνικά τώρα θυμηθήκαμε το μέλλον, τώρα θυμηθήκαμε Εσένα παιδί μας. Γιατί και τώρα ακόμη στο χείλος του Ζαλόγγου στις ίδιες παγίδες πάμε να πέσουμε, τα ίδια λάθη πάμε να κάνουμε. Αγαπημένο μας παιδί! Πεθάναμε σαν χώρα; ΚακοΦωνίξ kakofonix_4@hotmail.com

«Νέα» Κορώνεια Τα αίτια του βίαιου «θανάτου» της λίμνης Κορώνειας είναι πολλαπλά με κυριότερα την υπεράντληση νερού και την είσοδο ανεπεξέργαστων αστικών λυμάτων και βιομηχανικών αποβλήτων. Σήμερα, μετά από πολλές βροχοπτώσεις και την τροφοδοσία νερού από την εκτροπή των χειμάρρων Σχολαρίου – Λαγκαδικίων, η «νέα» Κορώνεια φαντάζει μια μεγάλη λίμνη με φρέσκια υδάτινη μάζα πάνω στον παλαιό και το νεοδημιουργηθέντα πυθμένα της. Παραμένει ένας μικροβιόκοσμος όπου αλλάζουν οι διαστάσεις και οι «ένοικοι» μικροοργανισμοί. Στο νερό και στον πυθμένα συνυπάρχουν α) νέοι οργανισμοί «εισβολείς» στο νέο – κενό υδάτινο χώρο όπου είναι εύκολη η εγκατάστασή τους και β) παλαιοί τοξικοί ή πολύ ανθεκτικοί στη ρύπανση μικροοργανισμοί που διατηρούνται στον πυθμένα της. Η «νέα» Κορώνεια είναι μια αρένα όπου «εισβολείς» και «παλαιοί ένοικοι» αγωνίζονται για την κυριαρχία τόσο σε επίπεδο κυανοβακτηρίων και φυκών στο φυτοπλαγκτό και το περίφυτο όσο και σε επίπεδο ζωοπλαγκτού. Σήμερα φτάσαμε να έχουμε μια «νέα» Κορώνεια δίχως προηγουμένως: (1) να έχουν αναιρεθεί τα αίτια υποβάθμισης (κυρίως να αντιμετωπιστούν τα αγροπεριβαλλοντικά θέματα με στόχο να αποκατασταθεί το αρνητικό υδατικό ισοζύγιο, να λειτουργήσει ο βιολογικός καθαρισμός της περιοχής του Δήμου Λαγκαδά), (2) να έχει διερευνηθεί η ποιότητα και ποσότητα του συσσωρευμένου υλικού-ιζήματος

Μαρία Μουστάκα - Ευαγγελία Μιχαλούδη, Τμήμα Βιολογίας Α.Π.Θ. στον πυθμένα της λίμνης Κορώνειας και (3) να έχει εκτιμηθεί η φέρουσα ικανότητα για τα λιμνολογικά χαρακτηριστικά που μπορεί να έχει μια «νέα» λίμνη Κορώνεια με βάση α) το υδατικό ισοζύγιο β) τη χημική ποιότητα νερού - πυθμένα και γ) την οικολογική μνήμη του πυθμένα. Σήμερα φτάσαμε να έχουμε μια «νέα» Κορώνεια με βάρκες «δίχως ελπίδα». Και η Βόλβη περιμένει την «αυτονόητη» πρόληψη για την προστασία της. Μια λίμνη μέτριας οικολογικής ποιότητας με τάση υποβάθμισης σε περιόδους περιορισμένης ανανέωσης των υδάτων της γιατί τότε ευνοείται η κυριαρχία των κυανοβακτηρίων. Η οικολογική της κατάσταση θα πρέπει να βελτιωθεί σε καλή μέχρι το 2015 σύμφωνα με την Ευρωπαϊκή Οδηγία 2000/60/ΕΚ για τα νερά. Για την επίτευξη του περιβαλλοντικού αυτού στόχου αυτονόητο είναι να μην περιοριστούν οι εισροές νερού από τους χείμαρρους της και η απορροή από το Ρήχειο ποταμό ώστε να επιτυγχάνεται η ανανέωση των υδάτων της και μέσα από φυσικές διαταραχές να παρεμποδίζεται η κυριαρχία των κυανοβακτηρίων. Από την άλλη, απορροή νερού της λίμνης Κορώνειας - μέσω της ενωτικής τάφρου - στη λίμνη Βόλβη δεν μπορεί να ερμηνευθεί ως πρόληψη για την προστασία της Βόλβης.

Πανέμορφες εικόνες στα μέσα της δεκαετίας του ’60, που χάθηκαν για πάντα, πρόλαβε όμως ο γερμανός φωτογράφος Roland Kalb, να τις διαφυλάξει. Τον ευχαριστούμε πολύ, όπως και τον φίλο του και χρόνια τώρα καλό μας φίλο Βασίλη Σιώπη, που μας τις πρόσφερε.


Xορτιατησ 570 /

σΕΛΙΔΑ 

Περπατώντας το Οικολογικό - Πολιτιστικό μονοπάτι

Τ

ο ραντεβού ήταν την Κυριακή, 25 Απριλίου, στις 9 π.μ. στο στρατόπεδο Παπαπασχάλη, που βρίσκεται στο δρόμο προς Πανόραμα, λίγο μετά το σταθμό μετεπιβίβασης των λεωφορείων του ΟΑΣΘ. Η μέρα προμηνύονταν εξαιρετική για περπάτημα. Ο ουρανός πεντακάθαρος. Στην πρόσκληση της Κίνησης Πολιτών Χορτιάτη για το περπάτημα του περιβαλλοντικού – πολιτιστικού μονοπατιού Πανοράματος - Θέρμης ανταποκρίθηκαν 41 άτομα. Εκτός από δύο κατοίκους Ασβεστοχωρίου και μια Ρεντζικιώτισσα οι άλλοι όλοι ήταν κάτοικοι Χορτιάτη. Η σύνθεση της ομάδας περιλάμβανε όλες τις ηλικίες από 5 ετών και πάνω και όλα τα μέλη, γυναίκες και άνδρες, ήταν φίλοι των αποδράσεων στη φύση. Μετά από το καλωσόρισμα και μια σύντομη ενημέρωση του Μπάμπη Νανακούδη, που ήταν και ο αρχηγός και ξεναγός του γκρουπ, στις 9.20 π.μ. πήραμε το χωματόδρομο στα αριστερά μας, έχοντας δεξιά το ψηλό αγκαθωτό συρματόπλεγμα του στρατοπέδου. Μπροστά μας, στο βάθος βλέπουμε την κορυφή του Χορτιάτη σε αχνή γαλαζωπή απόχρωση και πιο αριστερά την κορυφή του γνωστού πάρκου των κεραιών. Οι πλαγιές των λόφων, όπως φαίνονται από δω, είναι πράσινες, σκεπασμένες με τη θαμνώδη βλάστηση, τη χαρακτηριστική της περιοχής, όπου κυριαρχεί το πουρνάρι, οι αγριόκεδροι, οι γκορτσιές (αγριοαχλαδιές), τα παλιούρια και ο αγκαθωτός ασπάλαθος, ολάνθιστος αυτή την εποχή με τα εκτυφλωτικά κίτρινα άνθη του. Αραιά συναντάμε εδώ και το φράξο ή μελιό με τις άσπρες αρωματικές ταξιανθίες του σε μεγάλες τούφες, στις κορυφές των κλαδιών. Όπως έμαθα τελευταία, η χαρακτηριστική αυτή θαμνώδης βλάστηση της περιοχής λέγεται σίμπλιακ (Shiblyak) και κατά μια άποψη είναι η βλάστηση που αντικατέστησε πιθανόν φυλλοβόλα δάση που προϋπήρχαν, μετά από πυρκαγιές, διάβρωση και υπερβόσκηση.* Προσπερνάμε στα δεξιά μας ένα ξύλινο κιόσκι και έναν ξύλινο κάδο απορριμμάτων και ήδη από αυτή τη θέση διακρίνεται χαμηλά το ρέμα. Σε λίγο μια αναρτημένη πινακίδα μας πληροφορεί ότι απ’ το σημείο αυτό ξεκινάει το διαμορφωμένο μονοπάτι του ρέματος του Βαθύλακου. Η διαμόρφωση του μονοπατιού έγινε με πρωτοβουλία των Δήμων Θέρμης και Πανοράματος και μετά από πρόταση της Κίνησης Πολιτών Χορτιάτη και της εφημερίδας. Η χρηματοδότηση έγινε από το Ευρωπαϊκο Διασυνοριακό Πρόγραμμα INTERREG 2. Η πινακίδα έχει σχεδιασμένο το χάρτη του μονοπατιού και δίνει ακόμη μερικές χρήσιμες πληροφορίες και οδηγίες. Πχ. πληροφορεί ότι το νερό κατά μήκος της διαδρομής δεν πίνεται, ότι το υπόλοιπο της διαδρομής για Θέρμη είναι 7.8 χμ και δίνει οδηγίες για τα σκουπίδια και το πιθανό άναμμα φωτιάς. Εκείνο που δεν μας πληροφορεί είναι ότι θα μπορούσε να είχε περιληφθεί στη συγκεκριμένη χρηματοδότηση και το πολύ ενδιαφέρον και από πλευράς αξιοθέατων (μεταβυζαντινά γεφύρια, παγοποιεία κλπ) κομμάτι του μονοπατιού από το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο ως εκείνο το σημείο, αν είχε συμπράξει στο πρόγραμμα αυτό και ο Δήμος Χορτιάτη, πράγμα που δυστυχώς δεν έγινε. Από άλλες μικρότερες ξύλινες πινακίδες μαθαίνουμε ότι το σημείο αυτό απέχει 1900 μ. από τη θέση Πλατανάκια και 1450 μ. από τη διασταύρωση Πανόραμα –Χορτιάτη.

Στο ρέμα Η σχετική μονοτονία του τοπίου και της διαδρομής, 20 λεπτών περίπου, μέχρις αυτό το σημείο, καθόλου δεν προμήνυε το τι θα ακολουθούσε. Τώρα παίρνουμε το μονοπάτι στα δεξιά μας και περπατάμε πια κατά μήκος του ρέματος. Στ’ αριστερά μας έχουμε τ’ απομεινάρια από τις εγκαταστάσεις του αγωγού που είχαν κατασκευάσει οι Γάλλοι στον Α΄ παγκόσμιο πόλεμο (1916) για να οδηγήσουν το νερό του Χορτιάτη στην πόλη. Ακολουθούμε και πολλές φορές περπατάμε πάνω στο φαρδύ πέτρινο κτίσμα από το οποίο περνούσε ο αγωγός του νερού. Σε ένα σημείο βλέ-

πουμε ένα τμήμα του αγωγού εκτεθειμένο που έχει διασωθεί ενώ σε άλλα σημεία βλέπουμε ημικυκλικά κτίσματα που ήταν σταθμοί καθαρισμού του νερού. Εδώ το τοπίο αλλάζει. Δεξιά και αριστερά έχουμε τους θαμνώδεις λόφους με πιο ψηλή βλάστηση, λόγω της παρουσίας του νερού, ενώ κατά μήκος του ρέματος κάνουν την εμφάνισή τους τα πλατάνια. Το ρέμα έχει νερό όλο το χρόνο, λιγότερο ή περισσότερο ανάλογα με την εποχή. Το νερό θα περίμενε κανείς να είναι καθαρό και διαυγές. Το χρώμα του όμως και οι αφροί στην επιφάνεια, καθ’ όλο του το μήκος, μέχρι το φράγμα της Θέρμης, μαρτυρούν ρύπανση. Πληροφορούμαστε, ότι στο ρέμα χύνονται τα νερά του βιολογικού καθαρισμού του Χορτιάτη, φυσικά μετά από επεξεργασία. Λογικά λοιπόν, κάτι δεν πάει καλά με την επεξεργασία των λυμάτων. Διαφορετικά θα ‘πρεπε το νερό να βγαίνει καθαρό. Προσπαθούμε να το αγνοήσουμε για να χαρούμε τις υπόλοιπες ομορφιές της διαδρομής. Ευτυχώς οι λειχήνες πάνω στα βράχια μαρτυρούν ότι τουλάχιστον δεν υπάρχει ρύπανση στον αέρα που αναπνέουμε εκεί. Οι πέτρες και τα βράχια, μερικές φορές απότομα ή όρθια και αιχμηρά, απογυμνωμένα και λαξεμένα απ’ το νερό, δημιουργούν εντυπωσιακό τοπίο. Ακολουθώντας τη διαδρομή του παλιού αγωγού, περνάμε μέσα από μια τρύπα τύπου τούνελ μέσα στο βράχο και προχωρούμε. Στα δεξιά μας, ανάμεσα σε δυο λόφους διακρίνονται τα νεκροταφεία του Πανοράματος και δίπλα τα δυο μοναστήρια. Μια ώρα περίπου μετά το ξεκίνημα, περπατάμε πλέον δίπλα στο ρέμα, και κάτω από τα μεγάλα πλατάνια. Το τοπίο είναι εξαιρετικό. Στις όχθες του συναντάμε συστάδες από βατομουριές ή βατσινιές όπως τις λένε στα μέρη μας αλλά και υδροχαρή φυτά. Χρειάζεται αρκετές φορές να περάσουμε στην άλλη όχθη. Εδώ εκδηλώνεται ιδιαίτερα η αλληλεγγύη των μελών της ομάδας που στο μεταξύ έχουν αρχίσει να γνωρίζονται και να εξοικειώνονται και οι άγνωστοι μεταξύ τους. Τα τρία πεντάχρονα αγόρια της ομάδας έχουν ξεχάσει την αρχική τους γκρίνια ότι θα ήθελαν να είναι στο σπίτι και να παίζουν παιχνίδια στον υπολογιστή και φαίνεται να τους έχει συνεπάρει η περιπέτεια και να διασκεδάζουν τα περάσματα του ρέματος. Μαζί κι ένα περίπου 9χρονο αγόρι που μάλλον είναι πιο εξοικειωμένο στις πεζοπορίες. Το μονοπάτι καθ’ όλο του το μήκος είναι σημασμένο και βατό. Σε πολλά τμήματα της διαδρομής, όπου χρειάζεται, υπάρχουν σκαλοπάτια διαμορφωμένα με κορμούς δένδρων. Χτισμένα πέτρινα τραπέζια και καθίσματα με διαμορφωμένες ψησταριές, ξύλινοι κάδοι απορριμάτων αλλά και ξύλινα τραπέζια και πάγκοι υπάρχουν σε αρκετά σημεία της διαδρομής. Μάλιστα ένας τέτοιος διπλός πάγκος με τραπέζι έχει ξεφύγει από τη θέση του και έχει καταλήξει μέσα στο ρέμα όπου τώρα χρησιμεύει ως γέφυρα για το πέρασμα στην άλλη όχθη. Πολλοί επισημαίνουν την έλλειψη συντήρησης των έργων αυτών, και κάνουν ότι μπορούν. Ανασηκώνουν τυχόν πεσμένες ξύλινες πινακίδες, κόβουν κλαδιά που εμποδίζουν στη διαδρομή και προσθέτουν πέτρες ή κορμούς εκεί όπου δυσκολεύει το πέρασμα στην άλλη όχθη. Μερικοί δεν απέφυγαν τελικά να βρέξουν τα πόδια τους αλλά καθώς το νερό είναι παντού ρηχό, το είδαν απλώς σαν ανακούφιση δροσιάς. Αξιοσημείωτο είναι ότι δεν υπάρχει πουθενά βρύση με πόσιμο νερό. Μετά από μια ώρα και 10 λεπτά έχουμε διανύσει γύρω στα 2500 χμ. Μόνιμη ηχητική μπάντα της διαδρομής είναι ο κατευναστικός ήχος του τρεχούμενου νερού και τα πουλιά που κελαηδούν σε όλους τους τόνους. Ζώα συναντήσαμε ελάχιστα, (τα περισσότερα κρύβονται στην ανθρώπινη παρουσία), δυο τρεις χελώνες, βατράχια και γυρίνους μέσα στο νερό και νεροχελώνες κοντά στο φράγμα της Θέρμης. Φυσικά είδαμε αρκετές και όμορφες πεταλούδες.

Πλατανάκια- Θέρμη Μετά από μια ώρα και 15 λεπτά περίπου προσπερνάμε το δρόμο που πάει προς τον Κισσό. Κάτω στο ρέμα που τώρα βρίσκεται δεξιά μας βλέπουμε υπολείμματα από 2 υδατόπυργους βυζαντινών νερόμυλων. Τώρα προχωράμε κάτω από ψηλά κυπαρίσσια και αραιά πεύκα και κατευθυνόμαστε στη γνωστή τοποθεσία Πλατανάκια. Εδώ το τοπίο αλλάζει και η ανθρώπινη παρέμβαση είναι φανερή και όχι αρνητική. Ξύλινο γεφύρι, περίφραξη, πολύ ψηλά δένδρα, πεύκα και γέρικα πλατάνια, κυδωνιές ανθισμένες, πάπιες και κατσίκες, τραπεζάκια, παγκάκια και παιδική χαρά. Κάνουμε στάση για έναν καφέ στο πόδι και μια ανάσα και συνεχίζουμε έχοντας μπροστά μας ακόμη το μεγαλύτερο κομμάτι της διαδρομής. Στ’ αριστερά μας βλέπουμε άλλους 2 υδατόπυργους. Περπατάμε άλλοτε κάτω από τα πλατάνια κι άλλοτε ανάμεσα στους θάμνους. Το νερό σχηματίζει μικρούς καταρράχτες και λιμνούλες που θα ήταν πολύ πιο όμορφα σημεία της διαδρομής αν και το νερό ήταν καθαρό. Άλλη μια μικρή στάση στα 40 λεπτά, για να συγκεντρωθεί η ομάδα

Της Ρούλας Γκόλιου Ασβεστοχώρι και να φτάσουν και οι πιο καθυστερημένοι, και συνεχίζουμε. Δίπλα στο νερό εμφανίζονται πολύ ψηλές πικροδάφνες, ενώ λόγω της παρουσίας του νερού ακόμη και τα πιο χαμηλά φυτά όπως τα γαιδουράγκαθα εδώ είναι τεράστια. Πιο μακριά από το νερό εμφανίζονται ρείκια και λαδανιές που κι αυτές τώρα αρχίζουν να ανθίζουν με τα χαρακτηριστικά ρόζ- μοβ άνθη τους, άγριο σπαράγγι και σε πιο ανοιχτά σημεία με χαμηλά χόρτα συναντάμε συστάδες από ανεμώνες, αρκετό θυμάρι κι άλλα μικρά αγριολούλουδα που είναι τώρα στο φόρτε τους. Η παρουσία στάνης κάπου εδώ κοντά δηλώνεται από τη χαρακτηριστική μυρωδιά και επιβεβαιώνεται από κουρεμένο μαλλί προβάτων σκορπισμένο εδώ κι εκεί. Λίγο πιο κάτω βλέπουμε σάκους ξέχειλους από κουρεμένο μαλλί, τους οποίους προφανώς παράτησε εκεί ο κτηνοτρόφος της κοντινής στάνης. Προσπερνάμε όχι χωρίς τα σχετικά σχόλια. Ο πιο μεγάλος καταρράχτης σχηματίζεται γύρω στα 10 λεπτά μετά τη στάνη και συνθέτει ένα από τα πιο γραφικά τοπία της διαδρομής. Ακολουθούν κι άλλοι μικρότεροι καταρράχτες. Εξακολουθούμε να χαιρόμαστε τη διαδρομή αγνοώντας ότι έχουμε μπροστά μας πορεία μιας ακόμη ώρας. Κάποιοι σχολιάζουν ότι αυτή είναι μια πολύ καλή άσκηση που θα μας είναι χρήσιμη από δω και πέρα με την κατακόρυφη αύξηση της βενζίνης. Υπενθυμίζουν ότι η πεζοπορία ωφελεί στην υγεία αλλά και στο πορτοφόλι μας. Έχουμε πια ξεφύγει από το ρέμα, έχουμε πλησιάσει πολύ, στα δεξιά μας, ένα τμήμα πευκοδάσους και (20 λεπτά μετά τον μεγάλο καταρράχτη) περνάμε πάνω από το πεδίο βολής της Αστυνομίας το οποίο χρησιμοποιούν και κάποιοι σύλλογοι σκοπευτών. Τους πετυχαίνουμε σε ώρα άσκησης και ο θόρυβος των πυροβολισμών ενοχλεί τα αυτιά μας που έχουν συνηθίσει να ακούνε, δυόμισυ ώρες τώρα, μόνο τους ήχους της φύσης. Εδώ συνειδητοποιώ ότι εκτός από τους σκοπευτές δεν έχουμε συναντήσει στο μονοπάτι παρά μόνο έναν δρομέα που έτρεχε σε κατεύθυνση αντίθετη από τη δική μας. Δεκαπέντε λεπτά αργότερα προχωράμε σε δασικό δρόμο, και συναντούμε πυροφυλάκια και συρματοπλέγματα. Ο Μπάμπης εδώ μας πληροφορεί ότι μένει ακόμη μια… «γλυκειά» ανηφόρα ως το φράγμα της Θέρμης. Τα πεντάχρονα έχουν αρχίσει να γκρινιάζουν και δικαιολογημένα. Τους αξίζει άλλωστε ένα μεγάλο μπράβο που τα κατάφεραν τόσο καλά αλλά και στους γονείς τους που προσφέρουν στα παιδιά τους τέτοιες εμπειρίες εξοικείωσης με τη φύση από αυτήν ακόμη την ηλικία. Στο φράγμα της Θέρμης, γεμάτο από κόσμο και πολλές δραστηριότητες για παιδιά και μεγάλους, μας περιμένει το λεωφορείο (προσφορά του δήμου Θέρμης) για να μας επιστρέψει στο σημείο της αφετηρίας. Το ρολόι δείχνει 1.20 μ.μ. Φυσικά μπορεί κανείς να περπατήσει με την παρέα του, ένα μέρος του μονοπατιού για μια πρώτη γεύση, από την αρχή του μέχρι τα Πλατανάκια και το Πανόραμα (πορεία ��ιάμισης ώρας περίπου) και να πάρει το λεωφορείο για την επιστροφή. Η διαδρομή αυτή ήταν μια ευχάριστη έκπληξη για μένα. Χάρηκα στη διαπίστωση ότι στη «γειτονιά» μας υπάρχει ένα από τα πιο όμορφα κι ενδιαφέροντα μονοπάτια. Σίγουρα δεν είναι το μόνο αλλά είναι ίσως το μόνο διαμορφωμένο και εύκολα προσβάσιμο. Χάρηκα ακόμη γιατί μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω ένα άγνωστο για μένα κομμάτι της φύσης του τόπου μου. Δοκιμάστε το. Αξίζει τον κόπο. * Γ. Ριτζούλης», Η αθέατη πλευρά του Σέιχ Σου», Περ. Νέα Οικολογία τ. 16.


Xορτιατησ 570 /

ΒΙΒΛΙΟΠΩΛΕΙΑ:

ΣΠΑΝΙΑΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ Σας ευχαριστούμε μέσα απ’ την καρδιά μας, για την αγάπη και την υποστήριξή σας και σας διαβεβαιώνουμε ότι θα συνεχίσουμε να είμαστε κοντά σας, με τις καλύτερες τιμές.

ΒΙΒΛΙΑ – ΣΧΟΛΙΚΑ – ΧΑΡΤΙΚΑ – ΞΕΝΟΓΛΩΣΣΑ – ΕΓΚΥΚΛΟΠΑΙΔΕΙΕΣ – ΕΙΔΗ ΓΡΑΦΕΙΟΥ – ΔΩΡΑ – ΦΩΤΟΤΥΠΙΕΣ ΚΕΝΤΡΙΚΟ: ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΟΥΣ 22-24 / ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ - ΤΗΛ.: 2310.281.026 ΥΠΟΚΑΤΑΣΤΗΜΑ: ΜΑΡΤΥΡΩΝ 2ΑΣ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟΥ ΚΑΙ ΒΟΥΛΓΑΡΟΚΤΟΝΟΥ / ΧΟΡΤΙΑΤΗ - ΤΗΛ.: 2310.348.404

ΜΑΘΗΜΑΤΑ ΜΟΥΣΙΚΗΣ Παραδίδονται ιδιαίτερα μαθήματα ακορντεόν καθώς και θεωρίας της μουσικής (3 έτη). Τα μαθήματα είναι 60΄ για κάθε αντικείμενο. Τηλ. επικοινωνίας:

6970028330, Αλέξανδρος

ΚΥΡΚΥΜΤΖΗΣ Γ. ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΟΙΚΟΝΟΜΟΛΟΓΟΣ ΛΟΓΙΣΤΗΣ - ΦΟΡΟΤΕΧΝΙΚΟΣ ΓΡΑΦΕΙΟ: Μ. ΜΠΟΤΣΑΡΗ 51 (1ος όροφος) ΤΗΛ.: 2310/832.890 FAX: 2310/850.204 e-mail: kirkimtz@spark.net.gr

σΕΛΙΔΑ 


Xορτιατησ 570 /

σΕΛΙΔΑ 

Ο Ιωάννης Παπάφης, το Παπάφειο Ορφανοτροφείο και μία σημαντική πρόταση για το θαυμάσιο κτίριο στο Χορτιάτη Και βέβαια δεν πρέπει να ξεχνάμε και την περίφημη ποδοσφαιρική ομάδα «ΜΕΛΙΤΕΥΣ», που υπήρξε φυτώριο σπουδαίων ποδοσφαιριστών και τροφοδότης όλων των μεγάλων ομάδων της Θεσσαλονίκης και όχι μόνον. Θα πρέπει ακόμη να αναφέρουμε, ότι το τεράστιο κτιριακό συγκρότημα του Παπαφείου, χρησιμοποιήθηκε σε διάφορες

Ευχαριστούμε τον καλό μας φίλο Παναγιώτη Μανέ βοήθειά του στο αφιέρωμα. Στοιχεία και φωτογραφίες εξέδωσε ο “Σύλλογος Αποφοίτων Παπαφείου”, για τα Τους ευχαριστούμε πολύ.

Εκκλησιασμός στο παρεκκλήσι του Άη Γιάννη Προδρόμου.

Ο

μεγάλος Εθνικός ευεργέτης Ιωάννης Παπάφης, γεννήθηκε στη Θεσσαλονίκη το 1792 και πέθανε το 1886 στη Μάλτα, όπου εγκαταστάθηκε από το 1810. Σε πολύ μικρή ηλικία ορφάνεψε και αυτό σημάδεψε τη ζωή του. Άσκησε διάφορα επαγγέλματα, αλλά με το επάγγελμα του χρηματιστή απέκτησε τεράστια περιουσία και μεγάλη φήμη. Στήριξε οικονομικά τον αγώνα του 1821 και πρόσφερε σημαντικά ποσά στον πρώτο κυβερνήτη Ι. Καποδίστρια, για την ενίσχυση του νεοσύστατου ελληνικού κράτους. Ενίσχυσε το Τζάνειο Ορφανοτροφείο Πειραιά, το Ορφανοτροφείο Χατζηκώστα και το Εθνικό Πανεπιστήμιο Αθηνών. Τεράστια όμως προσφορά για τη γενέτειρά του ήταν –σύμφωνα με την διαθήκη του- η ίδρυση του Παπάφειου Ορφανοτροφείου στα 1903, σ’ ένα υπέροχο νεοκλασικό οικοδόμημα (φωτό), που έγινε με σχέδια του περίφημου αρχιτέκτονα Παιονίδη. Και σύμφωνα με τη διαθήκη του δόθηκε το όνομα «ΜΕΛΙΤΕΥΣ», τιμώντας έτσι τη δεύτερη πατρίδα του Μάλτα, που λεγόταν και Μελίτη. Το Παπάφειο Ορφανοτροφείο «Ο ΜΕΛΙΤΕΥΣ» ήταν το μεγαλύτερο ελληνικό Ορφανοτροφείο, από το οποίο πέρασαν χιλιάδες ορφανά αγόρια, που όχι μόνον έβρισκαν καταφύγιο, αλλά εκπαιδεύονταν στα πολύ καλά τεχνικά εργαστήριά του (ξυλουργοί, σκαλιστές, μηχανουργοί, ηλεκτρολόγοι, ράφτες, υποδηματοποιοί, σιδηρουργοί κ.λ.π.). Αλλά και η περίφημη μουσική του μπάντα – σχολή, έβγαλε σπουδαίους μουσικούς που τροφοδότησε τις κρατικές ορχήστρες και πολλές μπάντες ανά την Ελλάδα. Ανάλογη σχολή υπήρχε και για το κλασσικό μπαλέτο και για τους παραδοσιακούς χορούς, όπου και σ’ αυτό το χώρο αναδείχθηκαν σπουδαίοι καλλιτέχνες.

χρονικές περιόδους ως στρατιωτικό νοσοκομείο, όχι μόνον του ελληνικού, αλλά και του αγγλικού και του Κατοχικού γερμανικού στρατού. Όπως και ως στρατόπεδο του Ε.Λ.Α.Σ. από τον Οκτώβριο έως το Δεκέμβριο του 1944. Στην αρχική του χρήση επανήλθε στα τέλη της δεκαετίας του ’40 και μέχρι τα τέλη περίπου του ’70. Σήμερα το τεράστιο, αλλά μοναδικό αυτό κτιριακό συγκρότημα, που φιλοξενεί μερικές μόνον δεκάδες παιδιά, κυρίως από τις γειτονικές μας χώρες, παρουσιάζει σοβαρά προβλή-

Ο Διευθυντής του Ορφανο Δ. Πεινιός με τον Μητρο Παντελεήμονα Α΄, πλαισιο από Παπαφιωτάκια στη βίλα στ Έτσι το μέλλον του θαυμάσιου κτιριακού συγκροτήματος του Παπαφείου είναι αβέβαιο.

...Και η σημαντική πρόταση

Το Παπάφειο στη Θεσσαλονίκη στα 1905, έργο του περίφημου αρχιτέκτονα Παιονίδη. ματα λόγω της απουσίας έργων συντήρησης. Δυστυχώς, η πρόταση για τη μετατροπή του σε Δημαρχείο της Θεσσαλονίκης, που και θα το έσωζε και θα το αναδείκνυε δεν έγινε πράξη.

Χορτιατινοί που πέρασαν απ’ το «Παπάφειο»

Ανάλογα άλλωστε και τα προβλήματα του υπέροχου κτίσματος – Κατασκήνωσης του Παπαφείου, σε σχέδια του σπουδαίου γάλλου μηχανικού – πολεοδόμου Ζοζέ Πλέϋμπερ στο Χορτιάτη. Που έχει εγκαταλειφθεί στην τύχη του εδώ και 30 χρόνια περίπου. Γι’ αυτό και η πρόταση του «ΧΟΡΤΙΑΤΗ 570» και της «Κίνησης Πολιτών», να λειτουργήσει με ευθύνη του Δήμου Χορτιάτη –του Καλλικράτειου βέβαια- σε Κέντρο Πληροφόρησης για τη χλωρίδα, την πανίδα και την ιστορία του Ορεινού Όγκου Χορτιάτη, αλλά και ως Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης, είναι και πολύ επίκαιρη, αλλά και πολύ αναγκαία συνάμα. Γιατί και το πανέμορφο 90χρονο κτίριο – πρώην βίλα Καμπίτογλου – θα σωθεί, αλλά και σημαντική και κάθε από πλευρά αξία χρήσης θα προσφέρει, κυρίως στις νέες και τους νέους της ευρύτερης περιοχής της Θεσσαλονίκης, που το μέλλον τους έχει… πολλή ξηρασία. Και το σπουδαιότερο. Ταυτίζεται αυτή μας η πρόταση και με το όραμα του μεγάλου ευεργέτη Ιωάννη Παπάφη. Ανοιχτά μυαλά λοιπόν και οραματικοί τοπικοί «άρχοντες» ας είναι οι αποδέκτες τούτης της πρότασης. Η βοήθειά μας είναι αυτονόητη.

Γιαννούδης Βασίλης, Γιαννούδης Γιάννης, Γιακουμής Αριστείδης, Μανές Παναγιώτης, Χαρατσής Θανάσης, Γκουραμάνης Τάσος, Βλαχούδης Γιάννης, Γεωργανούδης Μιχάλης, Πρωτογύρου Παναγιώτης, Ραπατσάκος Πασχάλης, Μποχωρίδης Χρήστος. Και ο Απόστολος Τσαγγαλής, που ήταν από τους πρώτους τρόφιμους του Ορφανοτροφείου γύρω στα 1910. Σε αυτό το υπέροχο κτίριο που σχεδίασε ο Ζοζέ Πλέϋμπερ, προτείνει η “Κίνηση Πολιτών” να λειτουργήσει ως Κέντρο Πληροφόρησης.

Εορτασμός του τέλους της κατασκηνωτικής περιόδου στο καταφύγιο του ΣΕΟ.


Xορτιατησ 570 /

σΕΛΙΔΑ 

Αναμνήσεις από τις κατασκηνώσεις Παπαφείου στο Χορτιάτη

Μανέ, παλιό Παπαφιώτη, για την πολύ σημαντική ραφίες πήραμε από το θαυμάσιο ειδικό λεύκωμα που για τα 100 χρόνια λειτουργίας του Ορφανοτροφείου.

Στο κέντρο της φωτογραφίας διακρίνεται ο επί σειρά ετών Διευθυντής του Παπαφείου Δημήτρης Πεινιός (μαζί με την κόρη του).

Ορφανοτρφείου Μητροπολίτη πλαισιούμενοι βίλα στο Χορτ ιάτη.

Από τον αγιασμό των εγκαινίων της Κατασκήνωσης στα 1959.

Α

νατρέχουν με πολύ νοσταλγία στα ανέμελα Καλοκαίρια του ’50, του ’60 και μέσα του ’70, όπου οι «βίλες» πλημμύριζαν με τα παιδιά του Παπάφειου Ορφανοτροφείου, που κατασκήνωναν στον ευρύτερο χώρο της πρώην βίλας Καμπίτογλου. Τότε, το βουνό και όχι η θάλασσα ήταν ταυτόσημο με τον παραθερισμό. Έτσι, πολλά παπαφιωτάκια από τα τέλη Ιούνη και

Οι Κατασκηνώσεις στο Χορτιάτη τη δεκαετία του ’60. τυρίες αποτελούσε το σημαντικότερο παραθεριστικό κέντρο της Θεσσαλονίκης από τα μέσα του 17ου αιώνα, ολοκλήρωσε τον κύκλο του… Τέλος, θέλουμε να αναφερθούμε σ’ έναν σπουδαίο άνθρωπο και επιστήμονα που στάθηκε η αιτία να δημιουργηθούν

με τη βοήθεια του θρυλικού φορτηγού που οδηγούσε ο μυστακιοφόρος και πάντα χαμογελαστός κυρ-Γιάννης, ανέβαιναν στη κατασκήνωσή τους και παραθέριζαν στον πάντα δροσερό και γιομάτο υγεία Χορτιάτη μέχρι τα τέλη Αυγούστου. Ας μην ξεχνάμε, ότι στην παραπάνω περιοχή είχαν τις κατασκηνώσεις τους και η «Μέριμνα του Παιδιού» στις ιδιόκτητες εγκαταστάσεις τους, λίγο πιο πάνω απ’ το Παπάφειο, αλλά και η Μητρόπολη Θεσσαλονίκης στις δικές τους κατασκηνώσεις, στο χώρο του σημερινού Μοναστηριού (πρώην βίλα Πανέτσου). Και αν προσθέσουμε και τις κατασκηνώσεις των Προσκόπων, αλλά και τις λυόμενες εγκαταστάσεις (σκηνές) του ΠΙΚΠΑ μέσα στον αύλειο χώρο του τότε δημοτικού σχολείου, μπορείτε να καταλάβετε τη ζωντάνια που είχε με την παρουσία πολλών εκατοντάδων παιδιών εκείνα τα ωραία καλοκαίρια ο Χορτιάτης. Οι γιορτές και οι αυτοσχέδιες θεατρικές παΑπό την επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχη Αθηναγόρα το 1965 ραστάσεις καθημερινές. Την παράσταση έκλεβαν στις κατασκηνώσεις του Χορτιάτη. πάντα, οι μουσικές – χορευτικές βραδιές με την θαυμάσια μπάντα του Παπαφείου. με σχέδια οι βίλες – επαύλεις παλιών αριστοκρατικών οικογενειών της Θεσσαλονίκης στο Χορτιάτη. Με την σημαντικότερη βέβαια, τη βραδιά της «Πυράς» Στην περιοχή που οι παλιοί συγχωριανοί μας αποκαλούν στα τέλη Αυγούστου. «βίλες» (από τον Άγιο Πρόδρομο και έως το Μοναστήρι) και Μια βραδιά όμως που μας έφερνε και θλίψη, αφού σήμαιδύο απ’ αυτές (Καμπίτογλου και Πανέτσου), όπως προαναφένε και το τέλος του ανέμελου και ρέμπελου Καλοκαιριού… ραμε, ήταν οι κατασκηνώσεις του Παπαφείου και της ΜητρόΘα ήταν παράλειψή μας να μην αναφερθούμε όμως, και στην πολης Θεσσαλονίκης. όμορφη εικόνα των παιδιών του Παπαφείου-ντάλα μεσημέρι Ο λόγος για τον γάλλο Πολεοδόμο – Μηχανικό Ζοζέ Πλέϋ– να διασχίζουν το χωριό κουβαλώντας δύο – δύο τις μεγάλες μπερ (κάναμε παλιότερα σχετικό μεγάλο αφιέρωμα, με πολλά λαμαρίνες – ταψιά με τα φαγητά που ψηνόντουσαν στον φούρσχέδιά του, μπορείτε να το δείτε στην ιστοσελίδα μας www. νο του Ψαρρά. Οι εκπληκτικές μυρωδιές απ’ τα ψητά «παπουhortiatis570.gr). O οποίος μεταξύ άλλων δημιούργησε και το τσιάκια» και τα «γεμιστά» ακόμη δεν λένε να ξεχαστούν… σχέδιο πόλης του «Παλιού Εξοχικού Οικισμού». Όλα τα ωραία όμως κάποτε τελειώνουν. Και έτσι στα τέλη Και που δυστυχώς, εμείς οι Χορτιατινοί (οι τοπικοί μας άρχοπερίπου της δεκαετίας του ’70, η κατασκήνωση του Παπαφείου, ντες βέβαια…) αρνούμαστε την οφειλόμενη προς αυτόν τιμή. όπως και οι άλλες κατασκηνώσεις (με εξαίρεση των ΠροσκόΝα δώσουμε δηλαδή το όνομά του στον κεντρικό δρόμο που πων που συνεχίζει και σήμερα) σταμάτησαν τη λειτουργία τους. διασχίζει τις «βίλες». Είναι το ελάχιστο που του οφείλουμε για Η μόδα της θάλασσας και όχι μόνον βέβαια, άλλαξε τις την τεράστια προσφορά του. κατασκηνωτικές – παραθεριστικές ανάγκες μικρών και μεΑς ελπίσουμε πως ο Καλλικράτειος Δήμος Χορτιάτη θα το γάλων. Και έτσι ο Χορτιάτης, που σύμφωνα με γραπτές μαρπράξει.

Πανοραμική εικόνα των Κατασκηνώσεων αρχές του ’60. Διακρίνεται και το “θρυλικό” φορτηγάκι του κυρ Γιάννη.

Η σημερινή εικόνα πλήρους εγκατάλειψης των κατασκηνώσεων...


Xορτιατησ 570 /

σΕΛΙΔΑ 

ΑΠΟΡΙΑ

ΓΟΝΕΩΝ

Στο Χορτιάτη τα παιδιά φώναξαν για μια ακόμη φορά για το αυτονόητο

Οι καιροί άλλαξαν!!!

Ο

ι συνθήκες της ζωής, όλων μας, έχουν γίνει εντελώς αγνώριστες, εντελώς διαφορετικές από αυτές που ίσχυαν πριν από λίγα χρόνια... Άλλοι θα το πουν «πρόοδο», άλλοι όμως το θεωρούν απανθρωπιά και «οπισθοδρόμηση». -ΠΡΟΟΔΟΣ είναι βέβαια, να μπορεί κάποιος να πηγαίνει όπου θέλει με το αυτοκίνητό του, χάσαμε, όμως, την «καθημερινή κίνηση» που γινόταν περπατώντας, και μας χάριζε την σωματική και ψυχική μας υγεία και την επαφή με τους φίλους και τη φύση. -ΠΡΟΟΔΟΣ είναι βέβαια να μπορεί κάποιος να συναντά τους φίλους του, σε κάποιο «όμορφο στέκι», μετά τη δουλειά, χάνουμε όμως αυτό το προνόμιο της απαραίτητης και τόσο ανθρώπινης και ζεστής κοινωνικής επαφής, επειδή είμαστε εξουθενωμένοι από το 10ωρο ή 12ωρο «κυνήγι του επιούσιου». -ΠΡΟΟΔΟΣ είναι βέβαια να μπορούν τα παιδιά μας να μορφώνονται και να αποκτούν απαραίτητα εφόδια για τη ζωή τους, την τόσο ανταγωνιστική σήμερα, χάνουν, όμως την παιδική τους φρεσκάδα, χάνουν την πολύτιμη παιδική τους ηλικία κυνηγώντας: σχολείο, βαθμούς για τις πανελλαδικές, φροντιστήρια, αγγλικά και τόσα πολλά άλλα, ώστε να ξεχνούν να παίξουν!!! Έτσι παύουν να ΕΙΝΑΙ ΠΑΙΔΙΑ, παρά την ηλικία τους!!! Και φτάνουμε στον λίγο ελεύθερο χρόνο των παιδιών ή έστω στο καλοκαίρι. Τα χρήματα για οικογενειακές διακοπές είναι δύσκολο να βρεθούν και αν βρεθούν θα είναι για ελάχιστες μέρες. Πως μπορεί ένα παιδί να περνά τον λίγο ελεύθερο καθημερινό του χρόνο ή τον «καλοκαιρινό»ελεύθερο χρόνο του, ασχολούμενο με πράγματα που το ευχαριστούν, που το ξεκουράζουν από την σκληρή του καθημερινότητα, που το μορφώνουν κοινωνικά, που το βοηθούν να «χτίσει» ή να «ισχυροποιήσει» φιλίες, να κοινωνικοποιηθεί, χωρίς να κινδυνεύει από τους σημερινούς εφιάλτες που καραδοκούν; Ψάχνοντας, ένας γονιός να βρει χώρους κατάλληλους για «υγιείς ασχολίες» των παιδιών του, στο Δ.Δ Χορτιάτη, ΔΕΝ ΒΡΙΣΚΕΙ ΤΙΠΟΤΕ!!! Δεν υπάρχει ένα «Στέκι Νεολαίας – Πολιτιστικό Κέντρο» όπου θα μπορούν όλα τα παιδιά του χωριού να έρχονται, να βρίσκουν τους φίλους τους, να παίζουν διάφορα παιχνίδια (σκάκι, πιγκ-πογκ κλπ), να διαβάζουν διάφορα βιβλία, να βλέπουν διάφορες προβολές ντοκιμαντέρ, να ακούνε μουσική, να οργανώνουν τα ίδια διάφορες εκδηλώσεις (εκθέσεις φωτογραφίας, ζωγραφικής), διαλέξεις και συζητήσεις για τα καυτά κοινωνικά σημερινά προβλήματα. Μήπως θα έπρεπε ΑΜΕΣΑ η τοπική κοινωνία, με την βοήθεια όλων των φορέων της περιοχής μας, να «σκύψει» πάνω σ’ αυτό το τόσο σοβαρό θέμα, φροντίζοντας με τον καλύτερο

τρόπο για τα παιδιά μας; Η Δημοτική Αρχή (Σημερινή και η μετά «ΚΑΛΛΙΚΡΑΤΗ»)θα πρέπει να αναθεωρήσει τις προτεραιότητές της και ν’ ασχοληθεί με το ΚΟΡΥΦΑΙΟ αυτό θέμα, για το καλό της Νεολαίας μας και όλων των οικογενειών της περιοχής μας. Αν αγαπάμε τον τόπο μας, πρέπει ΠΡΩΤΑ να φροντίζουμε τους ανθρώπους του. ΙΟΥΝΗΣ 2010 “ΚΙΝΗΣΗ ΠΟΛΙΤΩΝ ΧΟΡΤΙΑΤΗ”

ΘΕΛΟΥΜΕ ΣΧΟΛΕΙΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΑΠΟΘΗΚΕΣ ΚΑΙ ΚΟΝΤΕΪΝΕΡ

Η Κίνηση Πολιτών Χορτιάτη στο

Σ

“Πελίτι”

τις 10 Απριλίου 2010 η Κ.Π.Χ. είχε την ευκαιρία να επισκεφτεί την 10η Πανελλαδική Γιορτή Ανταλλαγής ντόπιων ποικιλιών του “Πελίτι”(www.peliti.gr). Η γιορτή διοργανώθηκε Από το “Πελίτι” και το Κέντρο Περιβαλλοντικής Εκπαίδευσης Παρανεστίου Δράμας στο Μεσοχώρι Παρανεστίου Δράμας. Το “Πελίτι” είναι μια κοινότητα ανθρώπων που ο καθένας εργάζεται για τη διατήρηση των ντόπιων ποικιλιών και γεύσεων, για την ανταλλαγή αγαθών και υπηρεσιών χωρίς χρήματα, για την επίτευξη συνεργασίας και αλληλοβοήθειας. Σκοπός του “Πελίτι” είναι η δημιουργία Κοινοτικής Τράπεζας Σπόρων. Εθελοντές παραγωγοί από όλη την Ελλάδα που συνεργάζονται με το “Πελίτι” διατηρούν σπόρους από ντόπιες ποικιλίες σε διάφορα είδη φυτών. Ο κόσμος που ήταν εκεί πήρε τους σπόρους αυτούς ( τομάτες, μελιτζάνες, πιπεριές, φάβα, σφενδάμι, λιγούστρο κ.α.) δωρεάν. Επίσης είδαμε και αυτόχθονα ζώα όπως το Σκυριανό Αλογάκι (skyrianoalogaki.blogspot.gr) που απειλείται με εξαφάνιση. Τέλος μπορέσαμε να γευτούμε παραδοσιακές ποικιλίες από όσπρια ( φακές, φασόλια, ρεβύθια) αλλά και από σαλατικά (μαρούλια, τομάτες, παντζάρια) και να ακούσουμε παραδοσιακή μουσική από όλη την Ελλάδα.

Του Βαγγέλη Παπαβασιλείου

Ο

ι μαθητές οι γονείς και οι καθηγητές του 3ου Γυμνασίου Χορτιάτη θέλοντας να δείξουν την απόγνωση για της συνθήκες που βιώνουν, προέβησαν σε πορεία διαμαρτυρίας στον Χορτιάτη, με κατάληξη το τοπικό κοινοτικό κατάστημα, όπου και επιδόθηκε ψήφισμα διαμαρτυρίας. Η πορεία θα κορυφώθηκε με μια συμβολική κίνηση, θεμελίωσης - ανέγερσης νέου γυμνασίου, με μεγάλα χαρτοκιβώτια βαμμένα από τα ίδια τα παιδιά. Με την ολοκλήρωση της ανέγερσης ακολούθησε τελετή εγκαινίων, με τοποθέτηση πινακίδας και κόψιμο κορδέλας από του μαθητές.  

ΨΗΦΙΣΜΑ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ

Εμείς οι μαθητές, οι γονείς και οι εκπαιδευτικοί, καταγγέλλουμε την απαράδεκτη κατάσταση στην οποία βρίσκεται η δημόσια εκπαίδευση, τόσο στην πατρίδα μας αλλά και στον δήμο μας. Η συστηματική υποβάθμιση της δημόσιας δωρεάν παιδείας, με έλλειψη εκπαιδευτικών, υλικοτεχνικής υποδομής, χρηματοδότηση των σχολικών επιτροπών και το βασικότερο όλων, κτιρίων μας αναγκάζει να βρισκόμαστε σε συνεχείς κινητοποιήσεις για το καλό των παιδιών μας αλλά και του τόπου μας. Ο αίτιος δεν είναι μόνο ο νομάρχης και ο δήμαρχος αλλά και οι κυβερνήσεις που στόχο έχουν την υποβάθμιση της παιδείας προς όφελος των λίγων και οι οποίοι θέλουν αγράμματους ανθρώπους που δεν διεκδικούν αλλά υποτάσσονται. Στόχος μας είναι η ανέγερση νέων, σύγχρονων διδακτηρίων με δημόσια δαπάνη, αύξηση των δαπανών για την παιδεία,  προσλήψεις μόνιμων εκπαιδευτικών κλπ. Η κινητοποίηση αυτή δεν είναι η τελευταία και δεν έχει προεκλογικό χαρακτήρα. Κύριο όπλο του ελληνικού λαού είναι η παιδεία και μόνο αυτή μπορεί να εξασφαλίσει νέους που θα μπορούν να αλλάξουνε την κατάσταση που επικρατεί στις μέρες μας.

Να φωτισθεί η Πύλη - Μνημείο του Σανατόριου Εξοχής και να μην αφεθεί στην τύχη της

Ένας υπέροχος «ΑΦΑΝΟΣ» φώτισε τις «γκρίζες» μέρες μας…

Τ

έσσερα χρόνια μετά την αναστήλωση της ιστορικής Πύλης του Σανατόριου στην Εξοχή (1926) και παρά την υποχρέωση του Δήμου Χορτιάτη να υλοποιήσει τον φωτισμό – ανάδειξή της, δυστυχώς, φως δεν βλέπουμε. Δημοτική αρχή, διοίκηση Νοσοκομείου «Παπανικολάου», αλλά κυρίως η τοπική κοινωνία περί άλλων τιρβάζουν… Κρίμα, γιατί τούτη η Πύλη – ιστορικό διατηρητέο πλέον νεότερο μνημείο – αποτελεί μοναδικό στοιχείο της συλλογικής ιστορικής μνήμης της Εξοχής και της τοπικής της κοινωνίας. Ας ελπίσουμε, ότι τα γραφόμενά μας (για πολλοστή φορά…) κάποιες ευαισθησίες θα αγγίξουν και έτσι και θα φωτισθεί, αλλά και τη συνεχή φροντίδα θα έχει, αφού άρχισαν να εμφανίζονται σημεία εγκατάλειψης. Δυστυχώς...

Μ

ε απόλυτη επιτυχία, για μια ακόμη χρονιά, συνεχίστηκε το μοναδικό έθιμο του «ΑΦΑΝΟΥ» στο Χορτιάτη. Ένα έθιμο που χάνεται στους αιώνες και από γενιά σε γενιά συνεχίζεται να φωτίζει – κυριολεκτικά και μεταφορικά – το μήνυμα της πασχαλινής ανάστασης. Νοιώθουμε την ανάγκη να συγχαρούμε όλα τα παιδιά, που δούλεψαν με πολύ κέφι τη μεγαλοβδομάδα, για να μας προσφέρουν – ιδιαίτερα στους παλιούς Χορτιατινούς – μοναδικά συναισθήματα. Μπράβο παιδιά και του Χρόνου! Τέλος, υπενθυμίζουμε στους κ.κ. Καρνατζίκο και Ντίτσιο την υπόσχεση που δώσανε στα παιδιά, να αντικαταστήσουν άμεσα τις φθαρμένες σιδεροσωλήνες. Μην το αφήσουμε στον «Καλλικράτη» να το πράξει…

Ο δρόμος προς την Ιθάκη

Σ

το διάγγελμά του για την προσφυγή στο μηχανισμό στήριξης ο Γ. Παπανδρέου αναφέρει: «…Βρισκόμαστε σε μια δύσκολη πορεία, μια νέα Οδύσσεια για τον ελληνισμό. Όμως, πλέον, ξέρουμε το δρόμο για την Ιθάκη και έχουμε χαρτογραφήσει τα νερά. Μπροστά μας έχουμε ένα ταξίδι με απαιτήσεις απ’ όλους μας, αλλά με μια νέα συλλογική συνείδηση και κοινή προσπάθεια θα φθάσουμε εκεί ασφαλείς, πιο σίγουροι, πιο περήφανοι…». Σχόλιο: Κάποιος πρέπει να πληροφορήσει τον Γ. Παπανδρέου ότι και ο Οδυσσέας ήξερε το δρόμο για την Ιθάκη, αλλά του πήρε 10 χρόνια για να φτάσει. ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ, οι άλλοι πέθαναν στη διαδρομή…


Xορτιατησ 570 /

σΕΛΙΔΑ 

Ρωμαϊκό Υδραγωγείο – Γαλλικές πηγές:

Μια πανέμορφη διαδρομή 3 χιλιομέτρων που αξίζει να γνωρίσουμε

Για τις ανάγκες ενός μεγάλου αφιερώματος για το Οικολογικό – Πολιτιστικό Μονοπάτι στο πολύ καλό περιοδικό «Ελληνικό Πανόραμα», αναλάβαμε να γίνουμε οι οδηγοί – ξεναγοί στον καλό μας πλέον φίλο Θεόφιλο Μπουσγουράκη, εκδότη του παραπάνω περιοδικού. Έτσι, την Κυριακή 31 Μαίου ξεκινήσαμε απ’ το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο με προορισμό τις Γαλλικές πηγές στη θέση «Δέση», στα όρια (ακόμη…) των δήμων Χορτιάτη και Πανοράματος, που είναι και η αρχή του Μονοπατιού που έχει γίνει. Και ενώ ήμασταν προετοιμασμένοι για αρκετές δυσκολίες, νοιώσαμε ευχάριστη έκπληξη, αφού το

παλιό δύσβατο μονοπάτι (από το 1997 είχαμε να το περπατήσουμε…), με εξαίρεση ελάχιστα τμήματά του, έγινε αρκετά βατό και με σχετική σήμανση. Και εδώ ήταν η έκπληξή μας. Η σήμανση έγινε και από τους «εντουράδες» για τις ανάγκες των αγώνων τους, που ξαναζωντάνεψαν το για πολλά χρόνια σε αχρηστία μονοπάτι (να και κάτι καλό που έκαναν…), αλλά και από ορειβάτες – φυσιολάτρες. Και έτσι τη διαδρομή από το Ρωμαϊκό Υδραγωγείο μέχρι την αρχή του Μονοπατιού στις Γαλλικές Πηγές, μπορεί ο οποιοσδήποτε και σήμερα να την κάνει, χωρίς ιδιαίτερες δυσκολίες. Η επόμενη δράση μας, θα είναι η σήμανση όλου του Μονοπατιού, αλλά και οι μικρές βελτιωτικές εργασίες, με την εθελοντική συμμετοχή Χορτιατινών και όχι μόνον. Γιατί αν περιμένουμε από τον Δήμο Χορτιάτη ή τον νέο Καλλικράτειο Δήμο, σωθήκαμε… Και ενώ η τριών (3) χιλιομέτρων περίπου διαδρομή είναι απίστευτα όμορφη, ιδιαίτερα από το «Γεφύρι» (που καλύφθηκε και πάλι…) μέχρι του «Πελτέκη το Μύλο», όπου η τρομερή βλάστηση σε μεταφέρει σε… τροπικά μέρη. Δυστυχώς, τα λύματα του «Βιολογικού» Σταθμού Χορτιάτη, που χύνονται σχεδόν ανεπεξέργαστα στο ρέμα, δεν σε αφήνουν να χαρείς την φυσική ομορφιά. Έτσι, το χρόνιο αίτημά μας για σύνδεση με τον αποχετευτικό αγωγό της ΕΥΑΘ και το ταυτόχρονο κλείσιμο του «Βιολο-

Ένα υπέροχο και συναισθηματικά φορτισμένο οδοιπορικό στα Άγραφα

γικού» Σταθμού, πρέπει να γίνει πράξη εδώ και… χθες. Είναι ένα έγκλημα διαρκείας απέναντι στο περιβάλλον και τον άνθρωπο. Ένα έγκλημα που κυρίως αφορά το Πανόραμα και τη Θέρμη ως αποδέκτες των αρνητικών συνεπειών. Γι’ αυτό και θα πρέπει να είναι έργο απόλυτης προτεραιότητας από τη νέα Καλλικράτεια δημοτική αρχή. Διαφορετικά το θέμα θα πάρει άλλη διάσταση. Ο Ασωπός και ο αγώνας των πολιτών της περιοχής μας δείχνει το δρόμο…

Ñùìáúêü Õäñáãùãåßï ×ïñôéÜôç

Σ

τις 7, 8 και 9 Μαίου, η Ε.Λ.Α.Σ., στο θαυμάσιο πέτρι«Κίνηση Πολιτών Χορτινο δημοτικό σχολείο, δωρεά άτη» διοργάνωσε μια ωραία του Συγγρού, που σήμερα φιλοξενεί το σπουδαίο Μουεκδρομή στην περιοχή των Αγράφων. σείο Εθνικής Αντίστασης. Εδώ πρέπει να σταθούμε Όμως, στη Ρεντίνα υπάρχει για λίγο και να αναφέρουμε, και ένα σπουδαίο Μουσείο Βυζαντινής Τέχνης, με βυότι Χορτιατινές οικογένειες ζαντινές και μεταβυζαντινές έχουν σχέσεις… αίματος εικόνες, με σημαντικά χειρόμε τα Άγραφα, αφού γύρω γραφα και άλλα σπουδαία εκστα 1700 ήρθαν από εκεί και θέματα, που ο δήμαρχος της εγκαταστάθηκαν στο ΧορτιάΡεντίνας μας παρουσίασε με τη, όπως και στο Ασβεστοπερισσή αγάπη και πολλές χώρι. Πόσες και ποιες ήταν γνώσεις. Και εμείς νοιώσαμε αυτές οι οικογένειες δεν θαυμασμό για όλα αυτά που γνωρίζουμε. Υποθέσεις μόγνωρίσαμε στη Ρεντίνα, των νον μπορούμε να κάνουμε. Στο Μουσείο Εθνικής Αντίστασης στη Ρεντίνα, με εκπροσώπους 200 περίπου κατοίκων σήμεΈτσι, η εκδρομή μας του έπους της Εθνικής Αντίστασης. ρα, αλλά και θλίψη συνάμα είχε και αρκετά στοιχεία για τη δική μας κατάντια… συναισθηματικής φόρτισης, Για τη δική μας γύμνια. αλλά και κάποιας έρευνας – συνάμα, που είχε ορισμένα αποτελέΓιατί σκεφτήκαμε για παράδειγμα, ότι εδώ και αρκετά χρόνια η σματα θετικά. «Κίνηση Πολιτών» πρότεινε πολύ συγκεκριμένα τη δημιουργία ενός ανάλογου μουσείου, συλλογή το ονομάζουμε εμείς, με βυζαντινές – μεταβυζαντινές εικόνες και χειρόγραφα, που υπάρχουν στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου, αλλά και με τα αρχαιολογικά ευρήματα από το αρχαίο κάστρο του «Κισσού». Και προτείναμε όλα αυτά να τοποθετηθούν στην υπέροχη και μοναδική από κάθε πλευρά Βυζαντινή εκκλησία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα. Αφού βεβαίως γίνουν όλες εκείνες οι αναγκαίες σωστικές εργασίες. Όμως δυστυχώς, η χρόνια απουσία οραματικών ανθρώπων στην τοπική μας αυτοδιοίκηση -και όχι μόνον- συνεχώς μας πληγώνουν. Αφού οι προτάσεις μας δεν συναντούν «ευήκοα ώτα» και ανοιχτά μυαλά. Εμείς, κλείνοντας τούτο το μικρό οδοιπορικό στα Άγραφα, σας καλούμε και την περιοχή της λίμνης Πλαστήρα να γνωρίσετε αλλά και την πανέμορφη «βασίλισσα» των ανυπότακτων και γιομάτων άγρια ομορφιά Αγράφων, την Ρεντίνα, να μην παραλείψετε να επισκεφτείτε. Θα ανταμειφθείτε με τον καλύτερο τρόπο, μα θα ζηλέψετε συνάμα για τα δικά μας χάλιά....

19 áéþíåò éóôïñßá óôá... ìðÜæá!

Στην περιοχή “βίλες” στο Χορτιάτη, βρίσκεται η θαυμάσια (ολίγον...) εικονιζόμενη βίλα, που κτίστηκε στις αρχές του 1930 από την οικογένεια Τσιτσικλή, απέναντι από τον Άγιο Πρόδρομο, σε σχέδια του Ζοζέ Πλέϋμπερ. Τότε φυτεύτηκαν πεύκα, έλατα και κέδροι ιμαλαΐων για να “στολίσουν” τον αύλειο χώρο. 80 χρόνια μετά, οι σημερινοί ιδιοκτήτες - ελαφρά τη καρδία - προχώρησαν στο κόψιμο των 80χρονων πανύψηλων δέντρων. Ευτυχώς παρενέβησαν ευαίσθητοι γείτονες και το “φονικό” δεν ολοκληρώθηκε.

Στο Μοναστήρι της Παναγίας της Πελεκιτής. Η διαμονή μας έγινε στη Καστανιά, δίπλα στο φράγμα της λίμνης Πλαστήρα, σ’ ένα υπέροχο ξενοδοχείο με θέα την πανέμορφη λίμνη. Το Σάββατο επίσκεψη στο Φράγμα, στο θαυμάσιο Μοναστήρι της Παναγιάς της Πελεκητής, στον Βοτανικό Κήπο. Και όλα αυτά γύρω από τη μαγευτική υπερχειλισμένη λίμνη. Το βράδυ γλέντι με ζωντανή μουσική και… ολοζώντανους τραγουδιστές-έκπληξη, αλλά και γευσιγνωσία υπέροχων κρασιών από την περιοχή της Λαμίας. Η έκπληξη της εκδρομής όμως ήταν η επίσκεψή μας την Κυριακή στη «βασίλισσα» των Αγράφων, στην πανέμορφη Ρεντίνα. Ένα κεφαλοχώρι στο κέντρο του ορεινού όγκου των Αγράφων με πλούσια ιστορία, που κορυφώθηκε στην περίοδο της γερμανικής κατοχής με το έπος της Εαμικής Εθνικής Αντίστασης. Αφού στη Ρεντίνα ήταν η σχολή των Εφέδρων Αξιωματικών του

Το Μουσείο Βυζαντινής Τέχνης στη Ρεντίνα.

Ιούνιος 2010. Εικόνες ντροπής στο Νεκροταφείο του Χορτιάτη, στην... ιστορική έδρα του Καλλικράτειου Δήμου Πυλαίας - Χορτιάτη...


Xορτιατησ 570 /

σΕΛΙΔΑ 10

«ΧΟΡΤΙΑΤΗΣ 570»: Στα πλαίσια της καμπάνιας που έχουν ξεκινήσει τους τελευταίους μήνες η «Κίνηση Πολιτών» και η εφημερίδα για την προστασία και την κήρυξη του Δάσους του Χορτιάτη ως προστατευόμενη περιοχή, ο συντοπίτης μας καθηγητής του Α.Π.Θ. Γιάννης Πήτας, καταθέτει τις δικές του πολύ ενδιαφέρουσες απόψεις – προτάσεις.

Αξιοποίηση του δάσους; Με ποιο τρόπο; H καλύτερη αξιοποίηση ενός δάσους, και μάλιστα περιαστικού όπως είναι αυτό του Χορτιάτη, επιτυγχάνεται με να το αφήσουμε στην ησυχία του. Αυτό σημαίνει να πάψουν οι παρεμβατικές ανθρώπινες δραστηριότητες, ή να ελαχιστοποιηθούν. Δεν χρειάζεται οι εντουράδες να οργώνουν τα μονοπάτια και τις πλαγιές. Δεν χρειάζεται το κυνήγι και οι γουρουνοπαγίδες στο πυρήνα του. Ούτε κτηνοτροφία, ιδιαίτερα κατσίκια. Ούτε φυσικά νέοι δασικοί δρόμοι που δεν έχουν κανένα σκοπό. Τέτοιες επεμβατικές δραστηριότητες μπορούν κάλλιστα να γίνονται μόνο σε μία οργανωμένη περιβάλλουσα ζώνη. Δεν είμαι ειδικός για το ποια νομική κάλυψη μπορεί να προσφέρει τέτοια προστασία στον δασικό πυρήνα που περιλαμβάνει περίπου όλη την περιοχή πάνω από 500 μ υψόμετρο ανάμεσα στον Χορτιάτη, Αρδαμέρι, Λειβάδι, Περιστερά, Τριάδι και Πανόραμα. Δεδομένης όμως της σημασίας του δάσους του Χορτιάτη για το 1 εκατομμύριο των κατοίκων της ευρύτερης Θεσσαλονίκης, νομίζω ότι κάλλιστα το δάσος μπορεί να ανακηρυχθεί σε εθνικό δρυμό. Βέβαια, η ανακήρυξη από μόνη της δεν λέει τίποτε. Χρειάζεται και ανάλογη διαχείριση του δρυμού. Το πως αυτό μπορεί να γίνει σε περιβάλλον οικονομικής κρίσης, αυτό είναι ένα άλλο θέμα. Ίσως θα μπορούσε να το διαχειριστεί ο διευρυμένος δήμος Χορτιάτη-Πανοράματος-Πυλαίας με έναν νέο ‘φωτισμένο Δήμαρχο’ (αν και τα μέχρι τώρα δείγματα είναι από μέτρια έως άκρως απογοητευτικά), σε συνεργασία με τον διευρυμένο Δήμο Θέρμης. Τι μπορεί να κάνει ένας επισκέπτης στο δάσος, όταν αυτό έχει αφεθεί στην ησυχία του. Μα φυσικά να περπατήσει, για να απολαύσει την φύση γύρω του και να ησυχάσει και ο ίδιος. Το μόνο που χρειάζεται είναι σημαδεμένα μονοπάτια, τα οποία γίνονται με ελάχιστο κόστος. Απλά με σιδερένιες (συνήθως) έγχρωμες πινακίδες, σημαδεύεται η αρχή και κάποια σημεία του μονοπατιού, ώστε ο επισκέπτης να μην χάνεται ούτε με κακές συνθήκες, όταν το τοπίο είναι χιονισμένο ή ομιχλώδες. Σε ελάχιστα σημεία μόνον χρειάζονται στοιχειώδεις παρεμβάσεις, ώστε ο επισκέπτης να περνά δύσκολα κομμάτια (σχεδόν δεν υπάρχουν τέτοια σε ένα ομαλό ήμερο βουνό σαν τον Χορτιάτη). Δεν χρειάζονται ‘πολιτιστικά’ μονοπάτια με πλακόστρωτα ή ξυλόστρωτα κομμάτια, με στάσεις και ‘κιόσκια αναψυχής’, που το μόνο που κάνουν είναι να βοηθούν τα διάφορα τρωκτικά των δημοσίων πόρων να εκτινάσσουν τον προϋπολογισμό του ‘έργου’ στα ύψη. Και μετά, βέβαια, όταν το ψητό έχει φαγωθεί να αφήνουν τα μονοπάτια στην εγκατάλειψη. Αυτή την βλαχομπαρόκ οικολογία την έχουμε δει και στο Σέιχ Σου και στον Χορτιάτη και σχεδόν σε ολόκληρη την υπόλοιπη Ελλάδα. Το μόνο που χρειάζεται για να γίνουν όλα αυτά είναι λίγες χιλιάδες ευρώ για όλο τον

ορεινό όγκο, συλλόγους και περιπατητές που εθελοντικά θα βοηθήσουν και στο σημάδεμα και σε κάποιο στοιχειώδες καθάρισμα των μονοπατιών στο τέλος κάθε άνοιξης. Μετά, ο κάθε περιπατητής μπορεί να απολαύσει τις διαδρομές που αντέχουν τα κότσια του, να κάνει πικνικ στο ύπαιθρο, να μαζέψει τα σκουπίδια του σε κάποιους κάδους (που θα τους αδειάζουν οι δήμοι), τα αυτονόητα δηλαδή. Μια εναλλακτική δυνατότητα είναι η ιππασία. Η μαζική της εκδοχή, απαιτεί όμως ιδιωτικές επενδύσεις και εγκαταστάσεις (εκτός του δασικού πυρήνα). Αν και προσφέρει θετικές εμπειρίες επαφής με τα ζώα, ιδιαίτερα στα παιδιά, με αφήνει προσωπικά κάπως κρύο. Το κομβόι των ζώων και των αναβατών σε μία προδιαγεγραμμένη μικρή πορεία, όπως συνήθως γίνεται, μου θυμίζει περισσότερο τσίρκο παρά επαφή με την φύση. Η ελεύθερη ιππασία με άλογα ιδιόκτητα, όπως γίνεται σε μέρη όπου έχει επιζήσει η ιππική παράδοση, π.χ. στην Σιάτιστα, έχει άλλη, ιδιαίτερη χάρη, αλλά απαιτεί και άλλες φροντίδες και κεφάλαια. Το χειμώνα δίνονται άλλες δυνατότητες. Οι κλίσεις των δασικών δρόμων στο ανήλιο κομμάτι του δάσους είναι τέτοιες που μπορεί να χρησιμοποιηθούν για cross country (ή νορβηγικό) σκι ή παραλλαγές του, όπως το ορειβατικό σκι. Αν η χρονιά βοηθήσει και έχετε αρκετό (όχι πολύ) χιόνι, το δάσος προσφέρεται για τέτοιο σκι. Χαρακτηριστική είναι η κυκλική διαδρομή γύρω από την κορυφή των ραντάρ, στα όρια της στρατιωτικής περιοχής. Ο εξοπλισμός (σκι, μπότες) έχει ελάχιστο κόστος. Δεν απαιτούνται λιφτ ή άλλες ακριβές υποδομές ή ακριβή εκπαίδευση. Το μόνο που απαιτείται είναι να μην νεροφαγώνονται οι δρόμοι από τις γουρούνες, τα 4x4 και τους εντουράδες και, όταν έχει χιόνι, να μην καταστρέφονται τα ίχνη των σκι από τα τζιπ. Μια άλλη εναλλακτική χειμωνιάτικη λύση είναι η πεζοπορία με χιονοπέδιλα. Τα χιονοπέδιλα απλώς βοηθούν να μην βουλιάζεις στο χιόνι. Είναι φθηνά (αν και άγνωστα στην Ελλάδα). Η χιονοπεζοπορία προσφέρει μία εξαιρετική εμπειρία στο χιονισμένο βουνό, πάνω στα χιονισμένα μονοπάτια, αρκεί να μην παρασυρθεί ή χαθεί κανείς ιδιαίτερα στο πουρναρόδασος. Όταν μάλιστα τον περιμένει ζεστή φασολάδα και τσίπουρο στο καταφύγιο του ΣΕΟ, η εμπειρία γίνεται αξέχαστη. Αφήνω για το τέλος το κερασάκι: μία μόνιμη πίστα πατινάζ στον Χορτιάτη. Αν χωροθετηθεί κατάλληλα, θα κατασκευαστεί με πολύ χαμηλό κόστος (αν δεν το αναλάβουν και πάλι τα τρωκτικά). Θα είναι χαμηλής παρέμβασης στην φύση και θα έχει, λόγω κλίματος, χαμηλό κόστος λειτουργίας. Σε συνδυασμό με όλες τις παραπάνω δραστηριότητες και μία καθιέρωση χειμωνιάτικης ‘γιορτής χιονιού και πάγου’, θα τοποθετήσει τον Χορτιάτη με διαφορετικό τρόπο στον χάρτη αναψυχής της Βόρειας Ελλάδας.

Μπορεί να μας πληροφορήσει ο δήμαρχος κ. Γεράνης, σε πόσα ακόμη προεκλογικά προγράμματα, αλλά και σε πόσα Τεχνικά Προγράμματα του Δήμου Χορτιάτη, θα γίνεται ειδική αναφορά στο ημιτελές, θαυμάσιο, πέτρινο κτίσμα της Εξοχής (φωτό) και στην… απόφασή του (!) να γίνει Πολιτιστικό Κέντρο; Ας ελπίσουμε, ότι το επόμενο προεκλογικό πρόγραμμα κ. Γεράνη θα είναι το τελευταίο.

Η ΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΔΝΤ ΚΑΙ Η ΑΛΩΣΗ ΤΩΝ ΣΥΝΕΙΔΗΣΕΩΝ ΜΑΣ

Π

ριν από λίγες μέρες θυμηθήκαμε την «αποφράδα» ημέρα της άλωσης της Κωνσταντινούπολης την 29-5-1453, και αυτές τις μέρες ζούμε την σύγχρονη εκδοχή της «άλωσης» της χώρας μας από το ΔΝΤ. Οι σύγχρονες «αλώσεις» δεν φεύγουν από τον κανόνα της κερκόπορτας. Μπορεί να μην πραγματοποιούνται με στρατεύματα, τεθωρακισμένα ή πυραύλους γίνονται όμως χρησιμοποιώντας τα ίδια δομικά στοιχεία που είναι η καταστροφή των κοινωνιών που πολιορκούνται. Οι σημερινές άμυνες, και τα σύγχρονα τείχη των κρατών είναι κυρίως η οικονομία τους και η αλληλεγγύη μεταξύ των πολιτών, πράγματα τα οποία κατέρρευσαν στην χώρα μας. Το πολιτικό κατεστημένο, η εκκλησία, η ηθική ήταν οι έννοιες που κατέρρευσαν τότε στην πόλη, έτσι και σήμερα τηρουμένων των αναλογιών η σήψη, η ηθική δικαίωση της διαφθοράς, η αναξιοκρατία, η αποσύνθεση της κοινωνίας μας οδήγησαν στην απώλεια της Εθνικής μας κυριαρχίας. Οι πολιτικοί μας ηγέτες κρατούσαν και τότε και τώρα τα κλειδιά της κερκόπορτας. Στις «αλώσεις» των ημερών μας δεν ηχούν οι σάλπιγγες των εχθρών έξω από τα τείχη. Ο πολιορκητικός κριός των ημερών μας είναι οι τράπεζες και οι αγορές. Ο εχθρός μπαίνει στην αρχή στα σπίτια μας διακριτικά με τα ΜΜΕ, μέσω των διαφημίσεων των προϊόντων και με τον καιρό αποκτάμε την ανόητη πεποίθηση ότι η κατανάλωση και η απόκτηση αγαθών μας καθιστά ελεύθερους, μας καταξιώνει κοινωνικά και πως το δικαίωμα στην κατανάλωση είναι απόδειξη δημοκρατίας. Πριν από την «άλωση» της χώρας μας από το ΔΝΤ προϋπήρξε η «άλωση» των συνειδήσεων μας από τους διαμορφωτές της κοινής γνώμης (ΜΜΕ, πνευματική διανόηση της χώρας που δεν στάθηκε στο ύψος της, πολιτικούς φορείς και τους ηγέτες τους), όλοι αυτοί άνοιγαν κερκόπορτες στις συνειδήσεις μας, ότι το κράτος βλάπτει σοβαρά την οικονομία, η Ευρωπαϊκή Ένωση (ΕΕ) είναι ένα ασφαλές καταφύγιο, ο ανταγωνισμός μας κρατάει ζωντανούς και μας κάνει υγιείς, ο καπιταλισμός μας κάνει ευφυείς και γεννάει τον πλούτο που όλοι θα έχουμε μερίδιο σ’ αυτόν. Αυτή η ιδεολογική πολιορκία του νεοφιλελευθερισμού ήταν η πρώτη «άλωση» της χώρας. Η κοινωνία αποσαρθρωμένη, εξαντλημένη, παραδομένη, προσαρμοσμένη στους κανόνες των «πολιορκητών» βρέθηκε ανυπεράσπιστη στην τελική τους έφοδο. Αλλά οι σύγχρονοι υπερασπιστές της πόλης οι πολιτικοί μας τι κάνουν άραγε; Μήπως αναζητούν λύσεις, μήπως διαπραγματεύονται, μήπως αναζητούν συμμάχους, μήπως ανασυντάσσονται για μια ελπιδοφόρα αντεπίθεση; Δυστυχώς τίποτα από όλα αυτά. Συνθηκολογούν με τους πολιορκητές, παραπλανούν τους πολίτες, διαπληκτίζονται στις τηλεοπτικές οθόνες για το ποιος φταίει περισσότερο για το ποιος έκλεψε περισσότερο και για τις παλιές τους αμαρτίες σαν τους ενωτικούς και τους ανθενωτικούς της πόλης διακινδυνεύοντας την ολική κατάρρευση της χώρας. Οι πολιτικοί φορείς του τόπου μας στο σύνολό τους περί άλλων τυρβάζουν. Προσπαθούν να σώσουν την αξιοπιστία τους που έχει καταρρακωθεί. Οι ίδιοι πολιτικοί φορείς που έχουν την μεγαλύτερη ευθύνη για την κατάσταση που έχει η χώρα προσπαθούν να μας πείσουν ότι δεν γνώριζαν τίποτα, ότι άλλαξαν, ότι θα επιφέρουν την κάθαρση και μια καινούρια μέρα θα ανατείλει αύριο. Δυστυχώς γι αυτούς πολύ λίγους πείθουν ακόμη. Και οι άλλοι, οι μικροί, που δεν μετείχαν στην λεηλασία του Εθνικού πλούτου τι κάνουν; Δυστυχώς δεν έχουν να προτείνουν απολύτως τίποτα. Εγκλωβισμένοι σε εγωιστικές αντιλήψεις περί της απόλυτης αλήθειας την οποία δήθεν κατέχουν, σε προσωπικούς ανταγωνισμούς, σε ιδεοληψίες, αρνήσεις, δογματισμούς και ιδεολογικές αγκυλώσεις, αδυνατούν να δώσουν μια ρεαλιστική προοπτική στον τόπο. Όλοι αυτοί με την πολιτική τους είναι αδύνατο να μας οδηγήσουν στην αποφυγή της κατάρρευσης. Ε, λοιπόν καλώς να πέσουν. Εναποτίθεται στους αμάχους – πολίτες να υπερασπιστούν την πόλη από τους πολιορκητές και τους συνεργάτες τους. Είναι η ώρα οι πολίτες να πάρουν την ευθύνη υπεράσπισης της χώρας στα χέρια τους…. Είναι η ώρα οι πολίτες να βγούμε από την υποτιθέμενη ασφάλεια του σπιτιού μας, να συναντηθούμε, να επικοινωνήσουμε, να μάθουμε να συζητάμε, να μάθουμε να ενημερωνόμαστε σωστά, να αμφιβάλουμε γι αυτά που μας σερβίρουν ως απόλυτες αλήθειες, να διεκδικούμε λύσεις, να αποκτήσουμε κοινωνική συνοχή, να συμμετέχουμε, να προτείνουμε, να δράσουμε με διαδικασίες άμεσης δημοκρατίας. Όπως λέει και ένα τραγουδάκι του Θαν. Παπακωνσταντίνου “είναι τυφλός κι εκείνος που κάνει ότι δεν ξέρει…). Ας πάψουμε λοιπόν να εθελοτυφλούμε ότι όλα θα αλλάξουν από μόνα τους, δίχως τη δική μας συμμετοχή. Αν θέλουμε να αλλάξουν όλα πρέπει να το κάνουμε εμείς. Τώρα που το παλιό καταρρέει είναι η ώρα να γεννηθεί το καινούριο, όχι όμως με παλιά υλικά. Είναι η ώρα να δημιουργήσουμε μια κοινωνία αλληλεγγύης. Είναι η ώρα της δημιουργίας της κοινωνίας των πολιτών. ΑΠΟΣΤΟΛΟΣ ΑΝΤΩΝΟΥΔΗΣ ΔΗΜΟΤΙΚΟΣ ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΔΗΜΟΥ ΧΟΡΤΙΑΤΗ ΤΗΛ. 6976111440 e-mail: aadon61@gmail.com apostolosantonoudis.blogspot.com

To εικονιζόμενο πέτρινο κτίσμα, είναι το εγκαταλελειμένο εδώ και χρόνια καταφύγιο ορειβατών του πάλαι ποτέ συλλόγου “Υπαιθρίου Ζωής”, στην περιοχή “Ορεινά” του Χορτιάτη, απέναντι από το “Πάρκο Κεραιών”. Μήπως ο Δήμος Χορτιάτη, ο σημερινός και ο αυριανός Καλλικράτειος, θα πρέπει να ενδιαφερθεί για την τύχη του;


Xορτιατησ 570 /

Ο νεοφιλελεύθερος “Καλλικράτης” μας έφερε το Δήμο Πυλαίας - Χορτιάτη Συνέχεια από την 1η σελίδα .................................................. Ενώ παράλληλα, οι συνενώσεις δημιουργούν ευνοϊκότερες συνθήκες για την είσοδο του κεφαλαίου μέσω Σ.Δ.Ι.Τ. ή των ιδιωτικοποιήσεων, σε τομείς όπως είναι η ύδρευση και αποχέτευση, η αποκομιδή των απορριμμάτων κ.λ.π. Ο “Καλλικράτης” επιδιώκει ακόμη, έναν αυταρχικό εκσυγχρονισμό της κρατικής διοίκησης και την αποκλειστική νομή της, με τη βοήθεια και του ληστρικού εκλογικού συστήματος, από τις δυνάμεις του δικοματισμού. Εξωθεί στην ανεργία δεκάδες χιλιάδες εργαζόμενους στους Δήμους και τις Νομαρχίες. Και βέβαια η δημιουργία μεγάλων δήμων, χωρίς την πρόβλεψη για τη δημιουργία ουσιαστικών θεσμών συμμετοχής και ελέγχου της εξουσίας, απονεκρώνει την έννοια της αυτοδιοίκησης. Δυσχεραίνει ακόμη περισσότερο, τη συμμετοχή στη λήψη των αποφάσεων και τον έλεγχο της εξουσίας από τους πολίτες και απαξιώνει κάθε έννοια δημοκρατίας, αφού το εκλογικό σύστημα με τους απαράδεκτους όρους που θέτει, εκμηδενίζει ή ελαχιστοποιεί τη δυνατότητα εκλογικής παρέμβασης ομάδων και κινήσεων πολιτών.

Δήμος Πυλαίας - Χορτιάτη Νόμος του κράτους λοιπόν ο “Καλλικράτης” και έτσι μας προέκυψε ο Δήμος Πυλαίας - Χορτιάτη. Τα προεκλογικά όργανα άρχισαν να παίζουν σκοπούς γνωστούς χρόνια τώρα. Επιστολές ιλουστρασιόν, τηλεφωνικά γκάλοπ, συνεντεύξεις πρωτοσέλιδες, “μεταγραφές και προσχωρήσεις” αυτοδιοικητικών παραγόντων, “σωτήρες” και προκάτ “ηγέτες”, ανάκληση από την “εφεδρεία” μεγαλοπαραγόντων, εκκλήσεις για μεταδημοτεύσεις την τελευταία στιγμή έτσι ώστε “... σ’ αυτή τη κρίσιμη, ιστορική στιγμή ο τόπος μας να έχει την τύχη στα χέρια του...”, αλλά και συναντήσεις γνωριμίας (;) δημάρχων και παρατάξεων συνθέτουν το κλίμα των ημερών. Τώρα, ως αναφορά τα δεδομένα που έχουμε σήμερα. Υπάρχει η δημόσια δήλωση των 3 σημερινών δημάρχων κ.κ. Γεράνη, Καϊτεζίδη και Καρτάλη, που ανήκουν στο χώρο της Ν.Δ., για συμμετοχή στις εκλογές του Νοέμβρη και με τα σημερινά δεδομένα έχουν ένα σημαντικό προβάδισμα (δήμαρχοι εν ενεργεία, ψηχανισμοί έτοιμοι, προβολή ευνοϊκότερη, οικονομικοί όροι καλύτεροι κ.λ.π.). Στο χώρο του ΠΑΣΟΚ κάνουν προσπάθεια (και μέσω internet...) για την επιλογή υποψήφιου δημάρχου, που θα περιορίσει τις μεγάλες διαρροές, κυρίως προς τους Καϊτεζίδη και Γεράνη με στόχο να βρεθούν στη δεύτερη Κυριακή. Σε μια περίοδο όμως που η σφοδρή αντιλαϊκή πολιτική θα είναι σε πλήρη εξέλιξη, οπότε...

Ακούγονται πάντως 3-4 ονόματα, όπως του πρώην Νομάρχη Κώστα Παπαδόπουλου και ενός 30χρονου Πυλαιώτη, σύμβουλο σε υπουργικό γραφείο. Το Κ.Κ.Ε. παραδοσιακά θα κατέβει στις εκλογές, χωρίς να γνωρίζουμε αυτή τη στιγμή ποιός θα είναι ο υποψήφιος δήμαρχος, με στόχο βέβαια την εκπροσώπησή του στο νέο δημοτικό συμβούλιο. Σήμερα εκπροσωπείται μόνον στον Δήμο Πανοράματος. Τέλος, υπάρχει μια σχετικά σοβαρή κινητικότητα από την “Πρωτοβουλία Πολιτών”, που εδώ και μήνες δημιουργήθηκε στο Δήμο Χορτιάτη και έχει προχωρήσει σε διάφορες δράσεις, να συναντηθεί με ανάλογες πρωτοβουλίες, αλλά και ενεργούς πολίτες του Πανοράματος και της Πυλαίας, ώστε να δημιουργηθούν οι όροι για ουσιαστική συμμετοχή στις εκλογές και για τη διαμόρφωση και προβολή ενός εναλλακτικού προγράμματος που θα μιλάει για τις πραγματικές ανάγκες των Πολιτών - Δημοτών. Αυτά είναι τα δεδομένα σήμερα. Ο “ΧΟΡΤΙΑΤΗΣ 570” θα παρακολουθεί όλες τις εξελίξεις και βέβαια θα παρουσιάσει τις θέσεις και απόψεις ΟΛΩΝ των υποψήφιων δημάρχων. Που θα απαντούν βεβαίως και σε συγκεκριμένα ερωτήματα που θα τους θέσουμε για τα μεγάλα προβλήματα της ευρύτερης περιοχής του Ορεινού Όγκου Χορτιάτη. Του Δήμου Πυλαίας - Χορτιάτη πλέον. Αυτό άλλωστε πράττουμε 20 χρόνια τώρα.

M

ια επίσκεψη στην ιστοσελίδα μας www.hortiatis570. gr θα σας κάνει πλουσιότερους σε γνώσεις για την ευρύτερη περιοχή του Ορεινού όγκου Χορτιάτη. Βιβλιογραφία, ολοκαύτωμα και σημαντικά ιστορικά ντοκουμέντα, φωτογραφικό άλμπουμ, η ύλη της εφημερίδας και αρχείο με σημαντικά άρθρα και αφιερώματα. Τελευταίο στολίδι για την ιστοσελίδα μας η φιλοξενία πλέον του Μετεωρολογικού Σταθμού Χορτιάτη, που άρχισε η αναβάθμισή του με την οικονομική στήριξη πολιτών του Χορτιάτη. Η έκκληση για προσφορές συνεχίζεται. Την όλη ευθύνη της ιστοσελίδας έχει εδώ και 2 χρόνια ο καλός μας φίλος και συνεργάτης Σταμάτης Τσαρχόπουλος.

Τι ψυχή έχει ένα σπιτΆκη ενός… ταπεινού σοσιαλι(η)στή;

Μια… κατεπείγουσα παρωδία

Σ

Π

έντε μήνες πριν τις πρώτες «Καλλικράτειες» εκλογές του Νοέμβρη και άρχισαν οι… μεταγραφές και οι… προσχωρήσεις αυτοδιοικητικών «στελεχών». Πρώτη επίσημη ανακοίνωση προσχώρησης, είναι του δημοτικού συμβούλου και υποψήφιου δημάρχου για δύο συνεχείς 4ετίες, Νίκου Χατζηαντωνίου, στην ΠΑΜΕ του δημάρχου κ. Γεράνη. Ο οποίος στην επιστολή του προσχώρησης εκθειάζει και τον αρχηγό του πλέον κ. Γεράνη, αλλά και το έργο που έχει επιτελέσει «…Στηρίζουμε ένα συντοπίτη μας, έναν ακέραιο και δοκιμασμένο δήμαρχο που… έχει αποδείξει τη συνέπεια των λόγων του με έργα… που ανέλαβε το δύσκολο έργο ενός Καποδιστριακού δήμου, τον διοίκησε σωστά και πέτυχε την ισόρροπη ανάπτυξη των τεσσάρων διαμερισμάτων με αμεροληψία, δημοκρατική πολιτική και δικαιοσύνη… που αντιμετώπισε τις παρατηρήσεις και τις προτάσεις μας με σεβασμό ή και τις υλοποίησε εν τέλει… γιατί κρίθηκαν επωφελείς… κρίνουμε το δήμαρχο ικανό και άξιο να ολοκληρώσει το στρατηγικό του σχέδιο στα πλαίσια του νέου Δήμου… (έτσι) είμαστε μαζί του και του ευχόμαστε καλή επιτυχία στον αγώνα του»… Αυτά τα… ωραία και πολύ… συγκινητικά γράφει ο καλός μας φίλος Νίκος Χατζηαντωνίου. Τα επιπλέον σχόλια δικά σας. Πολλές ανάλογες επιστολές θα δούμε σύντομα, με καρμπόν περιεχόμενο, να κυκλοφορούν και στην Πυλαία και στο Πανόραμα. Επιστολές στήριξης στους αυριανούς «σωτήρες μας»...

1.070.000 ευρώ προεκλογικά δάνεια από τους Δήμους Πανοράματος και Χορτιάτη ε νέα δάνεια, λίγο πριν τις εκλογές και τη δημιουργία του Καλλικράτειου Δήμου Πυλαίας – Χορτιάτη, αυξάνονται τα δημοτικά χρέη. Το νέο δάνειο του Πανοράματος για «…ενδοδημοτικές ασφαλτοστρώσεις…» είναι ύψους 800.000 ευρώ, ενώ του Χορτιάτη για «…μισθούς του υπαλληλικού προσωπικού…» είναι 270.000 ευρώ περίπου. Επειδή πολλά λέγονται για τα δάνεια και συνολικά για τα χρέη των τριών δήμων.

www.hortiatis570.gr

Ο «ΧΟΡΤΙΑΤΗΣ 570» ξεκινάει από σήμερα μια σημαντική συνεργασία, σε καθαρά εθελοντική βάση, με τον σπουδαίο σκιτσογράφο-καλλιτέχνη Βαγγέλη Παπαβασιλείου. Ο οποίος με το πενάκι του θα σχολιάζει γεγονότα της περιοχής μας. Ευχαριστούμε τον Βαγγέλη, καλό μας πλέον φίλο και νεοχορτιατινό, για την τιμή που μας κάνει.

Άρχισε η «μεταγραφική» περίοδος

Μ

σΕΛΙΔΑ 11

Απαιτούμε να μάθουμε με πόσο αρνητικό «σκορ» θα ξεκινήσει ο νέος γιγαντωμένος δήμος. Αφού τελικά εμείς θα καλεστούμε να πληρώσουμε τα (ελπίζουμε όχι και γιγαντωμένα…) χρέη μέσω της αύξησης των ήδη υψηλών δημοτικών τελών. Σε μια περίοδο μάλιστα που το κοινωνικό Ολοκαύτωμα είναι σε πλήρη εξέλιξη… Οικονομικό απολογισμό λοιπόν εδώ και τώρα για τα δημοτικά βάρη που θα καλεστούμε να σηκώσουμε από τη 1η Γενάρη του 2011.

ε «… κατεπείγουσα συνεδρίαση λόγω της ψήφισης του νομοσχεδίου για το πρόγραμμα «Καλλικράτης…», καλέστηκαν οι δημοτικοί σύμβουλοι του Δήμου Χορτιάτη την Τετάρτη 2 Ιουνίου. Η συνεδρίαση ξεκίνησε με μία σύντομη εισήγηση του κ. Γεράνη, που αφού αναφέρθηκε στις προσπάθειες (που έγιναν, αλλά ολίγον καθυστερημένα) που έγιναν για την πρόταξη του ονόματος του ΧΟΡΤΙΑΤΗ στον τίτλο του νέου Δήμου. Στις ευχαριστίες προς τους βουλευτές Θανάση Παπαδόπουλο (ΠΑΣΟΚ Αχαίας, πρώην δήμαρχο Καλαβρύτων) και Λίτσα Αμανατίδου (ΣΥΡΙΖΑ Β’ Θεσσαλονίκης), αλλά και στον Μανόλη Γλέζο, για τις προσπάθειες που κατέβαλαν στο απόλυτα δίκαιο αίτημά μας. Αφού αναφέρθηκε ακόμη και στην αρνητική (και δυστυχώς καθοριστική…) στάση των κυβερνητικών βουλευτών της Β’ Θεσσαλονίκης και ιδιαίτερα του ενός εξ’ αυτών (που δεν τον ονόμασε μεν, αλλά όλοι καταλάβαμε ότι εννοούσε τον κ. Γερανίδη, άλλωστε έτσι έγινε…). Στη συνέχεια πρότεινε (και βέβαια αυτό ήταν και η ουσία του κατεπείγοντος…), ομόφωνα να αποφασίσει το Δ.Σ. να προσκληθούν ΟΛΕΣ οι παρατάξεις, συμπολίτευσης και αντιπολίτευσης, που υπάρχουν στο νέο Καλλικράτειο δήμο, για μια γνωριμία και ανταλλαγή απόψεων για το μέλλον του νέου δήμου! Και αφού ακούστηκαν κάνα δυό πολύ… συγκρατημένες και… διακριτικές απορίες για το στόχο τούτης της πρόσκλησης (Σακαλή και Αντωνούδης). Και χωρίς να τοποθετηθεί κανείς για το σοβαρότατο ζήτημα της ονοματοδοσίας του νέου δήμου, αλλά και για τη στάση των δύο βουλευτών του ΠΑΣΟΚ, που πρόταξαν το ψηφοθηρικό τους όφελος και όχι την οφειλόμενη ηθική υποχρέωση προς το ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑ του Χορτιάτη και τους 149 Μάρτυρές του. Τελικά, ΟΜΟΦΩΝΑ ψήφισαν την πρόταση του κ. Γεράνη. Τα σχόλια δικά σας.


Xορτιατησ 570 /

σΕΛΙΔΑ 12

Η «ενημέρωση» βλάπτει σοβαρά την υγεία…

Και έτσι φτάσαμε στο σήμερα Η

οικονοµική κρίση απειλεί, σαρώνει στο διάβα της οικονοµικές, κοινωνικές και εργασιακές σχέσεις. Καταστρέφει πολλές αξίες, µαζί και τους φορείς τους, µεταξύ των οποίων και αυτήν της Δηµοσιογραφίας. Η αναταραχή κάτω από τον ουρανό είναι όχι απλώς µεγάλη, αλλά βιβλική. Το αν η κατάσταση είναι υπέροχη θα το δείξει η έκβαση των κοινωνικών συγκρούσεων, το πώς θα είναι ο κόσµος µετά την κρίση. Το µόνο σίγουρο είναι ότι τα ισχυρά κέντρα εξουσίας θα προσπαθήσουν να ελέγξουν και να κατευθύνουν τις αλλαγές µε όπλο τα µίντια και µε οµάδα κρούσης τους διαµορφωτές γνώµης που έχουν στη δούλεψή τους. Αυτούς που ο Σερζ Αλιµί (Serge HaIimi) αποκαλεί «µαντρόσκυλα τη; εξουσίας». Η αναδιάρθρωση του κεφαλαίου και των εργασιακών σχέσεων έχει ήδη ξεκινήσει και η βιοµηχανία της ενηµέρωσης βρίσκεται στην καρδιά αυτής της αναδιάρθρωσης. Στα δελτία των οκτώ, στα τοκ σόου, στις αναλύσεις των εφηµερίδων, τα «ελληνικά τσοπανόσκυλα» του «κ��µµατος της αγοράς και της λοµονιάς» γαβγίζουν λυσσαλέα, προσπαθώντας να τροµοκρατήσουν τους εργαζόµενους και να καταστρέψουν εν τη γενέσει τους τα µέτωπα αντίστασης στις πολιτικές του Προγράµµατος Στοθερότητος. Το κεφάλαιο έχει βάλει µπροστά τη µηχανή των µίντια, προσπαθώντας να αλέσει τα µυαλά των ανθρώπων, για να επιβάλει τον ιδεολογικό πολτό της κοινωνικής συναίνεσης και του εθνικού συµφέροντος. Να πείσει ότι αυτό που είναι καλό για το κεφάλαιο είναι καλό για την πατρίδα. Η αναδιάρθρωση του κεφαλαίου και των εργασιακών σχέσεων βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη και η βιοµηχανία της ενηµέρωσης θα παίξει καθοριστικό ρόλο, µε την τηλεόραση να αποτελεί την αιχµή του δόρατος, τον κυρίαρχο δηµόσιο τόπο διαµόρφωσης; της πολιτικής και κοινωνικής συναίνεσης. Η τηλεόραση έπαψε να είναι ΜΜΕ, απέκτησε αυθυπαρξία. Είναι ο προνοµιούχος χώρος παραγωγής εξουσίας, ιδεολογιών που συνδέει το χρήµα, την ενηµέρωση και την πολιτική: επενδύσεις, για να παραχθεί ενηµέρωση, ενηµέρωση για να παραχθεί πολιτική, πολιτική για να παραχθεί χρήµα. Αυτός ο φαύλος κύκλος

του Βασίλη Μουλόπουλου Δημοσιογράφου - βουλευτή είναι, κατά τη γνώµη µου, αυτό που αποκαλούµε διαπλεκόµενα συµφέροντα. Οµάδες συµφερόντων οι οποίες, πέρα από τις διαµάχες τους, συγκλίνουν σε έναν κοινό στόχο: να αρθούν πάνω από τους νόµους της πολιτείας, να χειραγωγήσουν την πολιτική και να περάσουν στη συνείδηση των εργαζοµένων ότι το κυρίαρχο µοντέλο του παγκοσµιοποιηµένου καπιταλισµού είναι το µόνο δυνατό. Η ενηµέρωση σήµερα είναι ένα προϊόν που βλάπτει σοβαρά την υγεία, γιατί έχει µολυνθεί από κάθε είδους ψεύδη, χειραγωνήσεις, αλλοιώσεις, στρεβλώσεις. Η περίπτωσή της -νράφει: ο Ιγνάσιο Ραµονέ (Ignacio Ramonet), διευθυντής της Monde Diplomatique- είναι παρόµοια µε το διατροφικό ζήτηµα. Η αφθονία της παραγωγής αγροτικών προϊόντων, χάρη στις νέες τεχνολογίες -στην Ευρώπη και την Αµερική-. έδωσε φτηνά τρόφιµα, αλλά ανακαλύψαµε ότι πολλά από αυτά είναι προβληµατικά. Προκαλούν µακροχρόνιες ασθένειες, µολύνσεις, καρκίνους. Αν στο παρελθόν πέθαιναν άνθρωποι από την πείνα, σήµερα πεθαίνουν καταναλώνοντας τοξικά τρόφιµα. Το ίδιο συµβαίνει και µε την ενηµέρωση. Στο παρελθόν ήταν προϊόν σπάνιο. Σήµερα ξεχειλίζει από κάθε µεριά και απειλεί να µας πνίξει. Αλλά, όπως και τα τρόφιµα, έχει γίνει κι αυτή τοξική. Δηλητηριάζει τα µυαλά. Επιβάλλει ιδεολογίες, ιδέες, πολιτικές και κοινωνικές συµπεριφορές, προτιμήσεις που δεν µας ανήκουν. Γι’ αυτό, όπως προτείνει ο Ramonet, είναι απαραίτητο να δηµιουργήσουµε µια «οικολογία της πληροφόρησης». Πρέπει να προσπαθήσουµε να παράγουµε βιολογικά προόντα ενηµέρωσης και να πείσουµε τους πολίτες να τα δοκιµάσουν. Αυτός είναι ο δρόµος, της Αριστεράς.

…όπως λέμε καμιά φορά τελούντες εν ευθυμία, η αγαπητή λαοπρόβλητος κυβέρνησις του Γεωργίου Παπανδρέου Β΄ μας το θέτει ως καθήκον. «Νέα κατάσταση νέα καθήκοντα», που έλεγαν κάποτε οι σύντροφοί μας, ιδού λοιπόν το νέο καθήκον εν μέσω της νέας κατάστασης που έχει προκύψει με το ασφαλιστικό. Κουφάλες πολλά χρόνια ζείτε αραχτοί κι ωραίοι ξεκοκαλίζοντας τις παχυλές σας συντάξεις, δουλέψτε κι άλλο, λοιπόν, 35, 40, 45 χρόνια, μέχρι να σταφιδιάσετε, να μην μπορείτε να κουνηθείτε, να δουλεύετε ξαπλωτοί αναμένοντες το μοιραίο εργαζόμενοι. Αμ πως! Τόσα χρόνια το Σύστημα, σας έδινε όλα τα καλά, και μέσα σε όλα αυτά σας αύξησε και το προσδόκιμο ζωής. Εκεί που κάποτε ψοφάγατε στα 50 και στα 60, τώρα πλησιάζετε τα 80 και ψυχή δε σας βγαίνει. Τι να κάνουμε κι εμείς που δε βγαίνουμε, «δεν υπάρχει σάλιο», είπε ο υπουργός, άρα τα πάντα θα γίνουν άνευ σιέλου, και σεις θα εργάζεστε μέχρι να τα τινάξετε, με το καλό. Αυτά μας λένε, άρα, κι εμείς οφείλουμε να προσαρμοστούμε. Δε θα γεράσουμε ρε κουφάλες, δε θα πεθάνουμε, και αφού εργαστούμε 40 χρόνια, θα πάρουμε τη σύνταξή μας των 450 ευρώ και θα την ξεκοκαλίζουμε για καμιά τριανταριά χρόνια ακόμη και θα σας τινάξουμε το ασφαλιστικό στον αέρα. Παλιό λαμόγια, γαμώ τον κυνισμό σας που καθόμαστε και σας ακούμε και δε σας πήραμε ακόμη στις κλωτσιές. Και ποιοι είστε εσείς που μας λέτε πόσο και πως θα ζήσουμε; Είστε κάτι τυπάκια που δε σας απασχολεί το θέμα προσωπικά, εσείς ποτέ δε θα βρεθείτε στη θέση να μετράτε τα ψιλά σας, να δείτε αν σας βγαίνουν. Ποτέ δε θα κινδυνέψει το σπίτι σας να βγει σε πλειστηριασμό. Και συνταξάρα θα πάρετε, που να μη τη χαρείτε! Είστε κάτι κυνικοί γραφειοκράτες που εκλεγήκατε λέγοντας ψέματα και αποτελείτε γρανάζια ενός συστήματος που σκοπό έχει να αποδομήσει το κοινωνικό κράτος, την ίδια την κοινωνία και

Του Στράτου Κερσανίδη straker@gmail.com http://kersanidis.wordpress.com τις ανθρώπινες σχέσεις, να αφαιρέσει δικαιώματα που κατακτήθηκαν από τους ανθρώπους με αίμα, φυλακές, εξορίες και θάνατο. Γρανάζια με γραβάτες είστε, και μάλιστα γρανάζια αλάδωτα, που τρίζετε ανατριχιαστικά κάθε φορά πους στέκεστε καμαρωτά – καμαρωτά μπροστά μας για να μας αναγγείλετε με το προκάτ χαμόγελό σας, τα νέα μέτρα που θα πάρετε. Μάλλον τα μέτρα που θα μας πάρετε για το φέρετρο που θα μας χώσετε μέσα. Αλλά όχι ρε παλιοτόμαρα, γραφειοκράτες της πασοκικής αποτεωνιάς. όχι. Εμείς δε θα γεράσουμε, ούτε θα πεθάνουμε. Θα ζήσουμε και θα σας λιανίσουμε. Γιατί μπορεί εσείς εκεί ψηλά που στέκεστε να μην ακούτε την Αγία Οργή που βράζει. Δεν ακούτε τα ποδοβολητά και τις ιαχές που πλησιάζουν. Εσείς δεν ακούτε τίποτε. Ούτε το κλάμα των ανθρώπων, ούτε τον ήχο που κάνουν τα σπασμένα όνειρα των νέων, τίποτε, δεν ακούτε τίποτε, είστε γρανάζια χωρίς αισθήσεις και αισθήματα, μηχανές άθλιες, κενές. Θα σας αποκαλούσα καθάρματα, αλλά η λέξη χαρακτηρίζει ανθρώπους. Και δεν είστε άνθρωποι, ούτε γρανάζια δεν είστε. Είστε τίποτε. Και σύντομα θα εξαφανιστείτε. Αρκεί όλοι να καταλάβουν πόσο αδύναμοι είστε. Να πάρουν χαμπάρι πως δεν είστε τίποτε και πως ένα ντου αρκεί για να σας θάψουμε όλους. Μόλις ο κόσμος συνειδητοποιήσει τη δύναμή του θα σας λειώσει. Και η Ιστορία θα πάει μπροστά, επειδή ποτέ δε μένει σταθερή. Συχνά μέσα από ωδίνες, αλλά δε γίνεται αλλιώς. Θα ματώσουμε αλλά θα σας εξαφανίσουμε. Εσάς και τις «μεγάλες» ιδέες σας περί της ελεύθερης οικονομίας, της αγοράς και της ευημερίας που έρχεται.


Χορτιάτης 570 - Φύλλο 141