__MAIN_TEXT__

Page 1

N de o n tw i k k e l s te u n K&ï {l NS HO LLF W I . J en

water latenscherenen dan zachtjeslatenzin5089.'Hoeil'riepde eigenaarvan het visgereigeschrokken' hard over het de visjesniet.' schrikken Dan ken. 'Wat heb ik nou aan m'n lijn hangen?!' Met die uitlegvierdehij Wiebelop de wallekanten knoopte HUtrok zijn hengelop om de onverwachtevangstbeterte zijn sjaallos. kunnenbekijkenen lichtte zodoendeegndruipendryteisje 'Oroogje hier maar eenbeetjemee af , zei hij.'D'r zit kou in uit het nat.'Nietspartelen',raaddehij aan.'Andersbreekt de lucht en dan is die nattigheidniet goed,weetje wel.' het lijntje, weetje wel. Wat vervelend,hè? Het komt van Lekker je zetten' achter vaart altijd moet Daar uit*otp. -'n

ï!iltltJ I Yfrgvilt*[]


l(0NlÍ!G H0LLEWIJNen de ontwikkelsteun

had in het BrakkeKoudewater 5090.Deonderdompeling Wiebeltot op het mergdoorweekt,en nu stondze rillendop de kant. 'B-b-brengme naarhuis,'prevelde ze met klapperende tanden.'N-naarp-paleisK-k-koudewater.' je daar 'Koudewater?' herhaaldedejongemanverrast.'Woon helemaal?Maardat is eenheletippel.Wel tweehonderdvijfweet tig kilometer.Datstaattenminsteop m'n wegenkaart, je wel.'

'Onzin !' riep het meisje nurks. Je zal meters bedoelen.Zeur niet en breng me naar huis !' De visser zweeg beteuterd en sloeg haastig zijn jack om haar schouders.Daarop legde hij zijn arm om haar heen en voerde haar zoÍgzaam naar het paleis. 'Wat een knoert!' mompeldeWiebel binnensmonds.'Dames in het water laten vallen. Poeh! Het is maar goed dat hij nu aardig doet. Anders zou ik hem wat!'

l r o{?uï\l E Ê vot-6p


l{0NlNG l-l0l[-EWIJĂ?{en de ontwikkelsteun

5O91.'Zo, daarbenje dan',zei dejongeman,toenze paleis Koudewaterbereikten.'Gaje maar gauw lekkerafdrogen, weetje wel.' 'Bedanktvoorhet thuisbrengen', antwoorddehet meisje stroef.'Dagmeneer.' 'ZegmaarBarre,hoor!',riep de vissergul.'BarreHaspel.En ik hebhier ietsvoorje pa!' nogvoor hij zijn geMaarWiebelhadde deural gesloten, schenkkon overhandigen. 'Datis nou tochjammer',mompeldehij beteuterd,terwijl hij

zich omdraaide en het bordesje afdaalde.'Het was leuk geweest als ik een babbeltje met pa had kunnen hebben. Bij ons thuis gaat dat vanzelf met zo'n kreeft erbij. Je begint over de vangst,dan praatje wat over het weer en op die manier kom je vanzelf bij waar je het over wilt hebben. Maar ja, dit is Schorsenoordniet, dat heb ik op school wel geleerd.' Met die gedachtenwandelde hij wat om het paleis,in de vage hoop dat hij misschien toch nog een welkom zou vinden. Maar de bediende Plichtpleger,die om de hoek een kliekjesbakje stond te ledigen, zag er niet uitnodigend uit. W $R D ĂŻ VER VO L6T i


l(ONINGHOLLEWIJN en de ontwikkelsteun ê ,\MrE,i ÍoNDEÁ.

\\N\

sl

5092.'Datis eentref!' riep dejongevisservrolijk tot de keurig gekledeheer.'lkzochtnet naaru, koning!KUk,dit heb ik meegebracht Hij is nogkersvers, hoor. uit Schorsènoord. je weetwel.Zo willen jullie ze toch,hier?' Lekkerlevendig, MaarPlichtpleger stakeenafwerendehanduit naarhet geschenk.'lkbenZijneMajesteitniet',antwoorddehij stroef. 'Enwe haddengeenkreeftbesteld.Onzevishandelaar is trouwensBeuselaer en Zonen...' Verderkwamhij niet.Want op dat momentgreepde kreeft met eenvan zijn schareneenvingervan de huisknecht.Die

sprong met een schrille kreet omhoog, doch toen het beest niet losliet draafde hij schreeuwendhet huis in. 'lk geloof niet dat hij er echt blU mee was', mompelde Barre Haspel onzeker.'En hij pakte dat beest ook niet met vakkennis aan. Nee,m'n bezoekjehier is behoortijk in het water gevallen. Ik kan beter naar een ander buitenland gaan.Jammer...'

woË nï vE í1v0tËD


en de ontwikkelsteun l(0Nll{G HOLLEWIJN

'Maardat is het helemaal!',riep hij uit, terwijl hij verrastde 5093.BarreHaspelwasvsn natuteeenvriendelijkejongepasinhield.'Datis juist waarik voor kom.Met zo'nding man met eenvrolijkekijk op het leven.Maarvandaagwas zoudenwe helemaaluit de brandingzijn.' dat anders.'Hetzit me niet mee',mompeldehij, terwiil hU wegwandeldevan paleisKoudewater.'NolleStegzou zeggen Hij sprongop het vaartuigen keekverruktrond. 'Weddendat'ie noggoedwerkt?',mompeldehij. dat dit eendagvol bozetekenenwas.Maardaargeloof.ik Maarer wasniemanddie daarop inging. niet in. Het is gewoonmaardat ze hier anderemanieren eenbarsuitziende Aande wallekantverscheen Integendeel. hebben.En daarheb ik op schoolniet genoegvangeleerd.' ingeslagen figuur. verdieptwashij eenpolderweggetje In gedachten enje 'Wat moetdat daar?!', riep deze.'Dit is domeingebied in en aanhet eindedaarvanzaghij eenkleinebaggermolen bevindtje op staatseigendom.' eenvaart liggen. !\,S R D T VER VO LC N


en de ontwikkelsteun l{ONINGl-IOLLEWIJN

5094. 'Van dat vaartuigie af ! Kom maar eens hier!' snauwde Euvel.'En vlug een beetje,dat ding is gevaarlijk voor onbevoegden.' Hoe gevaarlijk de baggermolenwel was werd meteen daarop duidélijk. Want toen Barre gehoorzaamaan wal wilde stappen, blêef zijn vissnoer om een handel haken, waardoor de molen in bedrijf werd gesteld. 'Blijf daar van af!' schreeuwdede politieman boven het aanzwellende rumoer van de motor.'En probeer niet om weg te varen. Ik heb je in de gaten!'

Derestvan zijn woordenwasniet meerte verstaan'Deemmertjesop het vaartuigwarennamelijkin beweginggeko.n stbrttennu hun modderigeinhouduit, preciesop de stond.En hoewelBarreer in slaag-.n waarde rechercheur plek àe om de handelterugte duwen,washet al te laat'Degeraaktegeheelbedektdoorrivierkleien andere zagsdrager beitandáelendie men in het water pleegtaante treffen'

? v cR D TV fi 1v0l "Ë D


l{ilf{ll'1fifd*{-L*Wl.iNen de ontwikkelsteun

5095. Zodra Barre Haspel zijn vislijn had losgemaakten de baggermachinehad stilgezet,sprong hij aan wal om hulp te verlenen. Die had Euvel wel nodig. Hij was overspoeldmet bagger en bovendien had de molen een fietsframe over hem uitgestort, zodat hij lelijk beklemd zat. 'Dat is niet zo fijn, zei de jongeman ongerust. Je stond ook een beetje op de verkeerde plek, weet je wel. Die baggermolenszijn erg gevaarlijk als je er geen verstand van hebt. Dat moest je als koddebeier toch weten.'

Die woorden deden de speuider zijn benarde staat vergeten. 'Nog praatjesen scheldwoordenook!'riep hij.'Maar nu is het afgelopen! Ik breng je op, naar het bureel ! ' 'Kijk eens aan!'prevelde Hollewijn, die tijdens zijn ochtendwandeling het merkwaardige groepje aan zag komen. 'lk meen de hofrechercheurte herkennen in de uitoefening van zijn functie. Zo te zien is er weer het uiterste van hem gevergdbij het beschermenvaR mijn persoon.Soms beklemt mij dat wel eens.'

WO[?DV ï Ë Ê V OLË D


en de ontwikkelsteun l(ONINGHOLLEWIJN

staanen daardoorvoelde 5096.Hollewijnbleefafiruachtend Euvelplicht om uitlegte geven.'Dezepersoonbevondzich hij. 'Enhij wasweerspanning, op het domein,'verklaarde zoalseh...zoalsu aanmij kunt zien.Hij trachttemljn verMajesteit.' baaltjete verhinderen, 'Majesteit?!'herhaaldeBarreHaspeloplevend.'Zospreekje de koningaan,zei meesterop school.Da'seentref! Ik wilde juist eengesprekje met u hebben.' 'Kijk eensaan!' zei Hollewijn.'Het komt niet elkedagvoor dat eenonderdaanmet mij wil spreken.Waarkan ik u mee

helpen?' uit. niet,hoor!'riepBarrejoviaal 'tk benuw onderdaan weetje 'lk kom van Schorsenoord. We zijn onafhankelijk' wel?Maaronzehavenslibt wat dicht en nou dachtik zo: kom,dachtik, de herenin het buitenlandhebbenmisschien voor ons.Enja hoor,verderopligt er wel eenbaggermolen een.Hd werkt puik.Vraagmaaraandie meneer.' Euvel,die op eenafstandjevolgde,keekverbitterdnaarzijn kledingen weerhieldzichmet moeitevan combesmeurde mentaar. b1J0ftnrvERVOl-{3D


Í{Sf-llSlG HOtl-EWlJf{en de ontwikkelsteun

5097.'Kijk eens aan', sprak Hollewijn belangstellend.'Slibt de haven van Schorsenoorddicht? Wel, het is zo gestelddat ik me daar betrokken bij voel. Want mijn voorvader Halewijn de Sterkeheeft uw gebied over het hoofd gezien bij de Inlijvingsoorlog van 1566,en dat geeft een historischeband. Ik zou daar wel eens een bezoek willen brengen.' Barre was onmiddellijk voor dat plan te vinden, maar detective Euvel dacht daar anders over.

'Vakantie...', mompeldehij.'De koningis natuurlijkvrij om op eenreiste maken.Maarik zal tochde minister-president de hoogtemoetenstellen.Tenslotteis die verantwoordelijk.' Met die woordentrok hij zichterugin eentelefooncelen !', riep de vergrijsbeldeministerDreutelop.'Schorsenoord? band,en uit.'Daarmeebestaateenhistorische de staatsman die aanslibbingis héélinteressant!Daarligt eenbuitenlandsepolitiekmet mogelijkheden!'

woR D TV Ë Ê V 0tGn


KONINGHOILEWIJNen de ontwikkelsteun

509E.Hettelefoongesprek tussendetectiveEuvelen minister Dreutelwaskort maarkrachtig,zodatde politiemanprecieswist waarhd aantoewas.Naafloopstaptehij dan ook voldaanachterHollewijnaanen schraapte de keel. 'Betreffende uw vakantienaarSchorsenoord', sprakhij, toen de koning,zichomdraaide. lWanneerdachtu te vertrekken?' 'lk zouandereklerenaantrekkenalsik jou was',sprakHollewijn misprijzend.'Manman,wat zieje er uit! En nu je het

vraagt,ik vertrekvanmiddag. Aangezien dit eenprivébezoek is zalik incognitogaan,zodatje wat rust kunt nemen.Jegezelschapis niet nodig,Euvel.'Met diewoordenginghij zijn bezoekervoor naarhet paleis,terwijl de hofrechercheur hem sombernakeek.'Rust nemen!',mompeldehij verbitterd.Ja,ja! MeneerDreutelstonder op dat ik al zijn bewegingenvolgdeen regelmatigrapportuitbracht.Datbetekent dusdat ik dagen nachtmoetsluipenen spieden.Bah!'

w$ ri D T vË ítv0t"6D


g{ en de ontwi kkelsteun ïi# t"jï l{ * Ít # i-i-il'dríi"t

5099.HUreptezich naarzijn kamertjeom zichte wassenen te verschonen. Hij wasmaarnet op tijd, want toenhij weerbenedenkwam stondde hofautoal vooren wasHollewijnbezigin te stappen. 'Bah!',gromdede speurdermisnoegd, terwijl hij onbemerkt zijn scootertevoorschijn rolde.'lk zal er wel achteraan tob

ben,in weeren wind. Maarvolgenzàlik ze! Ik ken mijn plicht.'Opdat momentstartteWiebelde autoen het oude voertuigreedwat schokkerig weg. Doorhet hobbelenging de rugzak,die BarreHaspelop het dak hadgelegd,eeneindjeopenen daardoorviél er ietsuit. Hetwaseendoosjemet vishaakjes, zoalsde politieman merktetoenzijn voorbandknallendlek raakte...

w0 tïDTvËRVËt^6t]


ifiàf$q$"$,{$:; fr{$.tiifrlAÈ-i i[Ê\*{en de ontwi kke|steun

5100.Het duurdegeruimetijd voorde bandwasgerepareerd. Dehofautowastoenal languit het gezichtverdwenen. 'Eenmooi beginvan de reis',mompeldede speurderverbitinzette.'Hetenige terd,terwijl hij haastigde achtervolging lichtpuntis dat ik het doelvan de reisken:Schorsenoord. komener Daaris maaréénweg naartoe en vreemdelingen niet.Datis tenminsterustig.' Hij vergistezichechter.Dichtbij de grensstondeenbuiten-

landse wagen geparkeerd,en de beide heren die daar bij hoorden wierpen hem zo'n duistere blik toe, dat hij met een onrustig gevoel verder reed. 'Dat was een agent van Koudewater', sprak een van de vreemdelingen, hem naogend. 'Gelieveonder te zoeken wat hij in Schorsenmaken gaat, Borik! En draag zorgen dat hij je zending niet in gevaarbrengt. Het ga je goed. Rapporteerdagelijks.Levede Sprutz!' Met die woorden nam hij afscheid.

tÍd0tï0T1íË1ïv0t_6rr


l{0NlNG H0LLEWIJNen de ontwikkelsteun

5101.De toegangswegtot Schorsenooidloopt langs de SchorserWadden, een rijke visgrond waar legel Maetkens graag zijn fuiken uitzet. Het verkeer aldaar bestaat uit enkele voetgangersen geen geraasvan ontploffingsmotoren verstoort er de vis. Vandaar dat Iegel verrast opkeek toen hij een auto zag. 'Kijk, k|k!', mompelde hU.'We krijgen bezoek! Dat geeft nog eens een verzetje.Wedden dat ze stoppen bij de taveerne? Even nog deze fuik, en dan ik ga eens kijken. Ik heb wel trek in een rondje.'

Enkeleminutendaarnawerd de stilteopnieuwverdreven vreemdelingen nu werd de vissersman dooreenpasserende tochwat onrustig. 'Dieis goedvoor nĂ g eenrondje',steldehij vast.'lk ziehet aanz'n neus.Maaralsik er niet op tijd bij ben'zit ik er naast. Alsik dezefuik nu eenstot morgenliet wachten?' Dezeoverwegingspeeldenog maarnet doorz'n hoofd,of hij dezeechterte ' Aangezien ontwaardeopnieuweenbezoeker' voetwas,kon legelhemgemakkelijkinhalen,zodathij haastig zijn visgrondenin de steekliet. Wil AbT VĂ‹R VO I" 6I]I


en de ontwikkelsteun K&*{ïWG}4OLLËWl3fi

5102.Hij sopte het wad af en voegde zich bd de vreemdeling 'Goeie!', sprak de visser opgewekt.'Wat een weertje vandaag,niet? D'r zit regen in de lucht, zou ik zeggen.ook net op weg naar de stad?''lnderdaad',antwoordde de aangesprokene.'Borik Zapp ben ik van naam. Een goede samenloop, dat ik u net tegen kom. Dan kunnen we samen lopen en wat babbels maken. Ach, er is zoveel te bepraten. Neem die vreemdelingen bij voorbeeld, die net langs passeerden.' 'Nou, en of!', riep legel gretig uit. 'Die zijn wel goed voor twee rondjes in café De Schors,denk je niet? Zo'n ritje

maakt dorstig, zegik altijd maar.' Borik knikte instemmend. 'Zij zullen best geld hebben voor drankgebruik', beaamde hij. 'Meer dan jij en ik, schat ik. Eigenlijk is dat onbillijk' vind je niet?' Het geluid van zijn stem verschrikte een vogel, en joeg deze krassenduit een struik. De wandelaars sloegendaar geen acht op, maar een zekereNolle Stegschudde bekommerd het hoofd.'Een lcrassendekraai tegen grijs zwerk', zo prevelde deze,'geeft kommer en zorg bij 't werk. Die vreemde brengt onwelgevalligetekenen!' !,roR tJïvÊ R V o!^Gu


en de ontwikkelsteun l{CINlNËl-l0Ll"EWlJN

5103.Nolle Stegstapte de weg op, en het geluid van zijn sloffende voetstappentrok de aandachtvan Iegel en Borik. 'Hoi!', riep de visser opgewekt.'Dit is meneer Zapp.We hadden het net over dorst en zo. Gaje mee naar De Schors?' De aangesprokeneschudde echter bekommerd het hoofd. 'Daar is het de tijd niet voor', sprak hij. 'De wind is noordoost-ten-oostenen daarom moet et hard gewerkt worden aan de fuiken. Zo staan de tekenen!' 'M-maar m'n fuiken staan er prima bij, hoor!', protesteerde legel zwakjes.'lk had er nog maar één te doen toen meneer langs kwam. En misschienweet die de weg niet goed naar de

taveerne,dus ik dacht...'Nu hief Nolle echter een waarschuwende vinger. 'Hoe kunnen je fuiken er goed bij staan?!', berispte hij. 'Het verkeer van vreemdelingen heeft kwade dampen losgelatenover de gronden en beroering in het wad gebracht!' 'lnderdaad',beaamde de heer Zapp, naderbij tredend. 'Het is treurig. Dat rijdt maar, terwijl u en ik werken moeten maken.' Zijn woorden gingen echter voorbij aan Nolle Steg,die de landing van een vallend boomblad volgde. 'Wee, wee...',prevelde hij. 'De noordooster rukt aan de lijsterbes en voert de versterving naderbd...Acht toch de tekenen...' E \ryS*DTVË1ïVON.S


KCININGl-lSLf-EW!JPt en de ontwikl<elsteun

5104.De hofauto had de reis naar Schorsenoordzonder wederwaardighedenvoltooid en nu stond het voertuig bij het haventje geparkeerd.'Zie je wel?' zei Barre Haspel,die met de koning was uitgestapt. 'D'ehele boel ligt droog. Dichtgeslibd, weet je wel? Dat geeft heel wat gesjouw met onze boten en daarom zou een baggermolenhier prettig zijn, voel je? Als we die van jullie konden overnemen,waren we uit de modder.'

'Dat zie ik in', sprak Hollewijn. 'lk zal dat even met Dreutel regelen.Zoiets moet toch niet moeilijk zijn, dacht ik.' Nog terwijl hij sprak werd de heer Dreutel al op de hoogte gebracht.Dat geschieddedoor detective Euvel,die zich even verderop verdekt had opgesteld. '34 hier in Schorsenoord',sprak de speurder zakelijk. 'Zijne Majesteit bespreekt momenteel een baggermolen-project. En eh...hij zegt steun toe. Hebt u instructies, excellentie?'

r v i l *ri ĂŻ vĂ&#x2039; R V tl LcD


en de ontwikkelsteun l(01{lNGHOL[-HWIJF{

5105.Toen detective Euvel hem opbelde,was minister Dreutel juist in gesprekmet ondernemer Magnus D. Daalder. 'Een ogenblikjĂŠ', verzocht de staatsman. Hij luisterde oplettend naar wat de politieman te vertellen had, en wendde zich toen tot de zakenman. 'Dat is onze agent uit Schorsenoord',verklaarde hij. 'Het ziet er naar uit dat we daar een belangrijke invloedssfeerte pakken hebben. Een ontwikkelingsgebiedwaar we prachtig werk kunnen doen.' de ondernemermet een brede 'schorsenoord!'herhaalde

glimlach. 'Een braakliggendemarkt? Net wat we nodig hebben voor onze overProductie.' De minister knikte gerustgestelden keerde terug naar zijn telefoongesprek. 'Akkoord Euvel', sprak hrj. 'We werken er aan' Blijf ons op de hoogte houden en verlies de koning niet uit het oog.' Het bleek dat de speurder daar moeite mee zou hebben. Want toen hij zijn mobilofoon uitschakeldeen om zich heen keek, bleek dat hij alleen was. Van Hollewijn, Wiebel en Barre Haspelwas geen spoor meer te bekennen... v" i fl r ĂŻD l ?i fr V0l - {;i )


en de ontwil<kelsteun KONINGHOLLEWIJN

5106.'Waar is de koning gebleven?'vroeg Euvel zich zorge' lijk af. Maar toen kreeg hij enige wandelaars in het oog en hij trok zich haastig terug om niet gezien te worden' 'Dat is die buitenlander die aan de kant van de weg hierheen stond', prevelde hij. 'Wat zoekt die hier? lk moet wat meer van hem te weten komen, want misschien is hij wel interessant voot mijn rapportje aan de minister.' Hij gluurde over het muurtje om iets van het gesprekop te vangen dat verderop gevoerdwerd. 'Kom, kom', hoorde hij de vreemdeling zeggen,'de werker

Maatjesheefttochook rechtop wat vreugde?Waaromzou hij werk moetenmakenalsanderenzichontspannen?' gezwam',gromdeEuvel.Hij boogzichverder 'Waardeloos raakteeen vooroverom beterte kunnenzien'Zodoende voor de voeten en rolde muur verwaarloosde uit de steenlos van NolleSteg. 'Verval,verval! 'Wee,wee',preveldede oudegeschrokken. Detekenenzeggendat er onheilloert!'

ï1 r0i ïË TrrrR ïcl "sb


It*l{ i li s ïd*LLïil$ii }.i en de ontwikkelsteun

'Lijsters?',vroeg de aangesprokenebevreemd. 'lr,ín"ut Maatjes wachtte hier bezoekers!', toeterde Borik Zapp in Harberts luisterapparaat.'Waar zijn ze?' 'Aiht zoekers?',herhaalde de ander geschokt' 'Wat zoeken ze? Wacht eens...daar zit m'n neef Barre achter! Altijd onrustig! Ik zal hem leren!'Met die woorden draafdehij de herberg uit.

y!í* i:l$ï v rtïv* l-(!']


${#Ë{*${G en de ontwikkelsteun f**LLËWï"ÍF*

zijn spoorben kwijtgeraakt.Hetbrengtm'n rapportjesaan 5108.NolleStegsloeghet tafereeltjemisprijzendgade. 'Onrustalom!' gromdede oudevisser.'Kwalijke gebeurtenis- ministerDreutelin gevaar! ' senwachten.Devisgrondenwordenverwaarloosd en de te- Toenklaardehij echterop.NolleSteghadzichop weg begeven om nieuwetekenente zoeken,en daarmaaktehij haaskenenwordenniet geacht.lk voorzienietsdanonheil.' 'Hm...'mompelde tig gebruikvan om tevoorschijn te klimmen.MaaronbeEuvel,die het achterzijn schuilmuurtje merkt bleefhij niet. benauwdbegonte krijgen.'lk wou dat die oudewat weg'Daaris de Koudewaterse ging.Dat kon ik tenminstetevoorschijn agent',steldeBorikZappvan achkomenen onbemerkt op verkenninguitgaan.Wat doetdie buitenlander ter het caféraamvast.'Hij gaatietsmaken.Wat zoekthij hier te vinden?' hier?Waaris de koning?Het is toch te gekdat ik in dit gat

V*0 1ïi ]ï Vt- i t\tSr S$


KOIIIN€ hISLLHWIJN en de ontwikkelsteun

5109.HarbertHaspelhaasttezichnaarzijn woningom te horenwat zijn neefhad uitgehaald. 'Hoi,oom!',riep dejongemanhem toe.'Weertje,nietwaar?' 'Maarik Ja,ja, ik verstaje wel', sprakzijn oom misprijzend. wil niet datje apestreken uithaalt.' 'lk doegeenapestreken!', toeterdeBarre.'lkheballeenmaar wat gastenmeegenomen. Uit Koudewater. Ze kunnenzorgen voor eenbaggermolen !' Dat berichtonthutstezijn oomtoch wel even.

'Morgeneenvlagop de molen?',herhaaldehij verrast. 'Waarom?'Barrebegoneennadereuitlegte gevenen het geluid van zijn roependesterndrongdoortot in de zitkamer van HuizeHaspel,waarHollewijnzatte schrijven.Maarde koningliet zichniet afleiden. 'Zo',preveldehij, zijn handtekening ondereenjuist geschre'Met eenbeetjegoedewil is dit epistel ven brief plaatsend. morgenbij Dreutelen kunnenwe overmorgen hier eenbaggermolenverwachten.'

ï\r *ti D ï sÊ R V $t*t)


en de ontwikkelsteun KSNËb*&${&LLFÏffiï"gf'E

,\tu/,

_óó ,dh

Ë9 o

aEr

{'

zijn brief aanWiebel' 5110.Hollewijnoverhandigde 'Zouje bier ergenseenbrievenbuskunnenvinden,lieve hoe kindi'vroeg trij.'Hoeeerderdezezaakis afgehandeld, beter.Dan[unn.n dezeliedenhun havenweergebruikenen wij kunnenmet erevan hun gaswrijheidgenieten'Want het eenvan de grootste,dochmeest is zo gestelddat eergevoel mensis...' gaven van de verwaarloosde

kan ik de boel afleveren.' Maar de overheidsdienaarhad opdracht gekregenom niet op te vallen, en trok zich haastig terug.

|ïstsï

vri{!{lt{ls


l{*1,Ă?}Ns$*LLnWtiF*en de ontwikl<elsteun

5111.'Wat'n rare snuiter is dat', mompelde de vrachtwagenchauffeur bevreemd. 'schichtig volkje hier, lijkt me zo.' Maar tot zijn opluchting bleek niet iedereen zo schuw te zijn.'Zei je dat je van Koudewater kwam?!'riep Barre Haspel naderbij snellend. 'Heb je iets bij je voor ons? Een baggermolen,soms?' 'D'r staat alleen op m'n ladingpapieren dat ik m'n vrachtje hier moet afleveren',sprak de bestuurder. 'En er was haast bij. Waar zal ik de boel dumpen?'

Aangezienhet dorpje weinig,verkeer telde, was de ene plek net zo goed als de andere en daarom stond de kist even later midden op straat. 'Dat is vlot van de koning, weet je wel?' zei Barre,terwul hU het stukgoed haastig begon te openen. 'Hoewel dit wat klein is voor'n baggermolen.Maar misschien is het een opvouwbare. Dat is modern, heb ik wel eens gelezen.'

tq r*t?uĂŻvIR v*]-Gl )


en de ontwil<kelsteun l{ONllNGHOLLEWIJI'l

5112.Barre slaagdeer in om een zijwand van de kist los te breken, en nu staardehij wat beteuterd naar de inhoud. 'Doosjes',stelde hij vast.'Allemaal kleine doosjes.Ze hebben die baggermolenwel goed uit elkaar gehaald.En bouwdozen was niet m'n sterkstevak op school Hij trok zorgelijk een van de verpakkingen tevoorschijn en opendehet deksel. 'M-maar dit heeft niets met bagger te maken', zei hij teleurgesteld.'Ofwel soms?'

'Natuurlijk niet, gekkie!'riep Wiebel,die net langskwamom Hollewijns brief te posten. 'Dit is een strijkijzer. Daar pers je broeken mee, zodat je er netjes uitziet. Maar je kan er hier niet mee werken, hoor. Jullie hebben geen elektriciteit. Dat hadden de sukkels ook wel eens mogen bedenken,voor ze die dingen hierheen stuurden!' 'Een strijkijzer?' herhaalde de jongeman aarzelend.'Hm, ze komen van l(oudewater.Zeker een presentje van de koning voor ons. Heel aardig van hem !' Maar hij klonk niet erg blij'

lvrjssï

tË*1.!títfiF


n Jfd en de ontwi l<l<elsteu l{* F$} Nfi Fi# t LEi,qïl

5113.Borik Zapp had de aankomst van de partij strijkijzers uit Koudewater met belangstellinggevolgd. 'Ah, hier vangt mijn werken aan', prevelde hij, terwijl hij de taveerne uit trad. 'Dit is wat wij in Tszadagedverwachtten. Levede Sprutz!' Met die gedachtebegaf htj zich naar de kist en wendde zich tot Barre Haspel. 'Dit present maakt je zeker wel vreugde?'vroeg hij met een vals glimlachje. 'Strijkijzersgegevenvan Koudewater.En zoveel! Voor een ie-

der, schat ik. Nu maar plooien strijken en persen.Netjes uitgezien,als je de vangst van vissen gaan maken.' Ja,ja...'mompeldede jongeman twijfelend.'Het is heel aardig van 2e...' Zijn stem verstierf tot toonboos gemompel en detective Euvel, die het gesprekvanuit zijn schuilplaatshad gevolgd, schudde zorgelijk het hoofd. 'Daar broeit iets', stelde hij vast. 'Die schenking is verkeerd gevallen en dat zou de koning wel eens last kunnen bezorgen. lk kan beter even rapporteren aan de minister!' t{r*tï$ï ïËtïvËt*!)


X*íqiFj,: il*i"L*!ïi.,ïruen de ontwikkelsteun É) AA{rb{ Í@|lD4-

5114.'Hetzijn leukeijzertjes',zei Boriklijmerig.'Met mooie glansen eendraadvoorde elektriciteit.Jemagde koninguit Koudewater wel tot grotedankzijn.'Terwijlhij zo sprakstak eenkikvorslangszijn voetende weg over,eengebeurendat doorNolleSteg.'Daar werd gadegeslagen met misnoegen waarde vorsspringt,men holleklankenzingt',preveldede grijsaard.'Detekenenwijzenop vozepraat.Beterwarehet, alsBarrede handenuit de mouwenstaken in beslommering zijn ambachtverrichtte.'Hij trad naderen hief eenwaarvinger.'Gaaanhetwerk!'riephij.'Hettij keert schuwende

en de boten moeten hoger op. 'J-jawel,Nolle', zei de jongeman gedwee.'lk ga al. Daar,neem maar zo'n ijzer mee.Het is een presentje van l(oudewater voor ons allemaal,weet je wel?' De oude Stegwierp een hooghartige blik op de kist, maar zodra hij alleen was pakte hij een doosje en stak het bij zich. 'Kwadigheid kan hier niet in zitten', mompelde hij. 'Hoewel geschenkentot luiheid leiden.' 'Hm', prevelde detective Euvel achter zijn muurtje.'Misschien vallen die strijkijzers toch in goede aarde.lk zal nog even wachten met m'n rapportje...' rl|r*'ëËï ijÈ*$*t{;$


en de ontwikkelsteun }-{*LLĂ&#x2039;WlJhl f{ONlf..lG

5115.Wiebel had Hollewijn op de hoogte gebracht van de zending strijkijzers die uit Koudewater was gekomen-En nu aten ze in tobberig stilzwijgen de avondmaaltijd' 'Het is best een leuk geschenk,hoor', zei Barre Haspel met gemaakte vrolijkheid. 'Oom was er verguld mee, dus dan is het goed, nietwaar?' Ja,ja', prevelde de koning twijfelend' 'Maar ik heb toch het gevoetdat het beter had gekund. En bovendien zou ik graag

is.Mijn brief willen wetenwie hiervoorverantwoordelijk en bovendienheeft gingovereenheelandersoortgeschenk, Nee,dit gebaarvalt mij breutetdie nogniet eensontvangen. wat ruw oPhet gemoed.' Verderkwamhij niet,want op dat momentviel het strijkijzerdat oom Haspelmeenaarbovenhadgenomendoorhet plafondheenin de hutspot,zodatde omzittendende kloddersom de orenvlogen.

!s $s$T f Ă&#x160; *utl l ,ss


K*Nf F{G}':{*f-tHbVlií{en de ontwikkelsteun

5116.Wiebelen Barrestormdennaarbovenom te kijkenwat aaneenbalk',vervolgdeWiebel.'Waaromwildeje het ophangen,dat loeizwaregeval?' er op de vlieringgebeurdwas. hoor!'riep de oudeheerveZestakenhun hoofdendoorde luikopeningen staardenont- Jehoeftniet zo te schreeuwen, hutst naarde oudeheerHaspel,die met eenpijnlijk vertrok- nijnig.'lk knoeiniet raarmet eenval.Dit is geenval,dit is eenspiegel.Alleenis 'ie veelte zwaar!' ken gelaatrondsprong. Hij begafzichhinkendnaarbenedenen opendede voordeur. 'Wat hebtu met dat strijkijzergedaan?'vroeg het meisje. vind', 'Zegmaartegenje pa dat ik het geenaardiggeschenk waseen Hetantwoordbleefuit, want de aangesprokene 'Wachteens,daarbengelteenhaakje sprakhij, voordathij de nachtluchtin stapte. weinighardhorend.

tvi]ili:ï tËl\r*tí]s


5117.Harbert Haspel hinkte met een moeilijke voet de straat op, waar hij Nolle Stegtrol die een verband om zijn vinger had. 'n Avond Nolle', sprak hij. 'Die spiegelszijn niets waard, hoor. De mijne was zo zwaar dat ik'm op m'n voet kreeg.Wat is er met je vinger gebeurd?' 'Het zijn geen spiegels',antwoordde de grijsaard met holle stem" 'Het zijn strijkijzers waar zwarte kunst is ingebouwd. Ik kan het weten, want ik heb er een opengemaaktom er gloeiende kooltjes in te doen. En wat zat er in...?Vreemde

draadjesen onzalige spiralen die mij bezeerden,Haspel! Een ziener weet wat dat betekent! Zo'n krachtbron trekt demonen a a n ! ' Haspel kon deze uiteenzetting niet helemaal volgen. Hij haalde zijn schoudersop en stapte mankebenendweg' Toch waren Nolles woorden niet tegen de wind in gesproken' 'Wat u zegt is waardevol', zei Borik Zapp, uit de herberg komend. 'De demonen der onderdrukking sluipen bij u door de strijkijzers binnen.' 1,ïS* i l 1 t'íi l i v * r * íl


f{ONíítlGÍ"1$LN-EW$JN en de ontwikkelsteun

5118.Het kwam niet vaak voor dat Nolles voorzeggingenbegrip vonden, en hij wierp Borik dan ook een vriendelijke blik toe. 'We moeten Schorsenoordwaarschuwen voor vreemdelingen en zieke geschenken',voer deze voort.'Zlj willen uw zuivere, hardwerkende denkvermogensvergiftigen !' Ja, ja, er schuilt gevaar in', beaamde Nolle. 'De tekenen zijn d u i d e lijk!' Hij volgde zijn metgezel bekommerd café De Schorsin, en daardoor liepen ze juist Wiebel en Barre mis, die op zoek

warennaaroom Haspel.'Alswe hemvinden,zal ik z'n broek oppersen', zei het meisje.'Danweethij tenminstewaar strijkijzersvoordienen,en is hij misschienniet langermeer boosop Hollewijn.Het knolletjekan er ten slotteook niets aandoendat ze zulkeraregeschenken sturen.''Boos?'herhaaldedejongeman.'Ach,dat zalwel meevallen.' Hij zweeg verschrikt,want op dat momentklonk er eenbozestemuit de herberg.

sftl i i *T v[R ïcrGi ]


l(ONINGHOLLEWIJN en de ontwikkelsteun

51t9. 'Pasop voor de vreemdelingen!' weerklonk de luide stem van Nolle Steg.'Hun geschenkentrekken demonen aan! De tekenen liegen niet. Die strijkijzers moeten begraven worden en beplant met lijsterbessen!'Erklonk een instemmend gemompel en het valt te begrijpen dat Wiebel ongerust begon te worden. 'Wat denk je', vroeg ze, 'zal ik daar naar binnen gaan en het ze uitleggen van die strijkijzers?' 'Hm', mompelde Barre twijfelend.'Als Nolle tekenen ziet,

heeft praten meestal geen zin. Daar komt trouwens iets aan..,een vrachtauto! Als dat de baggermolen nou was, zijn je moeilijkheden voorbij, weet je wel?' 'Dat kan haast niet', zei Wiebel. 'Dan zou de brief van Hollewijn wel loeisnel bij Dreutel zijnbezorgd. En daar geloof ik niets van.' Ze had gelijk. 'Een baggermolen?'vroeg de uitstappende chauffeur desgevraagd.'Ha!Nee,ik heb iets veel betersbij me!'

t\r *Ë i :ï ï*Ë v$i í_i u


en de ontwikkelsteun l{ONlN6 HOLLËWÍJN

5120.Eengrotekist werd van de laadbakvan de vrachtauto geladenen de chauffeurbegonhet gevaarteplechtigte ontgrendelen.'Letop!'sprakhij jolig. 'Hieris eenverrassing, met de complimentenvan Koudewater!' Hij liet eenzijwandzakkenen toondeglimlachendde in!' verklaardehij.'Zijn ze niet mooi?Hierin houd.'Koelkasten kunt u uw visvangstdagenlangbewaren,zonderdat u bang hoeftte zijn voorbederf.Enbovendienis er eenrekjevoor eierenen eenschokproellekvrijvakvoor flessen.'

Derestvan zijn woordengingverlorenvoor BarreHaspel, want Wiebeltrok dejongemanweg. 'Kommaarmee', zeize kwaad.'Diedingenzijn al net zo'n onzinniggeschenkalsdie strijkijzers.Met de complimenten bah!' van Koudewater, voorde nieuwegeMaartochwaser wel belangstelling Enkeledorpelingentradenonderzoekend schenkartikelen. naderbij.

s$ 0ti oï vE nvcl Gt]


en de ontwikkelsteun l(0ltlNG l-I0LLEWIJN

duurde 5121.OmdatHollewijnvroegnaarbedwasgegaan, het tot de volgendeochtendvoorWiebelhem op de hoogte kon brengenvan de zendingkoelkasten. zeidie chauffeur!' 'Met de complimentenvan Koudewater, riep het meisjekwaad.'Wat eengemenestreek,er is hier tochgeenstroom! Jij krijgt er maarmoeilijkhedenmee,denken ze daardanniet aan!' 'lk zal maarweereenbrief naar Dreutelschrijven',zei Hollewijnberustend.'Hoewelschrijblijkt te vorm van gedachtenwisseling ven eengebrekkige

zijn.' 'Weddendat hier ongelukkenvan komen?'voorspelde Wiebelsomber.'Alsze die ijskastengaangebruikenzonder dat er stroomis,krijgjede poppenaanhet dansen!' werd noggrotertoenze Hollewijnsbrief Haarongerustheid gingposten. ze eenrijtje witte kasten,die naast Want daarbijpasseerde elkaarin de zon stonden. 'lk hoop maardat ze er nietsin gedaanhebben',mompelde !' dan koelkasten ze.'Het zijn nu meerbroeikasten

tïtli i Í)ï "rË íl vci trD


F{$ilLHWlJl{ en de ontwil<kelsteun l{ffiF{ll'+S

5122.NadatWiebelde briefgeposthad,zagze HarbertHaspel en NolleStegnieuwsgierigde ijskastennaderen. 'Zullenwe eenskijkenhoede vis er bij staat?',steldede eerstevoor. geldkheeft,slaater geenbe'Alsdie meneeruit Koudewater derf in onzemakreel.Endat zoutoch aardigzijn,niet?''Hm" preveldeNolleSteg.'lk hebgeentekenenin die dozengezien,dusde kansbestaatdat er geenkwadigheidin schuilt' Hoewelde bozezichverhultin allerhandevormen,

Harbert.Onthoud dat!'Na die woorden bogende beide heren zich over de koelkastenen openden de deuren. Een onprettige geur sloeg hen tegemoet.De zon had de hele ochtend op de huishoudelijke apparaten geschenenen omdat de motoren niet werkten was de inhoud gaan broeien. 'Net waar ik al bang voor was', mompelde Wiebel, toen ze de vissers in een zichtbare walm achteruit zag deinzen. 'En het ergste is, dat ze die arme Hollewijn de schuld zullen geven van deze nood-geschenken!'

trf*ANl誰 \lf riv$1"{lt)


en de ontwikkelsteun l(CINlNsl-toLLEWIJN

5123.Het valt niet mee om plotseling in een geur van bedorven vis te staan.De beide visserswankelden dan ook met ingehouden adem uit de buurt van de koelkasten.. 'Dat is onze fout niet, hoorl', riep Wiebel bezorgd,terwijl ze naderbij snelde. 'Wij hebben niet gevraagdom die nood-kasten.Iemand heeft een stommiteit begaan!' 'Op tijd begaan?',herhaalde de heer Haspelbeledigd.'Wat een onzin ! Het is een streekvan je pa !'

'Het zijn de vreemdelingen!',beaamdeSteg.'Wantwe hebben niet op de tekenen gelet. En nu worden we getroffen door verval en visrotting. Maar we weten wie de schuldigen zijn! Wee, de snoodaards!' Wiebel haalde de schoudersop en liep boos de dorpsstraat in. Maar daar werd ze staandegehouden door detective Euvel, die plotseling tevoorschijn sprong. 'Zol' , riep de speurder grimmig. 'En nu wil ik weten waar de koning is. Er broeit hier iets,en ik moet hem beschermen!'

lIJ t]i l i l t tfa?* ],* i l


l{G$llNGHStl-EWlJl{en de ontwikkelsteun

5124.Wiebel was blij toen ze Euvelzag. 'Gompie!Benjij hier?'riep ze uit. 'Datis maargoedóok, zijn bezigHollewijnin de narigwant die nood-geschenken heid te brengen.We kunnenbeter niet meer bij de Haspels logeren,denkik.' 'Aha,zit je bij Haspel! ' steldede speurdervast.'Goed,ik kom er aan,zodraik de toestandhebgerapporteerd.' Toenverbleektehij en dook haastigweer weg achterzijn

alsofik er niet ben!'sistehij.'Daaris iemand muurtje.'Doe die ik in de gatenmoethouden!' Wiebelkeekverrastom zichheenen ontdektezodoendeBorik Zapp,die zichnaarde ijskastenbegaf.In het passeren wierphij eenduistereblik onderzijn hoeduit op het meisje, maarWiebelleundeachteloostegende stenenen deedalsof hij haarniet interesseerde.

!1t$tt$ï v Ë* v $L6$


l{Ot{iNË ï-{StLnWl.iNen de ontwikkelsteun

5125.Borik snoofbij de koelkastenmeewarigde geurvan bedorvenvis op.'Devreemdenzijn er op uit uw vangstvan lozewaardete maken!'sprakhij honend.'Zezendenuw om uw nijverwerk te nietigen!' broeikasten ongeErvolgdeeeninstemmendgemompelen Euvel,dook omhoog. muurtje het achter van rust die ene' 'Hoorje dat?!'gromdehij"Dat is eenoproerkraaier,

Ik moethem in de gatenhouden,hij is gevaarlijk!Cavast naarde koning.Ik kom zo meteen!' Hij greepzijn mobilofoonom eenrapportjeaanminister Dieuteldoorte bellen,terwijl WiebelongerustnaarHolleze.'Debroeiis in de vis is narigheid!'riep wijn draafde.'Er geslagen, en nu broeiter van alles.We moetenweg,want ze áenkendatjij voor die koelkastenhebtgezorgd!Hetwordt hier onveiligvoorje.'

1i\t0í?nïVEllv0Lfin


l(ONINGH0LLEWIJNen de ontwil<kelsteun

5126. De stemming bij de koelkastenwerd steedsslechter. 'Het moest niet mogen!'riep Harbert Haspelkwaad.'M'n hele vangst is naar de verpietering! Kunnen ze wel?' 'Het mag ook niet', beaamde Nolle Stegernstig. 'De tekenen wijzen er op dat de boze in onze gelederenschuilt. Hij moet alsdan verjaagd worden. Weg met de vreemden!' Ja, het is héél slecht wat de baardigevreemdeling gedaan heeft gemaakt',voegde Borik Zapp et aan toe. 'Broeikasten die het harde werken van ijverige visserskàpot doen! Bah! Wat slecht!' Toen zweeg hij, want hij kreeg een idee.

'Alsik die kastennu eensgoedwerk zou latenmaken?'opperdehij in zichzelf. zijn.Levede 'Datzal mooiegoedewil voorTszadaged Sprutz!'Hijbleefpeinzendàchter,terwijl Nglleen Harbert Zodoende ontdekenze eennieuwe mokkendopstapten. die overeenmuurtjeklom en ergschichtig vreemdeling, werd toenhij de beideherenontwaarde. HetwasdetectiveEuvel,diejuist zijn rapportjenaarminister Dreutelhaddoorgebelden zichnu onbemerktbij de koningwilde voegen. woR $ï $i l ítv$ts*


!(ONINGHOLLEWlJl,,t en de ontwikkelsteun

5127.Het was erg vervelend voor de speurder dat hij ontdekt was en hij zette het dan ook op een lopen. 'Het was de bedoeling dat ik ongemerkt een oogje in het zeil hield', prevelde hij al dravend.'Maar misschien vergeten ze me wel als ik voldoende afstand houd.' Hij wierp een blik achter zich om te zien of hij gevolgd werd, maar daardoor zag hij de vis niet die op zijn pad lag.

Hij sliptedan ook en storttedreunendter aarde. 'Wee! Wee!' riep NolleSteg,die het ongelukzaggebeuren. 'Detekenenwijzeneenlaaggevallen vreemdelingaan.Maar wie valt zalopstaan,en alsdanzal hij bozekrachtenontketenen.We moetenhemgrijpen!' Zijn geroeptrok enkeledorpelingenaanen er ontstondeen groot rumoer.

\,誰s ini]誰 v gl{\.r*ls l}


l{.ilt{lbiSH*LLËWi",f{en de ontwikkelsteun

í!. ,8á

ËE

o

5128.Euveldraafdeongerusthet tuintje van Haspelshuis binnen. We moeten hij uit.'Gevaar! 'Naarbinnen!Opstand!'riep nemen!' noodmaatregelen Toenzweeghij, want het drongtot hem doordat de omgeving verlatenwas. 'Er is niemand!',mompeldehij ongerust.'Dekoningis verdwenenmet onbekendebestemmingen nu ben ik opnieuw

zijn spoor bijster. En dat terwijl ik hem moet beschermen' Had ik m'n mobilofoon nu maar meegenomen" Borik Zapp had het veel gemakkelijker,want die had zijn radiootje altijd bij zich. Hij keekvan achter het herbergraam naar de voorbijtrekkende boze menigte en sprak vergenoegdin zijn microfoon: 'Het gaat goed. Koudewater is negatief geworden' I(unnen wij plan 34 doen;ja? Levede SPrutz!'

!Y*iïN)ï ïgntíJi"{i*


!{ffif{ I $S ff }-l* l-LfrWi.iírl en d e ontwi kkelsteun

5129;Toen Euvel uit de tuin kwam kregen de inboorlingen hem weer in de gaten. Onder het geroep van'Weg met de vreemdelingen!'begonnen ze hem te achtervolgen,zodat hij moest draven om het vege lijf te redden. 'Wat een toestand',hijgde hij, terwtjl hij een bergpad oprende. 'Hoe kan ik zo de koning beschermen?Ik moet nu mezelf beschermen...'Maargelukkig kwam er nu van onverwachte

zijde hulp opdagen.Achter de bergtoppen vandaan naderde een zoemende helikopter. Bij het zien van dat verschijnsel hield Nolle Steg,die de menigte leidde, de pas in. 'Luistert!',riep hij.'Een vreemd luchttuig! Eenvoorbodevan rampspoed.Terug! Wij moeten hem afweren!' Het groepje Schorsenoordersbleef besluiteloosstaan,maar de politieman klom vertwijfeld verder de berg op.

vf*i l $ï'J [i l ï* l * l ]


en de ontwil<kelsteun l{fiNlN# H*LLHWl.}Ă&#x2C6;{

5130.Euvel had de overvliegendehelikopter ook opgemerkt. Maar omdat hij het te druk had met vluchten, had hij er geen aandacht aan geschonken.Nu viel het hem echter plotseling op dat het getier van de Schorsenoorderswas verstorven,en toen hij een blik achterom wierp, zag hij dat zijn achtervolgers zich terug spoeddennaar hun dorpje. 'Gelukkig',prevelde hij opgelucht.'Ze geven op. Nu kan ik even uitblazen en rustig nadenken.'

Hij kwam echter niet tot de uitvoering van zijn plan, want op dat moment scheurdehet rotsblok los waar hij uitgeput tegen aan leunde. Daardoor verloor hij houvast en evenwicht, en met een akelige kreet stortte hij de helling af, om door het dak van een berghutje uit het gezicht te verdwijnen.

ĂŻ' :' r r nl

Vtl 'i 1." 'r L'


l{0t{ii\x#H0LLHWliNen de ontwil<l<elsteun

5131.De rechercheurhad een lelijke val gemaakt en het duurde dan ook even voor hij weer tot zichzelf kwam. De eerste die hij zag was Wiebel. 'Gompie', zei die bezorgd. 'lk dacht even dat je ons zou verraden.Je kwam hier recht op af en die engerdszaten vlak achter je. Waarom gingen ze ineens weer terug?' 't W-was he-helicopter', prevelde Euvel.'V-vloog over. L-lleidde hun aandacht af.' Die woorden brachten Hollewijn naderbij' 'Een vliegtuig dat misschien nog meer geschenkenvan l(ou-

dewater brengt', sprak hij somber. 'En daarmee nog meer rampspoed.Dat kan niet. Want het is zo gestelddat deze overdaadzeer schaadt.Je kan beter naar Dreutel toe gaan en hem persoonlijk op de hoogte stellen van de problemen hier, Euvel.'

\tl C ,qĂ&#x2C6;ĂŻ',i [* V0i i l ]


en de ontwikkelsteun l{ON INGl-tOLLĂ&#x2039;WIJN

5132.De helicopter die de Schorsenoordersover hadden zien vliegen, voerde een zware kist met zich mee. En nog voordat de dorpelingen op hun schredenterug waren gekeerd,loste het vliegtuig dit voorwerp in de dorpskern en vloog weg. 'Onheil!'riep Nolle Steg,die als een van de eersten naderde. 'Er zijn zeker tekenen die op nieuwe rampspoed wijzen, maar in de haast heb ik ze over het hoofd gezien.' De heer Borik Zapp schuddeechter glimlachend het hoofd. 'O, nee!'zei hij. 'Dit komt niet van Koudewater,maat van Tszadaged.Eenheel ander gebied,waar men het beste voor

harde werkers op het oog heeft. Dit zal de welvaart ver gaan spreiden hier.' Hij opende een zijwand van de kist en toonde vol trots de inhoud. Die bestond uit indrukwekkende machinerie, maar Nolle liet zich daardoor niet opmonteren. 'Zoalsik al vreesde',sprak hij somber. 'lk voorzie kwade stromingen!' 'Stroom,ja', beaamde de heer Zapp. 'Maar niet kwaad. Dit is een generator,waarmee u elektriciteit kunt wekken !'

fJORD ] \J fR VO{.G i J


en de ontwikkelsteun f{ËNÍí\XS È{#LLËWi.,N

woonlijk,in nachtelijkduistergehuld.Tothun verbazingwas 5133.Hollewijngaf eennieuwebrief aanEuvelen bracht er een sterklichtschijnselzichtbaar,dat de betogendefiguur hem naarde deur.'Brengdit schrijvenpersoonlijknaarministerDreutel',verzochthij. 'Enzeghem dat zijn geschenken van BorikZappbescheen. verrastuit. 'En hier weinigvreugdebrengenen veelzorgenbaren.Eenkoel- 'Zehebbenelektriciteit',riep de rechercheur het zoume niet verbazenalsdie vreemdelinguit Tszadaged kastzonderelektriciteitis alseenrivier zonderwater,zeg daarachterzit.' hem dat maar.Het enigewat men hier verlangtis eenbag'Dezeuitvindingkomt uit Tszadaged !', riep de heerZapp. germolen.' visen begonmet Wie- 'Vergeetnooit dat alle licht en hulp voorhardwerkende Despeurderbromdeeenafscheidswoord zagenze al spoedig sersdaarvandaankomt,vrienden!Wegmet de vreemdelinbel de berghellingaf te dalen.Zodoende liggen.Maarhet wasniet,zoalsge- genuit Koudewater!Levede Sprutz!' het dorpjeSchorsenoord wr]Ë 1DU T Ë '{V 0t*$


! l{0t'llNG HOLLEWTJN en de ontwikkelsteun

g6

ËÊ'.= @

5134.Toen Euvel en Wiebel dichter bij Schorsenoordkwamen, konden ze de toespraakvan Borik Zapp goed verstaan en die klonk hun niet prettig in de oren. 'Tszadagedheeft u een elektriciteitsmachinegezonden!' riep Zapp vanaf zijn verhoging. 'Nu kunt u koelkastenen strijkijzers doen werken laten. Nu kunt u lichten laten branden en vissen bij nacht. Levede Sprutz!' De menigte juichte instemmend, maar nu hief de spreker dreigend de vinger. 'Pasechter op', vervolgde hij waarschuwend.'Want vreem-

(

I

den uit l(oudewater willen u kopen met slechte'geschenken. Hun bedoeling is om uw visjesgrondenen uw land af te pakken! Weg met de vreemden!' Op dat moment vloog een vlindertje langs hem heen, en Nolle Steggeraakte in grote opwinding. 'Zie, ziel' riep hij uit. 'Goedetekenen! Een mot in de avondstond, geeft gouden woorden in de mond !'

trï*tSï

\J*'tï01í;!]


I{0illlNGl-iOLtEWIJN en de ontwikkelsteun

5135.Wiebel en Euvel hadden zich achter een muurtje verscholen om niet te worden opgemerkt. Vanuit die schuilplaats konden ze de toespraakvan Borik goed volgen, en ze begrepen al gauw waar die op uit was. 'Die man is een gevaarlijke volksmennerl' fl uisterde de speurder.'Hij staat de bevolking tegen ons op te hitsen. Dit kon wel eens nog grotere narigheid geven dan we al hebben gehad!' In zijn opwinding verloor hij de voorzichtigheid uit het oog, zodat zljn bezorgdegelaat boven het muurtje zichtbaar

werd. Dat zag Iegel Maetkens,en die hield zijn ontdekking niet voor zich. 'Daar zijn ze !' riep hij opgewonden.'Pak ze !' Wiebel en Euvel wachtten niet langer.Terwijl het meisje wegdraafde,sprong de detective op zijn scooterom zo snel mogelijk aan de dreigendevolksmenigte te ontkomen.

w*ïtsï !rÈ Ë ïíj i í;*


en de ontwikkelsteun l(ONINGHOLLEWIJit|

5136.GelukkigstartteEuvelsscootermeteen,zodat hij weg hem te pakkenkrekon rijdenvoor de bozeSchorsenoorders gen. 'Datwasop het nippertje',preveldehij, wegschietend''Die visserszijn zo opgehitstdoorZapp,dat zetot allerleirelletjes in staatzijn.Het is maarte hopendat ze de koningniet vin- ' den.Ik ga naarKoudewaterom versterkingte halen! ' Hij gaf wat meergasen daardoorwekte het overspannende knallendevoertuigjeeentroepkraaien,zodatde speurder gevogelte. door krassend omringdraatrite

'Duidelijketekenen!'riepNolleSteg,die naastde heerZapp op het kistjeklom om beterte kunnenzien. 'Kraaienvergezellende bozeop zdn tocht; zewiizen het ongelukaan!' BorikZappknikteinstemmend' vreemde'Zois het!'riep hij uit.'Wegmet de Koudewaterse lingen!Levede SPfutz!'

WO Í?D ï VËR VSI.GI]


K#$.**ffiË F-Ê*&-LËWfsFÉ en de ontwikkelsteun

5137.Terwijl detectiveEuvelhaastignaarKoudewaterscooterde,hadWiebeleengoedheenkomengezochtin de struiken.Gelukkigkondende opgewonden vissershaardaarniet vinden,en eeneindjeverderhieldenze hijgendhun pasin. 'Ze zijn natuurlijk de bergenin', hoordeze eenvan de mannen zeggen.'Maar morgenzullenwe ze wel vinden.Endan: weg met ze!''Morgenzullenwe de boelomsingelen', beaamdede ander.'Hetis nu tochte donker.Latenwe teruggaannaardie meneerZapp.Misschienkrijgenwe wel een elektrischelampvan hem.'

Dedorpelingenverdwenen, zodatWiebeluit haarschuilplaatsdurfdekomen.Ze begonde bergte beklimmen,doch toendooker uit het donkerplotselingeenkraaiop,die haar krassenden fladderendbegonte volgen. 'Weerzo'nnooil-beest!'mompeldeze huiverend.'Zou die Nollemet z'n engerijmpjestochgelijkhebben?Misschien voorspelteenkraaièchtnarigheid... Gompie,ik wou dat we thuiswaren!'

\,ïcË $'vi fi vstfi *


K*t{rNs }lfiLLf;wljfd en de ontwikkelsteun

5138.Wiebel Wip probeerdevergeefsde kraaiweg 1ejagen' Het beestliet zich niet afschrikken,maarvolgdehaarfladderend,terwiil zijn krassendestemhol tegenhet gebergte weerkaatste. 'G-gatoch weg,griezel!'riep het meisje,angstigomkijkend' Daardoorzagzede steenvoor haarvoetenniet, zodatze

struikeldeen languit op de grond terechtkwam. riep zekwaad.Je brengtwèrkelijkongeluk!' 'Nood-beest!' Toenmerkte ze dat het beestniet langerom haar heenvloog en ze richtte zich op om te kijken waar het geblevenwas' Tot haar groteschrik merkte ze dat de vogelwas neergÊstreken op delchouder van eendonkerefiguur die voor haar stond"'

VEftVOtCt} WORB:T


KS?{lrufi*,El-l-ÊWljff en de ontwikkelsteun

5139.De donkeregedaanteboogzich over haarheen,en toenpaszagWiebeldat het BarreHaspelwas. 'Gompie,benjij het!', riep ze boos.'lk schrokme eenaap!En vanjou? Het heeftme de griezelsgegeis dat nood-beest ven!' 'lk 'Gerritis geennood-beest', zei Baireverontschuldigend. wasjuist naarje aan het zoeken,want dat lawaaiin het dorp bevielme niet.Ik wasbangdat...'

'B-bang?', herhaaldeWiebelmet bibberendestem. 'Nou,ik ook hoor! Het zijn engerds, en morgengaanze ons weglagen.Nolle heeft aande kraaiengeziendat wij ongeluk brengen.Maardie vogelsbrengenzèlf ongeluk!Ik háátze!' Met dezewoordenbarstteze in huilenuit en Barrekeekverbijsterdnaarhaar kruin. 'Ongeluk?', mompeldehij ontdaan.'MijngoeieGerritniet, hoor.Daaris hij veel te aardigvoor.'

ïrï$ft{]ï v';RVot-GD


l{ONlNfi *.l0ttËWUNen de ontwikkelsteun

5140.Barreswoordenkalmeerden Wiebel,en ze kreegeen idee. 'DieGerritvanjou is duseentammekraai,hè?'riep ze uit. 'MaarNolledenktdat al die vogelsongelukvoorspellen. DoetjouwGerritalleswatje hem vertelt?Ja?Nou,dankunnenwe Nollewat van zijn eigenvoortekenen geven!' VoordatBarrehaarbedoelinghelemaalbegrepenhad,werd hij al bij zijn mouw gegrepenen meegevoerd, de bergaf.Benedenhen lagSchorsenoord in dieperust gehuld.De inwonerswarenvermoeidvan het betogentegenvreemdelingen

naar bed gegaan,en slechts in een van de huisjes was nog licht zichtbaar.Dat werd veroorzaakt door Nolle Steg,die een elektrische lamp van de heer Zapp ten geschenkehad gekregen.

tlc*tïitï tJiltvtrt_*$


en de ontwikkelsteun l(ONlNfr f'IOLLËWlJt'l

K^'Y(,--1

5141.'Dit is eenmooieuitgave',mompeldede grijsaard. 'Prachtighelderlicht.Maarmogenwij de zon nabootsen? Dat is eenmoeilijkevraag...Hoezijn de tekenen?' Op dat moment werd hij gestoorddoor getik tegenzijn raam,en toenhij schrikkendnaarbuitenblikte zaghij daar eenkraaizittendie hem zwarten somberaankeek. kraai! Dit soortlicht brengt 'Wee!'riephij verblekend.'Een

onheil, want de tekenen liegen niet. Uit, uit! Opdat de de schaduwenvan de nacht weer hun plaats krijgen !' Hij klom haastig op zijn stoel en reikte naar de lamp om die los te trekken. Maar natuurlijk was het peertje gloeiend heet' zodat hij zijn vingers lelijk brandde. 'Oeau! Het onheil slaat al toe!'riep hij, en stortte ontsteld van zijn stoel.

lrd*R $ï vË l {v$tGl l


K#&lfSfi l"i**-tfWl.lt{en de ontwikkelsteun

5142.Nolle Stegwas er nu zeker van dat de elektrische lamp in zijn huisje op kwadigheid duidde. Hij krabbelde dan ook haastig op van de vloer en draafde met verschroeidevingers naar buiten. 'Uit, dat licht!'riep hij met galmendestem.'Dooftde elektriciteit! Het is allemaalhoogmoed!' Op dat moment werd hij de kraai Gerrit gewaar,die door Barre op hem afwas gestuurd, en wanhoop beving hem. 'Bozetekens!' klaagde hij. 'Het onheil volgt mij. Ik zelf breng

Wee zijn fout geweest. ongeluk.Ach! Mijn voorzeggingen mrj !' In zijn verwarringstruikeldehij overde elektrischeleiding die van de generatornaarzijn huisjeliep en viel dreunend ter aarde.

YiJ()fltĂŻ \JĂ&#x2039;llv$LCn


l(ONtNGHOttEWIJNen de ontwikkelsteun

5143.Nolle Stegzat duizeligop de grond en staardemet uitpuilendeogennaar de tamme kraai die om hem heenfladderde. 'Bozetekenen!'fluisterdehij.'Weemij!' 'Misschienis het niet voorjou bedoeld',zeiWiebel,die hem samenmet Barreovereindhielp. Maar de grijsaardliet zich l' riep hij.'De tekenenz[in overduideniet troosten.'Onheil lijk! We levenin bozet[iden,en het licht deugtniet!'

Zijn misbaarklonk galmenddoorhet slapendedorpjeen trok de aandachtvan BorikZaPP. hij, naderbijsnellend. 'Wat is hier gebeurdgeworden?'yroeg 'Isje lampje uitgegaan,vriend Steg?We zullen die zegen vlug herstellen,hoor!' 'Pakhem!' sisteBarreHaspel,en de kraaifladderdegehoorrichting. zaamin de aangewezen

W O& B TV E IIV S I.GD


e n de ontwikkelsteun I{ONINSHOLLHWIJN

5144.Gerrit fladderdenaarBorik en begoncirkelsbovenzijn Dat ontgingNollenatuurlijkniet. hoofdte beschrijven. 'Ah!'riep hij.'Detekenenzijn duidelijk!Dekraaigaat,waar het onheilstaat!Eerstwerd ik bezocht,omdatik mij in je kunstzonbaadde,en nujij! Het zijn niet de vreemdenuit die niet deugen,maarjij metje licht enje Koudewater spruts!' 'M-maarvriendStegnu tochr,sprakBorikbezwerend.'Hoe kanje dat nu zeg...' Verderkwam',hijniet. Zijn voet kwam terechtop de gebro-

zodathij eenlelijkeschok ken leidingvan de generator, kreeg. 'Detekenenflitseneènklaretaal',preveldeNolle'terwijl hij zich tevredenin zijn huisjeterugtrok. 'Evenwasik verblinddoórde sprutsegaven,maarnu zieik het warelicht.' Hetwasduidelijkdat zijn meningergveranderdwas,en teWiebelen Barreliependanook eenbeetjegerustgesteld rug naarde bergen.

!v0ËsT vfiftvsi-síl


en de ontwikkelsteun I(ONINGHOLLËWIJN

5145:Borik Zappgingovereindzitten en keekWiebel en Barreverslagenna. 'Dezaakis verloren',preveldehij, terwijl hij zijn microfoonmoetengaanbetje tevoorschijnhaalde.'lk zal Tszadaged nieuws.' richten van dit neerslachtige Hij voegdede daadbij het woord, maar het werd hem al spoedigduidelijk dat zijn werkgeversniet tevredenwaren met dat bericht.J-ja, ik zie',sprakhij met bevendestem, toen de woerdenvloedin zijn luidsprekertjeevenverstomde' W-wachteven!Eênkans naarS-s-splatje... 'Overplaatsin!

nog,ik...eh...ik bedenkjuist eenplan'..Ja! Dank'L-levede Sprutz!' Hlijborgzijn zendertjeweer op en wiste zich het voorhoofd hij vol afgrijzen.'Datmoetik voorkoaf. 'Sptàtie...'trerhaalde men...Allesis beterdandat...' Doorwanhoopgedrevenbegonhij haastigde kabelvande generatoruit te rollen naarhet haventje'

W I}R D ï VE* VO IS B


Í{Si{1rufiHffi!"1-f;V\jli$,{ en de ontwikkelsteun

5146.Toen Wiebel de volgende morgen vertelde dat de stemming van de Schorsenoorderswas omgeslagen,besloot Hollewdn een wandelingetje naar het dorp te maken. 'Het doet me genoegendat ik me weer vrij kan bewegen, kindlief, sprak hij dankbaar.'Als Dreutel nu de baggermolen stuurt, kan het nog een prettige vakantie worden. Alleen hoop ik dat de heer Zapp niet het slachtoffervan de hier hangendeonlustgevoelenswordt!' 'Poeh!' riep het meisje uit. 'Die Zapp is een schurk! Hij zat iedereen tegenje op te stoken,want hij had iets tegen ons.

Waarom weet ik niet, maar het is net goed dat hij nu eens een lesje krijgtl' De heer Zapp had zich echter al lang hersteld van zijn onprettige nachtelijke ervaringen. 'Ah!'prevelde hij, toen hij Hollewijn en Wiebel zag naderen. 'Daar zijn ze! Nu is mijn tijd gekomen om de bevolking op de zegeningvan de Sprutze gaven te wijzen. Als ze hier komen, zal de stemming tegen hen weer zijn omgeslagen.'

tjt{rRsï \rË,tv$t*il


KGNlfdGFlfittEWlJI'len de ontwikkelsteun

5147.Hijspoeddezichmet eenonprettigglimlachjenaarhet haventjevan Schorsenoord. uitbuitersnet 'Alsik dit goedspeel,komende Koudewaterse te worden',preveldehij. 'Hetis voorop tijd om uitgebahnen al Stegdie ik op mijn hand moet krijgen.En zo te zien,zijn we al half geslaagd.' InderdaadwasNolleergonderde indrukvan de ontelbare van het waterdreven. vissendie er op het oppervlakte tEenheleschool!'mompelde en de grijsaard.'Onverkleurd

Daardrijft eenvangstvanweken,Harbertllk onbeschadigd. vraagmij af welkedoeningdit is...' 'Dit heeftde Sprutzvoor u gedaan!' verklaardeBorik,zichbij generator, die het de vissersvoegend.'Met de fantastische wateronderstroomzet.Nooitmeerhoeftu tobbente doen haen nettenwerkin de dichtslijkende met visserijbootjes vreemdenzullenu niet langerbedotven.DeKoudewaterse ten! Wie wilt u nu, dat er verdwdnt,zij of ik?'

$rr*R!t誰 vFilvsl-s$


en de ontwikkelsteun t{$NlhiGl"{*!"LnWiiF{

5148. Er kwam een einde aan de onbezorgdestemming van Hollewijn en Wiebel toen ze de toespraakvan Borik Zapp hoorden. 'Hij is weer bezig', zei het meisje bezorgd.'Gompie, wat noderig. En ik dacht nog wel dat het uit was met zijn gestook!' Het tegendeelwas waar. Dit was de laatste kans die Borik had om invloed te krijgen, en hij gebruikte die zo goed mogelijk. 'De Sprutz is begaanmet uw lot!', riep hU.'WU willen u helpen in de strijd om het harde bestaan! Vis voor het opscheppen! En dit is nog maar het begin. Als wij eenmaal een ver-

drag geslotengedaanhebben, komt er meer!'Toen wendde hij zich om en wees met trillende vinger op Hollewijn en Wiebel.'Maarzij daar haddenandereplannen!',vervolgde hij.'Zij wilden u uit gaanbuiten.Weg met hen!' Maar Nolle Stegwas niet zo makkelijk meer te overtuigen. Hij wilde eerst wel eens onderzoekenwat er met de vis in de haven was gebeurd. 'Niet doen !' riep Borik, toen de oude zijn hand uitstak naar het water.'De stroom is gevaarlijk!' 'Onzin',,sprakNolle. 'lk zal de stromingen en getijden hier niet kennen !' En hij greep de vis... i$*ft*ï

vËtï1.fgtG$


en de Óntwikkelsteun l(0NlNG HOLLEWIJN

aardigwas.Hij begonhem nu krassenden fladderendte hin5149.HUgreepeenvis uit het havenwater,om die aaneen deren.Gelukkigkreegde getroffenNolleechterhulp van naderonderzoekte onderwerpen.Maar zo ver kwam hij niet.Wateris nu eenmaaleengoedegeleider,zodatde grijs- Wiebel.Hetmeisjesprongop de generatoraf en greepde enigehandeldie het apparaattelde. 'Vreselijk!'prevelde 'aardde vonkenuit de baardsloegen. wordt',mompelde Borik,naarzijn generatordravend.'Numaakthet geschenk 'Alsdit engeding ermaar doorstopgezet overte trekken.'Anders begon alle macht ze uit ze, terwijl in Tewerkstelling van de Sprutzalwééreen slechteindruk. Splatjedreigtvoor mij ! lk moetde elektriciteituitschakelen.' komt Nollehetzelfdealswat er met die vissenis gebeurd...' Maarhet zat hem niet mee.Gerrithad geleerddat Borikniet

ïry$qnï \íFRvÊN"GÊ


en de ontwikkelsteun i{#ru1í,JS l"{*l"f"HltrlJF}

5150.Wiebel slaagdeer in om de generator af te zetten voordat het zover met de oude visser kwam. 'W-wee mij!', prevelde deze.'lk z-z-zagvele lichten die mij voor de ogen schicht-t-t-ten !' 'Een klein ongelukje',verklaarde Borik Zapp, die de kraai had weten te verjagen en wat onzeker op de getroffene toetrad. 'U wist nog niet helemaal hoe het zegenbrengendeapparaat van de Sprutz werkte. U moet daar vooral geen boze tekenen achter zoeken,vriend Nolle. Laten we toch een gedachtemaken aan de ove.rvloedigevisvangst!'

Maar de aangesprokeneschudde koppig het hoofd. 'lk zag flitsen en een kraai', sprak hij. 'En met de vis is het helemaal afgelopen!' 'Maar Nolle toch !', riep Iegel Maetkens uit. 'Het is toch fijn, al die vis? Voor het opscheppen! Eventjeshard werken, en dan verder vrije tijd! Zeker twee'weken lang lekker uitrusten in de taveerne!' 'Bah!', sprak de oude smalend.'ln deze haven zal in geen tijden meer vis gevangenworden! Onze visgrond is uitgeroeid! Zie je dat dan niet? Barre tijden wachten!' irJ* +itr_lï\í !: t:lvíJ t ai tj


en de ontwil<kelsteun t"f*L{-ilW{,}f'i ĂŞ{#{Uifdfi

5151.Borik Zapp begreepdat hij noodmaatregelenmoest nemen om in deze vissersplaatsnog een kans te maken' 'Daar staat een Koudewaterse!',riep hij, beschuldigendmet zijn vinger naar Wiebel priemend. 'Wat heeft zij u gegeven,vrienden? Hebben de geschenken uit haar land u zegen gebracht?Hebben ze u geluk gemaakt? Nee! En nu staat ze klaar om u uit te buiten in uw dichtgeslibde haven! Verstoot de hand toch niet die de Sprutz u reikt ! '

Hij zweeg om zijn woorden even te laten bezinken en nu werd er een getuf hoorbaar,dat vanuit zee kwam. Het werd veroorzaakt door een buitenboordmotortje dat detective Euvel persoonlijk aan de baggermolenvan het kroondomein had bevestigd. 'Maar goed dat ik de nacht ben doorgevaren',prevelde de speurder.'Zotezien staat daar een opstootje op ontploffen. Alleen hoop ik dat de koning wist wat hij wilde, toen hij me vroeg om deze roestklomp hierheen te laten komen"

tt * tl.1ĂŻ'! i !:!i i.]La $


en de ontwikkelsteun l{frzuíhlffi HAt["HV1ílJítl

groteopverooizaakte 5152.Dekomstvan de baggermolen kust. aande Schorsenoordse windingbij de toeschouwers Wiebelslaakteeenzuchtvanopluchting,de dorpelingenbegonnenonderlingdruk te mompelenen BorikZappvoorvoeldeernstigemoeilijkhedenvoorzichzelfen zijn Sprutze gaven.Hij kreeggelijk. is de redderuit de 'Enzie!'riepNolleStegjuichend.'Aldaar nood! onzevisgrondenzijn verstorvendoorde elektriciteit Maardra zalslijk en baggeruit onze van eenvreemdeling.

haven verdwijnen, opdat wij in onze vaartuigen de zee op kunnen voor onze vangstl' Daaropwendde hd zich tot Borik en zijn ogen vulden zich met toorn. 'De tekenen hebben niet bedrogen!' vervolgde hij. 'Daar staat de boze die wij aan onze boezem hebben gedrukt. Al te lang! Wij moeten hem nu waarlijk uitbannen!'

lvtllïËï ilË*v0i.s n


[{SNlÍ{G HOtLEWIJNen de ontwikkelsteun

5153.Door zijn grote ervaring als agent van de Sprutz wist Borik Zapp wanneer het tijd was om zich terug te trekken. Dat deed hij nu dan ook met grote spoed,en terwijl hij enkele nageworpen stenen ontdook, zocht hij op zijn radiootje verbinding met zijn vaderland. 'Het gaat slechr!'riep hijin het toestelletje.'lk heb geflaterd. Missie is negatief geworden! Haal mij op in haast! L-leve de Sprutz!' Tot zijn opluchting werd vrijwel meteen na zijn oproep een automobiel zichtbaar.In zijn overspanningmeende hij dat

dit voertuig uit Tszadagedkwam. Maar dat was niet waar. Integendeel,het vervoerde Magnus D. Daalder,die eens een kijkje kwam nemen in het nieirwe afzetgebiedvoor zijn huishoudelijke apparaten.

ird**sï ?*$tví)t*t:


l{ONi}'lGFIOLLĂ&#x2039;WlJfS en de ontwikkelsteun

5154.Toen Daalder de vluchteling gewaar werd, stopte hij zijn voertuig en opende een raampje. 'Wat is er aan de hand?'vroeghij minzaam. 'Het is mis gelopen!' hijgde Borik, die dacht dat hij met iemand uit Tszadagedte doen had. 'Onze gaven zijn slecht ter aarde gevallen.Het Schorsenoordsegebied is voor ons verloren. Breng mij maar naar Splatje! Mijn loopbaan is gedaan.' Met die woorden dook hij in de auto, maar tot zijn ontzetting vervolgde Daalder zijn rit naar het dorpje, terwijl hij zei:

'Splatje?Onzin ! Dit is een goed afzetgebied.Ik schrijf het niet zomaar af. We kunnen hier vast wel wat kwijt.' Toen kreeg hij uitzicht op het haventje en hij remde verbijsterd. De inwoners van Schorsenoordwaren druk bezig zijn kostbare geschenkartikelenin zee te gooien.

'.r"iilf

r i:Flr

i,i:


l{SNING HOLtËWIJNen de ontwikkelsteun

5155.De heer Daalder steeguit zUn auto en wendde zich met grote verontvvaardigingtot de dichtstbijzijnde visser. 'Wat heeft dat te betekenen?'vroeg hij, terwÍl hij op de dorpelingen wees die zijn koelkastenen strijkijzers in zee wierpen. 'Waarom dumpen jullie die prachtige artikelen? Dit is geen basisvoor een handelsovereenkomst!' 'Nogal wiedes', antwoordde Barre Haspel.'We breiden de pier uit. Dat houdt de aanslibbing tegen;weet je wel? Die boel is er prima voor geschikt,hoor. Alleen roest het mis-

schienwat vlug door.Maar tegendie tijd gevenwe wel weer eenseintje.' Toenklom hlj Eenogenblikstondde ondernemersprakeloos. in zijn voertuigen gafgas. 'Aanslibbing... r-roesten...'herhaaldehij roodaanlopend. 'Grrrmpf.Wat is dat hier voor eenbende?Enwie benjij eigenlijk?' ongerust.'lk b-benvan 'lk ben BorikZapp',zeide passagier Ik h-hebdie generatorhierheenlatenkomen. Tszadaged. bent,heus!' M-maarik zie nu pasdat u van Koudewater L V O*nTV rítvsi t*t


!{Ol{lNfi HOLtĂ&#x2039;WIJNen de ontwikkelsteun

5156.'Zo...', mompeldede heerDaalderpeinzend.'Dusjij Enje hebt eengeneratornaar bentvan de concurrentie. gebracht.Eenprima ideetje! Daarhadik eerSchorsenoord der aanmoetendenken.Vandaardat we geenpootaande grondhebbengekregen... Wat zouje er van denkenom bij mij in de zaakte komen?Lui vanjouw kaliberkunnenwe gebruiken!' BorikZappaarzelde. vroeghij zich 'Hoemoetdat dan met m'n Sprutzeidealen?', zorgelijkaf. Maartoenviel zijn oogop de helicopteruit

Tsadaged,die de generator had opgehaalden nu haastig wegvloog. 'Mijn ideetje heeft helemaal niet gewerkt', vervolgde hij zijn gedachtengang. 'Maar dat hoeft meneer hier niet te weten. En de Sprutz stuurt me naar Splatje.Nee,ik kan beter overlopen.' 'Dat is dat', zei Wiebel opgelucht, toen ze de auto in de verte zag verdwijnen. 'Opgeruimd staat netjes. Nu kunnen we verder een prettige vakantie hebben, zonder noderigheid met ijskasten.'


l{ONINGl-lOLtEWlJl{en de ontwil<l<elsteun

5157.Hollewijn en Wiebel wilden juist gaan genieten van de rust die in Schorsenoordwas teruggekeerd,toen ze door kreten werden opgeschrikt.Achter hen draafde Nolle Steg,die wanhopig tegen een boven zijn hoofd fladderende krà ai schreeuwde. 'Voort! Voort!', riep hij. 'Brengervan ongunstige tijdingen! Ga weg van mij !' 'Zou een kraai ongunstige tijdingen brengen?',vroeg Hollewijn aarzelend.'Het lijkt me eigenlijk zo gesteld dat iedereen zijn eigen voortèkens maakt.'

De grijsaard wierp hem een duistere blik toe en hief een waarschuwende vinger. 'O, neen!',sprak hij.'Er zijn kraqhtenbuiten ons om. En de ware ziener herkent de tekenen. Waar zwarte voog'len gaari, het ongeluk zal slaan,zo zegt het spreekwoord!' Op dat moment streek de kraai op zijn schouder neer. 'Nolle!', kraste de vogel vriendelijk, en de grijsaard bleef verbijsterd staan. 'l(ijk eens aan', zei Hollewijn.'Misschien zit er toch meer achter zo'n vogel dan ik dacht.'


KSNIF{fif-*Sti-Ă&#x2039;Wl.ifi} en de ontwikkelsteun o#fJiI*-*Ă&#x2039;1

5158. 'Brengt zo'n kraai nu geluk of ongeluk?' vroeg Hollewijn aarzelend.'Het komt me voor dat hij vriendelijke bedoelingen heeft, anders zou hij u niet bij de voornaam noemen.' 'lk weet het niet', mompelde Nolle Stegonzeker.'Een kraai die mijn naam zegt brengt geluk, zou ik zeggen.lk moet mijn onheilstekenenherzien, geloof ik...' Hij bleef twijfelend achter met de 'Nolle'-krassendekraai en Hollewijn vervolgde zijn weg. 'Het is vreemd gesteld met voortekenen',sprak hij. 'Wat

gunstigis voor de een,is ongunstigvoor de ander.Maardat waarinmengelooft,komt altUduit.' 'Poeh',riep Wiebel.'Hetis allemaalonzin,hoor.Diekraaiis gewoonmaartam.Barreheeft'm lerenpraten,dusje hoeft er nietsachterte zoeken.En nu ga ik Barrehelpenom de haven uit te baggeren. En daarnaga ik zonnebaden. Totvanavond!'

Profile for Koning Hollewijn

Hv071  

Hv071  

Profile for hollewijn
Advertisement