Page 1

l{0f"ilf$fiFlCIi-$-fvvl.il{ en het Warrewoud

2509. Zoals men weet - of althans behoort te weten - was I(orstheuvelvroeger een bloeiend gebiedsdeel.Op uitgestrelce plantageswerd daar de priknoot verbouwd, een belangrijk onderdeel voor de bereiding van de beroemde priklimonade, waarmee DaaldersHandel Mij de wereld veroverde. Helaasveranderde dit alles,toen de bewoners zichzelf wilden besturen en hun primitief wanbeheer verkozen boven de zegeningenvan de beschaving.De fraaie priknootplantages verdwenen, want de inboorlingen hadden geen gevoel

voor Daaldersbelangen.En in plaats daarvan pootten zU aardappelen,met het simpele doel, die op te eten. Geenwonder dan ook, dat I(orstheuveleen achtergebleven gebied rn4erd, zonder verkeer,industrieën of andere zaken die vermeldenswaardzijn. Er zou dan ook over dat gebied niets te vertellen zijn geweestals de kwestie over het Warrewoud zich niet had voorgedaan.Voor koning Hollewijn begon deze geschiedenis,toen hij op een morgen in de paleistuin een verwilderde grijsaard aantrof, die met smaak de tulpen nuttigde, welke in de perkjes groeiden. rrJil*i]ï !Ëftv$t"fi$


HSí,1ËWl.,lN en het Warrewoud '{*f{ltlG

Vtt4=-.

m)

nffi/ 2510.'Kijk eensaan',zei Hollewijnverrast,'daarzit iemand, die van bloemenhoudt,dat is duidelijk.Maaroverigens...' 'lk zal hem er wel eenseventjesuit gooien',zei Euvel,terwijl hij grimmignaarvoÍentrad en de grijsaardin zijn dierenhuid vatte.Maardezehad blijkbaargeenzin zijn maaltijdte onderbreken. ' 'Guk',sprakhij, terwijl hij de speurdermet eeneenvoudige, dochdoeltreffende bewegingvan zichaf wierp. Met eenpaarsgelaatverhiefEuvelzichuit eenbed primu-

la's.Hetwashem aante zien,dat hij nu heelkrachtigemaatregelenoverwoog.Maarvóór hij hiertoekon overgaan, klonk plotseendringendestem:'Blijf tochkalm! Envooralbeleefd blijven!' Dit verzoekhad niet de gewensteuitwerkingop de politieman.Met eenonbeheerste bewegingkeerdehij zichnaarde spreker,dochde bitterewoordenblevenin zijn keelsteken toenhij zag,dathet niemandminderwasdan de ministerpresident,die ten tonelewasverschenen.

vtrt)&$Tvf;lïv*t*fr


*N# }"}*1"í-*:WiJf'} *{*$,f en het Warrewoud

2511.Deêersteministerhief eenvingerop.'Vooralbeleefd blijventegendezeheer!'zeihij dringend.'Het is eenafgezantvan het Warrewoud.''Eenafgezant?'herhaalde Hollewijn. Hij keekonthutstnaarde grijsaard,die zijn tulpenmaal beslootmet eentoetjevan enkelecrocusjes en hernam:'Dan moet hij ontzienworden,ook al eethij mijn tulpenop.Overigensis het zo gesteld,dat menaltijd beleefdmoetblijven, ook tegenlieden,die geenafgezantzijn.' 'Dit is de heer Juist,ja', zei de ministerwat ongeduldig. Warl,majesteit.Hij is hierheengekomenom in uw tegenwoordigheideenverklaringte ondertekenen. Debewoners

van het Warfewoud wensen onder staatsbosbeheerte blijven. En dat willen ze zwaft op wit vastleggen.' 'l(ijk eens aan', zei de koning prijzend, 'dat is een mooi blijk van vertrouwen in het staatsbosbeheer.Maar daar valt het Warrewoud toch al onder?' 'Helaasis dat niet voor iedereen vanzelfsprekend',antwoordde de staatsman.'Vandaardeze verklaring.' Hij gaf de grijsaard een vulpen en wees hem de plek, waar hij een kruisje moest 2etten. Maar vóór de plechtige ondertekening kon plaats vinden, klonk plots een opgewonden stem: 'Halt! Dit is in strijd met de overeenkomst!' Het was ex-minister Dreutel, die roepend kwam aansnellen. ïï*#il1 ïí;ftlratliilu


}'{ en het Warrewoud l{ONlNG F{SLl-ËWlJ

Dreuteldrongzichtussende mi'nisteren 2512.Doctorandus de heerWarl,terwijl hij met eenpapierzwaaide. 'Depraktijkleert',zo riep hij bewogen,'datmen niet magtepad.Wegmet die misrugkerenop eeneenmaalingeslagen leidendeverklaring!Tekenlieverdeze!' Met die woordendruktehij de heerWarl eenvulpenin de handen weeshem,waarhij eenkruisjemoestzetten.Maar ging niet door,want nu kwam miook dezeondertekening 'lk ken de rampzalige nisterde Vriendheftigtussenbeide. weg ideeënvan uw groep!' riep hij uit. 'Dedooru ingeslagen leidt naarde afgrond!Mijn verklaringmoetwordenonder-

zeide heerWarl,op de tekend- en geenandere!''Guk', hem verstrektevulpennenkluivend.'Heren',zei Hollewijn onstochbeleefdblijven!Weesduszo vriendesussend,'laat lijk mij uit te leggen,wat hier aande handis.Want daarik niet weetwaarhet om gaatis dit getwistin mijn tuin onhofer eennieuwebezoeker felijk.'Opdat momentverscheen ten tonele.Hetwasde bekendezakenmanDaalder,die zich met eengrotestemmeestermaaktevan het gesprek. 'StopI' riep hij uit. 'Alser ietsgetekendmoetworden,is het Met al dat geharrewarkrijg ik eenhandelsovereenkomst! geenpriklimonade!' iÁrt)Ëpï ?f tïvfit*!]


l{ONIN{:l"lilLtËWlJf{en het Warrewoud

geseld,maarhet Warrewoudis nog doorStaatsbosbeheer 2513.DeheerDaaldertrad doortastendop de afgezantvan Daalder. bulderde zakenleven!', het verknollen red.' hij waar pen hem, gaf en wees hem een Jullie het Warrewoudtoe, daarnazienwe wel verder!' eenkruisjemoestzetten.DeheerWarl verdeeldede andere 'Eersteenhandelsverdrag, gesprek de afgezantvan het Warrewoud was dit Tijdens de onderook Doch vulpennenen namgretigde derdeaan. en nu zettehij onderhet argwanendoogvan weggeslenterd tekeningvan dit derdedocumentstuitteop weerstand. 'Grofwinstbejag!',riep de eersteminister.'Ongrondwettig!', Euvelkruisjesop de ramenvan het paleis.Hij deeddit met maartochhad Euvelweinigwaardering grotevaardigheid, klaagdeDreutel.'Kijkeensaan',zei Hollewijn''Magik nu zijn bezigheid. voor eindelijkeensweten,waarhet om gaat?' ja 'Hetgaatom het Warrewoud,majesteit',antwoorddeDreu- 'Beleefdblijven',bromdehij. Ja, ! Moetik daarommaar hier eensmeerboel z'n inktvingers hij met dat en dus...''Bij Korstheuvel', toelaten, tel.'Hetwoud ligt in Korstheuvel maakt?' verkwanis weerlegdede anderestaatsman.'l(orstheuvel yr*$íiï vrRv{J!^f!l


l(SNiNfi H0LLËWÍJNen het Warrewoud

2514.Hollewijnluisterdeoplettendnaarde tegenstrijdige verklaringenoverhet Warrewoud.Maarna enigetijd maakgroepjelosen ging heen. te hij zichuit het opgewonden 'Het is zo gesteld,dat eenkoningzichniet in eendebatmag latenbetrekken',zo sprakhij tot zichzelf.'Hij magslechts vande uitkomstkennisnemen* en daaromlijkt het me beter,wanneerik me eenweinigterugtreknaareenrustiger oord.'Maatook in het paleisbleekhet niet bepaaldrustigte zijn.Want daartrof hij de afgezantWarl aan,gezetenop de bediendePlichtpleger, wiensgelaathij ijverigvan kruisjes

vooÍzag. 'Kijk eens aan', zei de koning onthutst. 'Het komt me voor, dat de geachteafgevaardigdezijn handtekening nu toch wel op de verkeerde plaats zet.' 'Dat lijkt me ook', zei Euvel,die broedend stond toe te kijken. 'Maar de minster wilde dat ik beleefd tegen hem blijf, zelfs toen hij me in de heupzwaai nam. Ik kan hier dus moeilijk wat van zeggen; De geplaagdebediende maakte zich met grote krachtsinspanningVrij van de bezoekeren richtte zich op.'lk ben héél benieuwd wat de Vakbond van Huispersoneel hiervan zal zeggen', sprak hij met overslaande stem.


N{*F*'}dG Í-{*LtËWlJf-,* en het Warrewoud

2515.DeheerWarl ginggeheelop in zijn werk en bedekte met kruisjes. het strakkegelaatvan de bediendePlichtpleger 'Neemtu lievereenbladpapier',steldeHollewijnvoor,'dat is geduldiger.' Maarde afgezantvan het Warrewoudhadgeenaandacht voor het mooievel,dat de koninghemvoorhielden de beklagenswaardige knechtbegonde moedreedsop te geven toener plotselinghulp kwamopdagen.Hetwarende heren binnentraDreutel,Daalderen de Vriend,die onaangediend den.Als éénman trachttenzij de afgezantertoeoverte halen,zijn handtekening onderhun geschriftente zetten- en

dit bleekhem te veelte zijn.Zo kwamhet,dat WiebelWip, tot haarverbazing diejuist van eenwandelingterugkeerde, eengrijsaarddwarsdoorhet raamzagspringen.Hij werd en de door de buitendeurgevolgddoorde tweestaatslieden zakenman, die geentijd verlorendochonmiddellijkde achtervolgingvan de krasseoudeinzetten. 'Gompie,wie wasdat?',vroegWiebelaanHollewijn,die vensterhet groepjenakeek.'Datwasde doorhet gehavende heerWarl',verklaardede koning.'Menheefthemgeleerd om kruisjeste zetten.Maarhij is verstandiggenoegom dat papier.' niet te doenop beschreven


Fl en het Warrewoud !{SNl Í$S l-{SLLËWlJ

2516. De bediende Plichtplegerkwam langzaam overeind en liet een dof gesteun horen. 'Kijk eens aan', sprak Hollewijn troostend,'dat was een moeilijk ogenblikje! Maar je gezicht scheende heer Warl vertrouwen in te boezemen,Pieterl Hij zette er liever zijn handtekening op dan op de documenten, die men hem voorhield.' Maar de knecht schudde somber het hoofd en begon over zijn besmeurd gelaat te wrijven. 'Dit was méér dan mijn plicht mij voorschrijft', verklaarde hij op doffe toon.'lk ben héél benieuwd...' 'Laatdat!'klonk plots een gebiedendestem.'Nietwegvegen ! ' De koning wendde zich onthutst naar de spreker,die in

stond.'Ugaatte ver',zeihij.'Wantu maakt de deuropening inbreukop de menselijkerechtenvan de heerPlichtpleger, wanneeru hemverbiedtzijn gezichtte reinigen.En bovendien maaktu inbreukop mijn rechten,doorhier zo binnen te treden.Wie bent u, meneer?' be'lk ben van het rijksarchief, antwoorddede onverwachte zoeker.'lkdoeslechtsmijn plicht,majesteit.Het landsbelang eistdat ik de handlegop eenuiterstbelangrijkstuk,dat van de afgezantvan het voorzienis van de handtekeningen Warrewoud.'Enmet dezewoordenlegdehij zijn handop het hoofdvan Plichtpleger.


l.l en het Warrewoud KflNll$fi 1""!*LLtrWli

2517.'Gompie',zei Wiebel giechelend,'is het hoofd van Plichtpleger een document geworden, nu Warl er zijn kruisjes op heeft gezet?Wat knots !' 'Dat is niet om te lachen,Wiebeltje', zei Hollewijn, 'want als ik het goed begrijp, wil men nu zijn gezicht in beslagnemen en dat is in strijd met de rechten van de mens" 'Zover willen wij niet gaan, majesteit'l sprak de beambte van het rijksarchief. 'De heer Plichtplegerhoeft zijn gezicht niet te verliezen. Hij moet slechtseven zijn hoofd ter beschikking van het archief stellen voor het maken van fotocopieën en

uiteraardmaghij zelf mee.'Debediendezelfwastot een mokkendstilzwijgenvervallen.Hetwasduidelijk'dat men meervan hem vergde,dan zijn plichtenhemvoorschreven' En toenhij op het archiefmet het hoofdin eenfotocopieerachttehij de grensvan het toeapparaatwerd geschoven, laatbarebereikt.'lk ben héélbenieuwd,wat de vakbondvan hiervanzalzeggen' , zei hij sombertegende huispersoneel lens. 'Nogeven,dan magu uw 'Rustigmaar',sustede archivaris. hoofdweermeenemen.'


K*fiĂŻhlG FiOLI-EWl"lN en het Warrewoud

-ffi

\frbiq\Rq; F,Ă­@# z,z2l$6>1

2518.De volgende morgen verzorgde de bediende Plichtpleger ongewassende ontbijttafel op vreugdelozewijze. 'De vakbond is minder actief dan in vroegerjaren', sprak hij bitter. 'Mijn klacht is in behandeling genomen, maar intussen mag ik mijn gezicht niet wassen,omdat het moet dienen als bewijsmateriaal.''Het is geen gezicht', zei Wiebel. Je ziet er uit als een,kruiswoordpuzzell' Plichtplegerverstralce. Met afgemeten bewegingen legde hij het ochtendblad op tafel en ging heen in ijzigzwijgen. Je vergist je, Wiebeltje', zei Hollewijn ernstig.'Pieterstrek-

ken vertonengeenkruiswoordpuzzel dochaanhankelUkheid. Luistermaar.'Metdezewoordenweeshij op eenfoto van de knecht,die het ochtendblad sierdeen las: 'Bewijsvan trouw?Opinheemsewijze heeftde afgezantvan het Warrewoudvermoedelijkzijn aanhankelijkheid betuigd. Gevraagd, of hij van oordeelwas,dat het Warrewoudonder Staatsbosbeheer moestblijven,plaatstehij spontaanzijn handtekening op het gelaatvan 's koningsbediende.Een mooi symbolischgebaar, waarvande betekenisbereidsdoor eendeskundige commissieonderzochtwordt.'


l (O N I N GH OL L EWIJN e n hetW arrewoud

2519.Wij levenin een tijd van veranderingeiren zelfsin Korstheuvel kon allesniet bij het oudeblijven.Daarzat de familie Rubarberrond het achterneefjeJoepgeschaarden luisterdenaarhem met êenaandacht,alsofopazelf aanhet woord.was.Het is wel tekenend,dat zelfshet mooie Korstheuvelsegebruik,om het grut met een fikse oorvijg het zwijgen op te leggen;zodrahet zich in gesprekkenvari ouderèn mengde,hier rhet voetengetredenwerd. MaarJoepwas dan ook eenbijzonderknaapje;hij kon lezgn,schrijvenen moeilijke woordenuitspreken,want hij had in het buitenlandeen schoolbezocht.Ook nu zat hij zomaareen krant voor te lezenmet eentoewijdingalsofhij het gelezene snapte.'Hou

nou maar op', zei opaRubarbertenslotteongeduldig.'Vertel in rondetaalwaarhet om gaat.M'n neefWarl heeftkruisjes op iemandz'n snuitgezet,dat kanik volgen.Maarwat er verderomheengezwamdwordt is zo stads,dat geeneerlijk menser eentouw aankan va$tknopen.''Zebeschouwenhet alsêensymbolische handtekening', zeiJoep,'Nogéénkeer zo'nwoordenje krijgt eenmep!',waarschuwde opa.'Eerlijke taal en geenopschepperijmet fratsen!Waar gaathet om?''OmhetWarrewoud',antwoorddeJoep,voorzichtig zijn woordenkieZend.'Ze willen dat inpikken."Zo',groÀde opa,naarzijn geweergrijpend,'het bosvan m'n leveninpikken.huh?Willen ze dat?'


en het Warrewoud K*Nf Ă?SS l-t*t!"EWĂ­.iFl (>

begonJoep. ondernemen', 2520.'Wemoeteneentegenactie Hij ving echtereengevaarlijklichtjein opa'soogop en verAls neefWarl er volgdehaastig:'lk zalwel wat opschrijven. dan eenkruisjeonderzet,is de zaakgezond.''Het is krimmeneel',zeiopaRubarber. Joepzegt,dat alsde oudeWarl eenkruisjeonderdit papiertjezet,de stadsemenerenmet hun vingersvan het Warrewoudafblijven.'Hij schuddezijn hoofden vervolgde:'Het kan zijn,dat ze bangzijn voorpakun je allesverpier met eenkruisje.Vanstreepjesbroeken wachten.Maarik vertrouwtoch lieverop m'n geweer,om ze uit dat boste houden.KomPieper,pakje schietijzeren kom

mee. We gaan er eens kijken.' 'Laat mij liever meegaan',zei grijsJoep.'lk weet wat er staat en...' Jij kunt lezen',viel de me 'maar Dat lijkt kan schieten' Pieper aard hem.in de rede, beter.Zodoende.''Waarmoet ik dan op schieten?',vroeg de jonge Pieper,die het gesprek niet gevolgd had, omdat Joep zulke moeilijke woorden gebruikte.'Dat zal ik je wel zeggen als het zover is', gromde opa. Hij stak het papiertje in zijn zak, schouderdezijn wapen en stampte de weg op die naar het Warrewoud leidde. En Pieper,die wist wat goed voor hem was, volgde gedwee.


ifi i"lCIl"tFWlJld en het Warrewoud ,{Of,itf

2521.Enkeledagenna het kortedochbewogenbezoekvande heerWarlwasWiebelWip druk doende,het kalebloemperkje te herstellen. 'Hij heeftzowathet heleperkjeopgegeten', wat eensmaak,zeg!Geefmij zeizetegenHollewijn.'Gompie, maarzuurtjes!' Ja',gafde koningtoe,'zijnsmaakvoorbloelandswijs, menwaseenweinigongebruikelijk.'Maar's - en als 's landseer,kindlief.HetWarrewoudis ergafgelegen doorde komst werdhij onderbroken afgezantdaarvan...'Hier opriep de bewindsman vanministerDeVriend.'Majesteit', gewondenuit, 'er doenzichnieuweverwikkelingen voorin de bevindtzicheenonrustIn Korstheuvel Warrewoud-kwestiel lezenen stoker!Eenrebel,die op eeninrichtingvoorG.L.O. vandien!"I(ijk schrijvengeleerdheeft- met allegevolgen

! Maarde eensaan',zeiHollewijn,'dat is eenhelegeleerdheid m'n vriend.En ontwikkelingkunnenwij niet tegenhouden, bovendienbegrijpik niet,wat dit met het Warrewoudte maheefteenschevevoorstelling kenheeft.''Deoproerkraaier gegeven', de minister,'ennu verklaarde vanonzebedoelingen om daar naarhet Warrewoudgegaan, is de oudeRubarber zijn neven,de Warls,tegenonsop te hitsen.Dezaakmoet" met fijnetact gesustworden,majesteit!Er moetiemand duidelijkte maken.Iemand heen,om onzewarebedoelingen dèzetaakop u te met gezag.I(ortom:ik wilde u verzoeken, zeide koningbenemen.''Datis eenmoeilijkeopdraèht', mij zelfniet geheel zorgd.'Vooralomdatonzebedoelingen duidelijkzijn.'


t{CINI hlË l"lCIil"Hwl"lFI en hetWarrewoud

heeftdaartoestemmrng gewist!'riep hij beschuldigend.'Wie wat leuk!'riep Wiebeluit.'Eentochtjenaar 2522.'Gompie, excellentie', huispersoneel, voor 'De vakbond gegeÍen? !' toe 'ik wil sprakHollewijn, ogenblikje', het Warrewoud...''Een is vanoordeel,dat afgemeten.'Die de bediende antwoordde is er gaan Wat doen. moet ik daar wat weten wel eens eerst het buitenmijn plichtviel om mijn gezichtvoorhandtekede met dat woud aande hand?''Heeleenvoudig"verklaarde 'Hetgaathier niet om uw gezicht,doch ningente reserveren.' staatsbosbeheer gebied onder het 'Wij willen eersteminister. zeide minister.'Maargoed,deze staatsdocument', houden,majesteit.Maarde groepvan Dreutelis daartegen; om een zien.Er zijn tochreedsfotocovingers de door ik het wil keer is echter Gelukkig gebied verkwanselen. die willen het fraaie is het wel goed,dat u vrij En misschien gemaakt. pieën van de bevolkinghet met onseens.Bd mondevanhun afgezant Deregeringheeftu ontvangen. te indrukken om nieuwe Lent gezet op'." de heerWarl heeftzij spontaaneenhandtekening om de koningnaarhet Warrewoudte vergezeldie met eeR aangewezen Hij zweegontdaanen staardenaarPlichtpleger, voorde knecht"' mededeling len.'Datwaseenschokkende gelaatbinnenkwam.'Uhebtde kruisjesuitstrakgewassen '!\riJ lï ilï ll ï: f VíJ líi íl


I{ONINGt-tOLLEWtJN en het Warrewoud

een.voorbeetdig koningschikteHollewijnzichna_ mijn plicht, l3l-r,1;.11r de koningte bedienen.maardat wordt wel héél het bestuirvande regering.Denodigekampee_ zwaaralsdat gebeurenmoetondereenzeildoeken [:ï:1ïj,i1l behuioq d9 hofaurogeladenen zo verirokhij eni_ zing in de wildernis.' ,::'ïïtl]:c.ry.rd ruo taterin gezelschap vanWiebelWip, Euvelen He is ernsten geenlolletje',vuldede politieman srugaan. _!it frrcntplegernaarhet Warrewoud.Destemmingin de auto 'W9 n1Ul91eenregeringsopdracht. wasechterenigszins Anders,ou it<neusni.t gedrukt.plichtplegeren pïvef-U-ewairjicht , met m'n in eentent gaanslapen! qeneenbroedendzwijgen, dat Wiebelal gauwbegonre ver_ 'Gomp.ie nou zeg,jullie zijn ook eËnstelletjenoodfiguren velen.'Gompie,war zirtenjullie sip te n;Ën;, om ,J ,-u,n"". meeuit te gaan!'riepWiebelverontwaardigd. tiorenleunend.,Hetis tochbestteut<om te g"; làper"nz 'Hetis maarhoeje het bekijkr,Wiebeltje,, Netvakantie!',Vakantie...'herhaalded" k";;;;;;ugdetoos, Ëertte Hollewijn op. 'Gaje voo_{ jg genoegen kamperen,áan heethel vatantie; daarheb ik eenandereopvattingover,jutfrouw Wip. Het is maaris het plicht,dat heethet Àntbering lPf0ttpï \rËRïJ*ts*


en hetWarrewoud K*ruíF**È-{*ILSW$Jru

2524.Bijhet Warrewoudhieldenallewegenen dusalle vooruitgangop.Wie tochverderwilde,moèstte voetgaan, hetgeeneengrootbeletselwasvoorhet doordringenvantoeEr warenzelfsgeenkampeerterreinen rismeen beschaving. zodatmenwateruit eenslormet gas-en wateraansluiting, digebeekmoestputtenen het voedselmoesttoebereiden boveneenrokerighoutvuur.'Eenmoeilijketaak',preveldede koning,naarhet duisterewoud starend.'Hoekan ik de bewonersvan dit gebiedduidelijkmakendat staatsbosbeheer goedvoorhen is?''lnderdaad, majesteit',mompeldede be'Dezetaakis meerdanonzeplichtvoordiendePlichtpleger.

schrijft.'Hij stortteverongelijktde inhoudvaneenblikjegeconserveerd voedselin eenpot en begonte roeren.'Deze toestandkan niet langduren',hernamhij. 'Devoorraadblikjes is beperkten er is hier in de verreomtrekgeenwinkel, gebrek, waarik inkopenkandoen.Dit draaituit op regelrecht zovervande bewoondewereld.''We hoevenhier geengebrek te lijden',zeiopaRubarberop dat ogenbliktegenPieper.Hij kluifdeknarsendaaneenbot en vervolgde:'Vervanallestadsefratsenis de wildstandaltijd wel goed.Zodoende.'Terwijl de restantenvan het maalopruimvreugdeloos Plichtpleger de,steldeWiebeleenvraag,die niet in goedeaardeviel. tr *fnl

?Ë ítïf tcf]


l{01{lNGHOLtEWIiNen het Warrewoud

zij. 'Verder?'herhaal- hernamde politieman,na eenkleinetweestrijd''Plichtpleger gaanwe verder?'vroeg 2525.'Wanneer en ik kunnenmisschienop verkenninguitgaan.Vindenwe Deautokan hier boel? dan de sjouwt de Euvelontzet.'Wie danbrengenwe ze hierheen.''D?tzalniet gaan', niet door!''lk ben al héélver gegaandoorhier te kamperen', woudlopers, benbediendedeskoningsen het vangen de knecht.'lk zei mij niet kan van mond.'Men zuinige met zei Plichtpleger buitenje plicht',vuldeHollewijnaan. fungeer.Datvalt vanwoudlopers..."Valt dat ik nu nogeensalslastdrager verlangen, 'Dandoenwe het anders',stelde gesteld.' je is moeilijk gaan, het Wieverder ' plicht.' 'Waarom wil geheelbuitenmijn 1aja, beltje?',vroegHollewijn.'Gompienou,dat is tochnogalwie- Wiebelvoor.'lk gawel met Euvelmee.Datvind ik bestleuk.' 'U ziet de ernstigstezakenals desl',riep het meisje.Je benthier gekomenom met woudlo- 'Welja',gromdede speurder. ! We zittenhier werkelijkniet voor perste praten.Alsje hier blijft zitten,zullenze heusniet naar eenlolletje,jongedame onsplezier.Maarer zalwel nietsandersopzitten.'Zotrokken je toe komen.'Jehebtalssteedsgelijk,m'n kind',zeide ko'Hm', Wip en Euveldusde wildernisin. Wiebel te stuiten.' gaan op bezwaren schijnt verder ning.'Maar wo*[}ï \íË *vË l -$$


f{*f'}lp,}Sfd*{-!-*W}..}9$ en het Warrewoud

2526.En Hollewijn bleef alleenachter met de bediendePlichtpleger,die zich vreugdeloosaan zdn huishoudelijkeplichten wijdde. Na enigetijd werd de koning echteruit zijn rust opgeschrikt door een knaapje,dat uit de struiken tevoorschijnbrak. 'Wat doeje hier?',vroeg het ventje met helderestem.Het keek wantrouwend naar het kamp, kneep peinzendeen oog dicht en vervolgde:'0, ik snap't al.''l(ijk eensaan',zei Hollewijn,'dat is een snel begrip.Eerlijk gezegd,is het mij zelf nog niet geheel duidelijk, wat ik hier doe.''Ouderensnappennooit wat', zei de jongen minachtend,'net als opa Rubarber,je weet wel. lk heb hem hierheengezondenmet een verklaring,die de Warls moeten tekenenen nu vergeetdie oude sufkop om een vulpen mee

jij de oudeheerRubarber te nemen.I(anik hemnalopen!"Heb vroegde koning.'Hetis vreemdgesteld. hierheengezonden?', zijn alHij leekmij niet iemand,diezichlaatzenden.''Ouderen verklaarde de knaap.'Hetwordttijd,datwij jontijd eigenwijs', gerende boelgaanleiden;wij snappen tenminste, wat er in de Ik benJoepen ik kanlewereldte koopis.lk hebgestudeerd. 'Kijkeensaan,datis héélwat!',zeiHollewijn. zenen schrijven.' 'Maarom te leidenis het nodig,dat dekenniseersttot wijsheid rijpt.Wantkennisis macht,docher is wijsheidvoornodig,om 'Mooigepraat', zeiJoep,'maarik die machtgoedte gebruiken.' hoor.Ik hebheuswel in laatme er niet doorin dewar brengen, de gaten,watjullie hierkomendoen.' lryilli*ï

1*f Rï$L#ll


l{ONif{* l-lCIf"l"HYSlJN en het Warrewoud

2527.Hollewijnkeekbelangstellend naarzijn onverwachte bezoeker. 'l(ijk eensaan',sprakhij. .fijbent dusJoep,de geleerdeachterneefvan de oudeRubarber!Legjij me maar eensuit wat ik hier kom doen,jongeman.Ik meendedat ik hier wasom het Warrewoudvoor staatsbosbeheer te behouden,maarklaarblijkelijkweetjij het beter.''Tuurlijk', antwoorddeJoep.'Datgezwamoverstaatsbosbeheer is alleen om jullie werkelijkeplannente verdoezelen. Maarik heb wel uitgekiendwat hier achterzit.' Hij leundenaarvorenen vervolgdeop geheimzinnige toon: Jullie willen het Warrewoud inpikken,om van hier uit l(orstheuvel te veroveren.

Dat doen jullie dan met een geheim wapen, een dodende straal, zogezegd.'Dit was een onthutsende mededeling en Hollewijn zat daar dan ook even van te kijken. 'Het is vreemd gesteld',zei hij tenslotte. 'Dat had ik werkelijk niet achter ons gezocht.Is er n贸g enige grond voor deze opmerkelijke theorie?' 'Zo gaat het toch zeker altijd?' zei Joep. 'GeheimagentNick Bold zou jullie ook dadelijk doorgehad hebben.' 'lk vrees,dat ik het verband nog niet goed zie',zei de koning.'Wie is geheimagentNick Bold?'Nu was de beurt aan het ventje om verbaasdop te kijken. 'Nog nooit van Nick Bold gehoord?!' riep hij. 'Maar die kent iedereentoch zeker!'


en het Warrewoud í{StdlN&lJSl"LËWl.JN

2528.Enmet dezewoordenwierp hij eengeïllustreerd boekwerkjeop tafel.'Kijk eensaan,eenfiguur uit de beeldverhalen',zei Hollewijn.Ja,nu wordt allesduidelijk.' vervolgdeJoep,'dusalsze 'HetWarrewoudis waardeloos', zichdaaropeensdruk overgaanmaken,zit er wat anders achter.Datvoelt eenkind.''lk voel het niet',zei Hollewijn, 'maarik ben ook slechtseenkoning,die alleenmaarregeleesten geenonthullendebeeldromans.' ringsverklaringen 'Danzal ik je eenswat vertellen',zeiJoep.'Lieverniet',weerde de koningaf. 'Teveelonthullingenop éêndagwerkenver-

moeiend,jongeman.'Joep stond op. 'Ouderen zijn altijd moe', zei hU. 'Het wordt tijd, dat de jongeren de boel overnemen. Welterusten.' 'Tochvraag ik me al of die ouwe werkelijk zo suf is als hij zich voordoet', dacht hij, terwijl hij heenging.'Zou zijn baard wel echt zijn?'Hollewijn keek hem peinzend na. 'Een fantasierijkejongeling', dacht hij, 'maar dat hoort bij die leeftijd en gaat vanzelf wel over. Ernstiger is het echter wanneer dergelijkejongelieden de enige in hun land zijn, die lezen en schrijven kunnen.' !lt]

lill

-'-;ï1:í-rl{..

r'


i{*hi{ F.l* H *LtHWlJN.en het Warrewoud

2529.WiebelWip en Euvelhaddenintussenontdeld,dat het hing hij in omgekeerdehouding verbijsterd boven de struiken, bengelend aan een taaie liaan. Het is te begrijpen, dat Warrewoudniet ergdichtbevolktwas.Zij haddennu al gete hij niet dadelijk in staat was het gebeurde te bevatten,maar woudloper een enkele zonder tijd rondgedwaald ruime dat kon Wiebel hem wel uitleggen. kunnenontdekken,zodatde stemmingvan Euvelmeeren 'Gompie,je bent in een val gestapt,Euveltje!' riep zij. 'Dan meerverbitterde.Hij bewoogzich moeilijkdoorde dichte moeten er toch woudlopershier in de buurt zijn! Je hebt een plantengroeien kauwdeopstandigop zijn sigaar. spoor ontdekt!'De geplaagdespeurderhad op dat ogenblik 'Staatsbosbeheer hadhier wel eensvoorwegenmogenzorechter meer aandacht voor zijn persoonlijk onbehagendan gen',gromdehij. Je kunt hier geenstapverzetten,of..." uitDerestvan zijn woordengingoverin eengesmoorde , voor zijn opdracht. roep;er klonk eenzwiependgeluiden het volgendogenblik 'Haalme er uit!'riep hij hees,'ensta niet zo dom te lachen!' 誰l{tf

il誰 誰ffil11*t*!}


l{ONlNfi Fl0LLFWíJhl en het Warrewoud

2530. Wiebel Wip trachtte tevergeefsom de taaie liaan los te maken en tenslotte holde ze ten einde raad naar het kamp terug om een mes te halen. Daar hing de speurder te wachten terwijl hij somber naar het omgekeerdebos staarde.Eindelijk klonk er gekraak in het struikgewas,maar toen hij hoopvol opzij keek, zag hij, dat het een hem onbekende knaap was die daar naderde.'Wat doe je daar?' vroeg het ventje. 'lk geniet van het uitzicht', snauwde Euvel.'Zeg,heb jij deze val opgesteld?''Tuurlijk nief, antwoordde de jongen. 'Dit is een primitieve val van de Warl5. lk ben van I(orstheu-

vel, daar doen ze het beter. Zodoende.'Hij ging er gezellig bij zitten en vervolgde: 'Hier zijn ze achterlijk. Ze hebben niemand, die gestudeerdheeft, zoals ik. Ik benJoep; ik kan lezen en schrijven.Ik ken alle avonturen van Nick Bold,je Weet wel.'De politieman stiet een gegrom uit.'Zrt niet te kletsen!' riep hij verwoed.'Helpliever!'MaarJoephad nu de politiepenning opgeraaptdie uit Euvelszak was gerold en keek met hernieuwde belangstellingnaar het omgekeerdegelaat van de speurder.'Nou heb ikje door', zei hij. Je bent van de geheime politie! Nou wordt het spannend!' ïï*Rirí

ï{íivíJl_*il


l{CIF,ilf'}6 f-lOLLSWl.iN en het Warrewoud

2531. 'Het is maar goed, dat ik hier ben komen kijken', zei Joep.'Opa zou nooit door gehad hebben, datjij een geheim agent bent. Hij heeft geen verstand van die dingen. Hebje geheime papieren bij je?' 'Blijf met je handen uit m'n zakken, kwaaie aap!', brulde Euvel. 'Als ik straks los kom, zul je een week niet meer kunnen zitten!''Ceen papieren',mompeldeJoep,zijn eigengedachten volgend, 'da's spannend.Je opdracht is natuurlijk geheim. Zeg,wat willen jullie eigenlijk met het Warrewoud? Wanneer komt de aanval met de dodende straal?'

Degeplaagde speurderhaaldeenkelemalendiepademen jongetje. staardehatendnaarhet vervelende 'Wil je het niet zeggen?', vervolgde Joep.'Danis er heuswel eenmiddelom je aanhet pratente krijgen.' Hij haaldehet beeldverhaal NickBolduit zijn zaken bladerde er in, op zoeknaareengoeddenkbeeld. Euvelkeekoverzijn schoudermeeen begonhet warm te krijgen.Zoverdieptwarenbeidenin de spannende lectuur, dat zij de robuustefiguurniet opmerkten,die uit de struiken wasopgedoken en nu verbaasdnaarhen stondte kijken. Iti* tï í]ï !Jg *!rs i-1;:il


en het War.rewoud l{*fdi}d{ĂŻF{*LLf;Wl"it',Ă­

kendeuitwerkingop alledrie.Dewoudloperliet Euvelval2532. Euvel merkte de woudloper pas op, toen deze hem bij len en staardehaarmet rollendeogenaan.'Woo! ', riep hij. knapdeed de haan ruk greep een enkele en met de enkels OokEuvel,die onzachtneerkwam,riep iets.Maarhet meest pen. 'Ha neef!', zei Joep,opkijkend. 'Goed dat je er bent. Dit onderde indruk scheenJoepte zijn.'Eengrietje!', mompelde moegeheime We opdracht. is een geheime agent met een op,neefJul',zei spannend!''Pas hij.'Nouwordthet helemaal ten hem ondervragen!' 'Guk?',vroeg de woudloper. gezonden !' geheime dienst grietje door de is vast 'dat vent jij geprikkeld.'Houd die Joep, 'Ach snapt ook niks', zeiJoep van zijn neefie;hij vast!''Laat los!'riep Euvelhees.Op dat ogenblikkwam Wie- MaarJullette niet op de waarschuwingen bel Wip aan met het keukenmes,dat zij uit het kamp had ge- naderdehet meisje,dat bezigwasde lus rond Euvelsenkels eenhaaruit. Dit doorte snijden,en trok haaronderzoekend haald om Euvel te bevrijden. 'Gompie, hebben ze je al uit de onderzoekviel niet in goedeaarde.Met eenruk kwamWieval gehaald,Euveltje?',riep zij. 'Als ik dat had geweten,had ik me niet zo hoeven te haasten!' Haar komst had een schok- bel overeinden diendede woudlopereenfikseoorvijgtoe.


f'l* i"{*!-LËWi.if",í en het Warrewoud '{*F{f

2533.'Daar,engerd!'riep zij verwoed,'benje nou helemáál?' Er kwam een dromerige uitdrukking op Juls ruige gelaat. 'Woo!', zei hij verrukt, terwijl hij uitnodigend zijn andere wang ophield. Het begon tot Wiebel door te dringen, dat de ruwe borst een klap als een liefl<ozingscheenop te vatten en dit deed haar verontwaardiging nog toenemen. 'Engerd!', siste zij, 'wat verbeeld jij je wel?' Zo waardig mogelijk keerde zij zich om en volgde Euvel,die zich op doorzakkendebenen verwijderde. Het lopen viel de detective moeilijk, want de langdurige omknelling van zijn enkels had hem tintelende

benen bezorgd.'Wateen baan!',gromde hij,'en nu verwachten ze van mij zeker nog, dat ik dit soort lui ga vangen!' 'Het zijn engerds',beaamdeWiebel, 'vooral die grote. Gompie, hij trok m'n haar uit, alsoí het niets was ! ' Maar Jul was er zich niet van bewust dat hij een slechte indruk had gemaakt.'Woo!', herhaalde hij, terwijl hij vergenoegdlangs zijn wang streek. 'l(ijk uit, Jul', waarschuwdeJoep nog eens, 'grietjes van de geheime dienst doen altijd lief tegenje, maar je kunt ze niet vertrouwen.'Jul luisterde niet. 'Woo !', zei hij voor de derde maal, terwijl hij achter het tweetal aan ging.


en hetWarrewoud K*lillNffil"*&t"tfiWtJN

verdweenEuvelin de 'Poeh,begrip!Alszedenkendathetaardigis om eenmeisjede 2534.Zodrazij bij het kampaankwamen, harenuit te trekken,kunnenzeop het dakgaanzittenmet hun Hij liet het aanWiebelover, tent, om zij4 benente masseren. 'Endieengerdis onsnog gebruiken !' riepWiebelopstandig. aanHollewijnverslaguit te brengenoverhun laatsteervaringevolgdook.Hij staatin destruikente koekeloeren.' gen. Datdeedhet meisje,waarbijzij vooralaandachtvroegvoorhet 'l(ijkeensaan,datkomtgoeduit', zeiHollewijn;'dankanik 'Misschien be- meteeneensmet hempratenoverhetnut vanstaatsbosbehee feit,datJulharènuit haarhoofdhadgetrokken. zijnwe tenslottehier.' Wantdaarvoor nou doeldehij het nietzo kwaad',sustede koning.'Gompie, 'en toen Hij gingop dewoudloperaf en nodigdehemvriendelijkuit om hoor,het deedechtzeer',zeiWiebelverontwaardigd, in hetkampte komen. ik hemeenklapgaf,vondhij datnogleukook!' Toen vande enevoetop deandere. evenverlegen her'Dandachthij blijkbaar, datjij het niet kwaadbedoelde', Julschuifelde vis! hij zijn moeden sprak:'Vis! Hoopvis.Stapels zogesteld, datwij hiermet verzamelde is nu eenmaal namHollewijn.'Het woorden, ongekunstelde !' Hetwareneenvoudige, I(alfskop We moetenbegriphebte makenhebben. anderegebruiken nietdoorgronden. maartochkonHollewijnhun bedoeling ben.' \jVtjtttï 1lE*V{3l.#*


l{íif"Ji}dtiil#li.i;írïiJíi en het Warrewoud

2535.Hetgesprek metJulWarlvlottenieterg.Plichtsgetrouw sprakHollewijnoverhet nut vanstaatsbosbeheer, maarhij merkteal gauw datzijn toehoorder hemnietgoedvglgde.De woudloperzatroerloosen bewaarde eeneerbiedig stilzwijgen, maarzijn ogengingenonrustigheenen weer.Opdie wijzewas hetmoeilijk,om eengesprek gaandete houden,temeerdaar ookWiebelWip geenwoordzei.Hetmeisjehadde woudloper nogniet vergeven, dat hij haarenkeleharenhaduitgetrokken en keerdehemnu ijzigde rugtoe.'lk geloofniet,datwe elkaar goedbegrdpen', zuchtteHollewijntenslotte.'Het is moeilijkgesteld.Wistik maarmeervande plaatselijke gebruiken.' Het wasdanookjammer,dat hij op datogenblikgeenkdkjekon

nemen bij de hut van de oude Warl, waar heel wat over de plaatselijkegebruikente leren viel. Opa Rubarberen dejonge Pieperwaren daar aangekomenen haddenzich zwijgend neergezet,want het zou heel onbeleefdzijn om meteenmet praten te beginnen.Pieperwas natuurlijk niet bij de ouderengaanzitten, doch had zich bij Jil, de zoon van Warl gevoegd.Ook was het vanzelfsprekenddat moeder Warl zich niet bij het mansvolk voegde,doch ijverig aan het werk bleef, zoals van een vrouwmens verwacht mag worden. Zo zat het groepjezwijgend bijeen,terwijl zij dromerig keken naar moeder Warl, die ijverig ploeterde en het vuur opstookte in afwachting van het wild, dat zoonJul voor de maaltijd zou meebrengen. !J -:lill

r/f;lï{i!.

i_l


en het Warrewoud t{#g{litdS i-J*LtËW}.ifii

2536.Nadatde oudeheerWarl en opaRubarberenkeleuurtjes stil naarde bedrijvigheidvan moederWarl haddengekeken,werdenzij opgeschriktdoorzoonJil.Hij sprak:'Jul HetwegblijvenvanJulwas langweg.Geeneten.Zodoende.' want de maaltijdwachttenog de ouderenook opgevallen, Maardat was steedsop het wild, dat hij moestmeebrengen. noggeenredenvoorJilom te zondigentegende plaatselijke gebruiken,die in al hun eenvoudheeldoeltreffendwaren. Jongerenmochtenniet praten,alsouderenaanhet woord waren,maarvooralook moestenjongerenzwijgen,alsoude-

danookde oudeWarl.Opa renzwegen.'Guk!'vermaande Hetwasgoed,dat Warl {e geRubarberknikteinstemmend. want alsmen daareenmaalde hand bruikenhandhaafde, meelichtte,washet eind zoek.Datzagje al op l(orstheuvel, waarhet grut je orendol babbelde,sindsJoepdaarwasteOpdat ogenblikwerdenzijn vol stadsefratsen... ruggekeerd ruw verstoorddoorJoep,die schreeuwend overpeinzingen en babbelendkwamaanrennen. Jul is met de vreemdelingrietjevande geheime dienst genmee!'riepde knaap.'Een nemen!' heefthem meegelokt!We moetenmaatregelen r-ïíJf?*ï Vf fiV#L#l]


g*f'*,t'*SC-l*tl"ËWiJFi en het Warrewoud

2537.Schreeuwen... tegenouderen!Veelpraten, woordna woord...Dit gebrekaaneerbiedsloegalles! Hierwasmaaréén middeltegen! EnopaRubarber strooptegrimmigzijn mouwen op.'Zo',zeiopaRubarber, nadathij enigetijd ernstigaan de opvoeding vande knaapJoephadgewerkt,'nu terugnaar jij. Envlug!' EnJoepgingvlug,dochniet naar I(orstheuvel I(orstheuvel. Zodrahij uit hetgezichtsveld vande ouderen wasgekomen, sloophij in eengroteboognaarde holen,waar grotgrutophield.Dit warenjeugdige zichhet zogenaamde Warltjes,die de moeilijkeleeftijdhaddenbereikt,waaropzij

lastigen luidruchtigwaren,duseenplaagvoorde stam.Gedurendedie tijd kondenze natuurlijkniet in stamverband levenen werdendusnaarde grottenverwezen, waarzij lawaai kondenmakenen vechtenen twistentot zij gerijptwaren.Tot heqrichtteJoepzichmet de volgendewoorden:'Dewereldis sol het Warrewoudis snert.Maarhet is het enige,wat we hebben.Ennu komener lui, die onsooknoghet Warrewoud willen afpikken.Deouderenzijn stomen doenniks.Wij jongerenmoetende boelnu maareensaanpakken. Zodoende.' Dezeopstandige taalwerdmet instemmend gejoelbegroet. !' J$á!]ï Vf;j tïON " s íl


iE*F.,éËí,{S l-ï*ilt$1ry{JM en het Warrewoud

2538.Toentegenhet vallenvan de avondJul nog steedsniet waskomenopdagen,begonde oudeheerWarl zichtochongerustte maken.Zijnzoonhadreedslangterugmoetenzijn met het wild, waarvoormoederWarl het vuur brandende hield.Duswenktehij zijn zoonJil en sprakalsvolgt:Jul weg. Geenwildbraad.Zodoende. Zoekwild.' En na dit gesprek vervielhij weerin stilzwijgen.Ookin het kampvan Hollewijn werd niet veelgesproken. Dekoninghadgemerkt,dat zijn betoogoverhet nut vanstaatsbosbeheer bovenhet begrip van zijn gastging.EnomdatJulzelfgeenenkelepoging deedom eengesprekop te bouwen, zatenze elkaarweldra zwijgendaante staren.'Hetschijnthier de gewoontete zijn,

dat men zwijgt, indien men niets te zeggenheeft', dacht Hollewijn. 'Een aardig gebruik, dat bij ons helaasverloren is gegaan.'Jul had echter heel veel te zeggen,maar de gebruiken in dit kamp verwarden hem zo, dat hij de juiste woorden niet kon vinden. Eerst had dit oude stamhoofd.alseen vrouw zitten babbelen,woord aan woord aan woord. Voorts was het een vreemd gezicht, om een man te zien koken en ploeteren, alsof hij een vrouw was. Maar het vreemdste was wel, dat het jonge wijfje bij de mannen was gaan zitten. Dit maakte het moeilijk om met het stamhoofd verder te onderhandelen over de prijs, die hij voor het jonge wijfje zou moeten betalen...


N hetWarrewoud K ilNING HCI LLT \ f lJ I Jen

vis! I(alfskop!' was.'Vis!' riep hij. 'Hoopveelvis! Stapels 2539.Zoekendnaarhet wild, dat hij voorzijn vadermoest op zijn borsten vuisten met zijn sloeg hij op, sprong Daarna Wip Wiebel met broer zijn val, waar halen,kwamJilbij de had kennisgemaakt.Alservarenwoudloperzaghij met één riep met vervaarlijkestem:Jul sterk!Jul geweldigsterk!' en toenhij bovendien 'Kijk eensaan',wasalles,wat Hollewijnkon uitbrengen. wat hièr wasvoorgevallen oogopslag, te nogde haarvond,dieJul uit Wiebelshoofdhadgetrokken, Jul meendein de ogenvan het oudestamhoofdverbazing middel een rond naar keek en hij kracht zoveel over lezen omgegaan. begreephij precies,wat er in zijn broerwas om nogduidelijkerzijn krachtente bewdzen.Deman,die Hollewijnhadechterveelmeerdan eenhaarnodigom zijn leekhem hiervoorhet gezichtot vrouwenwerkverlaagde, Deze Het gedragvanJul onthutstehem. gastte doorgronden. werd danook de ogenblik volgende jonge Het voorwerp. schikte wijfje van het aankoop om de besloten had namelijk greepgevat een stevige in Plichtpleger bediende ging verschrikte nu maardoorte drijven.Dusnoemdehij eenprijs en opgetild... en schoonzoon een sterke dat hij het bewijs, over tot vervolgens w0ftnï vË Ê v*l -6i )


l{*f,{lFi{:f**tLnWl.ihl en het Warrewoud

op Plichtpleger waseengroot 2540.Julskrachtdemonstratie succes, tenminste.van het standpuntvanJul bezien.Deze bediendemet éénhandin slaagdeer in, de schreeuwende eenboomte slingerenen datwasiets,wat slechtsweinigen hemkondennadoen. Hij ging dan ook heenin het besel eendiepeindruk op zijn te hebbengemaakt. aanstaande schoonvader Nu,indruk hadhij zekergemaakt,al wasHollewijnzicher schoonvader werd niet van bewust,dat hij alsaanstaande beschouwd.'l(ijkeensaan,dat waseenruw toneel',zeihij, 'maaraande anderekant hebik toch niet de indruk,dat hij

het kwaad bedoelde.''Poehnou zeg,als hij mij m'n haren uitrukt en de lui in bomen smijt, vind ik het welletjes', zei Wiebel, 'en of hij dat nou goed bedoelt of niet, hij is een engerd!' 'Het is moeilijk gesteld',gaf Hollewijn toe, 'maar we moeten er nu eenmaal rekening mee houden, dat hier andere gebruiken gelden. Alles begrijpen is alles vergeven. Maar de bediende Plichtpleger,die ontredderd aan een boomtak hing, kon nèch begrijpen, nèch vergeven. 'lk ben héél benieuwd, wat de vakbond hiervan zalzeggen', mompeldehij met bleke lippen. ï-'JLit í:ï 3 f; itïÈ l t: il


t{fi id*l-i:fiWiiFi en het Warrewoud '{*fr"i1

2541.]11wasnaar het kamp van de oude Warl teruggekeerd en toonde zijn vader de blonde haar, die hij had gevonden. Jul zoekt wijfje', lichtte hij toe. 'Zodoende.'Nadat zo het wegblijven van zijn broer was verklaard, ging men slapen. Ook in het kamp van Hollewijn heerste diepe rust. Ieder had daar doodmoe zijn slaapzakopgezochten daardoor was er geen waakzaam oog, dat opmerkte, hoe zich uit het duistere woud een figuur losmaakte,die zich met een grote mand naar de tent bewoog. Het wasJul, die de eerstetermijnbetaling voor het wijfje van zijn keuze kwam brengen.

Bij de tent gekomen aarzeldehij even, zich afvragend,waar ergens in die linnen hut de slaapplaatsvan het oude stamhoofd was, aan wie de koopsom moest worden afgedragen. Hij besloot er-maar geen probleem van te maken en de vis gewoon in de tent te storten. Dus lichtte hij het tentdoek een eindje op zwiepte de spartelendeinhoud vàn zijn mand met een zwaai naar binnen. Ze zouden de bedoeling wel begrijpen, zo nam hij aan. Maar het gegil en geroep,dat meteen uit de tent opsteegdeed vermoeden, dat de bedoeling voor de kampeerders daarbinnen niet geheel duidelijk was. 'dï* f Ul

!,' I llïtl

i-ir l]


Ê{fiSí *à# h4*[-*-fik\s$"if,É en het Warrewoud

2542.Inhet deelvan de tent,waarPlichtpleger en Euvel vel verbitterd.'Een misselijke grappenmaker zeker!' sliepen,heersteverwarringen opwinding.Debediendebe'Dat geloof ik niet', antwoordde Hollewijn. 'Vis wordt hier als vrijddezichrillenden gillenduit eenmassaspartelende vis, voedsel beschouwd en het is zo gesteld,dat grappen met die overzijn slaapzak wasgestort. voedsel nergensworden gewaardeerd.Ik denk daarom eerOokEuvelwasdoorde stortvloedvanJulsgoedegavengeder, dat we dit als een geschenkmoeten opvatten.' 'Eengeschenk!'herhaaldeEuvelvol weerzin. wel<ten reesgrommendovereind.Op het rumoerkwam Hollewijnaansnellen en keekonthutstnaarde met vis wor- Ja', hield de koning vol, 'we mogen hieruit opmaken, dat de stelendemannen.'Hetis vreemdgesteld',zeihij. 'Waarkomt bevolking ons goed gezind is. Dat is een prettige gedachte.' al dievis vandaan?' Maar het was Euvel en Plichtplegeraan te zien, dat zij geen llemandkwaktede heletroepnaarbinnen',antwoorddeEu- prettige gedachtenaan het voorval konden vastknopen. fc*t*ï

\jsfvílt{:il


ï{*Nl{''16f'{*LLilWÍJl{en het Warrewoud

2543.Uitde geluiden,die uit de tent opstegen, konJulniet opmaken,of zijn geschenk in de smaakgevallenwasof niet. Met vreemdelingen die in eenrarelinnenhut woonden,kon je trouwensnooitweten,waarje aantoe was.Maaruit het feit,dat hetjongewijfje binnenbleefmaaktehij op,dat de eerstetermijnbetalingniet voldoendewasen dusginghij heen,om meervis te halen.Hetwaswel laat,maarde gedachteaanhetjongewijfje,dat hij hiermeehooptete winnen,deedhem de slaapvergeten.OokPiepervoeldegeen slaap.Deblondehaar,dieJil had latenzien,herinnerdehem

aanhet wichtje,dat enkelejaren geledenop Korstheuvel zijn hart in vuur en vlam hadgezet.Zouhet dezelfdezijn?Deze vraagliet hem niet los,tot dejongelingkort en goedeenbesluit namen ovèreindkwam. 'lk ga eensin dat kampkijken',mompeldehij.'Zodoende.' 'We moetennaardat kamp!',riep op dat ogenblikJoep zijn kornuitentoe.'Wezullendieindringers moresleren!' Joehoe!', antwoorddehet grotgrut,met slag-en stootwapenszwaaiend . Het zager dusniet naaruit, dat het kamp van Hollewijneenrustigenachtzou beleven... w lj ?.*i ",J{.I \t {} t t} r}


l{ONfl\!fi H*LLEW}.}lil en het Warrewoud

2544.DegoedegavenvanJul haddeneendoordringende visluchtin de tent verspreid,dus maakteWiebelWip kordaatde tent openom het geschenk naarbuitente werken. 'Zouje dat nu wel doen,Wiebeltje?',vroegHollewijntwijfelend.'Het is tochniet beleefdwannèermengeschenken weggooit.LichtkwetstmendaargeVoelens mee.' 'Compienou zeg,maarik hebgeenzin om in vis te gaanliggen!', zei het meisjemet opgetrokken neus.'Alsze met alle geweldwat willen geven,latenze dan ietsbetersuitkiezen.' Maarnauwelijkshad zij de voorhangvan de tent opzijgetrokkenof uit het donkerklonk eengejoeluit jongekelenen

op hetzelfde ogenblik kwam een aantal krachtig geworpen modderkluiten aansuizen.Wiebel kon nog bijtijds wegduiken, maar Euvel,die achter haar in de vuurlinie stond, was mindef gelukkig. 'Gompie,dat was dat? !', vroeg het meisje, haastig de voorhang sluitend. 'Blubber', antwoordde de beklagenswaardigespeurder.'Blah!' 'l(ijk eens aan, nu geven ze iets anders',zei Hollewijn,'maar iets beters kan ik het niet noemen. En ik geloof ook niet, dat er ditmaal goede bedoelingen achter zitten.' Een woest geschreeuwen gekrijs, dat buiten opklonk, versterkte deze ongunstige indruk. r "":i :L- '- l :i 'f:.

lr;


en hetWarrewoud I{OFIINfiHfrLLHWIJN

2545.ToenJulmet eennieuweladingvis naderde,zaghij dat om de tent uitvoerde. het grotgruteenwoesteoorlogsdans Bovenhet gegilklonkJoepsstem:'Wegmet de vreemdelingen! Handenaf van het Warrewoud!' NatuurlijkschonkJul geenaandachtaanhet kinderspelvanhet grut; hij hadbelangrijkerdingenaanhet hoofd. Bij de tent gekomentrachttehij het doekop te lichten,om opnieuwzijn goedegavennaarbinnente werpen'Ditmaal zei hij' terwijl hij echterontmoettehij weerstand.'Hmmpf, zijn mandneerzetteen met tweehandenaanhet weerbarstige doekbegonte rukken.Maarhet gafniet mee;hoeharder

hij het omhoogtrok,met deste groterkrachtwerd het doek die een weeromlaaggeduwd.Julwasechtereendoorzetter, eenmaalbegonnentaakniet gauwopgaf.Devis moestnaar binnen,dat stondvoorhemvast.Enalshet niet onderdoor ging,danmaarvan bovener in. Resoluuttrok hij zijn mes... het doek die zenuwachtig Enzo zagenEuvelen Plichtpleger, indringeromlaaghielden'plotseling voorde hen onbekende dat krachtigin het dakvan bovenzicheenmesverschijnen, met de tentjaapte.'D-ditis het einde',stameldePlichtpleger blekelippen.'Ach,wasik maarnooit hierheengekomen.Het ligt zo geheelbuitenmijn plicht!' itlí $8$ï ïfi * V* t" $n


l(O$llNGt'lOtLĂ&#x160;WIJNen het Warrewoud

2546. Het mes, dat door het dak van de tent jaapte, maakte daarbinnen bepaald een ongunstige indruk. Bewust van zijn verantwoordelUkheidals lijfwacht van de koning, nam Euvel de leiding op zich. 'Allen terug!'riep hij, zijn revolver trekkend. Met het wapen schietklaar in de hand naderde hij het japende mes, gereed om de indringers het hoofd te bieden. Op dat ogenblik achtte Jul het gat groot genoegvoor zijn doeleinde.Hij trok het mes terug, nam de mand met vis op en mikte de inhoud door de opening. Vervolgensluisterde

naarde geluidendaarbinnenen trachtteer hij opmerkzaam uit op te maken,of het nu genoegwas.Nu,voor Euvelwas het meerdangenoeg! Eendapperlijfwachtkanveelhet hoofdbieden,maarer zijn grenzen.En de geplaagde speurdertrok die grensnu onherroepelijkbij vis.

ltti$ ti *'f V I f iriJ j.Ă­:;i:;


KilNfN* f"f*tLHWIJN en het Warrewoud

2547.'Nou heb ik er genoegvan!', riep Wiebel Wip, terwijl zij resoluut de voorhang van de tent losmaakte.'lk ga die lui buiten eensvertellen, wat ik van ze denk.' 'Voorzichtig,kindlief, maande Hollewijn. 'We zijn hier een minderheid en het is zo gesteld,dat een minderheid zelden mag zeggenwat zij denkt.' 'Gompie nou hoor, ik heb geen zin om me stil te houden als ze met vis en modder gooien!', hield het meisje vol. 'En of ze het goed bedoelenof niet, ze moeten ophoepelen!' Maar toen zij naar buiten trad zag zij alleen maar vluchtende

knapen, tussen wie Jul stevigeoorvijgen uitdeelde. Blijkbaar vond de woudloper de kinderspelletjesvan het grut hinderlijk worden. Wiebeline kende de achtergrond van het gebeuren niet, maar het resultaat was voor haar voldoende. 'Opgeruimd staat netjes',zei ze tevreden, toen zij het groepje schreeuwenden meppend in het woud zag verdwijnen. Maar wat ze niet zag was een jongeling, die haar vanuit het struikgewasgade sloeg.En evenmin hoorde zij de zucht, die uit zijn borst ontsnapte. Pieper had het wichtje herkend en zijn oude liefde vlamde weer op... : J : . ' ': i . : 1 , r r

_ ,4 j , )

I


i{*},áàF*S hf*1tfrltrÍ.iiden het Warrewoud

2548.Naallewilde belevenissen vondHollewijnhet raadzaam,dat iemandde restvande nachtde wachtzou houden. En die iemandwasnatuurlijkEuvel,de lijfwachtvan de koning.Zo zat dusde speurderin de tentopeningen staarde met van slaapgezwollenogennaarhet woud. 'Wat eenbaan',bromdehij.'Altijd ben ik de sigaar.Allemaal gaanze lekkerslapenen niemandvraagt,of ik niet bekaf ben! ' Maarniet iederin de tent sliep.Degeschenken vanJul haddeneendoordringende visluchtin de tent achtergelaten en dit beroofdeWiebelde nachtrust.

'Gompie,dit houdik niet uit', mompeldezij, uit haarslaapzakkruipend.'lk moetwat frisselucht hebben!' Zij lichttehet doekaande achterzijde vande tent eeneindje op en schoofhaarslaapzakhalverwege naarbuiten.Ennadat zij zo met haarhoofdin de frissebuitenluchtlag,viel zij tevredenin slaap.Toenritseldeer ietsin de struikenen een donkeregestaltesloopnaarde achterzijde van de tent.Het wasPieper.Hij had begrepen, datJulsgeschenken bedoeld warenom Wiebelinete winnen.Datnooit! Ener kwameen driestplan in de verliefdejongeling op... :.4i* t &ï l. Ë'ïvfJ l € t-)


en het Warrewoud l{*{tiN& 1"1*l-LfiW{Jfi{

2549.Dommeligzat Euvelvoorde ingangvan de tent,toen eenkreetvanWiebelWip hemovereinddeedspringen. 'Wat nou weer?!' gromdehij, de tent binnensnellend. kronkelenden Daarbinnenzaghij eenvreemdschouwspel: onderhet wringendalseenaal schoofWiebelsslaapzak tentdoeknaarbuiten.Woedendekretenvan het meisje gebeurde. toondenaan,dat dit niet met haaĂ?medewerking van de slaapzak Verwardgreepde speurderhet voeteneinde en trachttedezeterugte trekken.Maardat gingniet zo gemakkelijk;iemandaande anderezijdevanhet doekgafgeen

eenstevig krimp.Zo leverdede speurderenkeleogenblikken partijtjetouwtrekkenmet zijn onbekendetegenstander, tot eenflinke ruk hemvoorovertegenhet tentdoekdeedtuimelen.Hetvolgendeogenblikstorttede tent in tot eenverwarde hoop,waaruitPiepermet eenlaatsteruk de slaapzakmet Evenbleefhij aarzelend het woedendemeisjelosmaakte. staanen keeknaarde ingestortetent,waarinde ongelukkige zichaftekendenalsrustelozebulten. tentbewoners 'Het spUtme',zei hij. 'Zodoende.'Toen maaktehij zichmet uit de voeten. de kronkelendeslaapzak 1tf* t?*ĂŻ !l [ fi 1Jt]'"ris


!{*hĂ­if,.3$ l-!*i-tn:W}if'ien het Warrewoud

2550. Hijgend snelde Pieper met de slaapzakvoort. 'Het is voor je bestwil', zei hij. Maar deze uitleg was veel te beknopt om Wiebel te voldoen. Zij stak haar afkeer van haar ontvoerder niet onder stoelen en banken en als de slaapzakhaar bewegingen niet had beperkt tot een hulpeloos gekronkel, zou ze haar woorden ook kracht hebben bijgezet. Ook in de ingestorte tent heersteweinig bewegingsvrijheid. Hollewijn had het geluk dat hij al gauw de scheur vond, die Jul in het doek had gesneden.Hij stak zijn hoofd naar buiten en keek bedrukt rond. Onder hem verscheenhet rode hoofd van Euvel,terwijl zuchten en bewegingen onder het doek

aantoonden,dat ook Plichtplegereen uitweg zocht. 'Waar is Wiebeltje?' vroeg Hollewijn ongerust. 'Ontvoerd',antwoordde Euvel. 'lemand trok haar met slaapzak en al naar buiten. lk denk, dat het die woudloper was, ' die...' Hij brak af en staardemet afgrdzennaarJul,die met een volle mand vis aankwam.'lk waarschuwje!'riep hij. 'Gooi niet weer met vis ! Ik kan het niet meer verdragen! ' 'U hoort het: geen vis meer', vulde Hollewijn streng aan. 'En breng Wiebeltje terug. Want, met alle respectvoor de plaatselijke gebruiken, kan ik dit toch niet goedkeuren.' 'Guk?'zeiJul verwonderd. ĂŻJ$*-ft?',f fi*1r*i-**


il*fdïÍlidiH*tl-'ïclïí!Jl{en het Warrewoud

2551.Jul wasgeengrootdenker,duswashet hem niet gauw duidelijk,dat hij voor de ontvoerdervanWiebelinewerd aangezien. 'Antwoordtoch,kerel!' riep Euvelgeprikkeld. 'Waarisjuffrouw Wip?' 'Wip?'herhaalde Jul. 'Het meisje!' verduidelijkteHollewijn. 'Wijfje?'vroegJuloplevend.Jul geeftvis voorwijfie. Hoopveelvis! Hier...' 'Stop!'hijgde Euvel.'Geenvis! We wiltenhet mijfje... eh ... weisje.. . eh... Stanietzo stomte kijken!Waaris zij?!'

'Waar?'vroegJul gretig. Het waseengesprekzonderenigonderlingbegrip.Eneven weinigbegripheersteer tussenPieperen WiebelWip. 'Hetis voorje bestwil',zei hrj.Jul is geenpartij voorje. Zodoende.'Toen het eindelijktot Wiebeldoordrongdat pieper veronderstelde, dat zij enJulzo goedalsverloofdwaren,verminderdedit haarwoedeen verontwaardiging niet.Integendeel.Zij beschreef zo gloedvolwat ze Pieperzouaandoen wanneerze haarhandenen nagelsweervrij had,dat dejongelingblij was,dat hij de slaapzakbovenhaddichtgeknoopt. ldqr * 8$ï VËl ïVC IGíl


l{*È{Íl\€*t"i*LLffWl.iNen het Warrewoud

2552.HetgesprekmetJulwasvermoeienden vruchteloos. Het drongmaarniet tot het begripvan de woudloperdoor, dat Wiebelontvoerdwasen dat men hemhiervanverdacht. Maartoenzaghij iets,dat hij beterbegreepdanwoorden. 'Spoor!'zei hij opeens,zichnaarde grondbuigend.'Wijfje meegenomen !' 'l(ijk eensaan,dat is eensnelbegrip',zei Hollewijn.'Hij ziet,dat Wiebeltjeontvoerdis.' Euvelsnoof.'Snel?'herhaaldehij. 'We proberenhem dat al urenduidelijkte maken!''Dandrukt het woud zichduidelijker voorhem uit danwij', antwoorddede koning,'enboven-

dien waren we fout door hem ervan te verdenken.' 'Spoor van Pieper',hernam Jul, die zich even snuffelend had rondbewogen.'Daarheen!' 'Kom',.zei'Hollewijn, 'laten we deze ervaren woudloper volgen.''Het spijt me, maar ik weiger mee te gaan', zei plichtpleger met koude stem. 'lk ben al héél ver gegaandoor hier te kamperen, maar om nu ook nog in dat vreselijke woud te gaa n . . . " '...valt buiten je plicht',vulde Hollewijn aan. Jaja,het is moeilijk gesteld.Kom, Euvel!' tÁr*ríi ï vË fv*r$*


l{*isiï$#{-l*l-LËwï.}hi en hetwarrewoud

2553.'Wichtersis raargoedje',zei Pieperdof.Je komt hier, om het mansvolkuit het woud te lokken,en alshetje lukt, wordje boos.''lk mannenlokken?!' riep Wiebelhijgendvan verontwaardiging. 'l(noert,hoekomje daarbij?' Je stoeide metJul',verklaardedejongelingvoljaloezie,'je deedaardig tegenhem,sloeghem in zijn gezichten zo.Zodoende.' 'O, zodoende?', riep het meisjedriftig.'lk zaljou op je gezicht slaan!Maakme los.' Dit voorsteldeedweerde hoopbij de verliefdejongeling herleven.'Nu wil zeweer met MIJstoeien',dachthij. 'Maar

meentze dat nu echt?Zezit vol strekenen fratsen! ' Veeltijd om hieroverna te denkenkreeghij niet,want op dat ogenblik zaghij Jul aankomen. Dewoudloperzwaaidemet een forseknuppelop eenmanier,die hoofdpijnvoorspelde. Bovendienwashij in gezelschap van Hollewijn,en dit weeser op,datJulsgeschenken warenaanvaarden de koopvan het wichtjezo goedalsbeklonken.Dat nooit! Dewanhopige jongelingnam de slaapzak op en wilde zichuit de voeten maken.Maarnu begonhet wichtjezo hevigte spartelendat hij zijn evenwichtverloor, wst{i l ï ?f rïst"$$


l ( O N I N GHSI"LHWUeNn hetW arrewoud

2554.Nu vluchtenniet rneermogelijkwas,maaktePieper zichgereedom op gebruikelijke wijze metJuluit te maken, wie de meesterechtenop het-wichtjekon latengelden.Maar het kwam niet tot eentreffen,tenminsteniet tussende mannen,want op dat ogenbliktrof eendoorWiebelinegezwaaideboomtakde schedelvan Pieper.Hetmeisjehad zich eindelijkuit de slaapzakkunnenbevrijdenen storttezichnu met alle opgekropte woedeop haarontvoerder. 'Berigeknoert!'riep zij. 'lk zalje leren!' na,die zichuit de voetenmaakJul staardezijn tegenstander

te, achtervolgd doorhet woedendemeisje.Toenwierp hij verbitterdzijn knuppelop de grond. 'Wijfjegeefttroetelnaampjes', mompeldehij,'stoeiten loopt hem na.Wijfje kiestPieper,niet mij!' Hollewijn,die ongerustkwamtoelopen,hoordedezeopmerking.'Kijkeensaan,dat is eenonverwachte gevolgtrekking', dachthij. 'Maarin elk gevalis het eenblijk van rijperinzicht, dat hij zichnu ook met de keuzevan het meisjezelf bezig houdt.Want het is overde helewereldzo gesteld,dat de manvraagt,dochde vrouw kiest.' 誰1J*aiflTlrfr誰v*LcD


ttf] 誰\$! i\,1 * r'{* {"1-trWl.}fnlen het Warrewoud

2556. Plichtpleger zat bij het kampvuur en staardemokkend in de vlammen.'lk had het recht om te weigeren', mompelde hij verongelijkt. 'Men kan niet van mij eisen,dat ik mee dat woud in ga. Dat ligt buiten mijn plicht. Ik weet zeker,dat de vakbond achter mij staat.' Er stond echter meer achter hem, dan de bediende vermoedde. Daar weken struiken uiteen en het grotgrut, aangevoerd door Joep,sloop naderbij. 'Het is de vent', fluisterde Joep.'Zijn foto stond in de krant met l<ruisjesop z'n snuit, die neef Warl daarop had gezet.

Pak'm, lui !' Het volgend ogenblik werd de verschrikte bediende door vele jonge handen gegrepenen onder luid gejoel overmeesterd. 'W-wat is dit?' stamelde hij, met afgrijzennaar de ongewassen jongensgezichtenkijkend, die hem van alle kanten aangrijnsden. 'Wij zijn de enige echte vertegenwoordigersvan het Warrewoud', antwoorddeJoepfier,'en we zullen nu eenseen andere verklaring opje uitgestreken gezicht schrijven!'

lViJ*[]1 rj[*誰!Jr{;*


e n hetW arrewoud KS N I N GF fSttËWtJN -a:+

ÈR

*w

{ËÀ_

2557.DejeugdigeWarltjesdoopten'hunvingertjesin de en beschreven inkt, dieJoepvoor dit doelhadmeegenomen vervolgenshet gezichtvan de bediendePlichtplegermet velekruisjes. optredenwaarzoudit onhebbelijke Eenmodernepedagoog aaneenmoeilijkejeugden schijnlijkhebbentoegeschreven mistedit inzicht onbegripvande ouders,maarPlichtpleger en achttezichdan ook in de greepvan eengroepjejeugdige. misdadigers. ruimte op het gelaat Toende inkt op wasen allebeschikbare

bediendewasbenut,tradJoepnaarvoren' van de geplaagde voorhet kiezenvande zijn beeldverhaal Hij raadpleegde juistewoordenen sPrak: 'Uw spelis uit. I(eerterugnaaruw landen vertoonu hier gij en uw trawanten.In Atlantis... eh.. . het nimmermeer, Wairewoudduldenwij geenvreemden" gaan. En met dezeopmerkelijkeverklaringkon Plichtpleger ontredderdstorttehij zichin de hofautoen reedheenonder het gejoelvan de probleemjeugd. 1,q*ilnï ?llftv$N"fi!:


N en het Warrewoud i{Sl,lI NG F{OLl-EWiJ

1 2558.ToenHollewijnin het kampvan de oudeWdr!,ga1",, grijs''sfsshóofd.r kwam,herkendedezedadelijkin hem een en ontvinghemdan ook met gepasteeerbied.Met eengast' vrij gebaarnodigdehij hemuit om bij hem en opaRubarber te komenzitten.Natuurlijkverstoordehij dezeplechtigheid maarnam hem stilvragenof gebabbel, niet met onbeleefde zwijgendin de kring op. 'Derust hier doetweldadigaan',dachtHollewijn,'eenzwijdat menwelkom gendwelkommaakthet vanzelfsprekend is,want het is zo gesteld,dat men niet moetsprekenover

iets,dat vanzelfspreekt.Ik beginde gebruikenhier te waarderenen dat belooftonderlingbegrip.'Ookin het kampvan rust,toenWiebelWip en EuveldaaraanHollewiinheerste kwamen. 'Gompie, wat is het hierstil!',zeiWiebel.'Wateng!Erzal toch nietsgebeurdzijn?'

tiïËË í)ï vrftv*LË $


l{SF{lË{fii"l$i"tSWïJf"l en het Warrewoud

2559.Nazijn ervaringenmet het grotgrutvan het Warrewoud hadde bediendePlichtpleger in éénstuk doorgereden tot eindelijkde overgangvanbospadin snelverkeersweg aangaf,dat hij weerin de beschaafde wereldwasterugge-

Dusstoptehij de autobij de eerstede bestegelegenheid, waarhij zou kunnentelefoneren. Hetwaseenuitspanning waarjongeliedenzichbewogenop de melodieënuit een machtigemuziekautomaat. Het kosttePlichtpleger wel enige moeiteom de eigenaarvan de uitspanningte beschreeuwen lÏilltUu zuchttehij, terwijt hij opgeluchtgasgaf.'Ats en hem duidelijkte maken,dat hij dringendde telefoonwil".,ttg', aandie wilden,die gildenen krijstenen ik nogterugdenk de gebruiken.'lJlgesprek!', riep hij. 'Opstandin het Warrezichin bochtenwrongen,is het eenwonder,dat ik ongewoud!Zehebbenonskampaangevallen!' deerdben ontkomen.Ik moetdadelijkStaatsbosbebeer 'Wie brengtdanook zijn vakantiedoorin het Warrewoud', inlichtenoverde afschuwelijke toestandenin hun gebied!' 'terwijlje hier alleskunt hebben!' zei de eigenaar, r;v*tïftï 1lË*v*r*í")


i{CIt,lIFJS HSttËWlif'* en het Warrewoud

2560. Nadat koning Hollewijn enige tijd gezellig met de oude Warl en opa Rubarber bij het kampvuur had gezetenachtte hij het moment gunstig om een tere kwestie aan te snijden. Hij wendde zich tot opa Rubarber en vroeg voorzichtig: 'Wat denkt u van het Warrewoud-probleem?' 'Probleem?'herhaalde de grijsaard.'Welk probleem?' 'l(ijk eens aan, dat is een verhelderendewedervr aag',zeí Hollewijn.'lk kwam hierheen om een probleem met u te bespreken,maar nu blUkt, dat tussen ons geen probleem bestaat.''Dan is er ook niets te bespreken',stelde opa Rubarber vast. 'De stadseme-

neren maken alles moeilijk door veelpraterij.' 'Heel juist', beaamde de koning. 'Het is zo gesteld,dat de mens het woord meestal niet gebruikt om zijn bedoelingen duidelijk te maken, doch om ze te verhullen.' En omdat zij het hier allemaal over eens waren spraken ze er niet verder over. Plichtplegerhad echter veel te bespreken,toen hij eindelijk met Staatsbosbeheerwas verbonden. Bewogen beschreefhij, wat hem allemaal was overkomen. 'Er is opstand in het Warrewoud', besloot hij. 'Er is daar chaos en anarchie! Het probleem is ons boven het hoofd gegroeid!' '#* f ítï ir tí ltVr-ii;* *


l{0tt,!f f\iG}-lSLLIWl.iNen het Warrewoud

2561.Staatsbosbeheer vondde mededelingen van de bediendePlichtpleger zo ernstig,dat men hem doorverbond met de eersteministerpersoonlijk. Aandezehogebewindsmangaf Plichtpleger nu opnieuweenverslagvan zijn schokkendeervaringen.'Het wasstuitend,excellentie', zeihij.'Zij gildenen krijstenen wrongenzichop de meestbarbaarse wijze.Het is eenwonderdat ik nog leefna de manier,waarop zij mij...''Jaja,wonderenen persoonlijke ervaringendoen hier niet ter zake',viel de ministerhem in de rede.'Hetgaat om de politiekeachtergrond.'

'Zehebbenkruisjesop mijn gezichtgezet',vervolgdePlichtplegerbitter. 'Wat hebbenze?'vroegde bewindsman. 'Spreekwat harder. Wat is dat voorgegilen gekrijs?' 'lk stain eenuitspanningwaargedanstwordt',riep Plichtpleger,'en ik zeidat zij kruisjesop mijn gezichthebbengezet,alseentegenverklaring!' 'Kruisjes?. . . Tegenverklaring?' herhaaldede ministerontzet. 'Datis ernstig.I(omdadelijkhierheen,om uw gezichtdoor deskundigen te latenonderzoeken I' ' !誰**r i 誰

VItV* 1.{:!:


en hetWarrewoud f{firuf Nfi }-i*LttrWÍ.ii{

2562. Toen Hollewijn, begeleid door de gebroedersWarl, in het kamp terugkeerde,heerstedaar een slechte stemming en een doordringende vislucht. Want met Plichtplegerwas de voorraad conservenverdwenen en nu waren zij voor hun voeding aangewezenop de vis, die Jul zo overdadig had uitgedeeld. 'lk eet van het jaar geen vis meer', gromde Euvel. 'lk kan het niet meer zien!' 'Gompie nou. En het bakken is ook akelig, hoor', klaagde Wiebel.'Ze hebbenallemaalnog oogies!'

'l(jk eensaan',zei Hollewijn,'danzal niemandhet dusjammer vindenalsik nu voorstelte vertrekken.Bij mijn bezoek aande oudeheerWarl bleekdat er geenenkelprobleembestond,duswe kunnenweg.'Nou,hier zijn andersproblemen genoeg,hoor',zeiWiebel.'Plicht-plegeris er met de auto vandooren nu kunnenwe niet meerweg!'

i1i0f nï vÍfll*rfiÍl


K*f,êlNCHSLLËWiJNen het Warrewoud

stapteeen Eenglanzendeautostoptebij het kamp.en hieruit gebiedalshet Warrewoudkon Hollewijn aan 2563.In een'achtergebleven glimlach tt..t, ài" ti.tt met eeninnemende radio'sof uit draagbare men niet luisterennaarmelo-dieën voorstelde. kampeerder Een v.anstaatsboshet pittigegeluidvan snelleautomobielen' is Haas',sprakhij,'propagandist dij;;; -ttiót primitieve-bosgeluiden met stellen glad tevreden ï"ar À"JJriït moeilijkheden enkele o* gekomen beheer.Ik ben die zoroáii tt.t ruisenvan bomenen de roepvan vogels' te strijken.' rondvlogen.Toendan ook plotselingtoch motorgedat is prettis',zeiHollewrjn"vgolalomdar tík;;;;".t, "ti: tiok het dadelijkaandacht', -"ii ronk weórklonk, onzemoeililkhedenzijn opgelost'Wij konkomst uw door zijn' fiJefijt', zeiEuvelmet eenzucht''Datzalde hofauto àË"'""..iiii. tiet weg,dooi gebrekaaneenvervoermiddel" waarderendie onskomthalen" Lc".Oii,heËlaardig',iprak de heerHaasmet een je toch zo" iiu.,'J"iit-oi. gammelehofautoniet' dat hoor ' Oesii;tach.'tvtaaiik doelnatuurlijkop de moeilijkheden kijk eenswat een zeiWiebelWipdeskundig.'Gompie, mei de primitievenvandit woud" slee!' moorddadige !ry*nílT v[íïvGl-Gti


l{ONlFlGl-l$l-tEWËJN en het Warrewoud

glim2565.'Wijfjemij aardig!',riepJul.'Wijfjemij aardig!',brulde der overtuigende klappen,zodathij met eenverbaasde lachdoorde knieënging.Zonderhun debateenogenblikte Jil.Beidenzettenhun betoogkrachtbij doorslagenop de schedelvan de ander,zodathet hol tussenhët geboomte onderbreken verdwenen tot Jil enJul tussenhet geboomte, weergalmde.'Kijk eensaan',zei Hollewijnonthutst,'zijschij- het gebonkvan hun argumentenin de verteverstierf.Met nen te denkendat het eromgaat,wie doorhet meisjehet eenbuil en eenmatteglimlachrichttede propagandist zich ge- op.'ln elk gevalis het eenmooi bewijsvanaanhankelijkheid', aardigstgevondenzalworden.Envolgensde plaatselijke bruikenis dat de sterkste."Houd op! Het is eenmisVerstand!' verklaardehij. 'Zevechtener om,wie met onsmeemag.Dat 'Laatonsdanweggaan, riep de heerHaas,met eenblekeglimlachtussende twisten- zal de regeringgeruststellen.' voorer de broeders tredend.'lkbedoelde. betuigdwordt',zeiHollewijn, . .'Hij konzijnbedoelin- nog meeraanhankelijkheid genechterniet toelichten,want op dat ogenbliktrof hemeen 'want ik vrees,dat wij op dezewijze hier onrustbrengen.' tf*ttË ï \r[frv$t_*u


en het Warrewoud l{*í,{lfd# ï4*Li-trWl"iN

2566.'lk kan niet zomaar weggaan',protesteerdede heer Haasmet een zwakke glimlach. 'lk ben speciaalhier gekomen om problemen op te lossen."Het enige probleem hier is door ons ontstaan',zei Hollewijn, 'en dat lossenwij op door te vertrekken.' De propagandistvolgde met tegenzin' 'lk begrijp niet, hoe wij de oorzaak van een probleem kunnen zijn', klaagde hij. 'lk vroeg alleen maar, wie van de primitieven met ons mee wilde. En ik stelde de vraag toch op eenvoudige wijze.' 'Misschien meer primitief dan eenvoudig', opperde de koning.'Maar uw automobiel komt ons goed van pas; dat kan u voldoening geven.'Naar zijn matte glimlach te

oordelen, vond de heer Haasdit een schraletroost. Hij leefde echter weer helemaal op, doen hij terzijde van het bospad een woudloper zag staan,die op moderne wijze met zijn duim gebaarde.'Een primitief die mee wil !', riep hij triomfantelijk.'Danis mijn boodschaptoch goed begrepen!' 'Gompie, een lifter!', zei Wiebel Wip verbaasd..'Waarzou hij dat geleerd hebben?' 'Dat vraag ik me ook al m'n kind', zei Hollewijn. 'Het is zo gesteld,dat een parasiet zich slechts ontwikkelt op iets dat veelvuldig voorkomt - en dat kan van het verkeer in het Warrewoud toch werkelijk niet gezegd worden.' ..-,í

r:

!fi "tL ? {1 :

.- :


i{#f{f|Sfi f-$*l,LtrWf .iJ\d en het Warrewoud

wasonderzochten handtekeningen beschikbaarte stellen. lk ben héél be2567.Nadatzijn gelaatdoordeskundigen getoestemming nie u w d . . . ' besproken, hadde bediendePlichtpleger kregen,het te reinigen.Hiermeewashij nu in de keukenvan Het overgaanvan de bel onderbrak zijn sombere bespiegehet paleisdruk doende,maarde inktkruisjeslietenzichniet lingen. Maar de stemming van de geplaagdebediende bemakkelijkverwijderen.Er waseenazijnoplossing voornodig reikte een nieuw dieptepunt, toen hij de woudloper zag die met het gezelschapwas meegekomen. om de sporenuit te wissenen dit verzuurdezijn stemming 'W-wat komt die wilde hier doen?'stamelde hij ontzet. nogaanmerkelijk. 'Enhet valt zo 'lftuisjes zetten', verklaarde de heer Haas met een stralende 'Het is héélerg',sprakhij tot zijn spiegelbeeld. glimlach. geheelbuitenmijn plicht,om mijn gezichtvoorprimitieve

!tt)Ë tl ï vrftvS tcn


-í{*N,t-:6

**-ílkuÍiliru en hetWarrewoud

2555.Het gedragvanWiebelWip had de ruigewoudloper verwarden geschokt.'Wijfjes.. .'-zeihij bitter. ,Raargoed.Jul niet begrijpen.'DitbegreepHollewijn,want het is eenklacht die men overalter wereldvan de mannenhoort,hoever ze overigensook in land of kleurvan elkaarmogenstaan. 'lk begrijphet',zei hij,'het is moeilijkgesteld.Maarlaathet je eentroostzijn,dat Pieperhaaral evenweinigbegrijptals jij.'Op dat ogenblikkwamWiebelalleenterug. 'Zo,die engerdheefteenlesjegehad',zeize voldaan.,De. knoert! Hij verbeeldde zich,dat ik hem aardigvondl'

.enhij Zij wierp eenwantrouwendeblik opJul en vervolgde, denktdat ook,geloofik.' 'Gahemgeenlesjegeven,Wiebeltje', zei Hollewijnhaastig.'Hetis zo gesteld,dat mannenvan dat soortlesjeswel leren,maarze niet begrijpen.Het is beter,datjij met Euvelnu naaronskampterugkeert.Ik ga met Jul meenaarde oudeWarl.''Hetwoud in?' zeihet meisje ongefust.'Gompie,dat is gevaarlijk,hoor.Zalik niet meegaan?''Beterniet,m'n kind',antwoorddede koning.,lk ga niet naarde oudeWarl om hem eenlesjete geven,maarom te trachtenelkanderte begrijpen.' .|if{J8$ï

ïrf;ttvfii"fi$


en het Warrewoud r{*f{IF.,}fi i't*l-l-fiWt.JhĂ

2564.'Erzijn geenmoeilijkhedenmet de bevolkingvan het Warrewoud',zei koningHollewijn.'Alleenenkelejongelieden doenwel eenswat lastig.Maardat is overde helewegereld zo gesteld.'Juistja,zoalsoveralin achtergebleven biedenroerende studentenzich',hernamde heerHaas. 'Uiterstetact is geboden.Allereerstmoetenwij eenrepresentatievefiguurvinden,die bereidis met onsmeete gaan, te betuigen.' om zijn instemmingmet Staatsbosbeheer enJul,die Hij haaldeevenademen weesop de gebroedersJil in de omgevingvan het kampnaarWiebelWip zatente kij-

hij.'Onken.'Zijndie tweeprimitievenbetrouwbaar?'vroeg herenzijn de zoons getwijfeld',antwoorddeHcillewijn.'Deze van het stamhoofd.Maarwat uw opvattingoverdejongeliewasechterreedsop weg den hier betreft.. .' Depropagandist naarde beidebroers.'Wij jullie aardigvinden',sprakhij met eeninnemendeglimlach.Jullie onsaardigvinden?Eenvan jullie meegaan?'Zoals bleek,hadde heer uit dit toespraakje Haaseengrotekennisvan primitievedenkwijzen.Maarzelfs voorhemwasde reactieonverwachtheftig.Beidebroers sprongenovereinden sloegenelkaarop de schedels. fi,-i 1?i-r; f !:n il i^* i]


KONII{GHOLLEWiJNen het Warrewoud

2568.'Eenogenblikje!'riep Plichtpleger met blekelippen. 'Alvorensdezewilde hier binnenkomtwil ik duidelijkvaststellen,dat mijn gezichtniet beschikbaar is voor zijn handtekening!DeVakbondvan Huispersoneel...' Maarreedsmaaktede woudloperop brutewijze duidelijk dat het gezichtvan de bediendehemgeenbelanginboezemde.Hij duwdehet met eenenkelehandbeweging opzijen volgdeWiebelWip, die wasdoorgelopen. 'Kijk eensaan',zei Hollewijnonthutst,'ik geloofdat onze gastmeerbelangstelling heeftvooreenandergelaat.Alsdat

maaÍ geen moeilijkheden geeft.' De knecht schonk geen aandacht aan deze woorden; hij was te zeer vervuld van zijn eigen moeilijkheden. Mompelend trachtte hij zich uit de paraplubak te bevrijden, waarin het gebaarvan de vreemde bezoekerhem had neergeworpen.Het eerstevrolijke geluid kwam van de propagandist,die de woudloper naar de voorkamer was gevolgd en nu opgetogennaar Hollewijn wenkte. 'Kom kijken, majesteit!'riep hij. 'Het lukt! Hij betuigt zijn aanhankelijkheid!''Zijnaanhankelijkheid?'herhaaldede koning ongerust.'lkkom!' s.i*Ë uï vi l tïvst-fi $


en het Warrewoud KONIN€ FISLLEWIJN{

pride heerHaasopgetogen.'De 2569.'Kijk,majesteit!'riep mitief snijdthartjesin de tafel! ' 'lk zie het',antwoorddeHollewijnbedrukt,'het is zondevan het meubel.' nou',vielWiebelWip hembU.'Dathebik ookal 'Gompie, gezegd."l(omaan, daarmoetenwe onsoverheenzetten', glimlach.'Het met eenopbeurende sprakde propagandist gebaaris eentafelwaard.Het drukt op simpelewijze uit' dat 'AanStaatsbosbehij zijn hart geeftaanStaatsbosbeheer.' antheer?'vroegde koningongelovig.'Vanzelfsprekend',

glimlach.'De met eenverzekerde woorddede propagandist is van hout,dus De tafel duidelijk: daad is van zijrt symboliek uit het bos.Voortsstaatde tafelin het paleis,dusdaar,waar de tafelbosin beheer, beheerdwordt.Aldussymboliseert Enjuist daarinsnijdthij zijn hartjes,begrijpt dusbosbeheer. u ?' 'Het is vreemdgesteld',zeiHollewijn,'ikhoop,dat hij zelf de symboliekvan zijn daadook zo goedbegrijpt.'

ïq**rÍ

rf rfiv+i"síi


en het Warrewoud f{fifl|lfdfiF{StLmWl.iltl

beldeopgefogen van Staatsbosbeheer 2570.Depropagandist zijn chefop.'Allesis in orde!', riep hij. 'Deprimitief heeft latenblijken...' zijn voorkeurvoor Staatsbosbeheer 'Wachteven',onderbrakde koning,'is dat niet wat haastig geredeneerd? Uw verklaringbevredigtme niet helemaal.Hoewashet ook beheer...' weer?...Detafelvertegenwoordigt 'Eenogenblikje,majesteit',zei de heerHaasmet eenbeleefde glimlach.'Strakszal ik het u nogeensuitleggen.' En,zichweertot de telefoonrichtend,vervolgdehij:

dat hUde meningvan de woud'Wij mogenwel aannemen, Hij is...' lopersvertegenwoordigt. geenwoudloper!'riep WiebelWip,diede 'Hij is helemaal ruigegastmet klimmendwantrouwenhadgadegeslagen' zich Met eengehinderdeglimlachkeerdede propagandist naarhaarom. 'Alstublieft',zei hij, 'roeptu er tochniet doorheen.Dezewoudloper...' 'Gompie,doeniet zo uilig!', riep het meisjeongeduldig''ik zegje toch,dat hij geenwoudloperis.Het is Pieperuit l(orstheuvel!' En met eensnellebewegingtrok zij de baardaf... 1i1J0t?nï\íf;fiví]t6'l


l{$Nit*G HSLtĂ&#x2039;WlJĂ­Sen het Warrewoud

2571.'Kijkeensaan,dejongeRubarber', zei Hollewijnverrast.'Waaromhebjij je alswoudlopervermomd,jongeman?' 'Datdeedik voorhet wichtje',verklaardePieper,'wichters is raargoedje.''Wees eenswat duidelijker',verzochtde koning, 'ik zie het verbandniet tussendit vermommenen het feit, datjongemeisjesgrillig zijn.''Zekwamnaarhet Warrewoud om woudlopersmeete lokken',verklaardePieper,'maarik vind haaraardig.Zodoende !' 'Wat?!', riep Wiebel,die met klimmendeverontwaardiging hadtoegeluisterd.'lk woudloperslokken?Berigeknoert,wat denkjewel?!Ik zaljoueens

latenzien,hoeaardigik je vind! Daar!'Meteensnelleduik ontweekPiepereenvaas,die het woedendemeisjehemnaar het hoofdsmeet,maarnu boektehet porceleinwerlde een voltrefferop de heerHaas,die de snelleontwikkelingder gebeurtenissen niet meerkon volgen.Evenstondhij wazigte glimlachen,tot eengesputteruit de telefoonhem er opmerkzaamop maalce,dat staatsbosbeheer wilde weten,wat er aande handwas. 'Allesis in orde',sprakhij in het toestel.'Er schijntalleeneen klein misverstand te zijn gerezen. .. Eh... zodoende.'


KË,ndï FiiS t-** t"i.trï.,Í lJ i'J en het Warrewoud

2572. 'Knotse knuppel !', riep Wiebel rood van drift, 'misselij- moerig.' Hij schudde de restanten van een kastje af en wendke noodfiguur! Ik zal je berige...' 'Genoeg,Wiebeltje', zei de zich verontschuldigendtot de koning. Hollewijn sussend.Je hebt je mening nu wel duidelijk ge'lk moet me terugtrekken, majesteit', sprak hij. 'Het feit, dat noeg gemaakt.' Dat vond Pieper ook. En hij zorgde dan ook, een spion van l(orstheuvel zich de spreekbuisvan de wouddat hij wegkwam, voor het woedende meisje nog verdere lopers wilde maken, brengt het Warrewoudprobleem plots toelichtingen kon geven.Bij zijn haastigevertrek liep hij ech- op een geheel ander niveau. De propagandist moet plaatster de heer Haasomver, die temidden van de verwarring een maken voor de bemiddelaar.' onduidelijk gesprekmet staatsbosbeheervoerde. Dit maakte 'Eenbemiddelaar.. .', mompelde Hollewijn,'danverwacht ik, een einde aan het telefoongesprek.'lk moet afbreken', sprak dat niet alleen de propagandist zich moet terugtrekken uit de beambte met een geplaagdeglimlach, 'het is hier wat ruhet Warrewoud, maar wij allemaal! '


en het Warrewoud l{*ĂŻ{lF.lĂ&#x2039;l-IOLLEWIJN

2573.'l(ijkeensaan',zei Hollewijn,toenhij desavondsde is frontpaginakrant ontvouwde,'hetWarrewoud-probleem nieuwsgeworden.Er staateen heel artikel over,tussende en schuddehet Hij lasenigetijd aandachtig sportberichten.' hoofd. 'Er is eenbemiddelaarbenoemd',vervolgdehij, 'en die heeft om de ontwikkelingvan het Warredringendgeadviseerd, te latenvallen.Er woud niet langeronderStaatsbosbeheer zijn enkeleconferenties...' WiebelWip,'ik snapgeenspat 'Geefmij maarzuurtjes!'zei

overwelk probleemhebvan dat soortgepraat.Trouwens, ben ze het?''Datis eenmoeilijkevraag',zei de koning,'het is overhet algemeenzo gesteld,dat problemenwordengemaakten niet vanzelfontstaan.Enbij mijn bezoekaande herenWarl en Rubarberheersteer eenmooi onderlingbegrip.' Hij keekevenmijmerendvoor zichuit en hernam:'Datwas eenprettigeavond,zondereenenkelprobleem- want ze zwegen.'


en het Warrewoud *Lf"trVVl.}N i{*誰誰ifd*; F'f

2574.'lkbegrijp het niet', zei Wiebel,'als er geen probleem was, waar kletsen ze dan over?' 'Ze beschuldigenelkaar,dat zij een probleem hebben veroorzaakt',antwoorddeHollewijn. 'Want in de politiek is het zo gesteld,dat men de bedoelingen van een ander verklaart, terwijl men de eigen bedoelingen tracht te verbergen.Daarom leiden politieke gesprekken zelden tot begrip; men gebruikt het woord, om zijn mening te verbergen.' 'Nou, ik vind het maar ingewikkeld hoor', zei Wiebel geeu-

wend. 'Als ik zeg, dat ik Pieper een engerd vind, meen ik dat' En dat heb ik hem duidelijk gemaaktook!' jullie elkaar Je hebt daar alleen duidelijk mee gemaakt,dat niet begriipen', antwoordde de koning, 'maar dat heeft jullie meningen niet bij elkaar gebracht.' Nu, dat was zo. Piepersmening over jonge meisjes had een nieuw dieptePuntbereil(t. 'Wichters...'mompelde hij, 'ik begin er nooit meer aan.Het is en blijft een raar goedje!'

誰i i: f!6 1/t!ir.,tfl,l: !iIltl"!,q]r'i.

Hv036  
Hv036  
Advertisement