Issuu on Google+

wonen

Redactie: Ezgi en Betul, scholieren van het Montfort College (4 HAVO)

Buurtkamer de Kiefhoek

Brengt de buurt bij elkaar

Een plek waar iedereen mag komen. Waar wordt gekaart, waar kinderen met Sinterklaas hun schoen zetten, waar speelgoed kan worden gehaald als je geen geld hebt om het zelf te kopen en waar tienermoeders terecht kunnen met vragen. Dat is Buurtkamer de Kiefhoek. Alle bewoners zijn welkom. Oprichter Angelique Deurzen: “De wijk is van iedereen.” Op de hoek van de Heer Arnoldstraat en de 2e Kiefhoekstraat vind je Buurtkamer de Kiefhoek. Roze deuren, kale muren en lege tafels zijn nu nog deel van de inrichting. “We moeten het nog gezellig maken hoor,” zegt Angelique, die met hulp van Woonstad, samen met Diana van Ees de buurtkamer oprichtte. “Er komen plantjes, we willen nog verven en de naam komt op het raam.” Renovatie de Kiefhoek Een tijdje geleden renoveerde Woon-

stad de gehele Kiefhoek. Alle witte huisjes in de buurt werden opgeknapt. Er kwamen nieuwe deuren, nieuwe puien, nieuwe kozijnen en alles werd geverfd. Angelique en Diana werkten nauw met Woonstad samen om alles soepel te laten verlopen; elke maandag en woensdag organiseerden ze een uurtje waar bewoners bij hen terecht konden met vragen over de renovatie. “Maar al gauw merkte je dat mensen gewoon voor een praatje of een kopje koffie langs kwamen. Dat was zo gezellig, daar moesten we wat mee doen.” En dus zorgde Woonstad voor een ruimte en de dames voor activiteiten. Veel vrijwilligers boden zich spontaan aan. De Buurtkamer was geboren. Speelgoed & Kleding Inmiddels zijn er al verschillende activiteiten geweest. “We hebben bingomiddagen gehad, klaverjasavonden en de kinderen mochten met Sinterklaas hun schoen zetten.” Dit initia-

Dit is de tweede editie van het Bloemhof Magazine! Een drie maal terugkerend blad over Bloemhof, vol met interessante artikelen, weetjes en interviews. In het kader van onze maatschappelijke stage hebben we dit blad gemaakt, met als thema Wonen. Gewapend met een notitieblok, fotocamera en een flinke dosis nieuwsgierigheid gingen we de wijk in en zijn we van alles te weten gekomen over het wonen in Bloemhof. Alle artikelen hebben we met veel plezier gemaakt. Nu wensen we u veel leesplezier.

COLOFON

Angelique Deurzen

tief was volgens Angelique ook wel nodig. “Wij - de bewoners - waren de weg naar elkaar een beetje kwijt geraakt. Met de buurtkamer betrekken we mensen weer bij de wijk, gaan we vereenzaming van ouderen tegen en zorgen we ervoor dat iedereen met elkaar door één deur kan. De wijk is van iedereen.” Met nog meer bijzondere andere activiteiten in de planning moet dat lukken. “We willen een boodschappenservice voor ouderen opzetten, koffie-uurtjes, maar ook middagen voor tienermoeders waar ze terecht kunnen met vragen. Waar ik zelf erg naar uitkijk, is het opzetten van de kleding- en speelgoedruimte. Iedereen die het nodig heeft, mag daar kleding en speelgoed komen halen. Helemaal gratis, want elk kind verdient een cadeau op zijn verjaardag.” Deze zomer gaat de Buurtkamer officieel open en is iedereen uit de wijk welkom. Zoals Angelique het zegt: “Niet alleen mijn huis is mijn thuis, de hele wijk is mijn thuis.” Bloemhof Magazine is een uitgave van Woonstad Rotterdam in samenwerking met Hoedje van Papier. Editie: April 2012 Oplage: 3000 ex. Eindredactie: Bianca Tol Redactie: Ezgi, Bezul, Lianne Collignon


visie op de wijk

dezelfde leefstijlen samenbrengen

Woonstad heeft mooie plannen voor Bloemhof. Maar op welke manier ontstaan die plannen en hoe worden ze uitgevoerd? Mogen bewoners meedenken? We vroegen programma-manager Raimond Fraanje naar de visie van Woonstad.

stijlen van bewoners. Als je van rust houdt, kom je in een rustige straat. Hou je van een feestje, dan zoeken we naar wat drukkere gedeeltes van de wijk. Zo komen mensen in de toekomst terecht bij mensen met dezelfde manier van leven.”

Woonstad heeft een visie op de wijk, maar wat is een visie precies? “Een visie betekent eigenlijk ver weg kijken, bedenken hoe de wijk er op lange termijn uit zou moeten zien. Daar zijn we nu druk mee bezig. We bedenken hoe Bloemhof er het liefst uit zou moeten zien over tien jaar, dat is de visie. En als die visie af is, bedenken we projecten om die visie uit te voeren.”

Kunnen bewoners zelf ook meedenken? “Ja, heel graag zelfs. We proberen veel de wijk in te gaan om met bewoners te praten, maar iedereen is ook van harte uitgenodigd om met zijn of haar ideeën bij Woonstad te komen. We horen graag wat er goed of minder goed gaat en welke plannen handig zijn. De bewoners weten immers meer dan wij.”

Hoe ver zijn jullie met de visie voor Bloemhof? “We zijn nu nog veel woningen aan het bekijken, met bewoners aan het praten: om meer informatie te verzamelen. Maar wat ik nu al zie, is dat het erg krap is in de straten. De kinderen kunnen er bijvoorbeeld niet goed spelen, dus er zullen meer speelplekken moeten komen. We hebben ook plannen om bij het verhuren meer te kijken naar de leef2 | Bloemhof Magazine

Raimond Fraanje

Wat kunnen de bewoners op korte termijn verwachten? “We zijn dus druk bezig met het beschrijven van de visie. Maar we doen meer. Zo hebben we gezien dat er veel onverzorgde voortuintjes zijn in Bloemhof. Daarom willen we dit jaar een tuinenplan uitvoeren. In een paar straten kijken we hoe we die tuintjes mooi kunnen maken. Wij nemen soms plantjes mee en geven tips. Ook zullen we monument De Stulemeijer dat er nu lelijk en vies uitziet, opknappen. Zo komen we stapje voor stapje terecht bij een mooier en verzorgd Bloemhof.”


Samen op het Toneel Bij Theater Het Werklicht

ken over zichzelf en over hoe ze zich moeten gedragen,” aldus Bart. Irene vult aan: “Ook voor volwassenen geldt dit. Maar het leuke van wijktheater is ook juist dat je anderen leert kennen, nieuwe mensen. Tijdens de repetities maar bijvoorbeeld ook bij de voorstelling. Iedereen komt bij elkaar. Het is toch leuk als je ineens je buurvouw op het toneel ziet.” Nieuwe voorstelling De uitvoering van het vorige stuk is net geweest en nu staat er alweer een nieuwe voorstelling op het programma, waar iedereen aan mee mag doen. Het wordt een beeldende voorstelling. “We hebben gemerkt dat het voor mensen waarvan de moedertaal geen Nederlands is, moeilijk is om veel tekst te onthouden. Daarom wordt in ons nieuwe stuk Company het spreken minder belangrijk. We gaan veel fysiek laten zien. Niet fysiek als in dat je je been in je nek moet leggen hoor, maar wel in die zin dat we ons lijf en onze mimiek zullen gebruiken.

Irene Siekman en Bart van Lieshout

Samen met andere mensen uit de wijk op het toneel staan. En spelen natuurlijk. Spannend, leuk en leerzaam volgens Irene Siekman en Bart van Lieshout. Daarom richten zij Werklicht op; een theaterwerkplaats waar bewoners uit Bloemhof toneel spelen. Rode gordijntjes hangen voor de ramen, daarnaast een deur die ogenschijnlijk naar een woonhuis leidt. Maar dat is niet zo. Deze onverwachte plek – Putsebocht 74a – is de basis voor Werklicht, de theaterwerkplaats van Bloemhof. Vorige maand speelden bewoners hier nog een voorstelling, de decorstukken liggen nog op de grond.

Irene Siekman vertelt: “Werklicht bestaat nu zo’n 1,5 jaar. Bart van Lieshout, de andere directeur en ik maken samen voorstellingen met verschillende leeftijdsgroepen uit de wijk. Bart doet veel theateractiviteiten met kinderen en ik ga met volwassenen het toneel op. Naast theater organiseren we ook open podia en exposities.” Nadenken en kennismaken Zowel Irene als Bart doen spelen zelf al jaren toneel en zagen dat er in Bloemhof nog niet echt iets was op dit gebied. Al gauw besloten ze toneel de wijk in te brengen. “Het mooie aan theater is dat je daarmee kinderen dingen kunt leren en dat ze naden-

Het stuk heet Company omdat het twee dingen betekent: een gezelschap van creatieve mensen die samen komen, maar ook het gezelschap dat je van elkaar hebt. Wij zijn het allebei.” Binnenkort kun je je al inschrijven om mee te doen. “Echt doen. Want toneelspelen kun je heel snel leren. Het is ontzettend leuk en iedereen kan het!”

Oproepje Samen toneelspelen? Wij gaan een voorstelling maken over hoe het is om bij een groep te horen. Wat kun je samen dat je in je eentje niet lukt? Iedereen mag meedoen. Repetities starten op 2 mei en zijn elke woensdagavond van 19.30 uur tot 22.00 uur. Het adres is Putsebocht 74a. Vragen? Bel gerust! 06-16257987 of mail irene@werklicht.eu Bloemhof Magazine | 3


bevriende buren

meer dan 30 jaar in bloemhof Margriet en Grietje wonen al jaren tegenover elkaar. Zo zijn de buren ook vriendinnen geworden. Het was dan ook niet meer dan logisch dat toen Margriet een Dienstencheque won, zij deze cadeau deed aan Grietje. ‘Want ja, als je elkaar kan helpen, doe je dat toch gewoon.’ “Joehoe, hier moet je zijn!” roept Margriet Dekker (65) terwijl ze de deur van haar buurvrouw open doet. Ze zit al bij haar buuf Grietje Dippen (71) op de koffie, te wachten op ons, de journalisten van het Bloemhof Magazine. We komen in een gezellig, druk huis terecht met veel antiek. Er komt alleen niet veel licht binnen. “Ja, donker is het hier hè,” zei Grietje, “Daarom ben ik ook zo blij met die Dienstencheque. Ik heb ‘m gebruikt om de boom in mijn tuin te laten snoeien.” Dienstencheque Margriet en haar man Rinus deden mee met het Leefstijlenonderzoek van Woonstad, waarmee ze een Dienstencheque wonnen. Een cheque ter waarde van €25,- waarmee ze een dienst konden inkopen bij het dienstenbedrijf VanWanten. “Maar Rinus doet alles zelf in ons huis, dus we hadden het niet nodig. De buurvrouw 4 | Bloemhof Magazine

is weduwe, dus die kon wel wat hulp gebruiken,” zegt Margriet. Zo gezegd, zo gedaan. En nu staat tuinman Bart de grote boom te snoeien, terwijl ook wij een kopje koffie krijgen. Wonen in Bloemhof Grietje vertelt dat ze al meer dan dertig jaar in deze straat woont. Eerst samen met haar man, tot hij vijf jaar geleden stierf. Ook toen hield de buurvrouw een oogje in het zeil, want je man verliezen is niet niks. Grietje: “Het was heel moeilijk, maar ik ging gewoon door.” Het is te merken dat Grietje een sterke vrouw is die op een vriendelijke manier met haar buren en anderen uit de wijk omgaat. “Ik maak met iedereen een praatje. Van de zomer zat er een Turks gezin op de stoep thee te drinken, ik groette ze netjes en ze vroegen meteen of ik

wilde aanschuiven. Dat was gezellig.” Rinus en Margriet Ook Rinus en Margriet – die al bijna 37 jaar in Bloemhof wonen - hebben het naar hun zin: “Iedereen is zo vriendelijk mogelijk tegen elkaar, dat is fijn. Onze andere buurvrouw is ook leuk. Die komt uit Paraguay en als ze heeft gebarbecued, komt ze hier altijd wat vlees brengen. Lekker hoor.” Maar het meest hebben de dames toch met elkaar. Even samen een bakkie doen, de laatste roddels uit de buurt bespreken en er voor elkaar zijn als het nodig is. We kijken in ons kopje. De koffie is op. En de boom is gesnoeid. “Zo, wat een licht ineens hè!” zegt Grietje. Ze klaart ervan op en gaat nu helemaal voor geen goud meer weg uit Bloemhof. “Mij moeten ze hier wegdragen.”


2012 Nieuwsflits Bloemhof april Woonstad