Page 1

Programma Sexual Healing


Sexual Healing

Soms heb je helemaal niet door dat je gered moet worden


Jeroen De Man regisseur van Sexual Healing

Zeker een paar keer per week fantaseer ik over hoe anders te leven: mijn gezin verlaten of uitbreiden, een nieuw huis, een nieuwe maîtresse, een nieuwe stad of een totaal andere baan. Maar het blijft een fantasie. Ik denk dat ik niet het lef heb om mijn leven over een andere boeg te gooien. Daarom wil ik een stuk maken over mensen die de ballen hebben om alles anders te doen. Die op zoek gaan naar dat groenere gras van de buren. En daar misschien wel totaal teleurgesteld zullen raken, maar weten dat met risico’s nemen ook grote levensvreugde te behalen valt. Filosofe Marli Huijer schreef in Opnieuw beginnen dat echt opnieuw beginnen slechts is weggelegd voor wie bereid is te breken met zichzelf, zijn omgeving en zijn verleden. Maar, zo vraagt Huijer zich af, laat het verleden zich zomaar wissen? Gaat het niet veel meer om het verzoenen van ‘het oude’ en ‘het nieuwe’? Hoe ver je ook reist, je komt jezelf in die exotische oorden altijd weer tegen. De verzoening met jezelf intrigeerde mij. Ik moest daaraan denken toen ik de film Teorema van Pasolini zag. Een jongeman verschijnt plotseling bij een vastgelopen gezin en knoopt met iedereen een fysieke relatie aan. Als gevolg hiervan laat hij elk van hen waarachtig naar zichzelf kijken. Wanneer hij vertrekt, laat hij vijf individuen achter die zichzelf moeten herdefiniëren, omdat ze zichzelf nu pas

echt hebben leren kennen. Jezelf en de ander echt zien. En raken. En aanraken. Dat zijn voor mij wezenlijke waarden om opnieuw te beginnen, om te verzoenen. Waarden die in een televisieprogramma als Ik Vertrek amper lijken te bestaan. Mensen verbranden schepen, maar spreken de nieuwe taal nog niet. De ellende stapelt zich in rap tempo op. Leedvermaak in het kwadraat: één grote cursus in falen én opkrabbelen. Jezelf en elkaar zien én raken, dat is daadwerkelijk gebeurd in het repetitieproces van deze voorstelling. De acteurs hebben een zeer actieve bijdrage geleverd aan de tekst en hun personage. Als onderdeel van de repetities zijn we met de gehele cast en crew naar Frankrijk gegaan om te repeteren en te filmen. De opnames van deze reis maken onderdeel uit van de voorstelling. Eigenlijk gaan al mijn voorstellingen van de laatste jaren over weggaan. In Het duel kon Lajevski niet de rust vinden om te blijven; in Ondertussen in Casablanca wilde de toneelspeler stoppen met theater en vertrekken naar Marokko, om erachter te komen dat zijn spoken hem ook daar achtervolgen; zelfs in Ondine gaat het over de belofte van een beter leven. Ik dans dus al een tijdje met hetzelfde thema. Ik wens jullie een super fijne avond!


Jeroen De Man in gesprek met dramaturg Willemijn Barelds

Ik houd van uitersten die op toneel op elkaar botsen. Hoe kwam je erop om Teorema en Ik Vertrek met elkaar te combineren? Dat heb ik niet zelf verzonnen – ik wilde iets met Teorema doen. Een Milanees gezin, welgesteld, in ItaliÍ. Dat kunnen we naar Nederland halen, dacht ik. Naar Den Haag. Het gegeven van een familie bij wie plotseling een onbekende jongeman op de stoep staat vond ik een interessante constructie. En dat die gast dan met iedereen seks heeft, vond ik ook interessant. Hoe ga je zoiets doen op het

toneel? En wat verandert er dan bij die mensen als deze jongen plotseling weer vertrekt? Het raakte op de een of andere manier ook aan mijn eigen familie en ik vroeg me af: wat zou er gebeuren als deze jongeman bij mij thuis komt? Ik zag de Italiaanse film met Poolse ondertiteling. Ik kon de dialoog dus niet volgen, maar eigenlijk was dat perfect, want zo konden de schrijvers, Jan Hulst en Kasper Tarenskeen, hun eigen woorden op deze personages plakken.


Vervolgens kwamen Jan en Kasper met het idee deze familie te laten meedoen met Ik Vertrek? Ja, dat vond ik aanvankelijk heel lastig, maar het bleek een uitkomst. Ik wilde al langer theater en film/video met elkaar verbinden. Ik Vertrek bleek daarvoor een goede sleutel: biografische teksten konden we bijvoorbeeld via de camera laten vertellen en we konden Frankrijk werkelijk zichtbaar maken. Bovendien was het inhoudelijk ook interessant. Ik houd van uitersten die op toneel op elkaar botsen. Ik maakte ooit La Isla Bonita over een vereniging voor ritmische gymnastiek en de vluchtelingenproblematiek: een groter contrast kun je bijna niet bedenken. En ten slotte houd ik van

Ik Vertrek Het televisieprogramma Ik Vertrek wordt sinds 2005 door de publieke omroep uitgezonden. De makers volgen Nederlandse gezinnen die emigreren naar het buitenland, waar zij een hotel, camping of restaurant beginnen. Ik Vertrek heeft een voorspelbaar format: het huis verkeert meestal in nóg deplorabeler staat dan men zich herinnerde; er komt geen vergunning; men spreekt de taal niet; de klusjesmannen zijn lui; de waterleiding is gesprongen en de gasten komen veel te vroeg. Het is een aaneenschakeling van ellende, die bij de kijker onvermijdelijk op de lachspieren werkt. Het succes van het televisieprogramma is dan ook vooral gestoeld op leedvermaak. Tegelijkertijd appelleert het programma aan een voor velen herkenbare droom: alles inpakken, weggaan en op een droomlocatie een nieuw leven beginnen. Én dat die droom in sommige gevallen realiteit kan worden.


Droomhuis gezocht In het televisieprogramma Droomhuis gezocht gaat presentator Sybrand Niessen met kandidaten op zoek naar geschikte huizen in het land van bestemming. Hij laat verschillende opties zien en bezoekt de streek met de huizenzoekers om de potentiĂŤle woonomgeving te verkennen. Ook de lokale historische en culturele weetjes en plekken worden niet overgeslagen.


Wist je meteen dat Emmanuel Ohene Boafo de jongeman zou spelen die plotseling op het erf van de familie staat? Zeker. Ik heb vaker met Emmanuel gewerkt. In Ondertussen in Casablanca speelde hij een spook of geest, die andere personages met zichzelf confronteert. Eigenlijk is Sexual Healing een soort spin-off. Met welk personage identificeer je je het meest? Met Stef, denk ik. Ik ben ook in gevecht met het idee dat ik ‘een man’ wil zijn en goed voor iedereen wil zorgen, maar tegelijkertijd loop ik ook hard weg voor dingen. Ik ben ook onhandig. Dingen willen maken, maar het niet kunnen. Eigenlijk snap ik ze allemaal wel. Plak van alle personages een stukje aan elkaar, dat ben ik. De personages zijn zo uitgesproken dat ik hoop dat het publiek eenzelfde werking zal ervaren.

ingrediënten die een appel doen op ons collectieve geheugen. Iedereen kent Ik Vertrek, zelfs al heb je het programma nooit gezien. Overigens… we hebben ons uiteindelijk vooral ook laten inspireren door het programma Droomhuis gezocht. Heet de voorstelling daarom ook Sexual Healing? Omdat iedereen het nummer van Marvin Gaye kent? Ja, misschien wel. Maar wat wellicht vooral opvalt, is dat ik het nummer helemaal niet gebruik in de voorstelling.

Teorema Teorema is een cultfilm uit 1968 van de Italiaanse roman-, toneel- en scenarioschrijver, dichter en filmregisseur Pier Paolo Pasolini (1922-1975). Vanwege zijn ongebreidelde eigenzinnigheid en voortdurende kritiek op de Italiaanse samenleving en kerk was Pasolini een omstreden kunstenaar, die werd verguisd én vereerd. Hij had grote zorg over de maatschappij en stelde die provocatief aan de orde. In Teorema moest vooral de kleinburgerlijkheid het ontgelden. Een bourgeois familie en hun dienstmeid worden plotseling bezocht door een naamloze man. Hij gaat met hen allen een seksuele relatie aan en vertrekt weer, net zo plotseling als hij was gekomen. De familie blijft achter en stort – ieder op een geheel eigen manier – in. Alleen de dienstmeid is op een andere manier geraakt door de bezoeker: zij reist terug naar haar geboorteplaats en verricht als heilige wonderen. Uiteindelijk laat ze zich levend begraven zodat haar vruchtbare tranen in de grond worden opgenomen.


Jan Hulst

schrijver van Sexual Healing

Kasper Tarenskeen schrijver van Sexual Healing

Jan Hulst en Kasper Tarenskeen Het schrijf- en regieduo Hulst & Tarenskeen staat bekend om hun unieke aanpak van grote thema’s. Hun toneelwerk is een verfrissende mashup van het epische en het alledaagse, melodrama en ironie, filmische beelden en droogkomisch spel. Ze zijn ‘groot’ geworden in de kleine- en middenzaal. Met Sexual Healing maken ze – als schrijvers – de stap naar de grote zaal. Twee A4’tjes en een burn-out Hulst en Tarenskeen: “Natuurlijk schrijven we nu iets anders, omdat we ons af en toe die schouwburgzaal proberen voor te stellen. Maar dat is ook een groot gevaar. Voor je het weet denk je non-stop: ‘We zijn een voorstelling voor HET NATIONALE THEATER aan het maken in de GROTE ZAAL met een cast die allemaal PRIJZEN en NOMINATIES op hun naam heeft staan.’ Als je vanuit die enge waarheid gaat schrijven, heb je na een paar maanden twee A4’tjes met slechte oneliners en een burn-out. Dus als we een scène schrijven proberen we niet te denken aan wat voor lijst er om het toneel zit of wat voor champagne er na de première wordt geserveerd. Maar aan hoe de personages zich tot hun helse familie en zichzelf verhouden. De lol van het schrijven zit hem in het zoeken naar personages

en een verhaal. En dat verhaal moet in eerste instantie leven in het hart en de kop.” Nieuwe verhalen “Ok guys, focus pullen!” of “We laten de boel de boel en peppen hem”, maar ook “Het is gewoon people,-places-en-things-shit”. Deze zinnen uit Sexual Healing verraden direct dat de taal van Hulst en Tarenskeen opvallend is. Ze gebruiken straattaal, hipsteridioom en social-mediataal. Soms onbegrijpelijk, vaak hilarisch. Afgelopen jaar kopte De Volkskrant: “Dit duo is in hoog tempo het Nederlandse theater linguïstisch aan het opschalen”. En dat opschalen is voor de schrijvers van groot belang. “Voor mensen van onze leeftijd (Hulst en Tarenskeen zijn uit 1987 en 1988, red.) is er een drempel om de schouwburg – dat met goud en rood fluweel beklede gebouw – binnen te lopen. Veel mensen die nooit naar theater gaan denken dat je niet binnenkomt zonder monocle en wandelstok. En dan gaan ze een keer en lopen ze vijf uur later naar buiten met het idee dat het inderdaad niks voor hen is. Daarom vinden wij het te gek dat een groot gezelschap als Het Nationale Theater jonge schrijvers nieuwe verhalen laat ontwikkelen waar onze generatie zich hopelijk ook in herkent. Toneel voor mensen met én zonder monocle!”


Se Seizoen 19/20 Heidi Pippi Sissi Ronnie Barbie t/m 1 november 2019 Melk en Dadels t/m 13 november 2019 Amadeus t/m 24 november 2019 The Children t/m 26 december 2019 Sexual Healing vanaf 4 oktober 2019 De Gebroeders Leeuwenhart

vanaf 17 oktober 2019 KLAAS vanaf 23 november 2019 Bloedlink 11 december 2019 Othello vanaf 16 januari 2020 Dope vanaf 3 maart 2020 Trojan Wars vanaf 10 maart 2020 Leedvermaak trilogie vanaf 8 april 2020

Language reprise vanaf 11 mei 2020 The Nation vanaf 24 juni 2020

hnt.nl


“Uiteindelijk zijn we niks meer dan razende machines die wanhopig op elkaar inbeuken. Probeer daar de logica maar in te vinden.” India de Wael Sexual Healing

Credits Productieleiding Floortje Halters

Marketing en communicatie Ilja Kievit, Marije Bettonviel

Technische productie Casper Jansen

Scenefotografie Sanne Peper

Techniek Joop Spies (voorstellingsleider), Koen Veldman, Willie Caspers, Jannes Noorman, Lennert Esser, Jan Harm Wagner, Rutger Bouwman (stagiaire)

Tourneeorganisatie Mirjam Overdevest

Decoratelier o.l.v. Ruud Brouwer: Ron van Rijn, Maite Kragl, Krijn Peters, Dennis de Reijer, Mick Krispijn Kostuumatelier o.l.v. Iris Elströdt: Daan Wieman, Amanda van Marion en Suet Huy Yung-Ho, Peter van der Meer, Bernadette Kijzers Kap en grime Bärbel Scheid

Met dank aan Het Spoorwegmuseum, Domaine du Meunier, Ariane van Tuyll, Coen ter Kuile, Simon Trinquier, Alexia Vallée, Régine Boisseau, Dominique Marion, Vincent Linthorst, Leon Ali Çifteci Linssen, Betty Schuurman, Sander van den Akker, Yela de Koning, Lejo de Hingh, Lotte de Leeuw, Dimphna van Kempen, Barbara van Breemen, Katinka Hartman, Michiel de Boer, Roos van der West, Sofie den Dulk, Lisa Lente, Oscar Verpoort, Stoom Stichting Nederland, Stephanie Afrifa


Ontwerp: Maartje de Groot

vr 4 okt t/m za 7 dec 2019 première za 12 okt 2019

Rolverdeling

Artistiek team

Diana de Wael – Mason Romana Vrede

Tekst Jan Hulst en Kasper Tarenskeen Regie Jeroen De Man

Stef de Wael Hein van der Heijden

Dramaturgie Willemijn Barelds

India de Wael Mariana Aparicio Torres

Regieassistentie Abdel Daoudi

Tania de Wael Ariane Schluter

Scenografie Sarah Nixon en Catharina Scholten

Boye Höppener Bram Suijker Brent Jansen Mark Kraan Artun Emmanuel Ohene Boafo

Kostuumontwerp Arien de Vries Lichtontwerp Jan Harm Wagner Geluidsontwerp Bo Koek en John van Oostrum Camera en edit Mink Pinster Video-ontwerp Lennert Esser

Korte Voorhout 3 2511 CW Den Haag www.hnt.nl

Concept: Grrr

Sexual Healing

Profile for hnt8

Programma Sexual Healing  

Programma Sexual Healing  

Profile for hnt8
Advertisement